အခန်း (၉-၁၀)

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC) -9

အခန်း ၉ ။ ဦးနှောက်မရှိခြင်း

နင်ချန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေးနက်သောအမူအရာကို သတိပြုမိကာ သူမ၏တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆိုရန် မလိုလားတော့ပေ။ သူသည် ယွမ်ကျိုကို နန်းတော်တံခါးများပိတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ယိဝမ်ရုန်သည် လှုပ်ရှားသံကြားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ယွင်သူမနောက်လိုက်မလာသည်ကို တွေ့ရှိပြီး သူမ၏စိတ်ပျက်မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။

သို့သော် သူမ၏ နူးညံ့ပြီး သီလရှိသောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရပြီး ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အေးအေးဆေးဆေးထွက်ခွာသွားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ပြော၊ ဘာကိစ္စလဲ။"

"အရှင်မင်းကြီး၊ ချန်းချဲ့ မကြာခဏသောက်သုံးတဲ့ မုယောစပါးလက်ဖက်ရည်ထဲမှာ ငုစေ့နဲ့ပြုတ်ထားတဲ့ရေရောနှောထားတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းက အအေးဓာတ်များပြီး အမျိုးသမီးတွေ အလွန်အကျွံမသောက်သုံးသင့်ပါဘူး။ ဒီချန်းချဲ့ အရမ်းစိုးရိမ်နေလို့ အရှင်မင်းကြီး ချန်းချဲ့ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ယဲ့ယွင်သည် မျက်လွှာကိုချကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တိုင်ကြားသင့်တယ်။ မောင်းမဆောင်ရဲ့ အတွင်းရေးကိစ္စတွေမှာ ကျန်း ဝင်ပါရတာ မကြိုက်ဘူး။"

ဧကရာဇ်၏အသံသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် နန်းတွင်းပရိယာယ်များကို အသုံးချပြီး အချက်များကို ထောက်ပြသည့်အကြံဉာဏ်ကို မကြိုက်ပေ။

ယဲ့ယွင်သည် သူ၏စိတ်အခြေအနေပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"ချန်းချဲ့က အစေခံအချို့ကို ပြောင်းလဲခွင့်ပြုဖို့ပဲ အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းဆိုတာပါ။ ဒီချန်းချဲ့မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ မောင်းမဆောင်ကို မိဖုရားခေါင်ကြီးက စီမံခန့်ခွဲပေမယ့် အရှင်မင်းကြီးက ဒီနန်းတော်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောအုပ်စိုးသူအရှင်သခင်ပါ။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီချန်းချဲ့က သဘာဝအတိုင်း အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ရှာဖွေရမှာပါ။"

ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း နင်ချန်၏မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

သူသည် နန်းတော်၏ တစ်ဦးတည်းသောအရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် လူများစွာအထက်တွင် ရှိသော်လည်း သူမသည် သူ၏အောက်တွင်သာ ရှိသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးနှစ်ပါးစလုံးသည် သူ့ကို ဦးညွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွင်၏ နင်ချန်ထံသို့ တိုက်ရိုက်အသနားခံခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ့ကို နှစ်သက်စေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ထတော့။ အစေခံနည်းနည်းပဲဟာ။ မနက်ဖြန် အတွင်းရေးရာဌာနကို ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်။ မင်းကြိုက်တဲ့သူကိုရွေးပြီး ထားလိုက်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။" ယဲ့ယွင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ဆောင်

တစ်ခုခုရထားသော ကလေးတစ်ယောက်

ကဲ့သို့ တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် ထိုသူအား မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏အကြည့်သည် နင်ချန်၏နှုတ်ခမ်းများနှင့် ခဏတာဆုံမိပြီးနောက် သတိပြုမိမည်ကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ အလျင်အမြန်အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

နင်ချန်သည် အနည်းငယ်မသက်မသာခံစားရပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "ယဲ့ယွင်၊ မင်းဘာ ကြည့်နေတာလဲ။"

