အခန်း (၅၈၉-၅၉၀)

အခန်း ၅၈၉ - ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးကျိုးကို တွက်ချက်ခြင်း

ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အသိကို အဝေးသို့ လွှတ်တင်ထားပြီး ချင်နယဲ့နှင့် ချီဖာတို့၏ စကားဝိုင်းကို ခေတ္တမျှ ထပ်မံ နားစွင့်နေခဲ့သည်။

ချင်နယဲ့သည် သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်သာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသွားသော်လည်း သူ၏ အထွေထွေ အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိရန်အတွက်မူ ထိုပမာဏမှာ လုံလောက်လှပေသည်။

ချင်စံအိမ်တော် ရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာက ချင်မျိုးနွယ်စုနှင့် လန်ယာမျိုးနွယ်စုတို့သည် မကြာမီ စစ်ဖြစ်တော့မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသော်လည်း ထိုစစ်ပွဲသည် ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်မည့် ပဋိပက္ခလေးတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။

သို့သော် ဖန့်ချန်ကမူ ထိုထက်မကသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီး နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။

"ဖန့်ချန် လက်ဖက်ရည် သောက်ဦး"

လီတောက်ယဲ့က ဖန့်ချန်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း ဆိုသည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေကြပြီး ချင်နယဲ့တို့ ရှိနေသည့် နေရာနှင့် ခြေလှမ်း တစ်ရာခန့်သာ ကွာဝေးသည်။

ဖန့်ချန်က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် လီတောက်ယဲ့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဖန့်ချန် ဟွာချန်းချီက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း က ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာ ဟောကိန်း နဲ့ မတွက်ကြည့်တာလဲ"

လီတောက်ယဲ့က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသည်။

"အဲဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်ကုန်တာ ယေဘုယျကျတဲ့ ကိစ္စတွေကို တွက်ချက်တာက ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ဒီလို တိကျတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သိဖို့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း အနည်းဆုံး အနှစ်ငါးဆယ်လောက် ပေးဆပ်ရပါလိမ့်မယ်"

လီတောက်ယဲ့က ခေတ္တမျှ တိတ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ဖန့်ချန် ချင်နယဲ့အပြင် ချင်မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေ တခြား ရှိနေဦးမလား ချီဖာကကော အဲဒီဂိုဏ်းက ဖြစ်နေနိုင်မလား"

ဖန့်ချန်က ချက်ချင်း အဖြေမပေးဘဲ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်နေသည်။

လီတောက်ယဲ့က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း

"ငါ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မြင်ဖူးပြီးကတည်းက လူတိုင်းကို အဲဒီဂိုဏ်းကလို့ သံသယဝင်နေမိတာ"

"ဝိညာဉ်သွေးဆေးလုံး ကို သောက်လိုက်တာနဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိသိသာသာ တိုးတက်လာတဲ့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်း အတားအဆီး တွေကိုပါ ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်လေ"

ဖန့်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည်။

"ဒီလို ဆွဲဆောင်မှုကို သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ တွန်းလှန်ဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ အတွေးက မှန်ပါတယ် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လီတောက်ယဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်လို့ ရပါ့မလား အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေကကော ဒါကို ဂရုမစိုက်ကြဘူးလား"

ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ဌာန ကို တွေးမိကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဂရုမစိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး စီမံခန့်ခွဲဖို့ ခက်ခဲနေတာပါ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဘယ်သူက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားလဲဆိုတာ ခွဲခြားနိုင်ဖို့ လိုတယ်"

"သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေပြီး သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို ကြည့်ရုံနဲ့ ခွဲခြားလို့ မရဘူး အဲဒါက အကြီးအကဲတွေအတွက်တောင် ခေါင်းခဲစရာပဲ"

ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူက ငါတို့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်း က တပည့်ကို ဒီလို စော်ကားရဲတာလဲ အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း"

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လူရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်လာသူမှာ နက်မှောင်သော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။

"ဒါ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက အစောင့်အရှောက် ကျောက် မဟုတ်လား"

"အစောင့်အရှောက် ကျောက်က ဒေါသသိပ်ကြီးတာ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ"

"ငါ ကြားတာတော့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဘိုးဘေးကြီးက ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ"

" အစောင့်အရှောက် ကျောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကတင် ရွှေအမြုတေ အဆင့်နှောင်းပိုင်းကို ရောက်နေပြီ သူက နောက်ဆို ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမယ့်သူပဲ"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေသော ချင်နယဲ့က ရောက်လာသူများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျိန်းယန် တာအိုဂိုဏ်းမှာ အစောင့်အရှောက် တစ်ရာကျော် ရှိတယ် အစောင့်အရှောက် ကျောက်ရဲ့ စွမ်းအားက ထိပ်တန်းမဟုတ်သေးပေမဲ့ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကို အမှုန့်လုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"

ချင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင် အောင်နိုင်သူ အပြုံးများ ပေါ်လာကြသည်။

"အစောင့်အရှောက်... ကျောက်..."

