← Chapters

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

Vol. 13 Ch. 127-128

အခန်း (၁၂၇) - မြေခွေး နတ်ဘုရား

လီယန်ချူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ယန်ချီရှောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းပြီး ဝိညာဉ်သတ်ဓားမှာလည်း မြန်ဆန်ရက်စက်လှသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ပြင်းထန်သော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း လည်း ရှိသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကြမ်းတမ်းသော လူမိုက်တစ်ဦးဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တော့ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

စောစောက ပေါက်ကွဲသောင်းကျန်းနေသော မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းတိုက်စဉ်ကလည်း ယန်ချီရှောင်းမှာ ကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ အစွမ်းမှာ အခြားသူများထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

သို့သော် ယခုမူ တစ်ကွက်တည်းနှင့် နှလုံးသားကို အနှိုက်ခံလိုက်ရသည်လား

လူငယ်သည် လက်မောင်းကို ခါလိုက်ရာ ယန်ချီရှောင်း၏ သံမဏိမျှော်စင်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ စုတ်ပြတ်နေသော ဂုန်နီအိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဘုန်း

ယန်ချီရှောင်း၏ နှလုံးသားမှာ လူငယ်၏ လက်ထဲတွင် အစိမ်းလိုက် ချေမွခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလာပြီး၊ သေချာကြည့်လျှင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သူဌေးသားလေးတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအပြုံးက ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစိမ့်သွားစေသော အငွေ့အသက်များ ပေးနေသည်။

"မင်းတို့ လာတာ အရမ်းနောက်ကျတာပဲ၊ ငါ့မှာ စောင့်လိုက်ရတာ တော်တော် ပင်ပန်းသွားတယ်"

ဘုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင် လူငယ်သည် ရဟန်းအိုတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်

စောစောကအတိုင်း တူညီသော တိုက်ကွက်ပင်။

သို့သော် ပို၍ မြန်ဆန်ပြီး ပို၍ ရက်စက်လှသည်

ရဟန်းအိုသည် မူလက မှော်လက်နက်ဖြင့် ခုခံရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း လက်ထဲမှ စိပ်ပုတီးကို မြှောက်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်၊ နှလုံးသားနေရာမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခြောက်ကပ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုလူငယ်၏ လက်ဖြင့် သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီး ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လူငယ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ထိုရဟန်းအိုကို အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

ရဟန်းအိုမှာ နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ရဟန်းအို၏ အလောင်းကို ဘေးနားရှိ လူတစ်ဦးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ထိုသူမှာ စောစောက မျောက်အိုကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က မိမိ၏ နတ်မင်းကြီး ကို ဖိတ်ခေါ်၍ မရခဲ့သော ဆရာမား ပင် ဖြစ်သည်။

ဆရာမားသည် မိမိဆီသို့ အရိပ်မည်းတစ်ခု ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲမှ ဂါထာမန္တန်များကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"မြေခွေး နတ်ဘုရား ကိုယ်ပေါ်သို့ ကြွမြန်းတော်မူပါ"

သူသည် နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းအတတ် ကို ကျင့်ကြံခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း အောင်မြင်သွားသည်။

ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

ဒါက သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားတဲ့ စွမ်းအားမဟုတ်ဘဲ သူ့မိသားစုက ကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရား ဆီက ချီးမြှင့်တဲ့ စွမ်းအားဖြစ်ပါတယ်။

၎င်းက လီယန်ချူ၏ နတ်ပင့်အတတ် နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

သို့သော် နှစ်ခုကြားက ခြားနားချက်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။

နတ်ပင့်အတတ် ဆိုသည်မှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော ပညာရပ် ဖြစ်သည်

၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ စစ်မှန်သော နတ်မင်းကြီးများ၏ စွမ်းအားကိုသာ ခေတ္တချီးမြှင့်စေပြီး မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်းကြီးများက ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပူးကပ်ခြင်းမျိုး မရှိပေ။

