သော့ခလောက် ဖွင့်နိုင်တော့မည့် မျှော်လင့်ချက်

ညမှောင်ရိပ်က ကမ္ဘာမြေကို ကြီးစိုးလာပြီဖြစ်သည်။

လော့ချန်တစ်ယောက် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ရာ အရှိန်ပြင်းသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ငှက်မွေးတစ်မွေးကဲ့သို့ သာသာယာယာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နေလှန်းထားသော ဆေးပင်များကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ထပ်မံစစ်ဆေးပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

“ဆေးပေါင်းတစ်ထောင်ခန်းမ က ဆေးပင်တွေကတော့ အရည်အသွေး စိတ်ချရတာ အမှန်ပဲ"

ယခင်က သူသည် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများထံမှ ဆေးပင်များကို ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။ ထိုပစ္စည်းအများစုမှာ သန့်စင်မှုမရှိသလို၊ အလေးချိန်စီးစေရန် မလိုလားအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ချန်လှပ်ထားတတ်ကြသည်။ အချို့မှာမူ နေလှန်းမှု မလုံလောက်ဘဲ စိုထိုင်းနေတတ်ရာ ဆေးအာနိသင်များမှာလည်း ပျံ့လွင့်နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လော့ချန်သည် ဆေးပင်များကို ဝယ်ယူပြီးတိုင်း ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများဖြင့် အဆင့်ဆင့် ပြန်လည်ပြုပြင်နေရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ခေါက် ဆေးပေါင်းတစ်ထောင်ခန်းမမှ ဝယ်ယူလာသော ဆေးပင်များတွင်မူ ထိုပြဿနာမျိုး လုံးဝမရှိပေ။ အနည်းငယ်မျှ ပြင်ဆင်လိုက်ရုံဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားတော့သည်။

အမှန်ပင် စျေးကြီးသလောက် အရည်အသွေးလည်း ကွာခြားလှပေသည်။

လုပ်စရာရှိသည်များအား လက်စသတ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ယနေ့ ဝမ်ယွမ်ထံမှ ဝယ်ယူလာသော မှော်စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ချီသန့်စင်အဆင့်အတွက် မရှိမဖြစ် မှော်အတတ် ၅ မျိုး.…။

မီးလုံးအတတ်၊ ဆွဲငင်အတတ်၊ လေခွင်းအတတ်၊ နတ်မျက်စိအတတ် နှင့် ကုသခြင်းအတတ်။

ဤမှော်အတတ်များကို လင်ယွမ်နန်းဆောင်တွင် ဝယ်ယူမည်ဆိုပါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာခန့် ပေးရမည့်အပြင် အခြားသူအား ပြန်လည်မရောင်းချပါဟုလည်း သစ္စာဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်အား လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးလိုလျှင်မူ ပို၍ပင် တင်းကြပ်သော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသေးသည်။ သို့သော် လော့ချန်သည် ဝမ်ယွမ်ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာဖြင့်သာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် အတော်ပင် တွက်ခြေကိုက်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် အကျိုးဆက်အနေဖြင့် သူ စာဖတ်နေစဉ် တစ်ချိန်လုံး မျက်မှောင်ကြုတ်ထားရသည်။

“ဒီစာအုပ်ကို ကူးရေးတဲ့လူကတော့ကွာ.... လက်ရေးက ခွေးခြစ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ"

“ဒီစာမျက်နှာဆိုရင်လည်း သွေးကွက်တွေနဲ့….မနည်းကို အာရုံစိုက် ဖတ်နေရတယ်”

လော့ချန် သက်ပြင်းချကာ အောင့်အည်းဖတ်လိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝယ်ယူစဉ်ကပင် ဝမ်ယွမ်က ကြိုတင်ပြောထားပြီးသားဖြစ်ရာ ကိုယ်ကြိုက်ကိုယ်ဝယ် ဖြစ်၍ အပြစ်ဆိုစရာမရှိပေ။

“မီးလုံးအတတ်ကိုတော့ ငါ တတ်ပြီးသားပဲ၊ အခုဆိုရင် ပါရမီရှင်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်တော့မယ်၊ ဆိုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက် ၄၀ လောက်တော့ ရှုံးသွားတာပေါ့”

“နှမြောစရာပဲ၊ ဒါက အတွဲလိုက်ရောင်းတာဆိုတော့ စာမျက်နှာတွေကို ဆွဲဖြဲပစ်လို့မှ မရတာ”

ဆွဲငင်အတတ် စာမျက်နှာသို့ ရောက်သောအခါ လော့ချန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ထိုမှော်အတတ်အား ဖော်ပြထားပုံများမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

“သြော်.... ဒီလိုကိုး"

