အခန်း (၅၄၅-၅၄၆)
Vol. 55 Ch. 545-546
အခန်း ၅၄၅ - အလွန်အကျွံ သတ်ဖြတ်ခြင်း
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပါတယ်။
"ဒီလောကမှာ ဒီလောက်တောင် ယုတ်ညံ့တဲ့ ဆေးပင်တွေ ရှိနေတာလား"
အခုရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်က သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် ထောင်ချောက်ဆင်နေတာကို ရိပ်မိပုံမရကြပါဘူး။
တကယ်လို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသာ အောင်မြင်သွားရင် အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာရင်တောင် ဒီလူတွေ သေဆုံးတာကို ဂူသင်္ချိုင်းကြောင့်လို့ပဲ အားလုံးက ထင်ကြမှာ။
ဘယ်သူမှ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို သံသယဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး
"ကောင်းကင်မိစ္ဆာသစ်သီးက စားမှပဲ အာနိသင်ပြတာလား"
ဖန့်ချန်က မှန်လေးကို မေးလိုက်တဲ့အခါ မှန်လေးက အတည်ပြုပေးပါတယ်။
ဒီလူနှစ်ယောက်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ယဇ်ပူဇော်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါဆိုရင် ဒီသစ်သီးက တခြားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆီမှာ ရှိနေရမယ်။
အဲဒီလူက ဒီသစ်သီးရဲ့ အာနိသင်ကို မသိဘဲ သူတို့ရဲ့ လှည့်စားမှုကြောင့် ဂူသင်္ချိုင်းပွင့်တဲ့ အချိန်မှာ စားမိအောင် စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ် လို့ ဖန့်ချန် တွေးတောနေပါတယ်။
ဂူသင်္ချိုင်းတံခါးပွင့်လို့ သစ်သီးကို စားလိုက်တာနဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေ ထွက်လာမယ်။
အဲဒီအခါ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင် ၄ ယောက်ကလည်း ဒါဟာ ဂူသင်္ချိုင်းထဲက ထွက်လာတဲ့ အငွေ့အသက်တွေလို့ပဲ ထင်ကြမှာပါ။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီသစ်သီးကို ကိုင်ထားတဲ့လူကို အမြန်ရှာရပါမယ်။
ကွင်းပြင်ထဲမှာတော့ တိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်ဖို့ နီးကပ်နေပါပြီ။
လူအများအပြားဟာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီနဲ့ အထိနာနေကြသလို ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း မိမိတို့တပည့်တွေ အသတ်ခံရတာကြောင့် အချင်းချင်း စကားများ ရန်ဖြစ်နေကြပါတယ်။
အငြိုးအတေးတွေက အထွတ်အအိပ် ရောက်နေပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာသစ်သီး သာ ထပ်ရောက်လာရင်တော့ သွေးချောင်းစီးပွဲ ဖြစ်ဖို့ သေချာသလောက်ပါပဲ။
ချိုင်းလုံကတော့ စီနီယာချီရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ရုန်းကန်နေတုန်းပါပဲ။
တစ်ယောက်က
"တော်ကြတော့ လူ ၂၀၀ လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် နည်းနည်းပဲ ရှင်းထုတ်ဖို့ လိုတော့တယ်"
လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ချိုင်းလုံကို ကူညီနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ရုတ်တရက် အကူအညီ ရုပ်သိမ်းလိုက်တာကြောင့် ချိုင်းလုံဟာ ရန်သူရဲ့ မီးလုံးဒဏ်ကို ရင်ဘတ်တည့်တည့် ထိမှန်ပြီး လွင့်ထွက်သွားပါတယ်။
သူ ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ။
လူ ၂၀၁ ယောက် ကျန်တဲ့အချိန်မှာ အားလုံးက တိုက်ပွဲကို ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။
ချိုင်းလုံက ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း မိုချိုတို့ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်ကာ
"စီနီယာမိုချို... ခင်ဗျားတို့က..."
