အခန်း (၅၅၉-၅၆၀)

အခန်း ၅၅၉ - ကံကြမ္မာကို ဝါးမြိုခြင်း

ဖန့်ချန်ဟာ နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းစင်္ကြံလမ်းအတိုင်း တစ်ယောက်တည်း အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှာတော့ စက္ကူရုပ်ဖြူနဲ့ စက္ကူရုပ်မည်းတို့က မိုးမခပွင့်ဖတ်လေးတွေလို လေထဲမှာ ဝဲပျံရင်း အရိပ်လို လိုက်ပါလာကြပါတယ်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဖန့်ချန်က စမ်းသပ်မှုတွေတုန်းက သေဆုံးသွားခဲ့ကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် တွေကို တစ်ခုမကျန် လိုက်လံသိမ်းဆည်းခဲ့ပါတယ်။

ဒီလက်စွပ်တွေထဲမှာပါတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေက တစ်ခုချင်းစီဆိုရင် သိပ်မများလှပေမဲ့ အားလုံးစုပေါင်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အတော်လေး အားကိုးရမယ့် ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်ဟာ အရေခွံဆုတ်ခန်းမ ရှေ့ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါတယ်။

နံရံပေါ်က နီရဲနေတဲ့ အလောင်း ၂၀ ကို ကြည့်ပြီး သူက ခပ်တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဖြူလေး၊ မည်းလေး ဒီအရေခွံဆုတ်ခန်းမက ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့ အရေခွံတွေကို ဒီလိုမျိုး ခွာယူထားရတာလဲ"

စက္ကူရုပ်ဖြူက နူးညံ့စွာ ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေပါတယ်။

"ကျွန်တော်တို့ လိုချင်တာက သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ ကံကြမ္မာ ပါပဲ ဒီဂူသင်္ချိုင်းကြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်တည်တံ့နေတာဟာ အဲဒီကံကြမ္မာတွေကို ဝါးမြိုပြီး စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနေလို့ပါ"

"ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံလှည့်စားခြင်းကျင့်စဥ်ရဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ် အရှင် အထက်သုံးဘုံ ကို ရောက်တဲ့အခါ ဒါကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်ပါပြီ ကံကောင်းတာက အရှင့်မှာ တာအိုသုံးထောင်ကျမ်း အခြေခံရှိနေတာပါပဲ"

" ဒါရှိနေရင် လောကမှာရှိတဲ့ ဘယ်ဂိုဏ်း ဘယ်အနွယ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုမဆို ကျင့်ကြံနိုင်မှာပါ အရင်တုန်းကလို ကျင့်စဉ်တွေအများကြီးရှိပေမဲ့ အနှစ်သာရကို မသိနိုင်တော့တာမျိုး၊ စွမ်းအားတွေ ပဋိပက္ခဖြစ်တာမျိုး လုံးဝမရှိတော့ပါဘူး"

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။

"တာအိုသုံးထောင်ကျမ်းက အဲဒီလောက်အထိ အကျိုးကျေးဇူး ရှိတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ် ဥပမာပြောရရင် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ်၊ အရေခွံဆုတ်ခြင်းအတတ်၊ နတ်ဘုရားမျက်လုံးနဲ့ အပြာရောင်မိုးကြိုးအတတ်တွေဟာ သက်ဆိုင်ရာ သီးသန့်နည်းစနစ်တွေ လိုအပ်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ တာအိုသုံးထောင်ကျမ်း အခြေခံရှိတဲ့သူကတော့ ဘယ်ကျင့်စဉ်ကိုမဆို အတားအဆီးမရှိ ကျင့်ကြံနိုင်တာပါ"

လို့ စက္ကူရုပ်ဖြူက ရှင်းပြပါတယ်။

ဖန့်ချန်ဟာ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"မင်းတို့ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် အကြောင်း ကြားဖူးလား"

