အခန်း (၄၉၁-၄၉၂)
Vol. 50 Ch. 491-492
အခန်း ၄၉၁ - စိတ်မကောင်းပါဘူး မင်း အခွင့်အရေးကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး
ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့လိုက်"
ချန်ရှန့်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဖန့်ချန်က သူ့ကို ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ကို သစ္စာဖောက်ခိုင်းနေခြင်းလောဟု တွေးတောမိသည်။ သူက အတင်းပြုံးကာ
"စီနီယာ ဂိုဏ်းသားအချင်းချင်း ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့ တိုက်ရိုက်နည်းလမ်းမရှိပါဘူး ကျုပ်တို့ဆီရောက်လာတဲ့ တာဝန်တွေက အထက်ကပဲ တိုက်ရိုက်ကျလာတာပါ"
ဟု ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒါက မင်း အသက်ရှင်ဖို့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ အဲဒါကို တန်ဖိုးထားစမ်း"
"ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရင်လည်း ကျုပ် ဘယ်လိုမှ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ဟု ချန်ရှန့်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။
"အခွင့်အရေးဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ ရှာဖွေရတာပဲကျင့်ကြံခြင်းလောကက ကျယ်ပြန့်ပါတယ် မင်းသာ သေချာပုန်းနေမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက မင်းကို ဘယ်လိုရှာတွေ့မှာလဲ"
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။
"မင်း စဉ်းစားဖို့ အသက်ရှူအကြိမ် ဆယ်ခါပဲ အချိန်ပေးမယ်"
ထိုစဉ် ချန်ရှန့်ဘေးက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက ဝင်ပြောသည်။
"သခင်လေး သူ့အကွက်ထဲ မဝင်ပါနဲ့ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရင် ချင်းလုံစစ်သူကြီး က ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး ဘယ်မှာပုန်းပုန်း အသတ်ခံရမှာပဲ"
ချန်ရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါ သိပါတယ်"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် အရှိန်ကုန် ထိုးဖောက်လိုက်တော့သည်။
အမျိုးသမီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ပျောက်သွားရသည်။ ချန်ရှန့်က သူ၏လက်ကို သုတ်ရင်း ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျုပ်က အဓမ္မစေခိုင်းခံရလို့ ဝင်ခဲ့ရတာပါ ကျုပ်က တခြားသွေးဂိုဏ်းသားတွေလို သူတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို မယုံဘူး"
"အခု သေသွားတဲ့ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကလည်း အထက်က ကျုပ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လွှတ်ထားတဲ့သူတွေပဲ ကျုပ် လုပ်သမျှကို သူတို့က အထက်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့နေတာ"
"စီနီယာ ကျုပ်ရှာသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း အဲဒီအထက်လူကြီးက အကုန်သိမ်းသွားတာ"
"သူက ကျုပ်လို ရွှေအမြုတေအဆင့် ခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်လောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ် ကျုပ် အဲဒီလူကြီးနဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီကို ခေါ်လာပေးရင် ကျုပ်အသက်ကို ချန်ပေးမလား"
"သူတို့ ရောက်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ"
ဟု ဖန့်ချန်က မေးသည်။
"အနည်းဆုံး တစ်နှစ်လောက်တော့ ကြာလိမ့်မယ်"
ဟု ချန်ရှန့်က ဖြေသည်။
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထိုမျှ အချိန်မဖြုန်းလိုသဖြင့်
"သူတို့ နာမည်တွေ ဘယ်မှာနေလဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဘယ်လောက်လဲ အကုန်ပြောစမ်း"
ဟု ဆိုသည်။
မိနစ် ၁၅ ခန့်အတွင်းမှာ ချန်ရှန့်က သတင်းအချက်အလက် ၇ ခုကို အသေးစိတ် ထုတ်ပေးခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်က ထိုသတင်းများကို ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ထံသို့ ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး ဒါတွေဟာ ထောင်ချောက်ဖြစ်နိုင်လို့ သေချာစိစစ်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။
အားလုံးပြီးသွားသောအခါ ဖန့်ချန်က ချန်ရှန့်ကို ကြည့်ကာ
"စိတ်မကောင်းပါဘူး မင်း အခွင့်အရေးကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး"
ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း"
ချန်ရှန့်က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်သော်လည်း ဓားအလင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ အသက်မှာ ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် ချန်ရှန့်က အချိန်ဆွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ပြတ်သားစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ဖန့်ချန်သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ ထွက်ကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်တက်ခဲ့သည်။
သင်္ဘောထွက်ခွာချိန် ရောက်သော်လည်း ချန်ရှန့် ပေါ်မလာသဖြင့် ကျိုး အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူနှင့် သင်္ဘောပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။
