← Chapters

အခန်း (၄၈၁-၄၈၂)

Vol. 49 Ch. 481-482

အခန်း (၄၈၁-၄၈၂)

Vol. 49 Ch. 481-482

အခန်း ၄၈၁ - လျှို့ဝှက်ခြေလှမ်းများ

​မင်းက ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနရဲ့ အဖွဲ့ဝင်မှန်း ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေတာကိုတော့ မင်းမသိသေးဘူး

ဟု တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေသည်။

​ဖန့်ချန်က တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲကို ခပ်ပြုံးပြုံး ကြည့်ကာ

"အရှင်ဝေဟင်ပြေးက ကျုပ်ရဲ့ လတ်တလော အခြေအနေကို မေးမြန်းရုံပါပဲ တခြားဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောချင်နေသေးသော်လည်း ဖန့်ချန်က သူပင်ပန်းနေ၍ နားချင်ပြီဟု ပြောသောကြောင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။

​"ဖန့်ချန် ငါက ပုံရိပ်ယောနန်းဆောင် မှာ နေတာ မင်း ထွက်သွားတော့မယ်ဆိုရင် ငါ့ကို အသိပေးဦးနော်"

ဟု ဖန့်ကျွယ်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး

"ကောင်းပြီလေ မင်းလည်း ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ နောင်မှာ ဘယ်သူက ဘာကောလာဟလပဲ လွှင့်လွှင့် အလေးမထားနဲ့ အငြင်းအခုန် မလုပ်နဲ့တော့"

ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

ဖန့်ကျွယ်မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။

အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ အချိန်မီ ရောက်မလာပါက သူ သေသွားနိုင်သည်ကို သူ သိနေ၍ ဖြစ်သည်။

​တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် နွားချေးတုံးလေးအား ခရမ်းရောင်ချီကျင့်စဉ် ကို လေ့ကျင့်ခိုင်းထားပြီး သီးသန့်ခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူသည် အရှင်ဝေဟင်ပြေးထံမှ ရရှိထားသော ဓားကို ထုတ်ယူကာ ဓားငယ်လေး ကို စားခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကျိုးအပဲ့အားလုံးကို စကြာဝဠာမှန်ချပ်ကို ကျွေးလိုက်ရာ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးသောင်းတိတိသာ ကျန်တော့သည်။

​စကြာဝဠာမှန်ချပ်က ကျေနပ်စွာဖြင့်

"ကျေးဇူးပဲ အစ်ကိုကြီး"

ဟု နှုတ်ဆက်သည်။

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"ငါ ခွန်လုံစစ်သူကြီး အခု ဘယ်မှာ ဒဏ်ရာကုသနေလဲဆိုတာ သိချင်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ကုန်မလဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။

​မှန်ချပ်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး

"အစ်ကိုကြီးက တကယ် သိချင်တာလား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းဆိုရင် သူ့နေရာကို ငါ တွက်ချက်ပေးနိုင်တယ်"

ဟု ဆိုသည်။

​"ဖန့်ချန် ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို လိမ်နေတာအလွန်ဆုံး နှစ်သောင်းဆိုရင် ရပြီ"

ဟု ဓားငယ်လေးက ဓားကို ဝါးစားရင်း ကြားဖြတ်ပြောသည်။

​"စကားမရှည်နဲ့ ငါ့အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်သောင်းခွဲတော့ လိုတယ်"

ဟု မှန်ချပ်က ဒေါသတကြီး ပြန်အော်သည်။

"သောက်ကလေး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်စမ်း ငါက ငါရသင့်ရထိုက်တာကို ယူတာ ငါတို့က ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး"

​"နှစ်သောင်း သဘောတူလား"

ဟု ဖန့်ချန်က ကမ်းလှမ်းလိုက်ရာ မှန်ချပ်က ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းသွားပြီး

"သဘောတူတယ်"

ဟု ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

​ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းကို မှန်ချပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

မှန်ချပ်က ခဏအတွင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး စာမျက်နှာ ၃၇ ကို ဖွင့်ခိုင်းသည်။

