အပန်းဖြေတောင်ကြား
Vol. 9 Ch. 90
ဖုန့်ရှင်းသည် မန်နေဂျာဖြစ်သူ၏ ပခုံးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ခဏခဏ ပုတ်ရင်း အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့နေပုံရကြောင်း ယန်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
“နာမည်ပျက်စာရင်းကနေ ထပ်ပြီး ပယ်ဖျက်ခံရဖို့အတွက် သူ တစ်ခုခုနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့ပုံပဲ”
ယန်ချင်းက သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
မန်နေဂျာမှာ အရပ်မြင့်မြင့်၊ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အနက်ရောင် ဆံပင်များကို အပေါ်တွင် ဆံထုံး ထုံးထားကာ၊ အနားကွပ်များတွင် ငွေရောင်မျဉ်းများ ပါရှိသည့် အနီရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူ၏ အသွင်အပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်မှုနှင့် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့မှုတို့ကို ဖော်ပြနေပေသည်။
ယန်ချင်း သူတို့ဆီသို့ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မန်နေဂျာက နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
“တရားသူကြီး ယန်ချင်း… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆိုင်ငယ်လေးကို အခုလို ကြွရောက်ချီးမြှင့်ပေးတဲ့အတွက် အမြဲတမ်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်ရပါတယ်”
မန်နေဂျာက လက်ယှက်အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ကျက်သရေရှိပြီး သိမ်မွေ့လှပေသည်။
လေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့်သာ ရရှိနိုင်မည့် သူ၏ အပြုအမူ အနေအထိုင်များအရ၊ ဤမန်နေဂျာသည် ဤနေရာတွင် အလုပ်မလုပ်မီက မင်းဆွေမင်းမျိုး သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုခု၏ လက်အောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်တန်ကောင်းသည်ဟု ယန်ချင်းက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ယူဆထားခဲ့သည်။
ရနံတစ်ထောင် စားသောက်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်က အဆင့် ၂ အင်ပါယာတစ်ခု၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာခဲ့သော နိုင်ငံတော်တစ်ခုမှ ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်နှင့် သိပ်မဝေးလှဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။
ရနံတစ်ထောင် စားသောက်ဆိုင်၏ ဝန်ထမ်းများထဲတွင် စားသောက်ဆိုင် စတင်ဖွင့်လှစ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့သော ဤမန်နေဂျာထက် ပို၍ ကြာရှည်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သူ မရှိပေ။
ထို့အပြင် ရှားရှားပါးပါးသာ ကိုယ်ထင်ပြတတ်သော ဆိုင်ရှင်မှလွဲလျှင်၊ မန်နေဂျာသည် နန်းတော်အဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
“ကျွန်တော် အလုပ်ဆင်းပြီဆိုတာ မန်နေဂျာ ဝမ်ရှန်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဒါကြောင့် အခုချိန်မှာ ကျွန်တော်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ”
ယန်ချင်းက နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်ယှက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဖုန့်ရှင်း... မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာ ကောင်းတယ်။ နောက်တစ်နာရီလောက်နေရင် ဟိုင်ရှီနဲ့ ဘိုလင်တို့အတွက် ကြိုဆိုပွဲလေးတစ်ခု ငါ လုပ်မလို့။”
“ဒါကြောင့် သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ သူတို့ရဲ့ စာရင်းသွင်းတာတွေ၊ အထောက်အထား စစ်ဆေးတာတွေက အခုလောက်ဆို ပြီးလောက်ပြီ ထင်တယ်”
ဖုန့်ရှင်း၏ ဘေးရှိ ခုံတစ်လုံးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်တော့ မန်နေဂျာ ဝမ်ရှန်းရှိနေသည်။
ပါတီပွဲအကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဖုန့်ရှင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူ၏ ဗိုက်ထဲမှ အသံကျယ်ကျယ် မြည်လာလေသည်။
“ငါ ခေါ်လာခဲ့မယ်။ မင်း ဘာတွေ ဝယ်ထားလဲ” သူက အရေးအကြီးဆုံး အပိုင်းကို အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။
