အခန်း (၄၈၅-၄၈၆)
Vol. 49 Ch. 485-486
အခန်း ၄၈၅ - သူခိုး
သင်္ဘောကြီးပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးက အခန်းထဲ၌ပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးနေကြသည်မဟုတ်ပေ။
အခန်းခမှာ နေ့စဉ်ပေးဆောင်ရသည်ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပိတ်ဆို့မှု နှင့် ကြုံနေရသူများသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အလကားမကုန်စေရန် နေ့ဘက်တွင် သင်္ဘောပေါ်၌ လမ်းလျှောက်ထွက်လေ့ရှိပြီး ညဘက်တွင် ကုန်းပတ်ပေါ်၌ ထိုင်နေတတ်ကြသည်။
ထိုသင်္ဘောကြီးမှာ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သဖွယ် လိုအပ်သည့် အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများ စုံလင်လှပြီး တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ကွင်းများပင် ပါရှိသည်။
ဖန့်ချန်သည် ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရောင်းချသည့် ဆိုင်တန်းများရှိရာသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
လမ်းတွင်တွေ့သော ကျင့်ကြံသူများသည် သူ့ကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ကြပေ။
ကျင့်ကြံသူများမှာ ဝတ်စုံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ပုံစံမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
အရောင်းအဝယ် နယ်မြေမှာ စည်ကားလှသော လမ်းမတစ်ခုနှင့် တူပြီး ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ ဆိုင်ခန်းငယ်လေးများ ဖွင့်ထားကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နဂါးပျံဆောင် ဟု အမည်ရသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ထိုဆိုင်တွင် ဖောက်သည် အဝင်အထွက် များသဖြင့် သူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် များကို ဝယ်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
ထိုစဉ် လူရိပ်မည်းတစ်ခုမှာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ထိုကျင့်ကြံသူမှာ မူးယိုင်နေသကဲ့သို့ ဖန့်ချန်ရှိရာသို့ ယိမ်းထိုးလျက် လျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုသူကို ဘေးသို့ အသာအယာ ရှောင်လိုက်ရာ ထိုလူမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခပ်ကျကျ မှောက်ခုံလဲသွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆိုင်သို့ ဆက်လျှောက်သွားသော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူက
"မျက်စိမပါတဲ့ကောင်"
ဟု ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် ခဏရပ်သွားပြီးနောက် လှည့်ကြည့်ကာ
"မင်းက ငါ့ကို ပြောတာလား"
ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုကျင့်ကြံသူက စူးစိုက်ကြည့်ကာ
"အေး ပြောတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ"
ဟု ပြန်ပြောသည်။
"ငါ မင်းကို တစ်ခုခု စော်ကားမိလို့လား"
ဟု ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ညီလေး အထဲကို ကြွပါဦး"
ရုတ်တရက် နဂါးပျံဆောင်အတွင်းမှ လူငယ်တစ်ဦး ပြုံးလျက် ထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လဲကျနေသော ကျင့်ကြံသူဘက်သို့ လှည့်ကာ
"ငါ မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးတယ် ငါ့ရဲ့ နဂါးပျံဆောင်ရှေ့မှာ လာပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့လို့ မင်း မှတ်မိသေးရဲ့လား ငါ့ရဲ့ နောက်ခံက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ထပ်သတိပေးရဦးမလား"
ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ချက်ချင်းပင် အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး ကပျာကယာ ဦးညွှတ်ကာ
"ဒါက မန်နေဂျာ ချီ ကိုး ကျုပ် တောင်းပန်ပါတယ် ဒီလူကြီးမင်းနဲ့ နားလည်မှု လွဲသွားတာပါ ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး ကျုပ် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"
ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားတော့သည်။
သို့သော် လှည့်ထွက်သွားသည့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ယုတ်မာပက်စက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်က ထိုလူငယ်ကို ကြည့်ကာ
"မန်နေဂျာ ချီ လား"
ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က နဂါးပျံဆောင်က မန်နေဂျာ ချီယွီရွှမ် ပါ တစ်ခုခု အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လို့လားခင်ဗျာအထဲကို ကြွပါ"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ပြုံးလျက် ဖိတ်ခေါ်သည်။
"မန်နေဂျာ ချီ ခုနကလူက ဘယ်သူလဲ သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"
ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုင်ထဲသို့ လိုက်ဝင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"သိပ်ပြီး စိတ်ပူမနေပါနဲ့ လူကြီးမင်း။ အဲဒီလူက လူကြီးမင်းဆီကနေ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု နှိုက်ယူဖို့ ကြိုးစားတာပါ"
"ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ ထိပ်တိုက် မတွေ့တာက ပိုကောင်းပါတယ် သူက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလေ"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ဖြေသည်။
"ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ လူမျိုးစုံ ရှိတတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သည်းခံတတ်မယ်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိပါဘူး"
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ထိုသူမှာ သူခိုး တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရပြီး အဖွဲ့အစည်းနှင့် လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"သင်္ဘောပိုင်ရှင်က ဒါတွေကို ဝင်မတားဘူးလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးသည်။
"ဧည့်သည်တွေ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သင်္ဘောရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မှာပဲလေ"
ချီယွီရွှမ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးသည်။
"အဲဒါကြောင့်ပဲလေ သူတို့လည်း သင်္ဘောပေါ်က ဧည့်သည်တွေပဲ မဟုတ်လား သင်္ဘောပိုင်ရှင်က ဘာလို့ ကြားဝင်ရမှာလဲ"
သူသည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောလိုတော့ဘဲ ဖန့်ချန် ဘာဝယ်လိုသနည်းဟု မေးလိုက်သည်။
"ဆေးလုံးတွေလား ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေလား"
"အဆောင် လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိလား"
ဟု ဖန့်ချန်က မေးသည်။
"အဆောင်လား"
ချီယွီရွှမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
"လူကြီးမင်းက အဆောင်ပညာရှင် လား"
"ကျွမ်းကျင်တယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး နည်းနည်းပါးပါး တတ်တာပါ"
ဟု ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာပင် ဆိုသည်။
"နှိမ့်ချလိုက်တာဗျာ ဒီပညာကို လေ့လာနိုင်တဲ့သူတွေက တော်တော်လေး ထူးချွန်တဲ့သူတွေပဲ"
ဟု ချီယွီရွှမ်က မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။
သူသည် ဖန့်ချန်ကို ဒုတိယထပ်သို့ ခေါ်သွားပြီး အဆောင်လုပ်သည့် ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပြခိုင်းလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အဆောင်ပညာရှင်တွေနဲ့ တွေ့ရခဲပါတယ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလောက်မှာ တစ်ယောက်လောက်ပဲ တွေ့ဖူးတာမို့ ပစ္စည်းတွေ သိပ်အများကြီးတော့ မထ ထားဘူး လူကြီးမင်းရဲ့ စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီရဲ့လား ကြည့်ပေးပါဦး"
ဖန့်ချန်ရှေ့တွင် အဝါရောင်အဆင့် နိမ့်မှ အလယ်အထိ ရှိသော အဆောင်စက္ကူများ၊ အဆောင်ရေးသည့် စုတ်တံများနှင့်ပြဒါးမှင် များ ရှိနေသည်။
ဖန့်ချန်သည် အဝါရောင်အဆင့်လတ် အဆောင်စက္ကူ ၃၀၀၊ စုတ်တံ ၆ ချောင်းနှင့် ပြဒါးမှင် ၃ ပုလင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က အဆင့်လတ်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ဝယ်ယူလိုက်သဖြင့် ချီယွီရွှမ်မှာ အံ့သြသွားသည်။
အကယ်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိဘဲ ထိုမျှများပြားသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
"လူကြီးမင်း ဒီပစ္စည်းတွေအားလုံးအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၂၀၀ ကျသင့်ပါတယ် အကြွင်း ၂၀၀ ကို ပယ်ဖျက်ပေးပြီး ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ပဲ ယူပါ့မယ်"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ဆိုသည်။
