အခန်း (၂၈၉-၂၉၀)

အခန်း (၂၈၉) နောက်ထပ် နိယာမ ရတနာလုံး

"ငါတို့နဲ့ အနီးဆုံးမှာ ဘယ်အင်ပါယာရှိလဲ" လုံချန်းက မန်ကုကို မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ပြာ အင်ပါယာပါ သခင်လေး" မန်ကုက ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းကင်ပြာ အင်ပါယာ ဟုတ်လား။ ငါဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ်တွေထဲမှာ အဲဒီအကြောင်း မပါပါလား။ 'မြောက်ပိုင်းလ အင်ပါယာနဲ့ ငါတို့ ဘယ်လောက်ဝေးလဲ" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ပြာ အင်ပါယာဟူသော အမည်ကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

"သခင်လေးကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က ပြင်ပကမ္ဘာအကြောင်း အများကြီး မသိပါဘူး။ ဒါကြောင့် သခင်လေးပြောတဲ့ မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာ အကြောင်းကိုလည်း ကျွန်တော် မသိပါဘူး" မန်ကုက တောင်းပန်တိုးလျှိုးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေးက မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာက လာတာလား ခင်ဗျ" ထိုလူက မေးလိုက်သည်။

"အေး... အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့" လုံချန်းက အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းထဲမှာ ဆေးဖော်စပ်ရေးခန်းမ ရှိတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အဲဒီမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းတာ၊ ဝယ်တာမျိုး လုပ်လို့ရလား" သူက မေးသည်။

"ရပါတယ် ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းအကျိုးပြုမှတ် ရှိမှပဲ ဝယ်လို့ရမှာပါ။ ပြင်ပကမ္ဘာက ငွေကြေးတွေက ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး" မန်ကုက အသိပေးသည်။

"တကယ်လား၊ ဒါဆို အဲဒီ အကျိုးပြုမှတ်တွေကို ငါ ဘယ်လိုရနိုင်မလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်တွင်းက အဆိပ်အား ကုသရန်အတွက် ဆေးပင်များကို အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။

"နည်းလမ်းအချို့ ရှိပါတယ်။ တစ်ခုကတော့ ဂိုဏ်းကပေးတဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးအောင် လုပ်တာပါ။ တပည့်တိုင်းက တစ်လကို အနည်းဆုံး တာဝန်တစ်ခု ပြီးအောင် လုပ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြယ်လေးပွင့် တပည့်တွေအတွက်တော့ ဒီကန့်သတ်ချက်က မသက်ရောက်ပါဘူး။ သူတို့ မလုပ်ချင်ရင် ဘာတာဝန်မှ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။"

"ဒုတိယနည်းလမ်းကတော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရအောင် လုပ်တာပါ။ သခင်လေး အဆင့်သတ်မှတ်ရေးခန်းမ အကြောင်း ကြားဖူးမှာပေါ့။ အဲဒီခန်းမက တပည့်တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်တွေ သတ်မှတ်ပေးပါတယ်"

"ထိပ်တန်း အဆင့် ၅၀ အတွင်း ရောက်တဲ့သူတွေကို သူတို့ရဲ့ အဆင့်အလိုက် လစဉ် အကျိုးပြုမှတ်တွေ ချီးမြှင့်ပါတယ်။ အဆင့်မြင့်လေလေ၊ အကျိုးပြုမှတ် ပိုရလေလေပါပဲ" မန်ကုက လုံချန်းကို ရှင်းပြသည်။

"တတိယနည်းလမ်းကတော့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တာပါ။ ဂိုဏ်းထဲက တပည့်အတော်များများက သူတို့ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးတွေ ဒါမှမဟုတ် သူတို့လုပ်တဲ့ ရတနာပစ္စည်းတွေကို ဂိုဏ်းကိုဖြစ်စေ၊ တခြားတပည့်တွေကိုဖြစ်စေ ပြန်ရောင်းကြပါတယ်။ အဲဒီကနေ အကျိုးပြုမှတ်တွေ ပြန်ရတာပါ"

"နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ကြယ်လေးပွင့် တပည့်တွေအတွက်ပဲ သီးသန့်ရှိတာပါ။ အဲဒါကတော့ သူတို့ရဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဆရာတွေဆီကနေ အကျိုးပြုမှတ် တောင်းတာပါပဲ" မန်ကုက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဟင်း... အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အကြောင်းကို ငါ့ကို ပိုပြောပြဦး။ အဲဒါကို ငါ စမ်းကြည့်ချင်သလိုပဲ" လုံချန်းက ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး။ အဆင့်သတ်မှတ်ရေးခန်းမမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ၅ မျိုး ရှိပါတယ်။ ပထမကတော့ ခွန်အားအဆင့်ပါ၊ ဒါက ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားအပေါ် မူတည်ပြီး ခွဲခြားတာပါ။ ဒုတိယက ဆေးပညာရှင် အဆင့်ပါ။ အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် သိပ်မသိပေမဲ့ စံသတ်မှတ်ထားတဲ့ စာမေးပွဲတွေရှိပြီး ရမှတ်ပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်တာလို့ ကြားဖူးပါတယ်"

"တတိယက သမားတော် အဆင့်ပါ။ ဒါကတော့ ရောဂါကုသနည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်ပါ"

"စတုတ္ထကတော့ လက်မှုပညာရှင် အဆင့်ပါ။ ဒါက ဆေးပညာရှင် အဆင့်လိုပဲ လက်မှုပညာရှင်တွေအတွက် သတ်မှတ်တာပါ။ နောက်ဆုံး အဆင့်ကတော့... အဲဒါက လျှို့ဝှက်ချက်ပါ။ အနည်းဆုံး အခြားအဆင့် ၂ ခုမှာ ထိပ်တန်း အဆင့် ၂၀ အတွင်း ဝင်ထားတဲ့သူတွေပဲ ၅ ခုမြောက် အဆင့်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ လူအနည်းငယ်ပဲ ဒီအဆင့်မှာ ပါဝင်နိုင်ခဲ့တာပါ။ သူတို့က ဒီအဆင့်က ဘာအကြောင်းလဲဆိုတာ တစ်ခါမှ ထုတ်မပြောခဲ့ကြဘူး။"

"၅ ခုမြောက် အဆင့်ကို မိစ္ဆာအဆင့်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒါကို အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်လို့ အားလုံးက သတ်မှတ်ထားကြတယ်" မန်ကုက ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။

"ကောင်းပြီ။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ။ အိပ်ခန်းက ဘယ်မှာလဲ" လုံချန်းက သူ၏ရှေ့တွင် နှုတ်ခမ်းဆူကာ ရပ်နေသော ရွှင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်မှာပါ သခင်လေး" မန်ကုက အခန်းတစ်ခန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ လိုအပ်ရင် ခေါ်မယ်။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမရှိရင် ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့" လုံချန်းက ပြောဆိုကာ အခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လုံချန်းသည် အခန်းထဲဝင်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည်။ သူ နောက်လှည့် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရွှင်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"နင် ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ။ အပြင်ထွက်ပြီး ဟိုလူနဲ့ စကားသွားပြောဦးလေ" သူမက ရွဲ့ကာ ဆိုသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မေ့သွားလို့ပါ။ အဆိပ်ကိစ္စကြောင့် ငါ နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်နေလို့ပါ၊ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကဲ... ပြောပါဦး။ ငါ့ကို ပြောပြချင်တာက ဘာလဲ" သူက တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ဟွန်း..." ရွှင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပါးစပ်ဖောင်းကာ တခြားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်နေသည်။

"ကဲပါ... ငါ တောင်းပန်ပြီးပြီပဲ။ ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ" သူက သူမအနားသို့ တိုးသွားရင်း မေးသည်။

"ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူး၊ ပြောပြမယ်" မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လှည့်လာသည်။

