အခန်း (၁၂၅-၁၂၆)

အခန်း (၁၂၅) - ချင်းယွန်းကျောင်းက အကောင်းစားကျောင်းတော်ပဲ မဟုတ်လား

ပိုင်ဟုန်းထူသည် နားလည်မှုအပြည့်ဖြင့် အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝှူး

ကျန်းဖုန်းတာအိုဆရာ၏ အလောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မီးစွဲလောင်သွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ပြာဖြစ်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံးမှာ ရေစီးသကဲ့သို့ ချောမွေ့လှသည်။

တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဦးက အဆောင်ဖြင့် မီးရှို့လိုက်ရာ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင်ပင် လိုက်ဖက်လှသည်။

ကျန်းဖုန်းတာအိုဆရာ၏ အလောင်းမှာ မကြာခင်မှာပင် မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံသွားတော့သည်။

နောက်ကွယ်မှ ဒဏ်ရာရထားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ဟုန်းထူတို့ နှစ်ဦးအပေါ်သို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုလူနှစ်ဦးမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်လွန်းနေသည်။

ချင်းယွန်းကျောင်း ဆိုတာ အကောင်းစား တာအိုကျောင်းတော်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား

အထူးသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ အလွန်ပြင်းထန်လှသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ယန်ချီရှောင်းဆိုလျှင် ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ ရယ်မောနေသည်၊ မိမိနှင့် အမျိုးအနွယ်တူသူများကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ဝမ်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာမှာမူ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းနေသည်၊ မူလကပင် သူသည် မျောက်အိုကြီးကြောင့် အတွင်းကလီစာများ ဒဏ်ရာရထားသူဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ လူသတ်ကာ လက်မောင်းဖြတ်နေသည်ကို မြင်ရပြီး၊ ပိုင်ဟုန်းထူကလည်း နားလည်မှုအပြည့်ဖြင့် အလောင်းကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။

မူလက ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ ကြည့်ရသည်မှာ ချောမောခန့်ညားပြီး မည်သည့် ထက်မြက်မှုမှ မရှိဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ဤမျှ ပြတ်သားရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ ယခုတစ်ကြိမ် ကျန့်နန်နယ်စားကြီး၏ ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ပါက နောင်တွင် လီယန်ချူ၊ ပိုင်ဟုန်းထူတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ အဆက်အသွယ် မလုပ်တော့ဟု။

မူလက သူသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရဲရင့်ပြင်းထန်လှသော လီယန်ချူကိုသာ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော်လည်း၊ အခုတော့ မျက်နှာဖြူဖြူစင်စင် နှင့် ပိုင်ဟုန်းထူကလည်း အလောင်းမီးရှို့သည့်နေရာတွင် ရက်စက်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

လီယန်ချူမှာမူ မိမိနှင့် ပိုင်ဟုန်းထူ ၏ ထိုလုပ်ရပ်များကြောင့် နောက်ကွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ လေးစားခြင်း စသည့် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မသိရှိပေ။

အမှန်စင်စစ်။

ဝမ်ယွင်ထင်ပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ဤကဲ့သို့သော အသင်းဖော်များ ရှိနေခြင်းကို စိတ်ကျေနပ်မိပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျောက်အိုကြီးနှင့် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှာသာ သူတို့၏ ရန်သူဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လီယန်ချူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အားလုံး သတိထားကြပါ၊ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ဒီအနီးအနားမှာ ရှိနေနိုင်တယ်၊ သူတို့ နောက်ကျောကနေ လုပ်ကြံမှာကို အထူးသတိထားကြပါ"

ထိုချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ လူသတ်မည့် အစီအစဉ်များကို ပြင်ဆင်ထားရုံတင်မက၊ အဖွဲ့ထဲတွင်လည်း ကျန်းဖုန်းတာအိုဆရာတို့ကဲ့သို့ လူများကို ပုန်းကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ သတိဝီရိယ ပိုရှိလာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖွဲ့ထဲတွင် လီယန်ချူကဲ့သို့ လူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းကြောင့် ပို၍ပင် စိတ်အေးသွားကြရသည်။