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်လုံး မှင်သက်သွားကြပါတယ်။

"အရှင် အဲဒီကျင့်စဉ်က ဟိုးအရင်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အထွတ်အထိပ် လွတ်မြောက်ခြင်းကျင့်စဉ်တစ်ခုပါ ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီးတောင် အဲဒါကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး အရှင်က အဲဒါကို သိနေတာလား"

ဖန့်ချန်က ခံစားချက်မပါဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ သူဟာ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာခန်းမ က အဲဒီကျင့်စဉ်ကို တစ်ရက်ထဲ နားလည်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒီကျင့်စဉ်က ယင်နတ်သားရဲ မျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာပါ အရှင် ဒါကို ရထားတယ်ဆိုကတည်းက ကျွန်တော်တို့ အရှင့်ကို သခင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာ မမှားဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ"

လို့ စက္ကူရုပ်တွေက ဝမ်းသာအားရ ပြောပါတယ်။

ဖန့်ချန်က နံရံပေါ်က အရေခွံတွေနဲ့ အလောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်တော့မှာဆိုတော့ သူတို့ဆီက ကံကြမ္မာတွေကို ပြန်ပေးပြီး ကယ်လို့ မရဘူးလား"

စက္ကူရုပ်ဖြူက ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။

"သခင်ကြီး မှာခဲ့တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာက ထွက်သွားတဲ့နေ့မှာ ဂူသင်္ချိုင်းကိုပါ ဖျောက်ကွယ်ခဲ့ရမယ်တဲ့"

" အရှင်က အရေခွံဆုတ်အတတ်ကို သုံးပြီး သူတို့ကို ပြန်ကုပေးနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတော်လေး ကုန်မှာပါ"

"ဝိညာဥ်စွမ်းအင်အတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့မှာ အများကြီးရှိတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူက နံရံနားကို ချဉ်းကပ်ပြီး အရေခွံတစ်ခုကို စွမ်းအင်နဲ့ ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။

၁၅ မိနစ်ကြာတဲ့အထိ မအောင်မြင်ပါဘူး။

စက္ကူရုပ်ဖြူက

"အရှင် အစပိုင်းမို့လို့ပါ၊ လေ့ကျင့်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

လို့ အားပေးပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့ သူ့ရဲ့ ရှေးဦးမသေမျိုးမျက်လုံး ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအခါမှာတော့ အရေခွံဆုတ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ နက်နဲမှုကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး လက်ဖျားခါလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်သွားပါတော့တယ်။

၁၅ မိနစ်လောက် ကြိုးစားပြီးနောက်မှာတော့ အရေခွံ ၂၀ လုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီး အလောင်းတွေပေါ် ပြန်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ခဏအကြာမှာတော့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သတိပြန်ရလာကြပါတယ်။

"အမေ... အဖေ... ကျွန်တော် ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

လို့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဇဝေဇဝါနဲ့ မေးပါတယ်။

"မင်းမိဘတွေ ဒီမှာမရှိဘူး"

လို့ စက္ကူရုပ်မည်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူတို့တွေ သတိဝင်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို မြင်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အသက်သခင်ဟုဆိုကာ ကျေးဇူးတင်စကားတွေ တဖွဖွ ပြောကြပါတော့တယ်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိတဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကြည့်ပြီး စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်လည်း ရင်ထဲမှာ အံ့သြနေကြပါတယ်။

"ကဲ... သွားကြစို့"

ဖန့်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ပြီး ဂူသင်္ချိုင်းအပြင်ဘက်ကို ဦးတည်လိုက်ပါတယ်။

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်ကတော့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးမှာ လိုက်ပါသွားကြပါတယ်။

အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ၂၀ ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ကနေ တုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့ လိုက်လာကြပြီး ဂူသင်္ချိုင်းတံခါးကြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ငရဲကနေ လွတ်လာသလို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပါတော့တယ်။

