ကျောက်ချီ အဆင်မပြေပါ

လဲ့ဝေယွမ် ပြောဆိုနေသော စီနီယာဆိုသူမှာ အထက်တန်းနယ်မြေတရားရုံးမှ တရားသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ယန်ချင်းမှာ လေအေးတစ်ချက်ကို အလိုအလျောက် ရှိုက်သွင်းလိုက်မိလေသည်။

ဤတရားရုံးသည် သြဇာကြီးမားသူများ၏ တရားရုံးကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း တရားရုံးများကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတွင်လည်း တရားရုံးအမျိုးအစား သုံးမျိုး ရှိပေသည်။

ပြင်ပနယ်မြေတရားရုံး၊ အတွင်းနယ်မြေတရားရုံးနှင့် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အထက်တန်းနယ်မြေတရားရုံး တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အထက်တန်းနယ်မြေ တရားရုံး၌ တရားသူကြီး ဖြစ်လာနိုင်သူများသည် အနည်းဆုံး နယ်မြေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေရမည့်အပြင်၊ အခြားသော အထူးဒြပ်စင်တစ်ခုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။

ထိုဒြပ်စင်က သူတို့ကို အခြားသော အထွတ်အထိပ်နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ပိုမို ထင်ပေါ်နေစေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ခရမ်းရောင်အမြူတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သူများသာ ရရှိနိုင်သော ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ခရမ်းရောင်အမြုတေကို ပိုင်ဆိုင်သူတိုင်း အချိန်တန်လျှင် ထိုဒြပ်စင် နိုးထလာမည်ဟု ရာနှုန်းပြည့် အာမခံချက် မရှိသော်လည်း၊ များသောအားဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်လေ့ရှိကာ ခရမ်းရောင်အမြူတေ ရှိနေခြင်းသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်အမြုတေကို ပိုင်ဆိုင်သူအချို့သည် ထိုဒြပ်စင်ကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်များ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ရလဒ်များမှာ များသောအားဖြင့် ထပ်မံဖန်တီး၍ မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် ကံကောင်းမှုတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေ့ရှိပေသည်။

ခရမ်းရောင်အမြုတေ ပိုင်ရှင်များအနေဖြင့်မူ လုံလောက်သော အချိန်နှင့် အရင်းအမြစ်များသာ ရှိပါက ထိုဒြပ်စင်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေလေသည်။

​

ထို့ကြောင့်ပင် အထက်တန်းနယ်မြေ တရားရုံးရှိ တရားသူကြီးများသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစပိုင်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ လက်မှပင် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိလောက်အောင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ အကောင်းဆုံးများ ဖြစ်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နယ်မြေအဆင့်၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်တိုင်အောင်၊ နယ်မြေအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်၌ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအား အနိုင်ယူရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​

ခိုင်မာနက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိသည့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တစ်ဝက် ကျွမ်းကျင်သူ ၁၀ ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါလျှင်ပင်၊ အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် သရေကျရုံ သို့မဟုတ် အဆိုးရွားဆုံးအနေဖြင့် အတူတကွ ပျက်စီးသွားရုံမျှသာ တတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသူများသည် အစပိုင်းအဆင့်၌ပင် မခန့်မှန်းနိုင်သော နည်းလမ်းများနှင့် အံ့မခန်း ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် မည်မျှပင် လုံခြုံသော အကာအကွယ်များအောက်၌ ပုန်းအောင်းနေပါစေ မိုင် ၅,၀၀၀ အကွာအဝေးမှနေ၍ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။

​အကယ်၍ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက သင့်အား သေစေလိုပြီဆိုပါက... သင်လုပ်နိုင်မည့် အကောင်းဆုံးအရာမှာ သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သင့်ကိစ္စအဝဝကို ရှင်းလင်းထားပြီး၊ လည်ပင်းကို ဆေးကြော၍ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းနေရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နယ်မြေအဆင့်တွင် ရှိနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အာမခံနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် အထက်တန်းနယ်မြေ တရားရုံးမှ တရားသူကြီးများသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ဦးဆောင်သော အဆင့် ၁ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အမှုများကို အဓိက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ပြင်ပနှင့် အတွင်းနယ်မြေ တရားရုံးများသို့ ဝင်ရောက်လိုသူများအတွက် စာမေးပွဲများကို ကျင်းပပေးရန်လည်း တာဝန်ရှိလေသည်။

