အခန်း (၁၁၅-၁၁၆)
Vol. 12 Ch. 115-116
အခန်း (၁၁၅) - ကျန့်နန်နယ်စား
အထူးသဖြင့် စစ်ရထားဆွဲသည့် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့်သားရဲမျိုးမှာ အလွန်ပင် တွေ့ရခဲလှသည်။
အဘွားချန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်
"ဒါက ချင်းလင်သားရဲ ပဲ၊ ပုံသဏ္ဌာန်က မြင်းနဲ့တူပြီး ခွန်အားကြီးမားလှတယ်၊ လူသားတွေကို စားတတ်တယ်"
"ချင်းလင်သားရဲတွေရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ဖီရှူး သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်နေတယ်လို့ ဆိုကြတယ်၊ ၎င်းက မျိုးစိတ်ထူးတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီချင်းလင်သားရဲတွေဟာ မဟာရှမင်းဆက် အလယ်ပိုင်းလောက်မှာတင် မျိုးတုံးသွားခဲ့ပြီ"
သူမ၏ အကြည့်မှာ လီယန်ချူပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
လီယန်ချူက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလျက်
"အကြီးအကဲက အမှန်တကယ်ပဲ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှပါတယ်၊ လေးစားမိပါတယ်"
အဘွားချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာ ပြုံးလိုက်သည့်အတွက် စုဆုံသွားကြသည်၊ ကြည့်ရသည်မှာ သူမမှာ အလွန်ပင် သဘောကျနေပုံရသည်။
"လူငယ်လေးတွေကပဲ ကောင်းပါတယ်၊ စကားပြောတာက လူကို သဘောကျစေတယ်"
လီယန်ချူက ပြောသည်
"ဒီချင်းလင်သားရဲအကြောင်း ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ ဒီဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်က လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"
အဘွားချန်က ပြုံးလျက်
"ဒီဘွားကြီး ဒီလူရဲ့ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းလို့ ရနေပြီ"
"ဟင်"
လီယန်ချူမှာ တစ်ခဏ ကြောင်အသွားပြီး
"အကြီးအကဲ သိနေတာလား"
သူတင်မကဘဲ သူ၏နောက်မှ ပိုင်ဟုန်းထူပါ အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။
ဂူခန်းမအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း အကြည့်များကို ပို့လွှတ်လာကြသည်။
အဘွားချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်
"မဟာရှမှာ တစ်ခါက ကျန့်နန်နယ်စား တစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ မျိုးရိုးက လီ တဲ့၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နယ်စားဘွဲ့ကို ဆက်ခံခဲ့သူပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက လေလွင့်အပျော်အပါးမက်ပြီး မိန်းမလိုက်စားတယ်၊ ပညာဗဟုသုတလည်း မရှိဘူး၊ အစစ်အမှန် ပွေလီတဲ့ သူဌေးသား တစ်ယောက်ပဲ"
ပွေလီတဲ့ သူဌေးသား ဟူသော စကားကြောင့် လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးမှာ တစ်ချက် ပင့်တက်သွားသည်။
အဘွားချန်က ဆက်ပြောသည်
"ကျန့်နန်နယ်စားဟာ မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်မှာ အရေးပါတဲ့ မင်းစိုးရာဇာတစ်ဦးပဲ စစ်အင်အား အမြောက်အမြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တောင်ပိုင်းက နန်ယွဲ့လူရိုင်း တွေကို နှိမ်နင်းရသူပေါ့ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ကျန့်နန်နယ်စားတွေဟာ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိကြသလို စစ်ပညာနဲ့ ဗျူဟာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမျိုးဆက် ကျန့်နန်နယ်စားကတော့ ပွေလီတဲ့ သူဌေးသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့လို့ အဲ့ဒီတုန်းက ဝေဖန်ပြောဆိုမှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်"
"အရင်မျိုးဆက် ကျန့်နန်နယ်စားမှာ တရားဝင် သားကြီးလေးယောက် ရှိခဲ့တယ်၊ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်စလုံးက ဗျူဟာကျွမ်းကျင်ပြီး လူရည်ချွန်တွေ ဖြစ်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အငယ်ဆုံးသားကိုမှ ရာထူး လွှဲပေးခဲ့တာ"
ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်က လျှောက်လာပြီး ရုတ်တရက် စကားပြောသည်
"အကြီးအကဲ ပြောတာက မဟာရှရဲ့ နာမည်ကျော် လေလွင့်နယ်စားကြီး ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင် လား"
ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်မှာ လူဝတ်ကြောင်ဘဝမှ ရဟန်းဝတ်လာသူ ဖြစ်သည်၊ အသက် ၁၆ နှစ်မတိုင်ခင်က ရှုကျိုး တွင် နာမည်ကျော် စာဆိုတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး စာအုပ်အမျိုးမျိုးကို ဖတ်ရှုခဲ့သူဖြစ်ရာ မဟာရှမင်းဆက်၏ သမိုင်းကိုလည်း လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။
ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင်အကြောင်းမှာ တရားဝင်သမိုင်းမှတ်တမ်း ထဲတွင် များများစားစား မပါဝင်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသည် မျိုးဆက်ဆက် ကျန့်နန်နယ်စားများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေပြီး ရာထူးသက်တမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်မျှ မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကုသိုလ်ကံများကို မမီရုံတင်မက၊ သူ၏ နောက်မျိုးဆက် သားမြေးများမှာပင် စစ်မှုရေးရာတွင် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်ကြသည်။
သမိုင်းရှုပ်တော်ပုံ ထဲတွင်မူ ထိုသူ၏ လေလွင့်အပျော်အပါးကိစ္စများကို အတော်များများ မှတ်တမ်းတင်ထားကြပြီး ပုံစံမျိုးစုံ ရှိကြသည်။
အလှနတ်သမီးများ၊ မိန်းမချောများသာမက မြေခွေးနတ်ဘုရားမများနှင့် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်မများပင်လျှင် ထိုလေလွင့်နယ်စားကြီးနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိကြသည်။
ယနေ့တိုင်အောင် လေလွင့်နယ်စားကြီးနှင့် မိန်းမချောများအကြောင်း ပြဇာတ်ဝတ္ထုများနှင့် ပုံပြစာအုပ်များမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျန့်နန်နယ်စားဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ဖော်ပြခြင်းမှာ နည်းပါးလှသည်၊ လီရွှင်ဆိုသူမှာလည်း အနောက်တောင်ပိုင်းကို ထာဝရ အုပ်ချုပ်စိုးစံရသော ကုသိုလ်ကံနှင့် မထိုက်တန်လှပေ။
"မှန်တယ်"
အဘွားချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြုံးလိုက်သည်
"ဒီနယ်စားကြီး လီ ပဲ၊ သူဟာ ရာထူးသက်တမ်း နှစ် ၃၀ ရှိခဲ့တယ်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူရှိနေတဲ့ အချိန်အတွင်း နန်ယွဲ့လူရိုင်းတွေဟာ မဟာရှနယ်မြေထဲကို တစ်ခါမှ အကြီးအကျယ် ကျူးကျော်မလာခဲ့ကြဘူး၊ လေလွင့်အပျော်အပါး မက်တာကလွဲရင်လည်း ပြည်သူတွေကို နှောင့်ယှက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ မရှိခဲ့ဘူး"
ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
လီယန်ချူသည် ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားမပြောပေ။
ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင်အကြောင်းကို သူ မသိသော်လည်း၊ လေလွင့်နယ်စားကြီး လီ နှင့် မိန်းမချောများ ဟူသော ပုံပြစာအုပ်ကိုမူ သူ သိသည်။
သူ၏ ဆရာဖြစ်သူရွှမ်ချိန်တာအိုဆရာ၏ သေတ္တာအောက်ခြေတွင် ထိုစာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေသည်၊ စာရေးသူ၏ ပန်းချီပညာမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး ဇာတ်လမ်းမှာလည်း အနိမ့်အမြင့်အတက်အကျဖြင့် ထူးခြားဆန်းသစ်လှသည်။
သိမ်းဆည်းထားရန် ထိုက်တန်လှသည်။
လီယန်ချူက မေးသည်
"ဒီနံရံဆေးရေးပန်းချီပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာတွေက စစ်မြေပြင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း မြင်ကွင်းတွေချည်းပဲ၊ ဒီဂူပိုင်ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လေလွင့်အပျော်အပါးမက်တဲ့ နယ်စားကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ"
အဘွားချန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက်
"မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြွားဝါချင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့၊ အဲ့ဒီနယ်စားကြီး လီ က ဒီလိုမျိုးတွေ လုပ်မှာ သေချာတယ်"
"..." လီယန်ချူ
"..." ပိုင်ဟုန်းထူ
"..." ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ
သေပြီးနောက် ဂူသင်္ချိုင်းတည်ဆောက်ရာတွင် နံရံဆေးရေးပန်းချီများ သို့မဟုတ် အတ္ထုပ္ပတ္တိများ ရေးထိုးရာ၌ အချက်အလက်များကို ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမှာ အခြေခံ လုပ်ရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အကယ်၍ ထိုဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်မှာ ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင်၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ တစ်သက်လုံး စစ်တပ်ပင် မဦးဆောင်ဖူးသော နယ်စားကြီး ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက... ဤနံရံဆေးရေးပန်းချီမှာ... အနည်းငယ်တော့ လွန်လွန်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် ဘယ်ဘက်နံရံရှိ အလွန်ပင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လွင်လှသော စစ်မြေပြင်မြင်ကွင်းများကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ပါးစပ်ထောင့်မှာ တစ်ချက် တွန့်သွားတော့သည်။
ဒီလောက် ကြီးကျယ်လှတဲ့ စစ်ပွဲမြင်ကွင်းတွေ၊ ဒီလောက် အေးစက်တည်ကြည်လှတဲ့ လူငယ်စစ်သူကြီးပုံတွေ။
နောက်ဆုံးကျတော့ ဒါတွေအားလုံးက ကြွားထားတာတွေချည်းပဲလို့ ပြောနေတာလား
ရှေးဟောင်း စစ်သူကြီးတွေလိုမျိုး သုံ့ပန်းတွေကို သတ်ပြနေတာတောင် ပါသေးတယ်။
အဘွားချန်က ပြုံးလျက်
"မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်မှာ ဘွဲ့အထူးတွေကို အလွန်မင်း တန်ဖိုးထားကြတယ်၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေကို ချီးမြှင့်တဲ့ မင်းသား ဘွဲ့တွေကလွဲရင်၊ နယ်စား ဘွဲ့ဆိုတာ လေးခုပဲ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒီနယ်စားတွေဟာ မဟာရှသမိုင်းမှာ အလွန်ကျော်ကြားတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ ဖြစ်ကြပြီး စစ်မှုရေးရာမှာ ထူးချွန်လို့ ဘွဲ့ရကြတာ"
"ဒီနယ်စားကြီး လီ ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အလွန်မြင့်မားလှတယ်၊ သူဟာ တစ်သက်လုံး စစ်မတိုက်ဖူးဘူးလို့ ဆိုပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းမှာတော့ ကောလာဟလတွေလိုမျိုး ဗဟုသုတမရှိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"
အဘွားချန်က ခေတ္တရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်
"သူကိုယ်တိုင်က လေ့ကျင့်သူ တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ကျင့်ကြံမှုက အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီး မျိုးဆက်ဆက် လေ့ကျင့်သူတွေကြားမှာ ဆရာကြီး အဆင့်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်"
"ဗျာ "
လီယန်ချူက မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် အံ့ဩသွားသည်
"လေ့ကျင့်သူ ဟုတ်လား "
ဒီလူမှာ နောက်ထပ် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ၊ သူကိုယ်တိုင်က လေ့ကျင့်သူ ဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေတာလား။
"ဆရာကြီးလို့ ခေါ်ဝေါ်ခံရဖို့ဆိုတာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်မှ ဖြစ်တာပါ၊ ဒီနယ်စားကြီး လီ က နာမည်မကျော်ကြားပေမဲ့ အမှန်တကယ်ပင် ဆရာကြီး အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိခဲ့တယ်"
အဘွားချန်မှာ သိသိသာသာပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်သည်၊ အပြင်ပန်းတွင် သာမန် ကျေးလက်နတ်ဝင်သည် အဘွားအိုတစ်ဦးဟုသာ ဆိုသော်လည်း။
ရောဂါကုပေးခြင်း၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း၊ ဝိညာဉ်ခေါ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပစ္စည်းရှာပေးခြင်းတို့သာ လုပ်တတ်ပုံရသည်။
သို့သော်လည်း လက်ရှိရှိနေသော လူများက သူမအပေါ် ရိုသေကြပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်၊ အဘွားချန်မှာ သာမန် ကျေးလက်နတ်ဝင်သည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
သူမမှာ နာမည်ကျော် လောကီပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
သူမ ပြောသောစကားများမှာ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု အလွန်မြင့်မားလှသည်၊ ထိုနေရာရှိ ရှန်းဆန်းဆရာတော်၊ ယွမ်ယိတာအိုဆရာ သို့မဟုတ် အလောင်းမွေးမြူသူ ဝူသရဲအိုနှင့် ဆရာမားတို့ပင်လျှင် မည်သည့် ငြင်းဆိုချက်မျှ မပြုလုပ်ကြပေ။
ထိုအချက်ကို လီယန်ချူက သတိထားမိလိုက်ပြီး အဘွားချန်၏ အထောက်အထားအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။
အဘွားချန်မှာ လီယန်ချူကို အလွန်ပင် အရေးတယူ ရှိလှသည်၊ သူမက ပြုံးလျက်
"မင်းလည်း မျိုးရိုးက လီ ပဲ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီနယ်စားကြီး လီ ရဲ့ ဂူထဲမှာ မင်းအတွက် ထူးခြားတဲ့ ကံကောင်းမှုတွေ ရှိနေနိုင်တယ်"
