← Chapters

အခန်း (၅၅၅-၅၅၆)

Vol. 56 Ch. 555-556

အခန်း (၅၅၅-၅၅၆)

Vol. 56 Ch. 555-556

အခန်း ၅၅၅ - အပြာရောင်မိုးကြိုး

ဖန့်ချန်က မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို လမ်းလွှဲနိုင်စွမ်းရှိတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အဘွားအိုနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေဟာ အပြင်ပန်းမှာ တည်ငြိမ်နေသယောင် ရှိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ မုန်တိုင်းထန်နေပါပြီ။

ဒီစွမ်းရည်ဟာ မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်တာထက်တောင် ပိုပြီး အံ့သြဖို့ ကောင်းနေတာပါ။

မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ကို သိရုံနဲ့ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

တကယ်လို့ ရန်သူက မိုးကြိုးနဲ့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရင် ကျင့်စဉ်တတ်ထားသူတောင် ရှောင်ရမှာပါ၊ အမှန်ခံရရင် သေနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။

ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးနိုင်သူဆိုရင်တော့ ရန်သူ့မိုးကြိုးကို လမ်းကြောင်းလွှဲပစ်နိုင်သလို၊ ရန်သူ့ဆီ ပြန်လှည့်သွားအောင်တောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။

ဒုတိယလှိုင်း မိုးကြိုးကျပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံး စမ်းသပ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပါပြီ။

မစွန့်လွှတ်နိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ဒီစမ်းသပ်မှုထဲမှာပဲ အသက်ပျောက်သွားကြပါပြီ။

အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်နဲ့ ဖန့်ချန်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

"လူငယ်လေး မင်းသာ အခု စမ်းသပ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရင် အပြင်ရောက်တဲ့အခါ ငါ မင်းကို ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် လမ်းစတွေ ပေးပါ့မယ်"

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို မြူဆွယ်လိုက်ပါတယ်။

"ဟုတ်တယ် ဒီနောက်ဆုံးအမွေအနှစ်ကို ငါတို့ကို ပေးလိုက်ပါ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် အမွေအနှစ် နှစ်ခုကတင် လုံလောက်နေပါပြီ အများကြီး ယူထားရင် မင်း ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လို့ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ထပ်ပြောပါတယ်။ ဒါက သိသိသာသာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာပါ။

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်က မိုးတိမ်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြပါတယ်။

"ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်နဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်ရနေရင် ဒီတတိယမြောက် မိုးကြိုးဒဏ်ကို ဘယ်လိုခံမလဲဆိုတာပဲ အရင်စဉ်းစားထားကြပါ"

ရှေ့က နှစ်ကြိမ်မှာတင် သူတို့ ၄ ယောက်လုံး အတော်လေး အထိနာနေပါပြီ။

တတိယအကြိမ်ဆိုရင်တော့ အသေအချာကို အသက်အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။

ဖန့်ချန်က နောက်မဆုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့မျက်နှာတွေ တင်းမာသွားပြီး နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။

"ဝုန်း"

နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုးကြိုးကြီး ကျဆင်းလာပါတယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက် ရတနာတွေကို သုံးပြီး အသည်းအသန် ခုခံကြပေမဲ့ မိုးကြိုးရဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းထဲမှာ သူတို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရပါတယ်။

အလင်းတွေ ပျောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရတနာတွေက အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်မှာ သနားစရာကောင်းအောင် လဲကျနေကြပါတော့တယ်။

ဖန့်ချန်ကတော့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရပေမဲ့ တတိယမိုးကြိုးဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

"မင်းတို့ ၄ ယောက် စွန့်လွှတ်မှာလား"

စက္ကူရုပ်ဖြူက မေးပါတယ်။

"ငါတို့ စွန့်လွှတ်တယ်"

သူတို့ သွားကြိတ်ပြီး အချင်းချင်း တွဲကာ ထွက်သွားကြပါတယ်။

မထွက်ခင်မှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာကို မမေ့အောင် သေချာ စိုက်ကြည့်သွားကြပါတယ်။

အခုဆိုရင် ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး မိုးတိမ်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

