အခန်း (၆၅၃-၆၅၄)
Vol. 66 Ch. 653-654
အခန်း ၆၅၃ - လိမ်ညာခြင်း
ထိုနဂါးနက်ငါးမှာ အလေးချိန် နှစ်ပိဿာခန့် ရှိပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ရုန်းကန်နေသဖြင့် ရေစက်များနှင့် ရွှံ့နွံများမှာ လန်ယာဝင်ချိုး၏ စကတ်အနားသတ်များပေါ်သို့ စင်ဟပ်သွားတော့သည်။
သို့သော် သူမသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရစွာဖြင့် ကုန်းပေါ်မှငါးကို ကုန်းကောက်လိုက်ပြီး
"ဖန့်စီနီယာ ရှင် တကယ်မိတာပဲ ဒါ အနည်းဆုံး နှစ်ပိဿာလောက် ရှိတယ်၊ အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ တုံးလောက် တန်တယ်ရှင့်"
"ဒီကောင် ကံကောင်းလွန်းတာပဲ..."
"ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် လာတဲ့ လူလေ ငါးမျှားချိတ် ချလိုက်ရုံရှိသေးတယ် နဂါးနက်ငါး မိသွားတယ်ပေါ့ ငါ့မှာသာ အဲ့ဒီလို ကံမျိုးရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"
"ကံတရားပဲလေ... ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ"
အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုဝန်တိုမှု အရိပ်အယောင်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာကြသည်။
ချန်ဟော့ဟန်သည်လည်း သိသိသာသာပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်ရှူမှားမတတ် ဖြစ်သွားကာ လန်ယာဝင်ချိုး လက်ထဲမှ ငါးကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြည့်နေမိသည်။
"ဒါ... ဒါက..."
"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်... ကြည့်ရတာ ဖန့်ချန် တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာတင် အစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ဘူး ငါးမျှားတဲ့နေရာမှာလည်း တကယ့်ကို ဆရာကြီးပဲ ကျွန်တော် ဟိုဘက်သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"
ဝမ်ဟူက ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။
ချန်ချင်းနှင့် ချန်ရွှမ်းတို့ကလည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်သွားကြသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချန်ဟော့ဟန်တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဖန့်ညီလေးတောင် အစဖော်နိုင်ပြီပဲ ငါလည်း အရှုံးပေးလို့ မဖြစ်ဘူး"
ချန်ဟော့ဟန်က သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ရေအောက်က အခြေအနေကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မည့်အလား မှောင်မည်းနေသော ရေပြင်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
"ခွေးကံကောင်းတာပါကွာ"
လင်းဟိုင်က ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးတိတ်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ကြည့်မကောင်းတော့ပေ။
သူ့ဘေးမှ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလာသည်။
"သူက ငါးစမိနေပြီ ငါတို့ အနည်းဆုံး နှစ်ပိဿာရှိတဲ့ နဂါးနက်ငါး တစ်ကောင် မိမှ သူတို့နဲ့ သရေကျမှာနော်"
"နှစ်ပိဿာက ဘာဆန်းတာလဲ၊ စိတ်မပူနဲ့"
လင်းဟိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ အဆိုးဆုံးအချိန်မှာပင် တစ်ရက်လျှင် တစ်ကောင်တော့ မိမြဲဖြစ်သည်။
သူ၏ မဟာအာရုံခံပညာရပ် က အလကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။
"နောက်တစ်ကောင် မိပြန်ပြီ..."
