← Chapters

အပြည့်အဝ တင်ဆောင်လာခြင်း (သို့) ဂိုဏ်းချုပ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ သူတို့အိမ်တံခါးကိုပါ ဖြုတ်ယူလာခဲ့ပါတယ်

Vol. 1 Ch. 13

အပြည့်အဝ တင်ဆောင်လာခြင်း (သို့) ဂိုဏ်းချုပ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ သူတို့အိမ်တံခါးကိုပါ ဖြုတ်ယူလာခဲ့ပါတယ်

Vol. 1 Ch. 13

~ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဂိတ်ဟောင်းကြီးရှေ့ဝယ် နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ကျန်းချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ နေဝင်ချိန်၏ နီမြန်းသော ရောင်ခြည်တို့ ဖြာကျနေသည့် တောင်တက်လမ်းကလေးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ လေပြည်အေးတို့က သူ၏ လရောင်အသွေး ဝတ်ရုံစကို အသာအယာ လှုပ်ခတ်သွားသောအခါ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသော အင်မော်တယ် သူတော်စင် တစ်ပါးပမာ ထင်မှတ်ရ၏။

သို့သော် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ စနစ်၏ နောက်ကွယ်မှ တာဝန်ပြီးဆုံးမှု အခြေအနေကို စစ်ဆေးနေ၏။ ‘လေမည်းတောင်ကုန်းအား အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း’ ဟူသော တာဝန်မှာ ‘ပြီးမြောက်သည်’ ဟု ပြနေချေပြီ။

'ဒီကောင်တွေ ပထမဆုံး ခရီးထွက်တာမှာ ဘာတွေများ သယ်လာကြမလဲ...'

ကျန်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်တော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေမိသည်။ လေမည်းတောင်ကုန်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချခဲ့သည့် ဓားပြစခန်း ဖြစ်သဖြင့် ရတနာထူးများ မရှိလျှင်ပင် ရွှေ၊ ငွေနှင့် လူသုံးကုန် ပစ္စည်းများတော့ အမြောက်အမြား ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ ပိုက်ဆံရှိလျှင် တောင်အောက်ရှိ ဈေးသို့ သွားကာ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်းကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုစဉ်မှာပင်...

အဝေးတစ်နေရာမှ အူကြောင်ကြောင် အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဖုန်လုံးကြီးများ တလိပ်လိပ် ထနေကာ မြင်းခွာသံများမှာလည်း စည်းချက်မကျဘဲ ဆူညံစွာ ကြားနေရ၏။ စစ်မြင်း (၂၀) ကျော်မှာ တုန်တုန်ယိုင်ယိုင်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာနေကြပြီး၊ မြင်းတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အသက်ကို အငမ်းမရ ရှူနေရရှာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြင်းများ၏ ကျောပေါ်တွင် မြင်းထက်ပင် မြင့်မားသော ပစ္စည်းပုံကြီးများ တင်ဆောင်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ရွေ့လျားနေသော တောင်ကုန်းငယ်လေးများပမာ ထင်မှတ်ရ၏။

အနားသို့ ရောက်လာသောအခါမှသာ ထိုအရာများမှာ ဘာတွေလဲဆိုသည်ကို ကျန်းချန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရတော့သည်။

စုတ်ပြတ်နေသော ဆန်အိတ်များ၊ အဆီတဝင်းဝင်းနှင့် အသားခြောက်များ၊ ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်များ၊ ၎င်းပြင် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသော ကုလားထိုင်များ၊ ကျောက်တည်အိုး (အသစ်စက်စက်များ) စသည်ဖြင့် စုံလင်လှပေသည်။ အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးတွင်မူ မြင်းအချို့က ပူးပေါင်းကာ ဖြစ်သလို လုပ်ထားသော လှည်းပြားကြီး တစ်စီးကို ဆွဲလာကြ၏။

ထိုလှည်းပေါ်တွင်မူ လေးလံလှသော သံမှိုရိုက်ထားသည့် သစ်သားတံခါးကြီး နှစ်ချပ်နှင့် လူတစ်ကိုယ်စာမက ထူထဲလှသော သစ်သားတိုင်လုံးကြီးများ ပါလာ၏။

ကျန်းချန်၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တောင့်ခဲသွားကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားရရှာသည်။

'ဒီကောင်တွေက ဓားပြသွားတိုက်တာလား... ဒါမှမဟုတ် လေမည်းတောင်ကုန်းကို အိမ်ဖျက်ပေးဖို့ သွားကူညီတာလား...'

“ဂိုဏ်းချုပ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာပါပြီဗျို့...”