"ညီလေးချိုင်း တိုက်ပွဲက အရမ်းပြင်းထန်နေလို့ ငါလည်း ငါ့လူတွေကိုပဲ ဂရုစိုက်နိုင်တော့တယ်"
လို့ မိုချိုက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောပါတယ်။
ချိုင်းလုံ မျက်နှာ အတော်လေး ပျက်သွားပါတယ်။
သူ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ အဆင့် ၆ ပဲ ရှိတဲ့ ချိုင်းရွှင့်က ကွင်းပြင်ထဲမှာ ကျန်နေသေးတာကို မြင်တော့ ဒေါသက ပိုထွက်လာပါတယ်။
"အဆင့် ၆ ရှိတဲ့ ကောင်တွေ ဘာလို့ ကျန်နေသေးတာလဲ သူတို့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ရင် လူအရေအတွက် ကိုက်သွားပြီလေ"
လို့ ချိုင်းလုံက ကောက်ကျစ်စွာ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ချိုင်းလုံ မင်းက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ကောင်ပဲ"
လို့ ချိုင်းရွှင့်က ပြန်ဆဲပါတယ်။
"အရှက်မရှိတာလား ငါက မင်းကို အခွင့်အရေးပေးနေတာ ကိုယ့်ဘာသာ ထွက်မလား အသတ်ခံမလား"
လို့ ချိုင်းလုံက ဆိုတဲ့အခါ တခြားသူတွေကလည်း ချိုင်းရွှင့်ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်လာကြပါတယ်။
ချိုင်းရွှင့်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အခြေအနေမဟန်တာနဲ့ လက်လျှော့ထွက်သွားကြပါတယ်။
အခု ကွင်းပြင်ထဲမှာ ၂၀၁ ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
ချိုင်းရွှင့်ကတော့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပါ။
သူသာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်နိုင်ရင် ဂူသင်္ချိုင်းထဲ ဝင်ခွင့်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ဘာလဲ မင်းထက် အဆင့်မြင့်တဲ့သူကို နိုင်မယ်လို့ အိပ်မက်ယောင်နေတာလား"
လို့ ချိုင်းလုံက လှောင်နေတုန်းမှာပဲ အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က
"ဘယ်သူမှ မလုပ်ရင် ငါပဲ ဒီအလုပ်ကို လုပ်ပေးလိုက်မယ်"
လို့ ဆိုကာ သူ့ရဲ့ ပျံသန်းခြင်းဓားကို ချိုင်းရွှင့်ဆီ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။
ချိုင်းရွှင့်က အစွမ်းကုန် ခုခံပေမဲ့ ဓားအဆင့်ချင်း မတူတာကြောင့် သူ့ဓားဟာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြီး ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေ ယိုစီးလာပါတယ်။
ရန်သူကတော့ အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ချိုင်းရွှင့်ကို အသေသတ်ဖို့ ဓားကို ထပ်စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်။
"သေရမှာဆိုရင်လည်း ဂုဏ်ရှိရှိ သေပြမယ်"
ချိုင်းရွှင့်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ပေးထားတဲ့ အဆောင်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။
ချိုင်းလုံကတော့
"ဟက် တုန်းဖန်း ပေးတဲ့ အဆောင်လား"
လို့ လှောင်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ
"ဝုန်း"
ထိုအဆောင်ဟာ ဧရာမ မီးတောက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့က ကျင့်ကြံသူကို ဝါးမြိုလိုက်ပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ ထိုနေရာမှာ ပြာမှုန့်အချို့နဲ့ ပိုင်ရှင်မဲ့ဓားတစ်လက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူဟာ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် ပြာဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။
ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး မှင်သက်သွားပါတယ်။
ချိုင်းလုံရဲ့ လှောင်ပြုံးကလည်း အေးခဲသွားပါတော့တယ်။
"စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် လား မဆိုးဘူးပဲ ချိုင်းမိသားစုက ဒီလို အဖိုးတန်အဆောင်ကို အခုလို ပေါပေါလောလော သုံးနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
