အခန်း (၆၄၉-၆၅၀)
Vol. 65 Ch. 649-650
အခန်း ၆၄၉ - မြန်မြန်ထွက်လာပြီး အသေခံကြစမ်း
ဖန့်ချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
အရင်တုန်းက ယွီလေး ကလည်း သူ့ကို ဒီကိစ္စ ပြောပြဖူးပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းက သူ သိပ်ပြီး အာရုံမထားခဲ့မိပါဘူး။
အခု မှန်လေး က ထပ်ပြောလာတော့မှ သူ နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားသွားတာပါ။
"အဘိုးကြီး ငါ့ကို လာမစွပ်စွဲနဲ့နော် ငါက ဖန့်ချန် အပေါ်မှာ သစ္စာရှိတာ ငါ့အသည်းလေးလိုပဲ ငါက အဆင့် ၆ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၇ ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခမပေးဘူး"
ဓားကလေးက တကယ့်ကို ဒေါသထွက်နေပုံရပါတယ်။
မှန်လေးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး
"မင်းက လူငယ်ဆိုတော့ ဘာမှမသိသေးတာ မင်းက သူ့ကို ဒုက္ခပေးမယ်လို့ ပြောတာမှ မဟုတ်တာ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က မိစ္ဆာဝိညာဉ် ၉ မျိုး ကို မင်းက ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လား အဲ့ဒါအပြင် တချို့ကိစ္စတွေက မင်း မလုပ်ချင်ရုံနဲ့တင် မပြီးဘူးလေ"
"မှန်လေး သေသေချာချာ ရှင်းပြစမ်းပါဦး"
ဖန့်ချန်က မှန်လေးကို အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ကမ်းပေးလိုက်တယ်။
မှန်လေးဟာ ဒီကြားထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မဖြည့်ရတာ ကြာပြီမို့လို့ ကျောက်တုံးတွေကို မြင်တာနဲ့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က နောက်ထပ် ၁၀ တုံး ထပ်ပေးလိုက်တော့မှ မှန်လေးက အကျိုးအပြစ်တွေကို စတင် ရှင်းပြပါတော့တယ်။
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်းတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လမ်းစဉ်က ငါ့အမြင်မှာတော့ မဟာကောင်းကင်ဘုရင် ဆေးပညာနဲ့ ဆင်တူတယ်"
"မဟာကောင်းကင်ဘုရင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်တာဆိုရင်၊ မင်းတို့ ဓားသမားတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဓားအဖြစ် ဖော်စပ်တာပဲ"
"ဒီဓားကလေးက အစ်ကိုကြီးအတွက်တော့ ကောင်းကင်အရှင် နတ်ဘုရားမီးလျှံ လိုပဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပေးနိုင်ပေမဲ့ အခြေခံကတော့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဓားအဆင့်ထက် သာနေဖို့ လိုတယ်"
"တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ဓားအဆင့်ကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ရင် ဒီဓားကလေးက မလုပ်ချင်ရင်တောင် ဓားကနေ လူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစ်ကိုကြီးကို ဓားအဖြစ် ပြန်သုံးသွားလိမ့်မယ် အဲ့ဒီကျရင် ဘယ်သူက သခင် ဘယ်သူက ကျွန်ဆိုတာ ပြောရခက်သွားလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေမိတယ်။
မှန်လေး ပြောတာကို သူ နားလည်ပါတယ်။
အခု သူ့ရဲ့ ဓားအဆင့် ၄ ဆင့် ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဓား တစ်လက်လို ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မာကျောမှုက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် မကြောက်ရတော့ပါဘူး။
တကယ်လို့ ကျင့်စဉ်က ဓားအဆင့်ကို မဖိနိုင်ရင် သူဟာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိတဲ့ ဓားကလေးလိုမျိုး တကယ့် ဓားပျံကြီး ဖြစ်သွားနိုင်တာပေါ့။
"ဒါက ပထမအချက်ပဲ ရှိသေးတယ် ဒုတိယအချက်က ဓားကလေးပေါ်မှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားသွေးစက် တွေပဲ အဲ့ဒီသွေးတွေထဲမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ၉ မျိုး ခိုအောင်းနေတယ်"
" ဓားကလေး အစွမ်းထက်လေလေ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေလေပဲ အခု ဓားကလေးက ထိန်းထားနိုင်ပေမဲ့ အဆင့် ၅ ရောက်သွားရင်ရော ဆက်ပြီး ထိန်းနိုင်ပါ့မလား ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး"
ဓားကလေးဟာ ပြန်ပြောဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အန္တရာယ်တစ်ခု ရှိနေတာကို သူလည်း ရိပ်မိနေပုံရပြီး အဲ့ဒီအန္တရာယ်က သူ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူကို ထိခိုက်မှာ သူ ကြောက်နေတာပါ။