ယဲ့ယွင်သည် ခေါင်းကိုပြန်ငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ချောင်းများသည် နူးညံ့သော ကြက်သွန်မြိတ်များကဲ့သို့ ယှက်တင်ထားရာ သူမ၏ မိန်းကလေးဆန်သောအပြစ်ကင်းစင်မှုသည် ချစ်ခင်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ "နောက်ဆုံးတစ်ခါက ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးကို ကိုက်မိတော့ အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့မို့ ညင်သာမှုမရှိခဲ့မိမှာ စိုးမိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နဂါးကိုယ်တော်ကို ထိခိုက်မိမှာ စိုးရိမ်မိလို့ပါ။ ဒီနေ့ အရှင်မင်းကြီးကိုတွေ့တော့ မကြည့်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး စိတ်မဆိုးဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

၎င်းကို မပြောခြင်းက ပိုကောင်းသော်လည်း ပြောမိသည့်အခါတွင်မူ နင်ချန်၏နားရွက်များသည် သိသိသာသာ နီရဲသွားသည်။

၎င်းသည် ကိုက်ခဲ့သည်ကို သတိရစေရုံသာမက အခြားမပြောသင့်သော အတွေးများကိုလည်း နှိုးဆော်ပေးသည်။

နင်ချန်သည် အသက်နှစ်ဆယ်သာရှိသေးပြီး သူ၏နုပျိုမှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေရာ ယခင်အတွေ့အကြုံသည် အတော်လေး သာယာဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲနေရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွင်ကို ကျိုချန်နန်းဆောင်တွင် သူနှင့်အတူ ညစာစားရန် နေခိုင်းခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုညတွင် သူမကို မပြန်စေရန် နင်ချန်ဆုံးဖြတ်သောအခါ ယဲ့ယွင်သည် သူ့ကို အမှုတော်မထမ်းနိုင်သေးသည်ကို သူသဘောပေါက်သွားပြီး ၎င်းသည် အတော်လေး အနေရခက်စေသည်။

ညဉ့်နက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်ခြင်းသည် မောင်းမဆောင်တွင် ကောလာဟလများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ၎င်းသည် သူ့ကို အမျိုးသမီးများအပေါ် အလွန်အမင်းစွဲလန်းသူအဖြစ် မြင်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ သည်းခံခဲ့ရသည်။

ယဲ့ယွင်သည် စနောက်တတ်သူဖြစ်ရာ အမျိုးမျိုးသော ကလူကျီစယ်သည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး နင်ချန်ကို ထိန်းချုပ်မှုလွတ်လုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤကြိုးပမ်းမှုအားလုံးသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ၊ ယဲ့ယွင်၏အမည်သည် လင်ရှီးဥယျာဉ် နွေရာသီအပန်းဖြေခရီးစာရင်းတွင် အောင်မြင်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သနားစရာကောင်းသော နင်ချန်သည် ညှဉ်းဆဲတတ်သော မြေခွေးမလေးတစ်ကောင်၏ ပရိယာယ်ကို နားမလည်ဘဲ ဤအမျိုးသမီးကို အချစ်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်မှ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်သည် ၎င်းကို ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ၊ တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ၎င်းကို အတော်လေး သဘောကျနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်တွင် နံနက်ခင်းနှုတ်ဆက်ပွဲ၌ မနေ့ညက ဧကရာဇ်ကို အမှုတော်ထမ်းခဲ့သော ယဲ့ယွင်သည် အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာသည်။

"မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ယိဝမ်ရုန်က စုတ်တံနဲ့မှင်ကို အမှုတော်ထမ်းခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ညဘက်မှာ ဧကရာဇ်ကို အမှုတော်ထမ်းရတဲ့သူက ယဲ့ဝမ်ရုန်ဖြစ်သွားတာလဲ။" ရှူးဖေးက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်မေးလိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်သည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကြားတွင် ရွေ့လျားနေသည်။

ကျောက်ကျယ်ယွီသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်မရှိသလို ပြောလိုက်သည်၊ "အရင်တစ်နေ့က ယဲ့ဝမ်ရုန်က ကျိုချန်နန်းဆောင်ကို မုန့်တွေလည်း ပို့ပေးခဲ့တယ်။ မနေ့ကလည်း သူမကိုယ်တိုင်လာခဲ့တယ်။ ဒီအပြုအမူက ဧကရာဇ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပုံပဲ။"

