အခန်း (၄၇၃-၄၇၄)
Vol. 48 Ch. 473-474
အခန်း ၄၇၃ - ငါက အရှက်မရှိတဲ့သူလား
မျောက်ဖြူ နှင့် ကျန်မိစ္ဆာနှစ်ကောင်စလုံးသည် ထိုငှက်ကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများအကြားရှိ သဘာဝအလျောက် အင်အားကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိအားပင် ဖြစ်သည်။
ထိုငှက်ကြီး၏ အမွှေးအတောင်များသည် နက်မှောင်သော အပြာရောင်ရှိပြီး ကြေးနီကဲ့သို့ ပြောင်လက်တောက်ပနေသည်။
အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ ခြေသည်းများသည် နဂါးခြေသည်းများကဲ့သို့ ထူထဲသန်မာလှရာ သာမန် ဝိညာဉ်အကာအကွယ်များကို အလွယ်တကူ ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်မည့်ပုံ ရှိသည်။
"အရှင်ကျားဖြူ ရှိသလား မဟာချန်းက ဖန့်ချန် လာတွေ့တယ်လို့ သွားပြောပေးပါ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"မင်းက ကျုပ်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကို တွေ့ချင်တာလား"
ဧရာမငှက်ကြီးမှာ အံ့သြသွားပြီး တွေဝေသွားဟန်ရှိသည်။
"ဒီမှာ ခဏစောင့် ငါ သွားပြောလိုက်မယ်"
ငှက်ကြီးသည် တောင်ပံကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ယွိရွှီတောင်ဆီသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
၎င်း၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ တိမ်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ဓားစီးခြင်း အတတ်များထက် သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်၏ ဓားအသွင်ပြောင်းခြင်း အတတ်ကိုတော့ မမီသေးပေ။
ယခုထက်ထိ ဖန့်ချန်သည် ဓားအသွင်ပြောင်းခြင်းထက် မြန်သော အတတ်ကို မတွေ့ဖူးသေးပေ။
ခဏအကြာတွင် ငှက်ကြီး ပြန်ရောက်လာသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ လေသံမှာ ပိုမိုရိုသေသွားတော့သည်။
"ကျုပ်ရဲ့ ကျောပေါ်ကို တက်ခဲ့ပါ ယွိရွှီတောင်က အကာအကွယ်တွေ ရှိနေလို့ ခွင့်ပြုချက်မရတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေ အထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်လို့မရဘူး"
ဖန့်ချန်က တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
မျောက်ဖြူတို့ သုံးကောင်ကလည်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြလိုက်ရာ ငှက်ကြီးက သူတို့ကို အနည်းငယ် အထင်ကြီးသွားသည်။
လမ်းခွဲတွင် ဖန့်ချန်က ငှက်ကြီးနှင့် စကားပြောကြည့်ရာ သူသည် စိမ်းပြာလိပ်ပြာလင်းယုန် မျိုးနွယ် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
သူသည် ယွိရွှီတောင်တွင် တောင်စောင့်တပည့် အဖြစ် အမှုထမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုတောင်တွင် မိစ္ဆာများအတွက် အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ချက် ရှိသည်။
လင်းယုန်ကြီးကဲ့သို့သော ငှက်မျိုးနွယ် မိစ္ဆာများသည် တောင်စောင့်တပည့် ဖြစ်ခွင့်ရှိသည်။
သူတို့၏ အခွင့်အရေးမှာ အတွင်းတပည့်နှင့် အပြင်တပည့်များထက် သာသော်လည်း အမွေခံတပည့် များလောက်တော့ ဂုဏ်မရှိပေ။
အမွေခံတပည့် ဖြစ်ရန်မှာ ကြိုးစားမှုအပြင် ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက် လည်း လိုအပ်သည်။
ဖန့်ချန်က မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။
"သူတို့ သုံးယောက်ထဲက အညံ့ဆုံးကတောင် အပြင်တပည့်တော့ ဖြစ်နိုင်မှာပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာရှမှာ နေတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပါ"
မကြာခင်မှာပင် ငှက်ကြီးသည် သူတို့ကို တောင်ထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် လူအချို့ စောင့်နေကြသည်။
သူတို့မှာ လူသားအသွင် ပြောင်းထားသော်လည်း မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို မဖုံးကွယ်ထားကြပေ။
