အခန်း (၂၁၅)
Vol. 22 Ch. 215
ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် ဝိုးတဝါးဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
...
ရွှီရန်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌မူ ဒုံးပျံများ လေကိုတိုးဝှေ့သွားသည့် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လေထု၏ ထူးခြားသော လှုပ်ခတ်မှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့်
ရွှီရန်သည် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲလှည့်ကာ နံရံပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ အလွန်တက်ကြွနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာလည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုကြောင့် ဝင်းပနေ၏။ ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း "သတင်းကောင်း ပါလာတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်နော်"
ကျောင်းအုပ်ကြီးက တခိခိ ရယ်မောကာ "ဒါက သိသာနေတာပဲ မဟုတ်လား ဟားဟား"
"ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က မင်းကို ရတနာတစ်ခုပေးဖို့ တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း စိတ်ကြိုက်တစ်ခု ရွေးလို့ရပြီ မင်း အလင်းလိပ်ခွံကို စိတ်ဝင်စားလား"
ရွှီရန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး "တကယ်တော့ ကျွန်တော် အလိုချင်ဆုံးက အဲဒီလိပ်ခွံပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းနက်နဲကျောက်အုတ်ကိုလည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်။ အဲဒါက လိပ်ခွံထက် ပိုကောင်းနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ရင်း "ဟားဟား... မင်းကတော့ ရည်မှန်းချက် တော်တော်ကြီးတာပဲ..."
"ဒါနဲ့ စကားမစပ်... မင်း ညစ်ညမ်းမှုတွေကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို ဖန်တီးတတ်လား လုံခြုံရေးဇုန် ရတနာတိုက်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့အတွက် မင်းက အဲဒီလို အဆောင်မျိုးတွေ ဖန်တီးပေးနိုင်မလားလို့ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က မျှော်လင့်နေကြတယ်"
ရွှီရန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"သီအိုရီအရတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် အချိန်တော့ နည်းနည်းလိုလိမ့်မယ်"
လက်ရှိတွင် သူသည် အခြေခံအဆောင်ပုံစံ ၁၃ မျိုးကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို အခြေခံ၍ အခြားသော အဆောင်ပုံစံများကို သူ ဆက်စပ်တွေးတောကာ ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုတော့ ပေးရမည်မှာ အမှန်ပင်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်သွားရသည်။
"မင်း အတည်ပြောနေတာလား"
ကျောင်းအုပ်ကြီး အံ့ဩသွားသည်မှာလည်း မဆန်းပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညစ်ညမ်းမှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်ဟု ကျော်ကြားလှသောကြောင့်ပင်။ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ပင်လျှင် ဤကိစ္စကြောင့် ခေါင်းခဲနေရသည်။ ယခုမူ ရွှီရန်က ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။
"ရတနာတိုက်ရဲ့ သတ္တမအလွှာမှာရှိတဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေကိုပါ သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုတာ မင်းသေချာရဲ့လား"
ရွှီရန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ"
ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ"
"ဒါနဲ့... မနက်ဖြန် လုံခြုံရေးဇုန် ရတနာတိုက်ကို သွားမလား ဘယ်လိုလဲ"
ရွှီရန်: "သွားရမှာပေါ့ မြန်မြန်သွားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ"
"ဒါဆို အတည်ပဲနော် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါ ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး"
ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထွက်ခွါသွားတော့သည်။
ရွှီရန်ကို ညအမှောင်ထဲတွင်ပင် ဆက်လက်ကြိုးစားအားထုတ်ရန် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တာလုံး စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ရွှီရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကြည်လင်လန်းဆန်းနေ၏။
အိမ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ မေမေက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီးက မင်းဆီ ကိုယ်တိုင်လာတွေ့တာပဲ။ ဘာလို့ လက်ဖက်ရည်တောင် မတိုက်လိုက်တာလဲ"
"ကျွန်တော် မေ့သွားလို့ပါ မေမေ"
"ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြောတာတော့ မင်း ဆုလာဘ်တစ်ခု ရတော့မယ်ဆို"
ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်ကဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က ပေးတဲ့ဆုပါ။ ဟွာရှရဲ့ အကောင်းဆုံး ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပေါ့"
မေမေမှာ မှင်တက်သွားသည်။
"တကယ်လား မင်းက အဲဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုမျိုး လုပ်ခဲ့လို့လား"
ရွှီရန်က ရယ်မောရင်း "မနေ့ညက ကျွန်တော် ရေးဆွဲခဲ့တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို မှတ်မိသေးလား အဲဒါတွေက ကျင့်ကြံတဲ့အရှိန်ကို ၅၀% တိုးပေးနိုင်တယ်လေ"
မေမေက နားလည်သွားဟန်ဖြင့် "အော်... အဲဒါကြောင့်ကိုး တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုပဲပေါ့နော်"
ရွှီရန်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။
အားလုံးကတော့ ရှင်းပြနေစရာမလိုအောင် သိသာနေပြီးသားပင်။ သူသည် အဝတ်အစားများကို ကိုင်ကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ရွှီရန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မေမေ့မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှု၊ လေးစားမှု၊ ကျေနပ်မှုများနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းရိပ် အနည်းငယ်ပါ ရောယှက်နေသော ခံစားချက်မျိုးစုံ ထင်ဟပ်နေသည်။
"အဘိုးကြီးရွှီသာ ဒါကို မြင်နိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ သူ့သားက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်လိုပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့တင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေပြီ..."
နောက်တစ်နေ့ ကလေးဘဝ ရက်ပေါင်း ၃၁၄၂
ရွှီရန်သည် နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"မေမေ... ကျွန်တော် ဆုသွားယူတော့မယ်နော်။ တစ်ရက်လောက် ကြာနိုင်တယ်။ နောက်ကျမယ်ဆိုရင် ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားပါ့မယ်"
"အေးအေး... ဂရုစိုက်သွားဦးနော်"
ရွှီရန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အထူးယာဉ်တစ်စီးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီရန်သည် ဦးလေးယဲ့ဖျင်နှင့်အတူ ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ယူရန် လုံခြုံရေးဇုန်ဆီသို့ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ကားသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အင်းအိုင်များ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် သစ်တောများကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် မဟာတံခါးကြီးအပြင်ဘက်ရှိ စောင့်ဆိုင်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရင်းနှီးနေသော ခန်းမကြီးကို ကြည့်ရင်း ရွှီရန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။
"ဒီကို နောက်ဆုံးတစ်ခါ လာတုန်းကလည်း... အခုလိုပါပဲလား"
