အခန်း (၄၉၃-၄၉၄)
Vol. 50 Ch. 493-494
အခန်း ၄၉၃ - နှစ်သစ်ကူး အကြိုညစာ စားပွဲ
ဒီညမှာတော့ သင်္ဘောကုန်းပတ်တစ်ခုလုံးဟာ လူရာပေါင်းများစွာနဲ့ အလွန်စည်ကားလှပနေပါတယ်။
စားပွဲဝိုင်း ရာနဲ့ချီ ခင်းကျင်းထားပြီး ကောင်းကင်အဆင့် နဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် အခန်းတွေမှာ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတွေတောင် အပြင်ထွက်လာကြပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူတို့ မိသားစု ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စားပွဲဝိုင်းလေးကတော့ ကုန်းပတ်ရဲ့ အစွန်ဆုံးထောင့်လေးမှာ ရှိနေပေမယ့် ဖန့်ချန် လာထိုင်ပေးတာကို မြင်ရတော့မှပဲ အဖိုးအိုရှူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လေးလံနေတဲ့ အပူထုပ်ကြီး ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ နေရာထိုင်ခင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ခွဲခြားထားပါတယ်။
ကောင်းကင်အဆင့်မှာ နေထိုင်သူတွေဟာ ချောက်ကမ်းပါးကြီးလို နက်ရှိုင်းလှတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိကြပြီး သူတို့ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
မြေကမ္ဘာအဆင့်က လူတွေကတော့ ကျင့်ကြံမှု နည်းနည်းနိမ့်ပေမယ့် အများစုဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ အထွက်အထိပ်ကို ရောက်နေသူတွေပါ။
သူတို့အားလုံးဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဆီ သွားပြီး ဝိုင်နဲ့ ကမ်းလှမ်းနှုတ်ဆက်ဖို့၊ မိတ်ဖွဲ့ဖို့ အခွင့်အရေး ချောင်းနေကြသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရှိနေတဲ့ နေရာလေးကတော့ သာမန်ကာလျှံကာ နေရာလေးပါ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အချို့နဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ၊ ကလေးငယ်တွေပါတဲ့ မိသားစုတွေ အများစုရှိတဲ့ နေရာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့ စားပွဲပေါ်က ဟင်းလျာတွေဟာ ကျင့်ကြံသူကြီးတွေရဲ့ စားပွဲကလောက် မခမ်းနားပေမယ့် သူတို့ကတော့ ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး။
နှစ်သစ်ကူးတိုင်းဟာ ထိုက်ချူအင်ပါယာနဲ့ ပိုနီးလာတာမို့ သူတို့ကတော့ အားရပါးရ ပျော်နေကြပါတယ်။
ဘေးစားပွဲက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့က ဖန့်ချန်ကို မြင်တော့ အံ့သြသွားကြပြီး
"အဖိုးကြီးရှူ ဒါ ခင်ဗျားရဲ့ ဆွေမျိုးလား အရင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး"
လို့ မေးကြပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူက ဖန့်ချန်ရဲ့ ခေါင်းခါပြမှုကို မြင်တာနဲ့ အတင်းပြုံးပြီး ဘာမှမဟုတ်သလိုပဲ ဖြတ်ပြောလိုက်ပါတယ်။
မမျှော်လင့်ဘဲ အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေက ပိုပြီးစည်ကားအောင် စားပွဲဝိုင်းတွေ ပေါင်းလိုက်ကြတဲ့အတွက် လေထုက ပိုပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပါတယ်။
"အဖိုးကြီးရှူ ကျုပ် စိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းတစ်ခု ကြားတယ်ဗျ စီနီယာချန် တစ်ယောက် သင်္ဘောပေါ် ပြန်မတက်လာတော့ဘူးတဲ့ သူနဲ့ သူ့လူတွေ အကုန် ပျောက်သွားကြပြီ"
လို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လျှို့ဝှက်စွာ ပြောပြပါတယ်။
"ဒါ ခင်ဗျားတို့အတွက် သတင်းကောင်းပဲ"
အဲဒီအခါ ကျင့်ကြံသူ နန်ထျန်း က နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး
"သူ မလာတာပဲ ကောင်းပါတယ် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်ပြီး ဒီလောက် ယုတ်ညံ့တဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နေတာ"
လို့ မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဘေးကလူတွေက စိုးရိမ်တကြီး တားကြပေမယ့် နန်ထျန်းကတော့ ဝိုင်အရှိန်နဲ့
"သူမှ သင်္ဘောပေါ်မှာ မရှိတာ ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ"
လို့ ဆက်ပြောနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကတော့ ဘေးကနေ စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေပြီး တစ်ယောက်ယောက်က ဝိုင်တိုက်ရင်လည်း မငြင်းဘဲ သောက်လိုက်ပါတယ်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး
"ဒီလူငယ်မှာ ဓားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ရတနာ ပါပုံရတယ်နော် ကျုပ် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး မင်းကလည်း ငယ်သေးတော့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ဘယ်လောက်လဲ"
လို့ မေးရာ ဖန့်ချန်က
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်"
လို့ ခပ်ပြုံးပြုံးပဲ ဖြေလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအခါ အဖိုးအိုရှူတို့ မိသားစုနဲ့ ဘေးကလူတွေ အကုန် အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို သဘောကျပြီး သူ့ရဲ့ မြေးမလေးနဲ့တောင် ပေးစားဖို့ ကမ်းလှမ်းတာမို့ ဖန့်ချန်က ရယ်မောပြီး ငြင်းလိုက်ရပါသေးတယ်။
"ဒီနေ့ အားလုံး ပျော်နေကြရဲ့လား သင်္ဘောပိုင်ရှင်က နှစ်သစ်လက်ဆောင်တွေ ပေးခိုင်းလိုက်လို့ဗျ"
ဝတ်စုံစိမ်းနဲ့ လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ဦးဆောင်တဲ့ လူအုပ် ရောက်လာပါတယ်။
အဲဒီလူရဲ့နောက်မှာတော့ ဖန့်ချန်ကို မျက်စိကျနေတဲ့ စီနီယာကျိုး လည်း ပါလာပါတယ်။
သူတို့က ဝိုင်အိုးတွေကို စားပွဲတိုင်းမှာ လိုက်ချပေးကြပါတယ်။
အဲဒီဝတ်စုံစိမ်းနဲ့လူကို မြင်တာနဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံး အရိုအသေပေးပြီး မတ်တပ်ရပ်ကြပါတယ်။
အဲဒီလူဟာ စီနီယာချီ ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။
နန်ထျန်းကတော့ မူးနေတာမို့
"နှမြောစရာပဲ စီနီယာချီက ဒီလို အမှိုက်တွေကို သင်္ဘောပေါ်မှာ သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားတယ်"
လို့ တိုးတိုးလေး ဆဲဆိုလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီစကားကြောင့် လူတိုင်း မျက်နှာပြာနှမ်းသွားကြပါတယ်။
ရုတ်တရက် ကျိုး ဟာ နန်ထျန်းရဲ့ နောက်မှာ ပေါ်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးကာ
"မင်းမှာ ငါ့ဦးလေးအပေါ် တိုင်တန်းစရာရှိရင် သူ့မျက်နှာကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး ပြောပါလား"
လို့ ဆိုလိုက်ပါတယ်။
နန်ထျန်းကတော့ အမူးပြေပြီး ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူက ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျိုး က
"ခင်ဗျားက သူ့ကိုယ်စား ရှင်းပြချင်တာလား ဒါဆို ငါ့ဦးလေးဆီ လိုက်ခဲ့ကြ"
လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ရှူမိသားစုဝင်တွေမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြပါတယ်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
စီနီယာချီက လှမ်းမေးလိုက်ပါတယ်။ ကျိုး က ချက်ချင်း
"ဦးလေး သူတို့က ဦးလေးကို အမှိုက်တွေ သင်္ဘောပေါ်မှာ သောင်းကျန်းခွင့်ပေးထားတယ်လို့ အတင်းပြောနေကြတာပါ"