အဘွားအိုတို့က သူတို့လည်း စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်တယ်လို့ ထင်ပေမဲ့ စက္ကူရုပ်က ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာ အောင်မြင်ကြောင်း ပြောပြီး သူတို့ကို ချက်ချင်း နှင်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက် ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်က ဖန့်ချန်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။

"မင်းမှာ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် ရှိနေတာပဲ မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်တာအိုဆရာကြီး လဲ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက မေးပါတယ်။

ဖန့်ချန်က အခြေအနေကို စမ်းကြည့်တဲ့အနေနဲ့

"ကျွန်တော်ရဲ့ အမွေအနှစ်က စီနီယာ ယွင်ဟဲ ဆီကပါ"

လို့ ဖြေလိုက်ပါတယ်။

"ယွမ်ဟယ်"

စက္ကူရုပ်ဖြူက စဉ်းစားဟန် ပြုပါတယ်။

"ဒီနာမည် ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

"မင်းဆရာ နာမည်ကို ငါတို့ စိတ်မဝင်စားဘူး"

စက္ကူရုပ်မည်းက ဝင်ပြောပါတယ်။

"နေပါဦး မင်းက တာအိုသုံးထောင်ကျမ်း ကို ကျင့်နေတာလား"

ဖန့်ချန် အံ့သြသွားပါတယ်။

ဒီစက္ကူရုပ်တွေက သူတို့ခေတ်နဲ့ သူတို့ ပြတ်တောက်နေတာလား မဟုတ်ရင် စီနီယာယွမ်ဟယ် နာမည်ကို သိရမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က တာအိုသုံးထောင်ကျမ်း ကိုတော့ သိနေကြပါတယ်။

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ရဲ့ မျက်နှာက လေးနက်သွားပြီး ကြေးမှန်တစ်ချပ်နဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ မသေမျိုးသွေးကြော ကို စစ်ဆေးပါတယ်။

မှန်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ရဲ့ အကြည့်တွေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

အစက အေးစက်စက် အကြည့်တွေကနေ ရိုသေသမှုတွေ အပြည့်ဖြစ်သွားပါတယ်။

"သခင်ကြီး ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးပဲ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခဲ့ရတာ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ဘူး"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ဝမ်းသာအားရ ပြောပြီး စက္ကူရုပ်မည်းနဲ့အတူ ဖန့်ချန်ကို ရုတ်တရက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပါတယ်။

"သခင်ကြီး"

ဖန့်ချန် ကြောင်သွားပါတယ်။

"သခင်ကြီး ဟုတ်လား ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ရှင်းပြပါတယ်။

"တကယ်တော့ ဒီဂူသင်္ချိုင်းက အနှစ်တစ်ထောင်တစ်ခါ ပွင့်ပါတယ် သခင်ကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံနိုင်မယ့်သူကို ငါတို့ စောင့်နေခဲ့တာပါ"

"အရင်က လူ ၃ ယောက်ကို ရွေးခဲ့ဖူးပေမဲ့ သူတို့က သခင်ကြီး မျှော်လင့်တဲ့သူ မဟုတ်ခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး မင်းက တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စမ်းသပ်မှု ၃ ခုလုံးကို လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်မြင်ခဲ့တယ်"

"စမ်းသပ်မှု ၃ ခု"

"ဟုတ်တယ် အပြာရောင်မိုးကြိုး နတ်သားသားရဲ ၊နေဝင်ချိန် နေနတ်သားသားရဲ နဲ့ လနတ်သားသားရဲဆိုတဲ့ မြင့်မြတ်သော သားရဲသုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေပါ ဒါကို မအောင်မြင်ရင် တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်လို့ မရဘူး"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ရိုရိုသေသေ ကမ်းပေးပါတယ်။

"ဒါက အပြာရောင်မိုးကြိုးကျင့်စဉ် ပါ မင်းမှာ နေဝင်ချိန်မျက်လုံး နဲ့ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဉ် ရှိပြီးသားဆိုတော့ အခု ဒါပါ ရသွားပြီ"

ဖန့်ချန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ပြီး ဝိညာဥ်စွမ်းအင်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ စာသားတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီစာသားတွေအားလုံးဟာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနဲ့ နားလည်သွားပါတော့တယ်။

