အခန်း (၅၇၁-၅၇၂)
Vol. 58 Ch. 571-572
အခန်း ၅၇၁ - မင်း သူ့ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး
အချိန်ရေစီးကြောင်းဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်ဘဲ တစ်ရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာ အခုဆိုရင် တစ်လနီးပါး ရှိခဲ့ပါပြီ။
တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာတော့ အရင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတံပိုးတွေဟာ လေထုထဲမှာ တိုးဝှေ့နေပါတယ်။
ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းဖုန်းဟာ အနက်ရောင်စက္ကူရုပ်၊ အကြီးအကဲရွှီတို့နဲ့အတူ ဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်း ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီးနောက် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။
သူတို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့ပုံစံက တကယ့်ကို တိုက်ပွဲဝင် သူရဲကောင်းတွေလိုပါပဲ။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူတို့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပြီး အသက်အန္တရာယ် ပေးခဲ့တဲ့ ရန်သူတော်ကြီးကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ မျက်နှာထက်မှာ မဆံ့နိုင်အောင် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
သူတို့ အတွင်းဆောင် ကို ခြေချလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဦးလေးရှစ်ဖန့်ချန်ကို တွေ့ဖို့ ဘိုးဘေးဝင်း ဆီကို အပြေးသွားခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဝင်းဂိတ်ဝကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ကွမ်းအာနဲ့ တခြားတပည့်တချို့ဟာ အဝေးကနေ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ငေးကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ဖေ့ချင်းဖုန်းက ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ကွမ်းအာ ဦးလေးရှစ်ဖန့် ဘယ်မှာလဲ ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့က ဒီအပြင်မှာပဲ ရပ်နေကြတာလဲ"
ကွမ်းအာက ဂိုဏ်းချုပ်တို့ ပြန်ရောက်လာတာကို မြင်တော့ အံ့သြဝမ်းသာသွားပြီး ဖြေပါတယ်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ဦးလေးရှစ်က တရားကျင့်ရင်း အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ တစ်လနီးပါး ရှိပါပြီ အဖြူရောင်စက္ကူရုပ်အကြီးကဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ အနားမကပ်ခိုင်းဘဲ စောင့်ရှောက်ပေးနေတာပါ"
"သူက အရမ်းအေးစက်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထုတ်နေတာကြောင့် ကျွန်မတို့တောင် အနားမကပ်ရဲလို့ ဒီအဝေးကနေပဲ ကြည့်နေရတာပါ"
ဖေ့ချင်းဖုန်းရဲ့ ဘေးမှာပါလာတဲ့ အနက်ရောင်စက္ကူရုပ် ကတော့ ဘာမှမပြောပါဘူး။
သူက အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဘိုးဘေးဝင်းဆီကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပါတော့တယ်။
သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေဟာ အလိုအလျောက် ကျောချမ်းသွားကြပါတယ်။
ဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်းကို သွားတိုက်တုန်းက ဒီ အနက်လေး ပြသခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းတာကြောင့် တချို့ဆိုရင် သူဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် တောင် ရောက်နေပြီလားလို့ ထင်နေကြတာပါ။
ဘိုးဘေးဝင်းအတွင်းမှ အခြေအနေ
ဘိုးဘေးဝင်းအတွင်းမှာတော့ အခြေအနေက တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ ကျောက်လှေကားထစ်ပေါ်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ့ရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာတော့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးသွားလို့ အရောင်မှိန်ပြီး အက်ကွဲသွားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကျိုးအပဲ့တွေဟာ တောင်လိုပုံနေပါပြီ။
သူဟာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထဲက စွမ်းအင်တွေကို တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူနေပြီး လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းလုံး ထဲကို စီးဝင်စေနေတာပါ။
အဲဒီကျောက်စိမ်းလုံးဟာ အတောမသတ်နိုင်တဲ့ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ စွမ်းအင်တွေ ဘယ်လောက်ဝင်ဝင် မကျေနပ်နိုင်ဘဲ ဆက်တိုက် စုပ်ယူနေပါတယ်။
"အရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"
အနက်ရောင်စက္ကူရုပ်က အဖြူရောင်စက္ကူရုပ် ကို တိုးတိုးလေး မေးပါတယ်။
"ဒီကျောက်စိမ်းလုံးက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေပုံရတယ် သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူး အရှင် က သူ့ကို စွမ်းအင်တွေ အတင်းဖြည့်ပေးပြီး အထဲက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ"