"ကဲ ပြောပါဦး။ ငါ သိထားရမယ့် အကြောင်းအရာက ဘာလဲ" သူက ကုတင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို ပြောစရာ နှစ်ခု ရှိတယ်"

"ပထမတစ်ခုက... ဒီနေရာမှာ နိယာမ ရတနာလုံး တစ်လုံး ရှိနေသလို ငါ ခံစားရတယ်။ ဘယ်မှာလဲဆိုတာတော့ အတိအကျ မသိပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ ဒါမှမဟုတ် အနီးအနားမှာ နိယာမ ရတနာလုံး ရှိနေတယ်လို့ ငါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရတယ်" သူမက ဆိုသည်။

"ဟင်... ဒါဆို နိယာမ ရတနာလုံးက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ နင် မသိဘူးပေါ့။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ နေရာမှာ ငါ ဘယ်လို ရှာရမှာလဲ" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခါက စံအိမ်ထဲမှာမို့လို့ ရှာရလွယ်တာ။ ဒါပေမဲ့ အခုကတော့..." လုံချန်းက ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း အကြံထုတ်နေမိသည်။

"ဒုတိယ တစ်ခုကကော ဘာလဲ" သူက သူမကို ကြည့်ကာ စုံစမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက နင့်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်မှု အကြောင်းပဲ" သူမက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်မှုက ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မကြာခင် စတော့မှာလား" သူက မေးသည်။

"ဟင့်အင်း။ မကြာခင် စမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက စနေပြီမို့လို့ပဲ" သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာ" လုံချန်း၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"စမ်းသပ်မှုက ဘာလဲ။ ငါတို့ ဘာလို့ သွေးမျိုးဆက်ကျောင်းတော်ကို မသွားရတာလဲ" လုံချန်းက သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ စမ်းသပ်မှုက အရင် တစ်ခါနဲ့ မတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်သာ အောင်မြင်သွားရင်တော့ ဆုလာဘ်တွေ ယူဖို့ ကျောင်းတော်ကို သွားရမှာပါ" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ဒီတစ်ခါ စမ်းသပ်မှုက ဘာလဲ" သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီစမ်းသပ်မှုက နင့်ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု အကြောင်းပဲ။ နင့်ရဲ့ အရည်အချင်း အကြောင်းပေါ့။ တကယ်လို့ နင် ဒီစမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင်၊ နင်က သခင်ကြီးရဲ့ ဆက်ခံသူဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ" သူမက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လုံချန်းသည် သူမ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို နားမလည်ပေ။

"ငါ နားမလည်ဘူး။ ငါ့ကို ပိုပြီး ရှင်းအောင် ပြောပြနိုင်မလား" လုံချန်းက မေးလိုက်လေသည်။

အခန်း (၂၉၀) သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်မှု

"ငါ နားမလည်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုအကြောင်းကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောပြနိုင်မလား" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ခံ တစ်ယောက်ဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှုံးနိမ့်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်ကတော့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် မကောင်းဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ နင် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာကို ပြန်လည်ရယူဖို့အတွက်ပဲ" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"နင့်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကတော့ သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ။ လန်ကျင်းကို နင့်လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်ရမယ်။ နင့်ကို အရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားခဲ့တဲ့လူကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲ" သူမက ဆက်ပြောသည်။

"အင်း... ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့။ သူ ဘယ်လောက် သန်မာသလဲဆိုတာ နင်လည်း သိတယ်မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ နင်မပြောခင်ကတည်းက သူ့ကိုသတ်ဖို့ ငါ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။ အရင်ဆုံး ငါ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကို ကုပါရစေဦး" လုံချန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"အဲဒါက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး" ရွှင်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" လုံချန်း မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု စတင် ဝင်ရောက်လာသည်။