အရှေ့ဆုံးမှ မြင်းစီးလာသော ဝမ်သဲ့ဖာက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝိုင်အိုးကြီး တစ်အိုးကို အသေဖက်ထားပြီး၊ သူစီးလာသော မြင်းဝါကြီးမှာမူ အလေးချိန်ကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်ကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များပင် ထွက်နေချေပြီ။

“ဟီး...”

အဖွဲ့ကြီးမှာ ဂိုဏ်းတံခါးဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ကစားသမားများမှာ လေထွက်သွားသော ဘောလုံးများပမာ မြင်းပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လျှောကျလာကြပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျသွားကြတော့သည်။

သူတို့မှာ တကယ့်ကို ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်ရာ အရိုးများပင် ပြုတ်ထွက်တော့မတတ် ခံစားနေရသော်လည်း၊ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အောင်ပွဲခံ အပြုံးများမှာမူ ဝင်လုဆဲ နေရောင်ခြည်ထက်ပင် ပို၍ တောက်ပနေ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့အပ်ပါတယ် ခင်ဗျာ...”

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူထားသော ‘ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက်’ က အားတင်းကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းတူ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ ဆံပင်များမှာမူ ငှက်သိုက်တစ်ခုပမာ စုတ်ပြတ်နေချေပြီ။

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ကို အောင်မြင်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်... လေမည်းတောင်ကုန်းက ဓားပြတွေကို အကုန် နှိမ်နင်းခဲ့ပါပြီ (တကယ်တော့ နောက်က လှည်းပေါ်မှာ အသေချည်ထားတာပါ)...”

“စစ်နိုင်ပစ္စည်းတွေကိုလည်း အကုန် သယ်လာခဲ့ပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပေးပါဦး ခင်ဗျာ...”

ကျန်းချန်သည် မိမိရှေ့တွင် ပုံထားသော၊ အနံ့အမျိုးမျိုး ထွက်နေသည့် ‘အမှိုက်ပုံ’ ကြီးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းများပင် မူးလာရ၏။ သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ဆန်အိတ် တစ်အိတ်ကို အသာအယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ အတွင်း၌မူ အနည်းငယ် မှိုတက်နေသော ဆန်လုံးညိုများကို တွေ့ရသည်။

သူသည် အခြား သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်ပြန်သည်။ အတွင်း၌ ကြေးပြားများနှင့် ငွေစအချို့၊ ၎င်းပြင် အမျိုးသမီး ဝတ်ဆင်သော လက်ဝတ်ရတနာအချို့ ရောနှောနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထို့နောက်တွင်မူ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်းက ရတနာတစ်ခုပမာ ပွတ်သပ်နေသည့် အိမ်ခေါင်မိုးတိုင်လုံးများနှင့် ‘ကျောက်ကပ်ကြော်’ က ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးထုပ်ပမာ ဆောင်းယူလာသော ဒယ်အိုးအမည်းကြီးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

“...”

ကျန်းချန်သည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ တည်ငြိမ်အေးစက်သော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းထားလိုက်ရသည်။ ဤပုံရိပ်က ပျက်စီးသွား၍ မဖြစ်ချေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ၏ အမြင်တွင် ဤအရာများမှာ အမှိုက်များသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဆင်းရဲမွဲတေနေသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက်မူ... ဤအရာများမှာ တကယ်ကို လိုအပ်သော အရာများပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဆန်ရှိလျှင် ဆိုင်ထဲ၌ စားစရာများ ထားရှိနိုင်မည်။ သစ်သားရှိလျှင် ဂိုဏ်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်သည့်နှုန်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သွားမည်။ ရွှေနှင့် ငွေရှိလျှင် တောင်အောက်ဈေးသို့ သွားကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လဲလှယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

“မင်းတို့... ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်...”

ကျန်းချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ မချိပြုံး ပြုံးနေမိ၏။

“ဓားပြဘေးကို နှိမ်နင်းရုံတင် မကဘဲ... ချွေတာတတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး အပ်တစ်ချောင်း၊ ချည်တစ်မျှင်တောင် အလဟဿ မဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ကြတယ်...”

“ဒီလို ဂိုဏ်းတော်ကို မိသားစုလို သဘောထားပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် ဆောင်ရွက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က ချီးကျူးစရာပဲ...”

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်း ပြုံးပျော်သွားကြပြီး ခါးများ မတ်သွားကြတော့သည်။

“ဟီးဟီး... ကြားလား... ဂိုဏ်းချုပ်က ငါတို့ကို စေ့စပ်တယ်လို့ ချီးကျူးတယ်ဗျို့...”

“ဒါပေါ့... ‘ဆန်တစ်စေ့တောင် အပြင်မထွက်စေရ’ ဆိုတဲ့ မူဝါဒလေ... ဖြုန်းတီးတာက ရှက်စရာကြီးဗျ...”