လီယန်ချူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး အဘွားချန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲရဲ့ ကောင်းချီးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူမှာ အချက်တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်၊ သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးပွဲသို့ ရောက်လာကတည်းက မိမိ၏ အမည်ရင်းကို တစ်ခါမျှ မပြောဖူးပေ။
ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်ကလည်း သူ့ကို တာအိုဆရာလေး ဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ပြီး မျိုးရိုးအမည်ကို မပြောခဲ့ပေ။
ဤအဘွားချန်မှာ တစ်နေရာရာမှ ကြားသိထားခြင်းလား သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်း ရှိနေခြင်းလား မသိနိုင်ပေ။
အဘွားချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်
"ဒါပေမဲ့ ဒီဂူသင်္ချိုင်းက ကျန့်နန်နယ်စားရဲ့ ဂူဖြစ်နေမှတော့၊ အထဲမှာ ပါဝင်မယ့် ဘေးအန္တရာယ်တွေဟာ သာမန် မင်းစိုးရာဇာတွေရဲ့ ဂူထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်"
ဤစကားမှာ ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ရင်ထဲမှ စကားပင် ဖြစ်သည်။
မဟာရှခေတ်က ထိပ်တန်း လေ့ကျင့်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆရာကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိခဲ့သူ။
သူ၏ ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ရတနာပစ္စည်းများ နည်းပါးမည်မဟုတ်သလို၊ အန္တရာယ်များမှာလည်း အလွန်ကြီးမားပေလိမ့်မည်။
လီယန်ချူက ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်
"အကြီးအကဲ၊ ဒီနယ်စားကြီး လီ က လေ့ကျင့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့ အသက်ရှည်ရမှာပေါ့၊ ဒါကို ဘာလို့ သမိုင်းမှာ နာမည်မကျော်ကြားခဲ့တာလဲ"
ထာဝရ အသက်ရှည်ခြင်းမှာ ရှေးယခင်ကတည်းက အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ နယ်စားကြီးတစ်ဦးမှာ အသက် အလွန်ရှည်ခဲ့လျှင် သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း သိရှိရပေမည်။
အခန်း (၁၁၆) - လူငယ်ပီပီ သွေးကြွခြင်း
လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဘွားချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါက သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လွတ်အောင်ရှောင်တဲ့ နည်းလမ်းအသေးစားလေးတွေပါပဲ"
သူမ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တည်ငြိမ်လှပြီး မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျန့်နန်နယ်စားအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပုံရသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ၊ အဘွားချန်သည် သမိုင်းထဲက လျှို့ဝှက်ချက်များကို အကုန်သိနေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အဘွားချန်နှင့် ကျန့်နန်နယ်စားတို့ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေခြင်းလားဟု တွေးမိသွားသည်။
"ဒီကျန့်နန်နယ်စားကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ"
လီယန်ချူက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီဂူသင်္ချိုင်းက နယ်စားကြီး လီ ရဲ့ ဂူဖြစ်နေမှတော့၊ ရှေ့မှာ ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေရာတွေ ရှိနေဦးမှာပဲ"
အဘွားချန်၏ အကြည့်မှာ ဂူခန်းမအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် တစ်ချက်ဝဲကြည့်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေကြသည်။
စိုးရိမ်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် လေးနက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
အဘွားချန်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
လူတိုင်းသည် ဂူခန်းမအတွင်း၌ မည်သည့် ဝိညာဉ်ဆိုးနှောင့်ယှက်မှုနှင့်မျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
ဂူခန်းမအတွင်းရှိ ခေါင်းတလား များမှာလည်း အကုန်ပိတ်ထားပြီး မည်သူမျှ ဖွင့်ထားသည့် အမှတ်အသား မရှိပေ။
