စစ်ပြီးခေတ် နေ့စဉ်ဘဝ (သို့) အချို့က အုတ်သယ်နေစဉ် အချို့က တိုက်ရိုက်လွှင့်ပြီး ပျော်ပါးနေကြသလား

~ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နံနက်ခင်းသည် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားစွာ နိုးထလာ၏။ မနေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သော 'အိမ်ဖျက်လုယက်ရေး အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားမှု' ကြောင့် လေမည်းတောင်ကုန်းမှာ သမိုင်းဝင် အမည်နာမ တစ်ခုမျှသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ထိုအချိန်၌ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်ထက်တွင်မူ မျက်လုံးပြူးသွားလောက်သော စစ်ရေးသုံး ပစ္စည်းပုံကြီးများ ရှိနေချေပြီ။

အမှိုက်သရိုက် အများစုကို ကျန်းချန်က စနစ်သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ထည့်ထားသော်လည်း၊ ကစားသမားများ၏ ဆောက်လုပ်ရေးစိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းရာချီသက်တမ်းရှိသော သစ်လုံးကြီးများနှင့် ကျောက်ပြာတုံးကြီးများကိုမူ ရင်ပြင်အစွန်းတွင် တမင်ပုံထားလိုက်၏။

ဂိမ်းထဲသို့ လော့အွန်ဝင်လာပြီး ဤစစ်နိုင်ပစ္စည်းပုံကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကစားသမားများမှာ အားအင်များ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာကြတော့၏။ 'အိမ်ဖျက်ဆီးရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး' ဟူသော ဘွဲ့ထူးကို အသစ်စက်စက် ရရှိထားသည့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း၏ ဟိန်းဟောက်ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ဂိုဏ်းတော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေ၏။

“တစ်... နှစ်... သုံး... မဟေ့...”

“ဟေ့လူ... သတိထားဦးလေ... ဟိုသစ်တုံးက လူခြေထောက်ပေါ် ပိတော့မယ်...”

သို့သော်ငြားလည်း ဤအုတ်သယ်စစ်သည်တော်ကြီးများကြားတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုံစံရှိသည့် လူအချို့လည်း ရှိနေ၏။ ရင်ပြင်ထောင့်ရှိ မြေကွက်လပ်ကလေးတစ်ခုတွင် ဖြစ်၏။

အိုင်ဒီ 'ငါ စိုက်ပျိုးရေးကို ချစ်တယ်' ဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီး ကစားသမားလေးမှာ အသစ်စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းလေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေ၏။ သူမသည် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ မနေ့က တောင်နောက်ဘက်မှ တူးလာသော အမည်မသိ တောပန်းလေးများနှင့် မြက်ပင်လေးများကို ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဝါး... ဒီမြေကြီးရဲ့ စိုထိုင်းဆက... ဒီအမြစ်လေးတွေရဲ့ အသေးစိတ်ပုံစံက...”

သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် ရွှံ့များ ပေကျံနေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ဖြာကျနေ၏။ စိုက်ပျိုးရင်းနှင့်လည်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေ၏။

“ဒီဂိမ်းက အပင်ချစ်သူတွေအတွက်တော့ နိဗ္ဗာန်ဘုံပဲ။ ဒါက ဗီဇပြောင်းလဲနေတဲ့ မြက်မြီးနီပင်လား မသိဘူး။ စိုက်ကြည့်ဦးမှပဲ... ဘာတွေ ထူးထူးခြားခြား ထွက်လာမလဲလို့...”

အခြားတစ်ဖက်၊ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဘေးရှိ မြေကွက်လပ်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ နစ်နေသော 'စစ်မှန်တဲ့ လုံအော့ထျန်' မှာမူ စုဆောင်းမှတ်များဖြင့် လဲလှယ်ထားသော သစ်သားဓားလေးကို ကိုင်ကာ (သံဓားက သူ့အတွက် ဈေးကြီးလွန်းနေသေးသည်)၊ လေထဲသို့ မရှိသော 'ဓားပျံအတတ်' ကို ကျင့်ကြံနေ၏။

“ဟင်း... သာမန် သံတိုသံစတွေက ငါ့ရဲ့ ဓားအသိစိတ်ကို ဘယ်လိုလုပ် တင်ဆောင်နိုင်မှာလဲ...”

