အခန်း (၅၈၅-၅၈၆)

အခန်း ၅၈၅ - အရာရာဟာ တွက်ချက်လို့ရတယ်

ဟွာချန်းချီ၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသော ပုံစံနှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ကြည့်ပြီး လီတောက်ယဲ့မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ စိုးရိမ်စိတ်များ တရိပ်ရိပ် တက်လာတော့သည်။

သူသည် ဖန့်ချန်၏ နားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဖန့်ချန် ငါတို့ တကယ်ပဲ ရှုံးတော့မှာလား ဟိုဘက်ကကောင်က တော်တော်လေး ဟန်ကျနေတာ ငါ့ ရဲ့ ကြယ်တာရာ ဟောကိန်း နဲ့ တစ်ချက်လောက် အရှုံးအနိုင်ကို တွက်ချက်ကြည့်ပေးရမလား"

ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လီတောက်ယဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မင်ရဲ့ ကြယ်တာရာ ဟောကိန်းက ဒီလို ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ကျောက်တုံးထဲက အရာတွေကိုပါ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်လို့လား"

"ဒါပေါ့ ငါ့ရဲ့ပညာက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးပေါ်က ဘယ်အရာကိုမဆို တွက်ချက်လို့ ရပါတယ် အရာရာဟာ တွက်ချက်လို့ ရတာချည်းပါပဲ"

" ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုသာ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် နတ်မိမယ်တွေ ဘယ်အချိန် ရေချိုးမလဲ၊ သူတို့ရဲ့ ရာသီသွေး ဘယ်တော့လာမလဲဆိုတာကအစ ငါက အပိုင်တွက်ပြလို့ ရတယ်"

ဟု လီတောက်ယဲ့က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"နတ်မိမယ်တွေက မင်းကို အဲဒါမျိုးတွေ တွက်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဒီကိစ္စအတွက် မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အကုန်မခံနဲ့ဦး ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်"

ဟု ဆိုကာ စိတ်အေးလက်အေးပင် ရှိနေသည်။

ထို့နောက် ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို အသာအယာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ဆိုင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးရာအောက် တန်ဖိုးရှိသော ကျောက်တုံးများကို တစ်တုံးချင်းစီ စတင် စစ်ဆေးတော့သည်။

ယခုအခါ ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ယခင် မဟာချန်းနိုင်ငံတော်တွင် ရှိစဉ်ကထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး သန်မာနေပြီဖြစ်ရာ ကျောက်တုံးများ၏ အတွင်းပိုင်းကို ထိုးဖောက်ကြည့်မြင်ရန်မှာ သူ့အတွက် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟော... ကြည့်စမ်း ဒါ... ဒါက ကျိန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျောက်မျက်စစ်ဆေးနည်း မဟုတ်လား"

လူအုပ်ကြားမှ အံ့သြဘနန်း အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အံ့မခန်းပါပဲ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ သူတို့ရဲ့ ကျောက်မျက်စစ်ဆေးနည်းက တခြားဂိုဏ်းတွေထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်နေတာပဲ"

ဟု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အားကျမနာလိုစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟွာချန်းချီသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးမှ အဖြူရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုစွမ်းအင်များမှာ ကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်ကာ အတွင်းပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေခြင်းပင်။

လီတောက်ယဲ့ကတော့ ထိုအခြင်းအရာကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအဖြူရောင်အလင်းမှာ သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုသာ အကွက်ချ ဖန်တီးထားပုံရသဖြင့်

"ဒါက တကယ့်နည်းစနစ်လား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ပြပဲလား"

ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ဟွာချန်းချီက ကျောက်တုံးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အလင်းများမှာ ကျောက်တုံးအတွင်းသို့ လုံးဝ ပျော်ဝင်သွားပြီး ကျောက်တုံးဆီမှ အပြာရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့လေးများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟွာချန်းချီ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။

သူသည် လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော်လည်း တန်ဖိုးအားဖြင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် လေးရာတန်သည့် ထိုကျောက်တုံးကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုကျောက်တုံးက သူ ထင်ထားသည်ထက် အရည်အသွေး ပိုကောင်းနေခြင်းပင်။

သာမန်လူများမှာ ကျောက်တုံး၏ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်ကိုသာ ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ကြသော်လည်း သူ၏ နည်းစနစ်က ကျောက်တုံး၏ အတွင်းပိုင်း အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် စမ်းသပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်မျက်ပညာတွင် ကံတရားနှင့် လက်တွေ့ အခြေအနေကလည်း အရေးကြီးသည်။

