လန့်စရာ မိုင်းတွင်း (သို့) မနိုင်ရင် ကစားသမားတွေကို အသေခံခိုင်းလိုက်ပေါ့

~ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်နောက်ဘက် မိုင်းတွင်းဟောင်း။ အနက်ဆုံးသော နေရာ။

မြေအောက် မီတာ (၃၀၀) ခန့် အကွာတွင် ဖြစ်၏။

ဤနေရာသည် စောစောက လူနှင့် ကြွက် စစ်ပွဲဖြစ်ခဲ့သော နေရာနှင့် လုံးဝ မတူတော့ဘဲ၊ ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော ကြွက်ဘုရင်ကြီးပင် အလွယ်တကူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲခြင်း မရှိသည့် ‘တားမြစ်ဇုန်’ တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လာလေ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားများက ပြောင်းလဲလာလေ ဖြစ်သည်။

ကျောက်နံရံများမှာ စိုစွတ်ချောကျိခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့ကာ မဲနက်နေ၏။

လေထုထဲမှ ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းသော အနံ့ဆိုးများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကမ်းကုန်အောင် အေးစက်သော အအေးဓာတ်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုအအေးဓာတ်သည် သာမန် အပူချိန်လျော့နည်းမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် ကိုပင် ဖောက်ထွင်းပြီး ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ခဲသွားစေနိုင်လောက်သည့် အေးစက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး၊ ကျန်းချန်၏ ခြေသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှေ့ဆီမှ ထူးဆန်းသော အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ကျန်းချန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တူးဖော်ထားသော ရှေးဟောင်း ယဇ်ပလ္လင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာတွင် သဘာဝ အလင်းရောင် ဟူ၍ မရှိချေ။ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်မှာ ယဇ်ပလ္လင် အလယ်ရှိ အမည်မသိ ကျောက်ပြားနက်ကြီးပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော အနီရောင် အင်းကွက်စာလုံးများမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစာလုံးများသည် သက်ရှိတစ်ကောင် အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး၊ အလင်းရောင်မှာ နွေးထွေးမှု မရှိဘဲ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ကြာကြာ စိုက်ကြည့်မိပါက ကိုးကွယ်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာစေနိုင်၏။

“ဟူး...”

ကျန်းချန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရာ အဖြူရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ရေခဲမှုန်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဤအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို စုံစမ်းရမည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှသော ‘ရွှေအမြုတေ အတုအယောင်’ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သတိဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ အနည်းငယ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး၊ ရေဘဝဲလက်တံ တစ်ခုပမာ ယဇ်ပလ္လင်၏ အစွန်းဘက်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်၏။

“ဝင်း...”

ကျန်းချန်၏ အာရုံသိစိတ်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်မှ အနီရောင် အလင်းတန်းတို့ ထိတွေ့လိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အနီရောင် စာလုံးများသည် မြွေပွေးတစ်ကောင် အမြီးနင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် (၁၀) ဆခန့် လင်းထိန်လာတော့သည်။

အလွန် ရက်စက်ပြီး သွေးဆာနေသော အလိုဆန္ဒတစ်ခု ယဇ်ပလ္လင်ထဲမှ နိုးထလာ၏။ အနီရောင် အလင်းတန်းများသည် လေထဲတွင် လိမ်ယှက်ပြီး စုစည်းသွားကာ၊ စားပွဲခုံအရွယ် ‘သွေးရောင် တစ္ဆေလက်သည်းကြီး’ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုလက်သည်းကြီးသည် အသက်ရှူကျပ်စေလောက်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လျက်၊ အာရုံသိစိတ် ကြိုးမျှင်အတိုင်း ကျန်းချန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ လျှပ်စီးပမာ ပျံသန်းလာတော့သည်။

လက်သည်းကြီး မရောက်ခင်မှာပင် သေမင်းအငွေ့အသက်များက ကျန်းချန် တစ်ကိုယ်လုံးကို တောင့်တင်းသွားစေပြီး၊ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းပင် လှုပ်၍မရအောင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်၏။

အခွံသာ ရှိသော ‘ရွှေအမြုတေ အတုအယောင်’ ဖြစ်သည့် သူ့ကို ထားပါဦး၊ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ပြီးပြည့်စုံသူ တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော (မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသော) အလစ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါက ဝိညာဉ် ပျက်စီးပြီး အရူးဖြစ်သွားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“သေစမ်း... ငါတော့ သွားပြီ...”

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမျှင်များ ထောင်တက်လာကာ နှလုံးခုန်သံများပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ထိုအချိန်တွင်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် အသံတိတ်နေတတ်သော စနစ်ကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်တော့သည်။

[“သတိပေးချက်... သတိပေးချက်... အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင် အရာဝတ္ထုရဲ့ တိုက်စားမှုကို တွေ့ရှိထားပါတယ်...

လက်ခံသူရဲ့ အသက်အန္တရာယ်က စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပါတယ်.. ဒါကြောင့် ‘မိမိအလိုအလျောက် အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေး စနစ်’ ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ...

သတိပေးချက်... ဒီကာကွယ်ရေးအတွက် ဂိုဏ်း အရံစွမ်းအင် (၅၀၀) မှတ်ကို အသုံးပြုပါမယ်... (စွမ်းအင် မလုံလောက်လို့ အကြွေးစာရင်းထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်)...]