ဟွာချန်းချီသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာသည်အထိ သတိလစ်ချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မကြောက်နဲ့ ငါ ဒီကို ရောက်ပြီ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကောင်က မင်းကို ဒီလိုလုပ်တာလား ဟွန့်... တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ငါတို့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ စစ်ဖြစ်ချင်နေတာပဲ"

အစောင့်အရှောက် ကျောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဟွာချန်းချီကို ချည်နှောင်ထားသည့် ရွှေရောင်ကြိုးများကို သူ၏ ခွန်အားဖြင့် အတင်း ဆွဲဖြုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်... အစောင့်အရှောက် ကျောက် အံ့သြသွားသည်။

ထိုရွှေရောင်ကြိုးများမှာ တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ပေ။

"ငါက မဖြတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုဓားသည် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ပြီး ဝိညာဉ်တံဆိပ် ၇၂ ခု ပါဝင်သည့် အဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ချွတ်"

ဓားနှင့် ကြိုး ထိမှန်သွားသည့်အခါ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မယုံနိုင်စရာမှာ... အစောင့်အရှောက် ကျောက်၏ ဓားမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး ဓားစလေးများမှာ ဟွာချန်းချီ၏ ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေး အလွှာကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးစို့သွားစေသည်။

တစ်မြို့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချင်နယဲ့၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များ တင်းမာလာသည်။

'ဒီရွှေရောင်ကြိုးက ဘာလဲ မှော်လက်နက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် နည်းစနစ်တစ်ခုလား တကယ်လို့ ဒါက နည်းစနစ်တစ်ခုဆိုရင် အစောင့်အရှောက် ကျောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်ရှိနေတာလဲ အကယ်၍ ဒါက မှော်လက်နက်ဆိုရင်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ'

အစောင့်အရှောက် ကျောက်သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြိုးစားသော်လည်း ကြိုးများကို မဖြတ်နိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဟွာချန်းချီက သတိပေးလိုက်ရသည်။

"အစောင့်အရှောက် ကျောက် အရင်ဆုံး တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကောင်ကို အရင်ရှာပါဦး"

"မှန်တယ်"

အစောင့်အရှောက် ကျောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် အောက်တွင် ရှိနေသော လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကြွက်တွေ အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့စမ်း မထွက်လာရင် ငါ အချိန်ရတဲ့အခါ မင်းတို့ဂိုဏ်းဆီ လာလည်ပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရွှေရောင်ကြိုးများစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစောင့်အရှောက် ကျောက်နှင့် သူနှင့်အတူ ပါလာသော တပည့်အားလုံးသည် ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး ဟွာချန်းချီ၏ ဘေးတွင် ဇောက်ထိုး ချိတ်ဆွဲခံလိုက်ရတော့သည်။

အစောင့်အရှောက် ကျောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရုန်းကန်သော်လည်း... သူ ရုန်းလေလေ၊ ကြိုးများက ပို၍ တင်းကျပ်လာလေ ဖြစ်နေသည်။

"ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက်တောင် အချုပ်ခံလိုက်ရပြီလား"

ကြည့်နေသူများမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ ချင်နယဲ့မှာလည်း စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာတော့သည်။

"ဒီလူက တကယ်ပဲ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကလား ဒါက ဘာနည်းစနစ်လဲ"

ချီဖာက မေးလိုက်သည်။

ချင်နယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ် ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်းက လူတစ်ယောက်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ချုပ်နှောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် သူက အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေ အထွတ်ထိပ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် တောင် ဖြစ်နေနိုင်တယ်"

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် လီတောက်ယဲ့မှာ ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်နေသည်။

"ဖန့်ချန် မင်း တကယ်ပဲ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးနဲ့ ရန်ဖြစ်မလို့လား"

"အချိန်မတန်သေးဘူး သူတို့မှာ ဘာလက်နက်တွေ ရှိသေးလဲ သိရအောင် ငါတို့က သူတို့ကို ကောင်းကောင်း နှိုးဆွပေးဖို့ လိုတယ်"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေသည်။