လဲ့ဝေယွမ်အနေဖြင့် ထိုစီနီယာ၏ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို ထုတ်ဖော်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို ယန်ချင်း ယခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့သည် တရားရုံး ကြီးကြပ်ရေးမှူးများကိုပါ စိစစ်အကဲဖြတ်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ်နှင့် ဝိညာဉ်ကောင်စီထံသို့ ထောက်ခံစာများ ပေးပို့နိုင်စွမ်း ရှိကြသဖြင့်၊ ထိုစီနီယာဆိုသူမှာ သူ၏အထက်မှ အထက်လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်ခြေ အလွန်များနေပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကြီးကြပ်ရေးမှူး လဲ့ဝေယွမ်" ယန်ချင်းက နားလည်သဘောပေါက်ကြောင်း ပြသသည့် အနေဖြင့် လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချင်းသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား၊ ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းက ၎င်းတို့တပည့်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းသည့်အနေဖြင့် ဖန်တီးခဲ့သော လှည့်ကွက်နှင့် ပြဇာတ်အကြောင်းကို လဲ့ဝေယွမ်အား ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ" လဲ့ဝေယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏。

​“အကောင်းဆုံး ပြေလည်မှု ရရှိရန်အတွက်ဆိုလျှင်... ကြာပန်းဝါဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ကစပြီး လူတိုင်းက အမှန်တရားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။”

​“သေချာတာပေါ့... စီနီယာ တိန်ချောင်က ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းကို ကိုယ်ထင်မပြလိုဘူးဆိုရင်လည်း၊ သူ့ဆန္ဒကို ကျွန်တော် အလေးထားပါ့မယ်။”

“ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ မပါဝင်ဘဲနဲ့လည်း သင့်တော်တဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခုရအောင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။”

“ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဟန်ချင်းလင်ကတော့ သူတို့ရဲ့ တပည့် ကျောက်ချီနဲ့ တောင်ကျစမ်းရေစံအိမ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်လျိုယွင် တို့ကို အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောပြရပါမယ်။”

“သူတို့ နှစ်ယောက် မသိဘဲနဲ့တော့ ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခု ရဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်" ယန်ချင်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"သူ သဘောတူပါ့မလား"

​“ဒီလူနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက်တော့ သူက ဖြောင့်မတ်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသည့် လူတစ်ယောက်လို့ ထင်ရပါတယ်။”

“ ကျောက်ချီနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်စိုးရိမ်သလိုမျိုး သူမစိုးရိမ်ဘူးဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

​“ဒီကိစ္စတစ်ရပ်လုံးကြောင့် ကျောက်ချီ ခံစားခဲ့ရတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိုးနှက်ချက်ကို မဖြေရှင်းဘဲ ဒီအတိုင်း ထားလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သူရဲ့ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများကို ထာဝရ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် အတွင်းနတ်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သလို... အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်အောင်မပြောပြဘဲ ထာလိုက်ရင်လည်း တောင်ကျစမ်းရေစံအိမ်ကို ကြီးမားသော အန္တရာယ်ထဲသို့ တွန်းပို့ရာ ရောက်နေတယ်လေ၊” ဟု ယန်ချင်းက ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုက အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးက အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ် ဆိုတာသိသာတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးမှာ သူနဲ့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တဲ့ လူဆီကနေ ငါတို့ အတည်ပြုချက် ယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

"တောင်းပန်ပါတယ် မိတ်ဆွေ... မေးရတာတော့အားနာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးမှာ ကျောက်ချီရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ"

လဲ့ဝေယွမ်က တိန်ချောင် ဘက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူတို့၏အသံများ ကျောက်ချီထံ မရောက်စေရန် တားဆီးလိုက်သည်။

သူက ယန်ချင်း အတွက် ငဲ့ညှာကာ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးမပြုဘဲ အသံဖြင့်သာ ပြောဆိုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်ခြင်းသည်၊ အထူးသဖြင့် စကားပြောနေသူက ကိုယ့်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေပါက ကိုယ့်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိလေသည်။

ယန်ချင်းမှာ နန်းတော်အဆင့် အစပိုင်းတွင်သာ ရှိသေးသော ငှက်ပေါက်စလေး တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ တိန်ချောင်မှာမူ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော မြေခွေးအိုကြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်မျှသာ ဖြစ်နေသော်လည်း အရင်ကနှင့် စာလျှင် အလွန် အားနည်းနေသော်လည်း၊ သူက စစ်မှန်သော အထွတ်အထိပ် နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

လဲ့ဝေယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက် အရဆိုလျှင် သူ၏ဝိညာဉ် ပုံစံမှာ ထိတွေ့၍ ရနိုင်လောက်အောင် ပီပြင်နေသဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်လုနီးပါး ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