အရည်အသွေးကောင်းသော်လည်း ဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ဘာမှ ထွက်မလာသည်မျိုးလည်း ရှိတတ်သည်။

ဟွာချန်းချီသည် အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ရာ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ခြင်းမပြုဘဲ အခြားကျောက်တုံးများကိုပါ ဆက်လက် စစ်ဆေးနေပြန်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထိုနည်းစနစ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ သုံးစွဲခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတော်လေး ကုန်ခမ်းစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် အစောပိုင်းက ရွေးထားသည့် အပြာရောင်အလင်း ထွက်နေသော ကျောက်တုံးကိုသာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဖန့်ချန်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငိုင်တိုင်တိုင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဘေးကလူများက သူ့ကို ဘာရွေးရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

ချင်ရွှမ်းနှင့် သူမ၏ အပေါင်းအပါများကတော့ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး၊ ချင်ရွှမ်းကမူ ဖန့်ချန် စံအိမ်တော်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် လူလွှတ်၍ အရိုးကွဲအောင် ပညာပေးရန် တေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

လူအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ဟယ်ပိုင်ယန်ကတော့ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် သတင်းပို့စာချွန်လွှာ တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့်ကတော့ ဟွာချန်းချီနဲ့ ကျောက်မျက်ပြိုင်ပွဲမှာ ရှုံးတော့မယ့်ပုံပါပဲ သူက ရှုံးရင် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာပေးပြီး ဒူးထောက်ထွက်သွားမယ်လို့ လောင်းထားပါတယ် ဒါဟာ သခင်မကြီးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချင်စံအိမ်တော်၌ သခင်မကြီး ချူလန်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် အခြား သခင်မတစ်ဦးဖြစ်သော ဝူဝမ် တို့၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

"ဒီကိစ္စက ချူလန်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ဖုန်းအာရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့်ပါ အခု ချူလန်က နေမင်းသီးရှိတဲ့နေရာကို သိတဲ့သူကို ရှာတွေ့ထားပြီဆိုတော့ အဲဒီအသီးကိုသာ ဘိုးဘေးဆီ ဆက်သနိုင်ရင် ဖုန်းအာကို ပြစ်ဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးမှာပါ"

ဟု ဝူဝမ်က ကြားဝင် ဖျောင်းဖျနေသည်။

သို့သော် ချူလန်၏ ခင်ပွန်းမှာ ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။

"နေမင်းသီး ဟုတ်လား ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင်တောင် ရှာမတွေ့တဲ့ အသီးကို တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လူလိမ်က သိတယ်ဆိုတာ မင်း ယုံနေတာလား မင်းက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီးတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ကောင်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံနေရတာပဲ"

" ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒုတိယနဲ့ တတိယ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက မင်းကို ဘယ်လောက်တောင် လှောင်နေကြလဲ မင်းသိလား မင်းရော မင်းသားပါ ဝမ်အာနဲ့ နယဲ့အာတို့လို လိမ္မာရင် ငါ အသက်ပိုရှည်ဦးမယ်"

ထိုစဉ် ချူလန်နှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းဆီသို့ ဟယ်ပိုင်ယန်၏ သတင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ချူလန်၏ ခင်ပွန်းက ပို၍ပင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း မင်းရှာလာတဲ့ အဲဒီလူလိမ်က အခု ကျိန်းယန်ဂိုဏ်းက ဟွာချန်းချီနဲ့ လောင်းကြေးထပ်နေပြန်ပြီ"

" မင်းပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာကိုပါ အကုန်ခံမလို့တဲ့ ဒီနေ့ ပြီးရင်တော့ မင်းဟာ တစ်လောကလုံးရဲ့ ဟာသ ဖြစ်တော့မှာပဲ"

"ကျွန်မ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ခန်းမ ကို သွားလိုက်ဦးမယ်"

ဟု ချူလန်က တိုးတိုးလေး ဆိုကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်သည်။

"ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ် ငါတို့ ချင်စံအိမ်ထဲမှာ လာပြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ လုပ်နေတဲ့ အဲဒီလူလိမ်ကို ငါကိုယ်တိုင် စာရင်းရှင်းရမယ်"

ဟု သူမ၏ ခင်ပွန်းက အေးစက်စက် ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ရပ်ကွက်တွင် ဟွာချန်းချီက ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ ဘာရွေးရမှန်း မသိသေးဘူးလား မင်းမှာ ပညာမရှိရင်လည်း ဘေးကလူတွေကို အကူအညီ တောင်းလိုက်လေ ဒါမှမဟုတ်လည်း အခုပဲ ဝပ်တွားဖို့ ပြင်လိုက်တော့မလား"

