အခန်း (၅၉၁-၅၉၂)

အခန်း ၅၉၁ - တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်

ဖန့်ချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ချင်နယဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ တုန့်ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်သလို ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက်များပင်လျှင် တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားခဲ့ရသည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကြီးမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လွင့်ထွက်သွားကြပြီး အချို့မှာလည်း ဘေးလွတ်ရာသို့ အလောတကြီး ထွက်ပြေးကြရသည်။

အစောင့်အရှောက်များ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ သတိလစ်နေသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကိုသာ တွေ့လိုက်ရတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ တိုက်ပွဲဝင်လျက် ထွက်လာသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ တိုက်ပွဲဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဖန့်ချန်၏ တိုက်စစ်အောက်တွင် ခုခံရုံသာ တတ်နိုင်ရှာသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်မှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ဝါးချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အက်ကွဲသွားရပြီး မည်သည့်မှော်အစီအရင်ကိုမျှ အသက်မသွင်းနိုင်ဘဲ ဖတ်ဖတ်မကွဲ အရေးနိမ့်နေရသည်။

"မြန်မြန် သခင်လေး အဆင်ပြေရဲ့လား သွားကြည့်ကြစမ်း"

အနက်ရောင်ဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူနှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများသည် ပျက်စီးနေသော လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး အပျက်အစီးများအောက်တွင် ပိနေသော ချင်နယဲ့၊ ချီဖာနှင့် ချင်ရွှမ်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ တိုက်ပွဲ၏ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် သတိလစ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်း အစောင့်အရှောက် တစ်ရာနီးပါး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသော ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိသည်။

"သခင်လေး အသက်ရှူနေပါသေးတယ်၊ ခေတ္တ သတိလစ်သွားတာပါ"

ဟု တပည့်တစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်တော့၏။

ဘေးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

"ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း အဲဒါ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး ချင်နယဲ့ မဟုတ်လား"

"တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောင့်အရှောက်တွေ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့ကြား ညပ်သွားတော့ သခင်လေး ချင်နယဲ့တောင် မခံနိုင်ဘူးပဲ"

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လူက တကယ်ပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လား အခုကြည့်ရတာတော့ အဲဒီသတင်းက အမှားကြီးပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အစောင့်အရှောက် တစ်ရာလုံးကို ရင်ဆိုင်နေတာ"

ယခုအခါ ချင်နယဲ့မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ သတိလစ်နေပြီး အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ချီဖာနှင့် ချင်ရွှမ်းတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။

သူတို့သည် တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ မျှော်စင်ထက်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ် ကျင့်ကြံသူ ဝမ်ကျန်း မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။

"သခင်မကြီး ခင်ဗျား ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ"

သူသည် မူလက ချူလန်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချင်နယဲ့ကို မတော်တဆဖြစ်သလိုမျိုး သတ်ပစ်ရန် ကြံစည်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့မှသာ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်များထဲတွင် ချင်ဖုန်းအတွက် ပြိုင်ဘက်မရှိတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

"ဝမ်ကျန်း ငါလုပ်သမျှ အရာအားလုံးက ချင်မျိုးနွယ်စုကို ဘေးမဖြစ်စေဘူးဆိုတာကိုပဲ မင်း သိထားပါ"

ချူလန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက သတိလစ်နေသော ချင်နယဲ့နှင့် အခြားသူများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ချင်ရွှမ်းထံတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ သတိထားမိလိုက်သည်မှာ သူတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ် များ ပျောက်ဆုံးနေခြင်းပင် ချူလန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း မြို့တော်အတွင်းရှိ နေရာအနှံ့သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားရာ ဝိညာဉ်ရင်းမြစ်မြို့တော် တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

အခွင့်အရေးသမားများကလည်း ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို အသုံးချကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် သတိလစ်နေသူများ၏ သိုလှောင်အိတ်များကို ခိုးယူနေကြသဖြင့် မြို့တော်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်။

"မင်းမှာ စွမ်းရည်အချို့ရှိတာကိုတော့ ငါဝန်ခံရမယ် ငါသိသလောက်တော့ တာအိုဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ် ဆိုတာ မရှိဘူး"

အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီက ဆိုသည်။

ဖန့်ချန်သည် အစောင့်အရှောက် တစ်ရာနီးပါး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။

"မင်းက ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့၊ ဒါကြောင့်လည်း မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းနေတာ"

