အခန်း (၅၃၉-၅၄၀)
Vol. 54 Ch. 539-540
အခန်း ၅၃၉ - များပြားလှသော လက်ဆောင်များ
မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ စုစုပေါင်း ၅ ယောက် ရှိပါတယ်။
ယွီတုန်းလိုင်းက ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သိမြင်ခြင်းအဆင့် ကနေ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် အထိ ရှိကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို သန့်စင်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ယူဖို့ ငါးရက်လောက် အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ရလဒ်တွေကတော့ တကယ့်ကို များပြားလှပါတယ်။
အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာကျော်အပြင် တူညီတဲ့ ကြွေပုလင်း ခြောက်လုံးကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ပုလင်းတစ်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ရွှေရောင်မြူခိုးတွေ ဝိုင်းရံနေတဲ့ ဆေးလုံး ၆၀ ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"မှန်လေး ဒါတွေက ဘာဆေးလုံးတွေလဲ"
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ပါတယ်။
မှန်လေးက ရှင်းပြပါတယ်။
"ဒါတွေက မွေးတောင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တွေပဲ အလယ်ပိုင်းသုံးဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေ အကြိုက်ဆုံးဆေးပဲပေါ့ ဒီဆေးကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ပဲ ဝယ်လို့ရတယ်"
" ဆေးတစ်လုံးချင်းစီကို ရှားပါးဝိညာဉ်ဆေးပင် ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဖော်စပ်ထားတာ"
"ဒီဆေးလုံး ၆၀ ရဲ့ တန်ဖိုးက မင်းရထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ထက်တောင် ပိုသေးတယ်"
"ဆေးတစ်လုံးက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ငါးနှစ်စာ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုနဲ့ ညီမျှတယ်"
ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ရဲ့ ငါးနှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုလား ဒါဆို ဆေးလုံး ၆၀ ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ စာနဲ့ ညီမျှနေတာပေါ့
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။
သူ့အတွက် ကျင့်ကြံရတာ လွယ်ကူတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးတွေရဲ့ အကူအညီက သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို အများကြီး မြန်ဆန်စေမှာပါ။
"ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ရဲ့ ငါးနှစ်စာဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက်ဆိုရင် ဆေးတစ်လုံးက နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ စာ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ညီမျှမှာပေါ့ ဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ခန့်မှန်းကြည့်ပါတယ်။
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရဆိုရင်တော့ မင်းက ဆေးအာနိသင်ရဲ့ ၁ ရာခိုင်နှုန်းပဲ စုပ်ယူနိုင်မှာမို့ ကျန်တဲ့ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အခြေခံက အရမ်းခိုင်မာတယ် မင်းမှာ မသေမျိုးဓားသွေးကြော ရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကလည်း ပြည့်လျှံနေတာပဲ"
" အဲဒါကြောင့် ဆေးအာနိသင်ရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို မင်း စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ် အဲဒါက နှစ်ပေါင်း ၁၀ ကျော် ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံရတဲ့ ရလဒ်နဲ့ တူတူပဲပေါ့"
"၁၀ နှစ်လား မဆိုးပါဘူး"
ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒီဆေးတွေက ဘယ်အဆင့်ရှိလဲ"
"အဆင့်မြင့် နက်နဲ အဆင့် ဆေးလုံးတွေပဲတကယ်လို့ ရှားပါးဆေးပင် အနည်းငယ် ထပ်ထည့်ရင်တော့ နက်နဲအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားမှာ"
"ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် တစ်ယောက်ကို ဆေးတစ်လုံးက ၁၀ နှစ်စာ တိုးတက်စေတာက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲ"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
အလယ်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တောင် ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ ဆေးလုံးတွေက တကယ့်ကို အဖိုးတန်ပါတယ်။
ယွီတုန်းလိုင်းတို့ဆီမှာ ဒီဆေးလုံး ၆၀ တောင် ရှိနေတာက သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းနောက်ခံက အတော်လေး တောင့်တင်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ဆေးလုံးတွေကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်က စီစီရီရီ ရှိနေတဲ့ ရတနာ ၅ ခုပေါ်ကို ရောက်သွားပါတယ်။
"ဝိညာဉ်တံဆိပ် ၁၀၈ ခုက အဝါရောင်အဆင့် လက်နက်တွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်ပဲ အဲဒါထက် ကျော်သွားရင်တော့ နက်နဲ အဆင့် လက်နက်တွေ ဖြစ်လာပြီ"
ဖန့်ချန်က ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ဒီ နက်နဲအဆင့် လက်နက် ၅ ခုပေါ်မှာ ဝိညာဉ်တံဆိပ်တွေကို ဖန့်ချန် မမြင်ရတာပါပဲ။
"မှန်လေး နက်နဲအဆင့် လက်နက်တွေမှာ ဝိညာဉ်တံဆိပ် မရှိဘူးလား"
"ရှိတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်တွေက တာအိုတံဆိပ် တွေအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတာ ဝိညာဉ်တံဆိပ် ၁၀၈ ခု ပေါင်းလိုက်ရင် တာအိုတံဆိပ် တစ်ခု ဖြစ်သွားတာပေါ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ လှုံ့ဆော်ကြည့်လိုက်ရင် အဲဒီ တာအိုတံဆိပ်တွေကို မြင်ရလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး လက်နက် ၅ ခုထဲကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ လက်နက်တွေဆီကနေ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုတံဆိပ်တွေ ပေါ်လာပါတော့တယ်။
ယွီတုန်းလိုင်းရဲ့ ဓားပေါ်မှာ တာအိုတံဆိပ် ၄ ခု ပါရှိပါတယ်။
ကျန်တဲ့ လက်နက် ၄ ခုထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးက တာအိုတံဆိပ် ၁ ခုကနေ အမြင့်ဆုံး ၃ ခုအထိ ပါဝင်ကြပါတယ်။
ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ယွီတုန်းလိုင်းရဲ့ ဓားဟာ နက်နဲအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတာ သိသာပါတယ်။
ဓားငယ်လေး ကတော့ ဒီအရှိန်အဝါတွေကို ခံစားမိပြီး အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။
သူက လက်နက်တွေရဲ့ ဘေးမှာ ဝဲပျံနေပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဓားငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"မင်းတော့ ကံကောင်းပြီ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနက သူလျှိုကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦး သူသာ မရှိရင် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါတောင် ကြုံရခဲတယ်"
တကယ်လို့ အဲဒီသူလျှိုသာ မရှိရင် ယွီတုန်းလိုင်းတို့ ဒီလောက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရမှာမဟုတ်သလို ဖန့်ချန်လည်း အလွယ်တကူ ရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ဖန့်ချန် ငါသာ ဒီလက်နက် ၅ ခုလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်ရင် ထပ်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်ပြီ"
လို့ ဓားငယ်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပါတယ်။
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
"လုပ်လေ ဒါပေမဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ဦး"
ဖန့်ချန် ခွင့်ပြုလိုက်တာနဲ့ ဓားငယ်လေးက ယွီတုန်းလိုင်းရဲ့ ဓားကို စတင် ဝါးမြိုပါတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုနှေးနေပြီး ဝါးမြိုရတာ မလွယ်ကူသလို ဖြစ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဓားငယ်လေးကို မလောစေဘဲ ယွီတုန်းလိုင်းတို့ဆီက ရခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား တွေကို စစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုထဲ သွင်းဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ဒါတွေက အတားအဆီးတွေ ပါတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေပဲ မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်းရဲ့ကျင့်စဉ်တွေကို သူတို့ဂိုဏ်းသား မဟုတ်ရင် အထဲက အကြောင်းအရာတွေကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"
