အခန်း (၆၇၇-၆၇၈)
Vol. 68 Ch. 677-678
အခန်း ၆၇၇ - ကောင်းကင်ယံမှ ဧရာမလက်ကြီး
"ဖန့်မျိုးရိုး... မင်း သိပ်လွန်မလာနဲ့နော် နေဦး... မျက်နှာကိုတော့ မရိုက်နဲ့လေ"
"ငါတို့က တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ မင်းက ဘာလို့ ငါတို့ကို လာပြီး တာအိုစိန်ခေါ်ပွဲ လုပ်နေတာလဲ"
"ဆရာ... ကယ်ပါဦး"
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
လူအချို့က ဆဲဆိုနေကြသလို၊ အချို့ကလည်း မိမိတို့ဂိုဏ်းမှ စီနီယာကြီးများထံ ပြေးကပ်ကာ အကာအကွယ် တောင်းနေကြသည်။
သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ထိုစီနီယာကြီးများမှာ ဤကိစ္စကို လုံးဝ မသိကျိုးကျွံပြုနေကြပြီး အနက်ရောင်စက္ကူရုပ်၏ ပညာပေးခြင်းကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေကြခြင်းပင်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုလူများကို သတ်ရန် စိတ်မရှိဘဲ သင်ခန်းစာပေးရုံသာ ရည်ရွယ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ဖန့်ချန်နောက်ကွယ်မှ ဟင်းလင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို ရန်မလိုချင်သဖြင့် ဝင်ရောက် မတားဆီးကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အချို့က ငိုသံပါနေချိန်တွင် အချို့ကတော့ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူနေကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှေမြုတေအဆင့် ပါရမီရှင် များမှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြသည်။
တော်သေးသည်မှာ သူတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခေါင်းမပြူမိခဲ့သလို၊ စီနီယာယွမ်ဟယ်ကိုလည်း စော်ကားသောစကားများ မပြောမိခဲ့ခြင်းပင်။
မဟုတ်လျှင် အရိုက်ခံရသူများထဲတွင် သူတို့လည်း ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။
"သူက ရွှေမြုတေအဆင့်မှာတော့ တစ်လောကလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီပဲ တိထျန်း နဲ့ ပေတု ဘက်က ပါရမီရှင်တွေထဲမှာရော သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ရွှေမြုတေ ရှိနိုင်ဦးမလား"
ပါရမီရှင်တစ်ဦးက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အရင်က နတ်ဘုရားနန်းတော်တိုက်ပွဲတုန်းက ဖန့်ချန်၏ အစွမ်းကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးခဲ့သည်။
ထိုစဉ်ကပင် သူသည် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားချုပ်နှောင်ခြင်းအစီရင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုစစ်အင်းသည် ရွှေမြုတေ ၁၀၈ ယောက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ... ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အဆင့်ကိုပင် အသာလေး သတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအစွမ်းမှာ တာအိုအတတ်ပညာ အပေါ် လူတိုင်း၏ အမြင်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် စီနီယာယွမ်ဟယ်ကို စော်ကားခဲ့သူအားလုံး စက္ကူရုပ်၏ ပညာပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်အတွင်း စီနီယာယွမ်ဟယ်သည် ချင်းမုဘိုးဘေးကြီး ခေါ်လာသော မိန်းကလေးငယ်နှင့် စကားပြောနေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြင်နာသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန်တျန်းဝမ် နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူတို့က ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို အကဲခတ်နေကြသည်။
သို့ဆိုလျှင်... ဒီနေ့ စီနီယာယွမ်ဟယ်ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံမယ့်သူက ဒီမိန်းကလေးလား
ဖန့်ချန်သည် စီနီယာယွမ်ဟယ်နှင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အဖက်မလုပ်သဖြင့် သက်ပြင်းသာ ချလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ချန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုဂိုဏ်းသားများကို ခွဲခြားရသည်မှာ လွယ်ကူလှသည်၊ သူတို့၏ ဝတ်စုံမှာ လုံကျွင်း နှင့် အသွင်တူပြီး အရောင်နှင့် ပန်းချီကားချပ်များသာ ကွဲပြားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်လေး မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားစမ်း အစက ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီနေ့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းကိုပါ တာအိုစိန်ခေါ်ပွဲ လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့က အနာဂတ်မှာ ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
လုံကျွင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းမှ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူသည်လည်း စောစောက စီနီယာယွမ်ဟယ်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
"တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှ ဖန့်ချန် မင်းကို တာအိုစိန်ခေါ်ပွဲ လုပ်ပါတယ် မင်းနဲ့ ငါ့ကြားမှာ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်မယ်"
စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူမှာ မျက်နှာဖြူလျော်သွားပြီး လုံကျွင်းကို အားကိုးတကြီး လှမ်းကြည့်သည်။
"ငါတို့ ချန်ရှင်းဂိုဏ်းက ဘယ်တော့မှ ကြောက်တတ်တဲ့ ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘူး တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို စိန်ခေါ်နေမှတော့ မင်း ဘာကို စောင့်နေတာလဲ"ာ
လုံကျွင်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက် ဖြစ်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်သင်္ဘောပေါ်မှ ဝမ်ကျိလုံကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
စိန်ခေါ်ခံရသူမှာ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားဟန်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်