လို့ အဖြူလေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေပါတယ်။
ဒီတစ်လအတွင်းမှာတင် ဖန့်ချန် စုဆောင်းထားတဲ့အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆၅၀,၀၀၀ ထဲက ၇၀,၀၀၀ ကျော်ဟာ ကျောက်စိမ်းလုံးရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပါပြီ။
ဒါက သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ မယုံနိုင်စရာ ပမာဏပါ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဟာ တစ်နှစ်ကို ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းလောက်ပဲ သုံးရတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီကျောက်စိမ်းလုံးကတော့ တစ်ခဏချင်းမှာတင် သောင်းနဲ့ချီပြီး စုပ်ယူနေတာကြောင့် ဖန့်ချန်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ကျောက်တုံးတွေဟာ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့ပါတယ်။
အသိစိတ်ထဲမှ ငြင်းခုံမှုများ
"ဖန့်ချန် မင်းစုထားတဲ့ ကျောက်တုံးတွေ အကုန်ကုန်တော့မှာပဲ ဒါက များလွန်းဘူးလား ငါတောင် ဒီလောက် အများကြီး မစားရဘူး"
ဓားငယ်လေး ရဲ့ အသံက ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းပက်လက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
သူ စားဖို့ ချန်ထားတဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ကုန်တော့မှာကို စိုးရိမ်နေတာပါ။
"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့မှာ အလယ်ဆင့်ကျောက်တုံး တွေ ကျန်သေးတယ် နောက်ကျရင် မင်းအတွက် ရတနာကောင်းကောင်း ဝယ်ကျွေးပါ့မယ်"
ဖန့်ချန်က နှစ်သိမ့်လိုက်ပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိနေပါတယ်။
ဒီကျောက်စိမ်းလုံးက စွမ်းအင် ဘယ်လောက်အထိ လိုအပ်နေတာလဲ ဒါက တကယ်ပဲ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်လား
"မင်း သူ့ကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
လို့ စကြာဝဠာကြေးမှန် က လှောင်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။
"ဒီကျောက်စိမ်းလုံးထဲမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအင်က မင်းထက် အများကြီး ပိုနက်နဲတယ် မင်းရဲ့ ဓားသွားနဲ့ သွားခုတ်ရင်တောင် မင်းပဲ ကျိုးသွားလိမ့်မယ်"
ဓားငယ်လေးနဲ့ ကြေးမှန်တို့ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေကြတုန်းမှာပဲ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပါတယ်။
အဆင့်နိမ့်ကျောက်တုံးတွေ အကုန် ကုန်သွားတဲ့အခါ ဖန့်ချန်ဟာ အလယ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို စတင်သုံးစွဲလိုက်ရပါတယ်။
အလယ်ဆင့်ကျောက်တုံး တစ်တုံးဟာ အဆင့်နိမ့်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနဲ့ ညီမျှတာကြောင့် စွမ်းအင်က ပိုပြီး သိပ်သည်းပေမဲ့ ကျောက်စိမ်းလုံးကတော့ အငမ်းမရ စုပ်ယူနေဆဲပါ။
ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများ
တစ်ဖက်မှာတော့ ဖေ့ချင်းဖုန်းဟာ ဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်းဆီက ရလာတဲ့ ရတနာ သုံးပုံနှစ်ပုံကို ဂိုဏ်းသားတွေကြား ခွဲဝေပေးပြီး အပြင်ဆောင် က အရည်အချင်းရှိတဲ့ တပည့် ၁၀၀ ကျော်ကို ကျင့်စဉ်တွေ စတင်သင်ကြားပေးနေပါတယ်။
ဂိုဏ်းက ပြန်လည် နိုးထလာနေပါပြီ။
ဖေ့ချင်းဖုန်းက စဉ်းစားနေပါတယ်။
"ဦးလေးရှစ် အဆင့်တက်ပြီး ထွက်လာရင် ဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မိုးကြိုးကျင့်စဉ် တွေကို ပေါင်းစပ်လို့ ရမရ မေးရမယ်"
"တကယ်လို့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျင့်စဉ်နှစ်ခုလုံးကို လေ့ကျင့်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ရှေးခေတ်ကလို ပြန်ပြီး အစွမ်းထက်လာမှာ အမှန်ပဲ"
ကျောက်စိမ်းလုံး၏ တုံ့ပြန်မှု
နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့်အကြာမှာတော့... ကျောက်စိမ်းလုံးရဲ့ စုပ်ယူမှု အရှိန်ဟာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာတာကို ဖန့်ချန် သတိပြုမိလိုက်ပါတယ်။
ကျောက်စိမ်းလုံးရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးတွေ စတင်ယှက်ပြေးလာပြီး ရှေးဟောင်းသင်္ကေတတွေဟာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေဟာ ပြင်းထန်လာပါတယ်။
သူဟာ အခုဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ အလယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။
ကျောက်စိမ်းလုံးဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေဟာ ပြန်လည်စီးဆင်းလာပြီး သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေထဲကို နဂါးတစ်ကောင်လို တိုးဝင်သွားပါတော့တယ်။
"လာပြီ"
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပွင့်လာပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