ရွှင်းသည် သူ၏အနားသို့ တိုးလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် တံခါးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားတုန်းက တစ်စုံတစ်ခုက ကန့်သတ်ထားသလို ခံစားခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား" သူမက မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အင်အားအပြည့်အဝကို သုံးလို့မရသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအခန်းထဲမှာ ငါ့ကို လွှမ်းမိုးနေတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်မှာပါ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒီအခန်းထဲမှာ နင့်ကို သက်ရောက်နေတဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။ အခု ဒီနေရာမှာ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးကြည့်စမ်း" သူမက ဆိုသည်။

လုံချန်းသည် ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ အင်အားအပြည့်ကို ထွက်မလာအောင် တားဆီးနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အင်အားအပြည့်ကို သုံးလို့မရဘူး။ ဒါ အဆိပ်ကြောင့်လား။ ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပါ ထိခိုက်အောင် လုပ်သွားတာလား" လုံချန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဆိပ်ကြောင့်လည်း မဟုတ်ဘူး" ရွှင်းက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆို ဘာကြောင့်လဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ ပြောစမ်းပါ" လုံချန်းက သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သွေးမျိုးဆက် ကျောင်းတော်က နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားအပြည့်ကို သုံးခွင့်မပေးဘဲ တားဆီးထားတာ။ တကယ်တော့ အခု နင်ဟာ နင့်ရဲ့ အင်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကိုပဲ သုံးနိုင်တော့တာ" ရွှင်းက ပြောပြသည်။

"ဘာပြောတယ်၊ ငါက ဟိုမိစ္ဆာကောင်ကို သတ်ရမှာလေ၊ အခု ငါ့ရဲ့ အင်အားအပြည့်တောင် သုံးခွင့်မရှိဘူး ဟုတ်လား" လုံချန်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက နင့်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ။ အရင်တစ်ခါက နင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဓိက အကြောင်းရင်းက နင်က သူ့ထက် အားနည်းနေလို့ပဲ။ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သူ့ထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် နင့်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကတော့ အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နဲ့ သူ့ကို သတ်ဖို့ပဲ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။

"နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကတော့ အတူတူပါပဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အဆင့်ကို ထပ်တိုးလို့လည်း ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင် ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်နေပါစေ အဲဒီအဆင့်ရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ပိုပြီးတော့ သုံးခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး" သူမက ထပ်လောင်း ရှင်းပြသည်။

"အဲဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား။ ငါ့ရဲ့ အင်အားအပြည့် မပါဘဲ သူ့ကို ဘယ်လိုသတ်ရမှာလဲ။ ပုံရိပ်ယောင် နိယာမနဲ့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီလူရဲ့ အာရုံခံစားမှုက အရမ်းထက်မြက်တယ်။ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက စွမ်းအားအစစ်အမှန်နဲ့ သတ်ဖို့ပဲ"

"သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ အသာထား၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်က ငါ့ကိုယ်ငါတောင် ငါပြန်ပြီး အနိုင်မတိုက်နိုင်တော့ဘူး" သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဆိုသည်။

