အခန်း (၂၉၃-၂၉၄)

အခန်း (၂၉၃) ကောင်းကင် အဆင့် အထွတ်အထိပ်

"ဒီအစဉ်လိုက်က ဘာတွေလဲ။ ရွှေအမြုတေ အဆင့် ပြီးတာနဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ်လား။ တပည့် အတော်များများက ဒီမိန်းကလေးကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ကြဘူးဆိုရင် သူတို့က အဆင့်တွေကို ဘယ်လို သတ်မှတ်ကြမှာလဲ" သူ အသံထွက်၍ စဉ်းစားမိသည်။

ထိုမိန်းကလေးကတော့ သူ့ကို စဉ်းစားရန် အချိန်မပေးပေ။ သူမသည် လုံချန်းကို တိုက်ရိုက်ပင် စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူမတွင် ဓား သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့် လက်နက်မျှ မရှိပေ။ လက်ဗလာဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း သူမသည် လုံချန်း၏ ဓားချက်များကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ လုံချန်းမှာ ဘာဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။ တစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမိန်းကလေးသည် လုံချန်း၏ ထက်မြက်သော ဓားသွားကို လက်ဗလာဖြင့်ပင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ သူ့ရဲ့ လက်တွေက မှော်လက်နက် တစ်လက်လို မာကျောနေတာပဲ။ ဒီလူတွေ သူ့ကို ဘာလုပ်ထားကြတာလဲ" သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူမသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားသွားကို ဖမ်းထားစဉ် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လုံချန်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ လုံချန်းကလည်း ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားမိစ္ဆာမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လုံချန်း၏ ခွန်အားမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခင်က သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မသုံးလျှင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တူညီသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင် ခန္ဓာကိုယ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မြေကမ္ဘာ အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။ ယခုမူ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ယခု လောလောဆယ်တွင် ကောင်းမွန်သော အချက်မှာ သူ၏ ခွန်အားမှာ မြေကမ္ဘာ အဆင့် ၅ သို့မဟုတ် ၆ ခန့်နှင့် ညီမျှနေခြင်းပင်။ ထို့ပြင် သူ၏ မိစ္ဆာဘုရင်ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း မရှိဟု သူ ခံစားရသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများသာ ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံချန်းနှင့် ထိုမိန်းကလေးတို့၏ လက်သီးချင်း ထိပ်တိုက် တိုးမိကြသည်။ ထိုအခါ သူ မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားမှာလည်း ထိုမိန်းကလေး၏ လက်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒီမိန်းကလေးက သာမန် မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူး။ သူမက မြေကမ္ဘာအဆင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူပဲ" လုံချန်းက မတ်တပ်ရပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးနှင့် လက်သီးချင်း ယှဉ်ထိုးခဲ့သော သူ၏ လက်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ခွန်အားမှာ သူ၏ အရိုးများကို ကျိုးအက်စေရန်အထိတော့ မသန်မာခဲ့ပေ။ မိန်းကလေးသည် သူမလက်ထဲမှ ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

'နိယာမတစ်ခုကို မသုံးဘဲ မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူကို တိုက်နိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ပုံပဲ' သူက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ ဓားအနီးသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်လိုက်ပြီး ဓားအား ကောက်ယူလိုက်သည်။ မိန်းကလေးသည် သူ့ထံသို့ ပြေးလာကာ ထိုးနှက်ရန် ပြင်သော်လည်း လုံချန်းမှာ သူမ၏ လက်သီး မထိမှန်မီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် သူမ၏ ဘေးနားတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သူသည် အရှိန်မလျှော့ဘဲ ဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ လွှဲခုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မကြာမီ နောက်မှ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ သခင်ဖြစ်ရတာ ပိုလွယ်တာပေါ့" လုံချန်းက ထိုမိန်းမ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်လှည့်ကာ နောက်ထပ် ရန်သူကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တံခါးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

တံခါးမှာ ထပ်မံ ပွင့်လာပြီး နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ဝင်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဘိုးအို တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုလူတွင် ဖြူဖွေးသော မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်များ ရှိပြီး မျက်နှာမှာလည်း တွန့်လိပ်နေသည်။

