အခန်း (၄၄၉-၄၅၀)
Vol. 45 Ch. 449-450
အခန်း ၄၄၉ - လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်လား
လူတိုင်းက ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ကို သယ်ဆောင်လာကြစဉ်မှာပဲ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက နဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အားလုံးကို အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်လွန်းတယ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို သတိထားကြ အမြန်ဆုတ်ကြစို့"
လူအုပ်ကြီးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်ကို အုပ်စုလိုက် အမြန်ဆုတ်ခွာကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းပေါ်ကို ကျရောက်လာတဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ တချို့က ဝမ်းနည်းနေကြပြီး တချို့ကတော့ မနာလိုစွာနဲ့ ကျေနပ်နေကြပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ခွန်လုံစစ်သူကြီးရဲ့ ရင်ဘတ်က ဓားဒဏ်ရာဟာ သွေးတွေ တားမရအောင် စီးကျနေပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အစွမ်းတွေက အားကောင်းပေမဲ့ ဒဏ်ရာရထားတဲ့အချိန်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၃ ယောက်ရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရတာပါ။
ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ထက်ကနေ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"ခွန်လုံစစ်သူကြီး မစ်ရှင်ကျရှုံးသွားပြီ ငါတို့ အရင်ဆုတ်တော့မယ်"
ကောင်းကင်ပေါ်က တိမ်တိုက်တွေကြားမှာ လူရိပ်အချို့ ပေါ်လာပြီး ခွန်လုံစစ်သူကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တာပါ။
"အမိတာဘ"
ခွန်လုံစစ်သူကြီးက ဗုဒ္ဓဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံဆီ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
အရှင်ကျားဖြူက နောက်ကနေ လိုက်ဖမ်းဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ အရှင်ဝေဟင်ပြေးက
"ပြေးပေါက်ပိတ်နေတဲ့ ရန်သူကို အတင်းမလိုက်ပါနဲ့"
လို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ခွန်လုံစစ်သူကြီး ထွက်သွားတဲ့ဘက်ကို နာကျည်းစွာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
"မှန်တယ် မလိုက်သင့်ဘူး"
စီနီယာနဂါးသစ်သားက ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
"တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေက အနားမှာ ပုန်းနေရင် လိုက်သွားတာက ထောင်ချောက်ထဲ ဆင်းသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိမ်ဖုံးဒေသရဲ့ ဘေးဒုက္ခကတော့ ပြေလည်သွားပါပြီ ဖန့်ထင်ယွမ်ရဲ့ မျိုးအဆက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ သူ့ရဲ့ ဓားချက်အနည်းငယ်က ငါ့နှလုံးသားကိုတောင် တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်"
အရှင်ကျားဖြူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းကာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းရှိရာဆီ ပျံသန်းသွားပါတယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးနဲ့ စီနီယာနဂါးသစ်သားတို့ကတော့ ကောင်းကင်ပေါ်က လူရိပ်တွေဆီ ပျံတက်သွားကြပါတယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက
"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေရတာလဲ"
လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"တစ်ဖက်ကလူတွေက ငါတို့ကို တားထားလို့ပါ ခွန်လုံတစ်ယောက်တည်း အစီအစဉ်ဆွဲနေတာ မဟုတ်ဘူး ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ယွီလုံ ကလည်း တခြားတစ်ဖက်မှာ အကြံအစည်ရှိနေတာ ကံကောင်းလို့ ငါတို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့တာပေါ့"
"တကယ်လို့ သူတို့ အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားရင် တိမ်မြုပ်ဒေသကတော့ တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားမှာ"
