အခန်း (၄၉၉-၅၀၀)
Vol. 50 Ch. 499-500
အခန်း ၄၉၉ - ကိုင်ဝူ
"ဒီညီအစ်ကိုက တကယ်ပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်လို ခုတ်ထစ်နိုင်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"
နဂါးပျံဆောင် က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကုန်းပတ်ပေါ်ကို နောက်ကျမှ ရောက်လာကြတာပါ။
ချီယွီရွှမ် တစ်ယောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဓားအလင်းအောက်မှာ အသက်ပျောက်ကုန်တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ အပြည့်ဖြစ်သွားပါတယ်။
ကုန်းပတ်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေပါတယ်။
ခဏလေးအတွင်းမှာတင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၃၀ ကျော်ဟာ အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ။
ဖန့်ချန်ကတော့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို အေးအေးဆေးဆေး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အထဲမှာပါတဲ့ အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတွေကိုတော့ သူ့ရဲ့ ဓားငယ်လေး ကို အစာကျွေးလိုက်ပါတယ်။
ဓားလေးဟာ အဲဒီရတနာတွေကို ဝါးမြိုရင်း ပိုမိုသန်မာလာပါတယ်။
စစ်သည်တော် ၄ ဦးနဲ့ စီနီယာချီရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာတင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇ သောင်းကျော် ပါလာတာမို့ ဒါဟာ အတော်လေး များပြားတဲ့ ဝင်ငွေပါပဲ။
နတ်မိမယ်ယွီကတော့ တရားထိုင်ပြီး အားပြန်ဖြည့်နေဆဲပါ။
ဖန့်ချန်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဒီနေ့က နှစ်သစ်ကူးအကြိုညပဲ အားလုံးပဲ ဆက်ပြီး စားကြသောက်ကြပါ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး"
"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
လူတိုင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး သူတို့နေရာသူတို့ ပြန်ထိုင်ကြပေမယ့် အရင်လို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တော့ မရှိတော့ပါဘူး။
အားလုံးက ကျောပြင်ကို မတ်မတ်ဆန့်ထားပြီး စကားကို တိုးတိုးလေးပဲ ပြောရဲကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က နတ်မိမယ်ယွီဘက်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး
စကြာဝဠာမှန်ချပ် ကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
"မှန်လေး ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို ပြောပြစမ်း"
မှန်ချပ်က ပြန်မေးပါတယ်။
"အသေးစိတ်လား အပေါ်ယံလား"
ဖန့်ချန်က အသေးစိတ်သိချင်တာကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ သောင်း ပေးလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ဖန့်ချန်ဟာ ရေစွမ်းအား ကို သုံးပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို မြူနှင်းတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်ပါတယ်။
ဘယ်သူမှ သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မမြင်နိုင်အောင် ကာကွယ်လိုက်တာပါ။
မှန်ချပ်ရဲ့ စာမျက်နှာ ၇၉ မှာ စာသားတွေ ပေါ်လာပါတော့တယ်။
[ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် - အမည်ရင်း: ကိုင်ဟွမ် ]
အဆင့်: နံပါတ် ၆၇၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ။
သားသမီးများ: သားကြီး ကိုင်ဟုန် ၊ သမီးလတ် ကိုင်ယွန်နော နဲ့ သားငယ် ကိုင်ဝူ
မှတ်ချက်: သားငယ် ကိုင်ဝူ မှာ မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ လမ်းမရှိတော့ပေ။
"တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဆိုတာ တကယ့်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတွေ ဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဘုရား အဆင့်ထိတော့ မရောက်သေးဘူးပေါ့"
လို့ မှန်ချပ်က ဆိုပါတယ်။
ဖန့်ချန် စိတ်လေးသွားပါတယ်။
သူ့နဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်ကြားက ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကြောင့် အဆင့်တူချင်းပဲ လိုက်ဖမ်းရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိနေတာက နတ်မိမယ်ယွီအတွက် ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။
"ကိုင်ဝူရဲ့ အခြေခံကို ဘယ်သူဖျက်လိုက်တာလဲ"
ဖန့်ချန်က နတ်မိမယ်ယွီကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။
ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီး သင်္ဘောဟာ ထိုက်ချူ ဘက်ကို ဆက်မောင်းလာပါတယ်။
သင်္ဘောပေါ်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ပေမယ့် အရင်ထက် ပိုတိတ်ဆိတ်နေပါတယ်။
နတ်မိမယ်ယွီ နိုးလာတဲ့အခါ ဖန့်ချန်ကို မြင်တော့ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလိုမျိုး စိတ်အေးလက်အေး မနားရတာ တော်တော်ကြာပြီ"
"မင်းကို သူတို့ ဘယ်လိုရှာတွေ့နေတာလဲ"
ဖန့်ချန် မေးလိုက်ပါတယ်။ နတ်မိမယ်ယွီက ဖန့်ချန်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းမှီလိုက်ပြီး