အခန်း ၅၅၆ - ကောင်းကင်ဘုံကို တစ်ခါက အာခံခဲ့သူ

အပြာရောင်မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ဟာ မိုးကြိုးကျင့်စဉ်တစ်မျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့အချက်က ကျင့်ကြံသူဟာ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို အသုံးမပြုခင်မှာ အပြာရောင်မိုးကြိုးသားရဲ နဲ့ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု အရင် တည်ဆောက်ရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပါတယ်။

သူက စက္ကူရုပ်ဖြူကို ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ သံသယကို မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဘာလို့ မိုးကြိုးရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချေးငှားတာမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားသားရဲဆီကနေ ရယူနေရတာလဲ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ပါတယ်။

"တာအိုမှတ်တမ်းတွေအရ အပြာရောင်ဟာ တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နိယာမ ကို အစားထိုးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်"

"ကျုပ်တို့ တာအိုဂိုဏ်းက အပြာရောင်ဘက်မှာ အမြဲရှိနေတာဆိုတော့ မိုးကြိုးကျင့်စဉ် ကျင့်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံဆီကနေ ဘယ်လိုလုပ် စွမ်းအားချေးငှားပါ့မလဲ"

ဖန့်ချန် ရင်ထဲ စိမ့်သွားပါတယ်။

အပြာရောင်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် တန်ခိုးကြီးတာလား။

ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် အစားထိုးမလို့ ဖြစ်ခဲ့တာလား။

ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့ နည်းနည်း သံသယရှိနေပါတယ်။ ဒါဟာ ချဲ့ကားပြောတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။

စက္ကူရုပ်မည်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပါတယ်။

"တကယ်လို့ အဲဒီတုန်းက အပြာရောင်သာ အောင်မြင်ခဲ့ရင် ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းတပည့်တွေ အခုလို ဆုတ်ယုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက အပြာရောင်က အမြဲရှိနေတာပါပဲ တစ်နေ့နေ့မှာ သူ အောင်မြင်လိမ့်မယ်"

လို့ စက္ကူရုပ်ဖြူက ထပ်ဖြည့်ပြောပါတယ်။

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာပေးက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

ရှေးဦးတာအိုကျင့်စဉ်တွေက ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပုံရပါတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဉ် ရဲ့ အနှစ်သာရက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာ ကို ရှောင်ရှားဖို့ ဖြစ်နေတာပေါ့။

"ဒါဆိုရင် အပြာရောင်က ကောင်းကင်ဘုံနေရာကို လုခဲ့တယ်ဆိုရင် နေဝင်ချိန် နဲ့ လ ကရော"

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး မေးပါတယ်။

စက္ကူရုပ်ဖြူက ပြုံးပြီး ဖြေပါတယ်။

"နေဝင်ချိန်ကလည်း လုခဲ့ဖူးတာပဲ ဒါပေမဲ့ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ် ဟိုးအရင်က လောကရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးကို သူက ထိန်းချုပ်ခဲ့တာ အခုတော့ အဲဒီဓာတ်တွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လက်အောက် ရောက်သွားပြီ"

"လ ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံနေရာကို ဘယ်တော့မှ မလုခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ သူက လောကရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားတယ် ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက လ ကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ"

"သခင်လေး နောက်ထပ် ကျုပ်တို့ သခင်လေးကို ခေါ်သွားမယ့်နေရာကတော့ သခင်ကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ကို တကယ် ရရှိမယ့်နေရာပါ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ရိုရိုသေသေ ပြောပါတယ်။

"စိတ်ချပါ ကျုပ်တို့ သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးချင်ရင် အခုထိ စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ဟာ ဖန့်ချန်ကို ကွေ့ကောက်နက်ရှိုင်းတဲ့ စင်္ကြံလမ်းတွေအတိုင်း ခေါ်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ စင်မြင့်တစ်ခုဆီ ရောက်လာပါတယ်။

စင်မြင့်ရှေ့မှာတော့ ကြေးခေါင်းတလား နှစ်လုံး ရှိနေပါတယ်။

"ခင်ဗျားတို့ သခင်ကြီးက ဒီထဲမှာ လဲလျောင်းနေတာလား"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ခေါင်းခါပြပါတယ်။

"မဟုတ်ဘူး ဒီထဲမှာ ရှိတာက ကျုပ်တို့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ခန္ဓာ တွေပါ"

ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကြေးခေါင်းတလားထဲမှာ အပြင်က စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်နဲ့ ထပ်တူကျတဲ့ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

"သခင်လေး ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို သိတယ်မလား ကျုပ်တို့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပေးပါ"

ဖန့်ချန် အံ့သြသွားပါတယ်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကိုယ်တိုင်က ခင်ဗျားတို့ သခင်ကြီး ချန်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်လုံးက ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်ကြပါတယ်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျုပ်တို့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်လိုက်တာနဲ့ ကျုပ်တို့ကို ဒီကနေ ခေါ်သွားလို့ ရပြီ အဲဒီအခါမှ သခင်ကြီးလည်း အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်မှာပါ"

"သခင်ကြီးရဲ့ အမွေအနှစ် အမျိုးမျိုးက ကျုပ်တို့ထဲမှာ ရှိပါတယ် သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နည်းနည်းလေး ပိုမြင့်လာရင် ကျုပ်တို့က သခင်လေးအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလာပါလိမ့်မယ်"

စက္ကူရုပ်ဖြူက အားနာတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောပါတယ်။

သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုက သိပ်နိမ့်လွန်းနေသေးတာပါ။

"ကျုပ်တို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်လိုက်ရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ အသက်ကို သခင်လေး စိတ်ကူးရုံနဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ် အဲဒီအခါကျရင်တော့ ကျုပ်တို့ကို ပိုပြီး ယုံကြည်နိုင်မှာပါ"

ဖန့်ချန်က လက်ခံလိုက်ပြီး ကြေးခေါင်းတလားဆီ ချဉ်းကပ်လိုက်ပါတယ်။

သူက ဝိညာဉ်မီးလျှံကို သုံးပြီး စက္ကူရုပ်ဖြူရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို စတင် သန့်စင်ပါတယ်။

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ဟာ နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ပဲ တိုက်တွန်းပါတယ်။

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ စက္ကူရုပ်ဖြူဟာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ စက္ကူရုပ်ဖြူကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားတဲ့ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တည်သွားပါတယ်။

ဖန့်ချန် စိတ်ကူးလိုက်တာနဲ့ စက္ကူရုပ်ဖြူသစ်တစ်ခု သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီး ရိုသေသမှု အပြည့်နဲ့ ဦးညွှတ်ပါတယ်။

အဲဒီနောက် စက္ကူရုပ်မည်းကိုလည်း အလားတူ သန့်စင်လိုက်ပါတယ်။

ဂူသင်္ချိုင်းအပြင်ဘက်မှာတော့

ဘယ်ကျင့်ကြံသူမှ မပြန်ကြသေးပါဘူး။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်ကတော့ ဒေါသတကြီးနဲ့ ဖန့်ချန် ထွက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေကြပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကောင်းကင်ယံကနေ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ မသေမျိုးသင်္ဘော ကြီးတစ်စင်း ဆင်းသက်လာပါတယ်။ ဒါဟာ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး က မသေမျိုးသင်္ဘောမျိုးပါ။

သင်္ဘောပေါ်ကနေ ခရမ်းရွှေရောင် သရဖူဆောင်းထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ အခြွေအရံတွေ ဆင်းလာပါတယ်။

သူဟာ အပြာရောင်တာအို နယ်မြေ ရဲ့ နယ်စားမင်းသား ဖြစ်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။

ဒီမင်းသားလေးရဲ့ အနောက်က အဘိုးအိုက

"ဒါဟာ အပြာရောင်တာအို နယ်စားမင်းရဲ့ သားတော်ပဲ၊ အားလုံး လာပြီး ဂါရဝပြုကြစမ်း"

လို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။

နယ်စားမင်းဆိုတာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပါ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်လုံး ကမန်းကတန်း ပြေးသွားပြီး ဦးညွှတ်ကြရပါတယ်။

"ဒီဂူသင်္ချိုင်းထဲ မင်းတို့ ဝင်ခဲ့ကြတာလား ဘာတွေရတနာတွေ ရခဲ့လဲ ငါ့ကို ပြစမ်း"

လို့ မင်းသားလေးက ပြုံးပြုံးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ ၄ ယောက်လုံး မျက်နှာပျက်သွားပါတယ်။

All Chapters