အခန်း (၂၉၉-၃၀၀)

အခန်း (၂၉၉) ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ကျိရှန်း၊ မင်ယုနှင့် ကျိချင်းတို့သည် တောက်ပသော နေမင်း အင်ပါယာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် တောက်ပသော နေမင်း အင်ပါယာသို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် နေ့ရောညပါ ခရီးနှင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်တွင် ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာနှင့်မျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေ။

ဓားပြအုပ်စု အချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ထိုသူများကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကျိရှန်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အချို့၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသဖြင့် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့၏ မျက်နှာများကို မျက်နှာဖုံးအောက်၌ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။

လုံချန်းနှင့် မတွေ့ဆုံမီ ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများနှင့် ထပ်မံ မတွေ့ဆုံခဲ့ရသော်လည်း ကျိရှန်းမှာ သတိကြီးစွာ ထားရှိခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော ခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တောက်ပသော နေမင်း အင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့၏ ပန်းတိုင် မဟုတ်သေးပေ။

ကျိရှန်းသည် အင်ပါယာ၏ တော်ဝင်မြို့တော်သို့ မရောက်မချင်း မိမိကိုယ်ကို ရန်သူများဘေးမှ ဘေးကင်းပြီဟု မယူဆနိုင်ပေ။ သူတို့သည် အင်ပါယာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။

အနားယူခြင်းမရှိဘဲ ခရီးနှင်ခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိရန် ၆ နာရီခန့် ထပ်မံ ကြာမြင့်ခဲ့သေးသည်။ ကျိရှန်းသည် ဝိညာဉ်ဝါးမျို ဝံပုလွေကို စီးနင်းထားပြီး၊ မင်ယုနှင့် ကျစ်ချင်းတို့မှာ မြင်းနက်ကြီးကို စီးနင်းလာခဲ့ကြသည်။ မြို့အဝင်ဝတွင် စစ်ဆေးမှု ခံယူနေသော ရထားလုံးများ ရှိနေသဖြင့် မြို့တံခါးဝ၌ ခေတ္တ ရပ်တန့်ခဲ့ရသည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီး ရှိနေသဖြင့် လုံခြုံရေးမှာ ပိုမို တင်းကျပ်လေ့ရှိသည်မှာ သိသာလှသည်။ စစ်ဆေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ရထားလုံးများ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်ဝါးမျို ဝံပုလွေနှင့် မြင်းနက်ကြီးတို့သည် ကျိရှန်းနှင့် ကျန်သူများကို သယ်ဆောင်လာပြီး အစောင့်များရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တော်ဝင်အစောင့်များမှာ ဝိညာဉ်ဝါးမျို ဝံပုလွေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ တော်ဝင်မင်းသားတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ တော်ဝင်မြို့တော်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာကြတာလဲ" တော်ဝင် အစောင့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဒုတိယမင်းသား ကျိရှန်းပါ။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ခရီးထွက်ရာကနေ အခုမှ ပြန်ရောက်တာ။ ဒါနဲ့... ငါ့မြို့ထဲ ငါဝင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် တကယ်လိုအပ်လို့လား" ကျိရှန်းက သူ၏မျက်နှာကို ဖော်ထုတ်ပြရင်း ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဒုတိယမင်းသား၏ တော်ဝင် တံဆိပ်တော်ကိုပင် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား" အစောင့်များမှာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကြပြီး ကျိရှန်းကို ဦးညွှတ် အလေးပြုကြသည်။

"ကောင်းပြီ။ အခု ဖယ်ပေးကြစမ်း၊ ငါ ဝင်ပါရစေ။ ငါ့မှာ လုပ်စရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်" ကျိရှန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ တော်ဝင်အစောင့်များမှာ အလျင်အမြန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသဖြင့် သူတို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ကျိရှန်းနှင့် ဝိညာဉ်ဝါးမျို ဝံပုလွေက ရှေ့မှ ဦးဆောင်ပြီး မြင်းနက်ကြီး စီးလာသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးက နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသည့်အခါ သူတို့သည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့အားလုံး သားရဲများပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြပြီး၊ ကျိရှန်းက သားရဲများကို သူ၏ သားရဲအိတ် အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ကျိရှန်းက ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးများက နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ အစေခံအားလုံးမှာ သူတို့၏ ဒုတိယမင်းသားကို မှတ်မိကြသဖြင့် မြင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဦးညွှတ် အလေးပြုကြသည်။

ကျိရှန်းသည် အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ သူတို့သည် နန်းတော်၏ ရှည်လျားလှသော စင်္ကြံလမ်းများအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဟင်... ဒါ ညီလေးရှန်း မဟုတ်လား။ မင်း ပြန်လာတာ တော်တော် စောပါလား ညီလေး"