ဤဂူခန်းမမှာ စောစောက နံရံဆေးရေးပန်းချီများရှိသည့် အခန်းနှင့် တည်ဆောက်ပုံ ဆင်တူသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယင်ယန်ဆရာက အမှောင်ထဲမှ မနှောင့်ယှက်တော့သဖြင့် မည်သည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့်မျှ မတွေ့ကြုံရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ထိုဂူခန်းမအချို့မှာ ဂူသင်္ချိုင်း၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် စီမံထားသည့် နည်းလမ်းများ သိပ်မများလှပေ။
အန္တရာယ်မှာ အတွင်းပိုင်းတွင်သာ ရှိသည်။
ထိုဂူခန်းမများထဲတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း တမင်သက်သက် သေကြောင်းမရှာသရွေ့ ခေါင်းတလားထဲမှ သေပြီးသားအလောင်း များကို နှိုးမိမည် မဟုတ်ပေ၊ ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းသော အခင်းအကျင်းမျိုး မဟုတ်သေးပေ။
အမှန်မှာ ကျန့်နန်နယ်စား၏ တောင်တိုက်မြောက်ငင် အောင်မြင်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမှာ နောင်လာနောက်သားများ ကြည့်ရှုကြည်ညိုရန်အတွက် ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနယ်စားကြီး၏ အတွေးအခေါ်မှာ ဆိတ်ချိုမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ခြင်းတောင်း (ခန့်မှန်းရခက်သော) ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဂူထဲဆင်းလာသူများအတွက် ချန်ထားပေးခဲ့သည့် အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
လူတစ်စုမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရန်အတွက် ဂူထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ နောက်ဆုတ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုဂူသင်္ချိုင်း၏ ဖုန်းရွှေအခင်းအကျင်းမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီးဖြစ်ရာ တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန်တွင် ပြဿနာတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။
အကယ်၍ အတွင်းထဲမှ အရာများ အပြင်သို့ ထွက်လာပါက သတ္တဝါအားလုံး ဘေးဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြပေလိမ့်မည်။
အစောပိုင်းက ၂၆ ဦးရှိရာမှ ယခုအခါ ၁၈ ဦးသာ ကျန်တော့သည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာမှ ရဟန်းများ၊ တာအိုဆရာများအပြင်၊ အဘွားချန်၊ အလောင်းမွေးမြူသူ ဝူသရဲအို၊ လျောင်တုန်းမှ နတ်မင်းကြီးကို ပင့်ဖိတ်သော ဆရာမား၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ယန်ချီရှောင်း၊ လီယန်ချူ၊ ပိုင်ဟုန်းထူနှင့် သချိုင်းတူးသူ ဝမ်ယွင်ထင်တို့ ကျန်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လမ်းကြားမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရှည်လျားလှသည်၊ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ နံရံများပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ ရှိနေသော်လည်း ထိုအရာများက မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားကို လင်းထိန်စေခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် အေးစိမ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေသည်။
၎င်းမှာ တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော သရဲမီး များနှင့် တူနေပြီး၊ လမ်းကြား၏ အဆုံးမှာလည်း မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် အာရုံငါးပါး အလွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သဖြင့် အကြည့်များကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ချောင်းကြည့်နေသော အကြည့်တစ်စုံကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းက လူကို ကြက်သီးထစေသည်။
သို့သော် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုထူးဆန်းသော ချောင်းကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
"ထူးဆန်းတယ်... ဟေ့ ပိုင်ကြီး တစ်ယောက်ယောက် ချောင်းကြည့်နေသလိုမျိုး မင်း ခံစားရလား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူမှာ ကြောင်အသွားပြီး
"မခံစားရပါဘူး"
ဟု ပြောသည်။
သူသည်လည်း စစ်မှန်သော တာအိုတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆိုးများအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ထိုချောင်းကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်ကိုမူ မရရှိပေ။
