အခန်း (၁၁၇-၁၁၈)
Vol. 12 Ch. 117-118
အခန်း (၁၁၇) - ဂူတံခါး
စောစောက တစ်ခဏအတွင်း သူသည် လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်ပင် မစိုက်ကြည့်ဝံ့ခဲ့ပေ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂူသင်္ချိုင်းများထဲတွင် ကျင်လည်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်နှင့် ယင်ဓာတ်များစွာ ကပ်ငြိနေခဲ့ရာ၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်လိုက်သူတစ်ဦးအဖြစ် အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ကျောက်နံရံထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိုမျက်လုံးများကဲ့သို့ပင် တိုက်ရိုက် မျက်စိကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် ယခုကဲ့သို့ အစွမ်းပြလိုက်သဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။
ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
အလွန်ပင် ချီးကျူးမိနေပုံရသည်။
အကယ်၍ ထိုလူသာ ယုံရှင်းကျောင်း ၏ တပည့်ဖြစ်ပါက သူသည် မိမိ၏ ပညာရပ်အားလုံးကို သေချာပေါက် လက်ဆင့်ကမ်းပေးမိပေလိမ့်မည်။
နောင်တစ်ချိန် တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန်ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
တည်ငြိမ်ရဲရင့်ပြီး ဇွဲနပဲရှိသော ဤစိတ်ဓာတ်မျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။
အဘွားချန်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညိုမည်းနေသော ဝူသရဲအိုကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ထင်နေမိသည်။
"ဟင် "
အဘွားချန်က အံ့ဩဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်
"ဝူသရဲအို... နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုတိုးတက်လာပြန်ပြီပဲ၊ ဒီမျက်နှာကြီးက အစွမ်းကုန် ညိုမည်းနေတာပဲ..."
ဝူသရဲအိုတို့၏ အလောင်းမွေးမြူသည့် ပညာရပ်မှာ မျက်နှာပို၍ ညိုမည်းလေ ကျင့်ကြံမှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလေ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဝူသရဲအို၏ မျက်နှာ ပျက်နေခြင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် မဆိုင်ပေ။
လီယန်ချူကို ဆရာလုပ်ပြီး ဆုံးမပြီးကာမှ ထိုလူငယ်က မိစ္ဆာမျက်လုံးတွေကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းသည် လမ်းကြား၏ အဆုံးသို့ မကြာခင် ရောက်ရှိလာကြသည်၊ ၎င်းမှာ တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကြီးတစ်ချပ် ဖြစ်သည်။
တံခါးပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲမိစ္ဆာပုံများကို ထွင်းထုထားပြီး၊ ထိုအထဲတွင် နတ်သမီးသုံးဦးလည်း ပါဝင်နေသည်။
နတ်သမီးသုံးဦး၏ ရုပ်တုမှာ အသက်ဝင်လှပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပကာ အလွန်းလန်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
လီယန်ချူ၏ အမြင်တွင် ၎င်းမှာ တန်ဟွမ် ရှိ ပျံလွှားနတ်သမီးများနှင့် ဆင်တူနေသည်။
သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲမိစ္ဆာများက ဝန်းရံထားကြပြီး တစ်ပုံချင်းစီမှာ ပုံစံမတူကြပေ၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရင်တုန်စေပြီး အလွန်ပင် နေရခက်စေသည်။
ဤထွင်းထုမှုမှာ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှသဖြင့် ထိုတွန့်လိမ်နေသော မိစ္ဆာဆန်သည့် ခံစားချက်မှာ နှစ်ကာလကြာညောင်းနေသော ရုပ်တုများမှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းသည် ထိုဂူတံခါး၏ တည်ဆောက်ပုံကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ကြရာ၊ တံခါးတစ်ခုလုံးကို ကြေးနီ ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတစ်ဦးက လက်ဖြင့် တွန်းကြည့်သော်လည်း ထိုကြေးနီတံခါးမှာ စိုးစဉ်းမျှ မလှုပ်ပေ။
"ငါလုပ်မယ် "
သံမဏိမျှော်စင်ကြီးကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းသော ယန်ချီရှောင်း လျှောက်လာသည်၊ သူသည် သာမန် လောကီလူမိုက်များထက်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ ပို၍ ပြည့်နှက်နေသည်။
အဝေးမှ ကြည့်လျှင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ဝက်ဝံရိုင်းကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး၊ ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် လေ့ကျင့်ထားသည့် သူ၏ အရိုးအဆစ်များနှင့် ကြွက်သားများမှာ ဓားမတိုး လှံမစိုက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ပါက မြို့တံခါးကို ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်နိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်သူကြီးမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လူသားပုံစံ မြို့သိမ်းလက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ကြေးနီတံခါးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး အသက်အောင့်ကာ ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ဟိန်းလိုက်သည်။