"အိုး၊ ညီမကျောက်ရဲ့ စကားက ယိဝမ်ရုန်က အရှင်မင်းကြီးအပေါ် စေတနာမစစ်မှန်သလိုပဲနော်။" ဟု ပြဿနာရှာလိုသော စွန်းရှိုးရီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ယိဝမ်ရုန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အကြိမ်ကြိမ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် အတင်းအကျပ်ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီချန်းချဲ့က အဲ့ဒီလိုမပြောဝံ့ပါဘူး။ ဒီချန်းချဲ့က ဧကရာဇ်ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အမှုတော်ထမ်းတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်က ဒီချန်းချဲ့တစ်ယောက်တည်းအတွက် မဟုတ်ပါဘူး။ ယဲ့ဝမ်ရုန်က မုန့်ပို့ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ရသွားတော့ ဒီချန်းချဲ့က နားလည်မှုရှိရှိနဲ့ နောက်ဆုတ်ပေးရမှာပေါ့။"

"ဟမ့်၊ နင်က ဘွဲ့အမည်တောင်ရထားတဲ့သူဖြစ်ပြီးတော့ သူ့ကို ရှုံးရတယ်လို့၊ တကယ် အသုံးမကျဘူး"

လီမိန်ရန်က အေးစက်စွာရယ်မောကာ မထီမဲ့မြင်နှင့် လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်သည်။

ရှေ့မှ ပြောသွားသူများမှာ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပြောဆိုကြသော်လည်း လီမိန်ရန်၏ တိုက်ရိုက်စကားကြောင့် ယိဝမ်ရုန် မျက်နှာမထိန်းနိုင်တော့ပေ။ အဓိကအားဖြင့် လီမိန်ရန်၏ မျိုးရိုးမှာ သူမထက်နိမ့်ကျသောကြောင့် ယိဝမ်ရုန်က အစကတည်းက အထင်မကြီးခဲ့ရာ ယခုလို ထိုးနှက်ခံရချိန်တွင် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

"လီမိန်ရန်၊ ဒီချန်းချဲ့ကိုပဲ အမြဲမပြောပါနဲ့၊ ဒီချန်းချဲ့ကြားတာတော့ မမရဲ့ အစေခံလည်း အရင်က ယဲ့ဝမ်ရုန် ဆုံးမတာကို ခံခဲ့ရတယ်ဆို၊ မမက ရာထူးတစ်ဆင့်မြင့်ပြီးတော့ ကိုယ့်လူကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူး၊ ဒီချန်းချဲ့နဲ့ ယဲ့ဝမ်ရုန်က ရာထူးတူတူပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ တကယ်အနိုင်ကျင့်မခံခဲ့ရဘူး"

ဤသို့ ရန်သူပြောင်းပစ်သည့် နည်းလမ်းမှာ ခဲတစ်လုံးဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်သည်နှင့် တူသည်။ လီမိန်ရန်ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရုံသာမက စစ်မီးကို ယဲ့ယွင်ထံသို့ လွှဲပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မြင့်မားသော လီမိန်ရန်သည် အံ့ဩဖွယ်စကားကို ထပ်မံပြောချလိုက်သည်။

"ယဲ့မျိုးရိုးလို အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမကို ဘယ်သူက ယှဉ်နိုင်မှာလဲ၊ ရာသီလာနေတာတောင် အရှင်မင်းကြီးနားကို ကပ်ပြီး ခစားရဲတယ်၊ ကျိုချန်နန်းဆောင်မှာ ညအိပ်တယ်၊ တစ်ကိုယ်လုံး ညစ်ညမ်းနေပြီး စည်းကမ်းဆိုတာ တစ်စက်မှ မသိဘူး၊ စစ်သူကြီးသမီးဆိုတော့လည်း ဓလေ့ထုံးစံမသိ၊ အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့တာပေါ့"

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် နေရာတွင်ရှိသော ဦးနှောက်ရှိသူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် လီမိန်ရန်က အခြေအနေကို မရိပ်မိသေးဘဲ ဆက်ပြောရန် ဟန်ပြင်နေသည်။

"ကျင်းမျိုးရိုး"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ပလ္လင်လက်ရန်းကို ရိုက်ကာ ခပ်မာမာအော်လိုက်သည်။

"ပေါက်တတ်ကရတွေ မပြောနဲ့"

"မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဒီချန်းချဲ့၊ ဒီချန်းချဲ့က အမှန်အတိုင်းပြောတာပါ၊ ယဲ့ဝမ်ရုန်က စည်းကမ်းမသိတာ အမှန်ပဲလေ"

လီမိန်ရန် ကြောက်လန့်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေဆဲ။

ဤသို့ ဦးနှောက်မရှိသော အမူအရာကြောင့် ယဲ့ယွင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်ချင်သွားပြီးနောက် လီမိန်ရန်ထံသို့ စူးရှသော အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"လီမိန်ရန်က ဒီချန်းချဲ့ စည်းကမ်းမသိဘူးလို့ ပြောတာကိုထားပါတော့၊ အရှင်မင်းကြီးကရော စည်းကမ်းမသိဘူးလား၊ အရှင်မင်းကြီးက ဒီချန်းချဲ့ကို အဆောင်တော်ဝင်ခိုင်းတာက အတိုင်းအဆမသိဘဲ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ လီမိန်ရန်က အရှင်မင်းကြီးကို မေးခွန်းထုတ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လီမိန်ရန်က အရှင်မင်းကြီးကို မိန်းမကိစ္စပဲသိတဲ့ လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား"

"နောက်ပြီး ဒီချန်းချဲ့ရဲ့ ဖခင်က စစ်သူကြီးဖြစ်တာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက နန်ချီရဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်၊ အရင်ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ချီးမြှင့်ထားတဲ့ တိုင်းပြည်ကိုစောင့်ကြပ်ပေးတဲ့စစ်သူကြီး၊ စာပေရော စစ်ရေးရော ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုင်းပြည်အတွက် သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းခဲ့သူပါ၊ လီမိန်ရန်ရဲ့ ဒီစကားက နန်ချီက စစ်သူကြီးအားလုံးကို နိမ့်ကျတဲ့သူတွေလို့ သတ်မှတ်လိုက်သလိုပဲ၊ နန်းတွင်းက စစ်သူကြီးတွေရဲ့စိတ်ကို နာကျင်စေမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ယဲ့ယွင်၏ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါကြောင့် သူမစကားအဆုံးတွင် လူအားလုံး အမှန်တကယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ထပ်မံစကားဆိုသည်။

"တော်ပြီ၊ လီမိန်ရန်ရဲ့ အပြုအမူနဲ့ စကားလုံးတွေက မသင့်လျော်ဘူး၊ အဆောင်ပြန်ရာက်ရင် နန်းတွင်းစည်းကမ်းကို ဆယ်

ခေါက်ကူးပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်၊ အရှင်မင်းကြီးကို ခစားလာတာလည်း ကြာပြီ၊ အတိမ်အနက်မသိ မဖြစ်နဲ့၊ ယဲ့ဝမ်ရုန်အနေနဲ့ကတော့ အရှင်မင်းကြီးက လင်ရှီးဥယျာဉ်ကို တစ်ခါတည်းခေါ်သွားမယ်ဆိုတော့ အမြန်ဆုံးပြင်ဆင်ထား၊ သုံးရက်နေရင် ခရီးစထွက်မယ်"

လူများ ပြန်သွားကြပြီးနောက် ကျယ်ယွီအဆင့်ထက်မြင့်သော ကိုယ်လုပ်တော်များသာ မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့်အတူ မယ်တော်ကြီးအား ဂါရဝပြုရန် ချီနင်နန်းဆောင်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သို့သော် ထိုအထဲတွင် ခြွင်းချက်တစ်ယောက်ရှိနေပြီး သူမမှာ ချန်ပေါင်လင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရာထူးမှာ မလုံလောက်သော်လည်း မယ်တော်ကြီး၏ တူမဖြစ်သောကြောင့် မယ်တော်ကြီးက အတူလိုက်ခဲ့ရန် အမည်တပ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အထူးအခွင့်အရေးသည် ပျော်ရွှင်စရာ ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

***

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC) -10

အခန်း ၁၀ ။ အတွေးမှားခြင်း

"ညီမယဲ့ ခဏနေပါဦး"

နောက်မှ အသံကြားသောကြောင့် ယဲ့ယွင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယောင်ပေါင်လင်သည် အစေခံမလေးတစ်ဦး၏ လက်ကိုတွဲကာ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနားသို့ရောက်သောအခါ ယောင်ပေါင်လင်က သူမကို နှုတ်ဆက်၍ ဆိုသည်။