ယန်ချင်းက သူ မှာယူထားသည်များကို ပြောပြလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဖုန့်ရှင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ကျေနပ်သဘောကျသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယန်ချင်း၏ စကားအဆုံးတွင်မူ သူ၏ အမူအရာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
“ယန်ချင်း… မင်းရဲ့ စာရင်းထဲမှာ ထပ်တိုးလာမယ့် အကောင်တွေ အကုန်လုံးကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင်၊ အဲဒီလောက်နဲ့ လုံလောက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု ဖုန့်ရှင်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
“မလောက်ဘူးဆိုတာ ငါလည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အခြေအနေကို မင်း အသိဆုံးပဲလေ။”
“ဒါက ငါ့ရဲ့ ဘတ်ဂျက်အနေအထားနဲ့ ငါ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးပဲ။ လဲ့ဝေယွမ်ရဲ့ အားတက်သရော ကြိုးစားမှုတွေကြောင့် ငါ လစာမရတာ သုံးလတောင် ရှိနေပြီ”
ယန်ချင်းက သွားကြိတ်ရင်း ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
မန်နေဂျာ ဝမ်ရှန်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
ယန်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်သည့် ပမာဏမှာ လူ ၅၀၀ ခန့်ရှိသော ရွာတစ်ရွာကို ကျွေးမွေးရန် လုံလောက်ရုံသာမက၊ အကြွင်းအကျန်များပင် ကျန်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသုံးပြုထားသည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤလူနှစ်ယောက်က ထိုပမာဏမှာ သူတို့၏ သွားကြားညပ်ရုံသာ ရှိမည်ကဲ့သို့ ပြုမူနေကြလေသည်။
တစ်ခုခုကို ချင့်ချိန်နေပုံရသော ဖုန့်ရှင်းက နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်သည်။
“ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုလိမ့်မယ်လို့ ပြောထားတဲ့ ကိစ္စကို မှတ်မိတယ်မလား။ ငါ့ဆီမှာ တောင်တစ်လုံးစာလောက်ရှိတဲ့ တောဝက်တစ်ကောင် ရှိတယ်။”
“ပါတီအတွက် အဲဒီအသား နည်းနည်းကို ငါတို့ သုံးလို့ရတယ်။ ခြေထောက်တစ်ချောင်းလောက်ဆို လောက်ပါပြီ။”
“ ဒါပေမဲ့ ဒီအတွက် ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ မမေ့နဲ့နော်” ဖုန့်ရှင်းက တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးဆပ်ရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းက ငါ့ကို အကြွေးတွေ အများကြီး တင်နေသေးတာနော်၊ ‘မူလကြာပန်း နှင်းစက်’ကိစ္စအတွက် မင်း ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းထားတာကိုတောင် ထည့်မတွက်ရသေးဘူး။”
“မင်းက တကယ်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်လွန်းတယ် ဖုန့်ရှင်း။ အဲဒီအတွက် နစ်နာကြေးအနေနဲ့ အဲဒီ တောဝက်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ငါတို့ ခွဲယူသင့်တာ”
ယန်ချင်းက ရွဲ့စောင်းစောင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ယန်ချင်း… မင်းလောဘမကြီးနဲ့။ မဟုတ်ရင် ခြေထောက်ကိုပါ ပြန်ယူထားလိုက်မယ်။”
“မင်း သိအောင် ပြောပြရရင် အဲဒီ တောဝက်က မျိုးကွဲတစ်ကောင်ဖြစ်လို့ အရသာကလည်း တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပဲ” ဟု ဖုန့်ရှင်းက ပြောလိုက်သည်။
“စကားမစပ်... ငါတို့ အဲဒါကို ဟိုင်ရှီမမြင်အောင် လှီးဖြတ်ဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။ အဲဒါက သူမရဲ့ သူငယ်ချင်း ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်နေနိုင်လို့လေ။ ငါလည်း သိပ်တော့ မသေချာပါဘူး”
ဖုန့်ရှင်းက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။ တောဝက်ကို သူ ခေါင်းဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် ဟိုင်ရှီ၏ ခံစားချက်များထဲ၌ သိမ်မွေ့သော တုန်လှုပ်မှုလေးများကို သတိပြုမိခဲ့သည်။
“အိုကေလေ။ ငါ့ခြံဝင်းက ကျယ်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား အစီအရင်တချို့ကို ငါ ဖွင့်ထားလိုက်မယ်။”
“ယီကျဲက ဝိုင်တွေ ယူလာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။ သူ့ဝိုင်တွေက တောဝက်သား နဲ့ဆို အတော်လေး လိုက်ဖက်မှာ”