သူတို့ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သွေးနံ့များက လှိုင်ခနဲ ထွက်လာသည်။
အခန်းထဲတွင် လူခေါင်းများကို ပိရမစ်ပုံစံ စီထားပြီး အပေါ်ဆုံးတွင် ချန်ရှန့်၏ ဦးခေါင်း ရှိနေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျိုး နှင့် လူအုပ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ရွှေအမြုတေအဆင့် ချန်ရှန့်သည် မည်သို့ အသတ်ခံလိုက်ရသနည်း
မကြာမီ ဝတ်စုံစိမ်းနှင့် လူလတ်ပိုင်း ရောက်လာပြီး ချန်ရှန့်၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"သူက ရန်သူ့လက်ချက်နဲ့ သေတာပဲ ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး သွားကြမယ်"
ဟု ဆိုကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ထွက်ခွာသွားသည်။
သင်္ဘောထွက်သွားပြီးနောက်မှ ဆိုင်ရှင်က တံခါးကို ဖွင့်ကြည့်မိရာ လူသေအလောင်းများစွာက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိတော့သည်။
နောက်ပိုင်း တစ်နှစ်ခွဲခန့် ဖန့်ချန်သည် အခန်းထဲမှ မထွက်ဘဲ အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် ၃၀၀ ကျော်ကို ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။
ချန်ရှန့်တို့ထံမှ ရသော ကျောက်တုံး ၄၀,၀၀၀ နှင့်အတူ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းနီးပါး ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
ထိုသည်မှာ ဓားငယ်လေးကို စတုတ္ထအဆင့် ဓားခန္ဓာသို့ မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။
တတိယအဆင့် ဓားခန္ဓာဖြင့်ပင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို အသာလေး သတ်နိုင်လျှင် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ပါက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့လျှင်ပင် ထွက်ပြေးစရာ မလိုတော့ဟု သူ တွေးမိသည်။
ထိုအချိန်အတွင်း ဖန့်ချန်သည် ဖေယွီယွဲ့ထံသို့ ကြယ်တာရာအချက်ပေးအဆောင်များ ပို့ခဲ့သော်လည်း ဘာမှပြန်မလာခဲ့ပေ။
တစ်နေ့တွင် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ကြားသဖြင့် မှန်ချပ်လေးကို မေးမြန်းရာ နှစ်သစ်ကူးဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုကမ္ဘာသို့ ရောက်ခဲ့သည်မှာ ၃၈ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။
သူ၏ အသက် ၄၀ နီးပါး ရှိလာသော်လည်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် အိုမင်းခြင်း လက္ခဏာမရှိပေ။
သို့သော် သင်္ဘောပေါ်မှ ပျော်ရွှင်နေကြသူများ၊ နှင်းကျနေသည့် မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတိတ်က မဟာရှ စစ်တပ်က ရဲဘော်ရဲဘက်များကို သတိရမိနေသည်။
ဖန့်ချန်သည် နှင်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း နဂါးပျံဆောင် ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
အခန်း ၄၉၂ - နှစ်သစ်ကူး နှုတ်ခွန်းဆက်သခြင်း
"နှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ အဖိုးကြီးရှူ"
"နှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်ကြပါစေဗျာ ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေလား ထိုက်ချူအင်ပါယာကို ရောက်ရင် ကျုပ်ရဲ့အိမ်ဂေဟာကို လာလည်ကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"
"ဒါပေါ့ဗျာ နောင်မှာလည်း အဖိုးကြီးရှူက ကျုပ်တို့ကို အများကြီး စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"
သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် နှစ်သစ်ကူးကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများမှာ စစ်မှန်လှသည်။
ထိုကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ မိသားစုလိုက် ခရီးနှင်နေကြသူများဖြစ်ပြီး ထိုက်ချူအင်ပါယာသို့ ဦးတည်နေသည့် ရှေ့ခရီးလမ်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။
"အဖိုး ဟိုမှာကြည့်ဦး ဟိုလူကြီးပဲ"
အဖိုးအိုရှူသည် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေစဉ် မြေးဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် အံ့သြသွားပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ရှူအဖိုးအို၏ သားနှင့် ချွေးမမှာလည်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ထိုနေ့ကစပြီး သူတို့သည် ချန်ရှန့်၏ သတင်းကို စုံစမ်းခဲ့သော်လည်း သူ သေသည်၊ ရှင်သည်ကို မသိရပေ။
သို့သော် သေချာသည်မှာ ချန်ရှန့်နှင့် သူ၏ တပည့်များ သင်္ဘောပေါ် ပြန်မတက်လာတော့ခြင်းပင်။
တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီဆိုသည်မှာ သိသာလှသည်။
ရှူမိသားစုအတွက်မူ ထိုကိစ္စမှာ ဝမ်းသာစရာပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရသော သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပေးခဲ့သည့် စီနီယာနှင့် ယခု ပြန်တွေ့ခွင့်ရခြင်းမှာ အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင်။
ဖန့်ချန်မှာ သူတို့နှင့် ခရီးစဉ်တူကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အဖိုးအိုရှူသည် သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ကာ ဖန့်ချန်နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားတော့သည်။
