အခန်း (၅၅၁-၅၅၂)

အခန်း ၅၅၁ - ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားခြင်း

ကျင့်ကြံသူတွေ အကြောက်ဆုံးအရာက တာအိုနှလုံးသား မတည်မငြိမ် ဖြစ်တာပါပဲ။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှာ မွေးရာပါ ပါရမီမရှိရင် မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အစားထိုးလို့ရပါတယ်။

နောက်ခံမကောင်းရင်လည်း ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုက ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တာအိုနှလုံးသားသာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေရင်တော့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အဟန့်အတားကြီး ဖြစ်လာမှာပါ။

စက္ကူဝတ်ရုံက တာအိုနှလုံးသားကို ထိခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့ ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများဟာ ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဖို့ ပိုပြီး တွန့်ဆုတ်သွားကြပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့်ဆိုရင် ခဏလေး ဝတ်ကြည့်တာတောင် မခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်ပြီး ချွေးစေးတွေနဲ့ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားတာကြောင့် ဝတ်ရုံကို အမြန်ပြန်ချွတ်လိုက်ရပါတယ်။

စက္ကူရုပ်ဖြူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရင်း

"အချိန်မီ ပြန်ချွတ်နိုင်ရင်တော့ တာအိုနှလုံးသားအပေါ် သိပ်ပြီး သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး အားလုံးက မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီစကားက လူအုပ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေပါတယ်။

အချိန်မရွေး ပြန်ချွတ်လို့ရတယ် ဘာမှ အန္တရာယ်မရှိဘူးဆိုရင် စမ်းကြည့်တာ မမှားဘူး မဟုတ်လား လို့ တွေးပြီး လူအများအပြားဟာ ဝတ်ရုံတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလုအယက် ယူဝတ်ကြပါတော့တယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်ကတော့ အခြေအနေကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေဆဲပါ။

အဲဒီအချိန်မှာ စကြာဝဠာမှန်ချပ် ရဲ့ အသံက ဖန့်ချန်ရဲ့ နားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

"ဖန့်ချန်ယ ဒီအရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ်က မင်းရဲ့ ဘေးဒုက္ခ ၃ ပါးနဲ့ ကပ်ဘေး ၉ ပါး အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်"

ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်တွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့် ပြောပြခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းတာအိုဂိုဏ်းတွေအကြောင်းကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားပါတယ်။

"ဆိုလိုတာက ဒီကျင့်စဥ်က ဘေးဒုက္ခ ၃ ပါးနဲ့ ကပ်ဘေး ၉ ပါးကို သက်ရောက်မှု ရှိတယ်လို့ မင်းပြောချင်တာလား"

မြက့်မြတ်သော သားရဲသုံးပါးကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရင် ကပ်ဘေးတွေကို ကျော်ဖြတ်ရလွယ်ကူတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒီလောက် သွေးပျက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်က ကပ်ဘေးတွေနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်နေတာလဲ ဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့ မရပါဘူး။

စကြာဝဠာမှန်ချပ်က ဆက်ရှင်းပြပါတယ်။

"ငါ အခုလေးတင် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီ အရေခွံဆုတ်ခံရတဲ့သူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကံတရားကို ဖြတ်တောက်ပြီး သေသွားသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ လုံးဝ သေသွားတာ မဟုတ်ဘူး"

" သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်က မူလခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်ပြီး အရေပြားအသစ် ပြန်ပေါက်လာရင် အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာပဲ"

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဘေးဒုက္ခ ၃ ပါးနဲ့ ကပ်ဘေး ၉ ပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဒီထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို သုံးနိုင်တယ် ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားပြီး ဘေးဒုက္ခကနေ ရှောင်တိမ်းဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတယ်"

ဖန့်ချန် သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

"မင်းပြောချင်တာက ဒီကျင့်စဉ်က ကျင့်ကြံသူကို သေသွားပြီလို့ အယောင်ဆောင်စေပြီး ကောင်းကင်ဘုံက သူ သေပြီအမှတ်နဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို ရပ်တန့်သွားအောင် လှည့်စားတာပေါ့"

ဒါဟာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။

စကြာဝဠာမှန်ချပ်ရဲ့ ရှင်းပြချက်သာ မရှိရင် ဒီသွေးစွန်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ သုံးနိုင်တယ်ဆိုတာ ဖန့်ချန် ဘယ်လိုမှ တွေးမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်ကရော ဒါကို သိနေလို့ ဒီကျင့်စဉ်ကို အမွေအနှစ်အဖြစ် ထားခဲ့တာလား။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလို သုံးတာ"

လို့ စကြာဝဠာမှန်ချပ်က ဆက်ပြောပါတယ်။

"မင်းသာ ဒီကျင့်စဉ်ကို ရမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကပ်ဘေးတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရတော့ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနိုင်တယ်"

"ပြောပါဦး"

"တကယ်လို့ လှည့်စားနေတုန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံက ဒါကို သိသွားရင်တော့ အရင်က ရှောင်ခဲ့သမျှ ကပ်ဘေးတွေအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မသေမျိုးတောင် မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လို့ စကြာဝဠာမှန်ချပ်က သတိပေးပါတယ်။

ဖန့်ချန် စဉ်းစားလိုက်ပါတယ်။ အခုချက်ချင်း သုံးဖို့ မလိုပေမဲ့ အရေးပေါ် အရန်စီမံကိန်းအနေနဲ့ ထားရှိတာ မဆိုးပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူလည်း စက္ကူဝတ်ရုံကို ယူဝတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် အမွေအနှစ်ကို ရဖို့ ကံကောင်းမလားဆိုတာ သိချင်နေပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့်က ဖန့်ချန် ဝတ်ရုံဝတ်တာကို မြင်တော့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။

သူကိုယ်တိုင် အမွေအနှစ် မရနိုင်တော့တဲ့အတွက် ဖန့်ချန် အောင်မြင်ဖို့ကိုပဲ စိတ်ရင်းနဲ့ ဆုတောင်းနေတာပါ။

ဝတ်ရုံဝတ်လိုက်တာနဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အမျိုးမျိုးသော မြင်ကွင်းတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေ ပြည့်နှက်သွားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီခံစားချက်လှိုင်းတွေထဲမှာ နစ်မွန်းမသွားအောင် သူက ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။

သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက အေးစက်စက် လိုင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

ဘယ်လို ကိလေသာလှိုင်းတွေပဲ လာလာ ဖန့်ချန်ကတော့ ကြည်လင်တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်အခြေအနေမှာ ရှိနေပါတယ်။

ဒါက ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုပါ။

ဒီမျက်လုံးက အသုံးပြုသူရဲ့ အတွေးတွေကို ကြည်လင်စေပြီး စိတ်ခံစားချက်တွေကို တည်ငြိမ်စေပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် တာအိုနှလုံးသားကို တည်ငြိမ်စေတဲ့ အာနိသင် ရှိပါတယ်။

ဒီခံစားချက်တွေက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်တာကြောင့် ဖန့်ချန်ရဲ့ အတွေးတွေက တခြားနေရာကို ရောက်နေပါတယ်။

သူက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စကားတွေကို ပြန်စဉ်းစားနေပါတယ်။

အပြာရောင်တာအိုစံအိမ်တော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက လာဘ်စားပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မျက်စိမှိတ်ပေးထားတာက တကယ့်ပြဿနာကြီးပါပဲ။

တကယ်လို့ အဲဒီအုပ်ချုပ်ရေးမှူးသာ ဆူးမော့ လိုမျိုး အစွမ်းထက်ရင် သူဟာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် က ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။

ဒီအကြောင်းကို ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနကို သတင်းပို့သင့်ပါတယ်။

အဲဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က တရားရုံးမှာ ရာထူးရှိရင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မှာပါ။

မသိလိုက်ဘဲ နာရီဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ လူတော်တော်များများဟာ မျက်နှာတွေ ဖြူလျော်ပြီး ချွေးစေးတွေနဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ပြန်ချွတ်လိုက်ကြပါပြီ။