"၅,၂၀၀ ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါက နည်းနည်း ဈေးကြီးလွန်းသလိုပဲ"
ချီယွီရွှမ်က ရယ်မောလျက်
"ကျွန်တော်တို့က ပင်လယ်ပြင်မှာလေ ဈေးနှုန်းတွေက မြင့်တက်နေတာ သဘာဝပါပဲ တကယ်လို့ ကုန်းပေါ်မှာဆိုရင် ဒါတွေက ၃,၀၀၀ ပဲ တန်မှာပါ"
ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် အဆောင်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကရော မြင့်တက်မှာလား"
"သေချာပေါက်ပါပဲ ငါတို့ ခရီးစဉ်က နှစ်တွေ အများကြီး ကြာဦးမှာ လမ်းမှာ ခဏရပ်နားတာတွေ ရှိပေမဲ့ အချိန်က အရမ်းကျဉ်းကျပ်တယ်"
"ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ လက်နက်ကိရိယာတွေကို ဖြည့်တင်းချင်တဲ့အခါမှာ ပစ္စည်းတွေက ဈေးတက်တာပဲလေ"
ချီယွီရွှမ်က မေးလိုက်သည်။
"လူကြီးမင်းမှာ ရောင်းမယ့် အဆောင်တွေ ရှိလို့လား"
ဖန့်ချန်သည် သူ၏
စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် တစ်စောင်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
"မန်နေဂျာ ချီ ဒီအဆောင်ကို ဘယ်လောက်နဲ့ ဝယ်နိုင်လဲ ကြည့်ပေးပါဦး"
ချီယွီရွှမ်သည် အဆောင်ကို သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
"ဒါ... ဒါက အဝါရောင်အဆင့်လတ် စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင်လား"
"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သိပ်သည်းပြီး စာသားတွေကလည်း အားပါလှချည်လား ဒီအရည်အသွေးမျိုးက မနိမ့်ဘူးဗျ"
ဟု ချီယွီရွှမ်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ပြောသည်။
သူ ထိုမျှ ကောင်းမွန်သော အဆောင်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။
ရေးဆွဲသူမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သည့်ပုံ ပေါ်သည်။
"မန်နေဂျာ ချီ ခန့်မှန်းဈေးလေး ပေးပါဦး"
"ကုန်းပေါ်မှာဆိုရင် ဒီလိုအရည်အသွေးမျိုးကို အနည်းဆုံး ၂၈၀ နဲ့ ဝယ်ပါတယ် အခုက ပင်လယ်မှာဆိုတော့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ဈေးတက်သွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ နဂါးပျံဆောင်က တစ်စောင်ကို ၃၄၀ နဲ့ ယူပါ့မယ်"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက်
"ဈေးနည်းနည်း နည်းနေသလိုပဲ"
"ကျွန်တော်တို့လည်း အမြတ်လေးတော့ ချန်ရမှာပေါ့ဗျာ စီးပွားရေးသမားတွေပဲဥစ္စာ"
"ကဲ ဈေးကို ၃၅၀ လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရအောင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို ခင်ဗျားတို့ဆိုင်ကိုပဲ ရောင်းပါ့မယ်"
ဟု ဖန့်ချန်က အဆိုပြုသည်။
ချီယွီရွှမ် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်
"ကောင်းပါပြီ နောင်ရေးအတွက် ကျောက်တုံး ၃၅၀ နဲ့ပဲ ယူပါ့မယ် ဒါနဲ့ လူကြီးမင်းဆီမှာ အဆောင် ဘယ်နှစောင် ရှိလို့လဲ"
"သိပ်တော့ မများပါဘူး ၁၆၀ ကျော်ပဲ ရှိတာပါ"
ဟု ဖန့်ချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ချီယွီရွှမ်မှာ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်တော့သည်။
"ဘယ်လောက်"
အခန်း ၄၈၆ - ဒဏ်ငွေ ငါးထောင် အဲဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ လူကြီးမင်
"တစ်ရာခြောက်ဆယ်ကျော်"
ဖန့်ချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်မလား"
ချီယွီရွှမ်က အံ့သြတုန်လှုပ်နေဆဲ အမူအရာဖြင့် လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူးခင်ဗျားဆီမှာ စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင်ပေါင်း ၁၆၀ ကျော် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် နည်းနည်း အံ့သြသွားလို့ပါ"
သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ထိုမျှများပြားသော အဆောင်များကို စုဆောင်းရန် မည်မျှကြာခဲ့သနည်းဟု တွေးနေမိသည်။
ဆယ်နှစ်လား အနှစ်နှစ်ဆယ်လား သူ၏ အမြင်တွင် အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်မှု အလွန်မြင့်မားရန် လိုအပ်သည့်အပြင်၊ ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ်နှင့် သုတေသနပြုရန် အချိန်များစွာ ပေးရသဖြင့် ထိုနယ်ပယ်တွင် အောင်မြင်သူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။
"ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါဦး လူကြီးမင်း ဒါက အရောင်းအဝယ် တော်တော်ကြီးတာမို့ ဆိုင်ရှင်ကို သွားခေါ်ပြီး ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ပြောကာ ထွက်သွားသည်။
ဖန့်ချန် သိပ်မစောင့်လိုက်ရပေ။
၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ချီယွီရွှမ်သည် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။ ထိုအဖိုးအိုက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကာ
"လူကြီးမင်း ရောင်းမယ့် မီးတောက်အဆောင်တွေ ရှိတယ်လို့ ကြားပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော အရောင်းအဝယ်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။
သူဝယ်ယူခဲ့သော အဆောင်ပစ္စည်းဖိုး ၅,၀၀၀ ကို နှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ထံတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀,၀၀၀ ကျော် ကျန်ရှိသည်။
သူ၏ လက်ကျန်မှာ ၁၃,၀၀၀ မှ ၆၃,၀၀၀ အထိ တိုးသွားသဖြင့် အတော်လေး များပြားသော ပမာဏပင် ဖြစ်သည်။
ချီယွီရွှမ်မှာလည်း ကော်မရှင်အနည်းငယ် ရရှိသဖြင့် စိတ်ရွှင်လန်းနေပြီး ဖန့်ချန်ကို ဆိုင်တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးသည်။
ယခုဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ပင် ရင်းနှီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုကြီး နောင်မှာလည်း ဒီလိုအခွင့်အရေးရှိရင် ကျွန်တော့်ကို လာရှာဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"
ဟု ချီယွီရွှမ်က နွေးထွေးစွာ ဆိုသည်။
"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ"
ဟု ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာစဉ် စောစောက ကျင့်ကြံသူသည် သူ့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်နေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် လူအုပ်ထဲမှ လူအချို့မှာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် အဖွဲ့လိုက် တာဝန်ခွဲထားပုံရပြီး ဖန့်ချန် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းများကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။
မလှမ်းမကမ်းရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ခုတွင် ကျင့်ကြံသူအချို့ ထိုင်နေကြသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"ဒီလူက တကယ်ပဲ လူသား အဆင့်အခန်းမှာ နေတာ သေချာလား"
ဟု မေးလိုက်သည်။
"သေချာပါတယ် ဆရာကြီး ကျွန်တော့်လူတွေ မြင်တာပါ သူ အဲဒီအခန်းထဲမှာ အောင်းနေတာ လအတော်ကြာပြီ"
" ဒီလိုအခန်းမျိုးမှာ နေတယ်ဆိုကတည်းက သူ့မှာ ဘာနောက်ခံမှ မရှိတာ သေချာပါတယ်"
ဟု တပည့်ဖြစ်သူက တိုးတိုးလေး ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"
ထိုအုပ်စုမှာ ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
လူရိပ်များ သူ့ထံသို့ တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူသည် အနီးဆုံးရှိ လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ပါးရိုက်လိုက်သည်။
"ဖြန်း"
ခနဲ အသံနှင့်အတူ အရိုးကျိုးသံပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုလူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ ပြားချပ်သွားပြီး မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း စသည့် အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ထွက်လာကာ အသက်ငင်သွားတော့သည်။
ကျန်ရှိသောသူများမှာ ဖန့်ချန်က စတင်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပါးရိုက်ကာ လဲကျအောင် လုပ်လိုက်သည်။
သူတို့အားလုံး၏ ဒဏ်ရာမှာ အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာတစ်ခြမ်း ပျက်စီးကာ သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့သြမှင်သက်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် ကိုယ်ပိုင်ရန်ပွဲများ မလုပ်ရဟူသော စည်းကမ်းရှိသည်။
ချိုးဖောက်ပါက ဒဏ်ငွေ ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မဆောင်နိုင်ပါက သင်္ဘောပေါ်မှ ပစ်ချခံရမည်ဖြစ်သည်။
"ဒီကောင် ရူးနေတာလား ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရိုက်နှက်တာလဲ"