အသက် ၂၀ အလယ်ပိုင်းခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏အခန်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် ကျိရှန်းကို သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အင်ပါယာ၏ ပထမမင်းသား ကျိရှန် ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာတွင် ယခုအချိန်၌ အိမ်ရှေ့မင်းသား မရှိသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်ရှေ့မင်းသားအဖြစ် ကြေညာခံထားရသော စတုတ္ထမင်းသားမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျုပ် ပြန်မလာနိုင်ဘူးလို့ အစ်ကိုကြီး မျှော်လင့်နေတာလား" ကျိရှန်းက အပြုံးအရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ပို၍ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ ခရီးမထွက်မီ ကျိရှန်က သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိရှန်အပေါ် ထားရှိသော အခြေခံ လေးစားမှုပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေက မကောင်းပုံပဲ။ ခရီးစဉ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား" ကျိရှန်သည် ကျိရှန်း၏ ရိုင်းစိုင်းသော လေသံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြင်နာတတ်သော ပုံစံဖြင့်ပင် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေသည်။

"မင်းနောက်က မိန်းမချောလေးတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ မင်းအတွက် ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလား" ကျိရှန်က မိန်းကလေးများကို ကြည့်ရင်း ဆက်မေးသည်။

"သူတို့က ကျုပ်ရဲ့ ညီမလေးတွေပါ။ ပြီးတော့ ကျုပ်မှာ အလကား ဖြုန်းနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ခမည်းတော်နဲ့ တွေ့ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် ခွင့်ပြုပါဦး အစ်ကိုကြီး" ကျိရှန်းက ဆိုကာ မင်ယု၊ ကျိချင်းတို့နှင့်အတူ ကျိရှန်၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကျိရှန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယခင်က ကြင်နာတတ်ပုံရသော သူ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ကျိရှန်းသည် သူ၏ခမည်းတော် အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ခမည်းတော်၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေမှာ မကောင်းသဖြင့် အချိန်အများစုကို အခန်းထဲ၌သာ ကုန်ဆုံးစေရသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" အတွင်းမှ အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

ကျိရှန်းသည် တံခါးဖွင့်၍ ဝင်လိုက်သည်။ "ခမည်းတော်" သူက ဆိုကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ အလေးပြုလိုက်သည်။ မင်ယုနှင့် ကျိချင်းတို့ကလည်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ အားကစားသမားနှင့်တူသော ပထမမင်းသား၊ ဒုတိယမင်းသားတို့နှင့် မတူဘဲ တော်တော်လေး ဝဖြိုးသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖောင်းအိနေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကျန်းမာပုံရသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ အားနည်းမှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။

"ရှောင်ရှန်း... မင်း ပြန်လာတာ တော်တော် စောပါလား။ အပြင်မှာ ခရီးထွက်ရတာ ဘယ်လိုလဲ" ထိုအမျိုးသားက ပြုံးလျက် မေးသည်။

"မကောင်းပါဘူး ခမည်းတော်။ အဲဒီအကြောင်းကိုပဲ ကျွန်တော် ပြောပြချင်တာပါ" ကျိရှန်းက ခေါင်းယမ်းရင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး သူတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက မင်ယု၊ ဒါကတော့ ကျိချင်းပါ။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီမလေးတွေလိုပါပဲ။ သူတို့ ဒီမှာရှိနေတာကို ခမည်းတော် စိတ်မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါနဲ့... မူလအကြောင်းအရာကို ပြန်သွားရရင်..."

ကျိရှန်းသည် သူ အင်ပါယာမှ ထွက်ခွာသွားချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အစအဆုံး ရှင်းပြတော့သည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခံရမှုနှင့် ထိုနောက်ပိုင်း ခရီးစဉ်များအကြောင်းကို သူ ပြောပြခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်သည် ထိုအကြောင်းများကို ကြားရလေလေ ပို၍ အံ့အားသင့်လေလေ ဖြစ်ရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ကျိရှန်းသည် ဘေးကင်းစွာဖြင့် မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ သိပ်တော့ မစိုးရိမ်တော့ပေ။

"အင်ပါယာရဲ့ အပြင်ဘက်တင် မင်းကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့သူ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းမယ်၊ ဘယ်သူက တရားခံလဲဆိုတာ ရှာခိုင်းလိုက်မယ်" ဧကရာဇ်က ဒေါသထွက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။

မင်းသားတစ်ပါး အင်ပါယာ၏ အပြင်ဘက်မှာတင် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ကြီးလေးသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်လေသည်။

