အခန်း (၁၂၉-၁၃၀)

အခန်း (၁၂၉) - အဆင့်မြင့်တင်ခြင်း

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား၊ ငါနယ်စားကြီးကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောဝံ့တယ်ပေါ့ "

စကားသံအဆုံးတွင် ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် ပိုင်ဟုန်းထူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ပိုင်ဟုန်းထူကို ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ပိုင်ဟုန်းထူမှာ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းပြတ်သားသူဖြစ်ရာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်ခံရွှေရောင်အလင်း ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသူများမှာ ကြည့်ရန်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကြသည်၊ ထိုလူငယ်မှာ လူသတ်လျှင် တစ်ကွက်တည်းနှင့် သတ်တတ်သဖြင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် နောက်တစ်ခဏ၌ ပိုင်ဟုန်းထူမှာ ခေါင်းပြတ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် နှလုံးသား အနှိုက်ခံရခြင်းဖြင့် အလွန်ပင် သနားစဖွယ် သေဆုံးသွားတော့မည်ဟု ထင်နေကြသည်။

ရှပ်

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည် ၎င်းတွင် အလွန်ထက်မြက်သော လျိုယန်စွမ်းအား များ ပါဝင်နေသည်။

အလွန်မြန်ပြီး အလွန်ရက်စက်လှသည်။

လူငယ်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ ထိုဓားအလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲကာ ရဲတင်းလှသည်။

ဝုန်း

ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်နှင့် ရုတ်တရက် ဓားထုတ်လိုက်သော လီယန်ချူတို့၏ တစ်ကွက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သိုင်းသမား လား "

လူငယ်က အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစိမ့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

ထျန်းကန်းလက်ဝါး တစ်ချက်ကို ထူထဲလှသော လက်ဝါးစွမ်းအားများနှင့်အတူ လူငယ်၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လူငယ်သည် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည် လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးမှာ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်သော်လည်း တိုက်ကွက်မှာ အလွန်မြန်လှသည် အကယ်၍ လူအများရှေ့တွင် မျက်နှာကို အပုတ်ခံလိုက်ရပါက သူ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

လူငယ်သည် ထိုတိုက်ကွက်ကို တိုက်ရိုက် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ဘေးသို့ လျှင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

လူတိုင်း၏ အမြင်တွင်မူ ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော လူငယ်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်လား ထိုမျှအထိ သန်မာနေတာလား။

ချန်အဘွားအိုနှင့် ဝူသရဲအိုကြီးတို့က ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးချည်မျှင်များမှာ လူငယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဝူသရဲအိုကြီးကလည်း လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြုကာ လူငယ်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ပိုင်ဟုန်းထူမှာ စောစောက သေဘေးကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီလောက်တောင် မြင့်နေတာလား "

ပိုင်ဟုန်းထူက အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

မိမိခင်မင်ခဲ့သော ထိုညီအစ်ကိုကောင်းမှာ အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ ဒါဟာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ။

လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဖူး

သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။

"မင်း အများကြီး တွေးနေပြီ"

ထိုအခါမှ ပိုင်ဟုန်းထူ သဘောပေါက်သွားသည်၊ စောစောက တစ်ကွက်ချင်း ဆုံလိုက်စဉ်မှာပင် လီယန်ချူမှာ ဒဏ်ရာရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့်ကြားမှ

"ဒါမှ ငါ့ညီအစ်ကို" ဟု ခံစားလိုက်ရကာ လီယန်ချူကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကောင်းပဲ "

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလူက အစွမ်းအရမ်းထက်တယ်၊ ဒီနေ့တော့ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး ထင်တယ်"

ထိုလူသည် လူသတ်လျှင် တစ်ကွက်တည်းနှင့် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟုန်းထူက မျက်လုံးများ ခိုင်မာစွာဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည် ။

"ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ သေသင့်ရင် သေရမှာပဲ"

လီယန်ချူက ပိုင်ဟုန်းထူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စောစောက မင်း ဆဲလိုက်တာကတော့ အားရစရာကြီးပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ တစ်ကွက်ကို အတင်းခုခံလိုက်ရလို့ သွေးအန်သွားပြီဟု စိတ်ထဲက တွေးနေမိသည်။

