အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အခန်း (၂၅၃) ကျိရှန်း၏ အစွမ်း

"ငါ ပြောတာက ငါ မှားသွားတယ်လို့။ ငါက မင်း ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မလာတာကို ကြည့်ပြီး တခြားသူတွေထက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ဗီလိန်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း တခြားသူတွေလိုပါပဲ။ သေဖို့ လမ်းရှာနေတဲ့ မောက်မာတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပဲ" ကျိရှန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် လေသံဖြင့် ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေး၊ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မောက်မာရဲတယ်ပေါ့။ မူ... မင်း သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ သွား... ဟိုမိန်းကလေးတွေကို သွားဖမ်း၊ ဒီကောင်လေးကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်" ခေါင်းဆောင်က သူ၏ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ဦးတည်းသောလူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အစ်ကိုမူကို ကျန်တဲ့သူများကို ရှင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်" မူက ပြောကာ မိန်းကလေးများဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ကျိရှန်းသည် သူ့ကို တားဆီးရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ မူ သူ့ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်ကို ပြုံးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် စိုးရိမ်ရိပ်ပင် မရှိဘဲ တစ်ခုခုကို သဘောကျနေပုံရသည်။

"ဒါဆို ငါတို့လည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပျော်ကြတာပေါ့" သူသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ၈ ကျင့်ကြံသူဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်းကို ဘယ်အရာက ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်။ မင်း အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ ဘဝကနေ ငါ မင်းကို လွတ်မြောက်အောင် ချွတ်ပေးပြီး မင်းနဲ့ တကယ်တန်တဲ့ နေရာဖြစ်တဲ့... ငရဲကို ပို့ပေးပါ့မယ်" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးက ကျိရှန်းကို ပြောလိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ ရပ်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သာမန်လူမျက်လုံးနှင့် ကြည့်လျှင် သူသည် ကျိရှန်းရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုပညာသာ ဖြစ်ကြောင်း ကျိရှန်း နားလည်လိုက်သည်။ ကျိရှန်းပင်လျှင် သူ့ကို မနည်း လိုက်ကြည့်နေရသည်။

ခေါင်းဆောင်၏ လက်ထဲတွင် ရွှေအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပစ္စည်းဖြစ်သော တူကြီးတစ်လက် ရှိနေသည်။ သူသည် ကျိရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ တူနှင့် ကျိရှန်း၏ ဦးခေါင်းကို ထုချလိုက်တော့သည်။

ကျိရှန်းသည် လေနှင့်အတူ ကခုန်နေသကဲ့သို့ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင်တင် ရပ်မနေဘဲ ၃၆၀ ဒီဂရီ ဝေ့ဝိုက်ကာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ၈ ကျင့်ကြံသူကို ဓားဖြင့် ပြန်လည် ခုတ်လိုက်သည်။

ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ သူ၏ တူကို ဦးတည်ရာ အမြန်ပြောင်းကာ ကျိရှန်းဆီသို့ ပြန်လည် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

တူနှင့် ဓားတို့ ထိတွေ့သွားကြပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် မည်သူမှ အသာမရခဲ့ပေ။ နှစ်ယောက်လုံး နောက်သို့ ခြေလှမ်း ၁၀ လှမ်းခန့်စီ လွင့်စင်သွားကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မင်ယုသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အလွန် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ယနေ့ညမှာပင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့် သူမ၏ အစွမ်းသစ်ကို စမ်းသပ်ရန် တခြားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခွင့်ရသည့်အတွက် သူမ ပျော်နေခဲ့သည်။

ကျိချင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ကျန်နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဓားပြများအားလုံး သေကုန်ကြပြီဖြစ်သလို ကျန်ရှိသော မြေကမ္ဘာအဆင့် ဓားပြ ၂ ယောက်မှာလည်း တခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် သူမအတွက် လုပ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဘယ်သူမှ မသိသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အမြင့်ရှိ ပုခက်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တိုက်ပွဲကို အကဲခတ်နေသော လုံချန်းပင် ဖြစ်သည်။