ယန်ချင်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လောဘတကြီး သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ငါ သိပါတယ်” ဟု ဖုန့်ရှင်းကလည်း သူ၏ အမူအရာကို အတုခိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“စကားမစပ် မန်နေဂျာဝမ်… ကျန်းဖူ ရှိသေးလား ဒါမှမဟုတ် ပြန်သွားပြီလား”
ယန်ချင်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ ကျန်းဖူကို ရှာဖွေခြင်းက စားသောက်ဆိုင်သို့ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“သူ ပြန်သွားတာ နာရီအနည်းငယ်လောက် ရှိပြီ။ ခင်ဗျားလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... သူက နန်းတော်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ဖို့အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မှာဆိုတော့ သူ့ကို ပြန်တွေ့ရဖို့ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရပါလိမ့်မယ်။”
“သူ့ရဲ့ ဝူလုံလက်ဖက်ရည်က ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ ရောင်းအားအကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုဆိုတော့ သူ မရှိတာကို တော်တော်လေး သိသာပါလိမ့်မယ်။”
“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ချီရှန်းရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာတွေက တော်တော်လေး တိုးတက်လာပြီဆိုတော့ ဆရာကျန်းဖူ ပြန်မလာခင်အထိ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရောင်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာပါ” ဟု မန်နေဂျာ ဝမ်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင် ကျန်းဖူ ပြန်လာသည့်အခါ ဝူလုံလက်ဖက်ရည်၏ အရည်အသွေးမှာ များစွာ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်၍ မန်နေဂျာအနေဖြင့် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။
ထိုအခါ ဈေးနှုန်းကိုပင် ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ရန် သူတို့ စဉ်းစားရပေမည်။
သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှုကြောင့် သူ ပြန်မလာမချင်း ဆိုင်၏ ဝင်ငွေ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
အရင်းအမြစ်နှင့် နည်းပညာ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် လက်ဖက်ရည်ကို ပမာဏ အနည်းငယ်သာ ထုတ်လုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ စားသောက်ဆိုင်၏ အကြီးမားဆုံး ဝင်ငွေရလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“သူ သွားပြီပဲ။ သူ့ကို ပြန်တွေ့ဖို့ လအနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ရတော့မှာပေါ့။”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် တိန်ချောင် အသက်ရှင်နေသေးဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ” ယန်ချင်း က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ယန်ချင်း၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသွားသော ဖုန့်ရှင်း က မေးလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ငါ ကိုင်တွယ်ခဲ့ရတဲ့ အမှုတစ်ခုမှာ ကျန်းဖူနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်ခြေရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ပါလာလို့လေ။”
“ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲမို့ သိပ်တော့ မသေချာသေးပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်မမှန် သိရအောင် သူ့ကို တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။”
“ဒါပေမဲ့ အခု သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပြီဆိုတော့ စောင့်ရတော့မှာပေါ့။ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျန်တဲ့တစ်ဖက်က လူတွေကော ရှိနေပါဦးမလား မသေချာဘူး။ စောင့်ကြည့်ရုံကလွဲလို့ တခြား မရှိတော့ပါဘူးလေ”
ယန်ချင်းက ပြောလိုက်ရင်း၊ ဖုန့်ရှင်းနှင့် မန်နေဂျာ ဝမ်ရှန်းတို့ကို ချန်ထားရစ်ကာ သူ မှာထားသည်များကို စောင့်ဆိုင်းရန် ကောင်တာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြပါဦး။ မန်နေဂျာဝမ်… ပျော်ရွှင်စရာ ညချမ်းလေး ဖြစ်ပါစေ။ ဖုန့်ရှင်း နောက်မှတွေ့မယ်” ဟု ယန်ချင်းက လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“နှုတ်ဆက်ပါတယ် ယန်ချင်း ၊ ပျော်ရွှင်စရာ ပါတီပွဲလေး ဖြစ်ပါစေ”