"မင်းမှာ ဒီဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ်ကလွဲရင် တခြားဘာအစွမ်း ရှိသေးလို့လဲ"
သူသည် ဖန့်ချန်က စက္ကူရုပ်ကို မသုံးဘဲ တခြားတာအိုအတတ်နှင့် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ဖန့်ချန်ကို အသာလေး အနိုင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုစက္ကူရုပ်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းပြီး ဖန့်ချန်က ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ဆိုးကို ဘယ်လိုများ ချုပ်ကိုင်ထားသလဲဆိုသည်မှာ ပဟေဠိပင်။
"မိတ်ဆွေ တစ်ကွက်ကောင်းနဲ့ လောကကို ပတ် လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ စကားကို မကြားဖူးဘူးလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
'ဖျတ်'
ခဏချင်းမှာပင် ထိုကျင့်ကြံသူသည် စက္ကူရုပ်၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ သွေးများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အပိုင်းအစများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးသီးများကဲ့သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။
လုံကျွင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်
"ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသားများ... ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ရှင်းဂိုဏ်းသားအားလုံးမှာ နောက်လှည့်ကာ နေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း၊ ပြီးနောက် ချန်ရှင်းဂိုဏ်းနာမည်ကြီး တာအိုဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခုစလုံး အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသည်မှာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းက ပိုပြီး အင်အားကြီးသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း၊ တာအိုစိန်ခေါ်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ဖန့်ချန်၏ အစွမ်းကို သူတို့ မယှဉ်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသတင်း ပြန့်သွားလျှင် ထိုဂိုဏ်းကြီးများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ မြေလှန်သွားတော့မည်။
"ရှန်းထျန်းဂိုဏ်းက ပိုပြီး ပါးနပ်တယ် အခြေအနေမကောင်းတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြေးတော့တာပဲ"
"ငါ ထင်တယ် ဒီဖန့်ချန် အနာဂတ်မှာ အပြင်ထွက်ရင် သတိထားရတော့မယ် ဓားဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးကြီး သူ့နောက်ကို အထက်အဆင့် စီနီယာတွေက နေ့တိုင်း လိုက်ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
လူအုပ်ကြီးက တီးတိုး ဝေဖန်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တာအိုဂိုဏ်းဝင်များ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီဖြစ်၍ သူ၏ စိန်ခေါ်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
အိုယန်ရွှမ်ကျိ သို့မဟုတ် လုံကျွင်းတို့ကို သွားပြီး စိန်ခေါ်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင် ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ချီကျန့်က ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး မင်းသားထံ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်
"အရှင် ကျုပ်ရဲ့သား ချီကျားက ဒီကောင့်လက်ချက်နဲ့ သေတာ သေချာသလောက်ပါပဲ"
"အိုး..."
မင်းသားက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး
"မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ ဒီကောင်က အရင်တုန်းက ငါ့ကိစ္စတွေကို ဝင်ရှုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ သင်ခန်းစာပေးဖို့ လိုတာပေါ့"
"ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လက်စသတ်ပါ့မယ် သူ့ဆီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိနေတော့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လုပ်တာက ပိုပြီး စိတ်ချရတယ်"
"ကောင်းပြီ ဒါဆို ခဏနေရင် မင်း အခွင့်အရေး ရှာလိုက်တော့"
ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ပေါက်ကွဲသံများ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး၊ လူနှစ်ဦးမှာ ပရိသတ်၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ချင်းမုဘိုးဘေးကြီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစအချို့ ရှိနေသော်လည်း အပြုံးကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
တစ်ဖက်မှ မဟာမသေမျိုး မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
"မင်း ရှုံးပြီ"
ချင်းမုက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှုံးပြီလား
လူတိုင်းက ထိုတာအိုဝတ်စုံနှင့် မဟာမသေမျိုးကို လှမ်းကြည့်ကြရာ၊ သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်
"ချင်းမု မင်းက ငါ့ထက် လက်တစ်ကမ်း အစွမ်းသာတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီတာအိုစိန်ခေါ်ပွဲမှာ ငါရှုံးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်နှပွဲအထိ ဆက်တိုက်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ချင်းမုကို ပြုံးပြလိုက်သည်
"ချန်ရှင်းဂိုဏ်းမှ ပေရှန်း ပါ"
ချင်းမုက ရယ်မောလိုက်ပြီး အနားမယူနိုင်သေးဘဲ ထိုသူနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်ဝင်သွားပြန်သည်။
နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် နှစ်ယောက်လုံး ပြန်ပေါ်လာကြသည်။
ချင်းမု၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ တိုးလာသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူမှာမူ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့ဘဲ ဒဏ်ရာများမှာ ယခင်လူထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။
"နောက်ထပ် ဘယ်သူ ရှိသေးလဲ"