တိန်ချောင်က လဲ့ဝေယွမ်၏ ကြိုတင် ကာကွယ်မှုများကို ရိပ်မိသော်လည်း ဘာမျှမပြောဘဲ လိုက်လျောပေးခဲ့သည်။

"တခြား လူတစ်ယောက်သာ ဆိုရင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့ အမျှ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဖြစ်နေတဲ့ အတွက် ငါ စိတ်မပူဘဲ မနေနိုင်ဘူး။"

"ကျောက်အာကို သူ လသားအရွယ်လေးမှာ ငါ စတွေ့ခဲ့တာ။”

“ကြာပန်းဝါဂိုဏ်း တည်ရှိတဲ့ နေရာကနေ မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှာ ရှိတဲ့ မီးခိုးရောင်မြူခိုး တောင်တန်းတွေရဲ့ အလယ်ဗဟိုက စွန့်ပစ်ခံ တဲအိုလေး တစ်လုံးထဲမှာပေါ့"

တိန်ချောင်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"ငါ မသိတဲ့ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တဝက် ကျွမ်းကျင်သူ နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ အဲဒီတိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ကြောင့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ငါ့ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အတူတူ... ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။”

“သူတို့နဲ့ အတူတူ ငါ သေသွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... အဲဒါက ငါ့အတွက်တော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုရမယ့် အဆုံးသတ် တစ်ခုပါပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက ငါ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ် လို့ ပြောတာက ပိုမှန်လိမ့်မယ်။”

“ အဲဒီ ကယ်တင်ရှင်က ငါ့ဂိုဏ်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရတဲ့ တကယ့် နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်း ဖြစ်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ရတနာ 'နဂါးငွေ့တန်း လခြမ်းကွေး ပုလဲလုံး' ပဲ။”

“ ဒါပေမဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ နဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ အသက်နဲ့သာ လဲရမယ် ဆိုရင် ငါ အဲဒါကို ချက်ချင်း လဲပစ်လိုက်မှာပါ။”

သူ၏လေသံထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှုနှင့် အနည်းငယ် ရွံရှာမုန်းတီးမှုတို့ ရောယှက်နေသည်ကို ကြားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများကို သူ မုန်းတီးနေသလော သို့မဟုတ် ဤကိစ္စ အားလုံး၏တရားခံ ဖြစ်သော ရတနာကို မုန်းတီးနေသလော... ဤသည်ကို တိန်ချောင် ကိုယ်တိုင်ရော သိပါရဲ့လား ဆိုသည်မှာ သံသယ ဖြစ်စရာပင်။

"ဒါဆို အဲဒီရတနာက တကယ် ရှိခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ အဲဒီ မသိရတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဘာမှ မရဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရပုံပဲ"

လဲ့ဝေယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းကို အတိုက်မခံရခင် ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုလောက် အလိုမှာ အဲဒီရတနာကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ အဆုံးမဲ့ရတနာပင်လယ်ကနေ အခက်အခဲပေါင်း များစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ အဲဒါကိုရခဲ့တာ။”

“ ငါတို့ဆီမှာ သူတော်စင်အဆင့်ရတနာ ရှိတယ် ဆိုတာ ခြေရာခံ မမိစေဖို့ ငါ့ရဲ့ သဲလွန်စတွေကို သေချာ ရှင်းလင်းခဲ့ပေမဲ့၊ ဘယ်လို ဖြစ်ပြီး သတင်းထွက်သွားလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး...”

“အဲဒီ နှစ် ၂၀ အတွင်းမှာ နဂါးငွေ့တန်း လခြမ်းကွေး ပုလဲလုံးရဲ့ ဝိညာဉ် နဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုကို အောင်အောင်မြင်မြင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်။”

“အဲဒါကြောင့် ငါက နယ်မြေအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပေမဲ့ အဲဒီရတနာရဲ့ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းတဝက် ကျွမ်းကျင်သူကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တာ။”

“ အဲဒီရတနာရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ ငါ့စွမ်းရည်တွေက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်တဝက်ကို ရောက်သွားပြီး တိုက်ပွဲ ကြားထဲမှာတင် ငါ လှမ်းတက်နိုင်ခဲ့တယ်။”

“ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ ကျွမ်းကျင်သူ ဆီမှာလည်း အရေးပါဆုံး ဖဲချပ်တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နက် ရှိနေခဲ့လို့ပဲ။”

“ သူက ပိုင်ရှင် မဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီလက်နက်ရဲ့ စွမ်းရည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ အတွက် ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခြေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းရော လူတွေ အားလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့တယ်။”

“ငါ့အသက် အန္တရာယ် ရှိနေပြီ ဆိုတာကို နဂါးငွေ့တန်းလခြမ်းကွေးပုလဲလုံးက အာရုံခံမိသွားတော့၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်”