လို့ လျှောက်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီစကားကြောင့် တစ်ကုန်းပတ်လုံးမှာရှိတဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ လေထုဟာ ချက်ချင်းပဲ အေးစက်တိတ်ဆိတ်သွားပါတော့တယ်။
အခန်း ၄၉၄ - မိစ္ဆာမ ယွီ
"ဒီ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းတာပဲ စီနီယာချီရဲ့အကြောင်းကို ကွယ်ရာမှာတောင် အတင်းပြောရဲတယ်ပေါ့ သူတို့မှာ အသိတရားရော ရှိကြရဲ့လား"
"ဒီနေ့သာ သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်ရင် သင်္ဘောပေါ်ကနေ အပစ်ချခံရမှာ သေချာသလောက်ပဲ"
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေဟာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်နေကြပါတယ်။
စီနီယာချီဟာ ကိုင်တွယ်ရလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်သလို၊ သဘောထားကြီးတဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။
သူရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းဟာ ဒီပင်လယ်ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာနဲ့ တည်ဆောက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူနဲ့ မိသားစုဝင်တွေဟာ မျက်နှာတွေ ပြာနှမ်းကုန်ကြပြီး နန်ထျန်းရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုတွေ အထင်းသား ပေါ်လာပါတယ်။
သူ တစ်ခုခု ပြောဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ စကားလုံးတွေက လည်ချောင်းထဲမှာပဲ တစ်နေခဲ့ပါတယ်။
ဝတ်စုံစိမ်းနဲ့ လူလတ်ပိုင်း (စီနီယာချီ) ကတော့ ခပ်အေးအေးပဲ ပြုံးနေပြီး တိုးညင်းတဲ့ အသံနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဪ ငါက အမှိုက်တွေကို သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားတယ်လို့ ပြောတာလား မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်"
အဖိုးအိုရှူတို့က ဒါဟာ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုသာ ဖြစ်ကြောင်း ကပျာကယာ ရှင်းပြနေကြပေမယ့် နန်ထျန်းကတော့ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပါ။
အဲဒီအချိန်မှာ တခြား ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဝင်ပြောပါတယ်။
"ဒီ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လေးက ငါတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေကို အတင်းပြောရဲတာလားငါတို့ အခုတလော လက်မလှုပ်တာကြာလို့ ငါတို့ကို အသုံးမကျဘူး ထင်နေကြတာလား"
"ဟုတ်ပါတယ် အခုခေတ် လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေက ငါတို့ကို အထင်သေးနေကြတာ အပြင်ပန်းမှာ ရိုသေပြပေမယ့် ကွယ်ရာမှာတော့ ငါတို့ကို ကဲ့ရဲ့နေကြတာပဲ"
လို့ နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုပါတယ်။
သူက ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ပါတယ်။
ရှည်လျားတဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးမှာတော့ နန်ထျန်းဟာ ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ ထရပ်လိုက်ပါတယ်။
"လူဆိုတာ ကိုယ်လုပ်တဲ့ အလုပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ခံရမှာပဲ အဲဒီစကားကို ကျုပ်ပြောတာပါ သူတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"
နန်ထျန်းဟာ ပုခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ ထွားကြိုင်းတဲ့သူ တစ်ဦးပါ။
သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ တကယ့် တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ခန့်ညားလှပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူတို့ကတော့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြပါတယ်။
