အခန်း (၅၁၉-၅၂၀)
Vol. 52 Ch. 519-520
အခန်း ၅၁၉ - မကြုံစဖူး မြင်ကွင်းကြီး
"သခင်လေး တစ်ခုခုတော့တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"
နတ်မိမယ်ယွီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
လမ်းပေါ်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခု ဆုတ်ခွာသွားသလိုမျိုး ဘေးကို ကပ်ပေးနေကြတာကို သူမ သတိထားမိလို့ပါ။
ဖယ်ပေးလိုက်တဲ့သူတွေက အဝေးကြီးကို သွားကြတာမဟုတ်ပါဘူး။
တချို့က လမ်းဘေးမှာ ရပ်စောင့်နေကြပြီး၊ တချို့ကတော့ လမ်းဘေးက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေ၊ အရက်ဆိုင်တွေပေါ် တက်ပြီး ဝရန်တာကနေ လှမ်းကြည့်ဖို့ ပြင်နေကြတာပါ။
သူတို့နောက်ကို တောက်လျှောက်လိုက်လာတဲ့ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ကျောက်ဝူကျိဟာ အခုတော့ အနုစိတ်ပန်းပုတွေနဲ့ ထုလုပ်ထားတဲ့ ၃၃ ထပ် မြင့်တဲ့ တိမ်တိုက်နန်းတော်ကြီး တစ်ခုပေါ်မှာ သူ့လူယုံတွေနဲ့အတူ ပေါ်လာပါတယ်။
အဲဒီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်နဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက သူ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်နေကြတာကို ကြည့်ရင် သူတို့အားလုံးဟာ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် ရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံတွေဆိုတာ သိသာလှပါတယ်။
ကျောက်ဝူကျိက ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"အိမ်ရှေ့မင်းသားနဲ့ ဒုတိယသခင်မလေးတို့ ဘယ်မှာလဲ"
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က အနီးနားက ပိုမြင့်တဲ့ နန်းတော်ဆောင်တစ်ခုကို ညွှန်ပြရင်း ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"သူတို့က ဟိုမှာလေ တခြားဂိုဏ်းတွေက အထူးချွန်ဆုံး စီနီယာတပည့်တွေနဲ့အတူ ရှိနေကြတာ အကြီးအကဲ ချန် ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေပြီး အားလုံးကို ကြီးကြပ်ပေးနေတယ် ကျုပ်တို့ကတော့ အနားကပ်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိတော့ ဒီကနေပဲ ပွဲကြည့်ရမှာပေါ့"
ကျောက်ဝူကျိ အံ့သြသွားပါတယ်။
"အကြီးအကဲ ချန် တောင် ရောက်နေတာလား"
သူက ဆက်ပြီး ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးပါတယ်။
"အကြီးအကဲ ချန် က ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ရတော့မယ်လို့ ကျုပ်ကြားထားတာ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ အပြင်ထွက်လာတာ မစိုးရိမ်ရဘူးလား တကယ်လို့ သူ ဒီနေရာမှာတင် ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံရင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် သန့်စင်မြေ တစ်ခုလုံး ပြာကျသွားနိုင်တယ်လေ"
"အဲဒါ စိတ်မပူပါနဲ့ သူ့အခြေအနေ သူ အသိဆုံးပါ ဘေးဒုက္ခ ရောက်ဖို့က အချိန်လိုသေးတယ်"
လို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ပြုံးပြီး ဖြေပါတယ်။
သူက ဆက်ပြီး လျှို့ဝှက်သလိုမျိုး ပြောလိုက်ပါသေးတယ်။
"ကျောက်ဝူကျိ ဒီနေ့ ဒီပွဲကို ဘယ်နှစ်ဖွဲ့လောက် လာစောင့်ကြည့်နေလဲ မင်းသိလား"
ကျောက်ဝူကျိ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပါတယ်။
"ဘယ်နှစ်ဖွဲ့လဲ"
အဲဒီလူက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ထောင်ပြလိုက်ပါတယ်။
"ဒီလောက်တောင်" (အဖွဲ့ပေါင်း ၂၀ ကျော်ကို ဆိုလိုတာပါ)
ကျောက်ဝူကျိ အံ့သြသွားပါတယ်။
အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် နန်းတော်က မိစ္ဆာမယွီကို ဖမ်းဖို့ ဝရမ်းထုတ်တုန်းက ဒီအဖွဲ့အစည်းတွေက စိတ်တောင်မဝင်စားခဲ့ကြတာပါ။
"ဒါက ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ အဆင့်မြင့် နန်းတော်တွေပဲ ရှိသေးတယ် တခြား မသိရသေးတဲ့ အဖွဲ့တွေလည်း အများကြီးပဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်မယ့်ကိစ္စက အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း အကြီးကျယ်ဆုံး ဖြစ်ရပ် ၁၀ ခုထဲမှာ ပါလိမ့်မယ်"