"အဲဒါက နောက်ဆုံးမှာ ကျောက်ချီ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတဲ့ တဲအိုလေးထဲကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒဏ်ရာရနေပြီး၊ ပုလဲလုံးက ငါ့ဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ကုသပေးဖို့ အနှစ် ၃၈၀ လောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။”

“ အဲဒီအချိန် တစ်လျှောက်လုံး ငါက မေ့မြောနေတဲ့အခြေအနေ တစ်ခုမှာ ရောက်နေပြီး၊ အသိစိတ် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့... ငါ့ဝိညာဉ် အပြည့်အဝ ကုသခံရမှသာ အဲဒီ မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစလေးတွေ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တာ။”

"ငါ အပြည့်အဝ သတိပြန်လည်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့၊ နဂါးငွေ့တန်း ပုလဲလုံးကို လက်ထဲမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး စို့နေတဲ့ အားနည်းနေတဲ့ ကလေးလေး တစ်ယောက်ကို ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်။"

"ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို ဆုံတွေ့စေခဲ့တာ ကံကြမ္မာပဲ။ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမှာ စွန့်ပစ်ခံရတဲ့ ကလေး တစ်ယောက် နဲ့ အဖော်မရှိတဲ့ သေလုမျောပါးအဘိုးအို တစ်ယောက်။”

“ ငါက အားနည်းနေပြီး ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည် အများစုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဆိုပေမဲ့၊ ခွန်အား ပြည့်ဝနေတဲ့ ငါ့ဝိညာဉ် နဲ့ သူ့ကို ငါ ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့တယ်။”

“သူ အသက် ၆ နှစ် ပြည့်တဲ့ အချိန်မှာ သူ့အရွယ် ကလေးတွေနဲ့ အတူတူ နေနိုင်ဖို့ ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ ငါ သူ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့သလိုမျိုး တစ်သက်တာ သူငယ်ချင်းတွေကို သူ့ကို ရှာတွေ့စေချင်ခဲ့တယ်။”

“သူက သရဲအိုကြီး တစ်ကောင်ကို အဖော်ပြုပြီး တောင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်းနေနေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်လို နေဖို့ အရမ်း ငယ်လွန်းနေသေးတယ်လေ”

မှော်ပညာများကို မသိမသာ အသုံးပြုကာ ကျောက်ချီအား ခြောက်လှန့်ခဲ့သဖြင့်၊ ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အပြင်းအထန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သော ကျောက်ချီတစ်ယောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ချက်ချင်းပင် သဘောတူသွားခဲ့ပုံကို တိန်ချောင်က ရှင်းလင်းစွာ ပြန်လည်သတိရရင်း တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"သူ ဂိုဏ်းဝင်ဖို့ သဘောတူလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ ဝမ်းသာခဲ့တယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အဆုံးမဲ့ နောင်တတွေ အတွက် ကြိုဆိုရမယ့် အားဆေး တစ်ခွက်ပဲ။"

"သူက ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ တခြား လူတွေနဲ့ တွေ့ရမယ့် အခွင့်အရေးကို သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို နည်းနည်းလည်း ကြောက်နေတယ် ဆိုတာ ငါ သိနိုင်ပါတယ်။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ နေခဲ့တဲ့ တောင်ပေါ်မှာ အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ရှိနေပြီး၊ အေးစက်စိုစွတ်တဲ့ မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အတွက် ဝင်လာတဲ့သူ သိပ်မရှိဘူးလေ။”

"ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စွန့်ပစ်ခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရပေမဲ့၊ အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းရဲခဲ့တဲ့ အတွက် သူ့ကို ငါ ဂုဏ်ယူခဲ့တယ်။”

“ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေ နဲ့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ သူ့အတွက်... တဲအိုလေးထဲမှာ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတာ ဆိုတာကို သိဖို့ အချိန် သိပ်မကြာလိုက်ပါဘူး။”

“အဲဒါကို သူ သိသွားကတည်းက... တောင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း သေဖို့ သူဘာလို့ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတာလဲ ဆိုပြီး တွေးရင်း၊ တစ်ခါတလေ သူ့ဆီမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်တဲ့ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ အမူအရာကို ငါ မကြာခဏ သတိထားမိခဲ့တယ်။”

“အဲဒီအချက်က တခြားလူတွေကို သူ့ဘဝထဲ ဝင်ခွင့်ပြုဖို့ ဆိုတာ သူ့အတွက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့... အချိန်တစ်ခု ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ ဂိုဏ်းကို သူ ဝင်ရောက်လာချိန်မှာ သူ အဲဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။”