အချို့မှာ နဂိုပုံစံ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ပြီး အရင်က ချန်းဝူကျိထက်ပင် အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသည်။
သူသည် ပညာတတ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ဦးခေါင်းတွင် နီရဲသော သမင်ချိုများ ရှိနေသည်။
"ဆရာ ဧည့်သည်တွေ ရောက်ပါပြီ"
ဟု ငှက်ကြီးက ရိုသေစွာ အစီရင်ခံသည်။
ထိုလူက ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်သည်။
"ကျုပ်က ယွိရွှီတောင်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် လူချန်ချင်း ပါ မိတ်ဆွေဖန့်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
ကျန်သည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာများကလည်း ဖန့်ချန်ကို စပ်စုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
သူတို့ တစ်ချိန်က သေပြီ ဟု ထင်ထားသော ဖန့်ချန်မှာ ယခုအခါ သက်ရှိထင်ရှား သူတို့ရှေ့ ရောက်နေသဖြင့် အံ့သြနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ် မိတ်ဆွေတို့ မိတ်ဆွေလူ အရှင်ကျားဖြူကို တွေ့လို့ရမလားဗျာ"
ဟု ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
လူချန်ချင်းက ပြုံးကာ
"အရှင်က အခုပဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေလို့ ထွက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်း ကြာဦးမယ် ဒါပေမဲ့ သူက မှာထားပါတယ် မိတ်ဆွေဖန့် လာခဲ့ရင် ဘာတောင်းဆိုချက်ပဲဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပါ"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
'ကျုပ် သေပြီလို့ ပြောခဲ့တဲ့ အရှင်ကျားဖြူက ဒီလို မှာခဲ့တယ် ဟုတ်လား'
ဖန့်ချန်က ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သံသယဖြစ်ဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ထိုလူကို မဖော်ထုတ်ဘဲ လူချန်ချင်းကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ် အားမနာတော့ဘူး ဒီသုံးယောက်က ကျုပ်ရဲ့ တပည့်တွေပါ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က လူသားကျင့်ကြံသူဆိုတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်းကို သေချာနားမလည်ဘူး"
" သူတို့ ကျုပ်နဲ့ ဆက်ရှိနေရင် အနာဂတ်က မှေးမှိန်နိုင်တယ် ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက သူတို့ကို လက်ခံပေးနိုင်မလား"
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ စကားပြောချင်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သဖြင့် ငြိမ်နေကြသည်။
လူချန်ချင်းက ခဏမျှ အံ့သြသွားပြီးမှ
"ဒီလောက်ကိစ္စလေးက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ဒီနေ့ကစပြီး သူတို့ သုံးယောက်ဟာ ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းတပည့်တွေ ဖြစ်သွားပါပြီ"
ဟု ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်။
လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံကာ အဝေးကြီးမှ ခေါ်ဆောင်လာသည့် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထားကို သူတို့ အထင်ကြီးသွားကြသည်။
"မင်းတို့ သုံးယောက် သေချာနားထောင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီဂိုဏ်းမှာ နေရင်း မသိတာရှိရင် မိတ်ဆွေလူကို မေးကြ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံကြ မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာ မရှာကြနဲ့ဦး"
ဟု ဖန့်ချန်က မှာကြားသည်။ သူတို့ သုံးယောက်ကလည်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် တခြားကိစ္စများ ရှိသေးသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆက်ကာ ဓားစီး၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူ၏ ဓားအသွင်ပြောင်းခြင်း အတတ်ကို မြင်သောအခါ လူချန်ချင်းပင် အံ့သြချီးကျူးမိသည်။
လူချန်ချင်းသည် ဖန့်ချန်၏ တပည့်များကို မှတ်ပုံတင်ရန် စီစဉ်ပေးပြီးနောက် အရှင်ကျားဖြူဆီသို့ သွားကာ အစီရင်ခံသည်။