လို့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ချိုင်းဘိုးဘေးကို ကြည့်ပြီး ပြောပါတယ်။
ဒါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွေကို သတ်ဖို့ သုံးရတဲ့ အဆောင်ပါ။
အခုတော့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို သတ်ဖို့ သုံးလိုက်တာက ပုရွက်ဆိတ်ကို သတ်ဖို့ အမြောက်နဲ့ ပစ်လိုက်သလိုပါပဲ။
ချိုင်းရွှင့်ကိုယ်တိုင်လည်း မယုံနိုင်ဖြစ်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူ့ကို ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အဆောင်ပေးခဲ့မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
ချိုင်းလုံကတော့ ဖန့်ချန်ကို လူအုပ်ထဲမှာ လိုက်ရှာရင်း
"အဲဒီကောင်က ဘာလို့ သူ့ကို ကူညီရတာလဲတောက်"
လို့ ကြိတ်မနိုင် ခဲမရ ဖြစ်နေပါတယ်။
အဘွားအိုကတော့ တည်ငြိမ်စွာပဲ ဆိုပါတယ်။
"ကောင်းပြီ လူ ၂၀၀ ပြည့်ပြီ တံခါးပွင့်တဲ့အခါ မင်းတို့ ဝင်ခွင့်ရမယ်"
ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သေသွားတဲ့သူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အခွင့်အရေးရတာကြောင့် ဝမ်းသာနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့ သိနေပါတယ်။ တကယ့် ပြသနာ က အခုမှ စတင်တော့မှာ ဆိုတာကို
အခန်း ၅၄၆ - စစ်မေးခြင်း
ဖန့်ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အကဲခတ်နေပါတယ်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာသစ်သီး က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ ရှိနေမှာဖြစ်လို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်သူပတ်သက်နေသလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေတာပါ။
ပြိုင်ပွဲပြီးသွားတဲ့အခါ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အကြီးအကဲတွေဆီ ပြန်သွားကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်မှ ထိုသွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်ကို လှည့်မကြည့်ကြပါဘူး။
ချိုင်းရွှင့်ကတော့ ဖန့်ချန်အနားကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာပြီး အထပ်ထပ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပါတယ်။
"မိတ်ဆွေတုန်းဖန်း အဲဒါ စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် မဟုတ်လား တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"
"ဒီအဆောင်သာ မပါရင် ကျနော် နေရာရဖို့နေနေသာသာ ဟိုကောင်ရဲ့ ဓားအောက်မှာတင် သေနေလောက်ပြီ"
အဲဒီအချိန်မှာ ချိုင်းလုံ လျှောက်လာပါတယ်။
သူက ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာက ပိုပိုပြီး မည်းမှောင်လာပါတယ်။
"မင်းမှာ ဒီလိုအဆောင်ရှိရင် ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်မသုံးတာလဲ ဘာလို့ ဒီလို အမှိုက်ကောင်ကို ပေးလိုက်ရတာလဲ"
မိုချိုနဲ့ တခြားသူတွေလည်း ချီချုံအနားကို ပြန်ဖို့ ပြင်နေရင်း ချိုင်းလုံရဲ့ စကားကြောင့် ရပ်ကြည့်နေကြပါတယ်။
"ဒီလူက တကယ်ပဲ ရူးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် သူပေးလိုက်တဲ့ အဆောင်က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိမှန်း သူ မသိတာလား"
လို့ သူတို့ တိုးတိုးလေး ဝေဖန်နေကြပါတယ်။
စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် ဆိုတာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စီနီယာတွေတောင်မှ အလွယ်တကူ မသုံးရဲတဲ့ အရာမျိုးပါ။
"ငါ ပေးချင်လို့ ပေးတာလေ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ ပြန်ပြောပါတယ်။