ယဲ့ဖျင်က တည်တည်တံ့တံ့ဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ပေးလိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတစ်ခါက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပေါင်း နှစ်ရာတုန်းကလေ မင်း လေ့ကျင့်ဖို့ လာခဲ့တာလေ"
ရွှီရန်သည် ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း မျက်လုံးများကိုမူ ကြီးမားလှသော LCD ဖန်သားပြင်ကြီးဆီသို့ ပို့ထားလိုက်သည်။
ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဆုကြေးထုတ်ပြန်ချက်များ၊ သတင်းများ၊ အလိုရှိစာရင်းများနှင့် အန္တရာယ်သတိပေးချက်များစွာ လွှင့်တင်ထားသည်။
[သုတေသနပစ္စည်းများ အလိုရှိသည်။ မကြာသေးခင်က ညစ်ညမ်းဇုန်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာမည့် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် လိပ်ခွံများနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ကြယ်စင်ပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိပါက လုံခြုံရေးဇုန်သို့ ပြန်ယူလာပေးကြပါရန်။ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မှ အဆင့်မြင့် အမှတ်များကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ပါမည်]
[ကပ်ဘေးသတိပေးချက် - ပဉ္စမလုံခြုံရေးဇုန် အပြင်ဘက်၊ မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့်အကွာရှိ အဆင့် (၁) ညစ်ညမ်းဇုန်အတွင်း သဲကန္တာရ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထိုဧရိယာအတွင်းသို့ လုံးဝ မဝင်ရောက်ကြပါရန်]
[မိစ္ဆာသရုပ်ဖော် - အသံစား မိစ္ဆာရုပ်တုမှာအုပ်စုလိုက် ပေါ်ပေါက်တတ်ပြီး အသံများကို ဝါးမြိုနိုင်သည်။ အသံကျယ်လေ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ပြင်းထန်လေဖြစ်သည်။ ငြိမ်သက်စွာနေခြင်းနှင့် နှလုံးခုန်သံကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် လွတ်မြောက်ရန် တစ်ခုတည်းသော သော့ချက်ဖြစ်သည်]
[ကပ်ပါးပင် အန္တရာယ် - သစ်သားကပ်ပါး အကိုင်းအခက်များသည် အပြာရောင်သန်းသော အရွက်အနည်းငယ်ပါသည့် ဤအကိုင်းများကို ရတနာဟု ထင်မှတ်ပြီး ကောက်ယူမိပါက နွယ်ပင်များအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ ကျင့်ကြံသူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကပ်ပါးအဖြစ် ခိုအောင်းတတ်သည်"
[ဘာသာရေးသတိပေးချက် - ထူးဆန်းသော ဘုရားကျောင်းများအတွင်း အမွှေးတိုင်ထွန်းခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။ ၎င်းသည် အာဃာတနတ်ဘုရား၏ အခမ်းအနားဖြစ်ပြီး ယာယီအကျိုးကျေးဇူး ရနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် သင်သည် မိစ္ဆာနောက်လိုက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်]
သို့သော် ရွှီရန်၏ စိတ်ကို အလေးလံဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ
[ဝမ်းနည်းခြင်းသတိပေးချက် - သတ္တမမြောက် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ရုပ်အလောင်းများပင် ပြန်မရခဲ့ပေ။ လုံခြုံရေးဇုန်အားလုံးတွင် အလံကို ထက်ဝက်လျှော့ချကာ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် ပြုလုပ်ပေးကြပါရန်...]
[အခြားအသင်းများ - ၃၁အဖွဲ့ ၊ ၅၆အဖွဲ့ ၊ ၇၈အဖွဲ့စသည်ဖြင့် အဖွဲ့များစွာမှာလည်း ဒဏ်ရာရသူများပြားသဖြင့် လူစုကွဲသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
ရွှီရန်သည် ဖန်သားပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။
"သတ္တမမြောက် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ရေးအဖွဲ့.. သူတို့တွေ အိမ်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးပေါ့..."
တကယ်တော့ သူသည် ထိုအဖွဲ့ဝင်များနှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးပေ။ သို့သော် ဦးလေး လင်းဖုန်းနှင့် ဦးလေး လျိုရန်တို့၏ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေတတ်သော ပုံစံများကို မြင်ယောင်ရင်း ထိုအဖွဲ့အပေါ် အထူးသံယောဇဉ် ရှိနေခဲ့သည်။
"ဟူး..."