ဘိုင်လီက မှတ်ချက်ပေးသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ရှားပါးလှပြီး မျိုးဆက်ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများပင် ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်မျိုးကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

"မိတ်ဆွေ မင်းက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ အကြီးအကဲက မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ် ဒါကြောင့် မင်း ငါတို့နဲ့အတူ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အရင်ကကိစ္စတွေကို ငါတို့ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ်"

ဇောက်ထိုး ချိတ်ဆွဲခံထားရသော ဟွာချန်းချီနှင့် ကျောက်တို့မှာမူ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

သို့သော် အစောင့်အရှောက်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ လောဘရိပ်များ ပေါ်နေ၏။

အကယ်၍ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကိုသာ သူတို့ဂိုဏ်းက ရရှိခဲ့ပါက သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပို၍ ခိုင်မာလာမည် မဟုတ်ပါလား။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အကြီးအကဲက ငါ့ကို တွေ့ချင်တာလား ဒါဆိုရင် ဘာလို့ သူကိုယ်တိုင် မလာတာလဲ"

ဘိုင်လီ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မင်းကိုတွေ့ဖို့ ကိုယ်တိုင်လာရမယ် ဟုတ်လား မင်းက ဘာမို့လို့လဲ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက ဖေချင်းဖုန်း ကိုယ်တိုင်တောင် ငါ့ကိုဆိုရင် သူနဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံရတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဲဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ တူတော်မောင် ဖေချင်းဖုန်းက ငါ့ကိုဆိုရင် ဦးလေး လို့ ခေါ်ရတာကွ မင်းကော ငါ့ကို တစ်ခါလောက် ခေါ်ကြည့်ချင်လား"

"ဘာ" ဖေချင်းဖုန်း၏ ဦးလေး

အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းတွင် ဖေချင်းဖုန်းမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော်လည်း ယခုလူက သူ့ထက် အဆင့်မြင့်သည်ဟု ပြောနေခြင်းပင်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ မင်းလို အရေးပါတဲ့လူရှိတာ ငါဘာလို့ မသိတာလဲ"

ဘိုင်လီက မေးခွန်းထုတ်သည်။

"တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့မှာ တောထွက်ကျင့်ကြံနေတဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီးရှိတယ် မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဘာလို့ တာအို လို့ အမည်တွင်မလဲ"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"တာအို ဟုတ်လား... ဟားဟား တခြားဂိုဏ်းတွေကြားမှာ ဟာသတစ်ခုပဲ မင်းတို့ဂိုဏ်းထက် ငါတို့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက ပိုပြီး စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိတယ်"

"ငါတို့မှာ သိမြင်ခြင်းဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် ရှိတယ် မင်းတို့ဆီမှာတော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တောင် မရှိဘူး မင်းတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေပါပဲ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် သနားစရာကောင်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ၊ မှော်အတတ်တွေက ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ မင်းတို့ မေ့နေပြီလား ရှေးဦး ဘိုးဘေးတွေက မြင့်မြတ်သော သားရဲ သုံးပါး ကို ကိုးကွယ်ခဲ့တာကို မင်းတို့ မေ့သွားကြပြီလား မင်းတို့ဟာ အမွေအနှစ်တွေ ပျောက်ဆုံးပြီး သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဘာမှမခြားတော့ဘူး"

"သားရဲ သုံးပါးဆိုတာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေပဲ ငါတို့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက နတ်မင်းကြီးကိုပဲ ကိုးကွယ်တယ်"

အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့ သူ့ကို ဖမ်းပြီး အကြီးအကဲဆီ ခေါ်သွားကြမယ် ကျန်တဲ့လူတွေ ဝိုင်းထားကြ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို နှိမ်နင်းမယ်"

ဘိုင်လီ၏ ဆံပင်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်တက်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ သူကိုယ်တိုင်မှာ ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာတော့သည်။

အခန်း ၅၉၂ - မင်း ထမင်းမစားထားဘူးလား

'မီးဓာတ်စွမ်းအင်တွေပဲ ဒါပေမဲ့ ဒါထက်ပိုပြီး သန့်စင်ဖို့တော့ လိုသေးတယ်'