"ဒီချန်းချဲ့ ရိုင်းပြမိပါတယ်၊ မနေ့က ညီမတော်ယဲ့ နေမကောင်းဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်လို့ပါ၊ ဒီချန်းချဲ့ဆီမှာ အိမ်ကယူလာတဲ့ ဆေးလုံးလေးတွေရှိတယ်၊ နာမည်ကြီးသမားတော်ကို အထူးဖော်စပ်ခိုင်းထားတာ၊ ဒီရောဂါလက္ခဏာနဲ့ အံကိုက်ပဲ၊ ညီမယဲ့ လက်ခံပေးပါဦး"

စကားဆုံးသည်နှင့် အစေခံမလေး၏ လက်ထဲမှ လက်ဖဝါးထက် အနည်းငယ်ကြီးသော သစ်သားဘူးလေးကို ယူကာ ကမ်းပေးသည်။

ယဲ့ယွင်၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ခံအင်အားမရှိသော သူမကို ယောင်ပေါင်လင်က ဘာကြောင့်များ ထပ်ခါထပ်ခါ ချဉ်းကပ်နေရတာလဲ။

မိမိသည် ဧကရာဇ်၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို ခံနေရပြီး၊ ယောင်မျိုးနွယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုက်ကွေ့ဖေးရှိနေ၍ ဧကရာဇ်၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို ခံရမည်စိုးသောကြောင့် ပူးပေါင်းလိုခြင်းကြောင့်လား။

ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါ့အပြင် တကယ်လို့ သူမကို ဒုက္ခပေးလိုလျှင် ဤသို့ ပေါ်ပေါ်တင်တင် ဆေးလာပေးခြင်းမှာ အလွန်တုံးအရာကျပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်အပြင်ဘက်၌ လူအများအပြား ကြည့်နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယဲ့ယွင်က ပြုံးကာ ပစ္စည်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

"မမရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ညီမယဲ့က အားနာတတ်လိုက်တာ၊ ဒီချန်းချဲ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကလည်း စစ်တပ်မျိုးရိုးကပါ၊ အဘိုးလက်ထက်ကျမှ စာပေဘက်ကို ကူးပြောင်းသွားတာ၊ သွေးသားထဲမှာ စစ်သူကြီးတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်နည်းနည်း ကျန်နေသေးလို့ထင်တယ်၊ ညီမယဲ့နဲ့တွေ့တော့ ရင်းနှီးသလို ခံစားရတယ်၊ ညီမယဲ့ရဲ့ အဆောင်ကို သွားထိုင်လို့ ရမလား"

သူမ ပစ္စည်းကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယောင်ပေါင်လင်က ဆက်ပြောသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ယဲ့ယွင်အနေဖြင့် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲသွားသည်။ သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ယူထားပြီးဖြစ်ရာ လက်ခံလိုက်ရပြီး နှစ်ဦးသား ယွီရှို့ဆောင်သို့ အတူတကွ သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ သွားခြင်းကို နန်းတွင်းဆောင်ရှိ မျက်စိများက မမြင်ဘဲနေမည်မဟုတ်။

စွန်းရှိုးရီသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားကာ ထိုက်ကွေ့ဖေး၏ အကြံအစည်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။ ယဲ့ယွင်၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ ခမ်းနားပုံပေါ်သော်လည်း အတွင်းမှာမူ အာဏာမရှိတော့ရာ ထိန်းချုပ်ရန် လွယ်ကူပြီး မစည်းရုံးသင့်သော လူမဟုတ်ပေ။

.....