"ဆရာ အားလုံး စီစဉ်ပြီးပါပြီ သူက သိပ်ခက်ခဲတာတွေ မတောင်းဆိုပါဘူး"
"သူက သူ့တပည့်တွေအတွက်နဲ့ ငါ့ဆီ လာရှာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး မိစ္ဆာတွေကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံတာက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
ဟု အရှင်ကျားဖြူက တီးတိုးရေရွတ်သည်။
လူချန်ချင်းက
"ဆရာ သူ့ကို ဘာလို့ ထွက်မတွေ့တာလဲ သူက တကယ့် ပညာရှင်ပဲလေ တွေ့ရတာ ရှက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး"
ဟု မေးရာ၊ အရှင်ကျားဖြူက
"တွေ့ပြီးရင် ဘာပြောရမှာလဲ ငါက သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်နေတာလို့ ပြောရမှာလား ငါက အရှက်မရှိတဲ့ လူအ လား"
ဟု ငေါက်လိုက်သည်။
"သူ့တပည့်တွေကို သေချာစောင့်ရှောက် အကောင်းဆုံး ပညာတွေ သင်ပေး နှစ်တိုင်း ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့၊ ငါကိုယ်တိုင် တစ်ရက် သင်ပေးမယ်"
လူချန်ချင်းမှာ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
'ကျုပ်တို့တောင် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး မရဖူးဘူး'
သို့သော် ထိုသည်မှာ အရှင်ကျားဖြူက ဖန့်ချန်၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်က ဖန့်ချန်သာ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။
အရှင်ကျားဖြူ၏ စကားများကို ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကြားနေရပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလျက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။
အခန်း ၄၇၄ - သုံးနှစ်ကတိကဝတ်
ဖန့်ချန်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်တန့်ကာ ရှေ့မှ မြင်တွေ့နေရသော ချင်းဟူအင်ပါယာ ၏ မြို့တော်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"မဟာချန်းရဲ့ မြို့တော်ကတော့ ချင်းဟူအင်ပါယာ မြို့တော်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပါလား"
"ဒီမြို့တော်ကို ကာကွယ်ထားတဲ့ အစီရင်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တွေကိုတောင် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"
သူ၏ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ တစ်မြို့တော်လုံးကို လွှမ်းခြုံကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုင်းကြောင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ သိထားဖူးသမျှ အစီရင်များထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည်။
မြို့တော်၏ အလယ်တွင်မူ ထင်ရှားလှသော နတ်ဘုရားတောင်တစ်လုံး ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်ဝင်ရိုးစာပေသင်တန်း တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် လမ်းကြုံဝင်ရင်း အရှင်ဝေဟင်ပြေး ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ကာ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန အကြောင်းကိုလည်း ပိုမိုစုံစမ်းလိုနေသည်။
ထိုဌာနသည် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရည်မှန်းချက်ချင်း တူညီသဖြင့် သူ၏ မဟာမိတ်များဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဖန့်ချန်က နွားချေးတုံးလေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"နွားချေးတုံးလေး မင်း နောက်ဆုံးကျင့်နေတဲ့ ခရမ်းရောင်ချီကျမ်း ရဲ့ သဘောတရားတွေကို ဘယ်လောက်အထိ နားလည်သွားပြီလဲ"
နွားချေးတုံးလေး၏ အသားညိုညို မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။
"ဆရာ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်သေးဘူးဗျ"
"ဒါက သဘာဝပါပဲ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း အလွတ်ကျက်နေရုံနဲ့ မရဘူး"