'ဒါက ကျိရှန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။ သူက အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဘူးပဲ။ ငါမြင်သလောက်ဆိုရင် သူက ရွှမ်နိုင်ငံက ရွမ်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ပါရမီရှိတယ်။ မင်ယု တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မလားဆိုတာတောင် ငါ မသေချာဘူး' လုံချန်းသည် ကျိရှန်း၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း လေးလေးနက်နက် တွေးနေမိသည်။

'အထူးသဖြင့် အဲဒီ လှုပ်ရှားမှုပညာပဲ။ တကယ်လို့ ငါ့မှာသာ အဲဒီပညာရှိပြီး လောကဘုရင်အစွမ်းနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာမှာပဲ'

'ပြီးတော့ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ... မြေကမ္ဘာအဆင့် ပစ္စည်းကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။ တော်တော် သန်မာပုံရပေမဲ့ ဘုရင်ဓားနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသေးသလို ခံစားရတယ်။ ဘုရင်ဓားက ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ပဲလို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့ကြပေမဲ့ ငါ တိုက်ခိုက်တိုင်း... အရင်တစ်ခေါက် သုံးခဲ့တာထက် ပိုပြီး သန်မာလာတယ်လို့ ခံစားရတယ်'

သူ၏ အတွေးများက သူ၏ ဓားအကြောင်းဆီသို့ လမ်းကြောင်းလွဲသွားသည်။

'ငါ့ဓားက ကျိရှန်းရဲ့ ဓားနဲ့ ယှဉ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ နောင်မှာ ပိုတောင် သန်မာလာဦးမယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်'

'ဒါက တကယ်ပဲ သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူရဲ့ ဓားလား။ ငါ သူ့ရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ရှာပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေ ပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်းကို ပြန်သွားရမယ်။ ဒီရတနာတွေကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး' သူ၏ အတွေးများက ကျိရှန်း၏ စွမ်းရည်မှသည် အနာဂတ် ရတနာများဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။

လုံချန်း အတွေးထဲ နစ်နေစဉ် ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူက အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မင်ယုနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော မြေကမ္ဘာအဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဓားဒဏ်ရာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်က သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသည်။

"တော်တယ် မင်ယုလေး" သူက မင်ယုကို တိုးတိုးလေး ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သူသည် ကျိရှန်းဘက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိရှန်းမှာ တိုက်ပွဲထဲတွင် နစ်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်သည်လည်း အတွေ့အကြုံရှိပုံရပြီး ကျိရှန်းနှင့် အခြေအနေ တူတူပင် တိုက်ခိုက်နေနိုင်သည်။

ကျိရှန်းက အရှိန်နှင့် ပိုကောင်းသော ပညာရပ်များတွင် အသာရနေပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင်ကမူ ခွန်အားနှင့် ပိုမြင့်သော ကျင့်ကြံဆင့်တွင် အသာရနေသည်။

"ငါ မင်းကို ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ပေးမယ်။ အခုထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာအားလုံးကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့ ဓားကိုလည်း ငါ မလိုချင်တော့ဘူး၊ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လုံးကိုလည်း ငါ မယူတော့ဘူး။ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ပေးရင် ရပြီ၊ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်ကို မင်း ယူထားလိုက်" ခေါင်းဆောင်က ကျိရှန်း၏ ဓားကို တူနှင့် ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်ရင်း ကမ်းလှမ်းချက်အသစ် ပေးလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည်လည်း ဤတိုက်ပွဲတွင် အသာမရနိုင်မှန်း သိသွားသောကြောင့် ဖြစ်မည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မင်းရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး" ကျိရှန်းက စဉ်းစားမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်တာပဲ။ ငါ ဒါကို မသုံးချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ မင်း သေရမယ်" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ တူကို ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လွှဲယမ်းတိုက်ခိုက်တော့သည်။