အခုတော့ ၁၀ ယောက်ဝန်းကျင်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်တောင်မှ ဝတ်ရုံဝတ်ထားရင်း ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကြားမှာ ရုန်းကန်နေရပြီး တချို့ဆိုရင် ငိုတောင် ငိုနေကြပါတယ်။

ဒါက သူတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး မှင်သက်နေပါတယ်။

"စီနီယာတုန်းဖန်းက ဘာလို့ ဘာအမူအရာမှ မရှိတာလဲ သူက တစ်သက်လုံး သေကွဲရှင်ကွဲတွေ တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးတာလား"

ဒါကို သတိထားမိတာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။

ချီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးနဲ့ ချီချုံတို့လည်း ဖန့်ချန်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို သတိပြုမိသွားကြပါတယ်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေတောင် ရုန်းကန်နေရတာကို သူက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်သလို တည်ငြိမ်နေရတာလဲ သူက တကယ်ပဲ တာအိုကျင့်ကြံဖို့ မွေးဖွားလာသူလား"

လို့ ဘိုးဘေးက ချီချုံကို မေးလိုက်ပါတယ်။

ချီချုံက ခေါင်းခါပြပါတယ်။

ဒီနေ့ ဒီအမွေအနှစ်ကို ရတဲ့သူကတော့ ထိပ်တန်းကို ရောက်သွားမှာ အမှန်ပါပဲ။

မသေမျိုး အမွေအနှစ်ဆိုတာ သာမန်အရာ မဟုတ်ပါဘူး။

"သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ဟိုစီနီယာ ၄ ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီး တည်ငြိမ်နေသလိုပဲ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ ဘယ်လိုလုပ် အေးဆေးနေနိုင်ရတာလဲ"

လို့ တစ်ယောက်က မယုံနိုင်သလို ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ကိုယ်တိုင် ဝတ်ရုံဝတ်ဖူးတာကြောင့် ကိလေသာလှိုင်းတွေက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတယ် တာအိုနှလုံးသားကို ဘယ်လို ဝါးမြိုပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သိနေကြလို့ပါပဲ။

ဖန့်ချန်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကတော့ သူတို့ကို တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စေပါတော့တယ်။

အခန်း ၅၅၂ - ကောင်းကင်ဘုံလှည့်စားခြင်းကျင့်စဥ်

အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာတာနဲ့အမျှ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင် ၄ ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားအပေါ် ကျရောက်လာတဲ့ ကိလေသာလှိုင်းတံပိုးတွေကို ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ပါဘူး။

သူတို့အားလုံးဟာ မျက်နှာတွေ သေလူလို ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်နေပြီး အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အိုမင်းသွားသလိုမျိုး ဝတ်ရုံတွေကို အလုအယက် ပြန်ချွတ်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ နောက်လိုက်တွေနဲ့ တပည့်တွေဟာ ဖန့်ချန်ကို အံ့သြတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေတောင် မခံနိုင်တာကို ဒီအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်သလို တည်ငြိမ်နေရတာလဲ။

အခုဆိုရင် တစ်ခန်းမလုံးမှာ စက္ကူဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားဆဲလူဆိုလို့ ဖန့်ချန် တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

စက္ကူရုပ်ဖြူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့သခင်ရဲ့ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် ကို ရဖို့အတွက် သူ့မှာပဲ အခွင့်အလမ်း အရှိဆုံးပဲလို့ ထင်ရတယ်"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူအုပ်ကြီးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေက ပိုပြီးတော့ ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လက်ထဲကို ရောက်သွားတော့မှာလား။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က ကျန်တဲ့ သုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပါတယ်။

"ဟဲဟဲ ငါတို့မှာတော့ ဒီလို မသေမျိုးကံတရားမျိုး မရှိဘူးနဲ့ တူတယ်"

အဘွားအိုကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ မရေမရာဖြစ်မှုတွေနဲ့အတူ တိတ်ဆိတ်နေပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့်ကတော့ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး စိုးရိမ်လာပါတယ်။

မကောင်းတော့ဘူး တကယ်လို့ စီနီယာတုန်းဖန်းသာ ဒီအမွေအနှစ်ကို ရသွားရင် ဂူသင်္ချိုင်းကနေ ထွက်တဲ့အခါ ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်က သူ့နောက်ကို လိုက်ကြတော့မှာပဲ

လူတိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ဝေမျှရရင်တော့ တော်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေ ဘာမှမရဘဲ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အကုန်ရသွားရင်တော့ သူတို့က လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကို တွေးမိရင်း ချိုင်းရွှင့်ဟာ ဖန့်ချန်ကို အမွေအနှစ် ရစေချင်သလား၊ မရစေချင်ဘူးလားဆိုတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပါတယ်။

တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ စက္ကူရုပ်မည်းက အေးစက်စက် အသံနဲ့ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

"တစ်နာရီ ပြည့်ပြီထင်တယ်"

"တစ်နာရီလား အချိန်က တကယ် မြန်တာပဲ"ာ

စက္ကူရုပ်ဖြူက ဖန့်ချန်ကို သဘောကျသလို ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

"သူက တစ်နာရီလုံး ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီဆိုတော့ သခင်ကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို ပြည့်မီသွားပါပြီ"

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖန့်ချန်ဆီကိုပဲ အကြည့်တွေ စုပြုံသွားပါတယ်။

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်စလုံးက ပြောလိုက်ပြီဆိုမှတော့ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် က သူ့ဆီကိုပဲ ရောက်တော့မှာ အသေအချာပါပဲ။

အချိန်တန်ပြီလား

ဖန့်ချန်က သူ့ကိုယ်ပေါ်က စက္ကူဝတ်ရုံကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ ချွတ်လိုက်ပြီး စက္ကူရုပ်ဖြူကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအခါကျမှ လူအုပ်ကြီးက သူ့ရဲ့ မီးခိုးရောင်မျက်စိတွေကို သတိထားမိလိုက်ပြီး သူက မျက်စိမမြင်တဲ့သူ ဆိုတာကို သိသွားကြပါတယ်။

စက္ကူရုပ်ဖြူက ပြုံးလိုက်ပြီး စက္ကူရုပ်မည်းနဲ့အတူ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ လာရပ်ပါတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက လက်တွေကို ဖန့်ချန်ရဲ့ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ တင်လိုက်ပြီး စက္ကူရုပ်ဖြူက ပြောပါတယ်။

"သူငယ်ချင်းလေး ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပါ"

ဖန့်ချန် မလှုပ်မယှက် နေလိုက်ပေမဲ့ တကယ်လို့ တစ်ခုခု လွဲချော်လာရင်တော့ ဒီစက္ကူရုပ်တွေကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ သူ အဆင်သင့် ပြင်ထားပါတယ်။

လူအုပ်ကြီးကတော့ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ဆီကနေ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်တန်းတွေ ဖန့်ချန်ရဲ့ နဖူးထဲကို အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားတာကို ကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒီဖြစ်စဉ်က အသက်ရှူအကြိမ် တစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ကြာမြင့်ပြီး စက္ကူရုပ်တွေက သူတို့နေရာကို ပြန်သွားကြပါတယ်။

"သူငယ်ချင်းလေး ငါတို့က အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် ကို မင်းဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ပြီ နောက်ထပ် နှစ်ဆင့်မှာလည်း မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မျှော်လင့်နေသလို သခင်ကြီးက မင်းကို မျက်နှာသာပေးလိမ့်မယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်"

လို့ သူတို့က တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်တွေက ဖန့်ချန်ရဲ့ နဖူးမှာ ယင်နဲ့ယန် ငါးပုံသဏ္ဌာန်လေးအဖြစ် ခဏတာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးကြားထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခေါင်းလောင်းသံကြီးလို ဟိန်းထွက်နေတဲ့ အသံကြီးတစ်သံ ပေါ်လာပါတယ်။

"အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ်က လောကသုံးပါးနဲ့ ဓာတ်ငါးပါး ပြင်ပမှာရှိတဲ့ ကံတရား တွေကို ဆုတ်ခွာပစ်တာပဲ"

"ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ဘုံသုံးပါးပြင်ပကို ရောက်ရှိပြီး ဓာတ်ငါးပါးအတွင်းမှာ မရှိခြင်းဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားတာ ဖြစ်တာကြောင့် ဒါကို ကောင်းကင်ဘုံလှည့်စားခြင်းကျင့်စဥ် လို့ ခေါ်ဆိုတယ်"

"လေ့ကျင့်မှုတိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ကံအကျိုးဆက်တွေ ပါဝင်တာကြောင့် ဒါကို ဥာဏ်ရှိရှိနဲ့ လိုအပ်သလောက်ပဲ သုံးရမယ်"

ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ ဖန့်ချန်ဟာ နားလည်သွားပါတယ်။

ဒီကျင့်စဉ်က အရေပြားကို ဆုတ်တာ မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားမှာ ကပ်တွယ်နေတဲ့ ကံတရားတွေကို ဆုတ်ခွာပစ်တာပါ။

အတိတ်က အကြောင်းတရားတွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့အခါ အနာဂတ်မှာလည်း အကျိုးတရားတွေ မရှိတော့ပါဘူး။

စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါကို ကောင်းကင်ဘုံလှည့်စားခြင်းကျင့်စဥ် လို့ ခေါ်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စည်းမျဥ်း ကို ကြီးကြီးမားမား စွက်ဖက်တာပါပဲ။

တကယ်လို့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကံတရားအပြစ်တွေ ထူပြောနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အပေါ် သုံးလိုက်ရင် သူ့ကို မွေးကင်းစ ကလေးတစ်ယောက်လို စင်ကြယ်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါဟာ လုံးဝ အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။

ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက မူလအသီး ထက်တောင် သာလွန်ပါသေးတယ်။

တကယ်လို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဘေးဒုက္ခ မရင်ဆိုင်ခင်မှာ ဒီကျင့်စဉ်ကို သုံးလိုက်ရင် သူဟာ ကံတရားအနှောင်အဖွဲ့တွေကနေ စင်ကြယ်သွားပြီး မသေမျိုးအဖြစ် မတက်လှမ်းခင်အထိ ဘယ်ကပ်ဘေးကိုမှ ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး လို့ ဖန့်ချန် တွေးတောနေပါတယ်။

ဒါကြောင့်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံက ရွံရှာတာပေါ့။

သူသာ ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်ရင်လည်း ဒီလိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ရွံရှာမိမှာပါပဲ။

ဒီကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ တာအိုဘိုးဘေးတွေကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီထူးခြားသူတွေပါပဲ။

ဖန့်ချန်က ရိုရိုသေသေနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဘေးက ကြည့်နေတဲ့သူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေကတော့ မနာလိုမှုတွေနဲ့အတူ ပိုပြီး ထူးဆန်းလာပါတယ်။

"မင်း ကျေးဇူးတင်ရမှာက ငါတို့ကို မဟုတ်ဘူး ငါတို့သခင်ကိုပဲ ကဲ အားလုံးပဲ ရှေ့ကို ဆက်သွားနိုင်ပါပြီ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ခန်းမနောက်ဘက်ကို သွားဖို့ ညွှန်ပြပါတယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်က အရင်ဆုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး အဘွားအိုက မေးပါတယ်။

"နောက်ထပ် နှစ်ဆင့် ကျန်သေးတယ်ဆိုတော့ အမွေအနှစ် ရနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ် နောက်ထပ် နှစ်ခု ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

"အဲဒီလိုပဲ ပြောလို့ရပါတယ်"

အဘွားအိုက ဆက်မေးပါတယ်။

"ကျင့်စဉ် အမွေအနှစ်တွေအပြင် တခြား ယူသွားလို့ရတဲ့ အရာတွေရော ရှိသေးလား"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ပြန်ဖြေပါတယ်။

"ဒီထဲမှာ ရှိတဲ့ မြက်ပင်တစ်ပင်ကိုတောင် အပြင်ကို ယူသွားလို့ မရဘူး ငါတို့သခင်က ခွင့်ပြုတဲ့အရာကိုပဲ မင်းတို့ ယူသွားလို့ရမယ် ကျန်တာတွေကိုတော့ မေ့လိုက်တော့ အများကြီး မတွေးဘဲ ရှေ့ဆက်သွားကြပါ"