ထိုအချိန် ချီနင်နန်းဆောင်တွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များ ထိုင်ပြီးကြပြီဖြစ်သည်။

"မယ်တော်၊ သုံးရက်နေရင် လင်ရှီးဥယျာဉ်ကို ခရီးထွက်တော့မှာပါ၊ ဒီချွေးမတော်က မယ်တော် အရင်ဆုံး နေမယ့်နေရာကို ရွေးချယ်ပြီး လူလွှတ်ပြီး ပြင်ဆင်ထားစေချင်ပါတယ်၊ မယ်တော်ရောက်သွားတဲ့အခါ သက်သောင့်သက်သာ နေနိုင်အောင်ပါ"

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အလွန်ဂရုစိုက်ပြီး ရိုကျိုးသော အမူအရာမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

"မလိုတော့ပါဘူး"

မယ်တော်ကြီးက လက်ကာပြကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း အားအင်ကုန်ခန်းနေတယ်၊ သမားတော်ကလည်း အနားယူဖို့ ပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့နဲ့အတူ မလိုက်တော့ဘူး၊ အိုက်ကျားလည်း အသက်ကြီးပြီ၊ အအေးဒဏ်ကို ကြောက်ပေမယ့် အပူဒဏ်ကိုတော့ မကြောက်ဘူး၊ အပင်ပန်းမခံတော့ဘူး"

ဤစကားမှာ တစ်ဝက်အမှန် တစ်ဝက်အမှားဖြစ်ပြီး ယမန်နေ့က ဖူမားမား၏ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

ချန်ပေါင်လင်သည် နန်းတော်ထဲဝင်ပြီးကတည်းက တစ်ကြိမ်သာ အဆောင်တော်ဝင်ခဲ့ရပြီး ယောင်ပေါင်လင်နှင့် ယဲ့ဝမ်ရုန်တို့မှာ နှစ်ကြိမ်စီ အဆောင်တော်ဝင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတားအဆီးရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယခု လင်ရှီးဥယျာဉ်သို့ မသွားခြင်းမှာလည်း အားနည်းကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်အား မယ်တော်ကြီးက အမြဲစောင့်ကြည့်နေသည်ဟု မထင်စေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မယ်တော် နေမကောင်းဖြစ်နေရင် နန်းတော်ထဲမှာ အနားယူတာလည်း ကောင်းပါတယ်၊ ဒီချွေးမတော်ဆီမှာ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်းပင်တစ်ပင်ရှိပါတယ်၊ ခဏနေရင် လူလွှတ်ပြီး ပို့လိုက်ပါ့မယ်၊ မယ်တော့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီးက မိဘကို ရိုသေမှုကို အလေးထားဆုံးပါ၊ မယ်တော် ကျန်းမာနေမှ ဖြစ်မှာပါ"

မယ်တော်ကြီး မသွားလျှင် မည်သူမျှ အတင်းအကျပ်မပြုနိုင်ရာ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ဤသို့သာ ပြောဆိုနိုင်သည်။ စကားများထဲတွင် ဧကရာဇ်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုကာ သားအမိနှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြေလည်စေရန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် စိတ်ပင်ပန်းရသည်။

ထိုအကြောင်းကို ပြောပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးက ရှူးဖေးအား မင်းသမီးကြီးအကြောင်း အနည်းငယ်မေးမြန်းပြီး ဝမ်ဖေး၏ ကိုယ်ဝန်အကြောင်း မေးမြန်းကာ လူများကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ပေါင်လင်ကိုသာ တစ်ဦးတည်း ထားခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းလှသော်လည်း ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ ဖုန်းရှီးနန်းဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် တရားဝင်ချွေးမဖြစ်သော်လည်း အတွင်းရေးစကားပြောရန် ချန်မထားဘဲ ယခုအခါ ချန်ပေါင်လင်ကဲ့သို့သော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးက သူမရှေ့ရောက်နေသည်။ မယ်တော်ကြီးသည် မိမိ၏ ဆွေမျိုးများကို မြှောက်စားလိုသည်မှန်သော်လည်း သူမကို မျက်နှာသာမပေးလွန်းရာကျသည်။

"ချန်ပေါင်လင်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မောင်နှမတစ်ဝမ်းကွဲအရင်းပဲ၊ တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး၊ လင်ရှီးဥယျာဉ်ကို သွားရင်လည်း ကောင်းကောင်းနေသင့်တယ်၊ သူ့ကို မူတန်းဆောင်မှာ နေခိုင်းလိုက်၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျိုချန်နန်းဆောင်နဲ့လည်း နီးတယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မူတန်းဆောင်သည် ကျိုချန်နန်းဆောင်နှင့် နီးသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ဝူထုံနန်းဆောင်နှင့် ပို၍နီးသည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ဧကရာဇ်ကိုယ်စား ဤညီမတစ်ဝမ်းကွဲကို ကောင်းစွာ "စောင့်ရှောက်" ပေးရန် ဝန်မလေးပေ။

မိဖုရားခေါင်ကြီးအား ခစားနေသော စုအာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။ ယခင် ဧကရာဇ်လက်ထက်တွင် မယ်တော်ကြီးသည် မျက်နှာသာပေးခံခဲ့ရသော်လည်း ယခု မယ်တော်ကြီးဖြစ်လာသောအခါ အတွေးမှားလာပြီး လုပ်ရပ်များမှာ ကြည့်ရဆိုးလှသည်။

......