ဖန့်ချန်က ရှေးဦးအင်မော်တယ်မျက်လုံး ကို အသုံးချ၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒဏ်ရာကုသနေသော ရုပ်ဖျက်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

​မှန်ပေါ်တွင် စာသားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်

"တိမ်မြုပ်ဒေသ၊ အဆင့်ငါး ဝိညာဉ်လိပ်အင်ပါယာ မြို့တော်၊ လျန်လီလမ်းကြား၊ အိမ်အမှတ် ၈"

​ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် လက်စွပ်မှတစ်ဆင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ငါ ထာဝရကောင်းကင်ဘုံအရှင် ပါ ခွန်လုံစစ်သူကြီးဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်လိပ်အင်ပါယာ မြို့တော်၊ လျန်လီလမ်းကြား၊ အိမ်အမှတ် ၈ မှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်"

​လက်စွပ်ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

"တကယ်လား ခွန်လုံက ဝိညာဉ်လိပ်အင်ပါယာမှာ ရှိနေတာလား"

"ဘာလို့ သူက ဒဏ်ရာတွေ အပြင်းအထန် ရနေတာလဲ"

"ဒါတွေကို ထားလိုက်ပါတော့ အားလုံး သွားကြည့်ကြရအောင် တကယ်တွေ့ရင် သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်"

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားစရာမလိုဘဲ ရန်သူကို ဒုက္ခပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန်းယွဲ့ နှင့် ရှရွှမ်ကျိ တို့၏ တည်နေရာကို စုံစမ်းသော်လည်း မှန်ချပ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိန်းနှင့်ချီ တောင်းသောကြောင့် သူတို့နောက်ကွယ်တွင် အားကောင်းသော ပညာရှင်များ ရှိနေကြောင်း ဖန့်ချန် ရိပ်မိလိုက်သည်။

​ဓားငယ်လေးသည် ဓားကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးသွားသောအခါ ဖန့်ချန်၏ ဓားခန္ဓာ မှာလည်း ပိုမိုသန်မာလာသည်။

"ဖန့်ချန် ငါ့ရဲ့ ဓားခန္ဓာက စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ရင် အမွေအနှစ်အသစ်တစ်ခု ပွင့်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"

ဟု ဓားငယ်လေးက ပြောသည်။

​"အဲဒီအတွက် အဝါရောင်အဆင့်မြင့် ရတနာ ဘယ်လောက် ထပ်လိုဦးမလဲ"

"ဒီလို အရည်အသွေးမျိုးဆိုရင် ၅ ခုလောက် သာမန်ဆိုရင်တော့ ၂၀ လောက် လိုမယ်"

​ဖန့်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။

အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ မသွားမီ သူ၏ ဓားခန္ဓာကို စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်အောင် လုပ်နိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်သို့ လွှတ်လိုက်ရာ ရွှမ်ဟွမ်နန်းတော် ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင် ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် စုဝေးနေကြပြီး ဂိုဏ်းချုပ်က ယွင်ထျန်းချန်းနှင့် မူကျောက်ဟဲတို့ကို ဆူပူနေသည်။

​"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်တွေဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ ရွှမ်ဟွမ်နန်းတော်ရဲ့ မျက်နှာကို ဘယ်နားသွားထားမလဲ"

ဟု ဂိုဏ်းချုပ်က ဒေါသတကြီး မေးသည်။

ယွင်ထျန်းချန်းက သူ ရန်သူကို လျှော့တွက်မိ၍ ဖြစ်သည်ဟု ဖြေသည်။

​ဖန့်ချန်ကတော့ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးနေသည်။

အကြီးအကဲများမှာ ယွင်ထျန်းချန်း၏ စွမ်းအားသည် ပါရမီကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တောက်ပသော နတ်မျက်လုံး ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို မသိကြသေးပေ။

​အခန်း ၄၈၂ - အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

​ယွင်ထျန်းချန်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အမှားကို သိပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဖန့်မိသားစုဝင်တွေက အရင်တုန်းက ရွှမ်ဟွမ်နန်းတော်ရဲ့ ပါရမီရှင်အတော်များများကို သတ်ခဲ့ဖူးလို့ ရန်ငြိုးက အရမ်းနက်နေတာပါ"