ဟု ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

လောကရှိ ကျင့်စဉ်အတော်များများသည် အခြေခံ ဓာတ်ငါးပါးမှ ဆင်းသက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဓာတ်ငါးပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းက အခြေခံဖြစ်လျှင် မီးလုံးပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရေခဲမြှား တို့မှာ အောက်ခြေအဆင့် နည်းစနစ်များသာ ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့်လေလေ၊ ထိုဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ပုံဖော်နိုင်စွမ်းနှင့် အစွမ်းမြှင့်တင်နိုင်စွမ်းက ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီသည် ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော မီးဓာတ်စွမ်းအင်များက သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားတော့သည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံး ဖျက်ဆီးအားများထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ထိုမီးတောက်နှင့် ထိမိပါက ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်အရှောက်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်းများ ရောယှက်နေသည်။

"သူ... သူ တကယ်ပဲ နေမင်း နတ်ဘုရား မီးတောက်ကျင့်စဉ် ကို အောင်မြင်သွားတာလား"

"ဒါ အစစ်အမှန်ပဲ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို တော်တော်ရထားတာပဲ"

အစောင့်အရှောက် ကျောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟွာချန်းချီ မင်းကော ဒီကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်ပြီးပြီလား"

ဟွာချန်းချီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ကြည့်ရဆိုးနေသည်။

သူသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို မတတ်မြောက်ထားရုံတင်မကဘဲ သူ့ဆရာကို အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုကျင့်စဉ်သည် ကျင့်ကြံရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အမှားအယွင်းရှိပါက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်ဟု ဆရာဖြစ်သူက ဆိုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူက တတ်မြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွာချန်းချီ သွားကြိတ်လိုက်မိသည်။

"ငါသာ ဒီကျင့်စဉ်ကို စောစောစီးစီး သင်ခွင့်ရခဲ့ရင် အခုလို အရှက်တကွဲ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး ဒီရွှေကြိုးတွေလည်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဝေးမှ ဝမ်ကျန်းကလည်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဝှက်ဖဲ နေမင်း နတ်ဘုရား မီးတောက်ကျင့်စဉ် ပဲ ဒါကို တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေကိုပဲ သင်ပေးတာ ဒီလူက နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမယ့်သူပဲ"

သူက ချူလန်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်းခေါ်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူကတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ ကြားဝင်ဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးဘူးနော်"

ချူလန်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ဖန့်ချန်ထံတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ ဒီအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်အကြီးအကဲက မင်းကို တွေ့ချင်နေပေမဲ့ ငါကတော့ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ခေါ်သွားနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး"

ဘိုင်လီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက်

"ငါ ပြောပြီးပြီလေ သူ ငါ့ကို တွေ့ချင်ရင် သူကိုယ်တိုင် လာရှာခိုင်းပါလို့"

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ဆန်းပြားသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးဓာတ်စွမ်းအင်အားလုံးမှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းတွင် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုက လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အခြားဓာတ်များမှာ မျှတနေသော်လည်း မီးဓာတ် တစ်ခုတည်းသာ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းများသည် လေပြင်းတိုက်ခံလိုက်ရသော ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ဝုန်းခနဲ ငြိမ်းသွားတော့၏

ဖန့်ချန်က အံ့သြဟန်ဖြင့် မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ဟမ် ကြည့်ရတာ မင်း ဒီကျင့်စဉ်ကို သေချာ မတတ်သေးဘူးနဲ့ တူတယ် နေပါဦး မင်း တကယ်ကော စသင်ဖူးရဲ့လား"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်အရှောက်များမှာလည်း အံ့သြကာ မျက်နှာပျက်ကုန်ကြသည်။

ထိုကျင့်စဉ်သည် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲသည်ဟု သူတို့ ကြားဖူးထားသဖြင့် အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီလို လူမျိုးပင် အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားသည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ကုန်ကြသည်။

ဘိုင်လီ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ အတွင်းအားကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်ကာ ကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံ အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ မီးဓာတ်စွမ်းအင် တစ်စွန်းတစ်စကိုမျှ စုစည်း၍ မရတော့ပေ။

ဝမ်ကျန်းလည်း အံ့သြသွားရသည်။

"သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က မအောင်မြင်သေးလို့လား မဖြစ်နိုင်တာ"

ဘိုင်လီ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဗလောင်ဆူနေသည်။

သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးချ၍ မီးဓာတ်ကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ရလဒ်က အတူတူပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးဓာတ်ဟူ၍ မြူတစ်စပင် မရှိတော့ပေ

သူက အခြားအစောင့်အရှောက်များကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ကော မီးဓာတ်ကို ခေါ်လို့ရလား စမ်းကြည့်ကြစမ်း"