"မင်းတို့ တကယ် နောက်နေတာလား" ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုံချန်း အာမေဍိတ် ထွက်သွားမိသည်။

သူသည် ကောင်းကင် အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုလူမှာ အသက်ရှူနေပုံရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အခြားသူများကဲ့သို့ ဗလာဖြစ်မနေဘဲ လုံချန်းကို ကြည့်နေသည်။

"ဒီတစ်ခါ ငါ့ရဲ့ ရန်သူက မင်းလား။ ကလေးလေးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါလေ။ အခုထိတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မနိုင်သေးဘူး။ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ခရီးပေါက်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ထိုလူ စကားပြောသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လုံချန်းမှာ အံ့သြသွားမိသည်။ ထိုလူမှာ အသက်ရှိနေပုံရသော်လည်း လုံချန်းမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရနေဆဲပင်။ ဤလူသည်လည်း ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ သို့သော် ပို၍ အရည်အသွေးမြင့်မားသော အလောင်းရုပ်သေး ဖြစ်ရမည်။

သူ့တွင် ထိုယူဆချက်အတွက် ခိုင်လုံသော အထောက်အထား မရှိသော်လည်း ဤအချက်ကသာ ယုတ္တိအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ တပည့်များအား စမ်းသပ်ရန်အတွက် ကောင်းကင် အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သုံးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်များပင် ဤမျှ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း ရှိမရှိ လုံချန်း မသေချာပေ။ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်သာ ဤမျှ သန်မာနိုင်သည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ။ မင်းနာမည်ကို ပြောပါဦး ကလေးလေး။ ငါက နာမည်မရှိတဲ့သူတွေကို မရိုက်ချင်ဘူး" အဘိုးအိုက မေးသည်။

"ကျုပ်နာမည် လုံချန်းပါ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို နိုင်မယ်လို့ ဘာကြောင့် ထင်နေတာလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အပေါ်ယံ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်လား။ ကျုပ် မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားက ဟိုမိန်းကလေးနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ" လုံချန်းက ထိုမိန်းကလေး၏ အလောင်းကို ညွှန်ပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုမိန်းကလေးမှာ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပေမဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ ပညာရပ်တွေ မရှိဘူး။ ခင်ဗျားမှာတော့ ဦးနှောက်ရော ပညာရပ်တွေပါ ရှိပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အားအနည်းဆုံးပဲ။ မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တဲ့ သူ့ထက်တောင် အားနည်းနေသေးတယ်" လုံချန်းက ဆက်ပြောသည်။

သူသည် ထိုလူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အကဲခတ်နေလိုက်သည်။

"အကဲခတ်တာ တော်သားပဲ ကလေးလေး။ မဆိုးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ပညာရပ်တွေကို မင်း ရင်ဆိုင်နိုင်မယ် ထင်လို့လား။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကို ငါ ပြပေးမယ်၊ ငါက မင်းကို သတ်လို့မရတာပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်" အဘိုးအိုက ဆိုသည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လုံချန်းထံသို့ ညွှန်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် မီးလုံးငယ်တစ်လုံး ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လုံချန်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လုံချန်းသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကာ ဓားဖြင့် လွှဲခုတ်လိုက်သည်။ မီးလုံးငယ်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး လုံချန်း၏ ဓားချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လေဖိအားကြောင့် ထိုမီးစအပိုင်းအစ နှစ်စမှာ ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ မီးပွင့်တစ်စက်မျှပင် သူ့ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။

"ကျုပ်အလှည့်ပဲ" လုံချန်းက ခနဲ့ပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ရင်းနှီးပြီးသား ဓားကွက်တစ်ကွက်ကို ပြင်လိုက်သည်။

"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ပဉ္စမပုံစံ၊ ဖရိုဖရဲ" လုံချန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ဓားကို လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် သူ၏ ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးအိုထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ အဘိုးအိုသည် ထိုတိုက်ကွက်၏ ပြင်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားမိသည်။