လို့ မှန်လေးက ပြောပါတယ်။
"မင်းရဲ့ တာအိုသုံးထောင် ကျမ်းကို သုံးပြီး စမ်းကြည့်ပါလား"
ဖန့်ချန်လည်း မှန်လေးပြောတဲ့အတိုင်း စမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အံ့သြစရာကောင်းတာက တာအိုသုံးထောင် ကျမ်း ကို သုံးလိုက်တဲ့အခါ ကျောက်စိမ်းပြားက ပွင့်သွားပြီး အထဲက အကြောင်းအရာတွေကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
ယွီတုန်းလိုင်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ကျင့်စဉ် ၃ ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါတွေကတော့
၁။ ကံကြမ္မာဓား သန့်စင်ခြင်းအတတ်
၂။ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ်
၃။ မွေးရာပါ မိုးကြိုးငါးသွယ်အတတ်
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။
"မှန်လေး ဘာလို့ တာအိုသုံးထောင် ကျမ်း က မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖွင့်နိုင်တာလဲ"
တခြား ကျောက်စိမ်းပြားတွေကိုလည်း စမ်းကြည့်တဲ့အခါ အကုန်လုံး ပွင့်သွားပါတယ်။
အထဲမှာ အရာခပ်သိမ်းကို စစ်သည်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းအတတ် နဲ့ မြေလျှိုးအတတ် စတဲ့ မတူညီတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ပါဝင်ပါတယ်။
မှန်လေးက ရယ်မောရင်း ပြောပါတယ်။
"မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက တာအိုသုံးထောင် ကျမ်း နဲ့ အခြေခံချင်း ဆင်တူနေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့"
"ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဖန့်ချန်က တွေးတောရင်း ကျောက်စိမ်းပြားထဲက ကျင့်စဉ်တွေကို အသေးစိတ် လေ့လာပါတော့တယ်။
ဓားသန့်စင်ခြင်းအတတ်ကတော့ အရင်က ရထားတာနဲ့ တူတူပဲမို့ သူ မလိုအပ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ် နဲ့ မိုးကြိုးငါးသွယ်အတတ် ကတော့ သူ့အတွက် အရမ်း အသုံးဝင်မှာပါ။
ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ် ကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားသွေးထဲက အသိစိတ် ၉ ခုကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးငါးသွယ်အတတ် ကတော့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အများကြီး တိုးတက်စေမှာပါ။
တစ်လအကြာမှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရွှေရောင် အစင်းကြောင်းတွေ လင်းလက်နေပါတယ်။
သူဟာ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ် ကို အခြေခံအဆင့်အထိ နားလည်သွားပါပြီ။
ဒီအတတ်က ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို သုံးရတာမို့ အလယ်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ သုံးနိုင်တာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဝိညာဉ်က သာမန်လူထက် အများကြီး သာလွန်တာကြောင့် သူ သုံးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ ဓားငယ်လေးက နက်နဲအဆင့် ဓားကို ဝါးမြိုပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေပါတယ်။
သူက ဆင်ကို မျိုချလိုက်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်လိုမျိုး ဖောင်းကားနေပါတယ်။
မှန်လေးက ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ဟဲဟဲလ ဒီသောက်ကလေးက တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်စားချင်နေတာကိုး ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရတော့ ဒီ နက်နဲအဆင့် ရတနာကို ချေဖျက်ဖို့ သူ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"
အခန်း ၅၄၀ - ငါက တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲပဲ
ဓားငယ်လေးရဲ့ အသံက နာကျင်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
"ဖန့်ချန် ငါ တကယ်နေလို့မကောင်းဘူး အန်ချင်လာပြီ"