အခန်း ၅၇၂ - တာအိုသုံးထောင် နယ်မြေ
ကျောက်စိမ်းလုံးလေးဆီမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် မြင့်မြတ်သော သားရဲကြီးသုံးကောင်သည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ တုန်ခါလာကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုအရာကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ဝုန်းခနဲ တောက်ပလာကာ နားဝေတိမ်တောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
အလင်းတန်းများ ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားသည့်အခါ ဖန့်ချန်နှင့် စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်လုံးသည် မူလနေရာ၌ မရှိတော့ဘဲ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် တိမ်တိုက်များ ဝန်းရံနေသည့် မြင့်မားလွန်းသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်တောင်၏ ထိပ်ဖျားသို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တောင်အောက်ခြေမှသည် တောင်ခါးပန်းအထိ ဖြူလွလွ တိမ်ပင်လယ်ကြီးက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။
ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်မူ အလွန်တရာမှ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော တာအိုနန်းတော် ကြီးတစ်ခုက မိုးထိအောင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသည်။
ထိုနန်းတော်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်အောက်တွင် ရပ်နေသည့် သူတို့သုံးယောက်သည် ပုရွက်ဆိတ်လေးများကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှသည်။
နန်းတော်၏ အပေါ်ယံတွင် ရွှေရောင်ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး ရှေးဟောင်းစာလုံးကြီးလေးလုံးကို ခန့်ညားစွာ ရေးထွင်းထားသည်။
"တာအိုသုံးထောင် နယ်မြေ"
"တာအိုသုံးထောင် နယ်မြေ..."
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေပေါင်းများစွာ လျှပ်စီးလို ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ထိုနေရာသည် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း၏ အရင်းအမြစ်၊ သို့မဟုတ် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်သည် အံ့သြမှင်တက်နေကြသည်။
သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နန်းတော်ကြီးမှလွဲ၍ ကျန်သည့်နေရာများမှာ တိမ်ပင်လယ်ကြီးကသာ လွှမ်းမိုးထားပြီး အစွန်းအဖျားကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ပေ။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ချင်းစီက ဘယ်လောက်အဆင့်အထိ ကိုင်တွယ်နိုင်လဲ"
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် လှည့်မေးလိုက်သည်။
စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် အဖြူလေးက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားသည်။
"အရှင် ကျွန်တော်တို့ကို အစေခံ မလုပ်ခင်ကဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းရင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းကို ယှဉ်နိုင်ပါတယ်"
"အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခွန်အားက အရှင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ်မှာ မူတည်နေပြီ အခု အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်"
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
သူက ဒီစက္ကူရုပ်တွေကို တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် လောက်သာ ရှိမည် ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ သူတို့သည် အထွတ်အထိပ်ရောက်လျှင် နတ်ဘုရား အဆင့်အထိ ရှိနိုင်သည့် အဖိုးတန်များ ဖြစ်နေကြသည်။
ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူရရှိထားသည့် ကျင့်စဉ်များသည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိသာစေသည်။
နန်းတော်အတွင်းမှ နတ်ဘုရားရုပ်ထုကြီးများ
သူတို့ သုံးယောက် နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည့်အခါ မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိဘဲ အလွန်တရာ သန့်စင်လှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နန်းတော်အလယ်တွင် ပေပေါင်း ရာနဲ့ချီ မြင့်မားသည့် ရုပ်ထုကြီး သုံးခုက တည်ရှိနေသည်။
ထိုရုပ်ထုများသည် ကျောက်ဖြင့်ထုထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အသက်ဝင်လွန်းလှသဖြင့် လူအစစ်များကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။
၁။ အလယ်ဗဟိုတွင် - ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်နှာနှင့် တာအိုပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။
သူ့၏ ညာဘက်လက်ထဲတွင် လက်သည်းငါးခု ပါသည့် ရွှေရောင်နဂါးကိုးကောင်က ရစ်ပတ်ကစားနေကာ အင်အားကြီးမားမှုကို ပြသနေသည်။
