အခန်း (၄၉၇-၄၉၈)
Vol. 50 Ch. 497-498
အခန်း ၄၉၇ - ငါစကားပြောနေရင် ကြားဖြတ်မနှောင့်ယှက်နဲ့
နတ်မိမယ်ယွီဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ပူးပေါင်းဖို့ ပြင်နေတာကို မြင်တဲ့အခါ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ငါ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ အစွမ်းကုန် မတိုက်ချင်ဘူးကောင်းကင်ပေါ်မှာပဲ ရှင်းကြစို့"
သင်္ဘောပေါ်ကလူတွေဟာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံးက သူမကို မိစ္ဆာမ လို့ သတ်မှတ်ထားကြပေမယ့် သူမကတော့ တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်တွေ သူတို့ဆီ မကျရောက်အောင် ငဲ့ညှာပေးနေတာကို မြင်တော့ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်သွားကြပါတယ်။
"ဒီအပေါ်က ကိစ္စတွေက ကျုပ်တို့လို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွေ ဝင်ပါလို့ရတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူး"
လို့ အဖိုးအိုရှူက လေးပင်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒီမိစ္ဆာမက ကောက်ကျစ်တယ် သူမရဲ့ အကွက်တွေကို သတိထားကြ တိုက်ခိုက်ကြစို့"
ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေဟာ မြားမိုးတွေအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်မိမယ်ယွီဆီကို တရဟော ပြေးဝင်သွားပါတယ်။
အဲဒီမြားတွေဟာ သူမကိုတင်မကဘဲ သင်္ဘောပေါ်က လူအုပ်ကြီးရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားပါတယ်။
အချို့မြားတွေဆိုရင် သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ ကလေးတွေရှိရာကို တမင် ရည်ရွယ်ပစ်လွှတ်လိုက်သလိုပါပဲ။
နတ်မိမယ်ယွီဟာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါတယ်။
သူမဟာ သူမမှာ ကျန်ရှိသမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးကို ကာကွယ်ဖို့ အကာအကွယ်အလွှာ တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပါတယ်။
မြားမိုးတွေကို ခုခံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီအကာအကွယ်ဟာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပါတော့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကုန်းပတ်ပေါ်ကလူတွေရောလိုက်ဖမ်းနေတဲ့သူတွေပါ တစ်ခုကို သိလိုက်ကြပါတယ်။
ဒီအမျိုးသမီးဟာ အင်အား ကုန်ခန်းသွားပါပြီ။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ မင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိတော့ဘူး အစောနက ဓားချက်က မင်းကို တော်တော်လေး ထိခိုက်စေခဲ့တာပဲ"
လို့ စစ်သည်တော်တွေက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ဆိုပါတယ်။
သူတို့ဟာ သူမရဲ့ အခြေအနေကို သိအောင် လူအုပ်ကြီးကို ဒိုင်းလုပ်ပြီး စမ်းသပ်ခဲ့ကြတာပါ။
သင်္ဘောပေါ်ကလူတွေဟာ ဒေါသထွက်သွားကြပါတယ်။
ဒီစစ်သည်တော်တွေဟာ သူတို့အသက်ကို အသုံးချပြီး ရန်သူကို စမ်းသပ်ခဲ့တာလေ။
နတ်မိမယ်ယွီသာ ဝင်မကာကွယ်ပေးရင် သူတို့အားလုံး အသေအပျောက် များကုန်မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေကို ကြောက်ရတာကြောင့် ဘယ်သူမှ စကားမဟရဲကြပါဘူး။
"မင်းမှာ ဘာအကွက်တွေ ကျန်သေးလဲ အညံခံလိုက်တာက မင်းအတွက်ရော ငါတို့အတွက်ပါ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်"
လို့ လိုက်ဖမ်းသူက မထီမဲ့မြင် ပြောနေစဉ်မှာပဲ လူရိပ်တစ်ခုက နတ်မိမယ်ယွီဆီကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားတာကို အားလုံး မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"ဒီဂျူနီယာက ဆုလာဘ်ကို ဖြတ်စားမလို့လား"
လို့ အချို့က လှောင်ပြုံးပြုံးကြပါတယ်။
နတ်မိမယ်ယွီကလည်း သူမဆီ လာနေတဲ့သူကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပေမယ့် သေချာမြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ တောင့်တင်းသွားပါတယ်။
ရင်ဘတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး လက်တွေတောင် သိသိသာသာ တုန်ယင်လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမက ချက်ချင်းပဲ စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ပြီး