မုန့်ထျန်းရှူး၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အဲ့ဒီလူက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ"
"မျက်ကန်းတစ္ဆေမ ကြောက်သလို ဖြစ်သွားတာနေမှာပါ"
သူတို့အဖွဲ့ထဲမှ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများက မနာလိုစိတ်ဖြင့် တီးတိုး ပြောနေကြသည်။
ကံတရားလား မုန့်ထျန်းရှူးက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။
အခြားသူများက ကံတရားဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း သူကတော့ ထိုသို့ မထင်ပေ။
ဖန့်ချန်သည် နဂါးနက်ငါး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ငါးမျှားချိတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ ငါးမျှားနေသည်။
ဝမ်ဟူနှင့် အခြားသူများကလည်း ငါးကို ဝိုင်းကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပေးနေကြသည်။
"ဖန့်စီနီယာ နဂါးနက်ငါးက သေသွားရင် သူ့ရဲ့ အာနိသင် လျော့သွားတတ်တယ် ဝင်ချိုးညီမလေးကိုပဲ စီစဉ်ခိုင်းပြီး အခုပဲ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် စားလိုက်ပါလား"
ချန်ချင်းက အကြံပေးလိုက်သည်။
ချန်ရွှမ်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ
"ဟုတ်တယ် ကျွန်မ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က တခြားသူဆီက ဝယ်စားဖူးတဲ့ နဂါးနက်ငါးက သေတာ ရက်နည်းနည်း ကြာသွားလို့လား မသိဘူး အာနိသင်က အများကြီး လျော့နေတယ်"
"ဒီငါးသားက အရမ်းနုညံ့ပြီး လတ်ဆတ်တယ်အစိမ်းစားရင်တောင်မှ ချိုမြိန်တဲ့ အရသာရှိတယ်ကျွန်တော်သာ အဝစားလို့ ရတဲ့ အရေအတွက် ပြည့်မနေရင် နောက်ထပ် အများကြီး ဝယ်စားမိမှာ သေချာတယ်"
ဝမ်ဟူက ပြောရင်း တံတွေးပင် မျိုချလိုက်မိသည်။
"မင်းတို့က အဝစားလို့ရတဲ့ အရေအတွက် ပြည့်သွားပြီလား"
ဖန့်ချန်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဝမ်က ၉ ကောင် စားပြီးတော့ အာနိသင် မရှိတော့ဘူး ကျွန်မနဲ့ ချန်ချင်းကတော့ ၁၂ ကောင် စားထားပြီးပြီ၊ အခုထိတော့ စားလို့ ရသေးပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ထပ်စုရဦးမယ်"
ချန်ရွှမ်းက ရယ်ရင်း ပြောသည်။
"ကျွန်မကတော့ ၆ ကောင်ပဲ စားရသေးတယ်"
လန်ယာဝင်ချိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘယ်နှစ်ကောင်လောက် စားမှ အာနိသင် ကုန်မလဲ မသိဘူး"
"ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲလေ အများကြီး စားလို့ရလေ ကျောက်တုံးတွေ ပေးရတာ တန်လေပဲ"
ဝမ်ဟူက မနာလိုစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်လို ၉ ကောင်နဲ့ တင် ရပ်သွားတာထက်စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့အချက်တစ်ခုပါပဲ"
လန်ယာဝင်ချိုးက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်အတွက် နဂါးနက်ငါးကို ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အသားလွှာပေးလေတော့သည်။
စားနည်းမှာ အစိမ်းစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ငါးသားတစ်ဖဲ့ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ရာ အသားမှာ တကယ့်ကို နုညံ့ချိုမြိန်လှသည်။
ငါးသားက ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုသည် သူ၏ ဓားအမြုတေ ထဲသို့ စီးဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအခါ ဓားအမြုတေမှာ အနည်းငယ်မျှ ပိုမို သန့်စင်တောက်ပလာသလို ခံစားရသည်။
"ဖန့်စီနီယာ... ဘယ်လိုလဲ နဂါးနက်ငါးရဲ့ အာနိသင်က မဆိုးဘူး မဟုတ်လား"
အားလုံးက ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေကြသည်။
"တကယ်ပဲ အာနိသင် ရှိတာပဲ"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ငါးသားများကို အကုန်စားပစ်လိုက်သည်။
နှစ်ပိဿာရှိသော ငါးမှာ ခေါင်းနှင့် အရိုးများကို ဖယ်လိုက်လျှင် အသားမှာ ငါးကျပ်သားခန့်သာ ရှိသော်လည်း ထိုပမာဏလေးကပင် သူ၏ ဓားအမြုတေကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်သည် အဝေးရှိ ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ အာရုံခံစားမှု ကို အသုံးပြုကာ ငါးမျှားနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အာရုံခံစားမှုဖြင့် ငါးမျှားခြင်းသည် အောင်မြင်မှုနှုန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနိုင်ရာ ၎င်းမှာ ကံကို ကိုးစားခြင်းထက် အများကြီး ပိုသာလှသည်။
"ငါလည်း အဲ့ဒီလို စမ်းကြည့်ရမလား..."