ယင်ယန်ဆရာနှင့် ကျန်းဖုန်းတာအိုဆရာတို့မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ထို့အပြင် ကျန်းဖုန်းတာအိုဆရာ၏ စကားအရ ထိုလူသည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား တကယ့်ကို ငယ်ရွယ်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားလှသူပင်။

လီယန်ချူသည် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားပါ"

ပိုင်ဟုန်းထူက နားလည်သည့်သဘောဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အဖွဲ့ထဲ၌ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ပုန်းကွယ်နေသူများ ရှိမနေဘူးဟု မပြောနိုင်သေးပေ။

မျောက်အိုကြီးမှာ ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း၊ သူ၏ မာန်ဟုန်မှာ ကျဆင်းမသွားဘဲ ပိုမိုမြင့်တက်လာကာ တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်တို့မှာ ဖိအားများစွာ ခံစားနေရသည်။

ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ မိစ္ဆာမျောက်တစ်ကောင်မှာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

အဓိက အချက်မှာ လူအနည်းငယ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ ထင်သလောက် မကောင်းမွန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်နှင့် ယွမ်ယိတာအိုဆရာတို့ကဲ့သို့ ဗုဒ္ဓနှင့် တာအိုကျင့်ကြံသူများ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြီးမြတ်တောက်ပပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်ဝလှသည်။

ဝူသရဲအို၏ အရှိန်အဝါမှာမူ သေခြင်းတရားနှင့် အလောင်းပုပ်အငွေ့အသက်များ ဖြစ်နေသည်။

ဤစွမ်းအားနှစ်မျိုးမှာ အချင်းချင်း ပြန်လည် တားဆီးနေကြသလို ဖြစ်နေသည်။

ချန်အဘွားအို၏ စွမ်းအားမှာလည်း ကောင်းသည် ဆိုးသည်ဟု ပြော၍မရဘဲ၊ သူမ၏ လက်ထဲမှ ချည်မျှင်လေးများမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့် ဆန်းကြယ်လှသည်။

သို့သော် သူမသည်လည်း တာအိုဂိုဏ်း၏ လက်ကွက်များကို အသုံးပြုနိုင်နေသဖြင့် လူကို အံ့ဩသွားစေသည်။

ထို့ကြောင့် မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရာတွင် တစ်ပေါင်းတစ်မှာ နှစ်ဖြစ်မလာဘဲ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ဝူသရဲအိုမှာ မျောက်အိုကြီး၏ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး နောက်သို့ ခုနစ်လှမ်း ရှစ်လှမ်းခန့် ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင်းကြီးများ ဖြစ်သွားရသည်။

သူ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အစွယ်များ ထွက်လာကာ၊ လက်သည်းများမှာလည်း လက်မဝက်ခန့် ရှည်ထွက်နေပြီး မည်းနက်ပြောင်လက်ကာ ထက်မြက်လှသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ လူနှင့်ပင် မတူတော့ပေ။

တကယ့်ကို အလောင်းကောင် တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်

လီယန်ချူမှာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားစဉ် ဝူသရဲအို၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါက အလောင်းမွေးတဲ့ ဂိုဏ်း မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ကြည့်ရတာ အလောင်းကောင်နဲ့ ပိုတူနေရတာလဲမသိတဲ့လူဆိုရင် ဒီဂူသင်္ချိုင်းထဲက တစ်နေရာကနေ မိစ္ဆာအလောင်းတစ်ကောင် ထွက်လာတယ်လို့တောင် ထင်မိမှာပဲ။

လူအချို့မှာ မွေးရာပါပင် အချက်အချာကျသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူကဲ့သို့သော သူမျိုးပင်။

မူလက မျောက်အိုကြီးသည် ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်နှင့် ခက်ခဲစွာ တိုက်ခိုက်နေရသော်လည်း၊ ပေါက်ကွဲသောင်းကျန်းသည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

သို့သော် လီယန်ချူ လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် မျောက်အိုကြီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဝေါင်းးး"

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုမှာ မျောက်အိုကြီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျောက်အိုကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပိုမိုမြင့်တက်သွားတော့သည်။

ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ရှေ့ဆုံးမှ ခံစားလိုက်ရပြီး ဖိအားများမှာ သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာသည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်က လီယန်ချူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လူငယ်လေးတစ်ဦးအနေနှင့် ဘေးအန္တရာယ်ကို မကြောက်ဘဲ ရှေ့တက်လာသည်မှာ ကောင်းသော်လည်း၊ ဒီကောင် ရောက်လာတာနဲ့ ဒီမျောက်အိုကြီးက ရူးသွပ်သွားရတယ်လို့။

သူက လီယန်ချူကို နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြောမလို့ ရှိသေးချိန်မှာပဲ၊ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးသွားတော့သည်။

ဗုဒ္ဓတရားတော်တွင် နက်ရှိုင်းသလို၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံလည်း အလွန်များပြားလှသော ဤဆရာတော်ကြီးပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသည်။

လီယန်ချူသည် စွမ်းအားကြီးလှသော ထိုမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံကျင်ကို မျောက်အိုကြီးဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို အသုံးပြုတတ်လျှင် တစ်မျိုးပေါ့။

ယခုမူ ရန်သူကို မှော်လက်နက် သွားပေးသလို ဖြစ်နေပြီး၊ တံကျင်ကို မျောက်အိုကြီး၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်မှာ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားကြသည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် လီယန်ချူကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကောင်လေးမှာ တစ်လမ်းလုံးတွင် မကောင်းမှုကို မုန်းတီးပြီး တည်ငြိမ်ရဲရင့်သူဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တော့ သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကိုး ဤမျှအထိ ပုန်းကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်၊ လီယန်ချူ၏ တစ်လမ်းလုံးမှ စွမ်းဆောင်ရည်များကို သူ မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဤလူသည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် အခြားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လွှတ်ထားသော သူလျှိုဖြစ်ပါက၊ သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ယင်ယန်ဆရာတို့ထက် များစွာ ပိုကြီးမားလိမ့်မည်။

"ဗုဒ္ဓရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း "

ရှန်ဆန်းဆရာတော်က ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖျာထွက်လာသည်။

ရဲရင့်ပြင်းထန်လှသော ဗုဒ္ဓ၏ အရိပ်ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုမျောက်အိုကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက်ပင် တောင်ကမ်းပါးယံမှ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များလည်း များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူက မျောက်အိုကြီး၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ပြင်းပြနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများလည်း တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ စိတ်ကူးများမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လက်ဝါးဖြင့် မျောက်အိုကြီးကို ရိုက်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံကျင်ကို ဖမ်းယူလိုက်သော မျောက်အိုကြီးမှာ အနည်းငယ် မိန်းမောသွားပြီး၊ နေရာမှာတင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေမိသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အရှိန်အဝါ နှစ်မျိုးမှာ အပြန်အလှန် ဆွဲငင်နေကြသည်။

မမျှော်လင့်ထားဘဲ ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း လက်ဝါးကြီးမှာ မျောက်အိုကြီးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည် လီယန်ချူ၏ ကျန်ကျောင်းဓားကလည်း ကျရောက်လာခဲ့ပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အသားထဲသို့ မဝင်သော်လည်း၊ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် မျောက်အိုကြီး၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

မျောက်အိုကြီးမှာ နာကျင်စွာဖြင့် ချက်ချင်း ဟောက်လိုက်ရသည်။

လူတိုင်းမှာ အခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အရှိန်လျော့သွားသော မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကွင်းပြင်အတွင်းမှ အခြေအနေမှာ ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့အသက်ကို မသတ်နဲ့ဦး "

လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မျောက်အိုကြီးမှာ တံကျင်ကို ဖမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တောင်ကမ်းပါးယံမှ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ ထိုးဆင်းသွားခြင်းမှာ လီယန်ချူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

ဤမျောက်အိုကြီးနှင့် တံကျင်ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးဆန်းသည့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေရမည်။

မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အတွေ့အကြုံများသူများ ဖြစ်ကြရာ၊ လီယန်ချူ၏ သတိပေးချက်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

တံကျင်သည် မျောက်အိုကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သလို၊ မျောက်အိုကြီး၏ စွမ်းအားကိုလည်း နှိပ်ကွပ်ထားနိုင်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော မှော်လက်နက်မျိုးမှာ နှိပ်ကွပ်ခြင်း ခံထားရသူသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံလာပါက ထိန်းချုပ်၍မရသော ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