ရွှီရန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်တိုးတိုး ချလိုက်မိသည်။
ဦးလေး ယဲ့ဖျင်၏ မျက်နှာမှာ ရွှီရန်ထက်ပင် ပို၍ ခံစားချက် ပြင်းထန်နေပုံပင်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထွက်နေ၏။
"ရှောင်ရန်... မင်း နောင်တစ်ချိန်မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတဲ့အခါ... မင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို အမြဲတမ်း အိမ်ကို အန္တရာယ်ကင်းကင်း ပြန်ခေါ်လာနိုင်ရမယ်။ အန္တရာယ်ကင်းကင်းအိမ်ပြန်လာပါ"
သူသည် ရွှီရန်၏ ပုခုံးကို လေးလံစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ရွှီရန်က "ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။ ယဲ့ဖျင်သည် ရွှီရန်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။ ရွှီရန် မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ကျောပြင်နှင့်အတူ ပါးပြင်ပေါ်တွင် စီးကျလာသော မျက်ရည်များပင်။
ဤသည်မှာ ဦးလေးရဲဖျင်းအနေဖြင့် သူနှင့်အတူ လက်တွဲကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးသော ရဲဘော်ရဲဘက်ဟောင်းများကို လွမ်းဆွတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို သတ္တမမြောက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး သေဆုံးသွားမှုနှင့် ဒဏ်ရာများကြောင့် အနားယူသွားရသည့် ညီအစ်ကိုများအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ခါးသီး၍ ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ဖူးသူများသာ နားလည်နိုင်ပါလိမ့်မည်။
ရွှီရန်သည်လည်း ဤခံစားချက်ကို နားလည်သည်။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် ဖုန်းယန် သို့မဟုတ် ကျူးကော်ဟွမ်ကျင်းတို့ အသက်ပေးသွားရသည်ဟု ကြားသိရပါက သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း အလွန်အမင်း နာကျင်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။ ရွှီရန်သည် ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ ဦးလေးရဲဖျင်း လမ်းချိုးတစ်ခုအတွင်း ဝင်ရောက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။ အတော်ကြာမှ ဦးလေးရဲဖျင်း ပြန်လည်ထွက်လာရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သိသိသာသာ နီရဲနေဆဲပင်။
ယောက်ျားတစ်ဦးအတွက် မျက်ရည်ဆိုသည်မှာ လွယ်လွယ်နှင့် ကျတတ်သည်မဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကို နှလုံးသား ကြေကွဲရသည့်အခါမှသာ စီးကျလာတတ်ခြင်းပင်။ သွေးထွက်သံယိုမှုနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများကို မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို လူကြားထဲတွင် ဤမျှငိုကြွေးအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုနာကျင်မှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိလောက်အောင် ကြီးမားနေခြင်းပင်။
ဦးလေးရဲဖျင်းက “သွားကြစို့ မင်းရဲ့ ဆုလာဘ်ကို သွားထုတ်ရအောင်။ မင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို အချိန်မနှောင့်နှေးစေနဲ့” ဟု ပြေ ရာ ရွှီရန်ကလည်း “မနှောင့်နှေးပါဘူး ဦးလေး” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဘောလုံး၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် လုံခြုံရေးဇုန် ရတနာတိုက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဦးလေးရဲဖျင်းက ဆုလာဘ်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို ရတနာတိုက် တာဝန်ခံ လင်းရှိုးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လင်းရှိုးက စာရွက်စာတမ်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှီရန်ကို အကဲခတ်ကာ “မင်းနာမည်က ရွှီရန် မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့လက်ကို တစ်ချက်လောက် ပြပါဦး” ဟု ပြောကာ ရွှီရန်၏ လက်မောင်းကို အလေးအနက် စမ်းသပ်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် “မင်း ငါ့ကို အဆတိုးရတနာအဆောင်ငယ် တစ်ခု ရေးဆွဲပြဖို့ လိုလိမ့်မယ်” ဟု လင်းရှိုးက ပြောရာ ရွှီရန်က ခေါင်းညိတ်၍ တစ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် အဆောင်တစ်ခုကို အေးအေးဆေးဆေး ရေးဆွဲပေးလိုက်သည်။ လင်းရှိုးသည် အဆိုပါအဆောင်ကို သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး “အံ့... အံ့ဩစရာပဲ။ တကယ့်ကို ဒဏ္ဍာရီလာ စူပါပါရမီရှင်ပဲ” ဟု အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရွှီရန်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် “ဆရာကြီးကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ” ဟု ပြောသော်လည်း လင်းရှိုးက လက်ကာပြရင်း “ဘယ်လိုလုပ် ချီးမွမ်းလွန်းတာ ဖြစ်မှာလဲ။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ထိပ်တန်း သုတေသီပေါင်းများစွာ နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကျော်ကြာအောင် မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်တာပဲ။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်သစ် တစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောရင်တောင် မမှားဘူး။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ မင်းကို တိုက်စောင့်ရတနာ လေးခုထဲက ကြိုက်တာ တစ်ခုကို ယူခွင့်ပြုထားတယ်။ တစ်ခုပဲနော်” ဟု လမ်းညွှန်လိုက်သည်။
ရွှီရန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။