လီတောက်ယဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး ငါ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးကို တွက်ချက်ကြည့်မှ ဖြစ်တော့မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လီတောက်ယဲ့သည် သူ၏ ကြယ်တာရာ ဟောကိန်း ကို စတင် အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ရှေ့ရေးကို တွက်ချက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

အခန်း ၅၉၀ - ကျေးဇူးပြုပြီး လာခဲ့ပါ၊ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်

ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းဝင်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဝါရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

ဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက်များသည် မိမိတို့လုပ်ဆောင်နေသော တာဝန်များကို ချက်ချင်းလက်စသတ်ကာ မဏ္ဍပ်တစ်ခုဆီသို့ အလောတကြီး စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

သူတို့ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးမှာ ထိုနေရာ၌ ရပ်စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုသူကို မြင်သည်နှင့် အစောင့်အရှောက်များအားလုံးက လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲ ဖန့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ"

အဘိုးအိုတာအိုဘုန်းကြီးက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွညိတ်ပြသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာမူ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကြေးမှန် ပေါ်မှ မခွာပေ။

အစောင့်အရှောက်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်နေကြသည်။

ခေတ္တမျှကြာသောအခါမှ အဘိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြီး

"လာကြ ဒါကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်း"

ဟု ဆိုသည်။

အစောင့်အရှောက်များ ဝိုင်းအုံကြည့်လိုက်ကြရာ မှန်ထဲတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အားလုံး ဆွံ့အသွားကြရသည်။

အစောင့်အရှောက် ကျောက်နှင့် ဟွာချန်းချီအပါအဝင် သူတို့ဂိုဏ်းသားများမှာ လေထဲတွင် ဇောက်ထိုး ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစောင့်အရှောက်များ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်သွားသည်။

"ဘယ်သူက ငါတို့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းကို ဒီလောက် စော်ကားရဲတာလဲ"

အကြီးအကဲဖန့်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေလို့ ငါကြားတယ် မင်းတို့ကော ဘယ်လိုထင်လဲ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းငယ်လေးက ငါတို့ကို ဒီလိုအရှက်ခွဲတာကို ငြိမ်ခံနေရင် ငါတို့ဂိုဏ်းက တခြားဂိုဏ်းတွေကြားမှာ ဟာသဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

အစောင့်အရှောက်များက တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲဖန့် အမိန့်သာပေးပါ"

"ကောင်းပြီ အဲဒီ အရှက်မရှိတဲ့ကောင်တွေကို သွားခေါ်လာခဲ့ကြ ပြီးတော့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လူကိုလည်း ဒီကို ဖိတ်လာခဲ့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့"

အကြီးအကဲဖန့်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါကိုယ်တိုင်တော့ မလိုက်တော့ဘူး တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းလို နေရာမျိုးကို ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် က သွားဖြေရှင်းရတယ်ဆိုရင် ဒါက ဟာသဖြစ်ရုံတင်မကဘူး လူရယ်စရာကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

သူပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းမှ ဓားအလင်းတန်းများစွာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းတွင် ဖန့်ချန်သည် လီတောက်ယဲ့ ဗေဒင်တွက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ မင်း တွက်လို့ရပြီလား"

လီတောက်ယဲ့၏ ကိုယ်တွင်းအပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ အဖြူရောင်အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အလွန်တရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော်လည်း မျက်နှာကတော့ ပြုံးနေဆဲပင်။

"ဖြောင့်မတ်သူတွေအတွက် ကံတရားက အမြဲမျက်နှာသာပေးပါတယ် "

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"

ထိုစဉ် အဆောက်အအုံထိပ်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ဟွာချန်းချီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

"မင်းတို့လို ကြွက်တွေ ငါ့ကို စော်ကားတာတင် မအားသေးဘူး အခု အစောင့်အရှောက် ကျောက်ကိုပါ ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့"

" ငါတို့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးရင် မင်းတို့အတွက် လမ်းစရှိသေးတယ် မဟုတ်ရင်တော့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက မြေလှန်ခံရဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

ဖန့်ချန်ကတော့ သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဖက်ရည်ကိုသာ အေးဆေးစွာ သောက်နေသည်။

အစောင့်အရှောက် ကျောက်မှာမူ ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေ၏။

သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပါလျက်နှင့် ထိုကဲ့သို့ ဇောက်ထိုးချိတ်ဆွဲခံထားရခြင်းမှာ သူ၏ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး အရှက်ကွဲမှုပင်။