လီယန်ချူက ဓားကို ရင်ဘတ်မှာ ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားပြီး၊ အရှိန်အဝါ အားနည်းသွားသော မျောက်အိုကြီးကို ကြည့်ကာ

"မင်း သွားတော့၊ တံကျင်ကို မင်းကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်၊ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အသက်ဘေးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ် "

သူသည် စောစောက မျောက်အိုကြီးကို အရှိန်အဝါကို ကြည့်အတတ် ဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။

ထိုမျောက်အိုကြီးတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သွေးဆာနေသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါ မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတန်းလေးများပါ ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ပြောရလျှင်၊ ဒါက အသိစိတ် နိုးကြားနေတဲ့ မျောက်အိုကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာလား။

အခန်း (၁၂၆) - လက်တစ်ဖက်

ထိုမျောက်အိုကြီးသည် လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အံ့ဩမှိုင်တွေနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထိုမျောက်အိုကြီးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တကယ်ပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းသော ရဟန်းအိုကြီးပင်လျှင် အံ့ဩမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

တကယ့်ကို မထင်မှတ်ထားစရာပဲ

ဒီမိစ္ဆာမျောက်က ပြောရဆိုရ တော်တော်လွယ်တာပဲ။

ဒီလိုမှန်းသိရင် ဘာလို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဝိုင်းတိုက်နေကြဦးမလဲ။

ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၊ ချန်အဘွားအို၊ ဝူသရဲအို၊ ခုံမင်ဆရာတော်နှင့် မော့ဖုန်းတာအိုဆရာ စသည့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လီယန်ချူအပေါ် ကြည့်သည့်အကြည့်များမှာ ဖော်ပြရခက်သော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

အခုခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလိုနည်းနဲ့ အလုပ်လုပ်ကြတာလား

လူအားလုံး စုပေါင်းဝိုင်းတိုက်တာတောင် မနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာမျောက်ကြီးက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဆုတ်ခွာသွားတယ်လား။

လီယန်ချူသည်လည်း တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

စောစောက မျောက်အိုကြီးမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတံကျင် ပျောက်ဆုံးသွားစဉ်က သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။

လူစကားကိုလည်း ပြောခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် မိမိနှင့် မျောက်အိုကြီးမှာ အသေအကျေ ရန်ငြိုးဖွဲ့မိပြီဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ဒီမျောက်အိုကြီးက ရန်ငြိုးမထားတတ်ဘူးလို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး။

တံကျင်ကို ပြန်ပေးလိုက်ရင် ရပြီပဲ။

ဆက်တိုက်နေလျှင် အကယ်၍ မျောက်အိုကြီးသာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသောင်းကျန်းလာပါက ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ အချို့မှာ အသက်ပေးလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းတိုက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများသာမက ဒဏ်ရာရထားသော ကျင့်ကြံသူများပါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ဒီမျောက်အိုကြီးက တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းလှသည်။

မျောက်အိုကြီးသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သတိမထားမိဘဲ ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ သူ သတိပြုမိသည်မှာ မျောက်အိုကြီး၏ မျက်ဆန်များမှာ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ သန်းနေခြင်းပင်။

သူသည် လီယန်ချူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ သွားဖြဲ၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"လူပီသတယ် "

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဂူသင်္ချိုင်းတံခါးရှိရာ ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်လွှားသွားတော့သည်။

အခုန်အလွှား အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကြေးညိုရောင် ဂူတံခါးကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"..." လီယန်ချူ

"..." ယခုတစ်ကြိမ် ဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ဆင်းလာသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများ

မျောက်အိုကြီးက လူစကားပြောနိုင်သည်ကို သူတို့ သိကြသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်နေသော မိစ္ဆာမျောက်တစ်ကောင်က လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး လူပီသတယ် ဟု ပြောသွားခြင်းက လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေသည်။

လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

စောစောက...