"မှန်လေး မင်းရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် ငါ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို ရောက်မှ ဓားကလေးကို အဆင့် ၅ တက်ခိုင်းတာက ပိုစိတ်ချရမယ်ပေါ့"
"ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ နောက်ပြီး အဲ့ဒီမတိုင်ခင် အဲ့ဒီ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ၉ မျိုးကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ် သူတို့က တော်တော် အစွမ်းထက်တယ် အစ်ကိုကြီး အခု အဆင့်နဲ့ဆို သူတို့ ထွက်လာရင် ပြန်တိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
လို့ မှန်လေးက သတိပေးပါတယ်။
ဓားကလေးကလည်း
"ချန်လေး အဘိုးကြီး ပြောတာကို နားထောင်လိုက်ပါ မင်း သူတို့ကို အရင်ဆုံး နှိမ်နင်းလိုက်မှ ငါ အဆင့် ၅ တက်တော့မယ်"
လို့ ပြောရှာပါတယ်။
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် စမ်းကြည့်တော့ သူတို့ကို နှိမ်နင်းတာက မင်းကို နှိမ်နင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်နေတယ် တခြားနည်းလမ်း ရှိမလား ငါ ထပ်စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်"
လို့ ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်။
"တကယ်တော့ အစ်ကိုကြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ရောက်လို့ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ပညာရပ် ကို သုံးနိုင်ရင် သူတို့ကို အပြင်ကို တွန်းထုတ်ပြီး ညှိနှိုင်းလို့ ရနိုင်တယ်"
လို့ မှန်လေးက အကြံပေးပြန်တယ်
ညှိနှိုင်းမယ်
ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်က ဓားပေါ်က သွေးစက်တွေဆီ ရောက်သွားတယ်။
အဲ့ဒီ သွေးစက်တွေထဲကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေသလို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။
"ဟုတ်တယ် ညှိနှိုင်းတာပေါ့ သူတို့က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ အစွမ်းအကုန် မထုတ်နိုင်ဘူး အစ်ကိုကြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ရောက်ရင် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ပညာရပ်က ပိုစွမ်းလာပြီ"
"ဓားကလေးက ခဏလောက် သီးခံပြီး အဲ့ဒီ မိစ္ဆာတွေက သီးမခံနိုင်ဘဲ ထွက်လာလိမ့်မယ် အဲ့ဒီကျရင် သူတို့က အလျှော့ပေးပြီး အစ်ကိုကြီးရဲ့ ညှိနှိုင်းတာကို ခံယူမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို အစ်ကိုကြီးက အခါအားလျော်စွာ ချေးသုံးလို့ ရမယ်"
"တကယ်လို့ သူတို့က မရဘူးဆိုရင်လည်း အဲ့ဒီအချိန်က ဝိညာဉ်ပူးကပ်ပညာနဲ့ သူတို့ကို တစ်ကောင်ချင်းစီ သတ်ပစ်လို့ ရတယ် ဓားကလေးလည်း သိပ်မနာကျင်တော့ဘူးပေါ့"
လို့ မှန်လေးက ရယ်ရင်း ပြောပါတယ်။
မှန်လေး ပြောလို့လည်း ဆုံးရော ဓားကလေးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က သွေးစက်တွေက တုန်ခါသွားပြီး သက်ရှိတွေလိုမျိုး တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာပါတယ်။
"ချန်လေး သူတို့ တော်တော် ဒေါသထွက်နေကြတယ် အဘိုးကြီး ပြောတာ မှန်နေပုံရတယ်"
ဓားကလေးက အံ့သြတကြီး ပြောပြီး
"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"
လို့ အော်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဓားအသိ က သွေးစက်တွေကို ပြန်ပြီး ဖိနှိပ်လိုက်ပါတယ်။
"အလုပ်ဖြစ်ရင် ပြီးတာပဲ ဒါဆို မှန်လေး ပြောသလိုပဲ ငါ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ရောက်မှ အဲ့ဒီအန္တရာယ်တွေကို ရှင်းပစ်မယ်"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေထဲမှာ ဆယ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ တရားထိုင်ခန်းထဲကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
အပြင်လောကမှာတော့ တစ်ရက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။
"တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေကို သွားတာ သုံးခါရှိပြီ စုစုပေါင်း နှစ်ပေါင်း ၃၀ တောင်ပဲ ငါ့အသက်လည်း မငယ်တော့ဘူးပဲ..."
ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ ဖြူစင်နုနယ်နေသေးတဲ့ ပါးပြင်ကို ကိုင်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
အပြင်က အသက်နဲ့ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေက နှစ် ၃၀ နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် သူက ခုနစ်ဆယ်ကျော် အဘိုးကြီး အရွယ် ဖြစ်နေပြီကိုး။
သူ အခန်းထဲက ထွက်လာပြီး လန်ယာဝင်ချိုးကို ရှာလိုက်တဲ့အခါ အစွန်းဆုံးတောင်ထွတ် က စီနီယာတွေ ရောက်ဖို့ ရက်အနည်းငယ် လိုသေးမှန်း သိရပါတယ်။
ဒါနဲ့ သူက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း အချို့ကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
"စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဆေးဖော်တတ်တာလား ဒီပစ္စည်းတွေက ကျွန်မတို့ လန်ယာမျိုးနွယ်စုမှာ ရှိလောက်ပါတယ် မရှိရင်လည်း လူတွေကို ရှာခိုင်းလိုက်မယ် ဒါပေမဲ့ အချိန်တော့ နည်းနည်း ကြာလိမ့်မယ်"
လို့ လန်ယာဝင်ချိုးက အံ့သြတကြီး မေးပါတယ်။
"ဖော်တတ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ စမ်းကြည့်ချင်ရုံပါဒါပေမဲ့ ဓားဂိုဏ်း ရောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်တော့မယ်"
လို့ ဖန့်ချန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။
ကျန်းထျန်းအိုက် ထွက်သွားတာနဲ့ သူက ဆေးပစ္စည်းတွေ လိုက်ရှာနေရင် နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း က မသေမျိုး ဆိုတဲ့ ဟိုမိန်းမ က သံသယ ဝင်သွားနိုင်လို့ပါ။
"စီနီယာ... တကယ်တော့လေ..."
လန်ယာဝင်ချိုးက တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ အကြံပေးရှာပါတယ်
"ကျွန်မတို့က ဓားလမ်းစဉ်ကိုပဲ ပိုပြီး အာရုံစိုက်သင့်တာပါ ဆေးပညာဆိုတာက ဘေးပန်းလမ်းစဉ်ဖြစ်သလို ငွေလည်း အရမ်းကုန်တယ်"
"တချို့ ဆေးဆရာတွေဆို ဆေးတစ်ဖို ပျက်သွားတာနဲ့တင် အများကြီး ဆုံးရှုံးရတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကုန်တာထက် အချိန်ကုန်တာက ပိုဆိုးတယ်"
"ကျွန်မတို့ ဓားသမားတွေက သက်တမ်းလည်း သိပ်မရှည်တော့ ဆေးပညာထဲ အချိန်ဖြုန်းနေရင် ကျင့်စဉ်ကို ထိခိုက်နိုင်တယ်"
"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ငါ စမ်းကြည့်ရုံပါ အချိန်အများကြီး မပေးပါဘူး"
ဓားသမားတွေရဲ့ သက်တမ်းက တိုတယ်ဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။
သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့်က နှစ် ၄၀၀ နေရပေမဲ့ ဓားသမားက နှစ် ၂၀၀ လောက်ပဲ နေရပါတယ်။
အခု သူ့မှာ နေဖို့ နှစ်ပေါင်း ၁၂၀-၁၃၀ လောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
ကံကောင်းတာက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို ရောက်ရင် သက်တမ်း နှစ် ၄၀၀ ထပ်တိုးမှာပါ။
ရက်အနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ကောင်းကင်ကနေ ဓားအလင်းတန်း လေးခု ပျံသန်းလာပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါက သိပ်မပြင်းထန်ဘဲ ရွှေအမြုတေ အဆင့်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထွက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အမျိုးသား နှစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။
"ငါတို့ နောက်ကျသွားတော့ ဝင်ချိုးညီမလေး စိတ်ဆိုးနေမလား မသိဘူး"
လို့ အကြီးဆုံးလို့ ထင်ရတဲ့ အမျိုးသားက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလာပါတယ်။
"လန်ယာမျိုးနွယ်စုကတော့ ဒုက္ခမရောက်လောက်ပါဘူး ဝင်ချိုးရှိသလို ဖန့်ချန်လည်း ရှိနေတာပဲ ချဒေသ ကလူတွေလည်း မျက်နှာသာ ပေးလောက်မှာပါ"
လို့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ပြန်ပြောတယ်။
သူတို့ လေးယောက်ဟာ တိမ်တိုက်စင်မြင့် ပေါ်ကို ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး အကြီးဆုံးဖြစ်သူက တက်ကြွစွာနဲ့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်
"ဝင်ချိုးညီမလေး ငါတို့ ရောက်ပြီဟေ့ အဲ့ဒီ ချင် မျိုးနွယ်စုကလူတွေကို မြန်မြန်ထွက်လာပြီး အသေခံခိုင်းလိုက်စမ်း"
လန်ယာမျိုးနွယ်စုက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဓားဂိုဏ်း က ဓားသမားတွေကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာတွေ ပျက်သွားကြပါတယ်။
ချင်မျိုးနွယ်စုကလူတွေ ထွက်သွားတာ ကြာလှပြီ... သူတို့ကတော့ အခုမှ ရောက်လာပြီး ရန်ရှာနေတာကိုး။
အခန်း ၆၅၀ - နဂါးနက်ကန်
တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် တိမ်တိုက်စင်မြင့် ပေါ်မှ ဓားအလင်းတန်း ခြောက်ခုသည် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ဝုန်းခနဲ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များကြားထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဒါဟာ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်ကျော် ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းပညာ ပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့်ချင်း တူရင်တောင် ဒီလောက်မြန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်မျိုးကို တခြားဘယ်ကျင့်စဉ်ကမှ မပေးနိုင်ဘူး တကယ့်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခရီးတာထောင်ချီ ရောက်နိုင်တာပဲ"
ဟု လန်ယာမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း အားကျမုဒိတာပွားစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
လန်ယာတာကျောက် သည် သူ၏မျိုးနွယ်စုအတွက် အရေးပါလှသော ဧည့်သည်တော်ကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏သားဖြစ်သူ လန်ယာဝင်ရှ အား လှည့်၍ လေးနက်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။
"ဝင်ရှ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အခြေအနေကို မင်းပဲ တိုက်ရိုက်တာဝန်ယူပြီး စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ပါ သခင်လေး ဖန့်ချန်က အဲ့ဒီဂိုဏ်းမှာ နာမည်ခံထားတာဆိုတော့ အခုလို ချင်မျိုးနွယ်စု အရှက်ရသွားတဲ့ကိစ္စအတွက် သူတို့ဘက်က မကျေနပ်ဘဲ အဲ့ဒီဂိုဏ်းကို ပြဿနာလာရှာမှာ ငါစိုးရိမ်တယ်"
"အဖေ စိတ်ချပါ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သွားရောက်စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"
ဟု လန်ယာဝင်ရှက ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လန်ယာမျိုးနွယ်စုသည် အင်းအာကြီးသော ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် အောက်ခြေအဆင့်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ထို ချဒေသအတွင်း၌မူ သူတို့၏ အရှိန်အဝါက မသေးလှပေ။
ယခု ချင်မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော အင်အားကြီးအုပ်စုပင် ဖန့်ချန်ကြောင့် ဆုတ်ခွာသွားရသဖြင့် လန်ယာမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ဒေသတွင်း၌ ပို၍ပင် ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော သင်္ဘော ပေါ်တွင် လီတောက်ယဲ့ သည် ဖန့်ချန်၏ ဓားအလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ရောပြွမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"မင်း တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှာ သေသေချာချာ အာရုံစိုက်ပြီး ကျင့်ကြံပါ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲပါဘူး"
ဟု အသံတစ်သံက ဘေးနားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တာအိုဂိုဏ်းချုပ် ဖေချင်းဖုန်း သည် လီတောက်ယဲ့ ၏ ဘေးသို့ မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာသည်မသိဘဲ တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်ခြင်းပင်။
လီတောက်ယဲ့သည် အံ့သြခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြကာ
"ဆရာ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီ အခုကစပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတော့မယ် ကျင့်စဉ်အဆင့် အလယ်အဆင့် ကို မရောက်မချင်း အပြင်မထွက်ဘူး ဒီကြားထဲမှာ ဦးလေးဖန့်ချန် သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို အကုန်နှံ့စပ်အောင် ကျင့်ကြံချင်တယ်"
ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ငါခွင့်ပြုတယ် မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ထူးခြားတဲ့သူဖြစ်နေလို့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဘယ်လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကိုမဆို မင်းနှစ်သက်သလို လေ့လာခွင့်ပေးတယ်"
ဟု ဖေချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဖန့်ချန်သည် ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်နေသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ဖန့်ချန်သည် သူတို့ဂိုဏ်း၏ ဟုန်ချင်းဘိုးဘေး၏ တပည့် အစစ်အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို သံသယအနည်းငယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ကျေးဇူးတရားကိုမူ မမေ့ပေ။