အခန်း ၅၆၀ - နှလုံးသားကို ထုတ်ယူခြင်း

"မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်းတံခါး ပြန်ပွင့်လာပြီ"

"အထဲက ထွက်လာတာ ဟို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဂူသင်္ချိုင်းတံခါးကြီး ပြန်ပွင့်လာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လူအုပ်ကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စပ်စုလိုစိတ်တွေ တဖွဖွ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။

ချိုင်းလုံက ဖြဲရွဲစွာ ရယ်မောရင်း

"ချိုင်းရွှင့် မင်းရဲ့ စီနီယာတုန်းဖန်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘာဖြစ်သွားမယ် ထင်လဲ"

လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ချိုင်းရွှင့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး

"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

လို့ ပြန်အော်လိုက်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ပြည့်နေပါတယ်။

မင်းသားလေးနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေကြားမှာ ဖန့်ချန်တစ်ယောက် အလုခံရပြီး အသတ်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ သူလည်း သိနေလို့ပါ။

အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက တံခါးဝဆီမှာပဲ စုပြုံနေပါတယ်။

အပြာရောင်တာအို နယ်စားမင်းသားနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ၄ ယောက်စလုံးဟာ အသက်ရှူအောင့်ပြီး စောင့်နေကြပါတယ်။

ဒီဂူသင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က အနည်းဆုံး မသေမျိုး အဆင့်ရှိတာကြောင့် သူ့ရဲ့အမွေအနှစ်ဟာ နယ်စားမင်းသားအတွက်တောင် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်လာပါတယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေး ဖန့်ချန်ပါပဲ။

အဘွားအိုနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက ဖန့်ချန်ကို မလိုတမာ အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က စကားမပြောခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ကနေ လူပေါင်း ၂၀ ကျော် လိုက်ပါလာတာကို သတိထားမိသွားကြပါတယ်။

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို"

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အံ့သြတကြီး အော်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ အော်ဟစ်သံတွေ တစီစီ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

"ညီမလေး"

"ညီလေး"

"တပည့်လေး"

"ဟူး..."

လူအုပ်ကြီးထဲက အသက်ရှူသံတွေ ကြမ်းလာပါတယ်။

ဒီ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၂၀ ဟာ အရေခွံဆုတ်ခံရပြီး ဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ ယဇ်ကောင်တွေ ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား အခု ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်လျက်နဲ့ အရေခွံတွေပါ အကောင်းအတိုင်း ပြန်ပါလာရတာလဲ။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် သရဲမြင်နေတာလား

"ငါ ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ အခုမှပဲ ဒဏ္ဍာရီလာ သရဲတွေကို မြင်ဖူးတော့တယ် အဲဒီကောင်တွေရော ဟို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကောင်လေးရော အကုန်သေသွားတာ သေချာတယ်၊ သူတို့က လူတွေ မဟုတ်တော့ဘူး"

လို့ ပညာရှင်တစ်ယောက်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောပါတယ်။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အရိပ်တွေ ရှိနေတယ်"

လို့ တပည့်တစ်ယောက်က ထောက်ပြပေမဲ့

"ဒါက မျက်လှည့်ပဲ ဖြစ်မှာပါ"

လို့ သူက ခိုင်ခိုင်မာမာ ငြင်းလိုက်ပါတယ်။

အဘွားအိုကတော့ သတိထားပြီး အသံသြသြနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။

"မင်းတို့က လူလား၊ သရဲလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး သူ့နောက်က လူငယ်တွေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ

"စီနီယာက ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲ"

လို့ ပြန်မေးပါတယ်။

သူက ရှေ့က လူအုပ်ကို အကဲခတ်လိုက်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် မင်းသားလေးဘေးက အဘိုးကြီး ဟာ အတော်လေး အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိပါတယ်။

သူ အရင်က တိုက်ခဲ့ဖူးတဲ့ သိမြင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အဲဒီအဘိုးကြီးက အနည်းငယ်တော့ အားနည်းပေမဲ့ သေချာပေါက်သိမြင်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေသူပါ။