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးနောက် ကျောက်တုံးများကြားမှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကောက်ယူလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ထိုကျောက်တုံး၏ ဈေးနှုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၀ "

ဆိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တော် သေချာပြီလား လောင်းကြေးအရ ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးရာအောက် ကြိုက်တာ ရွေးလို့ ရတာပါ ဒီကျောက်တုံးရဲ့ အရည်အသွေးကတော့... ကျုပ်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဘယ်သူမှ မယူဘဲ ပစ်ထားတာ ကြာပါပြီ"

ဆိုင်ရှင်၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါပဲ ကျုပ်အတွက် ဒီကျောက်တုံးက လုံလောက်ပါတယ်"

လီတောက်ယဲ့မှာတော့ ချွေးစေးများပင် ပြန်လာတော့သည်။

"ဖန့်ချန် ငါတို့ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာကို အဆုံးရှုံးခံမလို့လား"

ဟု သူ စိုးရိမ်တကြီး တီးတိုးပြောလိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုံးနေဆဲပင်။

အခန်း ၅၈၆ - ဒါက နောက်ပြောင်တာသက်သက်ပါပဲ

ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်ခန်းမတစ်ခုလုံးသည် သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ခြားနေသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် တောက်ပနေကြပြီး၊ အားလုံး၏ အာရုံသည် ရှေ့မှောက်မှ မြင်ကွင်းပေါ်တွင်သာ စွဲထပ်နေတော့သည်။

"ဆိုင်ရှင်ဟွမ် ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့သူ့ကြားက အလောင်းအစားကို ဝင်စွက်ဖက်မလို့လား"

ဟွာချန်းချီ၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်လွန်းနေသော်လည်း ထိုတည်ငြိမ်မှုအောက်တွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

သူသည် ကျိန်းယန်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ယူရသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သလို၊ ကျောက်မျက်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တရားဝင်တပည့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းသည် ထိုနေရာရှိ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အမိန့်တော်တစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံလှသည်။

ဆိုင်ရှင်ဟွမ်မှာ ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ အမြန်ပင် လက်ကာပြလိုက်ရသည်။

"မလုပ်ရဲပါဘူးဗျာ ကျုပ်က တာအိုမိတ်ဆွေဖန့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို မြင်ပြီး မတော်တဆ စကားကျွံသွားတာပါ ခွင့်လွှတ်ပါ... ခွင့်လွှတ်ပါ"

ဟွာချန်းချီက ခပ်ထေ့ထေ့ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ဖန့်ချန်လက်ထဲမှ မွဲပြာရောင် ကျောက်တုံးငယ်လေးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်တုံးသည် မည်သည့်ဘက်မှ ကြည့်ကြည့် တန်ဖိုးရှိသော အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝမရှိပေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့် မင်း သိလား ဒီကျောက်တုံးက ဘာလို့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၀ ပဲ တန်တာလဲဆိုတာ"

ဟွာချန်းချီက သင်ကြားပြသပေးသည့် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ကာ

"ဘာလို့လဲ"

ဟု ခပ်တိုတိုပင် ပြန်မေးသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရက ကုန်ဆုံးနေပြီမို့လို့ပဲ ဒီကျောက်မျက်လောကထဲမှာ ရက်ပိုင်းလောက် ကျင်လည်ဖူးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ဒါကို သိကြတယ်"

" သူ့ရဲ့ အပြင်ခွံက ကြမ်းတမ်းလွန်းသလို၊ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရင်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိဘူး ခင်ဗျားကတော့ ကျောက်မျက်အကြောင်း ဘာမှ သိပုံမရဘူးပဲ"

ဟွာချန်းချီက ဟက်ဟက်ပတ်ပတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျုပ်ကတော့ လူလိမ်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူပြီး နာမည်ဖျက်မခံချင်ဘူး အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို နောက်တစ်တုံး ပြန်ရွေးဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ထပ်ပေးမယ် ငါးရာအောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဘယ်ကျောက်တုံးကိုမဆို ပြန်ရွေးနိုင်တယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှ လှောင်ရယ်သံများက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လူက တကယ်ပဲ အရှက်မရှိတာပဲ ဟွာချန်းချီက အခွင့်အရေးပေးနေတာတောင် ယူမလား ကြည့်ရအောင်"