"ဂျူနီယာညီလေး မူရဲ့ ဘိုးဘေးဆိုရင်လည်း ဖန့်မိသားစုလက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာ ဒါကြောင့် ဖန့်ကျွယ်ကို ပညာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ"

"ကျုပ်က ညီလေးမူရဲ့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ပေးချင်ရုံတင်မကဘဲ ငါတို့နန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ကာကွယ်ပေးချင်လို့ပါ"

​"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျုပ်အမြင်တော့ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးသင့်ပါတယ် သူတို့လုပ်ရပ်က အကြောင်းရင်း ရှိနေတာပဲ"

"ဖန့်ထင်ယွမ်က အရင်တုန်းက ငါတို့နန်းတော်အပေါ် ဘယ်လိုဆက်ဆံခဲ့လဲဆိုတာ ကျုပ် အခုထိ မှတ်မိနေတုန်းပဲ ကျုပ်သာဆိုရင်လည်း လက်တုံ့ပြန်မိမှာပဲဒါပေမဲ့ ငါတို့က လူကြီးတွေဖြစ်နေလို့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို သွားတိုက်ခိုက်ဖို့ မသင့်တော်ရုံပါပဲ"

ဟု ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးသည်။

​အခြားအကြီးအကဲများကလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝိုင်းဝန်း ပြောဆိုပေးကြသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

"မင်းတို့က နှစ်ပေါင်းရာချီက ရန်ငြိုးတွေကို မှတ်ထားတယ်ဆိုတော့ ရွှမ်ဟွမ်နန်းတော်ကို တကယ်ပဲ စိတ်ထဲထားတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်"

​မူကျောက်ဟဲမှာ စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အပြစ်ပေးမခံရတော့ပေ။

​ဂိုဏ်းချုပ်က ဆက်မေးသည်။

"ဖန့်ချန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ဘာတွေ သိခဲ့ရလဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကောလာဟလတွေအတိုင်း တကယ်ပဲ အားကောင်းတာလား"

​အားလုံး၏ မျက်နှာထားများ တည်ကြည်သွားသည်။

ယွင်ထျန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"သူ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ က ကြောက်စရာကောင်းပါတယ် ကျုပ်ရဲ့ ဝိညာဉ်အကာအကွယ်က သူ့ကို မတားနိုင်ဘူး"

"နောက်ပြီး သူက ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှု ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိပုံရတယ် သူ ကျုပ်အနားကို ဘယ်အချိန်က ရောက်လာလဲဆိုတာတောင် ကျုပ် မသိလိုက်ဘူး"

​"ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တိုက်စစ်ကိုပဲ အဓိကထားတာလေ ဒီလောက် တိုက်စစ်အားကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်တဲ့ ကျင့်စဉ်ပါ ရှိနေရင်တော့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ ခုခံဖို့ ခက်မှာပဲ"

ဟု ဂိုဏ်းချုပ်က ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အားနည်းချက်က သက်တမ်းတိုတာပဲ နောက်နှစ်ပေါင်း ရာချီကြာလို့ အသက်ရှင်နေဦးမယ့်သူတွေက မင်းတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

​(မှတ်ချက် - ဓားကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်ရန် ခက်ခဲသဖြင့် သက်တမ်း ရှည်ရှည်မနေရကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။)

​ဂိုဏ်းချုပ်က မှာကြားသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး အပြင်မထွက်ကြနဲ့ဦး ဖန့်ချန်ကို မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မပေးမိစေနဲ့"

​ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများ ထွက်သွားပြီးနောက် ယွင်ထျန်းချန်းနှင့် မူကျောက်ဟဲတို့သည် ဂူနန်းအတွင်းသို့ ဝင်ကာ အကာအကွယ် အစီရင်ကို တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

​"စီနီယာယွင် ခင်ဗျား ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ် ဖန့်ချန်က ဒီအင်ပါယာထဲကို တကယ်ပဲ ပေါ်လာတာပဲ"