အစောင့်အရှောက်များမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသော်လည်း စမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့လည်း မီးဓာတ်ကို လုံးဝ အာရုံခံ၍ မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ငါ့ရဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထိန်းချုပ်မှုက ဘာလို့ ပျက်ပြားသွားရတာလဲ ငါ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်လာတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ ရှိပြီ"

"ငါလည်း အတူတူပဲ၊ ဘာလို့ တစ်စက်မှ ခေါ်လို့မရတာလဲ"

"ဒါ... ဒါ မင်းလက်ချက်လား"

ဘိုင်လီက ဖန့်ချန်ကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘယ်လို မှော်အစီရင် မျိုးလဲ"

ဖန့်ချန်က ပခုံးတွန့်ပြကာ

"ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး မင်းတို့ ကျင့်ကြံတာ အားမစိုက်လို့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အလွဲအချော် ဖြစ်တာနေမှာပါ မယုံရင် ကြည့်လေ..."

ဖန့်ချန်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖျားတွင် သေးငယ်သော မီးတောက်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးဓာတ် ရှိနေသေးသော်လည်း ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းသားများသာ အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

အစောင့်အရှောက်များမှာ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ယူဆကာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာများ နီမြန်းကုန်ကြသည်။

"ဘာလို့ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ အလုပ်မရှုပ်ချင်ရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို ရှင်းပေးမယ်"

အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးက ဘိုင်လီကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

ဘိုင်လီက ထိုသူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ချက်ချင်းပင် စကားစဖြတ်ကာ ငြိမ်သွားတော့သည်။

ဘိုင်လီက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ

"သူပြောတာ မှန်တယ် သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကို သုံးနေဖို့ မလိုပါဘူး"

သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်က ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိသော ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါဆို ခုနက ဘာလို့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကြွားလုံးထုတ်နေတာလဲ"

ဖန့်ချန်က အံ့သြဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အစောင့်အရှောက် ဘိုင်လီမှာ လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ရသွားသဖြင့် မျက်လုံးထဲ၌ ဒေါသရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဓားအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဓားမှ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ထံသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထိုဓားသည် အဆင့်မြင့် အဝါအဆင့် လက်နက်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားပေါင်း ၁၀၈ ခုကို ထည့်သွင်းထားသဖြင့် တောင်များကို ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ထိုဓားကို ရင်ဆိုင်ရုံနှင့်တင် အသက်ပျောက်နိုင်၏။

သို့သော်လည်း လူအုပ်ကြီး ဆွံ့အသွားရသည်မှာ ဖန့်ချန်သည် မည်သည့်လက်နက်ကိုမျှ မထုတ်ဘဲ လက်ဗလာဖြင့်သာ ထိုဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်းပင်

ဖန့်ချန်က ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း... ဒီနေ့ ထမင်းမစားထားဘူးလား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားမရှိရတာလဲ"

ဘိုင်လီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ"

ကြည့်နေသူအားလုံးလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အဆင့်မြင့် အဝါအဆင့် ဓားကို လက်ဗလာနဲ့ ဖမ်းလိုက်တာလား ထိုဓားသည် တောင်တစ်လုံးကိုပင် ထက်ပိုင်းပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား

ဟွာချန်းချီလည်း ဆွံ့အသွားရသည်။

ထိုတာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းသားမှာ ထူးဆန်းလှသော နည်းလမ်းများကို တတ်မြောက်ထားမှန်း သူ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရပြီ။

"တကယ်ပဲ ဘာမှမစားထားတာလား"

ဖန့်ချန်က အံ့သြဟန်ဖြင့် ထပ်မေးသည်။

"ဘာလဲ ကြီးကျယ်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ကျိန်းယန်တာအိုဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို ထမင်းဝအောင် မကျွေးဘူးလား"

"အဲဒီလောက်တောင် ဆာလောင်ပြီး အားနည်းနေရင် ငါတို့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကို လာခဲ့ပါလားအနည်းဆုံးတော့ အားပြတ်ပြီး သေတော့မယ့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

လူအုပ်ကြီးမှာ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခံရသဖြင့် ဘိုင်လီမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့်အတိုင်း

"ထွက်သွားစမ်း"

ဟု အော်ဟစ်ကာ ဓားကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဓားမှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ လက်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချကာ

"အာဟာရချို့တဲ့ပြီး ပင်ပန်းနေရှာတာပဲ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

ဘိုင်လီ၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူသည် အော့နှလုံးနာစရာတစ်ခုခုကို စားလိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းသော မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်သွားတော့သည်။