ကျောက်ဝူကျိက ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်သလို ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"တကယ်ကို စည်ကားတော့မှာပဲ"
ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတဲ့နေရာကို နတ်မင်းစံအိမ် လို့ ခေါ်ပြီး အဲဒီထက် မြင့်မားတဲ့ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတဲ့နေရာကိုတော့ နတ်မင်းနန်းတော် လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။
တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတော့ နတ်ဘုရင် တွေလို့ သတ်မှတ်ကြတာပါ။
အဆင့် ၁ ဂိုဏ်းချုပ်များ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ထိပ်သီးများ။
နတ်ဘုရင် : တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်
လျှို့ဝှက်နတ်မင်း : ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့်
အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ လျှို့ဝှက်နတ်မင်း အဆင့်က လူတစ်ရာလောက်ပဲ ရှိပြီး အများစုက ပုန်းကွယ်နေကြတာပါ။
နတ်ဘုရင် တွေဆိုရင် ပိုတောင် ရှားပါသေးတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ဟာ စင်မြင့်မြင့် တစ်ခုပေါ်မှာ ရပ်ပြီး စကားပြောနေကြပါတယ်။
"ဒါနဲ့ ဒီကောင့်ရဲ့ နောက်ခံကို ခင်ဗျား သိလား"
တစ်ယောက်က မေးလိုက်ပါတယ်။
"ငါလည်း မသိဘူး သူ့ဆီက ထွက်နေတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါက ငါတို့တောင် ဖောက်မကြည့်နိုင်အောင် ပြင်းထန်လွန်းတယ် သူ့နောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်နတ်မင်း တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေနိုင်တယ်"
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖန့်ချန်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မြေခွေးဘုရင်မ ခင်ဗျားတို့ ဒီကနေပဲ ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြတော့"
"သခင်လေးဖန့်. ကျွန်မတို့ သစ်စိမ်းဂိုဏ်းမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"
မြေခွေးဘုရင်မက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မင်းသမီးလေးတို့ကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားပါတယ်။
သူမ သိပါတယ်။ ဒီပွဲက သူမတို့ ဝင်ပါလို့ရတဲ့ အဆင့် မဟုတ်တော့ပါဘူး။
ခဏအကြာမှာတော့ လမ်းမပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာပါတယ်။
သူက အဝတ်အစား စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ်နဲ့၊ ဖိနပ်အစုတ် စီးထားပြီး ဆံပင်တွေကလည်း ဖရိုဖရဲပါပဲ။
"ဒါ ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်း က နတ်မျိုးစေ့ မုန့်ထျန်းရှူး ပဲ"
လူအုပ်ကြီးဆီက အံ့သြသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက သာမန်ဂိုဏ်းလေး ဖြစ်ပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က ဒီ မုန့်ထျန်းရှူး ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်းနတ်လမ်းစဥ် ကို အောင်မြင်ခဲ့လို့ နာမည်ကြီးသွားတာပါ။
"နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် မိတ်ဆွေ ကျုပ်က ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက မုန့်ထျန်းရှူး ပါ"
လို့ သူက ဖန့်ချန်ကို ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ငါက ရှမုန့်ကျီး ပါ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
နတ်မိမယ်ယွီက ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ တခြား နတ်မျိုးစေ့တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
"ယန်ချင်း - ကိုးသမင်ချိုင့်ဝှမ်း"
"ဖန့်ဇီ - ဖားပြုတ်စိမ်းနန်းတော်"
"တိန်ဝမ် - လမင်းဖြူကျွန်း"
"တုခုံ - ပညာဂိုဏ်း"
တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာလိုက်တာစုစုပေါင်း နတ်မျိုးစေ့ ၃၃ ယောက် တောင် ရှိနေပါပြီ။
သူတို့အားလုံးဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့ မျိုးဆက်သစ် ကြယ်ပွင့်တွေပါ။
"၁၊ ၂၊ ၃... ၃၃ ယောက်တောင်"
