အခန်း (၂၁၆)

တိုက်စောင့်ရတနာ လေးခုစလုံးမှာ ဟွာရှ နိုင်ငံတော်၏ အစွမ်းသတ္တိများ စုစည်းနေသည့် အထွတ်အထိပ် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သလို နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါနှင့်ပါ ဒွန်တွဲနေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဤရတနာများကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာစာ စုဆောင်းထားသော နိုင်ငံတော်၏ ကံအရှိန်အဝါများဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း လေးခုတည်းသာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်လျှင် တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်တတ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ မျိုးဆက်နှစ်ဆက်စာခန့်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

မည်မျှပင် ထူးခြားသည့် အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့စေကာမူ ဤရတနာများကို တစ်ခုမျှပင် ယူဆောင်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော် ယခုအခါ အဆောင်လက်ဖွဲ့စနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် ရွှီရန်မှာမူ နိုင်ငံတော်၏ ကံအရှိန်အဝါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲဝေရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အမှန်စင်စစ် အခွင့်အရေးသာရှိပါက ရွှီရန်သည် ဤရတနာလေးခုစလုံးကို သိမ်းကျုံး၍ ယူဆောင်သွားချင်မိသည်။

[ပထမရတနာ အမည်မဲ့ လေးလံသော လှံရှည်အား ထူးခြားသော ဒြပ်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလေးချိန်မှာ အံ့မခန်းပင်။ အလွန်ခိုင်မာကာ ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်ရုံသာမက ညစ်ညမ်းမှုများကိုပါ ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အကယ်၍ ဤလှံကို အရည်ကျို၍ ကိုယ်ပိုင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လက်နက်အဖြစ် ပြန်လည်သွန်းလုပ်နိုင်ပါက တကယ့်ကို ပြည့်စုံသွားမည်ပင်။

ဒုတိယရတနာ ကျောက်စိမ်းစင် မိုးမခသားကို ပြန်လည်ရှင်သန် အညှောက်ပေါက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါက အကြီးမားဆုံးသော အံ့ဩစရာများ ရရှိနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် အသီးအနှံများ သီးပွင့်လာမည်ဆိုပါက အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

တတိယရတနာဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်း နက်နဲကျောက်အုတ်က အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်း၌ အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် တော်တော်လေး အစွမ်းထက်မည်မှာ အသေအချာပင်။

ရွေးချယ်ရသည်မှာ ရွှီရန်အတွက် တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ ၎င်းသည် လှပသော မင်းသမီးလေး လေးဦးအနက် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ရွေးချယ်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အကုန်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်လိုသော်လည်း ခွင့်မပြုပေ။ သို့သော်လည်း လက်ရှိဘဝတွင် တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခြင်းမှာပင် ပြည့်စုံလွန်းသော ဆုလာဘ်တစ်ခုပင်။

သူက စိတ်ထဲတွင် “လူဆိုတာ အလောဘမကြီးသင့်ဘူး။ တစ်ခုချင်းစီ သိမ်းပိုက်ရတာက ပိုပြီး အရသာရှိပါတယ်။ အလှလေး လေးယောက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖက်ထားလိုက်ရင် အဲဒီရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်လေ” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေတော့သည်။

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ရွှီရန်သည် လင်းရှိုး၏ နောက်မှ ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့သုံးဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း လှေကားများအတိုင်း ရတနာတိုက်၏ သတ္တမမြောက်အလွှာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

သတ္တမအလွှာ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် သွေးစွမ်းအင် ဆီမီးထွန်းညှိခြင်းအတတ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထွန်းလင်းနေသော ဆီမီးခုနစ်တိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းရှိုး၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အလွန်အံ့ဩသွားရသည်။

ဒီကလေးကတော့ တကယ့်ကို လူစွမ်းကောင်းလေးပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်က ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကိုတောင် တိုက်စောင့်ရတနာ တစ်ခု ပေးရလောက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။

သွေးစွမ်းအင် ဆီမီးထွန်းညှိတဲ့ အတတ်မှာတောင် ဒီလောက်အထိ ထူးခြားနေတာပဲလား။

လင်းရှိုး စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေမိသည်။ သေးငယ်သော အရိပ်အယောင်လေးများမှတစ်ဆင့် ရွှီရန်သည် အဘယ်ကြောင့် စံချိန်တင်လောက်အောင် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ပြီး ဤမျှ အခွင့်အရေး ရနေတာလဲ ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

လင်းရှိုးက နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ ရောက်ပါပြီ။ မင်း ဘယ်တစ်ခုကို ယူသွားချင်လဲ ငါ မင်းကို အဲဒီနေရာဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပေးမယ်"

ရွှီရန် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူးခင်ဗျာ ကျွန်တော် အကုန်လုံးကို အရင်ကြည့်ချင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ကျွန်တော် ဒီကိုလာတုန်းကထက်စာရင် အခု ရက်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး မှောက်ခုံဖြစ်လောက်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိခဲ့တယ်လေ။ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်နဲ့ အဲဒီရတနာတွေကြားမှာ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်မလားလို့ပါ"

လင်းရှိုး: "..."