လူငယ်၏ အစွမ်းမှာ လူတိုင်း တစ်သက်တာအတွင်း တွေ့ဖူးသမျှထဲတွင် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

သူသည် မှော်ပညာ သို့မဟုတ် အထူးစွမ်းအားများကို မသုံးပေ။

မြန်ရုံသက်သက်ပင် သို့မဟုတ်ပါက လူတိုင်းသည် သူ၏ ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုကို မမြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝူသရဲအိုကြီးမှာ လူငယ်၏ လက်အောက်တွင် သုံးကွက်သာ ခံနိုင်ပြီး ဦးခေါင်းကို လက်ဝါးဖြင့် အပုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဘုန်း

ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားပြီး၊ မာကျောသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးဖြင့် ထိမိရာ မြေပြင်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

လေဖိအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ အပြင်သို့ ပြန့်လွင့်သွားပြီး ထက်မြက်သော ကျောက်စအစအနများကို သယ်ဆောင်သွားရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အနည်းငယ် သတိလက်လွတ်ဖြစ်ပါက ထိုကျောက်စများကြောင့် ဒဏ်ရာရနိုင်ပါသည်။

"အောက်လမ်းပညာတွေချည်းပဲ မင်းတို့လို ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေကြတာလား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ "

လူငယ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူသရဲအိုကြီး၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး အသားများမှာ စုတ်ပြတ်သွားသည်။

လူငယ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝူသရဲအိုကြီး၏ ကျောရိုးကို ကိုင်ပြီး အစိမ်းလိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နည်းလမ်းမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည် သူသည် ဤကဲ့သို့သော လမ်းဘေးကျင့်ကြံသူများကို အလွန်ပင် အမြင်မကြည်ပုံရပြီး တိုက်ခိုက်ပုံမှာလည်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုသွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဝူသရဲအိုကြီးမှာ အသက်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့ မာကျောအောင် ကျင့်ကြံထားသော်လည်း လူငယ်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်ကို မခံနိုင်ပေ။

လူငယ်၏ အကြည့်မှာ ဝမ်ယွင်ထင် ဆီသို့ ကျရောက်သွားရာ ဝမ်ယွင်ထင်မှာ ဒူးများ တုန်သွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဂူဆင်းရသည်မှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည် ဝူသရဲအိုကြီးကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် အရှင်လတ်လတ် အရိုးအထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဝမ်ယွင်ထင်မှာ ပိုင်ဟုန်းထူကဲ့သို့ ပြတ်သားသူ မဟုတ်သဖြင့် ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ပြန်မဆဲရဲပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး နောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

လူငယ်သည် ဝမ်ယွင်ထင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ရှန်ဆန်းဆရာတော်က ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

ဖျတ်

ခုန်းမင် ဆရာတော် ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဖြူစင်သော လက်ဝါးတစ်ဖက်ဖြင့် ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဗုဒ္ဓတရားတော် ကြွယ်ဝသော ရဟန်းအိုမှာ စောစောက မျောက်အိုကြီးကို ဝိုင်းတိုက်စဉ်က ကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ၏ သင်္ကန်းနှင့် စိပ်ပုတီးများမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်များ ဖြစ်သော်လည်း လူငယ်၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရကာ တိုက်ရိုက် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည် မည်မျှပင် အန္တရာယ်ရှိသော မိစ္ဆာများကို တွေ့ဖူးပါစေ၊ လူငယ်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူမျိုးကိုမူ မည်သူမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။

ခန္ဓာကိုယ် သန်မာသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဖြစ်စေ၊ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူ ဝူသရဲအိုကြီးဖြစ်စေ အားလုံး၏ ခံစစ်မှာ ဖောက်ထွက်ခံလိုက်ရသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ၏ အဆောင်အယောင်များမှာလည်း သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပုံရပေ။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ကာ ပိုင်ဟုန်းထူကို တားလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ငါ လာခဲ့မယ် "

မူလက သူသည် ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင် ကို နောက်ဆုံးပိတ် ဝှက်ဖဲအဖြစ် ထားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ထို

ဂူထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

အတွင်းတွင် မိစ္ဆာအလောင်းကောင် ရှိနေသလို၊ အဖွဲ့ထဲတွင်လည်း ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း ၏ သူလျှိုများ ရှိနေသည်။

ကွမ်းရှင်းရဟန်း ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်မှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည် ထိုလူငယ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက လူတိုင်း ဤနေရာမှာတင် သေကြရပေလိမည်။

"ငါးပါးသော မိုးကြိုး သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအား၊ မြေကမ္ဘာ၏ တရားစစ်၊ မိစ္ဆာနှိမ်၊ သတ် "

လီယန်ချူသည် အသက်စွန့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်တင်ထားသော ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒိန်း

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှ မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျရောက်လာသည် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အပြစ်ပေးခြင်း နှင့်ပင် တူနေသည်။

လူငယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်သည် လူတိုင်းမှာ မျက်စိရှေ့တွင် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လူငယ်၏ အရေပြားများမှာ တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲသွားပြီး၊ မူလက ခန့်ညားသော မျက်နှာမှာလည်း အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အက်ကြောင်းများထဲမှ သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်တင်ထားသော မိုးကြိုးအဆောင်သည်ပင် ထိုလူငယ်ကို လုံးဝ သတ်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ သို့သော် သူ့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

လီယန်ချူကို ကြည့်သော မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သိုင်းပညာများဖြင့်သာ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်၊ တာအိုပညာမှာ ဆန်းကြယ်သော်လည်း ၊ ထိုမျှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို မပြသခဲ့ဖူးပေ။

မိုးကြိုးပညာ ဆိုသည်မှာ မြေကမ္ဘာ၏ အပူဆုံး၊ အပြင်းဆုံး စွမ်းအားဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများနှင့် အောက်လမ်းသမားများအတွက် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားသည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ရှည်လျားဖြူစင်သော သူ၏ လက်ဝါးများထဲမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ယိုစီးနေသည်။

သူသည် လီယန်ချူကို အလွန်ပင် မုန်းတီးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောကကဲ့သို့ မာန်တက်နေသော သို့မဟုတ် အထက်စီးဆန်သော ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"ငါးပါးသော အစစ်မှန် မိုးကြိုး "

"ငါ အထင်သေးသွားတယ်၊ မင်းလို တာအိုဆရာလေးမှာ ဒီလို နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး "

လူငယ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရေပြားများမှာ ပြန်လည် ကုသလာပြီး၊ သွေးများမှာလည်း ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် နောက်ပြန် စီးဝင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။

ဗီဒီယိုကို နောက်ပြန်ရစ်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။

"နှမြောစရာပဲ၊ အကယ်၍ မင်းရဲ့ မိုးကြိုးပညာ အဆင့်က ဒီထက် နည်းနည်းလေး ပိုမြင့်မယ်ဆိုရင် ငါ့ကို တကယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အဲဒီအခွင့်အရေး ငါပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

အခြေအနေ မကောင်းတော့ပေ။

ပိုင်ဟုန်းထူသည် လီယန်ချူ၏ မိုးကြိုးပညာကို မြင်ဖူးသဖြင့် အစွမ်းကြီးမားကြောင်း သိသော်လည်း ထိုလူငယ်အတွက်မူ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မရှိပုံရပေ။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရဲရင့်နေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေသည်။

သူသည် ပိုင်ဟုန်းထူ ကဲ့သို့ ဆဲရေးခြင်း မပြုပေ စိတ်ထဲတွင်မူ ကြီးမြတ်သော မဟာတာအို အသံ ကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့်တင်စေ "

ရင်းနှီးပြီးသား မဟာတာအိုလှိုင်းတံပိုး များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရင်ဘတ်ထဲမှ ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆောင်ပေါ်မှ သင်္ကေတများမှာ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး တိုက်ရိုက် ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲလောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။

ငါးပါးသော မိုးကြိုး၏ သန့်စင်သော ယန်အငွေ့အသက်များက လီယန်ချူကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မိုးကြိုးပညာသည် မြေကမ္ဘာ၏ အပူဆုံး ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာအပေါင်းနှင့် ညစ်ညမ်းသော အရာများအားလုံး တိုက်ရိုက် ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။