"မင်း အမှိုက်လို့ ခေါ်တဲ့လူက အခု ဂူသင်္ချိုင်းထဲဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီ မင်းကတော့ မရဘူး အဲဒါက မင်းအတွက် မြိုချရ ခက်နေတာလား"
ဒီစကားက ချိုင်းလုံရဲ့ နှလုံးသားကို ဓားနဲ့ အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးလိုက်သလိုပါပဲ။ ချိုင်းရွှင့်ကလည်း ရယ်မောရင်း
"ချိုင်းလုံ မင်း မနာလိုဖြစ်လည်း အပိုပဲ နေရာက ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ၊ မင်း အလှည့် မဟုတ်တော့ဘူး"
လို့ ထပ်လောင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
"တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား"
ချိုင်းလုံက ရုတ်တရက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"မင်းက အဆင့် ၆ ပဲ ရှိတာ ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ဘာယူလာနိုင်မှာလဲ ငါကတော့ မတူဘူး ကြည့်နေလိုက်"
ချိုင်းလုံဟာ ချိုင်းမိသားစု ဘိုးဘေးဆီကို လျှောက်သွားပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ ချိုင်းဘိုးဘေးက သူတို့အနားကို ရောက်လာပါတယ်။
ဘိုးဘေးက ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုပါတယ်။
"လူငယ်လေး မင်းက ချိုင်းရွှင့်ကို အဆောင်ပေးခဲ့တဲ့သူလို့ ကြားတယ် ငါ ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ပြီးတော့ သူက ချိုင်းရွှင့်ကို ကြည့်ပြီး
"မင်းက မိသားစုအတွက် နေရာတစ်ခု ရအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါ တကယ်လို့ ချိုင်းလုံသာ ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ အခွင့်အရေးတွေ ယူလာနိုင်ရင် မင်းကို အရင်ဆုံး ခွဲပေးမယ်"
လို့ ဆိုပါတယ်။
"မိသားစုအတွက် နေရာရအောင် လုပ်ပေးတာ"
ချိုင်းရွှင့်က ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ပြန်မေးပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ သူ သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပါတယ်။
ဘိုးဘေးက သူ့နေရာမှာ ချိုင်းလုံကို အစားထိုး ဝင်ခိုင်းတော့မှာပါ။
"ဘိုးဘေး နေရာကို ရအောင်လုပ်ခဲ့တာ ကျနော်ပါ ချိုင်းလုံ မဟုတ်ပါဘူး"
"ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ချိုင်းမိသားစုပိုင်တာ မင်းက အဆင့်နိမ့်လွန်းတယ် ချိုင်းလုံကိုပဲ ငါ ခေါ်သွားမယ် နောက်နောင် ဒီလို အခွင့်အရေး ထပ်ရှိရင် မင်းကို ပေးမယ်"
လို့ ဘိုးဘေးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုပါတယ်။
ချိုင်းရွှင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိပါတယ်။
"နောက်နောင် ဟုတ်လား ဒီလို အခွင့်အရေးက နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ခါပဲ လာတာပါ အခု ဆုံးရှုံးလိုက်ရင် ဘယ်တော့မှ နောက်တစ်ကြိမ် မရှိတော့ဘူး"
ချိုင်းဘိုးဘေးက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။
"မင်းက ငါ့ကို ငြင်းဆန်နေတာလား"
"စီနီယာချိုင်း ကိစ္စတိုင်းမှာ တရားမျှတမှုက အရေးကြီးပါတယ် ဒီနေရာက ချိုင်းရွှင့် ရခဲ့တာဆိုတော့ သူပဲ ဝင်သင့်တာပေါ့"
ဖန့်ချန်က ကြားဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
ချိုင်းဘိုးဘေးက ပြုံးပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ ဒါက ငါတို့ မိသားစုကိစ္စပါ ဝင်မပါတာ ကောင်းမယ် မင်းက အဆောင်ပေးခဲ့သူဆိုတော့ ငါတို့ မိသားစုက မင်းကို ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားပြီ ရတနာရရင် မင်းကိုလည်း ဝေစုပေးပါ့မယ်"
ချိုင်းရွှင့်ကတော့ ငိုချင်စိတ်ကို အောင့်ထားပြီး
"မိတ်ဆွေတုန်းဖန်း ကျုပ်အတွက် ပြောမပေးပါနဲ့တော့ ဘိုးဘေး ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ပြောင်းလဲဖို့ မလွယ်ပါဘူး"