သို့သော် ယခု လျောင်တုန်း ဘက်မှ နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းအတတ် မှာမူ လမ်းဘေးလမ်းစဉ် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

လမ်းဘေးလမ်းစဉ် ဖြစ်သော်လည်း သေချာကျင့်ကြံပါက အစွမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။

တရားဝင် ပညာရပ်များထက် နိမ့်ကျသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ထူးခြားချက်မှာ လျောင်တုန်းမှ နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းသည် မိမိကိုးကွယ်သည့် နတ်ဘုရား ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပူးကပ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် အမှန်တကယ်၌ ထိုနတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ခွဲ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပွားက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် စေခိုင်းနေပြီး အသုံးပြုသော စွမ်းအားမှာလည်း နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် နတ်ပင့်အတတ် သမားများမှာ နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းအတတ် သမားများကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အိပ်ပျော်နေသော နတ်ဘုရားကို နှိုးလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို အပ်နှင်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအား မဟုတ်ပေ။

နတ်ပင့်အတတ် တွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိပေ။

ကောင်းကင်နတ်မင်းကြီး၏ စွမ်းအားကို မည်မျှ ရရှိနိုင်မည်မှာ မိမိ၏ အရည်အချင်းပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

သို့သော် နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်း တွင် နတ်ဘုရားကို ပူဇော်ကျွေးမွေးရသဖြင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိသည်။

ပထမဆုံးအချက်မှာ ထိုနတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သော ကျင့်ကြံသူသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ အနှစ်သာရများ ပြင်းထန်စွာ ဆုံးရှုံးရလေ့ရှိပြီး များသောအားဖြင့် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတတ်သည်။

သို့သော် သင့်ကို သေအောင်တော့ အဖြစ်မခံပေ။

အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရား ပူးကပ်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် များလေလေ၊ ခန္ဓာကိုယ် အနှစ်သာရ ဆုံးရှုံးမှု ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းတွင် အန္တရာယ်တစ်ခုလည်း ရှိသည်၊ ၎င်းမှာ သင်ကိုးကွယ်ထားသော နတ်ဘုရားသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပူးကပ်ပြီးနောက် ပြန်မထွက်တော့ခြင်းပင် သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်သွားတော့သည်။

အချို့က ခဏတာသာ ထိန်းချုပ်ပြီး လောကီလူသားဘဝကို ပျော်ရုံကစားကာ ပြန်ထွက်သွားတတ်သော်လည်း၊ အချို့ကမူ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ခံစားချက်ကို သဘောကျသွားပြီး လုံးဝ မထွက်တော့ပေ

၎င်းမှာ နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်း၏ အားနည်းချက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုပညာကို ကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် မိမိတို့ဘာသာ နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနတ်ဘုရားများသည်လည်း လူသားတို့၏ အမွှေးနံ့သာနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အနှစ်သာရများကို လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

ဆရာမား ၏ ပုံစံမှာ မျက်နှာ ဝါကျင့်ကျင့်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရောဂါသည်တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူသည်။

ဤဂူသင်္ချိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ထူးခြားသော လုပ်ရပ်မှ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် မိမိကိုးကွယ်သည့် နတ်ဘုရားကို ပူးကပ်စေလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေတာပဲ၊ ငါ့နတ်ဘုရားက မင်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ဆရာမား ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် စူးရှသွားပြီး စကားပြောလိုက်သည်နှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အသံမဟုတ်တော့ပါဘူး၊ သူရဲ့ မူလအသံက အက်ရှရှနဲ့ နိမ့်တဲ့ အသံမျိုးပါ။

သို့သော် ယခုထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အလွန်စူးရှနေပြီး နားထောင်လိုက်သူကို စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာသော ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"အောက်လမ်း ပညာရပ်တွေပါလား"

"ကျင့်ကြံမှု အနည်းငယ်ရထားတဲ့ မြေခွေး တစ်ကောင်ကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ဝံ့တယ်ပေါ့"