"ဟိုဘက်မှာ ရှင်းလင်းရေးလုပ်ဖို့ လိုသေးတယ် ဒီဘက်ကိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါ အရှင်ကျားဖြူကိုတော့ သတိထားဦး၊ သူက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေလားဆိုတာ ငါတို့ အခုထိ မသေချာသေးဘူး"
အဲဒီလိုပြောပြီးနောက် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်သွားကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဒါကို မြင်တော့ အံ့သြသွားပါတယ်။
အဲဒီလူတွေက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန က ဖြစ်ရပါမယ်။ အရှင်ဝေဟင်ပြေးက အဲဒီဌာနကမှန်း သိပေမဲ့ စီနီယာနဂါးသစ်သားပါ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
"ငါတို့ ဒီတစ်ခါ ပေါ့ဆသွားတယ် ခွန်လုံစစ်သူကြီးက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
"နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ကုန်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့လို့သာ ငါတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့တာပဲ"
လို့ အရှင်ဝေဟင်ပြေးက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"အမိတာဘ"
စီနီယာနဂါးသစ်သားက ဂါထာရွတ်ဆိုရင်း
"ဖန့်ချန်က တိမ်မြုပ်ဒေသက သက်ရှိပေါင်းများစွာကို ကယ်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တာပဲ ငါတို့ ဒီကျေးဇူးကို မှတ်ထားသင့်တယ်"
"တကယ်လို့ ဖန့်ထင်ယွမ်သာ သူ့မြေး ဒီလိုဖြစ်သွားတာ သိရင် သူ စိတ်ချမ်းသာမှာပါ"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက သက်ပြင်းချရင်း
"သူသာ မသေခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ စိတ်ဓာတ်အရ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး တိမ်ပြာရောင်တိမ်တိုက် အင်ပါယာကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်မှာ သေချာတယ်"
"ကံကြမ္မာနဲ့ ဖူးစာပါပဲ"
လို့ စီနီယာနဂါးသစ်သားက ဆိုပါတယ်။
"ဒီကိစ္စက အဆုံးမသတ်သေးပါဘူး စွမ်းအားမြင့်ဗလာကျောင်း က ရဟန်းတွေက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"
"ခွန်လုံစစ်သူကြီးက ချန်ယွမ်ပဲ သူက အဲဒီတုန်းက ကျောင်းတိုက်ကနေ တစ်ဦးတည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကိုရင်လေးလေ"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီနေ့တော့ ငါတို့ သေချာသွားပြီ အဲဒီကျောင်းတိုက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနောက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာပဲ ဖြစ်နိုင်တာက ဖန့်ထင်ယွမ် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး မှာ သွားအငြိုးထားမိတဲ့သူတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက လူတွေ ပါနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"အရှင်ဝေဟင်ပြေး ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထားမရှိဘဲ ခန့်မှန်းနေတာက အလကားပါပဲ ရှင်းလင်းရေးသွားလုပ်ကြရအောင်"
စီနီယာနဂါးသစ်သားက တိုးတိုးလေးပြောပြီး နှစ်ယောက်သား မြို့တော်အတွင်းဘက်ကို ပျံသွားကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူတို့နောက်ကနေ လိုက်သွားပါတယ်။
နောက်ဆုံးဓားချက်ကို ထုတ်ပြီးကတည်းက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်လာပြီး ပြန်ဝင်လို့ မရတော့တာကို သူ သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က အသက်ဓာတ် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်လို့ ဝိညာဉ်ကို လက်မခံနိုင်တော့တာပါ။
သူဟာ လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။
ဖန့်ချန်က တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး
"အော် သီလရှင် ချင်းဟယ် က ဝိညာဉ်တွေကို မြင်နိုင်တာပဲ ငါ့ရဲ့ အခုလို အခြေအနေကို သူမ မြင်နိုင်မလား မသိဘူး"
လို့ တွေးလိုက်ပါတယ်။
သူက သီလရှင် ချင်းဟယ် ရှိတဲ့နေရာကို ရှာပြီး သူမရှေ့မှာ သွားရပ်လိုက်ပါတယ်။
သီလရှင် ချင်းဟယ်က နတ်သမီးယွီတို့နောက်ကနေ နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်လာနေတာပါ။
သူမရဲ့ အကြည့်က ဖန့်ချန်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေပြီး မျက်လုံးတွေကလည်း ငိုထားလို့ နီရဲနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူမရှေ့မှာ ရပ်ပြီး