လို့ ဆိုပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ချီချုံရဲ့ အသံက ထွက်လာပါတယ်။
"လူငယ်လေး မင်းက တုန်းဖန်းစု နဲ့ တကယ်ပဲ မပတ်သက်ဘူးလား မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် ကို ပေးနိုင်တာလဲ တကယ်တော့ အဲဒီလိုအဆောင်မျိုး ငါ့ဆီမှာတောင် မရှိဘူး"
ချိုင်းလုံက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"သူ ခိုးလာတာ ဖြစ်မှာပေါ့"
အားလုံး အံ့သြသွားကြပါတယ်။
မိုချိုကလည်း ဖန့်ချန်က မျက်စိမမြင်ရတော့ တကယ်ပဲ ခိုးလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆလိုက်ပါတယ်။
"ချိုင်းလုံ မင်းမှာ အထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ မိတ်ဆွေတုန်းဖန်းကို မစော်ကားနဲ့"
ချိုင်းရွှင့်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
"မင်း ပါးစပ်ကနေ အညစ်အကြေးတွေ လျှောက်ထွေးချင်တိုင်း ထွေးလို့မရဘူး"
ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ခဏချင်းမှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ ဖိအားတွေ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချိုင်းလုံကို မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖိချထားလိုက်ပါတော့တယ်။
"မင်း... မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လား"
ချိုင်းဘိုးဘေးနဲ့ ချီချုံတို့ မျက်နှာတွေ ပျက်ကုန်ပါတယ်။
"ဒါကြောင့် ကျုပ်က ပြိုင်ပွဲမှာ မဝင်ခဲ့တာပေါ့"
ဖန့်ချန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။
အားလုံး သဘောပေါက်သွားပါပြီ။
သူဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်လို့ စစ်မှန်သော မီးတောက်အဆောင် ရှိနေတာဟာ သဘာဝကျပါတယ်။
ချိုင်းလုံကတော့ ဖိအားအောက်မှာ စကားတောင် မပြောနိုင်ဘဲ တုန်ရီနေပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ နားလည်မှု လွဲတာပါ ငါ့မြေးကို အရင်လွှတ်ပေးပါဦး"
ချိုင်းဘိုးဘေးက အရှက်တကွဲနဲ့ တောင်းပန်လိုက်ပါတယ်။
"ပါးစပ်ကို ဆယ်ချက် ရိုက်ခိုင်းလိုက်ပါ ဒါက အပြစ်ပေးတာပဲ"
ဖန့်ချန်က အမိန့်ပေးပါတယ်။
ဘိုးဘေးက ချက်ချင်းပဲ
"ကြားတယ်မလား ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုယ် ရိုက်စမ်း"
လို့ ချိုင်းလုံကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ချိုင်းလုံဟာ အရှက်တကွဲနဲ့ ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုယ် ဆယ်ချက် ရိုက်လိုက်ရပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဘိုးဘေးကို ကြည့်ပြီး
"ဂူသင်္ချိုင်းပွင့်ရင် ချိုင်းရွှင့်ကို ကျုပ်နဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ် ခင်ဗျားမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလဲ"
ချိုင်းဘိုးဘေးက ဘာမှမပြောရဲတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရပါတယ်။
"ကောင်းပါပြီ မင်းက ချိုင်းရွှင့်ကို ဒီလောက် မျက်နှာသာပေးမှတော့ သူပဲ ဝင်ခွင့်ရသင့်တာပေါ့"
ချိုင်းရွှင့်ကတော့ ဝမ်းသာလွန်းလို့ ဖန့်ချန်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုပါတယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာတုန်းဖန်း"
ဖန့်ချန်ကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
ချိုင်းရွှင့်ကလည်း သူ့နောက်ကနေ အမြန်လိုက်သွားပါတော့တယ်။
ချီချုံက ဖန့်ချန်ရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
"ဟဲဟဲ မင်းတို့ မိသားစုက ကောင်လေးကတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားပြီပဲ ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီလူက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်နေတာ ထင်တယ်"