ဟု တွေးမိသော်လည်း ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ရှိနေပါလျက်နှင့် အပိုအလုပ် မလုပ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သုံးရတာက ပိုသက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ငါးမျှားတံကို ထပ်မံ ဆွဲလိုက်ပြန်ရာ နောက်ထပ် နှစ်ပိဿာရှိ နဂါးနက်ငါး တစ်ကောင် ထပ်မံ မိသွားပြန်သည်။
လန်ယာဝင်ချိုးနှင့် အခြားသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြရသလို ဖန့်ချန်၏ မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရွှေရောင် အကြောအမျှင်များ ယှက်သန်းနေသည်ကိုလည်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။
ထိုသည်မှာ သေချာပေါက် မျက်စိအစွမ်း တစ်ခုဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။
"နောက်တစ်ကောင် မိပြန်ပြီ ဒါကတော့ ကံတရား မဟုတ်တော့ဘူး"
"ဒီလူက ဆရာကြီးပဲ ငါကတော့ သူ့ကို အသစ်လို့ ထင်နေတာ"
အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများလည်း သဘောပေါက်လာကြသည်။
နှစ်ခါဆွဲ နှစ်ခါမိခြင်းကတော့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ပင်။
ချန်ဟော့ဟန်မှာလည်း ဖန့်ချန်သည် ငါးမျှားခြင်းတွင် ယခုလောက် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ညီလေးဖန့်ကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တွေကိုတောင် ငိုအောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူဆိုတော့ ဒါက ဘာဆန်းမှာလဲ"
ဟု တွေးကာ ချန်ဟော့ဟန်သည် လင်းဟိုင်ရှိရာသို့ လှည့်၍ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ
"ဘာကြည့်နေတာလဲ အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ကိုသာ အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်တော့ ဒါမှမဟုတ် အခုကတည်းက အရှုံးပေးလိုက်မလား၊ မင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို မထိခိုက်အောင်လို့လေ"
လင်းဟိုင်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။
"ငါး နှစ်ကောင်တည်း ရှိသေးတာပဲ၊ ဘာတွေ အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ ကံကောင်းခြင်းက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
သူက လူအေးကြီးလို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ မျက်နှာပျက်နေချေပြီ။
"လင်းညီကို ငါတို့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးလား"
သူ့သူငယ်ချင်းက တိုးတိတ်စွာ မေးသည်။
"ဘာပူစရာ ရှိလဲ၊ အလွန်ဆုံးတော့ လိမ်ထွက်လိုက်ရုံပေါ့ ငါတို့က ဘာစာချုပ်မှ ချုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးပဲ"
လင်းဟိုင်က စိတ်ထဲမှ ကောက်ကျစ်စွာ တွေးလိုက်သည်။
သူသည် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း ၏ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ သူ့နာမည်ကို ပြောလိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူက အနည်းနဲ့အများတော့ မျက်နှာသာ ပေးရပေလိမ့်မည်။
ဒုတိယမြောက်ငါးကို စားပြီးနောက် တတိယမြောက် ငါးမှာလည်း အချိန်မဆိုင်းဘဲ မိလာပြန်သည်။
ဖန့်ချန်သည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဇကာတင် ဖမ်းနေသဖြင့် ထိုသတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ဖန့်ချန်၏ အနီးအနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။
ထိုအခါ ငါးမျှားတံများ ရှုပ်ထွေးလာသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ငါးမိနှုန်းမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားတော့သည်။
"ဟေ့... မင်းတို့တွေ လွန်မလာနဲ့လေ အနည်းဆုံး ၅ တောင်လောက် ဝေးဝေးနေရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိတယ် မဟုတ်လား မင်းတို့က ငါတို့နဲ့ ဘေးချင်းယှဉ် ထိုင်တော့မယ်"
ဝမ်ဟူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် အချို့မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ရွှေ့သွားကြသည်။
အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးလာရာ... တစ်နေ့ဝက်အတွင်းမှာတင် ဖန့်ချန်သည် နဂါးနက်ငါး ၃၁ ကောင်အထိ မိသွားခဲ့သည်။
၃၁ ကောင်မြောက်ကို စားလိုက်ချိန်တွင် ထိုငါးမှာ သူ၏ ဓားအမြုတေအပေါ် အာနိသင် မရှိတော့သည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"၃၁ ကောင်တောင်..."