လက်မောင်းပေါ်ရှိ အကြောများမှာ တွန့်လိမ်နေသော မြွေငယ်လေးများကဲ့သို့ ထောင်ထလာပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖောင်းကားလာသည်။
အမှန်တကယ်ပင် သူ၏လက်မောင်းမှာ သာမန်လူ၏ ပေါင်ထက်ပင် ပို၍ တုတ်နေသည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားလှသည့် ခွန်အားဖြင့် တွန်းသော်လည်း ကြေးနီတံခါးမှာ စိုးစဉ်းမျှ မလှုပ်ပေ
ယန်ချီရှောင်းသည် ခြေလှမ်းကျကျ ရပ်လိုက်ပြီး ခြေအောက်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွားတော့သည်၊ သူသည် အသံကုန်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ အတင်းတိုး၍ တွန်းလိုက်သည်။
နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ အငွေ့ဖြူများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြေးနီတံခါးမှာ အနည်းငယ်မျှ ရွေ့လျားခြင်း မရှိပေ။
၎င်းတင်မကသေးဘဲ ကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာရုပ်တုများမှာ ရုတ်တရက် သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လာပြီး ယန်ချီရှောင်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကြသည်။
ယန်ချီရှောင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်၊ သူသည် တံခါးတွန်းရန် အာရုံစိုက်နေစဉ်အတွင်း ကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ မိစ္ဆာရုပ်တုများမှာ အသက်ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ သူသည် အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း တံခါးပေါ်မှ မိစ္ဆာများက ယန်ချီရှောင်းကို တံခါးတွင် ကပ်နေအောင် အတင်း ဖိနှိပ်ထားကြသည်။
လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲထားပြီး မလွှတ်ပေးဘဲ အားချင်း လွန်ဆွဲနေကြတော့သည်။
ချွန်း
ယွမ်ယိတာအိုဆရာသည် ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုမိစ္ဆာလက်မောင်းများမှာ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပုံရပြီး လက်များကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်ကာ သက်မဲ့ရုပ်တုများအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ယန်ချီရှောင်း၏ ကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားပြီး အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်သွားရသည်၊ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများ ထင်ကျန်ရစ်သည်။
ဤကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ မိစ္ဆာများ၏ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ဖူးမှသာ ထိုနက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။
ကျောပြင်တွင် ဓားမကြီး လွယ်ထားသော ထိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည် သူသည် ကျောပေါ်မှ ဓားမကြီးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ကာ ဤမိစ္ဆာရုပ်တုများဆီသို့ လျင်မြန်ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည် သူသည် ဤကံဆိုးသော ကြေးနီတံခါးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ခဏနေဦး "
ဝမ်ယွင်ထင်က အော်ဟစ်ကာ တားဆီးလိုက်သည်၊ စောစောက သူသည် ဤထူးဆန်းသော ကြေးနီတံခါးကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ယန်ချီရှောင်းက ဓားဖြင့် တံခါးကို ခုတ်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။
ထိုဂူတံခါးမှာ သူ မမှားဘူးဆိုလျှင် အထဲမှာ အပိတ်ကြီး မဟုတ်ပေ ၎င်းမှာ အခေါင်းပွကြီး ဖြစ်သည်။
အထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်ငွေ့များ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာကို တိုက်ရိုက် အရည်ပျော်စေနိုင်သော အက်ဆစ်များ ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။
ရှေ့ကအရာမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဖြစ်ပြီး မြေပေါ်ကျပါက ပြင်းထန်သော အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ ဘေးအန္တရာယ် ကြီးမားလိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးတစ်ခုဆိုပါက လူကို တစ်ခဏအတွင်း အရည်ပျော်သွားစေပြီး အရေပြားပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ မိစ္ဆာလက်မောင်းများကို ခုတ်ချ၍ ရသော်လည်း၊ ယန်ချီရှောင်းမှာ ဒေါသထွက်နေသဖြင့် ဤဓားချက်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည် လေးလံလှသော ဤဓားမကြီးကို သံနက်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထက်မြက်ရုံတင်မက လူပေါင်း ၉၅၃ ဦးကို သတ်ဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှသည်။