မူကျောက်ဟဲက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"သူက မနေနိုင်ဘဲ ပေါ်လာတော့ ငါတို့အတွက် သူ့နေရာကို သိသွားတာပေါ့ အခုဆိုရင် လုံချင်းစစ်သူကြီး က သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းမိတော့မှာ"

​ယွင်ထျန်းချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ဒါကလည်း ခွန်လုံစစ်သူကြီးက သတင်းပေးလို့ သိရတာပါ မဟုတ်ရင်တော့ ဖန့်ချန် သေပြီလို့ပဲ ငါ ထင်နေမှာ"

​အနားတွင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်ဖြင့် ရှိနေသော ဖန့်ချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး အံ့သြသွားသည်။

လုံချင်းစစ်သူကြီး ဒါက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ထပ် အကောင်ကြီးတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

​မူကျောက်ဟဲက ဆက်ပြောသည်။

"ဖန့်ချန်ရဲ့ ခေါင်းက ဝိညာဉ်သွေးဆေးလုံး အလုံး ၁၀၀ တောင် တန်တာလေ"

"ခွဲဝေယူရင်တောင် ခင်ဗျားက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို တက်နိုင်ပြီး ကျုပ်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွက်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်တယ်"

​"ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ငါ့ကို အမဲလိုက်နေတာပေါ့ ငါ့အသက်က ဆေးလုံး ၁၀၀ တောင် တန်တယ်လား"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဆေးလုံးတစ်လုံးအတွက် လူပေါင်း တစ်သိန်း၏ အနှစ်သာရသွေး လိုအပ်သဖြင့် ဆေးလုံး ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ လူပေါင်း ၁၀ သန်း၏ အသက်နှင့် ညီမျှနေသည်။

ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း၏ ယုတ်မာမှုကို သူ ပို၍ ရိပ်မိလာသည်။

​"ဖန့်ချန်က အလင်းထဲမှာ ရှိနေပြီး ငါတို့က အမှောင်ထဲမှာလေ လုံချင်းစစ်သူကြီး လှုပ်ရှားတာနဲ့ သူ သေမှာပဲ"

ဟု မူကျောက်ဟဲက ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။

​မူကျောက်ဟဲ ထွက်သွားပြီးနောက် ယွင်ထျန်းချန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပွတ်သပ်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး က ဓားကျင့်ကြံသူကို မယှဉ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အားနည်းနေသေးလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒီမျက်လုံးကျင့်စဉ်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနှိုင်းမဲ့ပဲ ငါသာ ကြိုးစားရင် တစ်နေ့မှာ အောင်မြင်ရမယ်"

​ယွင်ထျန်းချန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို နဖူးတွင် ကပ်ကာ တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို စတင် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

​ထိုစဉ် ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် ကို အသုံးချကာ ယွင်ထျန်းချန်း၏ ဂူနန်းတံခါးဝသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

ဂူနန်းရှိ အကာအကွယ် အစီရင်များမှာ ဖန့်ချန်အတွက်တော့ ကလေးကစားစရာမျှသာ။

သူသည် အပေါက်အစွန်အဖျားများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေကာ ယွင်ထျန်းချန်းအနားသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

​ယွင်ထျန်းချန်းမှာ မျက်လုံးမှိတ်လျက် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်နေစဉ်၊ ဖန့်ချန်က သူ့ကို အနောက်မှနေ၍ တချက်တည်းနှင့် သတိလစ်သွားအောင် ထုရိုက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ခဏအကြာတွင် ယွင်ထျန်းချန်း နိုးလာသည်။

"ကျင့်ကြံတာ ခေါင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် နာနေရတာလဲ"

​သူ အနောက်စေ့ကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ ကျင့်ကြံနေတုန်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲတစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်တာလား မဟုတ်ဘူး အပြင်က အစီရင်တွေက ပုံမှန်ပဲ ရှိနေတာပဲ"

​သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး စာအုပ်အိတ်ထဲ စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟာ ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား"

​သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသည်။

တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကျင့်စဉ်ပါသည့် ကျောက်စိမ်းပြား ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပြား မရှိလျှင် သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ရှေ့ဆက်၍ ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။​

All Chapters