"ဂျူနီယာ မင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့်တောင် မဟုတ်ဘူး ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မပါနဲ့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း ငါ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"
လို့ ဟန်လုပ်ပြီး ငေါက်လိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ သူမဘေးကို ရောက်လာပါတယ်။
ပြီးတော့ သူမရဲ့ ပုခုံးပေါ်က ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတဲ့ ဆံနွယ်တွေကို သေချာ ပြန်သပ်တင်ပေးရင်း
"ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား"
လို့ ညင်သာစွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ အားလုံး ဆွံ့အကုန်ပါတယ်။
စီနီယာချီဆိုရင် ပိုလို့တောင် အံ့သြနေပါတယ်။
သူတို့ သင်္ဘောပေါ်က ခရီးသည်တစ်ယောက်က ဒီ မိစ္ဆာမ နဲ့ သိနေတာလားယကျိုးဆိုတဲ့ လူကတော့
"ဦးလေး ဒီကောင်က ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက အနှင်ထုတ်ခံရတဲ့ တပည့်နဲ့ သိနေတာလား သူကရော အဲဒီဂိုဏ်းကပဲလား"
လို့ တုန်လှုပ်စွာ မေးရှာပါတယ်။
နတ်မိမယ်ယွီဟာ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း မျက်နှာကို တည်ထားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက် ကျလာပါတော့တယ်။
"သူမ ငိုနေတာလား"
လို့ အားလုံး အံ့သြနေစဉ်မှာပဲ သူမက ဖန့်ချန်ကို တွန်းထုတ်ပြီး
"ဂျူနီယာ... နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ"
လို့ ဆိုပါတယ်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါတို့ အတူတူ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလား မင်း ငါ့ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မှာ ကြောက်နေတာလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလောကမှာ ငါ နဲ့ မင်းကြားက ပတ်သက်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့အရာ မရှိပါဘူး ကြောက်နေတာက မင်းရဲ့စတိုင် မဟုတ်ဘူးလေ"
နောက်ဆုံးမှာတော့ နတ်မိမယ်ယွီဟာ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ငိုရှိုက်ရင်း
"သခင်လေး ကျမ... ကျမ လူတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့မိပြီ"
လို့ ဝန်ခံလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက နတ်မိမယ်ယွီ သတိလွတ်နေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုနဲ့ လှစ်ကနဲ ခိုးတိုက်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရုံပါပဲ။
ခိုးတိုက်တဲ့ စစ်သည်တော်ဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဓားအလင်းတန်းအောက်မှာ အစအနတောင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
"ဓားကျင့်ကြံသူ နောက်ထပ် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်"
လို့ လူအုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကုန်ကြပါတယ်။
စီနီယာချီနဲ့ ကျိုးတို့ဆိုရင် မျက်နှာတွေ ပြာနှမ်းနေပါပြီ။
ဖန့်ချန်က ကောင်းကင်ပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါ စကားပြောနေတယ် ကြားဖြတ်မနှောင့်ယှက်နဲ့ နားလည်လား"
ခဏအကြာမှာတော့ ကောင်းကင်က ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေဟာ ကြောက်ရွံ့စွာနဲ့ပဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြရပါတော့တယ်။
ဒီလူဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေကို ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးသလို သတ်နိုင်တဲ့သူမှန်း သူတို့ သိလိုက်ကြပြီလေ။
အခန်း ၄၉၈ - ငါတို့တစ်သက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိဖို့ပဲ လိုတယ်
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
နတ်မိမယ်ယွီ ဘာကြောင့် သူ့ကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရလဲဆိုတာ သူ နားလည်သွားပါပြီ။
"မင်းက လူတွေအများကြီး သတ်ခဲ့မိလို့ ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ကြောက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား"