ကျောက်ဝူကျိက ရင်ခုန်စွာ ရေတွက်နေပါတယ်။
"ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလူကတော့ နာမည်ကြီးသွားပြီ ရွှေအမြုတေအဆင့် တစ်ယောက်က နတ်မျိုးစေ့ ၃၃ ယောက်ရဲ့ ဝိုင်းခြင်းကို ခံရတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မကြုံဖူးတဲ့ မြင်ကွင်းကြီးပဲ"
သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဖန့်ချန်ကို နည်းနည်းတောင် အားကျနေမိပါတယ်။
ဘေးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း မှင်တက်နေကြတာပါပဲ။
"အားကျစရာ ဘာရှိလဲ"
လို့ တစ်ယောက်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် ဒီနေ့ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ပါ့မလား သူကတော့ ဒီအဆင့်မှာတင် ထာဝရ ရပ်တန့်သွားတော့မှာပဲ"
အခန်း ၅၂၀ - ကျင့်ကြံသူရှ ခင်ဗျား တကယ်ပြောတာလား
နတ်မိမယ်ယွီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"သခင်လေး ဒီနေရာက တကယ့်ကို စည်ကားနေတာပဲ စုစုပေါင်း နတ်မျိုးစေ့ ၃၃ ယောက်တောင် ရှိနေတာ"
ဒီနတ်မျိုးစေ့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ကျင်ယွဲ့ဟန်ထက် အများကြီး သာလွန်ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့အားလုံးက သူမနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းနေကြတာပါ။
ဒါကိုကြည့်ပြီး သူမ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုး ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
'သခင်လေးက နှစ်ပေါင်း ၂၀ မပြည့်ခင်မှာတင် ဒီလောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ'
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး
"နတ်မျိုးစေ့ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဆင့်ခေါ်နိုင်တာ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် နန်းတော်က တကယ့်ကို မသေးဘူးပဲ"
"ကျုပ်တို့က ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့် နန်းတော်ကြောင့်တင် လာတာမဟုတ်ဘူး နတ်မျိုးစေ့တွေကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် သတ်နိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်မြင်ချင်လို့ လာခဲ့တာ"
လို့ ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက မုန့်ထျန်းရှူးက ခပ်အေးအေး ပြောပါတယ်။
"ကျုပ် ခင်ဗျားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ် ခင်ဗျားသာ ကျုပ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် ကျုပ် ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်၊ ခင်ဗျားလမ်းကိုလည်း ထပ်မပိတ်တော့ဘူး"
တခြား နတ်မျိုးစေ့တစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မုန့်ထျန်းရှူးကို ရွံရှာသလို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မုန့်ထျန်းရှူး ဒါက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား ငါတို့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူထားကြတာလေ မင်းက ဘာလို့ စိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ"
"ကျုပ်က သန်မာတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ ပညာချင်း ဖလှယ်ချင်ရုံပဲ ကျုပ် ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မင်းတို့နဲ့ မတူဘူး"
"မင်းတို့က မင်းတို့ပန်းတိုင်အတွက် ပူးပေါင်းကြကျုပ်ကတော့ ကျုပ်အလုပ် ကျုပ်လုပ်မယ် ကျုပ်တို့က လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘူး"
လို့ မုန့်ထျန်းရှူးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေပါတယ်။
အဲဒီနတ်မျိုးစေ့က နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး
"မအံ့သြပါဘူးလေ ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက နတ်မျိုးစေ့ဆိုတာ ဒီလောက်ပဲ ဦးနှောက်ရှိတာကိုး"
မုန့်ထျန်းရှူးကတော့ အလှောင်ခံရတာကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။
ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက တခြားဂိုဏ်းတွေထက် အများကြီး အားနည်းတာ အမှန်ပဲလေ။
ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုတာ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်ရတဲ့ လမ်းပဲ မဟုတ်လား။
ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ခံဆိုတာ အပိုပစ္စည်းသက်သက်ပါပဲ။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး
Z "မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်မှာလား"
"တကယ်တမ်းတော့ တိုက်ပွဲလို့တောင် မဟုတ်ပါဘူး ကျုပ် တစ်ကွက်ပဲ ထုတ်သုံးမယ်"
လို့ မုန့်ထျန်းရှူးက ခပ်အေးအေး ပြောပါတယ်။
"ကျုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပါတယ် ဒီတစ်ကွက်နဲ့ ခင်ဗျားကို မတားနိုင်ရင် ခင်ဗျားကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကျုပ်မှာ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး"
ဘေးကလူတွေက စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြပါတယ်။ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားသလိုမျိုး မုန့်ထျန်းရှူးကို သံသယနဲ့ ကြည့်နေကြတာပါ။
"ခုနစ်လျှို့ဝှက်ချက်ဂိုဏ်းက ရှေးဟောင်းနတ်လမ်းစဉ်ကနေ ဓားကျင့်စဉ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား"
"အေး ငါလည်း ကြားတယ် ဓားကျင့်စဉ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ"
ကိုင်ဟုန်ကတော့ ခပ်အေးအေးပဲ ပြောပါတယ်။
"နတ်မင်းနန်းတော်က နတ်မျိုးစေ့တွေမှ တကယ့် နတ်မျိုးစေ့တွေပါ အနည်းဆုံးတော့ နတ်မင်းစံအိမ် အဆင့်က ဖြစ်ရမယ် အဲဒါ မဟုတ်ရင်တော့ ပါရမီရှိပြီး အလယ်ပိုင်း သုံးဆင့် ကို ရောက်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိသူလို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်"
အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးကြပါတယ်။
အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အစွမ်းထက်တဲ့ နယ်မြေပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားဟာ တစ်ချိန်က နတ်မျိုးစေ့တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပေမယ့် အဲဒီအဆင့်မှာတင် သူတို့ရဲ့ လမ်းဆုံးသွားကြတာ များလို့ပါပဲ။
"တစ်ကွက်တည်းလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ တိုက်ကွက် ထုတ်လို့ရပြီ"
မုန့်ထျန်းရှူးက တွေဝေမနေဘဲ လက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်တဲ့အခါ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရာမ ဓားမြှောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖန့်ချန်ဆီကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းချလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီဓားချက်က ရိုးရှင်းပြီး ဘာအလှအပမှ မပါပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီဓားချက် ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ ဘေးက နတ်မျိုးစေ့တွေအားလုံး ကြက်သီးထသွားပြီး အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
ဒီတိုက်ကွက်က သူတို့ရဲ့ အသက်ကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာပါ။
အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် မျက်နှာ ပျက်သွားကြပါတယ်။
"ဒီဓားချက်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ"
လို့ ကျောက်ဝူကျိက ရေရွတ်ပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကြေးမှန် ကို ကိုင်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို တိုက်ရိုက် မြင်နေရပါတယ်။
မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ဝေးနေပေမယ့် မုန့်ထျန်းရှူးရဲ့ ဓားချက် ထွက်လာတဲ့အခါ အားလုံးရဲ့ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားကြပါတယ်။
"နတ်မျိုးစေ့လို့ ခေါ်ထိုက်တာပဲ ခပ်အေးအေး တိုက်လိုက်တာတောင် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အန္တရာယ်ကို ခံစားနေရတယ်"