သူသည် ရှက်စရာကောင်းလှသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ယူလိုက်ပြီး လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဓား... လာစမ်း... အာ... ဘာလို့ မလာတာလဲ... ပုံစံ မှားနေလို့လား... နောက်တစ်ခါ... ဓား... လာစမ်း...”

ဘေးမှ သစ်တုံးထမ်း၍ ဖြတ်သွားသော ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) က သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းရင်း ထွက်သွားတော့သည်။

“ဒီကလေးတော့ ကျင့်ကြံရင်းနဲ့ ဦးနှောက် ထိသွားပြီ ထင်တယ်...”

သို့သော် အဆန်းဆုံးသော လူမှာမူ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ လှေကားထစ်အောက်တွင် ရပ်နေသူပင် ဖြစ်၏။ ထိုသူ၏ အိုင်ဒီမှာ 'ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေတာလဲ' ဖြစ်ပြီး၊ လက်တွေ့ဘဝတွင်မူ ဂိမ်းတိုက်ရိုက်လွှင့်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ဘယ်နေရာက ကောက်ရမှန်းမသိသော ဝိုင်ပုံသဏ္ဌာန် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး၊ ထိုသစ်ကိုင်းကြားတွင် ပြောင်လက်နေသော မိုက်ကာကျောက်ပြား (စနစ်၏ နည်းပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကင်မရာလုပ်ဆောင်ချက်ပါသည့် ကျောက်ပြား) ကို ညှပ်ထား၏။ မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားကမ္ဘာတွင် တိုက်ရိုက်လွှင့်နေသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... အမျိုးတို့ရေ... မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါဗျာ...”

'ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေတာလဲ' က ဘေးနားမှ လူများ၏ အရူးဟု ထင်နေသော အကြည့်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သစ်ကိုင်းကို ကြည့်ကာ ဟန်ပါပါ အော်ပြောနေ၏။

“'မာန်တက်' ရဲ့ တိုက်ရိုက်လွှင့်ပွဲကနေ ပြန်လည် ကြိုဆိုလိုက်ပါတယ်။ ဒါကတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ခုတည်းသော (၁၀၀) ရာခိုင်နှုန်း အစစ်အမှန် ခံစားရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂိမ်း... 'ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်' ရဲ့ အစမ်းသပ် ကစားကွင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်...”

“မနေ့က တိုက်ရိုက်လွှင့်ပွဲကို လွတ်သွားတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကတော့ အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားပါပြီ။ ငါတို့ အနီးနားက အကြီးဆုံး ဓားပြစခန်းဖြစ်တဲ့ လေမည်းတောင်ကုန်းကို အပြတ်ရှင်းခဲ့ကြတယ်လေ။ သူတို့ အိမ်ရှေ့တံခါးကြီးကိုတောင် ဖြုတ်ယူလာခဲ့တာဗျို့...”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူသည် သစ်ကိုင်း 'ကင်မရာ' ကို ရင်ပြင်ပေါ်မှ အလုပ်ရှုပ်နေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ပစ္စည်းပုံကြီးများဆီသို့ လှည့်ပြလိုက်၏။

“ဒီခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်းပါ။ ဒီစစ်နိုင်ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်းပါ။ ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ နယ်မြေတွေပေါ့ဗျာ...”

ဂိမ်းထဲတွင်မူ သူသည် လေထဲသို့ စကားပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေ၏ အင်တာနက် ကွန်ရက်ပေါ်ရှိ သူ၏ တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းထဲတွင်မူ မှတ်ချက်စာတန်းများမှာ ရူးသွပ်မတတ် တက်နေချေပြီ။

(မှတ်ချက်စာတန်းများ) -

“ဘုရားရေ... ဒီအလင်းအမှောင်က... ဒီမော်ဒယ်တွေက... ကြည့်တိုင်း ကြည့်တိုင်း ရင်သပ်ရှုမောရတာပဲဗျာ...”