နန်ကုန်းနှင့် အဖွဲ့သားများမှာ အဝေးမှ ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
တစ်နေ့ဝက်အတွင်း ၃၁ ကောင်ဟူသော နှုန်းမှာ သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် စံချိန်ပင်။
"မင်းတို့ ကတိဖျက်တဲ့ကောင်တွေ ဘယ်ကို သွားချင်နေတာလဲ"
ချန်ဟော့ဟန်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဟိုင်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းမှာ သူတို့၏ ငါးမျှားတံများကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ငါတို့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ သွားရမှာလေ၊ မင်းက ငါတို့ကို တားရဲလို့လား"
လင်းဟိုင်က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဟော့ဟန်က ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်ပင် ရယ်မိသွားသည်။
"သွားချင်ရင်လည်း အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ကို အရင်ပေးပြီးမှ သွား"
"ဟာသပဲ အခုမှ တစ်နေ့ဝက်ပဲ ရှိသေးတာ အနိုင်အရှုံးက မပေါ်သေးဘူးလေ ငါအားတဲ့အချိန်မှ ပြန်လာပြီး ကျန်တဲ့ တစ်နေ့ဝက်ကို ဆက်ပြိုင်မယ်"
လင်းဟိုင်က ရိုင်းပျစွာ ပြောလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးက ထိုသူတို့မှာ လိမ်ထွက်တော့မည် ကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး စိတ်ဝင်တစား ဝိုင်းကြည့်နေကြပါတော့သည်။
အခန်း ၆၅၄ - သူတစ်ပါးကိစ္စထဲ ဝင်မပါနဲ့
"ဒီကောင်တွေ ဗြောင်လိမ်ဖို့ ကြံနေတာပဲ"
ချန်ချင်းနှင့် အဖွဲ့သားများမှာလည်း အလွန်ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ချန်ဟော့ဟန်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ လင်းဟိုင်တို့ နှစ်ယောက်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်ကမူ ထိုသူတို့ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆသဖြင့် ဝင်မပါတော့ဘဲ ငါးမျှားခြင်းကိုသာ ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေလိုက်သည်။
နောက်ထပ် မိမည့် နဂါးနက်ငါးများကိုမူ သူ ရောင်းစားပြီး ကျောက်တုံး ရှာနိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
"ညီအစ်ကို ငါတို့အားလုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေချည်းပဲ နောက်ခံတွေကလည်း သာမန်တော့ မဟုတ်ကြဘူး မင်း အခုလို လုပ်တာကတော့ ပေါက်ကရ အတော်ဆန်လွန်းတယ်"
ချန်ဟော့ဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အချိန်အားမှ ဒုတိယ တစ်နေ့ဝက်ကို ဆက်ပြိုင်မယ် ဟုတ်လား ဒီလိုမျိုး ဗြောင်လိမ်တာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ငါ ရှုံးတုန်းက အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ကို မင်းလိုမျိုး မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး မလိမ်ခဲ့ဘူးနော်"
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပေးလိုက်ပါ မင်းမှာ ဘယ်လောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိရှိ ငါ မတားဘူး မင်းရဲ့ စော်က မင်းကို ဖောက်ပြန်နေလို့ သွားကြည့်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"
"ဟုတ်တယ် ကျောက်တုံးတွေ ပေးလိုက် မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့က အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ဟူက လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။
"ယောက်ျားကြီး တန်မဲ့နဲ့ အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ အတွက်နဲ့ ဒီလောက်အောက်တန်းကျရလား ရယ်စရာပဲ"
ချန်ချင်းကလည်း သရော်လိုက်သည်။