စိတ်နှလုံး ဖြူစင်ပြီး လင်းလက်သော အတွေးရှိသူများသာ မိုးကြိုးပညာ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိုပင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စောစောက လီယန်ချူသည် အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့် အမှောင်ထဲမှ မိစ္ဆာကို သေအောင် စိုက်ကြည့်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ငါးပါးသော မိုးကြိုးသည် မြေကမ္ဘာ၏ အစစ်မှန် ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာအပေါင်းသည် ၎င်းနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲကြပေ။

လူငယ်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ စောင်းလိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ အကြည့်နှင့် မဆုံမိအောင် ရှောင်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါက သူ့ကိုပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

လီယန်ချူ ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။

ဤလူငယ်သည် မြေခွေးနတ်ဘုရားနှင့် ဝူသရဲအိုကြီးအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကြောင့် လီယန်ချူ ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တရားဝင် လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ထိုမျှအထိ အထက်စီးဆန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားပြီး အဆင့်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော ထိုလူငယ်သည် ငါးပါးသော မိုးကြိုးပညာကို မျက်နှာချင်း မဆိုင်ရဲသည်လား။

"မင်းက ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လို့ ငါထင်နေတာ၊ မင်းကလည်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲကိုး"

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အားနည်းချက်ကို အထိခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

စောစောက သူသည် လီယန်ချူ၏ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါကို ကြောက်သဖြင့် ချက်ချင်း မလှုပ်ရှား ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ လီယန်ချူ၏ စကားက သူ့ကို လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားစေသည်။

အထက်စီးဆန်သော ပုံစံ၊ ခန့်ညားသော ဂုဏ်သိက္ခာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ "

လူငယ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် လီယန်ချူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒိန်း

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ မိုးကြိုးတစ်ချက် ထပ်မံ ကျရောက်လာသည်

လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်တင်ထားသော ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်

၎င်းမှာ လောလောဆယ် လီယန်ချူ တတ်မြောက်ထားသော အပြင်းထန်ဆုံးသော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ဖြူဖွေးသွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ အမြင်အာရုံမှာလည်း ဖြူဖွေးနေပြီး မိုးကြိုးရေကန်ကြီးထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ပင်။

နေရာအနှံ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လီယန်ချူ ပြန်မြင်ရချိန်တွင် မိမိရှေ့၌ မီးလောင်ထားသော ကျောက်မီးသွေးတုံးကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရေပြားများမှာ ကျောက်မီးသွေး ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားလှသည်။

ယခုအချိန်ထိ မိုးကြိုးအဆောင်ကြောင့် လုံးဝ သေဆုံးမသွားသေးပေ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

စောစောက သူ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်ခဲ့သော မြေခွေးနတ်ဘုရားတို့ကဲ့သို့ပင်

မတိုက်ခိုက်မီကမူ မိမိသည် အခြားသူ၏ လက်အောက်တွင် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ အနှိပ်စက်ခံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ လူငယ်သည် ယခုအခါ ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ချက်ချင်း သေမသွားသေးသော်လည်း၊ ငါးပါးသော မိုးကြိုး၏ သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးနေသည်။

စောစောက သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းမှာလည်း အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

ငါးပါးသော မိုးကြိုးပညာ၊ အပူဆုံး အပြင်းထန်ဆုံး ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဆန်သည့် နည်းလမ်းများကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်က တကယ်ကို စိတ်ချရပါပေသည်။

ထိုလေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်တင်ထားသော မိုးကြိုးအဆောင်မှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာခဲ့ပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အစွမ်းထက်လွန်း၍ အလုပ်မဖြစ်ပါက ယနေ့ သူ ထိုနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှပ်

လီယန်ချူသည် လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်သော ဓားတစ်ချက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လျိုယန်စွမ်းအား အားလုံးကို ကျန်ကျောင်းဓား ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ရာ၊ ဓားပေါ်ရှိ အပူချိန်မှာ အလွန်မြင့်မားသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ပူပြင်းလှသဖြင့် လူများ၏ ဆံပင်များပင် လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