ထိုအချိန် ယွီရှို့ဆောင်တွင် ယောင်ပေါင်လင်နှင့် ယဲ့ယွင် စကားပြောနေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပါးနပ်သူများဖြစ်ရာ စကားစမြည်ပြောရသည်မှာ အဆင်ပြေချောမွေ့သည်။ သို့သော် ယောင်ပေါင်လင်၏ စကားများထဲတွင် စမ်းသပ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပါနေသဖြင့် လူကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"ဝမ်ရုန်၊ နန်းတွင်းအမှုထမ်းရုံးက လူတွေ ရောက်လာပါတယ်၊ အစေခံဆယ်ယောက်ကျော်ကို ခေါ်လာပြီး ဝမ်ရုန်ကို ရွေးချယ်ခိုင်းနေပါတယ်"

ဟွေယွဲ့ အပြင်မှ ဝင်လာကာ ရိုသေစွာ လျှောက်တင်သည်။

ယဲ့ယွင်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"သိပြီ၊ သူတို့ကို စောင့်ခိုင်းထား၊ ငါအခုလာမယ်"

ထို့နောက် ယောင်ပေါင်လင်ဘက်သို့ အားနာသော အပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်သည်။

"ချန်းချဲ့ဆီမှာ ခစားတဲ့သူက နဂိုကတည်းက မများပါဘူး၊ အဲဒီထဲမှာမှ နှစ်ယောက်က ပျင်းရိပြီး ကလိမ်ကျစ်ကျနေလို့ အရှင်မင်းကြီးဆီမှာ အသစ်လဲပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တာပါ"

"ဒီလိုကိုး၊ လက်အောက်ကလူတွေက စိတ်မပါရင်တော့ လွှတ်ပစ်ရမှာပေါ့၊ ညီမယဲ့မှာ ကိစ္စရှိနေမှတော့ ချန်းချဲ့ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး၊ ခွင့်ပြုပါဦး"

ယောင်ပေါင်လင် ထရပ်ကာ အရိုအသေပြုပြီးနောက် ဟွေယွဲ့၏ လိုက်ပို့မှုဖြင့် ထွက်သွားသည်။

ယဲ့ယွင် အပြင်ထွက်၍ လူရွေးသောအခါ မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိဘဲ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤဆယ်ယောက်ကျော်ထဲတွင် အခြားနေရာများမှ ထည့်သွင်းထားသော သူလျှိုများ ပါဝင်နိုင်သော်လည်း နင်ချန်၏ အမိန့်ဖြင့် လွှတ်လိုက်သောကြောင့် ပြဿနာရှိသူများ မများနိုင်ဟု ယူဆသည်။

နန်ကျစ်နှင့် ဟွေယွဲ့ကို လူအားလုံး၏ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးခိုင်းပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း မေးခွန်းအနည်းငယ်မေးကာ နောက်ဆုံးတွင် နန်းတွင်းသူလေးဦးနှင့် မိန်းမစိုးနှစ်ဦးကို ထားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ယွီရှို့ဆောင်မှ လူခြောက်ဦးကိုလည်း လဲလှယ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

နန်းတွင်းသူလေးဦးကို လုယန်၊ လုမေ့၊ လုဟယ်၊ လုကျီဟု အမည်ပေးလိုက်ပြီး မိန်းမစိုးများကိုမူ အမည်မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့် ဤအမည်များပေးရသနည်းဟု မေးလျှင်... အစိမ်းရောင်က အေးမြစေသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၌ အခြားရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

.....