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် ဆရာမား ကိုးကွယ်ထားသော နတ်ဘုရား၏ အမှန်တရားကို စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

လျောင်တုန်းဒေသ၏ အဓိက နတ်ဘုရား ၅ မျိုး ထဲမှမြေခွေး ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆရာမား ၏ ဝါကျင့်ကျင့် မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါက အဲဒီနာမည်နဲ့ ထိုက်တန်သလား မထိုက်တန်ဘူးလားဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်စမ်း "

သူသည် ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လူငယ်ဆီသို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်၊ လက်ချောင်း ငါးချောင်းမှာ ချိတ်ကဲ့သို့ ကွေးနေပြီး သံမဏိကဲ့သို့ အေးစိမ့်သော အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး စောစောက ဆရာမား ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေသည်။

မြေခွေး နတ်ဘုရား အလွန် စိတ်တိုသွားသည်။

စောစောက ထိုမိစ္ဆာမျောက်နှင့် တွေ့စဉ်က အမျိုးအနွယ်တူသလို ဖြစ်နေသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် အထင်သေးခြင်း ခံလိုက်ရပုံရသည်။

လျောင်တုန်းဒေသတွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး အိမ်ထောင်စု အများအပြားက သူ့ကို ပူဇော်ကြသည်ကို သိထားသင့်သည်။

အမှန်စင်စစ်

ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သော တိရစ္ဆာန်များစွာ ရှိကြသည်။

သို့သော် ယခုကိစ္စက လျောင်တုန်းဒေသတွင် နတ်ဖိတ်ခေါ်ခြင်း နှင့် နတ်ဘုရား များအပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ဤမျှ အထင်သေးခံရခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ

နှစ်ဦးသားမှာ လေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ကြရာ ခဏအတွင်းမှာပင် တိုက်ကွက် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သွားပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည်။

ဆရာမား သည် ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဆန်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကြောက်စရာ ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တောတောင်ထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးပင်။

လူသားတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာပါက လူကို အလွန် ကြောက်လန့်သွားစေသည်။

အထူးသဖြင့် ဆရာမား ၏ ယခုလက်ရှိ အရှိန်အဝါကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ လူကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးနှင့် နီးစပ်သော သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အစွမ်းထက်သော အဆောင် ၇ ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ထိုလူငယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆရာမား ၏ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းကိုသာ ရရှိလိုက်တော့သည်။

"တာအိုဆရာစုတ် ငါ့နတ်ဘုရားရဲ့ ရှေ့ကနေ ဖယ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အရေခွံကို ခွာပစ်မယ် "

ထိုသက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာမှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။

ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ မျက်မှောင်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကြုံ့သွားသည်။

မျက်နှာတွင် အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။

စောစောက မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းတိုက်ခဲ့သော ယန်ချီရှောင်း၏ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ထိုလူငယ်၏ လက်အောက်တွင် ဝိညာဉ်သတ်ဓားကိုပင် မထုတ်နိုင်ဘဲ နှလုံးသား အနှိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ယခုမူ ဆရာမား ဖိတ်ခေါ်ထားသော နတ်ဘုရား ကမူ ထိုလူငယ်နှင့် တိုက်ကွက် ဆယ်ဂဏန်းကျော် တိုက်ခိုက်နိုင်နေသည်။

ဤအစွမ်းမှာ တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်လေး၊ ဒီနေ့ ငါ့နတ်ဘုရားက မင်းကို တစ်တောင်ထက် ပိုမြင့်တဲ့ တောင် ရှိတယ်ဆိုတာ သိစေရမယ်"

ဆရာမား က မည်းမှောင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို ပူဇော်ထားသော နတ်ဘုရားက တော်တော်လေး စွမ်း နေပါလား။

လီယန်ချူသည် လျောင်တုန်းမှ နတ်ဖိတ်ခေါ်သူများ၏ နတ်ဘုရားတိုင်းက ထိုသို့ပင် ဖြစ်သလား သို့မဟုတ် ဤနတ်ဘုရား တစ်ပါးတည်းကသာ ထူးခြားသော စရိုက်ရှိသလားဆိုသည်ကို မသိပေ။