“ဦးလေးကျန်း... ကြည့်စမ်း... ကျွန်တော် ပြောသားပဲ... ဒီအိုးက အသုံးဝင်မှာပါလို့... ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ချီးကျူးတယ်လေ... နောက်ဆို ဒါက ငါတို့ ထမင်းဆောင်ရဲ့ ရတနာပဲ...” ကျောက်ကပ်ကြော်က သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ အိုးမည်းကြီးကို ဂုဏ်ယူစွာ ပုတ်ပြလိုက်ရာ ‘ဒေါင်’ ဟူသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျန်းချန်သည် ဆက်၍ မပြောတော့ဘဲ အင်္ကျီလက်စကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“ဝင်း...”

ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ‘အမှိုက်ပုံကြီး’ မှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စနစ်က ပေးထားသော သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထို့နောက်တွင်မူ အရင်လှဆုံး အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။ စနစ်၏ အသိပေးချက်မှာ ကစားသမားတိုင်း၏ နားထဲတွင် မြည်ဟီးသွားတော့သည်။

[တီ..တီ... ‘လေမည်းတောင်ကုန်းအား အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း’ ဇာတ်လမ်းတာဝန် ပြီးမြောက်ပါသည်...]

[အခြေခံဆုလာဘ် - အဖွဲ့ဝင် အားလုံး ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ် (၂၀၀) စီ ရရှိပါသည်...]

[အထူး စုဆောင်းမှတ် ဆုလာဘ်များ -]

[ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက်] (ကျွမ်းကျင်စွာ ဦးဆောင်နိုင်မှု) - အပိုဆောင်း (၃၀၀) မှတ်။

[ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း] (တန်ဖိုးကြီး ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်လာမှု) - အပိုဆောင်း (၅၀၀) မှတ်။ ‘အိမ်ဖျက်ဆီးရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး’ ဟူသော ရှားပါးဘွဲ့ကို ရရှိသည်။ (ဤဘွဲ့ကို တပ်ဆင်ထားပါက အဆောက်အဦးများကို ဖျက်ဆီးရာတွင် ထိရောက်မှု (၁၀) ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်မည်)။

[ပိုက်ဆံမရှားပါ] (ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဆေးလုံးများ ရှာဖွေပေးအပ်မှု) - အပိုဆောင်း (၈၀၀) မှတ်။

[ကျောက်ကပ်ကြော်] (အရေးကြီးသော ချက်ပြုတ်ရေး ကိရိယာများ သယ်ဆောင်လာမှု) - အပိုဆောင်း (၁၀၀) မှတ်။

တရစပ် ထွက်ပေါ်လာသော ဆုလာဘ် အသိပေးချက်များကြောင့် ကစားသမားများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရူးသွပ်သွားကြပြန်သည်။

“ချမ်းသာပြီဟေ့... ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ် မြတ်တာပဲ...”

“ဦးလေးကျန်းကတော့ အပြတ်ပဲဗျာ... ‘အိမ်ဖျက်ဆီးရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး’ တဲ့... ဒီဘွဲ့က တကယ့်ကို အလန်းစားပဲ... နောက်ဆိုရင် အိမ်ဖျက်ရတာ ပိုပြီး အရသာ ရှိတော့မှာပဲ...”

“သူဌေးလေးကတော့ အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးကပဲဗျာ... ဆုမှတ်တွေကတော့ မတရားပဲ... ကျွန်တော့်ကိုလည်း နည်းနည်းလောက် မ,ပါဦး...”

လူတိုင်းမှာ မိမိတို့၏ စုဆောင်းမှတ်များ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ ယနေ့၏ ပင်ပန်းမှုများမှာ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားနေကြရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်သည်လည်း သူ၏ စနစ်ဇယားကို စစ်ဆေးနေ၏။ ဤတစ်ခေါက် ‘အိမ်ဖျက်လုယက်မှု’ မှာ ဂိုဏ်း၏ စားဝတ်နေရေးကို ဖြေရှင်းပေးရုံတင်မကဘဲ မမျှော်လင့်ထားသော ဓနဥစ္စာများကိုလည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

[တီ..တီ... အရင်းအမြစ်များကို တွက်ချက်ပြီးပါပြီ...]

[ရရှိသော ပစ္စည်းများ - စုစုပေါင်း ရွှေနှင့် ငွေစ (၃၂၀၀) တုံး (အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၂ တုံးခန့်နှင့် လဲလှယ်နိုင်ပါသည်)။]

[ရရှိသော ပစ္စည်းများ - အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅) တုံး၊ အခြေခံ ကုသဆေး (၂) ပုလင်း။]

[ရရှိသော ဂိုဏ်းစွမ်းအင် - (၅၀၀) မှတ်။]

[လက်ရှိ စုစုပေါင်း ဂိုဏ်းစွမ်းအင် - (၆၅၀) မှတ်။]

[စနစ်အား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သတ်မှတ်ချက် ပြည့်မီသွားပါပြီ...]