မန်နေဂျာဝမ်က ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ ဖုန့်ရှင်း ကလည်း ယန်ချင်းကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ယန်ချင်း ကောင်တာဆီသို့ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတို့နှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် စတင်လိုက်ကြသည်။
ယန်ချင်းမှာမူ မီးဖိုချောင်မှ လွင့်ပျံလာသော အစားအစာများနှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၏ မွှေးရနံ့များကို လောဘတကြီး ရှူရှိုက်နေလေသည်။
သူ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းစရာ မလိုခဲ့ပေ။ ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ချောင်ယင်းသည် သူ၏ သိုလှောင်ရေး လက်စွပ်နှင့် ကတ်ကို ယူဆောင်၍ ပြန်ရောက်လာသည်။
ယန်ချင်းက လက်စွပ်ကို ဝမ်းသာအားရ ယူလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ကတ်ထဲတွင် လျော့ကျသွားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။
“အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးတည်းပဲ ကျန်တော့တယ်။”
“ဒါက ဒီတစ်ပတ်လုံးစာအတွက် တစ်နေ့ကို ဈေးပေါတဲ့ အစားအစာ တစ်နပ်တည်း စားရင်တောင်မှ အနိုင်နိုင် ရပ်တည်နိုင်ရုံလေးပဲ။”
“ကန်ဟွေ့လန်တစ်ယောက် သူ ငါ့ကို ပေးစရာရှိတဲ့ အကြွေးကို ဒီည ယူလာရင် ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ တစ်ပတ်လုံး ကြက်သွန်မြိတ် စွပ်ပြုတ်အေးအေးကြီးပဲ သောက်နေရတော့မယ်”
ယန်ချင်းက ညည်းတွားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သိုလှောင်ရေး လက်စွပ်ထဲမှ ကော်ပြန့်လိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ကော်ပြန့်လိပ်က သူ၏ တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ကျေပွန်ပုံရသည်။
ယန်ချင်းမှာ ပြန်လည် တက်ကြွလာပြီး ငွေရေးကြေးရေး အခက်အခဲများကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်ကာ၊ သူ၏ ရထားလုံးနှင့် အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နဂါးမြင်းများကို ထားရှိသည့် မြင်းဇောင်းများဆီသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
မြင်းဇောင်းတွင် အနက်ရောင် မြင်းများကို ရထားလုံးနှင့် တပ်ဆင်နေသော ယီကျဲကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
သာမန်အချိန်များတွင် မြင်းဇောင်းထိန်းများအပေါ် မောက်မာတတ်သော ဤသားရဲကြီးများမှာ ယီကျဲ၏ လက်အောက်တွင် သိုးပေါက်လေးများကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးနေကြသည်။
“လော့မိန်လီနဲ့ ကျန်းဟူတို့က အဖွဲ့အစည်းက သူတို့ကိစ္စတွေ ပြီးတာနဲ့ လိုက်လာခဲ့လိမ့်မယ်”
ယန်ချင်း လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယီကျဲက ပြောလိုက်သည်။
သူသည်လည်း သူ၏ ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အနီဝက်၊ အပြာဝက် စစ်ဆေးရေးမှူး ဝတ်ရုံမှာ အလင်းဖျော့ဖျော့ ငွေရောင် ကုတ်အင်္ကျီနှင့် ဝတ်ရုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ငွေရောင် ဝတ်ရုံနှင့်အတူ သူ၏တည်ငြိမ်သော အမူအရာ၊ ခပ်လျော့လျော့ ထုံးထားသော ဆံထုံးတို့ကြောင့် ယီကျဲမှာ လောကီရေးရာများနှင့် ကင်းကွာနေသော ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။
“အိုကေ... ငါ အစားအသောက်တွေ ဝယ်လာပြီးပြီ၊ ဝိုင်ကတော့...” ယန်ချင်းက အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် စကားကို ရပ်လိုက်သည်။
“ငါ့ဆီမှာ ရှိတာနဲ့ပဲ မင်း ရောင့်ရဲရလိမ့်မယ်။ အကယ်လို့ ဒီထက် ပိုကောင်းတာကို လိုချင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အလောင်းအစားကို ဖျက်သိမ်းလိုက်။”
“ဒီတစ်လအတွက် မင်းရဲ့ ရထားမှူးအဖြစ်ကနေ ငါ့ကို လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ‘အရွက်တစ်ရာ ကြံဝိုင်’အစား ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ‘ဆီးနှင်း ဝိုင်’ ကို ထုတ်ပေးမယ်”