၂။ ဘယ်ဘက်တွင် - ရွှေရောင်မျက်နှာနှင့် အေးချမ်းစွာ ပြုံးနေသည့် တာအိုပညာရှင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်သည် နူးညံ့လှသော်လည်း စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်နှယ် နက်နဲလှသည်။
၃။ ညာဘက်တွင် - အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီး တာအိုပညာရှင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာက အရိပ်များ ဖုံးနေသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေမဲ့ အလွန်တင့်တယ်လှပသည့် အသွင်ရှိသည်။
"အရှင် ဒါတွေက မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲကြီးသုံးကောင်ရဲ့ လူသားအသွင်ရုပ်ထုတွေ ဖြစ်ရမယ်"
စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုသည်။
ရှေးဟောင်းသတင်းများအရ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းသာ ထိုသားရဲကြီးများ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို သိရှိခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာမူ ပုံရိပ်ယောင် များကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အခုတော့ ထိုရှေးဟောင်းသတင်းမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားမိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတာအိုအရှင် ပင်လျှင် ထိုရုပ်သွင်များကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ဤနေရာသည် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာဖြစ်ရမည်။
ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အသုံးပြု၍ ရုပ်ထုကြီးများ၏ အောက်ခြေရှိ ကျောက်စင်မြင့်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အံဆွဲပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် အံဆွဲပေါ်မှ စာလုံးများကို တစ်ခုချင်း လိုက်ဖတ်ကြည့်ရာ အလယ်ဗဟိုရှိ အံဆွဲတစ်ခုပေါ်တွင် တာအိုသုံးထောင် ကျင့်စဉ် ဟူသည့် စာလုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုအံဆွဲကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
အံဆွဲသည် အစပိုင်းတွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ တာအိုစွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည့်အခါ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။
အထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ရှိနေသည်။
အဆိုပါ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် သားရဲကြီးသုံးကောင်၏ ပုံများ ထွင်းထုထားပြီး အလွန်ပင် ရှေးကျလှသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရုပ်ထုကြီးများကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို လေးစားစွာ ကိုင်လိုက်သည်။
"တပည့် ဖန့်ချန်. စီနီယာယွမ်ဟယ်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ကံစပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာပါ မလေးမစား ဖြစ်ခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ"
သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ နက်နဲလှသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများက သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး ရွှေရောင်စာလုံးကြီးများ လွင့်ပျံလာသည်။
"တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ် - အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အခန်း"
ကျင့်စဉ်အသစ်၏ အချက်အလက်များသည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်ပါတော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အခြေခံ ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အပြင် ယခင်ကတည်းက စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။
သူ၏ အခြေအနေမှာ ရေအပြည့်ဖြည့်ထားသည့် မီးပုံးပျံကြီးတစ်ခုကို အပ်နှင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ကျင့်စဉ်သစ်က လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပတ်လမ်းများစွာကို တစ်ဟုန်ထိုး လည်ပတ်ပါတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဖန့်ချန်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် မှသည် အလယ်အဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သိပ်သည်းပြီး အားကောင်းလာသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သာမန် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမို ခန့်ညားနေတော့သည်။
"အရှင်ရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းတယ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
ဟူ၍ အဖြူရောင်စက္ကူရုပ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ပါတော့သည်။