"ဒါနဲ့ စီနီယာဦးလေး (ဖန့်ချန်) ထွက်မသွားခင်မှာ ငါ့ကို သတိပေးသွားတယ် ငါတို့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းထဲမှာ တခြားအင်အားစုတွေက လွှတ်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းသစ္စာဖောက် တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်တဲ့ မင်း တရားထိုင်နေရင်း အဲ့ဒီဘက်ကိုပါ နည်းနည်း စုံစမ်းပေးပါဦး"
"ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ထားလိုက်ပါ ဆရာ ကျွန်တော် တရားထိုင်ပြီး ထွက်လာတာနဲ့ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက်တွေကို မြေလှန်ပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီ ဆွဲထုတ်ပြပါ့မယ်"
လီတောက်ယဲ့ က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အားရပါးရ အာမခံလိုက်သည်။
သစ္စာဖောက် ရှာဖွေခြင်းနှင့် လူကဲခတ်ခြင်းကတော့ သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံး အလုပ်ပင် မဟုတ်ပါလား။
ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း မှ ရောက်လာသော ဓားသမား လေးယောက်တွင် အသက်အကြီးဆုံး အမျိုးသားမှာ ချန်ဟော့ဟန် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အမည်မှာ စာပေပညာရှင်ကဲ့သို့ နုနယ်သော်လည်း၊ သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းကာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အရှိန်အဝါရှိသည်။
အခြားလူငယ်တစ်ဦးမှာမူ ဝမ်ဟူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အမည်မှာ ကျားကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရုပ်ရည်မှာမူ မိန်းမပျိုလေးများ စွဲမက်လောက်အောင်ပင် နုနယ်ချောမောလွန်းသည်။
ကျန်အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ချန်ဟော့ဟန်၏ ညီမအရင်း ချန်ချင်း နှင့် ညီမဝမ်းကွဲ ချန်ရွှမ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ချန်မျိုးနွယ်ဝင် များသည် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဓားလမ်းစဉ်တွင် ထူးခြားသော ပါရမီပါရှိကြသူများဖြစ်သဖြင့် ဓားဂိုဏ်း၏ အစွန်းဆုံးတောင်ထွတ် တွင် တပည့်အဖြစ် အများအပြား ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံနေကြသည်။
သူတို့လေးယောက်သည် လန်ယာဝင်ချိုး နှင့် အလွန်ခင်မင်ကြသူများဖြစ်သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အကွာအဝေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကူညီရန် လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
လမ်းခရီးတွင် ချန်ချင်းနှင့် ချန်ရွှမ်းတို့သည် လန်ယာဝင်ချိုး၏ ပြောပြချက်များမှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်အကြောင်းကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းများပင် ကြောက်ရသော ကိုင်ဟုန် သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာကို လက်နှင့် ကွယ်ထားခဲ့သည်ဟူသော အချက်က သူတို့အတွက်တော့ တကယ့်ကို ရင်ခုန်စရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေသည်။
"ဒီကိစ္စမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလား ဒါဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီ အဆင့်မရှိတဲ့ ကောင်တွေက တကယ့်ကို သေမင်းနဲ့ ကစားနေတာပဲ"
စီနီယာ ချန်ဟော့ဟန်က ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"အရင်တစ်ခေါက် ယွီလေး ကိစ္စတုန်းကလည်း သူတို့နဲ့ စာရင်းမရှင်းရသေးဘူး အခု ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်မိသားစုတွေကိုပါ လာထိရဲတယ်ပေါ့"
ယွီလေး ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို လွမ်းဆွတ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ထိုအပြောင်းအလဲကို မြင်သောအခါ ဝမ်ဟူက ချန်ဟော့ဟန်ကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ စကားဖြတ်ရန် တားလိုက်သည်။
ချန်ဟော့ဟန်ကလည်း သတိရသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
"ဖန့်ညီလေး ယွီလေးက အရမ်းနားလည်မှုရှိလွန်းလို့ မင်းကို ဒုက္ခမပေးချင်လို့၊ မင်းကို ပြသနာ မဖြစ် စေချင်လို့ ထွက်သွားတာပါ မကြာခင် မင်းတို့ ပြန်တွေ့မှာပါ"
"အမြန်ဆုံး ပြန်တွေ့နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ. အဲ့ဒီ ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ဆိုတဲ့ အရာက..."