နတ်မိမယ်ယွီက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး မျက်ရည်တွေက ပုလဲလုံးလေးတွေလို တလိမ့်လိမ့် ကျလာပါတယ်။
"သခင်လေး ကျမက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး ကျမရဲ့ ဒီလိုပုံစံမျိုးကို သခင်လေးကို မမြင်စေချင်ဘူး"
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီး
"ကလေးမလေးရာ ငါ မင်းကို တစ်ခုပဲ မေးမယ် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိ ဘူးလား"
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိဘူးလား
ဒီစကားကြောင့် နတ်မိမယ်ယွီရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေဟာ ရုပ်ရှင်ကားချပ်လို ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး
"ကျမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိပါဘူး ကျမ သူတို့ကို သတ်ခဲ့တာက သူတို့က ကျမကို အရင်သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြလို့ပါ"
"ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာပြောင်းလဲသွားလို့လဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။
"ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် ငါ မင်းအတွက် ထမ်းထားပေးမယ် ငါ မထမ်းနိုင်ရင်တောင် တခြားနည်းလမ်း ရှာကြတာပေါ့ အခုလို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာထက်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး လူတွေအားလုံးက ကျမကို မိစ္ဆာမလို့ ခေါ်နေကြတာလေ သခင်လေး တကယ်ပဲ စိတ်မရှိဘူးလား ကျမက သခင်လေးတစ်သက်လုံး မုန်းခဲ့တဲ့ လူစားမျိုး ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
နတ်မိမယ်ယွီက ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးနေစဉ်မှာပဲ ဖန့်ချန်က ရှေ့တိုးလာပြီး သူမရဲ့ ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်လိုက်ပါတယ်။
"သူတို့ရဲ့ ကောလာဟလတွေကို အီးပေါက်သံလိုပဲ သဘောထားလိုက်စမ်းပါ ငါ့ကိုတောင် မိစ္ဆာလို့မြင်ပြီး ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ချင်နေတဲ့သူတွေ ရှိတာပဲ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"သူများပြောတာတွေကို အရမ်းဂရုစိုက်နေရင် ဘဝက ပျော်စရာမကောင်းတော့ဘူး ငါတို့က တစ်ခါပဲ အသက်ရှင်ရတာ ငါတို့တစ်သက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိဖို့ပဲ လိုတယ်"
ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားလုံးတွေကြောင့် နတ်မိမယ်ယွီရဲ့ ရင်ထဲမှာ နှစ်အတော်ကြာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တဲ့ ခံစားချက်တွေဟာ ချက်ချင်းပဲ အရည်ပျော်ကျသွားပါတယ်။
သူမဟာ အရင်ကနဲ့မတူတဲ့ အပြုံးမျိုးနဲ့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
အရင်က သူမရဲ့အပြုံးက အေးစက်တဲ့ လရောင်နဲ့ တူတယ်ဆိုရင် အခုအပြုံးကတော့ နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ခြည်လိုပါပဲ။
"စီနီယာ မိစ္ဆာမယွီက အခု အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ ရန်သူဖြစ်နေပြီ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးက သူမကို လိုက်ဖမ်းနေကြတာ အရင်က ဘယ်လို ပတ်သက်မှုပဲရှိရှိ သူမနဲ့ ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပါ"
လို့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးက ဖန့်ချန်ကို လေးပင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ သတိပေးပါတယ်။
သူတို့ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ အစွမ်းကို ကြောက်နေလို့ တိုက်ရိုက်မတိုက်ရဲဘဲ စကားနဲ့ ဖိအားပေးနေကြတာပါ။
"သခင်လေး သူတို့ပြောတာ မှန်ပါတယ် အခု အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေအားလုံး ကျမကို လိုက်ဖမ်းနေကြတာ ကျမရဲ့ ခေါင်းဖြတ်ဆုကြေးကလည်း အတော်လေး မြင့်တယ်လို့ ကြားတယ်"
နတ်မိမယ်ယွီက ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ပြီး သူ့ပုခုံးပေါ် ခေါင်းမှီထားရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေပဲလား ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် တွေရော မလှုပ်ရှားကြဘူးလား"