ချန်ရွှမ်းကမူ ဘာမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်သေးမှုများမှာ အထင်အရှားပင်။
"မင်းတို့ လူများတိုင်း ငါက ကြောက်မယ် ထင်နေလား"
လင်းဟိုင်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ငါက မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်ပဲ အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ အတွက်နဲ့ လိမ်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်တုန်းက အသေးစိတ် သတ်မှတ်ထားတာ မရှိဘူးလေ"
" ငါက အခု အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေလို့ ကျန်တဲ့ တစ်နေ့ဝက်ကို နောက်မှ ပြိုင်မယ် ပြောတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပါတယ်"
"မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ဟုတ်လား"
"ဒါကြောင့် သူက အထက်စီးကနေ ဗြောင်လိမ်ရဲတာကိုး"
"အရင်ကတော့ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ပေါ့၊ အခုတော့ နတ်ဘုရားနန်းတော် ဖြစ်နေပြီ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရတယ် ဆိုပေမဲ့ အခု သူတို့ဆီမှာ မသေမျိုးဘုရင် တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာပြီလေ အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူး"
တာအိုနိယာမဂိုဏ်း ဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ဟော့ဟန်နှင့် အဖွဲ့သားများ၏ မျက်နှာပေးမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကမူ သူတို့ ကြောက်သွားသည်ဟု ထင်ကာ နားလည်မှုရှိသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဒီကောင်က မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ဖြစ်နေတာလား ထားလိုက်ပါတော့ သူတို့နဲ့ ပြဿနာ မတက်တာ ပိုကောင်းမယ်"
နန်ကုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့်အတူ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကြားထဲသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက် ဖြန်ဖြေပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။
"တာအိုလင်း တာအိုချန် ကျွန်တော့်အမြင်တော့ နှစ်ဖက်စလုံး တစ်လှမ်းစီ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြပါလား တာအိုလင်းက အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ပေးလိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်"
နန်ကုန်းက လက်အုပ်ချီကာ အကြံပြုသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ချန်ဟော့ဟန်နှင့် လင်းဟိုင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
လင်းဟိုင်က ကျောက်တုံး ၂၀ တောင် မပေးလိုသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဟော့ဟန်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
သူက ရှုံးလျှင် တစ်ဖက်လူကို အပြင်မှာ စောင့်ပြီး ဓားဖြင့် စိန်ခေါ်ရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ အရှက်မရှိ လိမ်ညာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"နန်ကုန်း ခုနက မင်းလည်း ကြားတယ် မဟုတ်လား ငါတို့ ပြိုင်ပွဲကို ဒီနေ့ အပြီးသတ်ရမယ်လို့ မပြောထားဘူးလေ"
"တစ်ရက်စာ ပြိုင်မယ်လို့ပဲ ပြောတာ အခု ငါ့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေလို့ နောက်တစ်ခေါက်မှ ကျန်တဲ့ တစ်နေ့ဝက်ကို ဆက်ပြိုင်မယ် ပြောတာ ဘာမှားလို့လဲ"
လင်းဟိုင်က နန်ကုန်းကို ကြည့်ကာ
"မင်းက နဂါးနက်ဒေသရဲ့ အရာရှိပဲ ဒီနေရာက မင်းတို့ ပိုင်နက်ဆိုတော့ တရားမျှတအောင် ပြောစမ်းပါ"
"ဒါကတော့... တကယ်ပဲ အသေးစိတ် မသတ်မှတ်ထားမိတာ မှန်ပါတယ်"