လူငယ်မှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားတော့သည် ဓားအလင်းများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လူငယ်တစ်ကိုယ်လုံးကို အပိုင်းပိုင်း ချေမွပစ်လိုက်သည်။

လူငယ်၏ အလောင်းထဲမှ တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာသော လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ၎င်းမှာ လူငယ်၏ ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်နာကျင်နေပြီး အကြည့်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ယုတ်မာလှသည်။

အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ

သူသည် လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည် ၎င်းမှာ လူငယ်၏ ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို ကြောက်လန့်သွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။

ဒိန်း

မိုးကြိုးတစ်ချက် ထပ်မံ ကျရောက်လာပြန်သည်။

ဝိညာဉ်အခြေအနေဖြင့် ရှိနေသော သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၁၃၀) - သံလုံး

ဝိညာဉ် အခြေအနေဖြင့် ရှိနေသော ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်သည် ငါးပါးသော အစစ်အမှန်မိုးကြိုး၏ အပစ်ခံရပြီးနောက် အလွန်ပင် အားနည်းသွားတော့သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသည်။

"အားးးး"

လူငယ်သည် နာကျင်စွာ ဟစ်အော်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ထားပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာမှာလည်း ရှုံ့မဲ့နေသည်။

ထိုလူသည် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်ထားသော မိုးကြိုးအဆောင်၏ တိုက်ကွက်ကို ဝိညာဉ်အခြေအနေဖြင့် တောင့်ခံနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းသည် မယုံနိုင်စရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒိန်းးး

လီယန်ချူသည် ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် မိုးကြိုးမှာ စောစောက နှစ်ကြိမ်ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသည်။

ငါးပါးသော မိုးကြိုးအဆောင်မှာ သုံးကြိမ် အဆင့်မြှင့်ထားစဉ်က တစ်ကြိမ် သုံးထားဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ ဆန်းကြယ်သော အစွမ်း မှာ အတော်လေး လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ နားထဲတွင် ဟိန်းခနဲ မြည်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းများထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ကျရောက်သွားကြသည်။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ဝတ်စုံခန့်ညားသည့် လူငယ်မှာ လုံးဝ ပြာကျကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အသက်ကို လက်ဖဝါးထဲ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် အမျိုးသားမှာ ယန်ချီရှောင်း ၊ ဆရာမား၊ ခုန်းမင်ဆရာတော်တို့ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ကာ အလောင်းပင် မကျန်တော့ပေ။

ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြသည် ဒီအတိုင်း သေသွားတာလား စောစောက မောက်မာနေတဲ့ လူငယ်က ဒီအတိုင်း မိုးကြိုးပစ်ခံရပြီး သေသွားတာလား။

ကုသိုလ်အမှတ် တစ်သောင်း

လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်၊ ထိုလူငယ်ကို သတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်အမှတ် အပြည့်အဝ တစ်သောင်းတိတိ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်ကို သတ်၍ ရရှိသော ကုသိုလ်မှာ အလွန်မြင့်မားရုံသာမက၊ ယင်းမှာ ယင်ယန်ဆရာ သို့မဟုတ် ကျင်းဖုန်းတာအိုဆရာတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများကို သတ်လျှင် ကုသိုလ်မရရှိတတ်ခြင်းနှင့် ကွာခြားသည်။

သူတို့မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာနှင့် အောက်လမ်းသရဲမျိုးနွယ်စုများကို သတ်မှသာ ကုသိုလ်ရရှိတတ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် လူမဟုတ် သရဲမဟုတ် ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်ကြံသူမျိုးကို သတ်မှသာ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာ ခန္ဓာကိုယ်ကို စက္ကူရုပ်အဖြစ် ကျင့်ထားသော စက္ကူရုပ်ဆရာ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလောင်းနှစ်လောင်းကို မွေးမြူထားသော အလောင်းထမ်းသမားမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤလူငယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာအောက်လမ်း အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

လူတိုင်း နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

လီယန်ချူသည် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီး၏ အထဲတွင် နောက်ထပ် မိစ္ဆာအလောင်း ရှိနေဦးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သတိကြီးစွာဖြင့် သွားရောက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူသည် အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ခေါင်းတလားကြီး၏ အပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