ဟု တစ်ယောက်က တီးတိုးဆိုသည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများက ဟွာချန်းချီလက်ထဲမှ ၄၀၀ တန် ကျောက်တုံးဆီသို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အာရုံအောက်တွင် ထိုကျောက်တုံးကြီးသည် အပေါ်ယံ၌သာ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ အတုအယောင်များ ရှိနေပြီး အတွင်းပိုင်းမှာမူ ဖုန်မှုန့်များသာ ဖြစ်နေသည်ကို သူ အပိုင်မြင်နေရသည်။

"မလိုတော့ပါဘူး ကျုပ် ဒီတစ်တုံးနဲ့ပဲ ဆက်သွားမယ်"

ဖန့်ချန်က ပြတ်သားစွာပင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"သေချာပြီလား"

ဟွာချန်းချီက မေးသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာပင် တန်ပြန်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ရှုံးမှာ ကြောက်လို့ ငါ့ကို ကျောက်တုံးလဲခိုင်းနေတာလား"

ဟွာချန်းချီမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာ နီမြန်းသွားသည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်းက ကိုယ့်သင်္ချိုင်းကိုယ် တူးချင်နေမှတော့ ငါကလည်း မတားတော့ဘူး"

သူက သခင်လေး ချီဖာဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေး ချီဖာ ဒီပွဲကို ခင်ဗျားပဲ သက်သေအဖြစ် စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး"

ချီဖာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ရတာပေါ့ ကဲ ဘယ်သူက အရင်ဆုံး အရှက်ကွဲခံမလဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဆိုင်ပြင်ပမှ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့သော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီးမှာ ပင်လယ်ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဘေးသို့ ကွဲထွက်သွားကြသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်းချတိုင်း တစ်ဆိုင်လုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန့်ညားလှပြီး၊ သူသည် ချင်မျိုးနွယ်စု၏ အာဏာရှိ အကြီးအကဲ ချင်တျန်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် အဖေ"

ချင်နယဲ့က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် အဖေ"

ချင်ရွှမ်းကလည်း ချွဲနွဲ့သော လေသံဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သခင်မကြီး ချူလန်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာ ပို၍ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူမက ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ဝိညာဉ်စကားလှိုင်း ကို လွှတ်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့် ရှင် ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ ငါ့ ခင်ပွန်းက ဒေါသအရမ်းကြီးတာ အခု အခြေအနေက ရှင့်အတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ ငါ့သားအတွက်ပါ အန္တရာယ်ရှိနေပြီ"

"သခင်မကြီး ချူ စိတ်အေးအေးထားပါ ကျုပ်မှာ တွက်ချက်မှု ရှိပါတယ်"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။

ချင်တျန်းသည် ဆိုင်အတွင်းရှိ လူအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်။

သူ၏ အကြည့်က ချီဖာထံ ရောက်သောအခါမှ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး

"သခင်လေး ချီဖာလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား"

ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ချင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲပါလား ဒီမှာ ကျောက်မျက်ပြိုင်ပွဲလေး လုပ်နေလို့ ကျုပ်က သက်သေလုပ်ပေးနေတာပါ"

ချီဖာက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။

သူက ချူလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပြိုင်ပွဲက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် သခင်မကြီး ချူလန်ကိုယ်တိုင် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကနေ ပင့်ဖိတ်လာတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူဆိုတော့ ကျုပ်တို့လည်း ပညာမြင်ရမှာပေါ့"

ချင်တျန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကလား"

ဖန့်ချန်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ဖန့်ချန် အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ကောင်းပြီ... ဆက်လုပ်ကြပါ ငါလည်း ဘယ်သူက လူလိမ်လဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

ချင်တျန်းက အေးစက်စက် ဆိုကာ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ကဲ စလိုက်ကြရအောင် တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့် ခင်ဗျားရဲ့ ၃၀ တန် ကျောက်တုံးကို အရင် ဖြတ်ကြည့်ရအောင်"

ချီဖာက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ကျောက်မျက်ဓားကို ယူကာ ကျောက်တုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

သူ၏ ဖြတ်တောက်ပုံမှာ မည်သည့် နည်းစနစ်မှ ပါဝင်ပုံမရဘဲ သာမန် ထင်းခုတ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။

လူတိုင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့နေကြသည်။

"ဖြတ်"