မကြာမီ မြို့သူမြို့သားများက ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း လူတွေအများကြီး လာနေပြီ"

ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ရာနီးပါးသည် တိမ်တိုက်များကို ခွင်း၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ထိုသူအားလုံးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ အကုန်လုံး ရောက်လာတာလား"

လူအုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဟွာချန်းချီနှင့် အစောင့်အရှောက် ကျောက်တို့မှာတော့ အားတက်သွားကြသည်။

သူတို့ဂိုဏ်းက ဤကိစ္စကို ထိုမျှအရေးတယူရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အစောင့်အရှောက် တစ်ရာနီးပါး ရောက်လာမှတော့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လူသည် မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီးပါစေ၊ ဒူးထောက်တောင်းပန်ရတော့မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

အစောင့်အရှောက်များထဲမှ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပါးပါးနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရှေ့သို့ထွက်လာသည်။

သူသည် အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီ ဖြစ်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။

"အစောင့်အရှောက် ကျောက် မင်းကတော့ တကယ့်ကို အရှက်ခွဲတာပဲ မင်းကြောင့် ဂိုဏ်းရဲ့သိက္ခာတွေ ကျကုန်ပြီ အကြီးအကဲဖန့်ကလည်း သိပ်ဒေါသထွက်နေတယ်"

ဘိုင်လီက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ထို့နောက် သူက ဟွာချန်းချီကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ညီလေးဟွာ ဒီကိစ္စပြီးရင် မင်း ဂိုဏ်းထဲမှာပဲ အောင်းနေပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်တဲ့အထိ အပြင်မထွက်နဲ့တော့"

"ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ နာမည်နောက်မှာ မင်းက သိပ်ပြီး ထောင်လွှားနေတာပဲ ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် သေချာမသိဘဲ လျှောက်လုပ်တော့ ဒီလိုဖြစ်တာပေါ့"

သူသည် ဟွာချန်းချီနှင့် ကျောက်တို့ကို ချည်ထားသော ကြိုးများကို ချက်ချင်း မဖြုတ်ပေးသေးဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေ ထွက်ခဲ့စမ်းပါ ငါတို့ အကြီးအကဲက မင်းကို ငါတို့ဂိုဏ်းဆီ ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ခိုင်းလိုက်တယ်"

တစ်ဖက်တွင် ချူလန်သည် အနက်ရောင်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်အတူ အဆောက်အအုံတစ်ခုပေါ်မှ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်လူမှာ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သိမြင်ခြင်းဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။

"သခင်မကြီး ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက အစောင့်အရှောက်တွေ ဒီမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ရင် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကြားဝင်ရလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင် ဘိုးဘေးတွေကို ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်"

ဟု ထိုလူက ဆိုသည်။

ချူလန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကြားဝင်မပါပါနဲ့ ဒါကို ငါ့အပေါ်မှာ ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

ထိုလူက အံ့သြသွားသည်။

"ဒီလောက် သာမန်ကိစ္စလေးအတွက် သိမြင်ခြင်းဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျေးဇူးကို သုံးလိုက်တာလား ဒါက ချင်ဖုန်းအတွက် အကျိုးရှိလို့လား"

ချူလန်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။

သူမသည် ဖန့်ချန်၏ အစီအစဉ်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း ဖန့်ချန်က သူမကို ချင်မျိုးနွယ်စု ကြားဝင်မပါအောင် တားဆီးပေးဖို့ တောင်းဆိုထားခဲ့သဖြင့် ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းတွင် ဖန့်ချန်က လီတောက်ယဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲစရင် မထိခိုက်အောင် ဝေးဝေးမှာ နေနော်"

"နေပါဦး ဖန့်ချန် အစောင့်အရှောက် တစ်ရာနီးပါး ရှိတာကို မင်း တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား"

လီတောက်ယဲ့ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သော်လည်း စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဖန့်ချန်သည် နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖန့်ချန်သည် အစောင့်အရှောက်များထဲမှ တစ်ဦး၏ အနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအစောင့်အရှောက်မှာ သတိပင်မထားမိလိုက်ဘဲ လွင့်ထွက်သွားကာ ချင်နယဲ့တို့ ရှိနေသည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝုန်းခနဲ ဝင်ဆောင့်မိတော့သည်။

အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီနှင့် အခြားသူများမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖန့်ချန်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ချူလန်ကတော့ အဝေးမှနေ၍ ဖန့်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"သူက ချင်နယဲ့ကိုပါ ဒီအရှုပ်အထွေးထဲ ဆွဲသွင်းနေတာလား"