"ကျမလည်း မသိဘူး ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ ဒါမှမဟုတ် နေ့တိုင်းလိုလို သူတို့ ကျမကို ရှာတွေ့နေတာပဲ"
လို့ ညည်းတွားပါတယ်။
"ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ သား ကိုင်ဝူ နဲ့ မင်း ဘယ်လိုရန်ငြိုးဖြစ်ခဲ့တာလဲ"
နတ်မိမယ်ယွီ အံ့သြသွားပါတယ်။
"သခင်လေး အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ကောင်အကြောင်းကို သိနေတာလား"
သူမက ဆက်ပြောပြပါတယ်။
"အဲဒီနှစ်က ကျမ ဂိုဏ်းကိုပြန်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့ ကျင့်ကြံနေတဲ့အချိန် ကိုင်ဝူက ဂိုဏ်းကို လာလည်နေတာ"
"သူက ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့သားဆိုတော့ နေရာတိုင်း သွားလို့ရတဲ့ အခွင့်အရေးရှိတယ် ဒါပေမဲ့ သူ မလုပ်သင့်တဲ့အရာကို လုပ်ခဲ့တယ်"
"ကျမ အဆင့်တက်ဖို့ အရေးကြီးဆုံးအချိန်မှာ သူက ကျမရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့အခန်းတံခါးကို အတင်းဖွင့်ဝင်လာခဲ့တယ်"
နတ်မိမယ်ယွီရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာ ရွံရှာမှုတွေ ပြည့်သွားပါတယ်။
ကိုင်ဝူဟာ သူမရဲ့ အလှအပကို မက်မောပြီး အဆင့်တက်နေတဲ့အချိန်မှာ နှောင့်ယှက်ကာ အတင်းအဓမ္မ ကြံစည်ခဲ့တာပါ။
အဲဒါကြောင့် နတ်မိမယ်ယွီရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ နောက်ပြန်စီးဆင်းပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ထဲ ရောက်သွားခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ အဲဒီကောင်က နောင်တရမယ့်အစား ပိုပြီးတော့တောင် ယုတ်မာခဲ့ပါသေးတယ်
အခန်း ၅၀၀ - ပြောင်းပြန်ထာဝရရှင် မိစ္ဆာသန္ဓေသား
နတ်မိမယ်ယွီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"သခင်လေး ကျမ တကယ်ပဲ သေရတော့မယ် သူ့ရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံရတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ အဲဒီအချိန်တုန်းက သခင်လေးသာ ကျမဘေးမှာ ရှိနေရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲလို့ တွေးနေခဲ့မိတာ"
ဖန့်ချန်က သူမကို ငေးကြည့်နေမိပါတယ်။
သူမက ဘာမှမဖြစ်သလို ပြုံးပြီး ပြောနေပေမယ့် အဲဒီအချိန်က သူမ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေမလဲဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းလို့ ရပါတယ်။
သူက သူမရဲ့ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးရင်း
"အဲဒီနောက် ဘာဆက်ဖြစ်လဲ"
"ကျမ သေဖို့ ကံမပါသေးဘူး ထင်ပါတယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ နောက်ပြန်စီးပြီး ကျမ ရူးသွပ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ကျမရဲ့ အစွမ်းတွေက ရုတ်တရက် အဆမတန် တိုးလာခဲ့တယ်"
"ရွှေအမြုတေအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကိုင်ဝူတောင် ကျမကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး"
နတ်မိမယ်ယွီက သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိကိုင်ရင်း ဆက်ပြောပါတယ်။
"ဒီနေရာမှာ ရွှေအမြုတေတစ်ခု ဖြစ်တည်လာတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အမည်းရောင်မို့လို့ ရွှေအမြုတေလို့ ခေါ်လို့ရမလားတော့ မသိဘူး"
"အဲဒီအချိန်က ကျမ ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်တော့ဘူး ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိလာပြီဆိုတော့ ကိုင်ဝူကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်တာပေါ့"
"သူ့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို ဖြတ် သူ့ရဲ့ ရွှေအမြုတေကို ဖျက်ဆီးပြီး သူ့ခေါင်းကိုတောင် ဖြတ်ပစ်ခဲ့တာကံဆိုးတာက ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေ အချိန်မီ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကယ်သွားနိုင်ခဲ့တာပဲ"
" ကျမ ကိုယ်ထဲက အမည်းရောင် အမြုတေကို အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စစ်ဆေးကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့အားလုံး မျက်နှာပျက်ကုန်ကြတယ်"
သူမက ခဏလောက် အသက်ရှူရပ်နားပြီးမှ
"ကျမ အစွန်းရောက်ဓားတောင်ထွတ် ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်နဲ့ သွားတွေ့တော့မှ သိရတာက ကျမရဲ့ အမြုတေကို ပြောင်းပြန်ထာဝရရှင် မိစ္ဆာသန္ဓေသား လို့ ခေါ်တယ်တဲ့"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လည်း အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ဖြစ်လာပြီ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသတဲ့"
"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျမကို မိစ္ဆာမလို့ ခေါ်ကြပြီး တစ်နေ့မှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဘေးဒုက္ခပေးမယ့် မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောနေကြတာပေါ့"
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။
"ပြောင်းပြန်ထာဝရရှင် မိစ္ဆာသန္ဓေသား ဟုတ်လား"
သူက စကြာဝဠာမှန်ချပ် ကို ထုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မှန်လေး ဒီအရာရဲ့ မြစ်ဖျားခံမှုက ဘာလဲ"