"မင်း ငါ့ကို မြင်နိုင်လား"
လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
သီလရှင် ချင်းဟယ်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပါဘူး။
သူမက ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်လိုက်၊ ဖန့်ချင်းယောင်ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်နဲ့ပဲ လုပ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပါတယ်။
"မင်း ငါ့ကို မမြင်ဘူးလား ဒါဆိုရင် ငါက လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်လို့ ခေါ်လို့မရဘူးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်သာ ပုပ်သွားရင် ငါ့ဝိညာဉ်က ဘယ်ကို သွားရမှာလဲ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီအတိုင်းပဲ လွင့်မျောနေရတော့မှာလား"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အရှင်ကျားဖြူက လူအုပ်ကြီးရှေ့ကို ဝုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာတာကြောင့် အားလုံး တန့်သွားကြပါတယ်။
"ငါ့ကို သူ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး"
လို့ အရှင်ကျားဖြူက ပြောပြီး ဖန့်ချန်ကို စစ်ဆေးဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူက ရှေ့ကို တက်လာပြီး
"နောက်ဆုတ်စမ်း"
လို့ ခက်ထန်တဲ့ အသံနဲ့ တားလိုက်ပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပါတယ်။
သူက အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူကို အားနာတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူမက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကဆိုတော့ သူလည်း မစော်ကားရဲပါဘူး။
အရှင်ကျားဖြူက ရှင်းပြပါတယ်။
"မိန်းကလေး ငါက သူ့ကို ပြန်ကယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိမလားလို့ ကြည့်ချင်ရုံတင်ပါ"
အရင်က သတိထားနေတဲ့ ဖန့်ထင်ကျန့်တို့လည်း အံ့သြသွားကြပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက ဖန့်ချန်နဲ့ ပြဿနာရှိတယ်လို့ သူတို့ ထင်ထားတာပါ။ အခု သူက ဖန့်ချန်ကို ကယ်ချင်တယ်ဆိုတော့
သူ ပြောတာ အမှန်ပဲလား။
နတ်သမီးယွီက အရှင်ကျားဖြူကို အားကိုးတကြီးနဲ့ ကြည့်ပြီး
"စီနီယာ စီနီယာမှာ တကယ်ပဲ သခင်လေးကို ကယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်း ရှိတာလား"
လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"မိန်းကလေး ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူးဒါပေမဲ့ ခုနက သူ ဗောဓိအသီး စားလိုက်တာ ငါ မြင်လိုက်တယ် အဲဒါက ရှားပါးတဲ့ နက်နဲအဆင့်ဆေးဘက်ဝင်အပင်ဆိုတာ မင်းတို့ သိကြမှာပေါ့"
အရှင်ကျားဖြူက နတ်သမီးယွီကိုလည်း ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက တပည့်မို့လို့ တလေးတစား ဆက်ဆံပါတယ်။
"ဆေးပင်တစ်ပင်က နက်နဲအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် အဝါရောင်အဆင့် ဆေးပင်တွေနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး"
"အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ သုံးတဲ့ အရာမျိုးပေါ့ ငါတို့အတွက်တောင် အဝါရောင်အဆင့် ဆေးပင်ဆိုတာ တွေ့ရခဲပါတယ်"
လို့ အရှင်ကျားဖြူက ရှင်းပြပါတယ်။
"ဒါ့အပြင် ဒီအရာက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် အင်မတန် အကျိုးရှိတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ အသက်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့ပဲ"
" မိစ္ဆာတွေက လူသားတွေထက် ဘာလို့ သက်တမ်း ပိုရှည်ရတာလဲ သူတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ပိုအားကောင်းပြီး အခြေခံက လူသားတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လို့ပဲ"
"တကယ်လို့ သူသာ ဗောဓိအသီးကို စားခဲ့ရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဆေးအာနိသင် အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေဦးမှာပဲ"
"ငါက မိစ္ဆာတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ဒီဆေးအာနိသင်တွေကို ဘယ်လို လှုံ့ဆော်ရမလဲဆိုတာ သိတယ် ငါ့ကို ကြိုးစားခွင့်ပေးပါ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ ပြန်ရှင်လာလိမ့်မယ်"