အခန်း (၂၅၄) မင်း ဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ

"မင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်တာပဲ။ ငါ ဒါကို မသုံးချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ မင်း သေရမယ်" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဟောက်ရင်း သူ၏တူကို ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လွှဲယမ်းတိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူသည် ကျိရှန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း လက်သိပ်ထိုးဖြင့် မှော်စာရွက် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ကျိရှန်းဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ကျိရှန်းမှာ ထိုလူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် မှော်စာရွက်အား သတိထားမိသည့်အချိန်တွင်... နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မှော်စာရွက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျိရှန်းမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏တဲနှင့် ဝင်တိုက်မိသော်လည်း မရပ်တန့်သေးပေ။ တဲ၏ အဝတ်စများနှင့် ငြိပါသွားကာ မူလနေရာမှ မီတာတစ်ရာခန့်အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီးမှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

လုံချန်းသည် အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နေရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း အောက်သို့ ဆင်းမသွားခဲ့ပေ။ သူ ဆင်းသွားရန် မလိုဟု ခံစားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင်ပြေနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ကိုးနေမီးတောက် မှော်စာရွက်ပါလား။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်စာရွက်မျိုးကို ရှာတွေ့ထားတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလဟဿ အဖြုန်းခံလိုက်ရတာ နှမြောစရာပဲ" လှောင်ပြောင်သံတစ်သံ အဝေးတစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိရှန်းမှာ ဘာဒဏ်ရာမှ မရထားသည့်အလား မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ ရွှေအဆင့် သံချပ်ကာက မှော်စာရွက်နဲ့အတူ ပျက်စီးသွားသင့်တာ မဟုတ်လား။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးမှာ မယုံနိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဪ... ဒါကို ပြောတာလား။ အင်း... မင်းကြောင့် ငါ့သံချပ်ကာ ပျက်စီးသွားတာတော့ အမှန်ပဲ" ကျိရှန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါရင်း ပျက်စီးသွားသော သံချပ်ကာကို ချွတ်လိုက်သည်။ သံချပ်ကာတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာလှသော်လည်း ၎င်းက ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ရွှေအဆင့် သံချပ်ကာကို ချွတ်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းအောက်တွင် ပိုမိုကြည့်ကောင်းသော သံချပ်ကာ နောက်တစ်ချပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုဒုတိယ သံချပ်ကာပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ပုံစံများ အမျိုးမျိုး ထွင်းထုထားပြီး တောက်ပနေသဖြင့် ပို၍ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။

"ကံကောင်းလို့ ငါ့ကို ကူညီပေးတဲ့ နောက်ထပ် သံချပ်ကာတစ်ချပ် ပါနေတာပေါ့။ ရွှေအဆင့် ပစ္စည်းက ငါ့ကို မကူညီနိုင်တော့ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ့ရဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် သံချပ်ကာကတော့ အလုပ်ဖြစ်တာပေါ့" ကျိရှန်းက ပြုံးလျက် ပြောကာ ပျက်စီးသွားသော သံချပ်ကာကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

'ကျိရှန်းက ကြွားရတာကို တော်တော် နှစ်သက်ပုံပဲလို့ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ။ အစက သူ့သားရဲ၊ အခုတော့ သူ့ရဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ပစ္စည်းတွေ' လုံချန်းက ကျိရှန်းကို ကြည့်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"မှော်စာရွက်ကနေ အသက်ရှင်ခဲ့ရင်လည်း ဘာထူးမှာလဲ။ ငါ မင်းကို သတ်ပြဦးမှာပဲ" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးမှာ သူ၏တူကို ကိုင်ကာ ကျိရှန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သို့သော် သူ၏တူနှင့် ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိရှန်းမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်သွားကာ ကျောပြင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရိုက်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်" မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် လူကြီးမှာ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ဟစိစိ ဖြစ်သွားရသည်။ ကျိရှန်းမှာ လူကြောက် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူ့ဆီကနေ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငကြောက်၊ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနေတာလဲ။ ယောကျ်ားပီပီ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်စမ်းပါ" ထိုလူက ကျိရှန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ထွက်ပြေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့အသက်ကို ငါ ကယ်နေတာပါ" ကျိရှန်းက ပြန်ပြောသော်လည်း ပြေးနေသည်ကို မရပ်တန့်ပေ။