"မင်းနောက်က လူတွေက အထဲမှာ အရေခွံဆုတ်ခံရတာကို ငါတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာ အခု ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အကောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေတာလဲ"

အဘွားအိုက မေးရင်း အနောက်ကို ဆုတ်လိုက်ပါတယ်။ မသေမျိုးတွေတောင်မှ သရဲဆိုတာကိုတော့ ကြောက်တတ်ကြတာပါ။

မင်းသားလေးကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး

" အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေပြီ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ဒီလောက် တက်ကြွနေတာကို သရဲဖြစ်ပါ့မလား"

လို့ ပြောပြီး ဖန့်ချန်ဘက် လှည့်ကာ ပြုံးပြပါတယ်။

"မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ ငါက အပြာရောင်တာအို နယ်စားမင်းသား ချီရန် ပါ"

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲကနေ လာဘ်စားတဲ့ နယ်စားမင်းသားရဲ့ သားပေါ့ လို့ တွေးလိုက်ပြီ

"တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲ ပါ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ချီ"

လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

အကြီးအကဲယွမ်က ကြားထဲက ဝင်ပြောပါတယ်။

"လူငယ်လေး မင်းသားလေးကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ တာအိုမိတ်ဆွေလို့ ခေါ်ရတာလဲ မင်းသားလေးက နယ်စားမင်းသားရဲ့ သားဖြစ်သလို ကိုယ်တိုင်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူပါ"

"မင်းကတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် သူ့ကို စီနီယာ လို့ ခေါ်တာက ပိုပြီး အဆင်ပြေမယ် မထင်ဘူးလား"

သူ့ရဲ့ လေသံက အေးဆေးပေမဲ့ စကားလုံးတိုင်းမှာတော့ ဖိနှိပ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပါနေပါတယ်။

"အကြီးအကဲယွမ် တာအိုမိတ်ဆွေတုန်းဖန်းကို မခြောက်ပါနဲ့ ငါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်တဲ့သူဆိုတာ ခင်ဗျား သိသားပဲ"

မင်းသားလေးက အကြီးအကဲယွမ်ကို ဟန်ဆောင်ငေါက်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြုံးကြည့်ကာ

"တာအိုမိတ်ဆွေ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား"

လို့ မေးပါတယ်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ရဲ့ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်ဆံတွေကို ပြလိုက်ပါတယ်။

မင်းသားလေးရဲ့ မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေမဲ့ အပြင်မှာတော့

"အံ့သြစရာပဲ မင်းက ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့တောင် ဒီဂူသင်္ချိုင်းထဲက အမွေအနှစ်တွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာ ငါ တကယ် လေးစားမိတယ်"

လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ပြောပါတော့တယ်။

"ဒါဆိုရင် တာအိုမိတ်ဆွေတုန်းဖန်း မင်းရထားတဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ငါ့ဆီ လွှဲပေးပါလား ငါက နန်းတော်ကို သတင်းပို့ပြီး မင်းအတွက် ကောင်းမှုမှတ်တမ်း တစ်ခု တင်ပေးမယ်လေ"

အဘွားအိုနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြပါတယ်။

ချိုင်းလုံကတော့ ချိုင်းရွှင့်ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး နှစ်သိမ့်သလိုနဲ့ လှောင်နေပါတယ်။

ဖန့်ချန်ကတော့ အံ့သြဟန်နဲ့

"အမွေအနှစ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတာပါ ငါက ဘာလို့ မင်းဆီ လွှဲပေးရမှာလဲ မင်းသားလေး မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား"

လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

မင်းသားလေးရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို အေးစက်သွားပြီး အပြုံးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

"ငါက နောက်နေတာလား"