နန်ကုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့ နှုတ်ကတိ လောင်းကြေးများမှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။
တစ်ဖက်က ဗြောင်လိမ်လျှင်လည်း လုပ်ရကိုင်ရ ခက်လှသည်။
အရိုးရှင်းဆုံးမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုလင်းဟိုင်က မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်နေသဖြင့် ပြဿနာ တက်လျှင် အုပ်ချုပ်ရေးဘက်အတွက်လည်း မကောင်းပေ။
"ထားလိုက်ပါတော့ ငါကပဲ တရားမျှတတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ပြောပေးမယ်"
ထိုစဉ် လူတစ်စု ရောက်လာသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသူမှာ ခံ့ညားသော အရှိန်အဝါရှိပြီး ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ ဖိအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
"တာအိုတံခါးဂိုဏ်း က မုန့်ထျန်းရှူး မဟုတ်လား"
"သူက နတ်မျိုးစေ့ တစ်ယောက်ပဲ သူ ဘယ်ဘက်က ရပ်တည်မလဲ မသိဘူး"
မုန့်ထျန်းရှူး ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပိုမို မြင့်တက်လာသည်။
နတ်မျိုးစေ့ ဆိုသည်မှာ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိသူများကြားတွင် အဆင့်အတန်း အလွန် မြင့်မားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးကသာ တစ်ခုခု ပြောလျှင် အားလုံးက မျက်နှာသာ ပေးရပေလိမ့်မည်။
"တာအိုမုန့် ရောက်လာတာ အတော်ပဲ သူတို့ကို ဖျောင်းဖျပေးပါဦး၊ ဒီမှာ ရန်မဖြစ်ကြအောင်လို့"
နန်ကုန်းက ဝမ်းသာအားရ ဆိုသည်။
လင်းဟိုင်သည် မုန့်ထျန်းရှူးကို မြင်သောအခါ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးသာ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်လိုပါက သူ့ထက် ရာထူး အဆင့်အတန်း အများကြီး ပိုမြင့်မားမည် မဟုတ်ပါလား။
"မိတ်ဆွေမုန့် နန်ကုန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ် တရားမျှတတဲ့ စကားလေး ပြောပေးပါဦးလငါတို့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ ဒီလောက်တောင် ကတိမတည်တဲ့သူတွေ ဖြစ်နေရတာလား"
လင်းဟိုင်က နှုတ်ဆက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဪ... သူပါလား"
ချန်ဟော့ဟန်က မုန့်ထျန်းရှူးကို မှတ်မိသဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။
အတိတ်က ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပထမဆုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူမှာ ထိုမုန့်ထျန်းရှူးပင် မဟုတ်ပါလား။
"ခုနက ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် လောင်းကြေးထပ်တာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ပါတယ် ဟိုဘက်က လူငယ်က အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ နဂါးနက်ငါး အကောင် ၃၀ ကျော် မိထားတယ်ဆိုတော့ အနိုင်အရှုံးက ပေါ်နေပါပြီ ခင်ဗျားအနေနဲ့ လောင်းကြေးကိုသာ ပေးလိုက်ပါ"
မုန့်ထျန်းရှူးက လင်းဟိုင်ကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်သည်။
အားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးက မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းဘက်က မရပ်တည်ပေးဘူးလား သူ၏ ဘေးမှ အဖော်များပင် ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေကြသည်။
"မိတ်ဆွေမုန့် ဘမင်းပြောတာက တရားမျှတတဲ့ စကားလား"
လင်းဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"အရမ်းကို တရားမျှတပါတယ် မင်းက မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့ ဂိုဏ်းမျက်နှာကို မဖျက်ပါနဲ့ လောင်းကြေးကို ပေးလိုက်ပါ၊ စကားများနေဖို့ မလိုတော့ဘူး"
"မင်း..."