"ဘာ..." ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ စကားတစ်လုံးပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်လိုက်မီ အကျယ်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လွင့်ထွက်သွားပြီး မီးလောင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲကျလာသည်။ ပေါက်ကွဲမှုမှာ မီတာ ၂၀ ပတ်လည်အထိ ပြင်းထန်ပြီး မီးခိုးလုံးကြီးများ ပျောက်ကွယ်သွားရန် အချိန်အတော်ကြာ မယူလိုက်ပေ။

ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် မြေကျင်းကြီးတစ်ကျင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"အစ်ကိုချန်း... ဘယ်လောက်အထိ အပေါ်ကနေ ကြည့်နေဦးမှာလဲ။ မင်းလည်း ဒီပျော်ပွဲရွှင်ပွဲထဲ ဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ" ကျိရှန်းက အပေါ်ဘက် တစ်နေရာသို့ ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါလား၊ ငါက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ အားနည်းလွန်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ရတာတော့ တော်တော် ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ မင်းက တကယ့်ကို အရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝတဲ့ သူပဲလို့ ငါ ပြောရမှာပဲ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ပြောကာ သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ကျိရှန်းရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"အင်းလေ... ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဒီလို ပစ္စည်းတွေနဲ့ မှော်စာရွက်တွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာပါ။ အစ်ကိုချန်း ငါ့အင်ပါယာကို လာတဲ့အခါကျရင် ငါ ကောင်းကောင်းလေးတွေ ရှာပေးပါ့မယ်" ကျိရှန်းက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ငါက ပစ္စည်းကိရိယာတွေ သိပ်မမက်ပါဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါနဲ့ ငါ့ဓားရှိရင် လုံလောက်ပါပြီ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

"ညက ရှိသေးတာပဲ။ သွားအိပ်ကြစို့" လုံချန်းက ဆက်ပြောသည်။

ကျိရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဓားနှင့် သံချပ်ကာကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏တဲမှာ သူကိုယ်တိုင် လွင့်စဉ်စဉ်က ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသည့်အခါ ကြောင်သွားတော့သည်။

"သိပ်မတွေးပါနဲ့။ မင်ယုနဲ့ ကျိချင်းက တဲတစ်တဲတည်းမှာ အတူနေလိုက်၊ ကျန်တဲ့တဲမှာ မင်း နေလိုက်ပေါ့" လုံချန်းက ကျိရှန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်ယု... ဒီည ကျိချင်းရဲ့ တဲမှာ အတူတူ သွားအိပ်ပေးနိုင်မလား" သူက မင်ယုကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ်" မင်ယုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း... အဲဒါ ကောင်းတယ်။ ငါတို့ ယောကျ်ားလေးတွေက တဲတစ်တဲ၊ မင်းဇနီးတွေက တဲတစ်တဲပေါ့" ကျိရှန်းက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ အဲဒီတဲမှာ မင်း တစ်ယောက်တည်း နေလိုက်ပါ။ ငါ့အတွက် စိတ်ကူးထားတဲ့ နေရာ ရှိပြီးသား" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဪ... ငါ နားလည်ပြီ။ မင်းက နင့်ဇနီးသည်တွေနဲ့ အချိန်ကောင်းလေးတွေ ကုန်ဆုံးချင်လို့ကိုး" ကျိရှန်းက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသလို ဟန်ဆောင်ကာ လုံချန်းကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မင်ယု၏ တဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

လုံချန်းက ကျိရှန်း ဘာတွေးနေမှန်း သိသော်လည်း ရှင်းပြမနေတော့ပေ။

"မရီး... တဲထဲကနေ ဘာယူဖို့ ကျန်သေးလဲ" ကျိရှန်းက မဝင်ခင် မင်ယုကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဝင်လို့ ရပါတယ်" မင်ယုက သူ့ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။