"လူကြီးမင်း ခဏလောက်ဗျာ"
ဟု အဖိုးအိုက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် ရပ်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ပဲ ထိုက်ချူအင်ပါယာကို သွားကြမှာလား"
"လူကြီးမင်း ကျေးဇူးကြောင့်သာ ကျုပ်တို့ ထိုက်ချူကို ပြန်နိုင်တာပါ"
ဟု အဖိုးအိုက ကပျာကယာ ဖြေသည်။
ချန်ရှန့်ကြောင့် အတိဒုက္ခရောက်နေခဲ့ရသော ထိုမိသားစုမှာ ဖန့်ချန်နှင့် မတွေ့မီက ဆိပ်ကမ်းတွင် ကြာမြင့်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရပြီး ချန်ရှန့် မရှိတော့မှသာ သင်္ဘောပေါ် ပြန်တက်ဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က
"ကျုပ် နဂါးပျံဆောင်ကို သွားမလို့ပါ"
ဟု ပြောသဖြင့် အဖိုးအိုက မနှောင့်ယှက်ဝံ့တော့ဘဲ ရှိနေစဉ်၊ သတ္တိမွေးကာ
"လူကြီးမင်း ဒီည အားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့နဲ့အတူ နှစ်သစ်ကူးညစာ အတူစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါရစေ"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း
"ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ဟုသာ ပြောပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။
နဂါးပျံဆောင် တွင် မန်နေဂျာ ချီယွီရွှမ်သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ အတော်လေး အံ့သြသွားသည်။
"ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသလိုပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်က လူမိုက်အချို့ အသတ်ခံရတဲ့ကိစ္စမှာ ခင်ဗျားကို ဘယ်သူမှ လာပြီး ဒုက္ခမပေးကြဘူးလား"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"မလာပါဘူး ဒဏ်ငွေ ကျောက်တုံး ငါးထောင် ပေးလိုက်ရတာကို ကြောက်သွားကြလို့ ထင်တယ်"
"ခင်ဗျားက တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲ"
ဟု ချီယွီရွှမ်က ချီးကျူးရင်း
"ပြီးခဲ့တဲ့အခေါက်က ခင်ဗျားပေးတဲ့ စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် တွေက အရည်အသွေး အရမ်းကောင်းလို့ ခြောက်လအတွင်း အကုန်ရောင်းလိုက်ရတယ် အခု ထပ်ပါသေးလား"
ဟု မေးလိုက်သည်။
"အဆောင် ၃၀၀ ပါမယ် ခင်ဗျားတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်မလား"
"သုံး... သုံးရာ"
ချီယွီရွှမ်မှာ ကြက်သီးပင် ထသွားသည်။
ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းတန် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ပြီး အမြတ်မှာလည်း အလွန်များပြားသည်။
ဖန့်ချန်က ထိုအဆောင်များကို ဆယ်စုနှစ် ၇ ခု၊ ၈ ခုခန့် အချိန်ယူ ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်ရာ ချီယွီရွှမ်ကလည်း တစ်နှစ်လျှင် ၃၊ ၄ ခုနှုန်းဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးကာ လက်ခံလိုက်သည်။
အရောင်းအဝယ် ပြီးသွားသောအခါ ဖန့်ချန်၏ လက်ကျန်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သိန်း အထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဓားငယ်လေး မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ချီယွီရွှမ်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်
"နဂါးပျံဆောင်ရဲ့ အနောက်ကွယ်က ပိုင်ရှင်က ထိုက်ချူကဖြစ်ပြီး အလယ်ပိုင်းအဆင့် သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပဲဗျ"
ဟု ပြောပြသည်။
သိမြင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကမ္ဘာပတ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဆန်သော စွမ်းအားများ ရှိကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
ဖန့်ချန် နဂါးပျံဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ အဖိုးအိုရှူနှင့် မိသားစုက စောင့်နေကြပြီး နှစ်သစ်ကူး နှုတ်ခွန်းဆက်သကြသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ဘာလို့ ဒီလောက် အားနာနေရတာလဲ"
ဟု ဆိုကာ လူငယ်တစ်ဦးချင်းစီကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ စီပါသော အိတ်နီ များ ပေးလိုက်သည်။
အားလုံးမှာ ဖန့်ချန်၏ ရက်ရောမှုကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။
"ကံကောင်းစေဖို့အတွက်ပဲ လက်ခံလိုက်ကြပါ"
ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသဖြင့် အဖိုးအိုက မြေးများကို ကျေးဇူးတင်ခိုင်းရတော့သည်။
ထို့နောက် အဖိုးအို၏ ထပ်မံဖိတ်ကြားချက်ကြောင့် ဖန့်ချန်သည် သူတို့နှင့်အတူ ညစာစားရန် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မလှမ်းမကမ်းမှ စီနီယာ ကျိုး နှင့် သူ၏ တပည့်များက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"ဒီကောင်က တော်တော် ချမ်းသာတာပဲ သူ့နောက်ခံက ဘာလဲ"
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် လို့ မှတ်ပုံတင်ထားတာပါ ဆရာ"
ကျိုးက မျက်လုံးကို မှေးစက်လိုက်ပြီး
"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်လှပါဘူး ချန်ရှန့်လည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ငါပဲ သူ့လုပ်ငန်းကို ဆက်ယူရမှာပေါ့ ဒီကောင့်နောက်ခံကို သေချာစုံစမ်းပြီး အခွင့်အရေးရှာကြစမ်း"
ဟု မောက်မာစွာ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။