ကျောက်တုံးလေးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

အထဲတွင် ဘာအလင်းမှ ထွက်မလာပေ။

သို့သော် ဖန့်ချန်က စိတ်မပျက်ဘဲ နောက်ထပ် တစ်လွှာကို ထပ်မံ ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သဲပွင့်ခန့်ရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက် အစအနလေးအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီဖာက ရှေ့တိုးကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်စလေးတွေ ထွက်လာတာပဲ စုလိုက်ရင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်တုံးစာတော့ ရှိမယ် ၃၀ ပေးဝယ်ပြီး ၁ တုံး ပြန်ရတာဆိုတော့ ခင်ဗျားက ၂၉ တုံး ရှုံးသွားတာပေါ့"

လူအုပ်ကြီးက တဝေါဝေါ ရယ်မောကြသည်။

"ဟားဟား အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁ တုံးတဲ့လား ဒါက တကယ့်ကို အံ့မခန်း ရတနာပဲဟေ့"

ဟု တစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်တျန်း၏ မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုကြောင့် ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။

သူသည် ချူလန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချူလန်မှာ မျက်နှာကို ငုံ့ထားရတော့သည်။

"အလှည့်ရောက်ပြီ"

ဟွာချန်းချီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှေ့တိုးလာသည်။

သူသည် သူ၏ ၄၀၀ တန် ကျောက်တုံးကြီးကို အလွန်နူးညံ့သော နည်းစနစ်ဖြင့် စတင် ဖြတ်တောက်တော့သည်။

"ဒီမှာကြည့်စမ်း ဒါက ကျိန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရာပဲ"

လူအုပ်ကြီးက အားကျစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဟွာချန်းချီက ကျောက်ခွံကို တစ်လွှာချင်း ခွာထုတ်နေသည်။

ကျောက်တုံးကြီးမှာ တဖြည်းဖြတ် သေးငယ်လာသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသလို ဝိညာဉ်အလင်းများ ထွက်မလာသေးပေ။

ဟွာချန်းချီ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ စတင် စီးကျလာသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ... ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုက မှားနေတာလား သူက စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်တကြား တွေးနေမိသည်။

သူသည် ကျောက်မျက်ဓားကို ပို၍ ဂရုတစိုက် ကိုင်ကာ ကျောက်တုံးကို ငုံးဥခန့်အထိ သေးငယ်အောင် ဖြတ်လိုက်သည်။

ဗလာ ဘာမှ မရှိ

ဟွာချန်းချီ၏ လက်များ တုန်ယင်လာသည်။

သူက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ကျောက်စလေးကိုပါ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ခြေမွှပစ်လိုက်သော်လည်း ရလဒ်ကတော့ အတူတူပင်။

တစ်ဆိုင်လုံး သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

၄၀၀ တန် ကျောက်တုံးကြီးထဲမှ ဘာမှ ထွက်မလာဘဲ ဗလာဖြစ်နေသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် မယုံနိုင်စရာပင်။

လီတောက်ယဲ့က ရုတ်တရက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ကြည့်စမ်း ကျိန်းယန်ဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်က ဘာမှ မရဘူးတဲ့လား တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့်ကတော့ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်တုံး ရသေးတယ်ဟေ့ အဲဒီတော့ အနိုင်အရှုံးက ရှင်းနေပြီ မဟုတ်လား"

ဟွာချန်းချီမှာ ခြေကုန်လက်ပန်း ကျသွားပြီး မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူသည် မွဲပြာနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဖန့်ချန်၏ လေသံက အေးစက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဟွာ အလောင်းအစားအတိုင်း ခင်ဗျား ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာကနေ ဝပ်တွားထွက်သွားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ"

ဟွာချန်းချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို တောင့်တင်းသွားသည်။

ထိုစဉ် ချင်နယဲ့က ချက်ချင်း ကြားဝင်ကာ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဖန့် ကျုပ်တို့က ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် နည်းနည်း နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ အဲဒါကို အတည်ကြီး မယူပါနဲ့ဦး"

"စီနီယာ ဟွာက ကျိန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲလေ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ သူ့ကို ဝပ်တွားခိုင်းမလို့လား"

ဖန့်ချန်က ချင်နယဲ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ပြောင်တာ ဟုတ်လား တကယ်လို့ ငါသာ ရှုံးခဲ့ရင် မင်းတို့က ငါ့ကို အခုလို နောက်ပြောင်တာပါလို့ ပြောပြီး လွှတ်ပေးမှာလား"

ချင်နယဲ့မှာ ဆွံ့အသွားသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ပြန်လည် တင်းမာလာပြန်တော့သည်။