သူသည် သူ၏ လက်ဖြင့် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

အခန်း (၂၉၄) ဆွဲငင်အားနိယာမ

ထိုအဘိုးအိုသည် သူ၏လက်ဖြင့် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းငယ်တစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုကြာပန်းထဲတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ပမာဏ ကိန်းအောင်းနေပုံရသည်။ အဘိုးအိုသည် နေရာမှပင် မရွေ့ဘဲ ကြာပန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ရပ်နေလိုက်သည်။

လုံချန်း၏ ဖရိုဖရဲဓားချက်သည် ကြာပန်းကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ဓားချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပျက်သုဉ်းခြင်း စွမ်းအင်များကို ထိုကြာပန်းက စုပ်ယူပစ်လိုက်ပြီး ကြာပန်း၏ အရောင်မှာ ရွှေရောင်မှ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လုံချန်းသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ကွက်အား ဤမျှ လွယ်ကူစွာ တားဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်မှာ တားဆီးခံရရုံသာမက ထိုထူးဆန်းသော ကြာပန်းအတွင်းသို့ပါ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီလောက်အထိ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ တိုက်ကွက်က ဒါပဲလား" ထိုလူက ခနဲ့ပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျား..." လုံချန်းသည် ထိုလူ၏ လှောင်ပြောင်သော လေသံကြောင့် ဒေါသထွက်လာသည်။

'ပုံရိပ်ယောင် နိယာမက ရှေ့က မိန်းကလေးမှာတော့ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ ဝိညာဉ်ရော ဦးနှောက်ပါ မရှိလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူကတော့ အဲဒီလိုပုံစံ မဟုတ်ဘူး' လုံချန်းက အဘိုးအိုကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်ဝန်းတစ်ဝိုက်တွင် မြူခိုးများ ဝန်းရံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ လုံချန်းသည် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် နိယာမကို စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း လုံချန်းက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို သူ မြင်နေရသည်။ သူသည် အခြားလက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။ တိုက်ကွက်ကို စုပ်ယူထားသော ကြာပန်းသည် မူလအရောင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး စုပ်ယူထားသော တိုက်ကွက်ကို လုံချန်းထံသို့ ပြန်လည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ လုံချန်း၏ တိုက်ကွက်သည် သူကိုယ်တိုင်ထံသို့ ပြန်လည် ဦးတည်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာမှာ လုံချန်းအစစ် မဟုတ်ဘဲ ပုံရိပ်ယောင် နိယာမဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်သည်။ လုံချန်းအစစ်မှာ ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေပြီး အဘိုးအိုထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း တိုက်ကွက်သည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ထိမှန်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အဘိုးအိုသည် လုံချန်းက သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အရှိန်မျိုးဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်အား ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုအရာမှာလည်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

လုံချန်းသည် အဘိုးအို၏ ၁၀ မီတာ ပတ်လည် အပြင်ဘက်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်က ၁၀ မီတာ အတွင်းသို့ နင်းဝင်လိုက်သည်နှင့် အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် မျက်မှောင်ကြုတ် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အဘိုးအိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဗဟိုပြု၍ အချင်း ၂၀ မီတာရှိသော အစီအရင်တစ်ခုကို ပတ်ပတ်လည်တွင် ခင်းကျင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံချန်း အထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် သူ ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ လုံချန်း၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" သူက ဆိုသည်။ သူသည် ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို တစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွဲငင်အားမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အု..." လုံချန်းသည် အဘိုးအိုထံသို့ လျှောက်သွားနေစဉ် ရုတ်တရက် ဆွဲငင်အား ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးမှာ အဆ တစ်ထောင်မက ပို၍ လေးလံသွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ဒူးထောက် လဲကျသွားရသည်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ လုံချန်း ဂုဏ်ကျက်သရေ ပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်က မိုးကြိုးဘီလူးဂိုဏ်းမှ မဟာ အကြီးအကဲ အသုံးပြုခဲ့သော တိုက်ကွက်နှင့် ဆင်တူလှသည်။ ကွာခြားချက်မှာ ထိုစဉ်က လုံချန်းသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို အနည်းငယ် ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂုဏ်ကျက်သရေ ပွင့်လန်းခြင်းဂိုဏ်းမှ မဟာ အကြီးအကဲမှာ ယခုရှေ့မှ လူနှင့်ယှဉ်လျှင် အများကြီး ပို၍ အားနည်းသည်။ ထို့ပြင် ထိုစဉ်က လုံချန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကန့်သတ်ခြင်း ခံမထားရပေ။ ယခုမူ အခြေအနေအားလုံးမှာ သူ့အတွက် အဆိုးဘက်တွင်သာ ရှိနေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပျက်ပြယ်သွားပြီး သူ ဒူးထောက်လဲကျသွားသည့်အခါ သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုလည်း လျော့နည်းသွားသည်။ ထိုအခါမှသာ အဘိုးအိုသည် လုံချန်းအစစ်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်လို့ ငါ ပြောရလိမ့်မယ်။ မင်းက မသိနားမလည်တဲ့သူတွေ အတွက်တော့ တော်တော်လေး အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အများစုအပေါ်မှာတော့ ဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး" အဘိုးအိုက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ချုပ်နှောင်ခြင်း သံကြိုးများ" အဘိုးအိုက ဆိုလိုက်သည်။