ယီကျဲက အကောင်းဆုံး ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က သူသည် ယန်ချင်းနှင့် အလောင်းအစား လုပ်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သဖြင့်၊ ဤတစ်လလုံး ယန်ချင်းအတွက် ရထားမှူးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရက်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သော်လည်း၊ အိမ်မှာဖြစ်စေ၊ အလုပ်ရောက်ချိန်မှာဖြစ်စေ ယန်ချင်းကို နှိုးပေးရသည့် အဆုံးမဲ့ နှိပ်စက်မှုဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။
ယန်ချင်း၏ လက်မှ စောစောစီးစီး လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူ၏စုဆောင်းထားသော ဝိုင်များကို စတေးရခြင်းက တန်လှပေသည်။
“ကြိုးစားမှုကတော့ မဆိုးပါဘူး ယီကျဲ။ မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ငါ လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အိပ်ရတာကို နည်းနည်းလေး ပိုပြီး သဘောကျနေလို့ပါ။”
“‘အရွက်တစ်ရာ ကြံဝိုင်’ကလည်း အတူတူလောက်ပဲ ကောင်းမှာပါ”
“ကဲ... မင်းရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပါတော့ လူကြီးမင်း။ မင်းက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရထားမှူး ဖြစ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။”
“ရက်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ။ အလောင်းအစား သက်တမ်းက ဒီထက်ပိုရှည်ရင် ကောင်းမှာ”
ယန်ချင်းက ယီကျဲကို နောင်တရနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ ယီကျဲ၏ လက်စားချေလိုသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ရထားလုံးထဲသို့ အမြန်ဝင်ရောက်ကာ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
ရထားလုံးသည် အဖွဲ့အစည်း၏ ဝန်ထမ်းများအတွက် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားသော ဂိတ်ပေါက်မှတစ်ဆင့် တရားရုံးတော် နယ်မြေထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ထိုဂိတ်ပေါက်မှာ တရားခံများနှင့် တိုင်တန်းသူများ အသုံးပြုသော ပင်မဂိတ်ပေါက်နှင့် ယှဉ်လျှင် တန်းစီရသူ များစွာ ပိုနည်းပေသည်။
ကျင့်ကြံသူများသည် အိပ်စက်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် တရားရုံးတော်များမှာ တစ်နေ့ ၂၄ နာရီ၊ တစ်ပတ် ၇ ရက်ပတ်လုံး အလုပ်လုပ်နေပြီး တရားရုံးတော် နယ်မြေအတွင်း ဝင်ထွက်သွားလာမှုမှာ ဘယ်သောအခါမှ မရပ်တန့်ပေ။
မဟူရာနဂါးမြင်းများနှင့် ရွှေလင်းယုန် သင်္ကေတပါရှိသော အနက်ရောင် ရထားလုံးကြီးကို မြင်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများထံမှ မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
များသောအားဖြင့် ရထားလုံးထဲတွင် အဖွဲ့အစည်းမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပါလာမည်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ ရိုသေလေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
အထူးသဖြင့် ရထားလုံးကို ဆွဲနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နှောင်းပိုင်း အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နဂါးမြင်းများကြောင့် ပို၍ပင် အံ့သြသွားကြသည်။
ရေခဲတမျှ အေးစက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ရှိသည့် ယီကျဲကလည်း ထိုအံ့သြမှုကို ပိုမို ထင်ရှားစေလေသည်။
ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညချမ်းအချိန်က ရထားလုံးကြီးကို တစ်ခုလုံး မျိုချသွားလေသည်။
ရထားလုံး ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်မှာ နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်ဖြစ်ပြီး၊ ရွှေရောင် မျက်လုံးများရှိသည့် လင်းယုန် ကျောက်ဆင်းတု နှစ်ခု ရံထားသော ဧရာမ ဂိတ်ပေါက်ကြီးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။
လင်းယုန်များမှာ ကျောက်ဆင်းတုများ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် အသက်ဝင်နေပုံရသည်။
ဂိတ်ပေါက်ပေါ်တွင် ‘အပန်းဖြေတောင်ကြား’ဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိသည်။
ထိုစာသားမှာ ၎င်း၏ မီတာ ၅၀၀ အတွင်းရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားစေသည့် အစွမ်းသတ္တိ ရှိလေသည်။