ဆွဲငင်အတတ်ကို အဆုံးအထိ ဖတ်ပြီးနောက် လော့ချန်တစ်ယောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆွဲငင်အတတ် ဆိုသည်မှာ မှော်အတတ်တစ်ခုထက် ချီစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်သည့် ပညာရပ်တစ်ခုဟု ဆိုလျှင် ပို၍မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

လူသားများသည် ဝိညာဉ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများက ချီစွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူကျင့်ကြံသည့်အခါ ထိုဝိညာဉ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အာရုံ ဆိုသည်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကျင့်ကြံသူ၏ အဆင့်အပေါ် မူတည်၍ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကိုသာ စစ်ဆေးနိုင်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ဤကန့်သတ်ချက်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ပွင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ဝိညာဉ်အာရုံကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်သို့ မထုတ်နိုင်သရွေ့ အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ချီစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်မည်နည်း။

ရှေးပညာရှိကြီးတစ်ဦးက လမ်းစတစ်ခု ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ချီစွမ်းအား ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်သွားမည့် နည်းလမ်းအဆင့်ဆင့် ဖြစ်သည်။ အသေးအမွှားမှ စတင်၍ အခြေခံမှ ကျွမ်းကျင်သည်အထိ လေ့ကျင့်သွားမည်ဆိုလျှင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"စမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

လော့ချန်သည် ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ လက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်သည်။

“တက်စေ”

“ဆင်းစေ”

ကျောက်ခဲလေးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အထက်အောက် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ခုန်ပေါက်နေသည်။

“သွားတော့”

လေသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကျောက်ခဲလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

“ပြန်လာခဲ့”

သူ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်ခဲလေးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စာအုပ်ပါ နည်းစနစ်အတိုင်း စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ကျောက်ခဲလေးမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

အရှိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးလှသလို ချီစွမ်းအား ကြိုးမျှင်တန်းကို အမြဲတစေ ထိန်းထားရသဖြင့် စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း မနည်းလှပေ။ အကယ်၍ ဤကျောက်ခဲသည် အစီရင်ခံစာများ ထည့်သွင်းထားသော မှော်လက်နက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် လုံးဝ ဆွဲယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လော့ချန် စိတ်မပျက်ပေ။ ကျောက်ခဲလေးကို ပြန်ဆွဲယူနိုင်ခြင်းကပင် ဤနည်းလမ်း အလုပ်ဖြစ်သည်ကို သက်သေပြနေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အဆင့်ဆင့် လေ့ကျင့်သွားပြီး ချီစွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်ပါက မကြာမီတွင် စိမ်းမြရတနာဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ချီစွမ်းအား ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံလေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှ ရပ်နားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အခြေအနေပြကြေးမုံပြင် ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်]

အမည် - လော့ချန်

သက်တမ်း - ၂၇/၇၅

ဝိညာဉ်အမြစ် - သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ

အဆင့် - ချီသန့်စင်အဆင့် ၄ (၁/၁၀၀)

အောင်မြင်မှုမှတ် - ၂ မှတ်

[ကျင့်စဉ်များ]

နွေဦးကျင့်စဉ် : ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၃၄၀/၅၀၀)

[မှော်အတတ်များ]

မီးလုံးမှော်အတတ် - ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၄၃၂/၅၀၀)

လေလွင့်ခြေလှမ်း - ကျွမ်းကျင်အဆင့် (၂၇၅/၃၀၀)

နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုး - တတ်မြောက်အဆင့် (၁၈၀/၂၀၀)

သန့်စင်ခြင်းမှော်အတတ် - အခြေခံအဆင့် (၅၁/၁၀၀)

ဆွဲငင်မှော်အတတ် - အခြေခံအဆင့် (၅/၁၀၀)

[အတတ်ပညာများ]

ပထမအဆင့် ဆေးဖော်ဆရာ

မှော်အာဟာရဆေးလုံး - ပါရမီရှင်အဆင့် (၅၉၀/၁၀၀၀)

အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး - အခြေခံအဆင့် (၇၀/၁၀၀)

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီမှော်အတတ်က သိပ်မခက်ပါဘူး၊ ငါ့ဘာသာငါတောင် သင်ယူနိုင်တာပဲ”

မှော်အတတ်များကဏ္ဍတွင် အသစ်တိုးလာသော ဆွဲငင်မှော်အတတ်ကို ကြည့်ရင်း လော့ချန် အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။

သင်ယူရသည့် ခက်ခဲမှုမှာ မီးလုံးမှော်အတတ်ထက်ပင် လွယ်ကူသေးသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤမှော်အတတ်သည် ချီစွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဤအတတ်ကို မသင်ယူထားသော်လည်း ချီစွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှု အားကောင်းလျှင် ချီသန့်စင်အဆင့်တွင်ပင် မှော်လက်နက်များကို စေခိုင်းနိုင်ပေသည်။