ကျောက်သားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သံကြိုး ၂၀ ကျော်မှာ မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုံချန်းကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။ ဆွဲငင်အားမှာလည်း လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။

"မင်း ရှုံးပြီ" အဘိုးအိုက စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

"ငါက ဒီထက်ပိုပြီး မျှော်လင့်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သိပ်တော့ မဆိုးပါဘူး။ မင်း မိနစ် ၂၀ လောက် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်" အဘိုးအိုက လုံချန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"မင်း ထွက်သွားလို့ရပြီ" သူက ဆိုကာ သူ လာခဲ့သည့် နေရာသို့ နောက်လှည့်၍ ထွက်သွားတော့သည်။ သံကြိုးများနှင့် ဆွဲငင်အားမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

'သူက အလောင်းရုပ်သေး မဟုတ်ဘူး' လုံချန်းက မတ်တပ်ရပ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

မူလက သူ ဆွဲငင်အားအောက်တွင် ရှိနေစဉ် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်၍ ရနိုင်သော်လည်း သူ မလုပ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဆွဲငင်အားမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဆွဲငင်အား၏ ပြင်းအားမှာ ဆွဲငင်အားနိယာမကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အလောင်းရုပ်သေး တစ်ရုပ်အနေဖြင့် ဆွဲငင်အားနိယာမကို သုံးနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပေ။ အကယ်၍ ထိုလူမှာ ရုပ်သေးမဟုတ်လျှင် သူသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် နိယာမကို ထုတ်သုံးမိခဲ့သည့်အတွက် သူ နောင်တရမိသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုလူက သူ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမ သုံးသည်ကို မမြင်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤတိုက်ပွဲမှ သူ သိရှိလိုက်ရသော အချက်မှာ သူ၏ နိယာမများကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ပိုမို အားကောင်းအောင် လုပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟူသော အချက်ပင်။ အထူးသဖြင့် ပုံရိပ်ယောင် နိယာမ ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်၏ ကန့်သတ်ချက်များသာ မရှိပါက ပုံရိပ်ယောင် နိယာမမှာ ယခုထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ်အတွင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မလုပ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစွမ်းရည်၏ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုမှာ ပစ်မှတ်ထံမှ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ မလွှဲပြောင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်ယ လုပ်သည့်အခါ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းရသဖြင့် ထိုအချိန်တိုအတွင်း ပစ်မှတ်ကို စောင့်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လုံချန်းသည် ယခုလောလောဆယ်တွင် ကောင်းကင် အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း သူ စိတ်တိုနေဆဲပင်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ဒေါသများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာသည်။

လုံချန်းသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည့်အခါ သူသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အဆင့်သတ်မှတ်ရေး ခန်းမမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ ခန်းမအပြင်သို့ ရောက်သည့်အခါ အပြင်ဘက်တွင် အဝါရောင်ဝတ်ရုံခြုံ တပည့် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် ကြယ်လေးပွင့် တပည့် အနည်းငယ်ကိုလည်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ထိုကြယ်လေးပွင့် တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးသည် သူ့ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အသက် ၁၈၊ ၁၉ နှစ်ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။