သူ့ရှေ့က စူပါပါရမီရှင်လေးသည် တကယ့်ကို ထူးချွန်သည်မှာ အမှန်ပင်။

ဒါပေမဲ့ တိုက်စောင့်ရတနာတွေနဲ့ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုတာကတော့... နည်းနည်းတော့ ကြွားလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။

လင်းရှိုးက ရွှီရန်ကို အကဲခတ်ရင်း စိတ်ထဲမှ တတွတ်တွတ် မြည်တွန်တောက်တီးနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

လင်းရှိုး: "ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး အမည်မဲ့ လေးလံသော လှံရှည်ကို သွားကြည့်မလား"

"ကောင်းပါပြီ"

လင်းရှိုးက သော့တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် ပြတိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော အမည်မဲ့ လေးလံသော လှံရှည်ကို ရွှီရန် တစ်ချက်တည်းနှင့် မြင်လိုက်ရသည်။ ပြောင်လက်နေသော အနက်ရောင် စူးရှထက်မြက်မှုနှင့်အတူ လေးလံလှသော ဖိအားပေးနိုင်သည့် အငွေ့အသက်များမှာ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် ထိုအငွေ့အသက်များကြောင့် တွန့်လိမ်နေသယောင် ထင်ရသည်။ လှံဖျားတွင်ရှိသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာမူ အနီဖျော့ရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ဝင်းလက်နေ၏။

ရွှီရန် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။

ဤလှံကို သူမြင်ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ထပ်မံတွေ့ရှိရသည့်အခါတွင်မူ မသိစိတ်မှ လေးစားကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ခဲ့ဖူးသော ဂြိုဟ်သားစစ်သည်တော်မှာ တကယ့်ကို စူပါစစ်နတ်ဘုရားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ဤလှံသည် ၎င်း၏သခင်နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော မိစ္ဆာကောင်များကို သုတ်သင်ခဲ့ပုံပင်။

"ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီပေါ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကြီး"

ရွှီရန် ရှေ့သို့တိုးကာ လှံရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ အသာနှိမ့်ကာ သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှ အသုံးပြု၍ လှံကို မလိုက်သည်။

တကယ့်ကို လေးလိုက်တာ။

ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လေးလွန်းတယ်။

သူ့တွင် သွေးစွမ်းအင် ၆၅,၀၀၀ နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ၁၀၀,၀၀၀ ရှိနေသော်လည်း ဤလှံကို သူ၏ လက်ရုံးသဖွယ် လွယ်ကူစွာ မကစားနိုင်သေးပေ။ ဤလှံကို အနိုင်နိုင် ဝှေ့ယမ်းနိုင်ရန်အတွက်ပင် သွေးစွမ်းအင် ၂၀၀,၀၀၀ နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား ၂၀၀,၀၀၀ ခန့် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန်ဆိုလျှင်မူ သွေးစွမ်းအင်နှင့် ခွန်အားမှာ သန်းချီ၍ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ခုစလုံးမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှံ၏အလေးချိန်အောက်တွင် ကြေမွသွားနိုင်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးချရန်ဆိုလျှင်မူ နတ်ဘုရားအဆင့်ခွန်အားမျိုး ရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် အမည်မဲ့ လေးလံသော လှံရှည်ကို အထက်အောက် အသာအယာ မ၍ လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော လင်းရှိုးမှာမူ မှင်တက်သွားရ၏။

"ဟင်"

လင်းရှိုးအနေဖြင့် ဤလှံ၏ ထူးခြားချက်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ယွဲ့နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤလှံနှင့် ကစားရန် ကြိုးစားပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွမတတ် ဖိအားပေးခံရတတ်သည်...

သို့သော် ရွှီရန်မှာမူ မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ ရှိပုံမရချေ။

လင်းရှိုးက အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

"ချက်ချင်း ပြန်ချလိုက်ပါ ဒီလိုမျိုး မ တာက အလွန်အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြေမွသွားစေလိမ့်မယ်"

"ငါတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ နုနယ်တဲ့ မှော်ဆရာတွေလိုမျိုးပဲလေ မင်းက..."

ရွှီရန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လှံရှည်ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ချထားလိုက်ရင်း "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးခင်ဗျာ ဒီလောက် ဖိအားလေးကတော့ စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို အလွယ်တကူ တောင့်ခံနိုင်ပါတယ်"

လင်းရှိုးက အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရွှီရန်၏ လက်မောင်းကို ညှစ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

"...တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ..."

ရွှီရန်က တခိခိရယ်ရင်း လှံရှည်ကို နှမြောတသစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းကို မသုံးချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါက လှံသုံးရတာကို သိပ်မကြိုက်လို့ပါ"

"ဒါမျိုးသာ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို သယ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့က ရန်သူတွေကို သုတ်သင်ရင်း မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ထွန်းပြောင်စေမှာ"

"မင်းသာ ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် အခုထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုလေးနေရင်တောင် ငါ မင်းကို ယူသွားပြီး အရာရာကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်မှာပဲ"

ရွှီရန်က နှမြောတသစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ နှမြောနေသည်မှာ ကိုယ်ကိုကိုယ် မဟုတ်ဘဲ ဤ အမည်မဲ့ လေးလံသော လှံရှည်ကို ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုသန်မာလာရန်နှင့် ၎င်း၏ ကမ္ဘာကျော် ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အကယ်၍သာ ဤအရာသည် အမည်မဲ့ နတ်ဘုရားဓားသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ရွှီရန် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် သတ္တမအလွှာသို့ လာစဉ်ကတည်းက ၎င်းနှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ထိုဓားသည် အလိုအလျောက် သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်ပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

ရွှီရန်၏ စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်သည် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော ဓားတစ်လက်နှင့် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှုရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာပဲ..."

ရွှီရန်က မျက်ဝန်းများ တောက်ပလျက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း နက်နဲကျောက်အုတ်က ဘယ်မှာလဲ ကျွန်တော် တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်"