၎င်းမှာ လီယန်ချူ၏ ကျန်ကျောင်းဓားကဲ့သို့ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း နယ်ပယ်ထဲက ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး ရတနာတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီ ယန်ချီရှောင်း၏ ဓားမကြီးမှာ ကြေးနီတံခါးပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဒေါင်
ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားတော့သည် စူးရှသောအသံကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး၏ နားစည်များမှာ နာကျင်သွားရသည်။
ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သူမှာ ယွမ်ယိတာအိုဆရာ မဟုတ်ပေ၊ သူ၏ တာအိုဓားမှာ မိစ္ဆာများအတွက် အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ ယန်ချီရှောင်းကဲ့သို့ ခွန်အားကြီးမားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ၏ ဓားချက်ကိုမူ တားဆီးနိုင်မည်ဟု မသေချာပေ။
၎င်းမှာ ပညာရပ် မတူညီခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခြားနားချက် ဖြစ်သည်။
ယန်ချီရှောင်း၏ ဓားချက်ကို ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လီယန်ချူပင် ဖြစ်သည်။
ဓားလည်း မသုံး၊ ယပ်တောင်လည်း မကိုင်ဘဲ ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကိုသာ ချိတ်ဆွဲထားသော ထိုတာအိုဆရာလေး ဖြစ်သည်။
ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ယန်ချီရှောင်းကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယန်ချီရှောင်းမှာ လီယန်ချူနှင့် မတူပေ၊ သူသည် မြောက်ဖုန်းနယ်မြေ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အနည်းငယ် နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ဆိုသည်မှာလည်း ရှေးကျသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ပညာရပ်နှင့် ထူးခြားသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားပညာကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ပညာရှင်မျိုး ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် လောကီသိုင်းသမားများနှင့် မတူဘဲ နုနယ်သော ဓားကွက်များကို မလေ့ကျင့်ကြဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာခိုင်မာမှုနှင့် ဝိညာဉ်သတ်ဓားပညာကိုသာ အားစိုက်ကြသည်။
၎င်းအပြင် မျိုးဆက် အဆက်အဆက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများမှာ ယန် မျိုးရိုးများသာ ဖြစ်ကြပြီး ထိုရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ သွေးသားထဲတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။
ယန်မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းမှာ ခွန်အားကြီးမားသော လူသန်ကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
ယွမ်ယိတာအိုဆရာကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသူပင်လျှင် ယန်ချီရှောင်း၏ ဓားချက်ကို တားဆီးနိုင်ရန် မသေချာခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပြင်းထန်သော ဓားပညာကြောင့် နာမည်ကျော်သည့် ယန်မျိုးနွယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူကို လူအများရှေ့တွင် တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေတော့သည်။
ယန်ချီရှောင်းကိုယ်တိုင်မှာ လီယန်ချူက ဓားတစ်လက်ဖြင့် ယင်စစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပုံကို မြင်ဖူးထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် အံ့ဩသွားတော့သည်။
သူ၏ လက်မောင်းမှာ အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသည်၊ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက် ခွန်အားမှာ မိမိထက် မနိမ့်ကျရုံတင်မကဘဲ မိမိထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေပုံရသည်။
ဝမ်ယွင်ထင်မှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်၊ အကယ်၍ စောစောက ယန်ချီရှောင်းသာ တံခါးကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပါက အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ပေ။
အခန်း (၁၁၈) - တံခါးဖွင့်ခြင်း
ဝမ်ယွင်ထင်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ထိုဂူတံခါး၏ ထူးဆန်းမှုကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည်၊ အကယ်၍ တံခါးကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်ခွဲပါက အထဲတွင် ပါရှိသည့် အဆိပ်ငွေ့များ သို့မဟုတ် တိုက်စားတတ်သည့် အက်ဆစ်များ ထွက်လာနိုင်ကြောင်း ပြောပြသည်။
ယန်ချီရှောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာကြီး နီမြန်းသွားတော့သည်။