ဤမှော်အတတ်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမှာ ရှေးပညာရှိကြီးများက နောင်လာနောက်သားများအတွက် နည်းစနစ်တကျ လေ့ကျင့်နိုင်ရန် လမ်းစဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆွဲငင်မှော်အတတ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ရှိ အခြားအချက်အလက်များကိုပါ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက အခုထိ မပြောင်းလဲသေးဘူးလား"

သူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ချီသန့်စင်အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်စွမ်းလာရမည် ဖြစ်ရာ ယခင်ဘဝက လူသားများထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုရှည်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

“ဒါဆို ငါက ဒီဘဝမှာ အသက် ၇၅ နှစ်အထိပဲ နေရတော့မှာလား….ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ပိုမြင့်လာမှပဲ သက်တမ်းက တိုးလာမှာလား….”

သူ စဉ်းစား၍ မရသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်သည်။ မှော်အတတ်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှု တိုးလာခြင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်မကြည်မလင်မှုများမှာ ပြေပျောက်သွားရသည်။

မီးလုံးအတတ်မှာ ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ လော့ချန်၏ စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်မှုများမှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော လေလွင့်ခြေလှမ်းမှာ အလျင်မြန်ဆုံး တိုးတက်နေသည်။ အခြေခံမှ ကျွမ်းကျင်မှုအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မကြာမီ ပြီးပြည့်စုံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ အထူးလေ့ကျင့်မှုကြောင့် ခဏတာ တန့်နေခဲ့သော နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုး မှော်အတတ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေသည်။

ဤကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်များ တိုးတက်လာခြင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက လော့ချန်အတွက် အောင်မြင်မှုရမှတ်များကိုပါ ရရှိစေသည်။

ယခင်က နွေဦးကျင့်စဉ် ပြီးပြည့်စုံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစဉ်ကလည်း သူ အောင်မြင်မှုအမှတ် ၁ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်မှုအမှတ် ၁၀ မှတ် ပြည့်သွားပါက လုံးဝအသစ်စက်စက် ဖြစ်သော ဆေးဖော်နည်းတစ်ခုကို ထပ်မံရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ထိုဆေးနည်းအတွက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းများပင် မရှိသေးပေ။ သို့သော် မှော်အတတ်များထက် လော့ချန် အာရုံအစိုက်ဆုံးမှာ အတတ်ပညာများ ကဏ္ဍပင် ဖြစ်သည်။

အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး - အခြေခံအဆင့် (၇၀/၁၀၀)

ကျွမ်းကျင်မှု ၃၀ သာ လိုတော့သည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် အဆင့်တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းမြို့တွင် ရေရှည်နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အားကိုးထိုက်ပေတော့မည်။

လော့ချန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူ့ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှားပါးမှုမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဟန့်တားနေသော သော့ခလောက်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူသည် မှော်အာဟာရဆေးလုံးများကို အဆက်မပြတ် ဖော်စပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်မှု မြင့်တက်လာစေရန်နှင့် စစ်မှန်သော အမြတ်အစွန်းများ ရရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုသော့ခလောက်ကြီး ပွင့်တော့မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို သူ မြင်တွေ့နေရလေပြီ။

“ဒါကတော့ အောင်ပွဲခံသင့်တယ်"

လော့ချန် အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လိုက်သောအခါ ညမှာ အတော်ပင် နက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထျန်းရှန်းမျှော်စင် ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် အကြည့် ပြန်လွှဲလိုက်မိသည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး၊ ငါ့မှာ ဖြုန်းဖို့ ပိုက်ဆံ မရှိသေးဘူး.…”

“ထားလိုက်ပါတော့…. ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မီးရှူးမီးပန်းလေးပဲ ဖောက်တော့မယ်"

သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးညွှန်၍ မီးလုံးအတတ်ကို လေးကြိမ် ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ညမှောင်မှောင်တွင် မီးလုံးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး လှပသော မီးပွင့်လေးများအဖြစ် ဖျာထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ဘေးအိမ်မှ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ညသန်းခေါင်ကြီး ဘယ်သူ ဆူညံနေတာလဲဟ"

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး အလွန်အားပါလှသည်။

လော့ချန်တစ်ယောက် ပုခုံးလေး တွန့်သွားကာ အိမ်ထဲသို့ ခပ်မြန်မြန် ပြန်ဝင်ခဲ့တော့သည်။

"ပေါ့ဆမိသွားပြီ"