မယ်တော်ကြီး၏ နောက်ဆုတ်ပေးမှုမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်ထင်သည်။ ထိုညတွင် ဧကရာဇ်က ချန်ပေါင်လင်ကို အဆောင်တော်ခေါ်သဖြင့် မယ်တော်ကြီးကို မျက်နှာသာပေးရာရောက်သည်။

နောက်ရက်များတွင် ဧကရာဇ်သည် ဝမ်ဖေး၏ အဆောင်တွင် ဆက်တိုက်ညအိပ်သည်။ ဝမ်ဖေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိသဖြင့် အဆောင်တော်မဝင်နိုင်သော်လည်း ဧကရာဇ်က သွားရောက်အဖော်ပြုနေသည်မှာ ချစ်ခင်နှစ်သက်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

ခရီးမထွက်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် ယဲ့ယွင်သည် မုယောအခါးရည်ထဲတွင် မည်သူလက်ချက်ချသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် လီမိန်ရန် ဖြစ်နေသည်။

ယွီရှို့ဆောင်ရှိ မီးဖိုချောင်ငယ်မှ ရေနွေးတည်သော နန်းတွင်းသူလေးနှင့် လီမိန်ရန်၏ နန်းဆောင်မှ သန့်ရှင်းရေးလုပ်သော မိန်းမစိုးမှာ ရွာတစ်ရွာတည်းသားများဖြစ်ရာ ဆက်သွယ်မိကာ အခါးရည်ထဲတွင် လက်ချက်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုနန်းတွင်းသူလေးမှာ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ယဲ့ယွင်အနေဖြင့်လည်း လက်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မကျသေးပေ။ အခြေမခိုင်သေးသောကြောင့် အချို့ကိစ္စများကို သည်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် လက်စားချေရန် အခွင့်အရေး ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယဲ့ယွင်သည် မိခင် ချူမျိုးနွယ်ထံမှ စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိသည်။ စာထဲတွင် ရှန်ဖိန်ကျစ်သည် ယုံကြည်စိတ်ချရသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရှန်မိသားစုနှင့် ချူမိသားစု၏ အကြောင်းကို ရှင်းပြထားသည်။

ထိုစဉ်က ရှန်မိသားစုသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှည့်လည်သွားလာကာ ပညာသင်ကြားနေစဉ် ပျန့်ကျိုးတွင် သူခိုးနှင့်တွေ့ပြီး လမ်းစရိတ်အကုန်အခိုးခံရကာ ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချူရှို့ဝမ်နှင့် တွေ့ဆုံကာ အသက်ကယ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း မိသားစုနှစ်စုမှာ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ကြသည်။

ယဲ့ယွင် နန်းတော်ထဲဝင်ပြီးနောက် ဦးလေးဖြစ်သူက ရှန်မိသားစုထံ အသိပေးခဲ့ရာမှ နောက်ပိုင်း ရှန်ဖိန်ကျစ်၏ အကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ထိုနေ့က ယဲ့ယွင် သမားတော်ရုံးသို့ လူလွှတ်သောအခါ ယဲ့ဝမ်ရုန်က လူခေါ်ခိုင်းသည်ဟု ကြားသိရသောကြောင့် ရှန်ဖိန်ကျစ်က မိမိသဘောဖြင့် လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အတည်ပြုပြီးသောအခါ ယဲ့ယွင်စိတ်ထဲတွင် အားရှိသွားသည်။ နန်းတော်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော သမားတော်တစ်ဦးရှိခြင်းမှာ အလွန်အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် လင်ရှီးဥယျာဉ်သို့ သွားသောအခါ ယဲ့ယွင်သည် ဟွေယွဲ့ကိုသာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ နန်ကျစ်က ယွီရှို့ဆောင်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် အခြားသူများ အခွင့်ကောင်းယူခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မိမိသဘောဖြင့် နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ငုစေ့ကိစ္စကြောင့် ကြောက်လန့်နေပြီး အလွန်သတိကြီးနေကာ လူသစ်များကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးရန် အခွင့်ကောင်းဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွင် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုအစေခံမလေး စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးထင်သွားမည်စိုးသောကြောင့် ကောင်းစွာ စကားပြောဆိုခဲ့ရာ နန်ကျစ်မှာ ရှက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ပို၍ သစ္စာရှိသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ယွင် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဟွေယွဲ့၊ လုယန်၊ လုမေ့ သုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

***