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ စောစောက သူသည် မကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အကြည့်တစ်စုံကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အရှိန်အဝါကြည့်အတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စင်ကြယ်သော အလင်းတန်းများ ဝန်းရံသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အရှိန်အဝါ အမျိုးမျိုးမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ထိုအထဲမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက် တစ်ခုက လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆွလိုက်သည်။
မျက်လုံးအစုံမှာ ပူထူလာပြီး မျက်ရည်များ ဝေကျလာတော့သည်။
လီယန်ချူမှာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တည်ငြိမ်သူဖြစ်၍ တော်သေးသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အော်ဟစ်လိုက်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကြောက်သလိုတော့ ဖြစ်လာသည်။
"ဟင် "
ပိုင်ဟုန်းထူက တစ်စုံတစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်ပုံရသည်။
သူသည် သူ၏ မျက်နှာကို လီယန်ချူအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ခပ်ဖွဖွရယ်မောလျက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်
"မင်း ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ "
"ဘာတွေများ ဝမ်းနည်းစရာ ရှိလို့လဲ"
လီယန်ချူ - "..."
တကယ်ကို စိတ်ချင်းဆက်နွယ်နေတဲ့ ညီအစ်ကိုကောင်းပါပဲ
ပိုင်ဟုန်းထူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် စူးရှပြီး မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းကြားအတွင်း အလွန်ပင် သိသာနေသည်။
အနည်းဆုံး လူ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့်မှာ လှည့်ကြည့်လာကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် စပ်စုချင်နေပုံရသည်။
လီယန်ချူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ တစ်ချက် တွန့်သွားတော့သည်။
"ဒီလူငယ်လေးက ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်ကို ခံစားမိလို့ အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်ကို သုံးလိုက်တာလား"
ဝူသရဲအို၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လေသံမှာ ကျီစယ်လိုပုံရသည်။
လီယန်ချူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုဝူသရဲအိုမှာ အပြင်ပန်းတွင် ဗီလိန်တစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း အတွေ့အကြုံ အလွန်များသူ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ စောစောက ထူထပ်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်ကို တွေ့လိုက်ရလို့ မျက်လုံး ထိခိုက်သွားတာပါ"
လီယန်ချူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။
ဝူသရဲအိုက လှောင်ပြုံးပြုံးလျက်
"အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်က ဆန်းကြယ်ပေမဲ့၊ အခု ဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ရောက်နေပြီ၊ မမြင်သင့်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရရင် မင်းရဲ့ မျက်လုံးအစုံကို ကာကွယ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
လီယန်ချူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လက်အုပ်ချီလျက်
"အကြီးအကဲရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စောစောက ကျွန်တော် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားတာပါ"
ဤစကားမှာ မာန်မာနမရှိဘဲ တည်ကြည်လှသည်။
ဝူသရဲအိုမှာ တစ်ခဏ ကြောင်အသွားပြီးမှ ဟီးဟီးရယ်ကာ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
ထိုဖြစ်ရပ်လေးမှာ လူတိုင်း၏ ခြေလှမ်းများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ၊ လက်ရှိရှိနေသော ၁၈ ဦးထဲတွင် ထိုထူးဆန်းသော အကြည့်ကို ခံစားမိသူမှာ ထက်ဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။
ဝူသရဲအိုမှာ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်၊ ဤတာအိုဆရာလေးမှာ အနည်းငယ် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေသည်ဟု သူ ထင်နေမိသည်။