ချန်ချင်းက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်ကမူ ထိုစကားကို ကြားဖြစ်အောင် ကြားလိုက်သည်။
ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် နယ်မြေအသီးသီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နဂါးနက်ဒေသ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုနေရာသည် ရေထုကျယ်ပြန့်လှသော ဒေသကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"အားလုံးပဲ ငါတို့ နဂါးနက်ဒေသကို ရောက်နေတုန်းမှာ နဂါးနက်ကန် ကို တစ်ချက်လောက် ဝင်ကြည့်ရအောင်လား"
ချန်ဟော့ဟန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် အကြံပြုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်ကတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖန့်စီနီယာကို အရင်မေးကြည့်ဦး"
ဟု ဝမ်ဟူက ပခုံးတွန့်ကာ ဆိုသည်။
ချန်ချင်းကမူ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ
"အစ်ကိုကတော့ ငါးမျှားတာကို မလျှော့သေးဘူးပဲ နဂါးနက်ကန်က သွားလည်း အပိုပဲကို၊ အမြဲတမ်း ရှုံးနေကျကို"
ဟု ပြောသော်လည်း ချန်ဟော့ဟန်ကမူ ဖန့်ချန်ဘက် လှည့်ကာ တက်ကြွစွာ ဆွဲဆောင်လေတော့သည်။
"ဖန့်ညီလေး မင်း ဒီကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား နဂါးနက်ကန်မှာ နဂါးနက်ငါး ဆိုတာ ရှိတယ် အဲ့ဒါက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားပေးတဲ့ ပစ္စည်းပဲ"
"အရသာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး သူ့ရဲ့ အသားထဲမှာ ပါတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ရွှေအမြုတေထဲက အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ရွှေအမြုတေကို ပိုပြီး သန့်စင်တောက်ပစေတယ် "
ချန်ဟော့ဟန်က တံတွေးတစ်ချက် မျိုချကာ ဆက်ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် ဒီကန်ထဲမှာ စည်းကမ်းတွေ အရမ်းတင်းကျပ်တယ် ရွှေအမြုတေအဆင့်ထက် မြင့်တဲ့သူတွေကို ရေထဲဆင်းခွင့် မပြုသလို၊ တခြား တန်ခိုးပညာတွေ သုံးပြီး ငါးဖမ်းတာကိုလည်း တားမြစ်ထားတယ်"
"ငါးဖမ်းတံနဲ့ပဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖမ်းရတာ ကံကောင်းလို့ တစ်ကောင်လောက် ရရင် အနည်းဆုံး အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ တုံးလောက် ရောင်းလို့ရတယ်"
"အစ်ကို မပြောတာတစ်ခုရှိသေးတယ် အဲ့ဒီကို ဝင်ဖို့ အဝင်ကြေးကတင် အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံး ပေးရတယ် ပြီးတော့ ၃ ရက်ပဲ နေခွင့်ရှိတာ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ၁၀ တုံး အလကားကုန်သွားပြီး ငါးအမြီးတောင် မမြင်ခဲ့ရဘဲ ပြန်လာခဲ့ရတာလေ"
ဟု ဝမ်ဟူက သက်ပြင်းချကာ ထောက်ပြလိုက်သည်။
ချန်ဟော့ဟန် က ဇွတ်အတင်း ပူဆာနေသဖြင့် ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"စီနီယာ... လမ်းပြပါဦး ကျွန်တော်လည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီ"
နဂါးနက်ငါးသည် ရွှေအမြုတေကို သန့်စင်စေနိုင်သည်ဆိုသော စကားကြောင့် ဖန့်ချန် အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် အခုမှ ရွှေအမြုတေ အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသူဖြစ်ရာ ထိုငါးက သူ့အတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
သို့ဖြင့် သူတို့အဖွဲ့သည် နဂါးနက်ကန်ရှိရာဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပါတော့သည်။