အဖိုးအိုရှူဟာ အလိုအလျောက်ပဲ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်မိပေမယ့် ဖန့်ချန်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတာကို မြင်တော့ စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ပဲ ပြုံးလိုက်မိပါတယ်။
ဘယ်သူကမှ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒုက္ခကို ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ဒီနေ့တော့ နန်ထျန်းတစ်ယောက် ဒုက္ခလှလှတွေ့တော့မယ်လို့ အားလုံးက ထင်နေကြပါတယ်။
"ဪ မင်းက ငါ အလုပ်လုပ်ပုံကို မကျေနပ်ဘူးပေါ့"
စီနီယာချီက ခပ်အေးအေး ပြုံးရင်း ဆိုပါတယ်။
"ဒီနေ့က ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲနေ့ပဲ မင်းမှာ ဘာပြောစရာရှိလဲဆိုတာ အားလုံးကြားအောင် ပြောစမ်းပါ ငါ ဘယ်နေရာမှာ လိုအပ်ချက်ရှိနေလို့ မင်းကို လစ်လျူရှုမိသလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"
"အဲလို မပြောပါနဲ့ စီနီယာချီ စီနီယာသာ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ရင် ဘယ်သူ လုပ်နိုင်မှာလဲ"
ဘေးကလူတွေက စီနီယာချီကို ဝိုင်းပြီး ဖားကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ စီနီယာချီရဲ့ ကာကွယ်မှုကြောင့် ဘေးကင်းခဲ့ရတဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို ကဗျာကယာပြန်ပြောပြနေကြပါတယ်။
ဒါကို ကြားတော့ နန်ထျန်းရဲ့ မျက်နှာမှာ မထီမဲ့မြင် အမူအရာတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
"မင်းတို့ကတော့ ဖားရတာ တော်ကြတာပဲ ကဲ ကျုပ် မေးပါရစေ မင်းတို့ထဲမှာ ချန်ရှန့်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို မခံရဖူးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ"
လူအုပ်ကြီးဟာ ချက်ချင်းပဲ တိတ်ကျသွားပါတယ်။
သူတို့ မျက်နှာတွေဟာ အတော်လေး အနေရခက်သွားကြပါတယ်။
"ချန်ရှန့်ကြောင့် လူတော်တော်များများ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြတာ အားလုံးအသိပဲ ကျုပ်တို့က သင်္ဘောခပေးပြီး တက်လာတာလေ ဘာလို့ သူတစ်ပါးရဲ့ နှိပ်စက်တာကို ခံနေရမှာလဲ"
နန်ထျန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း
"ဒါဟာ အထက်ကလူတွေက မျက်စိမှိတ်ပေးထားလို့ မဟုတ်ဘူးလား မဟုတ်ရင် ချန်ရှန့်လို ကျင့်ကြံမှုမျိုးနဲ့ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာ ဘယ်လို သောင်းကျန်းနိုင်မှာလဲ"
"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း မင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို စွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့"
ကျိုးက သူ့ရဲ့ ဝိုင်ခွက်နဲ့ နန်ထျန်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပါတယ်။
ဝိုင်ခွက်ဟာ နန်ထျန်းရဲ့ ခေါင်းကို တည့်တည့်မှန်သွားပြီး ဝိုင်တွေဟာ သူ့ဆံပင်တွေပေါ်ကနေ စီးကျလာပါတယ်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ စော်ကားတာကို ခံလိုက်ရပေမယ့် ဘယ်သူမှ မအံ့သြကြပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျိုးရဲ့နောက်မှာ စီနီယာချီ ရှိနေလို့ပါ။
စီနီယာချီက ခပ်ပြုံးပြုံးပဲ ဆိုပါတယ်။
"မင်းက ချန်ရှန့်ကို လူမိုက်လို့ ပြောတာလား ဒါ ကျုပ် ပထမဆုံး ကြားဖူးတာပဲ နှမြောစရာပဲ သူသာ ဒီမှာရှိရင် အကျယ်ကြီး ရယ်မိမှာ သေချာတယ်"
အဲဒီနောက် စီနီယာချီက ပွဲတော်ရက်မို့လို့ နန်ထျန်းကို အပြစ်မယူတော့ဘဲ ပြန်ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