“တင်ဆက်သူကြီး... ကြွားမနေပါနဲ့ဦး။ မနေ့က ခင်ဗျား နောက်ကနေ (၆၆၆) လို့ အော်နေတာပဲ ငါ မြင်ပါတယ်။ ရန်သူ့အမွေးတစ်ချောင်းတောင် မထိခဲ့ပါဘူး...” “တကယ်ပြောတာ... ဒီဂိမ်းထဲမှာ အုတ်သယ်နေရတာကို မြင်ရတာတောင် တခြားဂိမ်းတွေထက် ပိုပျော်စရာကောင်းနေသလိုပဲ။ ဟိုကောက်ရိုးဦးထုပ်နဲ့ ဦးလေးကြီးကို ကြည့်ဦး... ညွှန်ကြားနေတာက တကယ့် ပညာရှင်အတိုင်းပဲ...”

“ဟိုမှာ ဘာကြီးလဲ... ဟို မိန်းကလေး မြေကြီးပေါ်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး 'သဲအိမ်' ဆော့နေတာလား... ဒီဂိမ်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုက အဲဒီလောက်တောင် မြင့်တာလား...”

“အကောင့် လိုချင်တယ်... အကောင့် လိုချင်တယ်... တင်ဆက်သူကြီး... ခင်ဗျားအကောင့် ရောင်းမလား... တစ်သိန်း ပေးမယ်...”

“ကင်မရာကို မပိတ်နဲ့လေ... ဖယ်ကြစမ်း... ငါ ဟို ဝတ်ရုံဖြူနဲ့ ဇာတ်ကောင် ကောင်လေးကို မြင်ချင်လို့... ဒီနေ့ သူ အဝတ်အစား လဲလားလို့ ကြည့်မလို့...”

'ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေတာလဲ' သည် မိမိရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တက်လာသော မှတ်ချက်များနှင့် လက်ဆောင်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မာနများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေ၏။

“အကောင့်ရောင်းဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဗျာ... ဒီဘဝမှာတော့ မစဉ်းစားပါနဲ့ဦး...”

သူသည် တဟီးဟီး ရယ်လိုက်ပြီး၊ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမိုရရှိရန်အတွက် လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော ကျန်းချန် အနားသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကပ်သွား၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တည်ငြိမ်အေးစက်လှတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို မြင်ချင်နေကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒီနေ့တော့ 'မာန်တက်' တစ်ယောက် အသက်နဲ့ရင်းပြီး အနီးကပ် ရိုက်ပြပေးပါမယ်...”

သူသည် သစ်ကိုင်းကို ကိုင်ကာ သူခိုးတစ်ယောက်ပမာ ကျန်းချန် အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ ရှင်းပြနေ၏။

“ဒီ မျက်နှာပေးကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်းပါ။ ဒီအရှိန်အဝါကို ကြည့်လိုက်ကြစမ်းပါ။ ဒီ အေအိုင်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ကျွန်တော် အာမခံရဲတယ်... ဒါဟာ ဂိမ်းသမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အတော်ဆုံး ဇာတ်ကောင်ပဲဗျို့...”

စင်မြင့်ထက်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချန်၏ မျက်ခွံများမှာ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားရ၏။

သူသည် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေသော ဤတပည့်ကို သတိထားမိနေသည်မှာ ကြာလှချေပြီ။ သစ်ကိုင်းစုတ်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ လေထဲသို့ စကားပြောနေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ငိုလိုက်၊ ရယ်လိုက် လုပ်နေသည်၊ ယခုအခါ၌မူ မိမိအနားသို့ ကပ်လာကာ ကျောက်ပြားတစ်ခုကို ဝှေ့ယမ်းရင်း တတွတ်တွတ် ပြောနေပြန်၏။

'ဒါက ဘာ စိတ်ဝေဒနာ အသစ်လဲ...'

ကျန်းချန်သည် နားမလည်နိုင်ဘဲ ထိုတပည့်ကို လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်တောက်ကာ လွှင့်ထုတ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ စနစ်၏ အသိပေးချက်ကြောင့် ထိုအကြံကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။

[ သတင်းကောင်းပါ၊ လက်ခံသူရေ…တပည့် 'ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေတာလဲ' က ဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကို ဟိုဘက်ကမ္ဘာမှာ ဖြန့်ပေးနေပါတယ်။]

[ကမ္ဘာမြေ အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ ရေပန်းစားမှုကတော့ ရှယ်ပဲ။]