"ငါ့လေသံကို နားထောင်ကြည့်ဦး ဒါက နောက်နေတဲ့ လေသံလား မင်း နားမလည်သေးဘူးပဲ ဒီမြေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေတာဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်မှာ ပျံနေတာဖြစ်ဖြစ် ဘာတစ်ခုမှ နန်းတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က မလွတ်ဘူး မင်းကို ငါ တတိယအကြိမ် ထပ်မပြောခိုင်းတာ ကောင်းမယ်"

အကြီးအကဲယွမ်က ရယ်မောရင်း

"မင်းသားလေး သူ့ကို နယ်စားမင်းရုံးကိုပဲ ဖမ်းခေါ်သွားပြီး အသေအချာ စစ်မေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား"

လို့ အကြံပေးပါတယ်။

အားလုံးဟာ ဖန့်ချန်အတွက် ရင်တုန်သွားကြပါတယ်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လေးဟာ ဒီလူတွေလက်ထဲ ရောက်သွားရင် အစအနတောင် ကျန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ရုတ်တရက် အေးစက်စက် အသံတစ်ခုနဲ့အတူ ချမ်းစိမ့်တဲ့ လေပွေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပါတယ်။

"မင်းတို့လို အကောင်တွေက ငါတို့အရှင်ကို ခေါ်သွားချင်တယ် ဟုတ်လား... ဟားဟား..."

အားလုံး ထိတ်လန့်သွားချိန်မှာပဲ စက္ကူရုပ်ဖြူတစ်ရုပ်ဟာ အကြီးအကဲယွမ်ရဲ့ ဘေးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။

အဲဒီစက္ကူရုပ်ရဲ့ လက်က အကြီးအကဲယွမ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲကို ထိုးဖောက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ နှလုံးသား တစ်ခုနဲ့အတူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား တစ်ခုကိုပါ ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေးက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေပေမဲ့ စက္ကူရုပ်က အဲဒါကို တစ်လုတ်တည်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်တာကြောင့် အသံတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

ခုနကတင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေကို ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲယွမ်ဟာ အခုတော့ အသက်မဲ့တဲ့ အလောင်းတစ်ခုအဖြစ် လဲကျသွားပါတော့တယ်။

အားလုံး မှင်သက်သွားကြပါတယ်။

ဒီစက္ကူရုပ်တွေက ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ကို ထွက်လာနိုင်တာလဲ ဖန့်ချန်နောက်က ကျင့်ကြံသူ ၂၀ တောင် အံ့သြနေကြပါတယ်။

စက္ကူရုပ်တွေက အထဲမှာပဲ ကျန်ခဲ့မယ် ထင်ထားတာပါ။

မင်းသားလေးရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေက ဒေါသတကြီးနဲ့ တုံ့ပြန်ဖို့ လုပ်ကြပေမဲ့ စက္ကူရုပ်မည်းက သူတို့နောက်မှာ ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ပညာရှင် ၁၀ ယောက်ကျော် သေဆုံးသွားပါပြီ။

"မင်း... မင်း..."

မင်းသားလေး ချီရန်ဟာ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံတက်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လက်တစ်ဖက်က သူ့ပုခုံးကို ဆွဲချလိုက်ပါတယ်။

စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်က မင်းသားလေးရဲ့ ပုခုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပါတယ်။

"အရှင် ဒီမသာကို ဘယ်လို စီရင်ရမလဲ"

"တာအိုမိတ်ဆွေတုန်းဖန်း ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ နားလည်မှုလွဲတာပါဗျာ"

လို့ မင်းသားလေးက အသည်းအသန် အော်ပါတော့တယ်။

ဖန့်ချန် ရခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာ ဒီစက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ် ဖြစ်နေတာကို သူ အခုမှ သိလိုက်ရပါတယ်။

သိမြင်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ အကြီးအကဲယွမ်ကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီစက္ကူရုပ်တွေရဲ့ အစွမ်းက သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် မှာ ရှိနေမှာပါ။