လို့ တစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပါတယ်။
"ရှမုန့်ကျီး က ဒါကို ဘယ်လို ပြန်တိုက်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့"
မှန်ထဲကနေ ကြည့်နေတဲ့သူတွေထဲမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ မိန်းမက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး
"အရှင်မင်းကြီး ရှင်တော့ နာမည်ကြီးတော့မှာပဲ"
လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ယောက်ျားကတော့ ခပ်အေးအေးပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။
"မင်း တူရဲ့ လုပ်ရပ်က တော်တော်လေး စည်းပြင်ပ ရောက်နေပြီ နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင်တော့ သူ့ကို ငရဲပြည် ပို့လိုက်မယ်"
မိန်းမက ပြုံးပြီး
"သူကပဲ ရှင့်ကို ငရဲပြည် ပို့မလား ကြည့်ရတာပေါ့ အရှင်မင်းကြီး"
'ဓားအရှိန်အဝါက တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာပဲ ဒီဓားကျင့်စဉ်က ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ထက်တောင် မနိမ့်ဘူး'
လို့ ဖန့်ချန် စိတ်ထဲက ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
ဒီဓားချက်က ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုတောင် ရိုက်ခွဲနိုင်မယ့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်အာရုံက တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီဓားချက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ပါတယ်။
ဂျွတ်
ဓားအရှိန်အဝါတွေ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
"အလျှော့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နတ်မျိုးစေ့အားလုံး မှင်တက်သွားကြပါတယ်။
မုန့်ထျန်းရှူးရဲ့ မျက်နှာဟာ စက္ကူတစ်ချပ်လို ဖြူလျော့သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှု ကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ် ဖျက်ဆီးလိုက်တာကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတာပါ။
ခဏအကြာမှာတော့ မုန့်ထျန်းရှူးက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ ခင်ဗျား အခု သုံးလိုက်တာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှု လား"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
"ဟုတ်ပါတယ် အဲဒါ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုပါပဲ"
ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မုန့်ထျန်းရှူးရဲ့ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်လေးပါ ပြိုလဲသွားပါတယ်။
သူဟာ လူသေတစ်ယောက်လို တုန်တုန်ချိချိနဲ့ လှည့်ထွက်သွားပြီး
"ငါ့ရဲ့ ဓားကျင့်စဉ်က သာမန် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ပျက်စီးသွားတယ်ပေါ့ ဒါဆို ငါ ဓားကျင့်နေတာ ဘာအတွက်လဲ ဘာအတွက်လဲ"
လို့ ရေရွတ်နေပါတော့တယ်။
သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြိုလဲသွားတာကို မြင်တော့ ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။
"မိတ်ဆွေမုန့် တစ်ခါလောက် ရှုံးတာနဲ့တင် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီလား နောက်တစ်ခါ လာပြီး လက်စားမချေချင်တော့ဘူးလား"
မုန့်ထျန်းရှူးရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြန်လည် တောက်ပလာပါတယ်။
သူက ရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် မေးပါတယ်။
"ကျင့်ကြံသူရှ ခင်ဗျား တကယ်ပြောတာလား ခင်ဗျား ဒီနေ့ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ သေချာလို့လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေပါတယ်။
"မင်းထက်တော့ ငါ ပိုအသက်ရှည်ဦးမှာပါ"
"ဟားဟားဟား"
မုန့်ထျန်းရှူးက ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ဒါဆိုရင်တော့ နောက်တစ်ခါ ဆုံကြတာပေါ့"
သူဟာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ လူအုပ်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက အရင်ကထက် ပိုပြီး ခိုင်မာနေပါတော့တယ်။