အခန်း (၃၀၀) သားရဲခန်းမ၌ တွေ့ဆုံခြင်း

"ဒါတင်မကသေးဘူး ခမည်းတော်။ ကျွန်တော်တို့ သားရဲခန်းမမှာ ယာယီတပည့်တွေအဖြစ် ဝင်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ..." ကျိရှန်းသည် သူ အမှန်တကယ် ပြောပြလိုသော အဓိက အကြောင်းအရာကို စတင် ပြောပြတော့သည်။

"သားရဲခန်းမရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုကို ဝတ်ရုံနက်၊ ဝတ်ရုံနီတွေ ဝတ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတွေက ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလား" ဧကရာဇ် ကျိမုသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူသည် ရန်သူမှာ မည်သူဖြစ်နိုင်သည်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ရိပ်မိလိုက်ပုံရသည်။ သို့သော် ထိုသူများမှာ ဤမျှ ဝေးကွာသော ဌာနခွဲတစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဆိုသည်ကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

"ငါ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒီတိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းက လူတွေပဲ" သူက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား။ ကျွန်တော် ဘာလို့ အဲဒီအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ" ကျိရှန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်မိသည်။

"မင်းက အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးလို့ပါ။ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းဆိုတာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ဂိုဏ်းပဲ။ သားရဲဂိုဏ်းက အဖြူရောင်ဂိုဏ်း ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့နှစ်ခုကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ အတော်များများ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီလူတွေ ဟုတ် မဟုတ် ၁၀ဝ ရာခိုင်နှုန်း မသေချာပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဝတ်ရုံအရောင်နဲ့ ခွဲခြားသတ်မှတ်တယ်ဆိုတာတော့ ငါသိတယ်"

"ဝတ်ရုံနီ အကြီးအကဲက မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး၊ ဝတ်ရုံနက် အကြီးအကဲတွေကတော့ ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ။ မင်းရဲ့ စကားအရဆိုရင် သူတို့ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ ကံမကောင်းတာက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းရဲ့ ပင်မဌာနချုပ် ဘယ်မှာရှိသလဲဆိုတာကို ငါ မသိတာပဲ" ဧကရာဇ် ကျိမုက ရှင်းပြသည်။

"ခမည်းတော်... ကျွန်တော်တို့ကို ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့အတူ သားရဲခန်းမကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အကြောင်းကြားသင့်တယ်" ကျိရှန်းက ဆိုသည်။

"ငါ မင်းကို မလွှတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို မင်းကို ပြောပြတာက စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းကိုယ်တိုင် သွားပြောဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ သူတို့လည်း အခုလောက်ဆို သတင်းရပြီးလောက်ပြီ" ဧကရာဇ် ကျိမုက ခေါင်းယမ်းရင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ခမည်းတော်... ကျွန်တော်တို့ကို သွားခွင့်ပြုပါ။ သူတို့က ဌာနခွဲ ပျက်စီးသွားတာကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ" ကျိရှန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ။ သူတို့က ဘာကြောင့် သားရဲခန်းမရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ သူတို့ကို ရန်စဖို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့လုပ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကို သားရဲခန်းမ ပင်မဌာနချုပ်ဆီ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ အကြောင်းကြားပြီးလောက်ပြီ" ဧကရာဇ် ကျိမုက ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော်... ကျွန်တော်တို့ဂဘက်ကလည်း သူတို့ကို အကြောင်းကြားသင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အဲဒီကိုသွားရင် သူတို့ နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကိုလည်း ပြန်ခေါ်လာနိုင်လိမ့်မယ်" ကျိရှန်းသည် သူ၏ခမည်းတော်ကို နားချရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလုပ်ဖြစ်ပုံမရပေ။

"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းအတွက် စိတ်ပူတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အခုလောက်ဆို သေလောက်ပြီဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်။ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှာ လူသတ်ရမှာ ကြောက်တဲ့ ကြင်နာတတ်သူဆိုတာ မရှိဘူး။ သူတို့က အခွင့်အရေးရတာနဲ့ သတ်ဖြတ်တတ်ကြတာ။ မင်း ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်က အမှားကြီးပဲ။ လက်လျှော့လိုက်ပါ သား" သူက ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော်..."