"ခက်ခဲပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ နင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နိယာမနှစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်မှု ပိုမြင့်အောင် လုပ်ပြီး ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်လို့ ရတယ်။ အဲဒါကို လုပ်နိုင်ရင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ဒီအလုပ်ကို အောင်မြင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလာလိမ့်မယ်" ရွှင်းက ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် လုံချန်းကို ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကတော့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ နိယာမ ရတနာလုံးကို ရှာဖို့ပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ဘယ်လိုနိယာမမျိုး ပါသလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး။ တကယ်လို့ ဒါက ထူးခြားတဲ့ နိယာမ ရတနာလုံးမျိုး ဖြစ်နေရင်တော့ နင့်အတွက် တကယ့်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" သူမက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆို နင်ပြောချင်တာက ငါက ငါ့ရဲ့ နိယာမ အသိပညာတွေကို မြှင့်တင်ရမယ်ပေါ့။ ဒီစမ်းသပ်မှုက အရင်က စမ်းသပ်မှုနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေတာပဲ။ ကွာခြားချက်ကတော့ ငါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အပြည့်အဝ သုံးလို့မရတာရယ်၊ ရန်သူ့စခန်းအလယ်မှာ ရောက်နေတာရယ်ပဲ" လုံချန်းက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကံကောင်းတာက အရင်တစ်ခါလို အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိတာပဲ။ အဲဒါက တော်သေးတာပေါ့။ အရင်တစ်ခါက အချိန်ကွာခြားချက်ကြောင့် တကယ့်ကမ္ဘာမှာ ငါ သေသွားနိုင်တဲ့အထိ စိုးရိမ်ခဲ့ရတာ။ အဲဒီနိယာမကို သင်ယူဖို့သာ အချိန်ပိုကြာသွားခဲ့ရင် ငါ တကယ် သေသွားလောက်ပြီ" လုံချန်းက ရွှင်းကို ကြည့်ကာ ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ အချိန်ဆွဲလို့တော့ မရဘူး။ လန်ကျင်းကို သတ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားရမယ်။ ငါ့ကို ကျောပိုးပြီး ဓားနဲ့ထိုးခဲ့တဲ့ မုန့်ကိုလည်း သတ်ရဦးမယ်။ ဒီဂိုဏ်းက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး" လုံချန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လန်ကျင်းက အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကောင်းကင် အဆင့် အလယ်အလတ်မှာ ရှိနေတာ။ အဲဒီအပေါ်မှာ အကြီးအကဲချုပ်တွေ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အကြောင်းဆိုရင်တော့ ငါ တွေးတောင် မတွေးချင်တော့ဘူး" လုံချန်းက ပြောဆိုရင်း ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချလိုက်သည်။

"ဟေး... ရွှင်း၊ နိယာမ ရတနာလုံး အနီးအနားမှာ ရှိရင် လက်စွပ်က လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်လို့ နင် တစ်ခါက ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါ အမှန်ပဲလား။ ငါ ဂိုဏ်းထဲမှာ လျှောက်သွားနေရင် အဲဒီလုံးကို ရှာဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်မလား" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါအတွက် နင်က အဲဒီလုံးနဲ့ တော်တော်လေး နီးကပ်နေဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လိုက်ရှာဖို့ လျှောက်သွားနေတာမျိုးကိုတော့ ငါ အကြံမပြုချင်ဘူး။ အဲဒါက အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်မှာမို့လို့" ရွှင်းက ဆိုသည်။

"အဲဒီကိစ္စအတွက် အရမ်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ နင်က သူ့ရဲ့ ဆက်ခံသူပဲလေ။ နိယာမ ရတနာလုံးက နင့်ဆီကို နည်းလမ်းတစ်ခုခုနဲ့ ရောက်လာမှာပါ။ နင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ဥပမာ နိယာမတွေကို ပိုနားလည်အောင် လုပ်တာနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ ပညာရပ်တွေကို သင်ယူတာမျိုးပေါ့"

"ငါတို့က ရန်သူ့နယ်မြေမှာ ရောက်နေတယ် ဆိုပေမဲ့ ဒါက နင့်အတွက် ပိုသန်မာလာဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီဂိုဏ်းဟာ မြောက်ပိုင်း လအင်ပါယာက ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေထက်တောင် ပိုသန်မာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဒါက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်တဲ့အတွက် တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရပ်တွေ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို နင် အသုံးချနိုင်ပါတယ်" သူမက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မှန်တယ်။ ငါ့အတွက် ဒီဂိုဏ်းကို အသုံးချလို့ ရတာပဲ။ ငါ့ကို ပြန်ပေးဆွဲရဲမှတော့ ငါ ဒီမှာ နေထိုင်ခအတွက် သူတို့ ပေးဆပ်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ငါ ဆေးပင်တွေ ရအောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒါအတွက်... ငါ ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ နာမည်တစ်လုံး ရအောင် အရင်လုပ်ရတော့မယ်" လုံချန်းက ခနဲ့ပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။