[ဂုဏ်သတင်း ရမှတ် (၂၀၀၀) တောင် ရလိုက်ပါတယ်]

ထိုအသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းချန်၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော လက်မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွား၏။

ဂုဏ်သတင်း ဖြန့်ဝေနေတာ ဟုတ်လား။

ထိုအရာ၏ နိယာမကို သူ နားမလည်သော်လည်း၊ လက်တွေ့ကျသော အကျိုးအမြတ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် သူ လွှတ်ထားပေးလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်သည် တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကာ အဝေးသို့ နက်နဲသော အကြည့်များဖြင့် ငေးကြည့်နေလိုက်၏။ ဤသည်မှာ တိုက်ရိုက်လွှင့်ပွဲမှ ညီအစ်ကိုများအတွက် တကယ့်ကို ပြည့်စုံလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

(တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းရှိ မှတ်ချက်များ) -

“အား... သူ လှုပ်ရှားသွားပြီ... လက်ဖက်ရည်သောက်တဲ့ ပုံစံကတောင် အိမ်မက်ဆန်လိုက်တာ...” “ဓာတ်ပုံ ရိုက်ပြီးပြီ... နောက်ခံပုံ အသစ် ရပြီဟေ့...”

“တင်ဆက်သူကြီး... နောက်ကို နည်းနည်း ဆုတ်ပေးဦး... ငါ့လင်တော်မောင်ကို မြင်ရတာ ကွယ်နေတယ်...”

“ဒီဂိမ်း ဘယ်တော့ လူတိုင်း ဆော့လို့ရမှာလဲ... ငါ့ပိုက်ဆံအိတ်က အဆင်သင့်ပဲနော်...”

'ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် မာန်တက်နေတာလဲ' သည် တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းတွင် ရေပန်းစားမှုနှင့် လက်ဆောင်များ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်မှာ နားရွက်ချိတ်မတတ် ပြုံးနေတော့သည်။

“'ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကလေးကို မွေးပေးချင်သူ' ဆီက 'ဒုံးပျံကြီး' အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ... သူဌေးကြီး ကျန်းမာပါစေ...”

“ဆော့ချင်တဲ့ သူငယ်ချင်းတို့ရေ... စိတ်မပူကြပါနဲ့။ အတွင်းသတင်းတွေအရ အကြီးအကျယ် အစမ်းသပ် ကစားပွဲကြီး မကြာခင် စတင်တော့မှာပါ...”

“ပထမဆုံး သတင်းတွေကို သိချင်ရင် တင်ဆက်သူ 'မာန်တက်' ကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်ထားကြဦးနော်...”

......

ဤနေ့တွင်မူ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသည် အေးချမ်း (သို့မဟုတ် ဆူညံ) သော လေထုအတွင်း၌ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေ၏။

အချို့က ပိုက်ဆံရရန် အုတ်သယ်ခြင်းကို စွဲလန်းနေကြသည်၊ အချို့က စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပန်းပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်းကို ဝါသနာပါနေကြသည်၊ အချို့က စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ နစ်ဝင်ကာ သရုပ်ဆောင်နေကြသည်၊ အချို့ကမူ တိုက်ရိုက်လွှင့်ရင်း ပျော်ပါးနေကြ၏။ လူတိုင်းမှာ ဤ (၁၀၀) ရာခိုင်နှုန်း အစစ်အမှန် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပျော်ရွှင်မှုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေကြချေပြီ။

ကျန်းချန်မှာမူ စနစ်ထဲတွင် စုဆောင်းမိထားသော စွမ်းအင်များနှင့် နောက်ကွယ်မှ ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်နေသော ကြိုတင်စာရင်းသွင်းမှုများကို ကြည့်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်လေတော့သည်။

[စနစ် ကြေငြာချက် -]

[‘ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်’ ရဲ့ ‘လူတစ်ရာ ချီတက်ပွဲ’ အစမ်းသပ် ကစားပွဲကြီး စတင်တော့မယ်။]

[ယခုအကြိမ် ထပ်တိုးမည့် နေရာလွတ် - (၁၀၀) နေရာ။]

[မုန်တိုင်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီ။ ကံကြမ္မာက ရွေးချယ်ထားသူတို့ရေ... မင်းတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ကြပြီလား။]