စောစောက သူသည် ကြေးနီတံခါးပေါ်မှ ငရဲမိစ္ဆာများ၏ အဖမ်းအဆီးကို ခံလိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ဘေးဒုက္ခဖြစ်အောင် လုပ်မိတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယန်ချီရှောင်းက လီယန်ချူကို လက်အုပ်ချီပြပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောသည်
"စောစောက ကျွန်တော် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားတာပါ၊ တာအိုဆရာလေး ဝင်တားပေးလို့ တော်ပါသေးတယ်"
ထိုလူ၏ အသံမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး ဇွဲနပဲရှိလှသည်၊ သာမန်လူများ၏ အသံထက် ပို၍ ကြမ်းတမ်းကာ နားထဲတွင် အနည်းငယ် အူသွားစေသည်။
လီယန်ချူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြ လိုက်သည်။
သူသည် သင်္ချိုင်းတူးသည့် ပညာရပ်များကို နားမလည်သော်လည်း၊ ယခင်ဘဝက သင်္ချိုင်းတူးသည့် ရုပ်ရှင်များနှင့် ဝတ္ထုများကို အနည်းနှင့်အများ ကြည့်ဖူးဖတ်ဖူးရာ၊ ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော ရှေးဟောင်းဂူများထဲတွင် တံခါးကဲ့သို့သော အရာများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ထူးဆန်းမှုများ ရှိတတ်ကြောင်း သိထားသည်။
ထို့ပြင် ပစ္စည်းများကိုလည်း စိတ်ထင်တိုင်း လျှောက်မထိသင့်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။
စောစောက ဝမ်ယွင်ထင်က အော်ဟစ်တားဆီးလိုက်ချိန်တွင် လီယန်ချူကဲ့သို့သော လက်ဦးမှုရှိသူမှသာ အချိန်မီ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်ဆန်းဆရာတော် လျှောက်လာပြီး ဝမ်ယွင်ထင်ကို မေးလိုက်သည်
"ဒီတံခါးကြီးကို ဖွင့်ဖို့ မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိလား"
ဝမ်ယွင်ထင်မှာ စစ်မှန်သော သချိုင်းတူးသူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဂူသင်္ချိုင်း စက်ကွင်းယန္တရားများကို ကျွမ်းကျင်ပေလိမ့်မည်။
"ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး၊ အရင် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ၊ ဆရာတော်ကြီး ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးပါဦး"
ဝမ်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခက်ခဲသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး၊ ငရဲမိစ္ဆာများနှင့် နတ်သမီးပုံများ ထွင်းထုထားသည့် ကြေးနီတံခါးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သာဓုပါ... အပ်စပ်ပါတယ်၊ အဘိဓမ္မာအတိုင်း ငါကိုယ်တော် အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"
ရှန်ဆန်းဆရာတော်မှာ ဗုဒ္ဓတရားတော် ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းသူဖြစ်ရာ သူက ဝမ်ယွင်ထင်ကို ကာကွယ်ပေးထားခြင်းဖြင့် ကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ဆိုးများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ အနောက်မှ လုပ်ကြံမည့်သူများကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
သားရဲထိန်းကျောင်းသူ ကျန်းဖိန်မှာ အဖွဲ့ထဲမှ ဝူရှင်းရဟန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
လီယန်ချူသည် ဝမ်ယွင်ထင်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ဤလူမှာ ရုပ်ရည် နုနယ်လှပပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ထဲ၌ ယုံကြည်ထိုက်သူတစ်ဦးဟု ထင်ရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် ကျန်းဖိန် နှစ်ယောက်မှာ လမ်းပြသူများအဖြစ် ပါဝင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စောစောက ဝမ်ယွင်ထင်က ယန်ချီရှောင်းကို တံခါးမခွဲရန် တားဆီးခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဘေးအန္တရာယ် မဖြစ်အောင် ကာကွယ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်သည် မတော်တဆ လီယန်ချူနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားရာ၊ လီယန်ချူ၏ စူးရှသော အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားတော့သည်။
"ဒါ ဘာအကြည့်လဲ၊ ဒီလူက အနောက်ကနေ ငါ့ကို ဓားနဲ့ ခုတ်လိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
ဝမ်ယွင်ထင်က ခေါင်းကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်သည်၊ လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ငါးပါးမိုးကြိုးအဆောင်ကို အသုံးမပြုထားသော်လည်း သူ၏ အကြည့်ထဲတွင်မူ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော စင်ကြယ်သည့် ယန်ဓာတ်အရှိန်အဝါများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းက လူကို စိုက်မကြည့်ရဲအောင် ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ လီယန်ချူက ယန်ချီရှောင်း၏ ဒေါသတကြီး ခုတ်လိုက်သော ဓားချက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်ကို ဝမ်ယွင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်နှင့် ယခုအကြည့်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဝမ်ယွင်ထင်ကို အလွန်ပင် သတိထားသွားစေသည်။