နတ်သမီးယွီက အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခေတ္တစဉ်းစားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
"သူပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပါတယ်"
အရှင်ဝေဟင်ပြေးနဲ့ စီနီယာနဂါးသစ်သားတို့လည်း ကောင်းကင်က ဆင်းလာပြီး အရှင်ကျားဖြူရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပါတယ်။
အရှင်ဝေဟင်ပြေးက
"အရှင်ကျားဖြူ မင်းမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး မဟုတ်လား"
လို့ အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူ ဒေါသထွက်သွားပါတယ်။
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါက စိတ်တိုတတ်ပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာ စည်းခြားရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်"
" ဒီနေ့ ငါတို့ အသက်ရှင်နေတာ သူကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သူ့ကို အငြိုးထားခဲ့ရင် အဲဒါ သူတို့ကိစ္စ အခု ငါက သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်နေပြီ အဲဒါ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ"
အခန်း ၄၅၀ - ရွှေအမြုတေက ခေါင်းသယ်ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားက လမ်းဖွင့်ပေးခြင်း
"သူပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပါတယ်... ဟုတ်လား"
လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာပေးတွေက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကတော့ သူ့ဝိညာဉ်အခြေအနေနဲ့ အရှင်ကျားဖြူကို အပေါ်အောက် အသေအချာ အကဲခတ်နေပါတယ်။
ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးက တကယ်ပဲ ကူညီချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဓားငယ်လေးကို ရိပ်မိသွားလို့ တစ်ခုခု အကြံအစည်ရှိနေတာလားဆိုတာ သူခွဲခြားဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။
ဒီတိုက်ပွဲကြောင့် ဓားငယ်လေးရဲ့ တည်ရှိမှုက ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ပါပြီ။
သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ သတိမထားမိရင်တောင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေကတော့ သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားမှာပါ။
ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ရုပ်အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဓားငယ်လေးနဲ့ စကြာဝဠာကြေးမုံ တို့က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူ သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွချလိုက်မိပါတယ်။
ဓားငယ်လေးက နောက်ဆုံးတော့ သူ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ အတူနေပေးနေခဲ့တာပါ။
အားလုံးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် အရှင်ကျားဖြူက ဖန့်ချန်ရဲ့ အလောင်းဘေးကို ရောက်လာပါတယ်။
သူ့ရဲ့ လက်သည်းကြီးတွေနဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်တဲ့အခါ ဖြူဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နီရဲတဲ့ မြူခိုးတွေ လှည့်ပတ်နေတာကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြရပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက ဝမ်းသာအားရနဲ့
"အားလုံးပဲ ဗောဓိအသီးရဲ့ ဆေးအာနိသင် အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေသေးတယ်"
လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ပြီးနောက် သူက အဲဒီနီရဲတဲ့ မြူခိုးတွေကို အထူးနည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ လှည့်ပတ်အောင် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။
တစ်နာရီရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီမြူခိုးတွေက တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အလောင်းတစ်ခုလိုပဲ ရှိနေပြီး ဘာထူးခြားမှုမှ ရှိမလာပါဘူး။
"အလုပ်မဖြစ်ဘူး... သူ တကယ်ပဲ သေသွားပြီ..."