"ဒါပေမဲ့ မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က အပြီးသတ်ပဲ။ မင်းကို သားရဲခန်းမဆီ ငါ မလွှတ်နိုင်ဘူး။ ဒါက မင်း ဝင်ပါရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

ကျိရှန်းက ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဧကရာဇ်က တားဆီးကာ ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ ဂရုစိုက်ရတဲ့သူတစ်ယောက်ကို သူတို့ ဖမ်းခေါ်သွားတာပါ။ သားရဲခန်းမရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြပေးဖို့ ကျွန်မ တောင်းဆိုပါတယ်။ အဲဒီလူတွေပဲ ဟိုလူတွေရဲ့ တည်နေရာကို သိနိုင်မှာမို့လို့ပါ"

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းကြီးရဲ့သားအတွက် စိုးရိမ်နေတာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ပဲ သွားပါရစေ။ မင်းသားကျိရှန်းက ဒီမှာပဲ ကျန်ခဲ့မယ်လို့ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်။ သူ့ကို ဒီကိစ္စထဲ မပတ်သက်စေရပါဘူး" အခြေအနေမှာ ကျိရှန်း မျှော်လင့်သလို ဖြစ်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ယုက ဝင်ရောက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"သမီးလေးရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက သားရဲခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအောက်မှာ ရှိနေတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အဲဒီတည်နေရာကို မပြောပြနိုင်ဘူး။ အခု ထွက်သွားကြတော့။ ငါ အိပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" ဧကရာဇ် ကျိမုက မင်ယုကို ပြန်လည်ဖြေကြားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေသည်။

ကျိရှန်းနှင့် မင်ယုတို့သည် ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဧကရာဇ်မှာ အိပ်ပျော်ချင်ဟန် ဆောင်နေသဖြင့် မည်သို့မျှ ပြန်မပြောတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ခန်းမထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ အစီအစဉ် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သော်လည်း ၎င်းအတွက်ပင် အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ကျိရှန်းသည် မင်ယုနှင့် ကျိချင်းတို့ကို သူ၏အခန်းနှင့် နီးသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် အိပ်စက်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

တောက်ပသော နေမင်း အင်ပါယာနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် လှပသော တောင်တန်းကြီးတစ်တန်း ရှိသည်။ ထိုတောင်တန်းမှာ လှပသော နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဤတောင်ပေါ်တွင် သားရဲခန်းမဟု လူသိများသည့် လှပသော ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အစွမ်းထက်သော သားရဲသခင်များကြောင့် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သည်။

သားရဲခန်းမသည် ဤတိုက်ကြီး၏ အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမည့် သန်မာလှသော သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် အလွန်သန်မာကြသည်ဟု ဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။

ကြီးမားသော ခန်းမဆောင် တစ်ဆောင်အတွင်း၌ လူ ၂၀ ခန့်သည် လေးထောင့် စားပွဲရှည် တစ်လုံးကို ဝန်းရံထိုင်နေကြသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးမှာ ကောင်းကင် အဆင့်ထက် နိမ့်သော ကျင့်ကြံခြင်းရှိသူ တစ်ဦးမျှ မပါရှိခြင်းပင်။

အဓိက ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေသူမှာ ခန်းမသခင် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ခန်းမသခင်မှာ အသက် ၅၀ အစောပိုင်းအရွယ် ရှိပုံရပြီး မုတ်ဆိတ်နက်နှင့် ငွေရောင်ဆံပင်ရှည်များ ရှိသည်။

"ခန်းမသခင်... ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေလို့ မရတော့ဘူး။ ဒီကောင်တွေက ကျွန်တော်တို့ သားရဲခန်းမရဲ့ ဌာနခွဲကို ဖျက်ဆီးရဲတဲ့အပြင် ဌာနခွဲခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဦးခေါင်းကိုပါ ကျွန်တော်တို့ တံခါးရှေ့ကို ပို့လိုက်ကြတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ရန်စလိုက်တာပဲ" အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဌာနခွဲကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ ကြယ်လေးပွင့် တပည့်ကို သတ်လိုက်တဲ့အတွက် သူတို့ ကလဲ့စားချေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ထားပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ သူရဲဘောကြောင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဌာနခွဲကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

"ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး။ အဲဒီ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လိုတယ်" အခြားအကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း ဝင်ရောက် ပြောဆိုသည်။

"ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခုခု လုပ်ရပါမယ်"

အကြီးအကဲများ အားလုံးက သူတို့၏ သဘောထားများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုကြရာ အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန်းမသခင်သည် သက်ပြင်းချရင်း သူတို့အားလုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်း ဘယ်မှာရှိသလဲဆိုတာ သိတဲ့သူ ရှိလား" ခန်းမသခင်က မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲများမှာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က သူတို့ရဲ့ ဌာနခွဲ တည်နေရာကို သိလိုက်လို့ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာက ကံကောင်းလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်လား။ အဲဒါက အခုထိ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သူတို့ တည်နေရာကိုတောင် မသိဘဲနဲ့ ငါတို့ သူတို့ကို ဘယ်လိုသွားတိုက်မလဲ" ခန်းမသခင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကျူသာ ဟိုကြယ်လေးပွင့် တပည့်ကို မသတ်ခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ငါတို့ သိနိုင်မှာပဲ" အကြီးအကဲတစ်ဦးက ထိပ်ပြောင်ပြောင် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်လေသည်။