ငါ မိစ္ဆာမျောက်တစ်ကောင်ရဲ့ ချီးကျူးတာကို ခံလိုက်ရတာလား

ဂူသင်္ချိုင်းကြီးအတွင်းမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။

သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုမျိုးပင်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"သာဓု သာဓု "

သူသည် ဘာမှ အများကြီး မပြောသော်လည်း၊ လီယန်ချူမှာ သူ၏ အကြည့်များက အရာများစွာကို ပြောနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

လူတိုင်း ခဏမျှ အနားယူလိုက်ကြပြီး၊ ထိုကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီး ကို စစ်ဆေးရန် နတ်ဘုံလမ်း ပေါ်သို့ တက်လှမ်းရန် မလောကြသေးပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်။

ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ဘေးအန္တရာယ်များမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မျောက်အိုကြီး တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် သူတို့ အားလုံး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။

ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ဝိုင်းတိုက်သော်လည်း ထိုမျောက်အိုကြီးကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဂူသင်္ချိုင်း အရှင်သခင်မှာ နောက်ထပ် ဘယ်လို အစီအမံတွေ ရှိနေဦးမလဲ မသိပေ။

အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ် နှိမ်နင်းရမည့် မိစ္ဆာအလောင်းကောင် သာ အစွမ်းတိုးလာသော မျောက်အိုကြီးနှင့် အဆင့်တူနေပါက၊ ဒဏ်ရာရထားသော သူတို့အတွက် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီးကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဂူသင်္ချိုင်းမှာ ပို၍ ဘေးအန္တရာယ် များလေလေ၊ အတွင်းရှိ အစီအမံများမှာ ပို၍ မြင့်မားလေလေ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းက ဂူသင်္ချိုင်း အရှင်သခင်၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အကယ်၍သာ ဂူသင်္ချိုင်း အရှင်သခင် ချန်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများကို ရရှိနိုင်ပါက။

၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အစီရင်ချပ်ဝတ် ဖြစ်စေ၊ ပျောက်ကွယ်သွားသော လေ့ကျင့်ကြံသူ များ၏ နည်းလမ်းများ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြားသော ရှေးဟောင်း မဟာရှ ခေတ်မှ ရတနာများ ဖြစ်စေ၊ အားလုံးမှာ ကြီးမားသော ကံကောင်းမှု များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ဘေးအန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အရေးမှာ အတူတူပင် ရှိနေသည်။

လူတိုင်းမှာ ဘာမှမပြောကြဘဲ အသီးသီး စိတ်ကူးကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုတစ်ကြိမ် ဂူဆင်းလာသူများမှာ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ လာကြသောကြောင့်ပင်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတိုက်များဆိုလျှင်ပင် သုံးခု ပါဝင်နေပြီး၊ အားလုံးမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အယူအဆနှင့် ကျင့်စဉ်များမှာ ကွဲပြားကြသည်။

ဖိတ်ကြားခြင်း ခံရသော လောကီထူးခြားဆန်းပြားသူများ အကြောင်းမှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

လူတိုင်းသည် စင်မြင့်ဆီသို့ ထပ်မံ စတင် လှုပ်ရှားကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်

မျောက်အိုကြီး၏ ဖန်တီးထားသော ထင်ယောင်ထင်မှား အတတ်များလည်း မရှိတော့သလို၊ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူလည်း မရှိတော့ပေ။

ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ လူတိုင်း အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အနီးကပ် မြင်လိုက်ရမှသာ ထိုကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလား၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းခဲ့သော လေးလံထိုင်းမှိုင်းသည့် ခံစားချက်ကို ပို၍ သတိပြုမိကြသည်။

ယန်ချီရှောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသူ ဖြစ်သလို စောစောက ဒဏ်ရာများမှာလည်း အတော်အတန် သက်သာသွားပြီ ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ပြောရလျှင် သံမဏိမျှော်စင်ကဲ့သို့ ထွားကျိုင်းသော လူကြီးမှာ တကယ့်ကို သဘာဝအတိုင်း လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက တံခါးကို တွန်းခဲ့သူမှာလည်း ထိုလူကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ချီရှောင်းသည် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အံ့ဩသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဒီကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလား အဖုံးပေါ်မှာလည်း မဟာရှ လေ့ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်ပုံရိပ်တွေ ရှိနေတာပဲ "