ထိုလမ်းကြားအတွင်း၌ ထိန်းချုပ်ထားသည့် တစ်စုံတစ်ရာသော အစီရင်ပစ္စည်း ရှိနေသည်မှာ သိသာလှသည်၊ ထိုအေးစိမ့်လှသော ချောင်းကြည့်သည့် အကြည့်မှာ လူကို မသိမသာ ဖိအားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လူကို စိတ်ဝိညာဉ် လွတ်ထွက်သွားစေပြီး အမှောင်ထဲမှ ဝိညာဉ်ဆိုးများ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်အောင် ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"လူငယ်လေးဆိုတော့လည်း သွေးကြွနေတုန်းပဲ ဒီဂူထဲက အရာတွေကို ကြိုက်သလို မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"
လီယန်ချူသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆောင်ထားသော ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင် ကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်သည်၊ ထိုအခါ စင်ကြယ်သော ယန်ဓာတ်မိုးကြိုးစွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။
သူသည် အရှုံးပေးပြီး ငြိမ်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
ထိုချောင်းကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြန်သည်၊ လူကို အလွန်ပင် နေရခက်စေပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှာ မျက်လုံးတွေ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က အမှောင်ထဲမှနေ၍ မဖုံးကွယ်ထားသော မကောင်းသည့်စိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ရဲရင့်လာပြီး မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားသည်၊ သူသည် သေချာစွာ ခွဲခြားကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအကြည့်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
ဘုန်း
သွေးချင်းချင်းနီနေသော မျက်လုံးတစ်လုံးမှာ ကျောက်နံရံအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျကာ မရပ်မနား လည်ပတ်နေတော့သည်။
လီယန်ချူက စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမျက်လုံးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ ငါးပါးမိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ လောက၏ တရားသောစွမ်းအား ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာအညစ်အကြေးအားလုံးမှာ တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ခြင်းကို မခံနိုင်ပေ။
ဘုန်း
ထိုမျက်လုံးမှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဝူသရဲအို၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ စောစောက ကျီစယ်လိုသော သူ၏ အကြည့်မှာ အံ့ဩခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အခုခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြတာလား။
လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်၊ မကောင်းသောစိတ် ရှိသူအားလုံးနှင့် လောက၏ အညစ်အကြေး မိစ္ဆာများအားလုံးမှာ သူနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံဝံ့ကြပေ။
"ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးမို့လို့ အမှောင်ထဲကနေ ငါ့ကို ချောင်းကြည့်ဝံ့တာလဲ "
"ထွက်ခဲ့စမ်း "
သူ၏ အသံမှာ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး လူကို နားအူစေသည်။
သူ၏ အကြည့်ရောက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း နှင့် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
သွေးချင်းချင်းနီနေသော မျက်လုံးများမှာ နံရံအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြပြီး အချို့မှာ နံရံအတွင်းမှာတင် သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။
ထိုထူးဆန်းသော ချောင်းကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဝူသရဲအို၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် တွန့်သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသလို နာကျင်သွားပြီး လီယန်ချူကို ကြည့်သော အကြည့်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
လူငယ်လေးက ဒီလောက်တောင် သွေးကြွနေတာလား
သချိုင်းတူးသူ ဝမ်ယွင်ထင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အံ့ဩမှုများနှင့်အတူ ဖော်ပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။