အရှင်ကျားဖြူက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း လူအုပ်ကို လှည့်ကြည့်ပါတယ်။
"မင်းတို့ထဲမှာ သူနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးက ဘယ်သူလဲ ငါ သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်နေလို့ မင်းတို့ကိုပဲ အစားပြန်ဆပ်ရတော့မယ်"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"စီနီယာ ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဒီကျေးဇူးကြွေးကို ဖန့်ချန် ကိုပဲ ကိုယ်တိုင် ပြန်ဆပ်ဖို့ စောင့်သင့်တယ်ဗျ သူ မသေဘူးလို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်"
အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တာအိုဝတ်စုံနဲ့ လီတောက်ယဲ့ ဖြစ်နေပါတယ်။
"ဟဲဟဲ သူ မသေဘူး ဟုတ်လား"
အရှင်ကျားဖြူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါကာ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
လူအုပ်ကြီးကလည်း လီတောက်ယဲ့ကို ရူးနေတာပဲလို့ ထင်နေကြပါတယ်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတောင် မကယ်နိုင်တာကို သူက ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
ဖန့်မိသားစုရဲ့ သီးသန့်ဝင်းလေးထဲမှာတော့ ဖန့်ချန်က ခုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေပြီး နတ်သမီးယွီကတော့ ဘေးကနေ မခွာဘဲ စောင့်နေပါတယ်။
ဝင်းထဲမှာတော့ ရှကျီနဲ့ တခြားလူတွေက လီတောက်ယဲ့ကို ဝိုင်းမေးနေကြပါတယ်။
"မင်းက လီတောက်ယဲ့လား ဖန့်ချန်က ပြောတာတော့ မင်းက ဟောကိန်းထုတ်တာ တော်တယ်ဆို"
"ပြောစမ်းပါဦး သူ တကယ် အသက်ရှင်သေးတာလား ဒါက အလောင်းအတုလား သူက တစ်ခုခုကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလား"
ရှကျီက မေးခွန်းတွေကို တရစပ် မေးနေတာကြောင့် လီတောက်ယဲ့မှာ စကားတောင် ပြန်မပြောနိုင်ပါဘူး။
ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့
"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတွေရှေ့မှာ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ပါ့မလား"
လို့ တွေးပြီး ရယ်ရခက်နေပါတယ်။
ဝူရုန့်ချိုက
"မောင်လေး သူ့ကို စကားပြောခွင့် ပေးလိုက်ပါဦး"
လို့ တားလိုက်မှ လီတောက်ယဲ့က အလေးအနက် ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော် တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ သိပ်တော့ မရှင်းဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ် ကျွန်တော့်အာရုံက ပြောနေတာကတော့ ဖန့်ချန် က လုံးဝ သေမသွားသေးဘူး ပြန်ရှင်လာနိုင်သေးတယ်"
"အာရုံ"
ဖန့်ချင်းယောင်နဲ့ သီလရှင်ချင်းဟယ်တို့ကတော့ လီတောက်ယဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပါဘူး။ လီတောက်ယဲ့က
"ဒါက အာရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူးဗျ ကျွန်တော့်မှာ အခု ယီဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်နဲ့ ကြယ်တာရာဟောကိန်းတွေ ရှိတယ်"
လို့ ရှင်းပြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ နားမထောင်တော့ပါဘူး။
ရှကျီက တည်ငြိမ်စွာနဲ့ပဲ
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဖန့်ချန် ကို သုံးလောကတောင်ဆီ ပြန်ပို့ပေးရမယ် အဲဒါ သူ့ရဲ့ ဆန္ဒပဲ သူက မလျှောက်နိုင်၊ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူးဆိုတော့ ငါကပဲ သူ့အတွက် ခြေထောက် ဖြစ်ပေးရမှာပေါ့"
လို့ ဆိုပါတယ်။ ဝူရုန့်ချိုက သုံးလောကတောင်က ဝေးလားလို့ မေးတဲ့အခါမှာ ရှကျီက
"ဝေးဝေးနီးနီး အဲဒီမှာပဲ သူအေးအေးချမ်းချမ်း နားနေစေချင်တယ်"
လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ လျီချန်း ရောက်လာပြီး
"တစ်ယောက်ယောက်က သခင်လေးကို လာကန်တော့ ချင်လို့ပါတဲ့"
လို့ သတင်းပို့ပါတယ်။ ရှကျီက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး
"ကန်တော့ရအောင် သူက သေပြီလား သူကိုယ်တိုင် သေပြီလို့ ပြောလို့လား အကုန်လုံးကို လစ်ခိုင်းလိုက်"
လို့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
ပြင်ပမှာတော့ ဖန့်ချန် ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ လူအုပ်ကြီးက ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ လာရောက်စောင့်ဆိုင်းနေကြတာပါ။
ဖန့်အောက်နဲ့ ဇနီးဖြစ်သူကလည်း တားဆီးပေးနေရပါတယ်။
လျီချန်းက ရှကျီရဲ့စကားကို ပြန်ပြောပြီး တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်တဲ့အခါ လူအုပ်ကြီးလည်း စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ပြန်သွားကြပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ နဲ့ နတ်သမီးထျန်းယင် တို့ ရောက်လာပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက ဖန့်ချန်ရဲ့ နဂါးရိုးကောင်းကင်မီးအိမ် ကို ဖြည့်တင်းပြီး ယူလာပေးတာပါ။
ရှကျီရဲ့ အကြံပေးချက်အရ နတ်သမီးယွီဆီကို အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူကတစ်ဆင့် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပါတယ်။
"ငါတို့က ဖန့်ချန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ မင်းတို့နဲ့လည်း သူငယ်ချင်းတွေပါပဲ"
လို့ ပြောကာ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲတို့ ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
ရုတ်တရက် လီတောက်ယဲ့က မှောင်ရိပ်ထဲကို ကြည့်ပြီး
"စတုတ္ထဦးလေး ဘာလို့ ပုန်းနေတာလဲ"
လို့ မေးလိုက်တဲ့အခါ နုန်းကွေ့ချွမ် ထွက်လာပါတယ်။
သူက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပစ်ပေးပြီး
"ဒါတွေက သခင်လေးဖန့် သတ်ခိုင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ ခေါင်းတွေပဲ တကယ်လို့ သူ မသေသေးရင် နောက်ကျမှ ငါနဲ့ စာရင်းရှင်းဖို့ ပြောလိုက်ပါ သူ ကြိုပေးထားတာက သိပ်မလောက်သေးဘူး"
လို့ ပြောကာ ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။ ထိုလက်စွပ်ထဲမှာ ဦးခေါင်းပေါင်း ၁၀၀ ကျော် ရှိနေတာကြောင့် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။
နောက်တစ်နေ့မှာတော့...
မြို့တော်ထဲက ရှင်းလင်းရေးတွေ အကုန်ပြီးသွားပါပြီ။ လူတိုင်းဟာ လမ်းမပေါ်မှာ တန့်သွားကြပြီး ရှေ့ကို ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဖန့်ထင်ကျန့်နဲ့ ဖန့်ဝမ်လီတို့ဟာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးကို ထမ်းပြီး မြို့တံခါးဆီကို တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာလာကြပါတယ်။
သူတို့နောက်မှာတော့ ဖန့်မိသားစုဝင်တွေ အများကြီး လိုက်ပါလာကြပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ ကောင်းကင်ကနေ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၃ ယောက် ဆင်းသက်လာပါတယ်။
ရွှေအမြုတေက ခေါင်းသယ်ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားက လမ်းဖွင့်ပေးခြင်း
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေ ကိုယ်တိုင်က လမ်းဖွင့်ပေးနေတာပါ။
ဒီကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှာ ရှိနေသူကတော့ တစ်လောကလုံးအတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တဲ့ ဖန့်မိသားစုက သူရဲကောင်း ဖန့်ချန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဒီလို ဂုဏ်ပြုမှုကို ရထိုက်တာပါ