မြက်တစ်ပင်တောင် ယူသွားလို့ မရဘူးလား

လူတိုင်း စိတ်ပျက်သွားကြပါတယ်။

ဒီနေ့ တစ်ခုခု အမြတ်ရဖို့က မလွယ်တော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်က ကျန်တဲ့ ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို ရဖို့ပါပဲ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်ဟာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး လူအုပ်ကို ခန်းမနောက်ဘက်ကို ခေါ်သွားပါတယ်။

လမ်းမှာ ချီမိသားစု ဘိုးဘေးနဲ့ ချီချုံတို့က ဖန့်ချန်ကို အပြေးအလွှား လာပြီး ဂုဏ်ပြုကြသလို ရွှေအမြုတေနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဖန့်ချန်ဆီကနေ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် အကြောင်း တစ်ခုခု သိရမလားလို့ ကပ်လာကြပါတယ်။

"ညီလေး ဒီနေရာက သခင်က ဒီကျင့်စဉ်ကို ထားခဲ့တယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ အသုံးဝင်မှာပေါ့နော် ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ တကယ့် အသုံးဝင်ပုံက ဘာလဲဆိုတာ ငါတို့ကို ပြောပြပါဦး"

လို့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မေးပါတယ်။

သူက အဘွားအိုရဲ့ တပည့်ဖြစ်ပြီး ဒီမေးခွန်းက အဘွားအိုကို ကိုယ်စားပြုမှန်း လူတိုင်း သိကြပါတယ်။

"လူတွေကို နှိပ်စက်ပြီး သတ်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါပဲ"

ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။

လူတော်တော်များများက မယုံသလို ကြည့်ကြပါတယ်။

ရိုးရိုး တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်လား ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်က ပထမအဆင့်မှာတင် ဒီကျင့်စဉ်ကို ထားခဲ့တယ်ဆိုရင် သူက တစ်သက်လုံး လူသတ်ရတာ ဝါသနာပါတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်လို့ တွေးနေကြပါတယ်။

အဘွားအိုရဲ့ တပည့်ကတော့ ထပ်မမေးတော့ဘဲ အဘွားအိုနား ပြန်သွားပါတယ်။

အဘွားအိုက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးပါတယ်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ချင်လား"

ကျန်တဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၃ ယောက်လည်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကြပါတယ်။

"ငါက တိုက်ရိုက်တပည့် တစ်ယောက် ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ မင်း ငါ့တပည့် လုပ်ပါလား"

"သူတို့စကားကို နားမယောင်နဲ့ ငါ့တပည့်လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ ငါ့မှာ တပည့် ၃ ယောက်ပဲ ရှိတာ မင်းပါရင် ၄ ယောက်ပဲ"

"သူတို့မှာက တပည့် ၁၀ ယောက်ကျော်စီ ရှိတယ် မင်းအတွက် အရင်းအမြစ်တွေ အလုံအအောက် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူငယ်ချင်းလေး ငါ့မှာ မင်းနဲ့ ရွယ်တူ မြေးမလေး တစ်ယောက် ရှိတယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် တာအိုအဖော် တွေ ဖြစ်လို့ရတာပေါ့"

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်စလုံးဟာ ဖန့်ချန်ဆီကနေ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဥ် ကို ရဖို့အတွက် အမျိုးမျိုး မြူဆွယ်နေကြတာကို လူတိုင်း သိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်ရင် ကျန်တဲ့ သုံးယောက်ကို စော်ကားသလို ဖြစ်မှာပါ။

ဖန့်ချန် ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ လူတိုင်း စိတ်ဝင်စားနေကြပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ငြင်းလိုက်ပါတယ်။

"စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဂိုဏ်း ရှိပြီးသားပါ"

သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရွေးချယ်ခဲ့ပါဘူး။

လူအတော်များများကတော့ နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒါက အဆိုးဆုံး အဖြေ မဟုတ်ဘူးလား ဂူသင်္ချိုင်းကနေ ထွက်သွားရင် ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်က သူ့ကို နှိပ်ကွပ်မှာကို သူ မကြောက်ဘူးလား