"ရှူး တိုးတိုးနေ သူရိုက်လိုက်တဲ့လူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး"
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ လူမိုက်ခေါင်းဆောင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။
"သူ့မှာ ဘာနောက်ခံမှ မရှိဘူးဆို ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းနေတာလဲ"
တပည့်ဖြစ်သူက
"ဆရာကြီး ဒဏ်ငွေကို သူ ဆောင်နိုင်ပါ့မလား ကြည့်ရမှာပဲ"
ဟု ဆိုသည်။
ထိုစဉ် သင်္ဘော၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ဝင်များ ရောက်လာသည်။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မုတ်ဆိတ်ဆိတ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာရသူများကို ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"လူကြီးမင်း ဒါ ခင်ဗျားလက်ချက်လား"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒီမှာ ရန်ပွဲဖြစ်ရင် ဒဏ်ငွေဆောင်ရမယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိပါတယ် လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေရင် ၃၀၀၊ သေစေရင် ၁,၀၀၀ မဟုတ်လား"
လူလတ်ပိုင်း၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားသည်။
"ဒါကို သိသိကြီးနဲ့ လုပ်တာလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ ကျင့်ကြံသူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို နင်းခြေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်ရှိသော သူများကိုလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်နှင့် စတင် ပြဿနာဖြစ်ခဲ့သော သူခိုးလေးမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။
သူသာ စောစောက ရှေ့တိုးခဲ့လျှင် ယခုဆိုလျှင် အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ။
ဖန့်ချန်က ရေတွက်လိုက်သည်။
"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး... ငါးယောက်ဆိုတော့ ငါးထောင်ပေါ့ အဲဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ"
သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ကို လူလတ်ပိုင်းထံသို့ ပေးအပ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
လူအုပ်ကြီးမှာ မှင်သက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်သူလဲဟ"
ဒဏ်ငွေဆောင်ရမည်ကို သိသိကြီးနှင့် လူငါးယောက်ကို မျက်မှောက်မှာတင် သတ်ပစ်ရုံသာမက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ကို ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ပေးပစ်ခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ အဝါရောင်အဆင့်မြင့် ရတနာတစ်ခု ဝယ်၍ရသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။
ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုမျှ မဖြုန်းတီးဝံ့ကြပေ။
လူလတ်ပိုင်း အစောင့်အကြပ်မှာလည်း အံ့သြနေပြီးနောက် ကျောက်တုံးများကို သိမ်းယူကာ
"အလောင်းတွေကို ရှင်းလိုက်ကြ"
ဟု အမိန့်ပေးကာ ထွက်သွားသည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ ခေါင်းဆောင်မှာတော့ မျက်နှာပျက်နေသည်။
"သူက ငါတို့လူတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့ ပြီးတော့ ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့မှာ တခြားဟာတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာပဲ"ာ
"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ငါတို့ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး"
"သူက အရှိန်အဝါ ဖျောက်ထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု သုံးထားတာနေမှာပါ လူသား အဆင့်အခန်းမှာ နေတာဆိုတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွက်အထိပ်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ ငါတို့ရဲ့ သခင်လေး ရှိနေတာပဲ ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ"
ခေါင်းဆောင်က အေးစက်စွာ တားမြစ်လိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထား ငါ သခင်လေးကို ကိုယ်တိုင် သတင်းပို့လိုက်မယ် အဲဒီအတောအတွင်း သူ့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားကြ လွတ်မသွားစေနဲ့"