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်မြှင့်လို့ ရပြီပဲ။ ဒါက တကယ့် အဓိက အချက်ပဲ မဟုတ်ပါလော။

“စနစ်... အခုချက်ချင်း အဆင့်မြှင့်လိုက်တော့...”

“ဝုန်း...”

ကျန်းချန်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင်သာ ကြားနိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပျက်အစီးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ရိုးရှင်းလှသော စနစ်မျက်နှာပြင်မှာ လုံးဝ အသစ်စက်စက် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

[အသန်မာဆုံး ဂိုဏ်းစနစ် - အဆင့် (၂)]

[လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်များ ပွင့်သွားခြင်း -]

သိုင်းကျမ်းဂေဟာ (အခြေခံ) - စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်များနှင့် သိုင်းကွက်များကို မှတ်တမ်းတင် သို့မဟုတ် တီထွင်နိုင်ပါပြီ။ (လက်ရှိ ရရှိနိုင်သော ကျင့်စဉ်များ - ‘ချီ လမ်းညွှန် ကျင့်စဉ် - အပြည့်အစုံ’ ၊ ‘အခြေခံ ဓားသိုင်း ၁၃ ကွက်’ ၊ ‘မီးကျည်ဆန် မန္တန်’ ၊ ‘ကိုယ်ဖော့အတတ်’)

ဆေးဖော်ဆောင် (အခြေခံ) - စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများကို အလိုအလျောက် ဖော်စပ်နိုင်ပါပြီ (ကုန်ကြမ်း လိုအပ်ပါသည်)။ (လက်ရှိ ရရှိနိုင်သော ဆေးနည်းများ - အစာငတ်ပြေဆေး၊ အသက်ဓာတ်ပြန်လည်ဖြည့်ဆေး)

ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်း (ပျက်စီး → ပြုပြင်ဆဲ) - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုကာ အခင်းအကျင်း၏ အုတ်မြစ်ကို စတင် နှိုးဆော်လိုက်ပါပြီ။ လမ်းမှားစေသော စနစ်နှင့် သတိပေးစနစ်များ အခြေခံအားဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါမည်။

တပည့် လက်ခံနိုင်သော အရေအတွက် - (၁၀၀) ဦး အထိ တိုးမြှင့်လိုက်ပါပြီ။

တန်းစီကာ ပွင့်လာသော လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အဆုံးအစမရှိ ပြုံးလျက် ရှိနေတော့သည်။

ဒါမှ တကယ့် အင်မော်တယ် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။

သိုင်းကျမ်းဂေဟာ ရှိလာပြီဆိုလျှင်၊ တွေ့သမျှကို ဝိုင်းရိုက်တတ်ရုံသာ သိသော ဤကစားသမား အုပ်စုကို တကယ့် သိုင်းပညာရပ်များ သင်ကြားပေးနိုင်ကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို နှစ်ဆ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်ဆောင် ရှိလာပြီဆိုလျှင် ဆေးလုံးများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ကာ စုဆောင်းမှတ်များဖြင့် ပြန်လည် လဲလှယ်စေခြင်းဖြင့် စီးပွားရေး စက်ဝန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။ ၎င်းပြင် အခင်းအကျင်း ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ညဘက်တွင်လည်း အေးအေးလူလူ အိပ်စက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလော။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ... နေရာလွတ် (၁၀၀) ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် အစမ်းသပ် ကစားမယ့် အချိန် ရောက်ပြီပဲ...”

ကျန်းချန်သည် ညအမှောင်အောက်တွင် မီးပုံဘေး၌ စုဝေးကာ စုဆောင်းမှတ်များကို ရေတွက်ရင်း ပျော်ရွှင်နေကြသော တပည့် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ အကြည့်များမှာ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော တပည့်ရင်းလေးတို့ရေ...'

'မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ မောင်လေးတွေ၊ ညီမလေးတွေ... မကြာခင် ရောက်လာကြတော့မယ်...'

---

[ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက် - ဤနေရာ၌ အိမ်ဖျက်ဆီးရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး ဟူသော ဘွဲ့မှာ ကစားသမားများက ဓားပြစခန်း၏ အိမ်တိုင်၊ အိမ်တံခါးများပါမကျန် ဖြုတ်ယူလာခြင်းကို စနစ်က ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပေးအပ်လိုက်သော ဘွဲ့ဖြစ်ပါသည်။]

All Chapters