ဖျတ်

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် အနီးကပ်ရောက်လာပြီး လက်ဝါးဖြင့် ခုတ်လိုက်ရာ ဆရာမား ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

"မင်းနဲ့ ခဏ ကစားပေးလိုက်တာကို မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွမ်းလှပြီ ထင်နေတာလား "

"တိရစ္ဆာန်ဆိုတာ တိရစ္ဆာန်ပဲ၊ အဆင့်မရှိဘူး"

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

စောစောက အလွန်ဝါကြွားနေသော နတ်ဘုရား၏ အသံမှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်သွားသည်။

ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လက်ဝါးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ။

ဆရာမား ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးစိတ်လေးပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး အသားစပုံကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်

ထို့နောက် ဆရာမား ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရိပ်တစ်ခု မှာ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

အခန်း (၁၂၈) - အဖိုးပိုင်

မြေခွေးနတ်ဘုရား သည် အနည်းငယ် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

မိမိလက်အောက်ခံ လူသားမှာ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် ဤကဲ့သို့ ကြည်ညိုကိုးကွယ်မှု ပြင်းထန်သော နတ်ဖိတ်ခေါ်သူ မျိုးကို ထပ်မံရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။

ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆရာမား၏ ရောဂါသည်ကဲ့သို့ ပုံစံမှာ အကြောင်းရင်း ရှိနေသည်။

သူသည် သာမန် နတ်ဖိတ်ခေါ်သူများထက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှစ်သာရကို ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ပူဇော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေခွေးနတ်ဘုရား ၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ မြူခိုးများ လွှမ်းခြုံထားသော၊ ဝေဝါးနေသော မြေခွေးလို တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သာမန် မြေခွေးများထက် ကိုယ်ထည် ပိုကြီးပြီး ပို၍ မိစ္ဆာဆန်လှသည်။ ပို၍လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်မှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

ဆရာမား၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ရုံတင်မကဘဲ အလောင်း၏ အတွင်းအား ကိုပါ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက မြေခွေးနတ်ဘုရားသည် ဆရာမား၏ အလောင်းကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးနတ်ဘုရားမှာ ရက်စက်သော ဗီဇများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လူငယ်၏ အစွမ်းကြောင့် ကြောက်လန့်မသွားဘဲ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ကာ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

တိရစ္ဆာန်များ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လူသားများထက် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ဝါရောင်သန်းနေသော အရိပ်တစ်ခုသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လူငယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဝုန်း

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ။

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေခွေးနတ်ဘုရားကို မြေကြီးထဲသို့ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားလိုက်ပြီး အထက်စီးဆန်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လူငယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ့် နတ်ဘုရားကြီးလို့ ထင်နေတာလား၊ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်ပြီး ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ဗီဇတောင် ပျောက်ဆုံးသွားပြီပဲ"

ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြေခွေးနတ်ဘုရား အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားပြီ ဖြစ်သည် ဆရာမား အသတ်ခံလိုက်ရစဉ်က သူ သိပ်ပြီး မကြောက်ခဲ့ပေ။

သာမန် လူသားတစ်ဦးက သူ၏ စွမ်းအားကို မည်မျှ ဖော်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုလူငယ်သည် သူ၏ မူလကိုယ်ပွား ထွက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

မြေခွေးနတ်ဘုရားက စူးရှစွာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

စကားလုံးများထဲတွင် ထိန်းမနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲက ထွက်လာတာကို ကြည့်ရုံနဲ့ မင်း မသိသေးဘူးလား "

"မဟာရှ ရဲ့ ကျန့်နန်နယ်စာ လီရွှင်း ပဲ "

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်က မာန်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

မြေခွေးနတ်ဘုရားသာမက ယခုတစ်ကြိမ် ဂူဆင်းလာသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများ အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