စောစောက နံရံဆေးရေးပန်းချီ နှစ်ခုနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ၎င်းမှာ သူတို့ မြင်တွေ့ရသော တတိယမြောက် ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ချီရှောင်းသည် ဇွတ်တရက် မလုပ်ဆောင်ပေ။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာ အောက်သို့ ပြန်ခုန်ဆင်းလာသည်။

ပြီးနောက် မျက်နှာ ဖြူလျော်နေသော သခင်္ျိုင်းတူးသူ ဝမ်ယွင်ထင်ကို မေးလိုက်သည်

"မင်းပဲ လာလုပ်ဦးမလား၊ ငါက ဒီလို အစီရင်တွေကို နားမလည်ဘူး "

ဝမ်ယွင်ထင်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။

ဒီမျက်ခုံးထူ မျက်လုံးပြူးနဲ့ လူကြီးကလည်း အကွက်တွေ တတ်လာပြီပဲ။

ဝမ်ယွင်ထင်သည် ပညာရှင်ပီပီ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီး၏ ပုံစံကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"တိုက်ရိုက်ပဲ တွန်းဖွင့်လိုက်ပါ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး "

ယန်ချီရှောင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလား အဖုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး အားကုန် တွန်းလိုက်သည်။

ကရတ်

လေးလံသော အသံကြီးနှင့်အတူ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလား အဖုံးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။

ဤမျှ ပမာဏကြီးမားသော ခေါင်းတလား၏ အဖုံးမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှသည်။

သို့သော် ယန်ချီရှောင်းအတွက်မူ ထိုအလေးချိန်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူသည် ခေါင်းတလားထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ထွက်လာပြီး ဒုက္ခပေးမည်ကိုသာ အဓိက စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလား အဖုံးကြီး လုံးဝ ပွင့်သွားပြီးနောက်။

ဖြူစင်ပြီး သွယ်လျသော လက်တစ်ဖက်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"..." ယန်ချီရှောင်း

တကယ့်ကို မိစ္ဆာဆန်လိုက်တာ။

ထပ်လာပြန်ပြီလား

ယန်ချီရှောင်းသည် အားကုန်သုံးကာ နောက်သို့ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

စောစောက ဂူတံခါးပေါ်မှ သရဲမှာ သူ့ကို ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ယန်ချီရှောင်းသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်ခွာသွားရပြီး၊ ဟန်ချက်ပင် ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုလက်မှာ အားမသုံးထားပေ။

မျက်ခုံးစောင်းစောင်းနှင့် တောက်ပသော မျက်ဝန်းများရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲမှ ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ဝတ်စုံမှာ ချန်နိုင်ငံ ၏ ဝတ်စုံနှင့် ကွဲပြားသော်လည်း ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှသည်။

ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းဖြူ ပတ်တီးကို ပတ်ထားပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာလည်း ခန့်ညားလှပလှသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ "

"အချိန်အတော်ကြာမှ အပေါ်ကို ရောက်လာကြတယ် "

ထိုလူငယ်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါရှိပြီး ခန့်ညားလှပသော ထိုလူငယ်၏ စကားကြောင့်သာမက သူ၏ ဝတ်စုံကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဒီလူက မဟာရှရဲ့ ကျန့်နန်နယ်စားကြီး လား။

ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲမှာ တစ်လျှောက်လုံး ပုန်းနေခဲ့တာလား

ယန်ချီရှောင်းက အသံကို နှိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်

"မင်းက ဘယ်သူလဲ "

ထိုမြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"မင်းက ငါ့ကို စကားပြောနေတာလား "

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ဝဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုလူငယ်သည် ယန်ချီရှောင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ချီရှောင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်သတ်ဓား ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်

ခွမ်

ယန်ချီရှောင်းသည် မိမိရှေ့မှ လူငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှိုင်တွေသွားသည်။

ထိုလူငယ်၏ လက်မောင်းမှာ ယန်ချီရှောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်ဘတ်မှ ဖောက်ဝင်ကာ နောက်ကျောမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင်မူ ကြီးမားသော နှလုံးသားတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သွေးများ တဖျဖြဖြ စီးကျနေသည်။

နှလုံးသားမှာ အပြင်သို့ ထုတ်ယူခြင်း ခံထားရသော်လည်း အားရှိပါးရှိ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။