"သူ ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ငါလျှို့ဝှက် သင်ကြား လမ်းပြပေးခဲ့တယ်။”

“ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို သူ့ကို သင်ပေးချင်ခဲ့ပေမဲ့၊ တကယ်လို့ သူ အဲဒါကို သုံးလိုက်ရင် ငါ့ရန်သူတွေ သိသွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိနေတယ်။”

“ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ရွှေရောင်အဆင့်အထိ ရောက်အောင် တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို တိုးတက်စေဖို့ အတွက် အဲဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ငါ သုံးခဲ့တယ်။”

“ ချီအဆင့် ကနေ စပြီးတော့ ကြာပန်းဝါဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ ဆက်သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။”

“အဲဒါတွေက ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးကျင့်စဉ် ကိုတော့ မမီနိုင်ပေမဲ့၊ အနည်းငယ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေ လုပ်လိုက်ရင် အဆင့်နိမ့် အပြာရောင်အဆင့်မှာ ရှိနေပြီ ဖြစ်လို့ သင်ယူဖို့ သင့်တော်တဲ့ ကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။”

"ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ အတူ ကျောက်ချီဟာ ဂိုဏ်းထဲမှာ စတင် တောက်ပလာခဲ့တယ်။"

"ကျောက်ချီမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ပါရမီ ရှိနေတာ သေချာပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ နန်းတော်အဆင့်ကို သူ ရောက်လာမယ် ဆိုတာ သေချာသိနေတဲ့ အတွက် သူ့အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတယ်။”

“ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ဆိုရင် အဲဒီ အလားအလာတွေက ပိုကောင်းလာမှာ ဖြစ်ပေမဲ့... ငါတို့ကို ဘယ်သူ ပစ်မှတ်ထားခဲ့လဲ ဆိုတာ အခုထိ ငါ မသိသေးတဲ့ အတွက်၊ သူ့အတွက် ဘယ်လောက်ပဲ အကျိုးရှိပါစေ ငါ စွန့်စားလို့ မရခဲ့ဘူး။”

"ဒီကနေ ရလိုက်တဲ့ ကောင်းတဲ့ အချက်တွေကတော့... နောက်ဆုံးမှာ ကျောက်ချီက သူငယ်ချင်းတွေ ရလာပြီး၊ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ့် ဆရာတစ်ယောက် ရလာတာပဲ။”

“ သူက ဂိုဏ်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်းလက်ခံလာပြီး သူ့ဘဝရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ခွင့် ပေးခဲ့တယ်။”

“သူ့ဘဝ တကယ်ကိုအသက်ဝင် အသက်ရှင်သန်လာသလိုပဲ။”

"ဒါကြောင့် သူတို့ကို စိတ်ထဲကနေ လက်ခံလိုက်ပြီးမှ ဂိုဏ်းက သူ့ကို ဒီလို ဆက်ဆံလိုက်တာဟာ ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။”

“စွန့်ပစ်ခံရခြင်းဆိုတဲ့ သူ အကြောက်ဆုံး အရာက ထပ်ဖြစ်လာခဲ့တယ်...။”

“ ငါ ဂိုဏ်းကို မြေလှန် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ခဲ့ပေမဲ့၊ အခုအချိန်မှာ ဘာမှ လုပ်လို့ မရအောင် ငါကအားနည်းနေတယ်လေ။”

“ပြီးတော့ လူတိုင်းက ဆိုးနေကြတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတွေအများကြီး ဖြစ်နေပေမဲ့ သူခင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက အခုထိ သူ့အနားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။”

"ဒါကြောင့် သူနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဂိုဏ်းနဲ့အဆက်အသွယ် ဖြတ်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဒီအမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခွင့်အရေး ရလာတဲ့ အခါ အဲဒါကို အသုံးချဖို့ ငါ သူ့ကို ပြောခဲ့တယ်။"

"မင်းရဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေရရင်တော့... 'ဟင့်အင်း၊ ကျောက်ချီ အဆင်မပြေပါဘူး'။ ပြီးတော့ သူ အဆင်ပြေလာမလား ဆိုတာကိုလည်း ငါ မသိဘူး။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော်က ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ၊ ဂိုဏ်းသားတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ငါ အခုထိ လမ်းပျောက်နေတုန်း ဆိုတော့... သူ့အတွက် ဘယ်လို နေမလဲ ဆိုတာကို ငါ မှန်းဆကြည့်လို့ ရပါတယ်"

တိန်ချောင်က ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်များက အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ဝမ်းနည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည့် ကျောက်ချီ အပေါ်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကျရောက်နေလေတော့သည်။