လူငယ် ပြောသကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာသည့် အချက်များမှာ လူအများကို ထိုနာမည်ကျော် လှသော နယ်စားကြီးဟု ထင်မြင်စေရန် လွယ်ကူလှသည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်၏ နှုတ်မှ ကိုယ်တိုင် ပြောထွက်လာသည်ကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်ပင် မှင်တက်သွားရသည်။

ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင် ဆိုသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီက လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ကြံသူများ မှာ တကယ်ပင် ထာဝရ မသေနိုင်ခြင်းလား သို့မဟုတ် ထိုလူငယ်မှာ ရှေးဟောင်းဂူထဲမှ ထိုမိစ္ဆာအလောင်းကောင်ဖြစ်ပြီး နယ်စားကြီး၏ ရုပ်အလောင်းမှ အသိစိတ်သစ် မွေးဖွားလာခြင်းလား။

လူငယ်၏ စကားအနည်းငယ်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ အတွေးနက်သွားကြသည်။

"အော်မိတော်ဖု "

"မင်းက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စောစောက အပြစ်မဲ့သူတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ငါကိုယ်တော်က မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ မျက်နှာတွင် သနားဂရုဏာစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရန် ဂူဆင်းရာတွင် သေဆုံးသူမှာ များလွန်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ် ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လူငယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည် ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်သည် လေထဲတွင် ဝီဝီနှင့် မြည်ကာ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။

လူငယ်သည် မြေခွေးနတ်ဘုရားကို ညှစ်ထားရာမှ၊ မြေခွေးနတ်ဘုရားကိုပင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်ကို ခုခံလိုက်သည်။

ဒေါင်

ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်မှာ အဝေးသို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင် လေးလံသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် အားနည်းသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ငြိမ်းချမ်းပြီး ဂရုဏာရှိသော ဗုဒ္ဓဘာသာ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွက် အလွန်ပင် ထိခိုက်စေသည်။

ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်၏ တိုက်ကွက်ကို တိုက်ရိုက် ခုခံလိုက်ရသဖြင့် လျောင်တုန်းဒေသတွင် လေးစားခြင်းခံရသော ဤနတ်ဘုရားမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတော့သည်။

လူငယ်သည် မြေခွေးနတ်ဘုရားကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ မှော်ဓားကို ခုခံလိုက်ပြန်သည်။

မြေခွေးနတ်ဘုရားသည် ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင် ဟု ခေါ်ဆိုသော လူငယ်၏ လက်ထဲတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

စောစောက ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအားများကို ချုပ်တည်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဖျတ်

ထက်မြက်သော မှော်ဓားသည် မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့် အဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။

ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ အကြည့်မှာ လေးနက်သွားသည်။

လူငယ်သည် မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ တစ်ဝက်ပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ ဓားချက်မှာ မြေခွေးနတ်ဘုရားကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာစွမ်းအားတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဏမျှ တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်၏ တိုက်ကွက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ သူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ရောက်လာသည်။ သူ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီတော့ပေ။

ဘုန်း

ယွမ်ယိတာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာပြီး ရင်ဘတ်ရှိ အဆောင်တစ်ခုက အစွမ်းပြလိုက်သည်။

သူသည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ကြီးကြီးမားမား ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။

လူငယ်၏ အပြုံးမှာ ရက်စက်လှပြီး၊ လက်ထဲတွင် မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ ကျန်ရှိသော ကိုယ်တစ်ဝက်ကို ညှစ်ထားသည်။

သူသည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို အေးစိမ့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါမှ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာ၊ ဒီနေ့ မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာပဲ အိပ်ပျော်နေခဲ့ကြတော့"

ဘုန်း

မြေခွေးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ထည်မှာ လူငယ်၏ လက်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများ ဖြစ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားသည်။