" မင်းမှာရှိတဲ့ လေးချက်တီးခေါင်းလောင်း ပါရမီက ဒီနေရာမှာတော့ ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့ ဝေးလံတဲ့ဒေသတွေမှာဆိုရင်တော့ လက်ခံနိုင်စရာ အဆင့်မှာ ရှိပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုလူတွေလည်း သူတို့နေရာနဲ့သူတို့တော့ အောင်မြင်နိုင်တာပဲ မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေကတော့ သူ့အလိုလို ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ် ဒါနဲ့ ငါမမေးရသေးဘူး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ရည်မှန်းချက်က ဘာလဲ"
နွားချေးတုံးလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေဝေမှုများ ရိပ်ယောင်သွားသည်။
"ရည်မှန်းချက် ကျွန်တော့်အမေကို ပြန်ရှာဖို့ဆိုရင်ရော ရမလားဟင်"
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
"မင်းရဲ့ မိဘနှစ်ပါးစလုံး ဆုံးသွားပြီလို့ သူတို့ ပြောကြတာ မဟုတ်လား"
နွားချေးတုံးလေးက ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အမေ မသေသေးဘူး ဘေးဒုက္ခကနေ ထွက်ပြေးတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်အဖေကို သတ်လိုက်တာ"
"ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် အမေက ကျွန်တော့်အစ်မကို ခေါ်ပြီး အဲဒီလူနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ရတယ် ကျွန်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရင် အမေတို့ကို ပြန်ရှာနိုင်မှာပါ"
"မင်းအမေကို ဘယ်သူ ဘယ်ကို ခေါ်သွားတာလဲ"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။ နွားချေးတုံးလေးကတော့ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ကြောင်း ခေါင်းခါပြရှာသည်။
ဖန့်ချန် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ချင်းဟူအင်ပါယာက ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်ပြောသနည်း။
ထိုမျှ ကျယ်ပြောလှသော နေရာတွင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်းမှာ သမုဒ္ဒရာထဲတွင် အပ်ရှာသကဲ့သို့ပင်။
"သေသေချာချာ ကျင့်ကြံပါ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းအမေကို မင်းပြန်ရှာတွေ့ပါလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် နွားချေးတုံးလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ မြို့တော်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
နွားချေးတုံးလေးမှာ ကလေးပီပီ မြို့တော်အတွင်းရှိ ဆန်းပြားလှသော မြင်ကွင်းများကို စိတ်ဝင်တစား ငေးမောနေမိသည်။
ထိုစဉ် လမ်းဘေးမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"မြန်မြန်လာဟေ့ သွားကြည့်ကြစို့ ခရမ်းရောင်ဝင်ရိုးစာပေသင်တန်းက ဖန့်ကျွယ် နဲ့ ရွှမ်ဂိတ် ရဲ့ အမာခံတပည့်တို့ စိန်ခေါ်ပွဲရှိတယ်ဟ"
"ဟေ ဖန့်ကျွယ် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ရွှမ်ဂိတ်ရဲ့ အမာခံတပည့်ဆိုတာ သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးနော် ခရမ်းရောင်ဝင်ရိုးစာပေသင်တန်းက တပည့်ဆိုပေမဲ့ အမာခံတပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"
"မင်း ဖန့်ကျွယ်ကို မသိဘူးလား မဟာချန်းက ဖန့်မိသားစုကိုတော့ မှတ်မိမှာပေါ့"
"သြော် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင် သုံးယောက်ကို ကူညီပြီး ဒေသတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ ဖန့်ချန် ရဲ့ မိသားစု မဟုတ်လား"
"ဟုတ်တယ် ဖန့်ကျွယ်ကလည်း အဲဒီနေရာကပဲ လာတာ"
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဖန့်ကျွယ်က အဲ့လူနဲ့ စိန်ခေါ်ပွဲ လုပ်နေတယ် ဟုတ်လား သူ့စရိုက်နဲ့ဆိုရင် တစ်ဖက်လူက တကယ်မစော်ကားရင် သူ ဒီလို လူမြင်ကွင်းမှာ တိုက်ခိုက်မယ့်လူ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်သည် နွားချေးတုံးလေးကို ခေါ်ကာ လူအုပ်ကြီးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