လို့ ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်တို့ကြားမှာ သဘောတူညီချက် ရှိထားလို့ပါအဆင့်တူချင်းပဲ လိုက်ဖမ်းလို့ရမယ် မဟုတ်ရင် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်သောင်းလောက်က သူ့နန်းတော်ကို ဝိုင်းခုတ်လိမ့်မယ်"
လို့ သူမက ပြန်ဖြေပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ စစ်သည်တော်တစ်ဦးက ကြေးမှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်ပါတယ်။
"နေဦး မင်းကလည်း ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက တပည့်ပဲလား"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "
အဲဒါက ငါသေသွားတုန်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ငါ့နာမည်ကို နတ်ဘုရားစာရင်းထဲမှာ သွားထည့်ထားလို့ပါ တကယ်တော့ ငါ အဲဒီဂိုဏ်းမှာ တစ်ရက်တောင် မနေဖူးပါဘူး ဒါကြောင့် ငါ့ကို အဲဒီဂိုဏ်းသားလို့ ပြောလို့မရဘူး"
"သူတို့ကို အကုန်သတ်ပစ်ရမလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တဲ့အခါ နတ်မိမယ်ယွီက ကလေးတစ်ယောက်လို ချွဲနွဲ့လိုက်ပါတယ်။
"ကျမမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိတော့ဘူး ဒီတစ်ခါတော့ သခင်လေးပဲ ကာကွယ်ပေးရတော့မယ်"
လို့ ပြောပြီး သူမက ချက်ချင်းပဲ တရားထိုင်ကာ အားပြန်ဖြည့်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
စစ်သည်တော်တွေဟာ ထိတ်လန့်သွားပြီး
"ကျုပ်တို့က ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ လူတွေပါ မင်း ကျုပ်တို့လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးပြီ ဒါဟာ အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာပဲ မင်း ထပ်သတ်ရဲရင်"
"ထပ်သတ်ရဲရင် ဘာဖြစ်မလဲ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်သွားမှာလား လာရှာခိုင်းလိုက်လေ"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောရင်း လေထဲမှာ လက်နဲ့ ဓားချက်အချို့ ရေးဆွဲလိုက်ပါတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကောင်းကင်က စစ်သည်တော်တွေဟာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ပြီး သေဆုံးကုန်ပါတော့တယ်။
သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်ထဲကို အလိုအလျောက် ရောက်လာပါတယ်။ သင်္ဘောတစ်စင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပါပြီ။
စီနီယာချီနဲ့ ကျိုးတို့ဆိုရင် ဒူးတွေတုန်နေပါပြီ။ ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ကြည့်ပြီး
"မင်းတို့ကရော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မလား ဒါမှမဟုတ်"
လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။
စီနီယာချီက တောင်းပန်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ဖန့်ချန်က သူနဲ့ ချန်ရှန့် တို့ ပူးပေါင်းပြီး ယုတ်မာခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို သိနေကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါ စီနီယာချီရဲ့ မျက်နှာဟာ ပြာနှမ်းသွားပါတယ်။
"သခင်ကြီး ကျွန်တော်မှားခဲ့ပါတယ် ကျုပ် မှာ ရှိသမျှ အကုန်ပေးပါ့မယ် အသက်ပဲ ချမ်းသာပေးပါ"
လို့ ပြောပြီး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကမ်းပေးပါတယ်။
"မင်းသေသွားရင်လည်း ဒါတွေက ငါ့ဟာ ဖြစ်မှာပဲလေ"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအခါ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ဟာ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြပေမယ့် တစ်မိုင်တောင် မရောက်ခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားအလင်းတန်းအောက်မှာ အကုန် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကုန်ပါတော့တယ်။
ကျိုးဆိုတဲ့ လူငယ်လေးဆိုရင် ကြောက်လွန်းလို့ ဆီးတောင် ထွက်ကျလာပါတယ်။
အခုတော့ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးဟာ တစ်ယောက်မကျန် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပါပြီ