အခန်း (၅၇၉-၅၈၀)

အခန်း ၅၇၉ - ချင်စံအိမ်တော်

ဖန့်ချန်နှင့် ချင်သခင်မတို့ အတွင်းဆောင်မှ ပြန်ထွက်လာကြသည်။

သူတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟယ်ပိုင်ယန်သည် ဖန့်ချန်အား အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် သခင်မကြီးနှင့် ဖန့်ချန်တို့ သီးသန့်စကားပြောဆိုခဲ့သည့်အပေါ် သိသိသာသာပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"တာအိုဝေဟယ် ဖန့်ချန်က ငါတို့နဲ့အတူ ချင်မျိုးနွယ်စုဆီကို လိုက်ပါလိမ့်မယ်"

ဟု ချင်သခင်မက ဟယ်ပိုင်ယန်အား ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး သူ့ကို ဘာလို့ ခေါ်သွားမှာလဲ"

ဟု ဟယ်ပိုင်ယန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းသည်။

ဖေ့ချင်းဖုန်းသည်လည်း ဘာကြောင့်လဲဟူသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

"တာအိုဝေဟယ် ဖန့်က နောက်ထပ် နေမင်းသီး တစ်လုံးရှိတဲ့နေရာကို သိတယ်လို့ ဆိုတယ် ငါတို့ဘက်က အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာ ပေးမယ်ဆိုရင် သူက အဲဒါကို ရှာပေးလိမ့်မယ်"

ဟု ချောမောလှပသော သခင်မကြီးက ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။

"အဲဒီ တာအိုကျင့်ကြံသူလေးရဲ့ တွက်ချက်မှုက မှန်နေတာပဲ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ ဖုန်းအာကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တကယ်ရှိနေတယ်"

"သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လေးပဲ ရှိတာ နေမင်းသီး လိုမျိုး သူတော်စင်အဆင့် ဆေးပင်ရှိတဲ့နေရာကို တကယ်ပဲ သိနိုင်ပါ့မလား"

ဟု ဟယ်ပိုင်ယန်က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကလည်း ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

'အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လား နေမင်းသီး ရှိတဲ့နေရာကို သိတယ် ဟုတ်လား'

ထိုသူသည် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသော်လည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည့် ပုံစံတော့ မရှိပေ။

"သခင်မကြီး ကျွန်တော် ထင်တာတော့ သူ သခင်မကြီးကို လိမ်ညာနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဟု ဟယ်ပိုင်ယန်က ဖန့်ချန်နှင့် ဖေ့ချင်းဖုန်းတို့၏ ရှေ့တွင်ပင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အခုချိန်မှာတော့ ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်တဲ့ အခွင့်အရေးဖြစ်ပါစေ ငါ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး"

ဟု ချင်သခင်မက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောသည်။

"ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊ သူ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ်"

"ဦးလေးရှစ် တကယ်ပဲ ချင်မျိုးနွယ်စုဆီ လိုက်သွားတော့မှာလား"

ဖေ့ချင်းဖုန်းက ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးသည်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ် ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ပြတ်လပ်နေတာလေ ဒီအလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာရရင် ငါတို့ ခဏတော့ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းနိုင်မှာပေါ့"

ဖေ့ချင်းဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားမှုများ လှိုက်တက်လာသည်။

ဟယ်ပိုင်ယန်ကတော့ ဖန့်ချန်ကို လူလိမ်တစ်ယောက်ဟု ပိုမို အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားပြီး ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်ရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မကြာမီ အားလုံး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် ချင်သခင်မနှင့်အတူ မသေမျိုးလှေ ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။

မသေမျိုးလှေပေါ်တွင် ဖန့်ချန်အား ချင်သခင်မ၏ အဆောင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ အခန်းတစ်ခု ပေးထားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ လှေပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရာ သူလျှို မှာ ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

၁၀ ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မသေမျိုးလှေသည် မြို့ကြီးတစ်မြို့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဟယ်ပိုင်ယန်က ဖန့်ချန်၏ အခန်းတံခါးကို လာခေါက်သည်။

"ချင်စံအိမ်တော်ကို ရောက်ပြီ မင်း သခင်မကြီးကို လိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်း သေချင်ဇောနဲ့ တောင်းတပေမဲ့ သေခွင့်မရတဲ့ အရသာကို ငါ ပြပေးမယ်"

ဟု ဟယ်ပိုင်ယန်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုဝေဟယ် ဟယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဟယ်ပိုင်ယန်သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသော်လည်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကာ ချင်သခင်မရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူတို့ လှေပေါ်မှ ဆင်းလာကြစဉ် ချင်သခင်မက ဖန့်ချန်အား စကားတပြောပြောဖြင့် ရင်းနှီးစွာ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

လှေပေါ်မှ ဆင်းဆင်းချင်းပင် အဝေးမှ လူတစ်စု ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ထိုအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ရုပ်ရည်ထူးခြားသော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ နောက်တွင် ဟယ်ပိုင်ယန်ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အစောင့်များစွာ ပါဝင်နေသည်။

ချင်သခင်မနှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အားကိုးချင်စရာကောင်းသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသည်။

"အစ်မ ချူလန် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ အခြေအနေတွေ ကောင်းလာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိခဲ့လား"

ဟု သူမက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသည်။

"ဝူဝမ် ဒါက တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ဖန့်ချန် ပဲ သူက နေမင်းသီး ရှိတဲ့နေရာကို သိတယ်လို့ ပြောတယ်"

"တကယ်လို့ အဲဒီအသီးကို ရှာတွေ့ရင် ဖုန်းအာရဲ့ ကိစ္စအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာသလို ဘိုးဘေးရဲ့ ဒေါသကိုလည်း လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်"

ဝူဝမ်က ဖန့်ချန်ကို အံ့သြတကြီးဖြင့် သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း နေမင်းသီး ဘယ်မှာလဲဆိုတာ တကယ် သိတာလား ဘယ်နေရာမှာလဲ ငါ အခုပဲ လူလွှတ်ပြီး သွားယူခိုင်းလိုက်မယ်"

"မလောပါနဲ့ဦး ဝူဝမ် ငါ ဖန့်ချန်နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ထားတယ် ငါ သူ့ကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာ မပေးမချင်း သူက နေရာကို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ချူလန် က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မင်း ဒီနေ့ ရောက်လာတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ ငါ့ကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးဆယ်လောက် ခဏ ချေးပေးနိုင်မလား"

ဝူဝမ်သည် တွန့်ဆုတ်သွားကာ နေရခက်သည့် ပုံစံဖြင့်

"ကျွန်မ မကြာခင်ကပဲ ကျွန်မဆီမှာ ရှိသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တွေကို နယဲ့အာ ဆီ ပေးလိုက်တယ်"

"ရပါတယ် ငါ့ယောင်္ကျားကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်မယ် ဖုန်းအာအတွက်ဆိုရင် သူ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာ ပေးမှာပါ"

ဟု ချူလန်က ဆိုသည်။

ဝူဝမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အစ်ကိုက ဒီရက်ပိုင်း ဒေါသထွက်နေတာ အခုသွားပြောဖို့က နည်းနည်း ခက်လိမ့်မယ်"

ချူလန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ ဖုန်းအာက မှားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ သွေးသားရင်းလေ ငါ ဘယ်လိုလုပ် မကယ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"

သူမတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူဝမ်၏ နူးညံ့သော မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်စက် ဖြစ်သွားသည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က နေမင်းသီး ရှိတဲ့နေရာကို တကယ် သိနိုင်ပါ့မလား"

ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူက

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မူလတာအိုဂိုဏ်းစစ်စစ်လို့ ကြွေးကြော်နေတာဆိုတော့ သူတို့ဆီမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်"

ဟု ဖြေသည်။

ဝူဝမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ချူလန် အရည်မရ အဖတ်မရ လိမ်ညာခံလိုက်ရတာပဲ ဖြစ်ရမယ် တကယ်လို့ သူတို့ နေရာကို သိရင် သူတို့ဘာသာ သွားယူမှာပေါ့ ဘာလို့ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာတည်းနဲ့ လာပြောနေမှာလဲ"

ထို့နောက် သူမက ပြုံးလိုက်သည်။

"လာ နယဲ့အာ ဆီ သွားရအောင်"

ဖန့်ချန်သည် ဝူဝမ်တို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၊ မပတ်သက် မသေချာသေးသော်လည်း သူမသည် အပြင်ပန်းကဲ့သို့ စိတ်ကောင်းရှိသူ မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာလှသည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် ချူလန်၏ နေအိမ်ဖြစ်သော ကြီးမားလှသည့် ခြံဝင်းကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ပေါများလှသည်။

"သခင်မကြီး ပြန်လာပြီလား တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကနေ သတင်းကောင်း ပါခဲ့လား"

လူငယ်တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။

ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ သူ ရပ်သွားသည်။

ဖန့်ချန်သည်လည်း ထိုလူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နှစ်ယောက်လုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သိသော်လည်း မသိသယောင် ဆောင်လိုက်ကြလေသည်။

အခန်း ၅၈၀ - တာအို လီ တောင်းပန်ပါတယ်

ချူလန်သည် သူမ၏ မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် ဖန့်ချန်အား ထိုလူငယ်တာအိုကျင့်ကြံသူနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"တာအို ဖန့် ဒါက တာအို လီ ပါ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မင်းနဲ့ အတူတူပဲဆိုပေမဲ့ သူက နက္ခတ်ဗေဒင်တွက်ချက်ခြင်း မှာ တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့သူပါ"

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ ဖုန်းအာအတွက် တစ်စုံတစ်ရာသော အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ သူက တွက်ချက်ပေးခဲ့လို့ ငါ အဲဒီကို အရောက်သွားခဲ့တာပဲ"

"တာအို လီ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင်မူ ဆိုလိုရင်းနက်နဲသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

တာအို လီ ဟု ခေါ်သော ထိုလူငယ်ကလည်း ပြန်လည် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်သည်။

"တာအို ဖန့် ကျွန်တော်လည်း တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ခင်ဗျာ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟယ်ပိုင်ယန်ကတော့ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို အထင်သေးသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ထိုအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးနှစ်ဦးမှာ ကံကောင်း၍ သခင်မကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို ရထားသည့် လူလိမ်လူညာများဟုသာ သတ်မှတ်ထားသည်။

ချူလန်က ဖန့်ချန်အတွက် တည်းခိုရန် နေရာစီစဉ်ပေးရန် ဟယ်ပိုင်ယန်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်မူ စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် သားဖြစ်သူရှိရာ အဆောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဟယ်ပိုင်ယန်သည်လည်း အစေခံမလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ကာ ဖန့်ချန်တို့ကို နေရာချပေးရန် ခိုင်းစေပြီးနောက် ဖန့်ချန်နှင့် လီတောက်ယီတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အစေခံမလေးက ဖန့်ချန်အား သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အဆောင်တစ်ခုသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"သခင်လေးဖန့် ဒီအဆောင်မှာပဲ တည်းခိုရမှာပါ တာအို လီ ကလည်း ဒီအဆောင်မှာပဲ ရှိနေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အပေါ်ထပ်မှာ နေတာပါ"

အစေခံမလေး ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က ခပ်မှိန်မှိန် ပြုံးလိုက်ပြီး လီတောက်ယဲ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုလီ က ရုပ်ဖျက်အတတ် မှာ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ အမွေအနှစ်မျိုးက အပြာရောင်တာအိုနယ်မြေမှာတောင် ရှားပါးလှပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လီတောက်ယီ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စကားပြောလိုက်သည်။

(မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ)

လီတောက်ယဲ့ က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးပြရင်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

(ဖန့်ချန် မင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတာပဲ ငါ့ရဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင်တွက်ချက်မှုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ မင်းကို မြင်လိုက်ရတာ ငါ့မျက်လုံးတောင် မယုံနိုင်ဘူး)

"တာအိုလီ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီသာ မပါရင် သခင်မကြီး ချူလန် က တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကို လာမှာမဟုတ်သလို ကျွန်တော်နဲ့လည်း တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က အပြင်ပန်းတွင် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောဆိုနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသည်။

(ချူလန် ကို တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းဆီ လွှတ်လိုက်တာ တကယ်ပဲ မင်းလား ချင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လန်ယာမျိုးနွယ်စု စစ်ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား)

ဖန့်ချန်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

(ချူလန် သာ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကို သွားရင် ချင်ဖုန်း အတွက် အကူအညီရနိုင်မယ်လို့ ငါ တွက်ချက်မိခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ တွေ့မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး ချင်မျိုးနွယ်နဲ့ လန်ယာမျိုးနွယ် စစ်ပွဲကတော့ ရှောင်လွှဲဖို့ ခက်လိမ့်မယ် မင်းမှာ တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းချက် ရှိလား)

"ကျွန်တော် နေမင်းသီး ရှိတဲ့နေရာကို သိတယ် သခင်မကြီး ချူလန်အတွက် တစ်လုံးရှာပေးနိုင်ရင် ချင်ဖုန်းရဲ့ ပြဿနာ ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

(ဒါတွေအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ရှိနေတာ ချင်နယဲ့ ကို တွေ့ပြီးပြီလား သူက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူပဲ)

ဖန့်ချန်၏ ထို စကားကြောင့် လီတောက်ယဲ့၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားသည်။

အရိပ်ထဲမှ ချောင်းမြောင်းနားထောင်နေသော ဟယ်ပိုင်ယန်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အပေါ်ယံ စကားပြောဆိုမှုများကိုသာ ကြားရသည့်အတွက် ဘာမှထူးခြားမှုမရှိဟု ထင်မှတ်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အစောင့်အရှောက်များ ကင်းဝေးသွားသည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် အခန်းအတွင်း အသံလုံမှော်အစီအရင်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ခင်းကျင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီတောက်ယဲ့ကို ကြည့်ကာ အားရပါးရ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းကို ဒီမှာ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ပဲ ဝမ်းသာပါတယ်"

"တကယ်ပဲ... ငါလည်း မယုံနိုင်အောင်ပါပဲ"

လီတောက်ယဲ့က အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရင်းနှီးသော အမူအရာ ပြန်ပေါ်လာသည်။

"ချင်နယဲ့ က တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းကလား"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူသိထားသည့် အချက်အလက်များ၊ ချင်နယဲ့၏ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်များနှင့် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း၏ ရက်စက်မှုများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး

"ဒီကောင်က ဟန်ဆောင်တာ တော်တော်တော်တာပဲ ငါ့ရဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာတောင် သူ့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို လုံးဝ မရိပ်မိခဲ့ဘူး သူက မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြား စစ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး သွေးစတေးပွဲ လုပ်ချင်နေတာကိုး"

"မင်းမှာ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ် မဟုတ်လား"

လီတောက်ယဲ့က မျှော်လင့်တကြီး မေးသည်။

"ငါ ချင်စံအိမ်တော်မှာ ဧည့်သည်အဖြစ် ခိုလှုံနေတာ မကြာသေးဘူး ဒီကနေ ထပ်ပြေးနေရဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ဘဝက တကယ်ကို ဒုက္ခပါပဲ"

"နေမင်းသီး ကို ရအောင်ယူနိုင်ရင် ချင်နယဲ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ခေတ္တရပ်ကာ လီတောက်ယဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ မီးတောက်အင်ပါယာ ကနေဆိုရင် ဒီနေရာက တော်တော်ဝေးတယ်နော်"

လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ပြောရရင်တော့ ရှည်တယ်ကွာ မဟာချန်း မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေပြီးနောက် ငါ တိုက်ကြီးတစ်ခွင် လျှောက်သွားရင်းနဲ့ မိစ္ဆာမ တစ်ယောက်နဲ့ တိုးပြီး ဖမ်းခေါ်ခံခဲ့ရတာ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကမှ သူမလက်ထဲက ခက်ခက်ခဲခဲ လွတ်ခဲ့တာ ငါ့ရဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင်အရ ဒီနေရာက ငါ့အတွက် အန္တရာယ်ကင်းပြီး ကံကောင်းမယ်လို့ သိရလို့ လာခဲ့တာပါ"

ဖန့်ချန်သည် ဖေယွီယွဲ့ နှင့် ရှကျီ တို့၏ သတင်းကို မေးမြန်းကြည့်ရာ လီတောက်ယဲ့က ရှကျီ သည် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အစွန်းဆုံး မြောက်ဘက်ဒေသတွင် ရှိနေကြောင်း၊ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသေးသဖြင့် အတိအကျ မသိရသေးကြောင်း ပြောပြသည်။

"ချင်နယဲ့ ကို မင်း ဘယ်နှစ်ခါ တွေ့ဖူးလဲ သူက စံအိမ်တော်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ နေတာလဲ"

ဟု ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

လီတောက်ယဲ့က လမ်းညွှန်ချက်ပေးပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို လွှတ်တင်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ချင်စံအိမ်တော်အတွင်း အရိပ်သဖွယ် လှည့်လည်သွားလာရင်း နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်ပေါများသည့် သီးသန့်ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦး သည် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းအနားတွင် ထိုင်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။

သူ၏ ပုံစံမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ မိစ္ဆာဆန်သော သွေးအရှိန်အဝါများ ခိုအောင်းနေသည်။

ထိုလူငယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ချူလန်၏ ယုံကြည်ရသော အစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျင့်ကြံသူ က ရပ်နေပြီး ချူလန်၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဖန့်ချန်အကြောင်းကို အစီရင်ခံနေသည်။

"သခင်လေး ချင်နယဲ့ ဒီအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက နေမင်းသီးအကြောင်း သိတယ်လို့ ပြောနေတယ် ကျွန်တော် သူ့ကို ညတွင်းချင်းပဲ လက်စဖျောက်လိုက်ရမလား"

ဟု ထိုသူလျှိုက ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်နယဲ့က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့ဦး သူက ငါတို့အတွက် နေမင်းသီးကို ရှာပေးနိုင်မလားဆိုတာ အရင်ကြည့်ရသေးတာပေါ့ တကယ်လို့ သူက တကယ်သိနေတယ်ဆိုရင် အဲဒီအသီးကို ငါတို့လက်ထဲ ရောက်မှပဲ သူ့ကို သတ်ပစ်တာက ပိုအကျိုးရှိမှာပေါ့"

ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို သတ်မှာလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"