မြို့၏ စည်ကားလှသော နေရာရှိ ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။
၎င်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ဖြစ်သော ဖန့်ကျွယ်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အရင်ကထက် ပိုမိုရင့်ကျက်လာပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့လည်း ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ဖန့်ကျွယ်ထက် မနိမ့်ပေ။
"သုံးနှစ်ကတိကဝတ် မင်း ဒီနေ့ လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"
ဝတ်စုံဖြူလူငယ်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ကျွယ်က အသံနက်ကြီးဖြင့်
"ငါ သဘောတူထားတဲ့ တိုက်ပွဲပဲ ငါ မလာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး ဒါက အပျော်တမ်း စမ်းသပ်ပွဲလား ဒါမှမဟုတ် အသေပွဲလား"
"သေမလား ရှင်မလားဆိုတာ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"
ဝတ်စုံဖြူလူငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ထိုပွဲမှာ သာမန်ပွဲ မဟုတ်ဘဲ အသက်ပေးရမည့် တိုက်ပွဲဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်ကို ကပ်မေးကြည့်ရာ
"ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်လို ရန်ငြိုးတွေ ရှိလို့လဲဗျ"
ထိုလူက စိတ်မရှည်သလိုဖြင့်
"မင်းက မြို့ပြင်က ထင်တယ် လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဝါဂိတ်ရဲ့ အမာခံတပည့် မူကျောက်ဟဲ က ဖန့်မိသားစုက ဖန့်ချန်အကြောင်းကို မတော်မလျော် ပြောဆိုခဲ့တာကနေ စတာပဲ"
" ဖန့်ကျွယ်က အဲဒါကို သွားမေးမြန်းတော့ မူကျောက်ဟဲက သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်"
" အဲဒီတုန်းက ဖန့်ကျွယ်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တောင် မရောက်သေးဘူး အဲဒီမှာ သူတို့ သုံးနှစ်အကြာမှာ ပြန်တိုက်ဖို့ ကတိပေးခဲ့ကြတာပဲ"
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီတိုက်ပွဲက သူ့ကြောင့် ဖြစ်လာရတာပေါ့
ထိုစဉ် လူအုပ်ထဲမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖန့်ကျွယ် ဒီခွေးသားကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ် သူက အဲဒီတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေကို မသိဘဲနဲ့ ဖန့်ချန်အကြောင်းကို ဝေဖန်ဖို့ ဘာ သောက်ဆင့် ရှိလို့လဲ"
ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန့်ချန်၏ မိတ်ဆွေ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ ဘေးတွင်လည်း နတ်သမီး ထျန်းယင် က မူကျောက်ဟဲကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
မူကျောက်ဟဲက လှောင်ပြုံးဖြင့်
"အဲဒီတုန်းက ကိစ္စက ချဲ့ကားပြောထားတာပဲ ဖြစ်မှာပါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် လူတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ"
"တကယ့်တကယ်တော့ အကြီးအကဲ သုံးယောက်ကြောင့်သာ ငါတို့ အသက်ရှင်နေတာပါ မင်းတို့က ဘာလို့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လောက်ရှိတဲ့ လူအကြောင်းကို ခဏခဏ ပြောနေရတာလဲ"
ဖန့်ကျွယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ဖန့်ချန်က ကျုပ်တို့အတွက် အသက်ပေးခဲ့တာ မင်းက ဒါကို ဒီလို စကားလုံးတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ချင်တာလား မင်းက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းထက်တောင် ပိုပြီး ယုတ်မာသေးတယ်"
"ဟဲဟဲ မင်း ငါ့ကို မုန်းနေတာလား ဒါဆိုရင်လည်း တိုက်စမ်းပါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကလူက အလယ်အလတ်အဆင့်မှာရှိတဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုများ အနိုင်ယူမလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်"
ဟု မူကျောက်ဟဲက ရဲရဲတင်းတင်းပင် စိန်ခေါ်လိုက်ပါတော့သည်။