စနစ်၏ အသံဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော ရွှေရောင် အကာအကွယ် အလင်းတန်း တစ်ခုသည် ကျန်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်၌ ရုတ်တရက် ရစ်သိုင်းလာပြီး၊ သူ၏ ရှေ့တွင် ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

“ဘုန်း... ရှဲ...”

သွေးရောင် တစ္ဆေလက်သည်းကြီးသည် ရွှေရောင် အကာအကွယ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားပြီး၊ ဆီပူအိုးထဲသို့ ရေခဲရေလောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ္ဆေလက်သည်းကြီးသည် အကာအကွယ်ကို အသည်းအသန် ကုတ်ခြစ်နေပြီး မဲနက်သော အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ရွှေရောင် အကာအကွယ်ကြီးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကွဲကြေသွားတော့မည့်အလား မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။

အားပြိုင်မှုသည် အသက် (၃) ရှိုက်စာခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် သွေးရောင် တစ္ဆေလက်သည်းကြီးသည် စွမ်းအားကုန်ခမ်းသွားပြီး၊ မကျေနပ်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံမျိုး ပြုလုပ်ကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်...”

ကျန်းချန်သည် ရေထဲမှ ဆယ်လိုက်သကဲ့သို့ ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်နေ၏။ သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားပြီး၊ မီးကျွမ်းထားသော ကျောက်နံရံကို မှီကာ အသက်ကို အငမ်းမရ ရှူနေရရှာ၏။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ စက္ကူတစ်ရွက်ပမာ ဖြူဖျော့နေသည်။

ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသော ယဇ်ပလ္လင်ကို ကြည့်ကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွား၏။

“ငါ ပေါ့ဆမိသွားတယ်... ဒါက သာမန် ယဇ်ပလ္လင် အပျက်အစီး မဟုတ်ဘူး...”

“ဒါက အဓိက တံဆိပ်ခတ် အခင်းအကျင်းရဲ့ မျက်လုံးပဲ... ပြီးတော့ တံဆိပ်က လျော့ရဲနေပြီ...”

ကျန်းချန်သည် နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ပိုက်ဆံမက်သော စနစ်ကြီး၏ ကာကွယ်ရေးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤ အန္တရာယ်က ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလိုက်လျှင် မကြာမီ အချိန်အတွင်း အတွင်းမှ အရာက တံဆိပ်ကို ဖောက်ထွက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထိုအခါကျလျှင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ပတ်ဝန်းကျင် မိုင် (၁၀၀) ပတ်လည်သည် မိစ္ဆာနယ်မြေ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဘာလုပ်ရမလဲ...”

ကျန်းချန် ဦးနှောက်အား အသည်းအသန် အလုပ်ပေးနေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အင်အားနှင့် တံဆိပ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ စနစ် စွမ်းအင်ကလည်း အကြွေးတင်နေပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါမှ မဟုတ်ရင်...

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများ အမှောင်ထဲတွင် ဝင်းလက်သွားပြီး၊ ဂူပေါက်ဝ ဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုနေရာတွင်... သူ၏ အားအင်ပြည့်ဖြိုးသော (၁၀၀) ကျော်သည့် ‘တပည့်ကောင်း’ များသည် ပစ္စည်းအသစ်များကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ရူးသွပ်သော၊ ရဲရင့်သော၊ ပြီးတော့ အလွန် ‘မည်းသည်းသော’ အကြံအစည်တစ်ခု သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေက ဘာကို အကြောက်ဆုံးလဲ... ကြီးမြတ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင် နဲ့... ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ရှင်သန်မှု အားအင်တွေကို ကြောက်တာပေါ့...”

“ငါ့ရဲ့ ဒီတပည့်တွေက... ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ပါးပြီး အတွေးအခေါ်တွေက သမားရိုးကျ မဟုတ်ပေမယ့်... သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မကြောက်မရွံ့တဲ့ စိတ်ဓာတ်၊ အလွန်အမင်း တက်ကြွလွန်းတဲ့ ရှင်သန်မှု အားအင်နဲ့... ပရမ်းပတာ ဖြစ်ပြီး ရူးကြောင်ကြောင် နိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ (စတုတ္ထကပ်ဘေး စိတ်ဓာတ်) က... ဒီလို တည်ကြည်လေးနက်တဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေအတွက် သဘာဝ ရန်သူတွေပဲ...”

“ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က... သူတို့က ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်တယ်လေ...”

ရင်းနှီးနေသော မြေခွေးအိုကြီး အပြုံးတစ်ခု ကျန်းချန်၏ ဖြူဖျော့နေသော နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“ငါ တစ်ယောက်တည်း မနိုင်မှတော့... ‘ပြည်သူ့စစ်ပွဲ’ဆင်နွှဲရမှာပေါ့...”

“စစ်သည်တွေကို ရက်တစ်ထောင် လေ့ကျင့်ပေးထားတာ... တစ်နာရီလောက် သုံးဖို့အတွက်ပဲလေ... သူတို့ကို တကယ့် ‘စီမံကိန်းကြီး’တစ်ခု ချပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ…”