လီယန်ချူမှာ ခေတ္တ ကြောင်အသွားပြီးနောက် အံ့ဩသွားမိသည်။
"သူ့အကြည့်တွေက စောစောက ရှောင်တိမ်းသွားသလိုပဲ "
"ဒါမှမဟုတ် ဒီလူက အထဲမှာ အရမ်းပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဝံပုလွေလူသား လား"
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ပို၍ပင် စူးစမ်းစစ်ဆေးလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာတော့သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်သည် အနောက်မှ ထိုအကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လက်များပင် တုန်သွားပြီး၊ သိစိတ်၏ အလိုအရ ရှန်ဆန်းဆရာတော်ရှိရာဘက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးကပ်သွားတော့သည်။
ကြေးနီတံခါးကြီးကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုရင်း ဝမ်ယွင်ထင်သည် ကြည့်လေလေ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလေလေဟု ခံစားလာရသည်။
သူ၏ အဖိုးက မိမိကို ပြောပြဖူးသော ဂူတံခါး နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်၊ ၎င်းမှာ မိမိတံခါးကို စောင့်ရှောက်ရန် ဝိညာဉ်ဆိုးများကို မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်ဆိုးများကို ဖန်တီးသည့် နည်းလမ်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး သာမန် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် နှိမ်နင်းရန် မလွယ်ကူပေ။
ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဆန်သည့် နည်းလမ်းများကို ဂူသင်္ချိုင်း တည်ဆောက်သူများက အသုံးနည်းကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာအငွေ့အသက် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်းတံခါး ကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ဂူပိုင်ရှင်၏ ကံကြမ္မာကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး သားစဉ်မြေးဆက်အထိ ဘေးဒုက္ခ ရောက်စေနိုင်သည်။
ဤငရဲမိစ္ဆာနှင့် နတ်သမီးပုံ ထွင်းထုမှုမှာ သာမန်လူတစ်ဦးသာ တွေ့လျှင် မျက်လုံးချင်း ဆုံရုံဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အမှောင်ကျလာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း စိတ်တိုကာ စိတ်ဓာတ်ကျလာပေလိမ့်မည်။
ထိုအခါ ဝိညာဉ်ဆိုးများက အခွင့်ကောင်းယူကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ကြပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ စောစောက နံရံထဲမှ မျက်လုံးများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထိုကြေးနီတံခါးပေါ်မှ ငရဲမိစ္ဆာနှင့် နတ်သမီးပုံများမှာ အဆင့်အတန်း ပို၍ မြင့်မားလှသည်။
၎င်းအပြင် အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်၊ စောစောက ယန်ချီရှောင်းကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူပင်လျှင် ခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်သည် အတော်ကြာအောင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ရှန်ဆန်းဆရာတော်ထံသို့ သွားကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ဆန်းဆရာတော်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် ကျင့်အန်းကျောင်း ၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဖြစ်သော သူသည် ကြေးနီဂူတံခါးရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဓကျမ်းဂန်များကို ရွတ်ဖတ်တော့သည်။
အသံမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး တည်ကြည်လှကာ ရှိနေသူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
အေးချမ်းပြီး ကရုဏာတရား ပြည့်ဝသော ခံစားချက်တစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။
နတ်မင်းကြီး ပင့်ဖိတ်သော ဆရာမားနှင့် အလောင်းမွေးမြူသူ ဝူသရဲအိုတို့၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ လေးနက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုဗုဒ္ဓဘာသာ စွမ်းအားမှာ သူတို့အတွက် ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သင်္ချိုင်းထဲတွင် အမြဲကျင်လည်နေသော ဝမ်ယွင်ထင်မှာလည်း ထိုသက်ရောက်မှုကို ခံစားရသော်လည်း အခြားသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် ပို၍ သက်သာသည်။
"ဥုံ ၊ မဏိ၊ ပဒေမာ၊ ဟုံ ၊ ဂလုံ ဂလန်"
ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် လက်ထဲမှ ပုတီးစေ့များကို လှည့်လျက် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဂါထာတော် ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ရွှေရောင်လုံးကြီးများမှာ လေထဲတွင် စုစည်းလာတော့သည် ကြေးနီတံခါးပေါ်မှ ငရဲမိစ္ဆာများမှာ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမြတ်လှသော ဗုဒ္ဓဘာသာ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကိုယ်ထင်ပြလာကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်မူ ရုပ်ရည်လှပပြီး တည်ကြည်လှသော နတ်သမီးများမှာ သူတို့၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် ရက်စက်လာပြီး ရှန်ဆန်းဆရာတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လာကြတော့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"နှိမ်နင်းစမ်း "
ရှန်ဆန်းဆရာတော်မှာ ရွှေကိုယ်တော်ကဲ့သို့ တည်ကြည်လှပြီး အသံကုန် ဟစ်လိုက်သည်။
ခြောက်လုံးပါ ဗုဒ္ဓပုတီးစေ့ မှာ ချက်ချင်းပင် နတ်သမီးများဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည် ထိုမကောင်းသော အငွေ့အသက်များမှာ တစ်ခဏမျှသာ ခံနိုင်ပြီး ဒီရေအလား ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။
တောက်ပလှသော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓဂါထာတော်မှာ ဤကြေးနီတံခါးကြီးပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာအားလုံးကို နှင်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အပေါ်ရှိ ငရဲမိစ္ဆာရုပ်တုများနှင့် နတ်သမီးရုပ်တုများမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး လုံးဝ အသက်ကင်းမဲ့သွားသည့် သက်မဲ့ပစ္စည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
၎င်းတို့ကို စိုက်ကြည့်ချိန်တွင် စောစောကကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်သည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။
ဝမ်ယွင်ထင်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ကြေးနီတံခါးပေါ်သို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ကြည့်လိုက်ရာ လေးလံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် နေရာ သုံးလေးခုကို အဆက်မပြတ် ပုတ်ကြည့်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။
ထို့နောက် သူက ခပ်တိုးတိုး အသံပြုလိုက်ပြီး ကြေးနီဂူတံခါးပေါ်မှ ငရဲမိစ္ဆာတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။
ကလပ် ဟူသော အသံငယ်လေး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြေးနီဂူတံခါးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အဝိုင်းပေါက်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုငရဲမိစ္ဆာ၏ ရင်ဘတ်နေရာမှာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။
ထိုကြေးနီဂူတံခါးမှာ နှစ်ကာလကြာညောင်းနေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး အပေါ်ရှိ ထွင်းထုထားသော ငရဲမိစ္ဆာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ နတ်သမီးများမှာလည်း လှပလှသလို ထူးဆန်းမှု အမျိုးမျိုးလည်း ရှိနေသည်။
ဝမ်ယွင်ထင်သည် ဤမျှ ခက်ခဲသော အချိန်အတွင်း ကြေးနီဂူတံခါးပေါ်မှ စက်ကွင်းယန္တရားကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
လီယန်ချူသည်လည်း ထိုသင်္ချိုင်းတူးသူကို အဆင့်အတန်းတစ်ခု ပို၍ မြင့်မားစွာ သတ်မှတ်လိုက်မိသည်။
တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ
ဝမ်ယွင်ထင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သွားကို တင်းကြပ်စွာ ခံကာ သူ၏လက်ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊ လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ စုစည်းကာ ထိုအဝိုင်းပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
လက်မောင်းတစ်ဝက်ခန့်မှာ အထဲသို့ ရောက်သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ အသက်ပင် မရှူဝံ့ကြပေ၊ ဤနက်ရှိုင်းသော အပေါက်ထဲတွင် မည်သည့် အန္တရာယ်များ ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
အမှားတစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက လက်မောင်းတင်မကဘဲ လူတစ်ကိုယ်လုံးပါ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။
ငါးစက္ကန့်ခန့် ကြာသွားပြီးနောက်။
ဝမ်ယွင်ထင်၏ ကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ လေးလံသော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်
ဝုန်း
အလွန်ပင် လေးလံလှသော ကြေးနီဂူတံခါးကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာတော့သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်သည် လျှပ်စီးအလား လက်ကို ပြန်နှုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ လေထဲတွင် ခုနစ်ကြိမ် ရှစ်ကြိမ်ခန့် ဂျွမ်းပြန်လိုက်သည်။
ခြေလှမ်း ငါးလံ ခြောက်လံ ခန့်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်ထွက်သွားတော့သည်။