ဆရာမားသည် မျောက်အိုကြီးနှင့် တွေ့စဉ်ကရော၊ ယခု လူငယ်နှင့် တွေ့စဉ်ကပါ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူဟု မထင်ရသော်လည်း၊ စောစောက မြေခွေးနတ်ဘုရား ထွက်ပေါ်လာချိန်က အရှိန်အဝါမှာ လူကို ရေခဲကျင်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဤနေရာရှိ လူများထဲတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်သူမှာ လက်ငါးချောင်း မပြည့်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားမှာ ထိုလူငယ်၏ လက်ထဲတွင် သနားစဖွယ် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးချခံရပြီး မည်သည့် ခုခံမှုမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာပင်။

လူငယ်၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ နောက်ကျောတွင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုတာအိုဆရာသည် နောက်ကျောမှ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် မိမိ၏ ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

လူငယ်၏ လက်ဝါးချက်မှာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လူအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ်တော့သည်။

လက်ဝါးချက် တစ်ချက်စီဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ် လူနှစ်ဦးကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။

ချင်းလုံကျောင်းတိုက်မှ ဟွေ့ချင်းဆရာတော် သည် မိမိရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်ကြီးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

သွေးများမှာ ပန်းထွက်နေသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး "

ဟွေ့ကျန်းဆရာတော် က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝူး

သူသည် လက်ထဲမှ သံတောင်ဝှေး ကို အားကုန် ဝှေ့ယမ်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အရှိန်အဝါမှာ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်

လူငယ်သည် လှည့်မကြည့်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

အနှေးမှ အမြန်

သူသည် ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်၏ ဘေးနားတွင် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှပ်

နောက်ထပ် လက်ဝါးချက် တစ်ချက်က ဓားကဲ့သို့ ဘေးတိုက် ဖြတ်ဝင်လာသည်

ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလွှာ တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လူငယ်၏ ဖြူစင်သော လက်ဝါးနှင့် ထိမိသွားသည်။

ကြီးမားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း

ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်၏ လည်ပင်းတွင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဒဏ်ရာမှာ မနက်သော်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စိန်သားကိုယ်ထည် ကို တစ်ကွက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူငယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝဲသွားသည်။

ရှူး

သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ပိုင်ဟုန်းထူ ၏ ဓားပျံပညာ ပင် ဖြစ်သည်။

လူငယ်သည် လက်ဝါးကို နောက်ပြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပိုင်ဟုန်ထူ၏ ဓားပျံကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည် ထက်မြက်သော ဓားရှည်ကြီးမှာ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဓားပျံပညာက တကယ် မဆိုးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အဆင့်ကတော့ အဝေးကြီး လိုနေသေးတယ်"

လူငယ်သည် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ဓားပျံပညာကို အသိအမှတ်ပြုပုံ ရသော်လည်း၊ သူ၏ ပေါ့ပျက်ပျက် လေသံမှာ အလွန်ပင် စိတ်တိုစရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုလူသည် တစ်ခါတည်းနှင့် လူအများအပြားကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ယန်ချီရှောင်း၊ နတ်ဖိတ်ခေါ်သူ ဆရာမား၊ ဟွေ့ချင်းဆရာတော် စသူတို့မှာ သူ၏ လက်အောက်တွင် ဆက်တိုက် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်

သို့သော် ပိုင်ဟုန်းထူကမူ သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်သည်ကို သိနေပုံရသည်။

"မင်းက ဘာတွေ လေကြီးနေတာလဲ၊ လူလိုလို သရဲလိုလိုနဲ့ အထာပေးမနေနဲ့"

ပိုင်ဟုန်းထူသည် မှော်လက်ကွက်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဓားပျံ မှာ သူ၏ ဘေးတွင် ဝဲပျံလာပြီး ဓားမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ နှုတ်မှလည်း တိုက်ရိုက် ဆဲရေးလိုက်တော့သည်။

တိုက်လို့ မနိုင်ရင် ဆဲပစ်မယ်

လူငယ်သည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး ပိုင်ဟုန်ထူကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

အလွန်ပင် မမျှော်လင့်ထားပုံ ရသည်။

All Chapters