လင်းဟိုင်သည် ထိုလူက အပိုအလုပ်တွေ ဝင်လုပ်နေသည်ဟု ယူဆကာ ဒေါသထွက်လာသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးက ထိုလူများနှင့် သိနေသလားဟုပင် သူ သံသယ ဝင်မိသည်။
"လောင်းကြေး မပေးရင်တော့... ငါလည်း နည်းနည်းလောက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားရတော့မယ် ထင်တယ်"
မုန့်ထျန်းရှူးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
လင်းဟိုင်မှာ မျက်နှာကြီး ပြာနှမ်းနေသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးတွင် စုစုပေါင်းမှ အလတ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ကျော်သာ ရှိရာ၊ အကုန်ပေးလိုက်ပါက နောက်တစ်ခါ နဂါးနက်ကန်သို့ လာရန် အဝင်ကြေးပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"မုန့်ထျန်းရှူး မင်းက တာအိုတံခါးဂိုဏ်းက တပည့်လေး ဖြစ်ပြီးတော့ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလို့ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်ပါရတာလဲ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စကို မင်းက ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့လေလသတ္တိကတော့ မဆိုးဘူးပဲ"
ရုတ်တရက် လူငယ်တစ်ဦးသည် နောက်လိုက်တစ်သိုက်နှင့်အတူ ရောက်လာသည်။
ထိုလူငယ်က လက်ထဲမှ ယပ်တောင်ကို လှည့်ကစားရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် လျှောက်လာသည်။
"လပြည့်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဟဲ့ကျုံးရှု မဟုတ်လား"
လူအချို့က သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
"ဟဲ့အစ်ကို"
လင်းဟိုင်မှာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဟဲ့ကျုံးရှု၏ လပြည့်တာအိုဂိုဏ်းမှာ ယခုအချိန်တွင် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းလောက် အရှိန်အဝါ မကြီးသော်လည်း ဟဲ့ကျုံးရှု ကိုယ်တိုင်မှာမူ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ ရှိနေလျှင် မုန့်ထျန်းရှူးလည်း အသာစီးရမည် မဟုတ်ပေ။
"လင်းညီလေး မင်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာကို မြင်တော့ ငါ စိတ်မကောင်းဘူး စိတ်ချပါ ဒီနေ့ ငါရှိနေသရွေ့ မင်း တစ်ပြားမှ ပေးစရာ မလိုဘူး"
ဟဲ့ကျုံးရှုက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"လပြည့်ဂိုဏ်းနဲ့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက တစ်နွယ်တည်းပါပဲ မင်းကို တခြားသူတွေ စော်ကားတာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"
လင်းဟိုင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။
ယခုအခါ လပြည့်တာအိုဂိုဏ်းမှာ တာအိုနိယာမဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် ဟဲ့ကျုံးရှုက တမင် မျက်နှာသာ လာပေးခြင်း ဖြစ်မှန်း သူ သိသည်။
"ဟဲ့ကျုံးရှု..."
မုန့်ထျန်းရှူးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။
"မုန့်ထျန်းရှူး ဘာဖြစ်လို့လဲဘငါတို့က သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေပဲ မဟုတ်လား မင်းက ဘယ်တုန်းကစပြီး ဒီလို အပိုကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်ချင်လာတာလဲ"
ဟဲ့ကျုံးရှုက သရော်သလို ကြည့်ကာ မေးသည်။
"ငါက အပိုကိစ္စ ဝင်ပါချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလူ နဂါးနက်ကန်မှာ သေသွားမှာ စိုးလို့ပါ"
မုန့်ထျန်းရှူးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဟဲ့ကျုံးရှုကို သနားသလို ကြည့်ကာ
"ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တာကတော့ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မပါနဲ့ မဟုတ်ရင်တော့ မင်း အကြီးအကျယ် မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မယ်"