ခေါင်းတလား အတွင်းပိုင်းမှာ အနည်းငယ် မှောင်နေသော်လည်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသည်။

၎င်းအပေါ်တွင် ဟင်္သာပြဒါးမှင် ဖြင့် ရေးဆွဲထားသော တာအို သင်္ကေတများမှာ စိပ်စိပ်လေး ပြည့်နှက်နေသည်။

"အစီရင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာလား "

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးမှ အတွင်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေးလံလှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ သူ၏ ဆွဲယူမှုကြောင့် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားပစ္စည်းဖြစ်သော အစီရင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ က အမှန်တကယ်ပင် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားထဲမှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ဟောင်းနွမ်းသောအသွင်ရှိပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

ကမ္ဘာကြီး အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး၊ လီယန်ချူက ထျန်းကန်းလက်ဝါးဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တည့်တည့်မတ်မတ် ရပ်နေသည်။

စစ်မြေပြင်မှ အငွေ့အသက်များက လူကို တိုးဝှေ့လာစေသည်။

ထို့ပြင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် တာအိုအငွေ့အသက် များက အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသဖြင့် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာကြသည်။

ဤအငွေ့အသက်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ၎င်းကို နတ်ဘုရားပစ္စည်း ဟု ခေါ်ဆိုရန် ထိုက်တန်လှသည်။

ရှူး

အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လှည့်ကာ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်။

ဒေါင်

ကျန်ကျောင်းဓားသည် သံလုံးတစ်ခုကို ရိုက်မိသွားသည်။

သံလုံးတစ်ခုလုံးပေါ်တွင် ပန်းနွယ်ပုံစံများ ထွင်းထုထားပြီး အတွင်း၌ အခေါင်းပေါက် ဖြစ်ပုံရသည်၊ နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံများ ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လီယန်ချူမှာ လက်မောင်းမှာ ကျဉ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ သံလုံးပေါ်တွင် အလွန်ပင် ယုတ်မာလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေကာ သူ၏ အကြောများထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ၏ လောကဓာတ်စွမ်းအားများက အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် အကြောများထဲမှ ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်သော လျိုယန်စွမ်းအားများလည်း တောက်လောင်လာသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ကိုယ်တွင်း ယန်စွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် ထူထဲလာသည်။

ထိုယုတ်မာသော စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သံလုံးမှာလည်း ရိုက်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည် ၎င်းမှာ လေထဲတွင် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ပျံသန်းသွားပြီး ကြေးညိုရောင် ဂူတံခါးဝဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လူရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ တစ်ဦးမှာ လူငယ်ရဟန်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်ခန့်ညားသော အသွင်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာထွားကျိုင်းသဖြင့် ကိုယ်တွင်းမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပြသနေသည်။

ထို့နောက်တွင် အသက်လတ်ပိုင်း ရဟန်းတစ်ဦးနှင့် ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော ပညာရှိပုံစံ အဘိုးအိုတစ်ဦး ပါဝင်သည်။

ထိုသံလုံးမှာ ထိုပညာရှိ အဘိုးအို၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ လေးနက်သွားသည်။

ဤရဟန်းနှစ်ပါးကို သူ သိသည်၊ သူတို့မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မျိုးဆက်သစ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် နိမ့်ကျအောင် လုပ်ကာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ကွမ်းရှင်းရဟန်း နှင့် အနောက်ဘက်ဒေသ ကုန်းကန်းဂိုဏ်း ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို တတ်မြောက်ထားသော ဝူရှင်းရဟန်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုပညာရှိ အဘိုးအိုကိုမူ သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် တစ်လှမ်း တိုးထွက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ကွမ်းရှင်း ဝူရှင်း... မင်းတို့လို ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အညစ်အကြေးတွေက ပေါ်ထွက်လာရဲသေးတယ်ပေါ့ "

ထိုဂူသင်္ချိုင်းခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့သူအဖြစ် ၂၆ ဦးရှိသည့်အနက် ယခုအခါ သူတို့အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သစ္စာဖောက်နှစ်ဦးကို တွေ့ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အရေးယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ရှန်ဆန်းဆရာတော်၊ ဆရာတော်ရဲ့ ဒေါသက အရမ်းကြီးလွန်းနေပြီနော်"

ကွမ်းရှင်းရဟန်းက အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ကြားရသည်။

လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်၊ ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ အစွမ်းမှာ ပို၍ သန်မာလာပုံရသည်ဟု ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရသည်။

"ကောင်းပြီ "

"မင်းတို့လို အညစ်အကြေးတွေက ပေါ်လာရဲမှတော့၊ ငါကိုယ်တော် ဒီနေ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအတွက် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရတာပေါ့ "

ရှန်ဆန်းဆရာတော်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ပေပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသွားပြီး၊ ခဏအတွင်းမှာပင် ဂူတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝူးးးး

ခရမ်းရွှေရောင် သပိတ်ပေါ်မှ ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းများ တောက်ပလာပြီး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ အဆောင်သင်္ကေတများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သပိတ်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသွားသည်။

ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများက ကွမ်းရှင်းရဟန်းတို့ သုံးဦးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထိုရဟန်းအိုကြီးသည် မျောက်အိုကြီးနှင့် လူငယ်တို့၏ လက်ထဲတွင် ဆက်တိုက် အရေးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်မြင့်မားလှသည်။

ကွမ်းရှင်းရဟန်းမှာ ရွှေရောင်ရဟန္တာကိုယ်တော်ကြီး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မသိစိတ်မှ ဒူးထောက် ကိုးကွယ်လိုသော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် မိမိ၏ ကျင့်စဉ်ကို လှုံ့ဆော်ကာ ထိုဖိအားကို ချက်ချင်းပင် ချိုးဖောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လိုက်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးတော်တံဆိပ် တစ်ခုသည် ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ ရှေ့မှောက်၌ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝုန်း

ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ လက်ဝါးတော်တံဆိပ်နှင့် ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ တိုက်ကွက်မှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှေကားထစ်များမှာ တစ်လွှာချင်း ပြုတ်ထွက်ကုန်သည်။

ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်၊ ကွမ်းရှင်းရဟန်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မျိုးဆက်သစ်ဖြစ်ပြီး လူငယ်များကြားတွင် နာမည်ကျော်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မလာသင့်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ကွမ်းရှင်းရဟန်းမှာ မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အောက်စီးက မရှိဘဲ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်နေသည် ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ

နှစ်ဦးသားမှာ အလွန်လျှင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ကြေးညိုရောင် ဂူတံခါးဝမှနေ၍ အတွင်းသို့ တိုက်ဝင်သွားကြသည်။

ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းများမှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် ထက်မြက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှေကားများနှင့် နံရံများမှာ ထိမိသမျှ ကျောက်စများ လွင့်စင်ကုန်သည်။

လူတိုင်းမှာ ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ အစွမ်းကို အံ့ဩနေကြသော်လည်း၊ အံ့ဩဆုံးသူမှာ ဟွေ့ကျိန်း ဆရာတော် ဖြစ်သည်။

ချင်းလုံကျောင်းတိုက်မှာ ကျင့်အန်းကျောင်းတိုက်ကဲ့သို့ နာမည်မကြီးသော်လည်း၊ ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်၏ အစွမ်းမှာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့် ကျင့်ကြံပါက ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်သည် ရှန်ဆန်းဆရာတော်ကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သော ပါရမီပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည်လည်း ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်ကို အမြဲတမ်း အားကိုးခဲ့ပြီး ချင်းလုံကျောင်းတိုက်တွင် ဗုဒ္ဓဓာတ် အခံရဆုံးသူမှာ ဟွေ့ကျိန်းဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချက်ကပင် နှစ်ဦးကြားမှ ကွာခြားချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ အစွမ်းမှာ မူလက ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသည်၊ အကယ်၍ ထိုနေ့က အလစ်အငိုက် အဆိပ်ခတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပါက သူသည် ဟွေ့ကျန်းဆရာတော်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ကွမ်းရှင်းရဟန်းသည် ရှန်ဆန်းဆရာတော်နှင့် ရင်ဘောင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်နေသည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာပင်။