သူဟာ ကျန်တဲ့ နက်နဲအဆင့် ရတနာတွေကို ထပ်မစားနိုင်တော့မှန်း သိပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကိုတော့ ပြန်မဝင်ချင်သေးဘဲ ဇွတ်အတင်း အပြင်မှာ နေနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး
"အရင်ဆုံး ဒီတစ်ခုကို အရင်ချေဖျက်လိုက်ပါဦးကျန်တဲ့ ၄ ခုကိုတော့ ငါ ခေတ္တသိမ်းထားပေးမယ်"
လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက ရတနာ ၄ ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဓားငယ်လေးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်ခိုင်းလိုက်ရပါတယ်။
ဓားငယ်လေးဟာ ပုံမှန်ဆိုရင် အတော်လေး ရင့်ကျက်ပေမဲ့ အစားအစာ မြင်ရင်တော့ အငမ်းမရဖြစ်တဲ့ ကလေးလေးလို ပြောင်းလဲသွားတတ်တာ ဖန့်ချန် သတိထားမိပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ ယွီတုန်းလိုင်းနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်
"သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
လို့ ပြောကာ အရိပ်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
ယွီတုန်းလိုင်း သေဆုံးပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးတစ်ခွင်မှာ နာရေး ခေါင်းလောင်းသံ ဟိန်းထွက်လာတာကို ဖန့်ချန် ကြားလိုက်ရပါတယ်။
ဒါဟာ မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်း က နောက်ထပ် နတ်မျိုးစေ့ တစ်ယောက် ကျဆုံးသွားပြီဆိုတာ သိသွားတဲ့ အချက်ပြသံပါပဲ။
ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားပြီး နှစ်လလောက်အကြာမှာတော့
ယွီတုန်းလိုင်းတို့ သေဆုံးခဲ့တဲ့ မြေအောက်မြစ်ရဲ့ အပေါ်ယံ ကျောက်လွှာတွေဟာ မမြင်ရတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ကွာကျသွားပြီး အမြဲတမ်း မှောင်မည်းနေတဲ့ နေရာထဲကို နေရောင်ခြည်တွေ ရုတ်တရက် ဖြာကျလာပါတယ်။
နေရောင်အောက်မှာ လူရိပ်တချို့ဟာ ယွီတုန်းလိုင်းတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ရပ်နေကြပါတယ်။
"ဒါ စီနီယာယွီပဲ..."
လူတစ်ယောက်က မနာလိုဝန်တိုစိတ် အနည်းငယ်ပါတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောပါတယ်။
"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်မျိုးစေ့ တစ်ယောက်က ဒီလို လူသူမနီးတဲ့ အရပ်မှာ သေဆုံးရတာ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာပဲ"
နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မျက်နှာပျက်သွားပြီး
"ညီငယ်လျို တစ်ပါးသူ ဒုက္ခရောက်တာကို သဘောမကျနဲ့ ဒါ ငါတို့အတွက် မကောင်းဘူး မွေးရာပါဒေါသဂိုဏ်းရဲ့ နတ်မျိုးစေ့ ၄ ယောက်ထဲမှာ ၃ ယောက်တောင် သေသွားပြီ၊ အခု တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"
လို့ သတိပေးပါတယ်။
သူတို့ဟာ အလောင်းတွေကို စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ယွီတုန်းလိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဓားဒဏ်ရာပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး အားလုံးက သေစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေချည်းပါပဲ။ အချို့က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပင်လယ် ထဲအထိ ထိုးဖောက်သွားတာပါ။
"စီနီယာယွီရဲ့ ဝိညာဥ်သန္ဓေသား လွတ်သွားသေးလား"
"မလွတ်ဘူး ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ ဘယ်သူက လုပ်တာလဲ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားတောင် ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး မရဘူးဆိုတော့"
"ဒါ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ် သူတို့ကို ပြန်သယ်သွားပြီး အထက်လူကြီးတွေကို တင်ပြရမယ်"
လို့ ပြောဆိုကာ သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။
နောက်လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဖန့်ချန်ဟာ တယ်လီပို့ ၉ ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အပြာရောင်တာအို နန်းတော် နယ်မြေနားကို ရောက်ရှိလာပါတယ်။
အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး က အရမ်းကျယ်လွန်းတာကြောင့် ဒီလို တယ်လီပို့တွေ မရှိရင် ခရီးသွားရတာ အတော်လေး ပင်ပန်းမှာပါ။