လူတွေအားလုံးက စီနီယာချီရဲ့ သဘောထားကြီးမှုကို ချီးကျူးနေကြစဉ်မှာပဲ
ကျိုးကတော့ အကြံနဲ့ပါ။ သူဟာ စားပွဲပေါ်က ဝိုင်ခွက်ကို ယူပြီး တစ်လျှောက်လုံး တိတ်နေတဲ့ ဖန့်ချန်ဆီ လျှောက်လာပါတယ်။
"ကျုပ်ကတော့ တစ်ခွက်လောက် တိုက်ချင်တယ်ဗျာ"
လူတိုင်း အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ဒီလူမိုက်လေးက ဘာလို့ ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်တိုက်ရတာလဲ နန်ထျန်းကတော့ ဖန့်ချန်ကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဒီကောင်လည်း ကျိုးနဲ့ တစ်ဖက်တည်းသားပဲလို့ ထင်သွားတာပါ။
ဖန့်ချန်ကတော့ အေးဆေးစွာပဲ အစားအသောက်တွေကို မြည်းစမ်းနေပြီး
"ကျုပ် ဝိုင်မသောက်ဘူး"
လို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးရဲ့ မျက်နှာဟာ အေးစက်သွားပါတယ်။
"မင်းက ကျုပ်ကို မျက်နှာမသာပေးဘူးပေါ့ မင်း ချန်ရှန့်ရဲ့ လူ ၅ ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာကို ကျုပ်တို့က ဖုံးကွယ်ပေးထားလို့ အခုထိ ဒီမှာ အေးဆေး ထိုင်စားနေနိုင်တာနော်"
လူအုပ်ကြီးဟာ ဟင်ကနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။
"ချန်ရှန့်ရဲ့လူတွေကို သတ်ခဲ့တာလား"
နန်ထျန်းဟာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရိုသေလေးစားမှုတွေ ပါလာပါတယ်။
"ကျုပ် ဒဏ်ငွေ ပေးခဲ့တယ်လေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒဏ်ငွေ ပေးပြီးပြီဆိုရင် ကိစ္စက ပြတ်သွားပြီ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး"
ကျိုးဟာ ခဏမျှ တိတ်သွားပြီးမှ ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ အဲဒီဒဏ်ငွေဆိုတာ အောက်ခြေလူတွေ ယူတဲ့ လာဘ်ငွေပဲ ငါ့ဦးလေးက အဲဒါတွေကို ဘာမှမသိဘူး သင်္ဘောပေါ်မှာ လူသတ်ရင် သင်္ဘောပေါ်ကနေ ပစ်ချခံရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းရှိတယ်"
လို့ ပြောကာ စီနီယာချီဘက် လှည့်ပြီး
"ဦးလေး သင်္ဘောပေါ်မှာ လူသတ်ခဲ့တဲ့သူကို တွေ့ပါပြီ"
လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
စီနီယာချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပါတယ်။
"မင်း သင်္ဘောပေါ်မှာ လူသတ်ခဲ့တာလား"
"ဦးလေး သူက ချန်ရှန့်ရဲ့လူတွေကို သတ်ခဲ့တာပါ"
လူတွေအားလုံးက ဖန့်ချန်ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြချိန်မှာပဲ
ာ
ရုတ်တရက် အမှောင်ဖုံးနေတဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံလို ကျယ်လောင်တဲ့ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"မိစ္ဆာမ ယွီ မင်း ပြေးစရာ နေရာမရှိတော့ဘူး ဟင်လင်းပြင်ထာဝရ ဓားဂိုဏ်း ကတောင် မင်းကို လက်မခံတော့ဘူး အညံခံစမ်း"
ဒီအသံဟာ သင်္ဘောပေါ်က လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေပါတယ်။
ကောင်းကင်မှာ လျှပ်စစ်မန္တန်တွေနဲ့ အတူ ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စုက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြတာပါ။
အဲဒီ လိုက်ဖမ်းနေတဲ့သူတွေ အားလုံးဟာ စီနီယာချီထက် မနိမ့်တဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ အင်အားကုန်ခန်းနေပုံရပြီး သင်္ဘောကြီးကို မြင်တော့ အလင်းတန်းတစ်ခုလို ကုန်းပတ်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာပါတယ်။
သူမဟာ အသက်ကို လုရှူနေရရှာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ သူ့ရဲ့ အကြည့်ကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
တော်သေးတာပေါ့ နတ်မိမယ်ယွီ အသက်ရှင်နေသေးလို့