"အစ်ကို ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ လိုလိမ့်မယ် ဒီမိစ္ဆာသန္ဓေသားက လူသားကမ္ဘာမှာ ရှိမနေသင့်တဲ့ အရာမျိုးပဲ"
ဖန့်ချန် မှင်သက်သွားပါတယ်။
နတ်မိမယ်ယွီရဲ့ ကိုယ်ထဲက အရာက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့မှ လဲလို့ရမယ့် လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေတာလား။
"အခုလောလောဆယ် အကြွေးမှတ်ထားလိုက်ဦး ငါ ရတာနဲ့ ပြန်ပေးမယ်"
"အစ်ကို ငါ့ကို အခက်မတွေ့စေပါနဲ့ ငါက စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် တည်ရှိနေတာ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရင် ငါ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"
လို့ မှန်ချပ်က အားနာစွာ ငြင်းလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး
"ဒါဆိုရင် အဲဒီ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက နတ်မိမယ်ယွီကို ဘယ်လို ရှာတွေ့နေတာလဲ"
"သူမရဲ့ အရှိန်အဝါ က အပိတ်ခံထားရပြီ မင်းရဲ့ အခု ကျင့်ကြံမှုနဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒါကို ဖျောက်ပေးလို့ မရဘူး"
" ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒါကို ဖျောက်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေကလည်း ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဖြစ်လာရင်တော့ သူမဟာ အသေခံရမယ့်အထိ လိုက်လံ အမဲလိုက်တာကို ခံရမယ့် ကံကြမ္မာပဲ"
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီး တည်ကြည်သွားပါတယ်။
"တကယ်ပဲ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား"
"ယာယီနည်းလမ်းတော့ ရှိပါတယ် ဥပမာ မဟာမူလအသီး လို့ ခေါ်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို စားသုံးရင် စားသုံးသူရဲ့ ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့အားလုံးကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာစာ ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်တယ်"
" ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့ မရှိတော့ရင် သူမကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးပင်က အလွန်ရှားပါးပြီး ဈေးကြီးတယ်"
"ရှားပါးတယ်ဆိုတော့ ရှိတော့ ရှိတာပေါ့ ဘယ်မှာ ရှာလို့ရမလဲ"
ဖန့်ချန် မေးလိုက်ပါတယ်
မှန်ချပ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂ သောင်း တောင်းပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပဲ ပေးလိုက်တဲ့အခါ တည်နေရာတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
[အလယ်ပိုင်းအင်ပါယာ စိမ်းလန်းသောသစ်တောဂိုဏ်း ]
ဖန့်ချန် အံ့သြသွားပါတယ်။
သူ့မှာ အဲဒီဂိုဏ်းရဲ့ တိုကင် ရှိနေတာလေ။
"ယွီလေး ငါတို့ စိမ်းလန်းသောသစ်တောဂိုဏ်းကို အခုချက်ချင်း သွားကြမယ် အဲဒီမှာ မင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေ လက်ကနေ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာစာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် ဆေးပင်ရှိတယ်"
ဒါပေမဲ့ နတ်မိမယ်ယွီက ငြင်းပါတယ်။
"သခင်လေး သခင်လေးကို ထပ်တွေ့ရတာနဲ့တင် ကျမ ကျေနပ်ပါပြီ သခင်လေးကို ဒုက္ခမပေးချင်ဘူး အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ ကျမဘေးမှာ ရှိနေရင် သခင်လေးပါ အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်"
" ကျမကို သတ်ဖို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေပဲ လွှတ်မယ်ဆိုတဲ့ ကတိက သခင်လေးအတွက် မသက်ရောက်ဘူး သခင်လေးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့သူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
"ရင်ဆိုင်ရရင်လည်း ရင်ဆိုင်ရုံပေါ့"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောပါတယ်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ အဲဒီဆေးပင်ကို စားပြီးမှ မင်းစကားကို ငါပြန်နားထောင်မယ်"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ကနေ အလင်းတန်းအချို့ ရောက်လာပြန်ပါတယ်။
"မိစ္ဆာမ ဒီမှာ ရှိနေတယ်"
လို့ အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရောက်လာပေမယ့် ဖန့်ချန်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းအောက်မှာ အကုန်လုံး ပြာဖြစ်သွားကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က အလောင်းတွေဆီက သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို သိမ်းပြီး နတ်မိမယ်ယွီကို ခေါ်ကာ သင်္ဘောပေါ်ကနေ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
သင်္ဘောပေါ်ကလူတွေကတော့ သက်ပြင်းချရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ထွက်သွားတဲ့ အရပ်ကို အဖိုးအိုရှူတို့ မိသားစုက အရိုအသေပေးရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါတယ်။
ချီယွီရွှမ်ကတော့ ဖန့်ချန် က သူထင်ထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းမှန်း သိလိုက်ရပါတော့တယ်။