ဖန့်ချန် သတိထားမိတာက ဒီနယ်မြေကို နီးကပ်လာလေလေ ကျင့်ကြံသူတွေ နည်းသွားပြီး သာမန်လူတွေ ပိုများလာလေလေပါပဲ။
ဒါဟာ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ အစွန်အဖျားဒေသ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။
ဒီအတောအတွင်း ဖန့်ချန်ဟာ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ် ကို လေ့ကျင့်နေခဲ့ရာ အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်မီးလျှံ ကို စိတ်အလိုရှိသလို ထုတ်ဖော်နိုင်နေပါပြီ။
ဒါဟာ နတ်ဘုရားသွေးထဲက အသိစိတ် ၉ ခုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါပဲ။
ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ဆက်သွယ်ရေးလက်စွပ်က တုန်ခါလာပါတယ်။
"အနီးအနားမှာ ဘယ်သူရှိလဲ အနက်ရောင်တောင်ကြား မှာ မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေတယ် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်တယ် ရှိရင် သွားစစ်ဆေးပေးကြပါ"
ဖန့်ချန်ဟာ သူလျှိုတွေ ရှိနေနိုင်တာကြောင့် သတိထားနေပေမဲ့ အခြေအနေကို သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
သူဟာ မှန်လေးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေးပြီး လမ်းညွှန်ခိုင်းလိုက်ရာ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ အနက်ရောင်တောင်ကြား ဘက်ကို ဦးတည်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူအုပ်စုတွေကို တွေ့လာရပါတယ်။
ထူးဆန်းတာက အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေဟာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိကြတာပါ။
တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း နားကို ရောက်လေလေ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ခေါင်းပါးလာလေလေ ဖြစ်နေတာကြောင့် ဖန့်ချန် အံ့သြနေမိပါတယ်။
"ဒီမှာ မိတ်ဆွေ ခဏလောက် ခင်ဗျာ"
အနောက်ကနေ လူငယ်တစ်ယောက် အော်ဟစ်ပြီး ပြေးလာပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၆ လောက်ပဲ ရှိပါတယ်။
မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ လူငယ်တစ်စုနဲ့အတူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ ကျုပ်က ဒီဒေသခံ မဟုတ်ဘူး လမ်းမေးရင် မှားလိမ့်မယ်"
လို့ ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောပါတယ်။
"အားမနာပါနဲ့ဗျာ ကျုပ်ကလည်း ဒီက မဟုတ်ပါဘူး ကြည့်ရတာ မိတ်ဆွေလည်း အနက်ရောင်တောင်ကြား ကို သွားမလို့လား ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ သိလား"
လို့ ထိုလူငယ်က ဖော်ဖော်ရွေရွေ မေးပါတယ်။
"ခင်ဗျားတို့လည်း မသေမျိုးသင်္ချိုင်းကို သွားရှာမလို့လား"
ဖန့်ချန်က ပြန်မေးပါတယ်။
"ဟုတ်တယ် သင်္ချိုင်းထဲက ရတနာတွေ မရရင်တောင်မှ အဲဒီမှာ လာစုမယ့် လူကြီးတွေ ချန်ထားခဲ့မယ့် အခွင့်အရေးလေးတွေ ရမလားလို့ပေါ့"
ဖန့်ချန်ဟာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဒီလို ရတနာသတင်းတွေလွှင့်ပြီး လူတွေကို လှည့်စားတတ်တာကို သတိရသွားပါတယ်။
"မိုင် ၈,၀၀၀ လောက်တော့ ကျန်သေးတယ်"
လို့ သူက ဖြေလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အခါ ထိုလူငယ်က
"မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်တည်း သွားတာထက် ကျုပ်တို့ ချိုင်း မိသားစုနဲ့အတူ သွားတာက ပိုဘေးကင်းမှာပါ အတူတူ သွားကြမလား"
လို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။
ဖန့်ချန် ခဏစဉ်းစားပြီး ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ အတူတူ သွားတာက ပိုကောင်းတာပေါ့"
"ကျုပ်နာမည်က ချိုင်းရွှင့် ပါ မိတ်ဆွေကရော"
ဖန့်ချန်က လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုရင်း နာမည်ဝှက်တစ်ခုကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါက တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ပါ"
"ဒီမျိုးရိုးနာမည်က"
ချိုင်းရွှင့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို သူ့အုပ်စုဆီ ခေါ်သွားပါတော့တယ်။