ချင်းမုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေရဲကြပေ။
ဤဆရာတပည့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။
ဆရာဖြစ်သူက အဆင့်တူ မဟာမသေမျိုး နှစ်ဦးကို ဆက်တိုက် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ တပည့်ဖြစ်သူ ဖန့်ချန်ကလည်း မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းမှ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ရှိသူ ဒါဇင်နှင့်ချီကာ သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းလုံးကို ထွက်ပြေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုစစ်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းအတွက် အောင်ပွဲပင်။
ထိုစဉ်မှာပင် စီနီယာယွမ်ဟယ်သည် အိုယန်ရွှမ်ကျိဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်
"မင်းရဲ့ ဉာဏ်ပညာက မဆိုးဘူးပဲ ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို မင်းကို လွှဲပေးလို့ ရနိုင်တယ် ဒီအရာကို မင်း ယူထားလိုက်တော့"
သူက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စရစ်လုံး တစ်လုံးမှာ အိုယန်ရွှမ်ကျိထံသို့ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်မှာ ထိုကျောက်လုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားရသည်။
ထိုကျောက်လုံး၏ ပုံစံမှာ သူ ကျောက်သေတ္တာထဲမှ ရရှိခဲ့သည့် ကျောက်ိစိမ်းလုံးနှင့် လုံးဝ တူညီနေခြင်းကြောင့်ပင်။
အိုယန်ရွှမ်ကျိမှာလည်း ကြောင်အမ်းသွားရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျောက်လုံးကို လှမ်းဖမ်းရန် လက်ဆန့်လိုက်သည်။
ထိုခဏမှာပင်...
ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရုတ်တရက် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ထိုလက်ကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများ (မသေမျိုးဘုရင်များ အပါအဝင်) အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုလက်ကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ထိုကျောက်စိမ်းလုံးပင် ဖြစ်ပုံရသည်။
ကျန်တျန်းဝမ် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ထိုလက်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်မှာ တကယ့်ကို မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်ရှိတဲ့ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်သည်
အခန်း ၆၇၈ - ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်း
ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော ဧရာမလက်ကြီးသည် ရှေးဟောင်းမြေရိုင်း တစ်ခုလုံးအပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုကို ဖြန့်ကြက်ထားလိုက်သည်။
ထိုအရိပ်သည် လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်ကိုသာမက၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ပါ ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များသည် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုမှသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ချီ အဆင့်ဖြစ်စေ၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားသို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အဆင့်ပင်ဖြစ်စေ...။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်မှာ ဤလက်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်သည် မုချဧကန် မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟူ၍ပင်။
မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်မှလွဲ၍ မည်သူကမျှ မရေမတွက်နိုင်သော မသေမျိုးဘုရင် များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စီနီယာယွမ်ဟယ်က အိုယန်ရွှမ်ကျိအား ပေးအပ်လိုက်သော အမွေအနှစ်ကို လုယူရဲမည်နည်း။
ယခုအချိန်တွင် လူအနုံ့အဖျင်းဆုံးသူပင်လျှင် ထိုကျောက်စိမ်းလုံးသည် ကြီးမားသော ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် များ ပါဝင်နေကြောင်း သိလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်လည်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကပင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုယူခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အိုယန်ရွှမ်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသွားတော့သည်။
သူသည် စဉ်းစားရုံပင် မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ထိုကျောက်စိမ်းလုံးအပေါ် ထားရှိသော လောဘစိတ်ကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
"ဒီကျောက်စိမ်းလုံးက တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာများလား"
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ လေးနက်သွားတော့သည်။
သူသည် ထိုလောကတွင် ဒုတိယမြောက် ကျောက်စစိမ်းလုံး ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သလို၊ ၎င်းကို စီနီယာယွမ်ဟယ်က အိုယန်ရွှမ်ကျိထံ ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟုလည်း မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
ထို့ထက်ပို၍ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဝင်ရောက်လုယက်ခြင်းပင်။
အကယ်၍ ထိုဧကရာဇ်သည် ကျောက်လုံးကို ရရှိသွားပြီး ၎င်းသည် တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ နှင့် ဆက်စပ်နေပါက၊ အနာဂတ်တွင် ဖန့်ချန်သည် ထိုနယ်ပယ်ထဲ၌ ထိုမသေမျိုးဧကရာဇ်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
တာအိုနယ်ပယ်ထဲမှ ၁၀ နှစ်သည် ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ၁ ရက်နှင့် ညီမျှသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်အရာကို မည်သည့်ကြီးကျယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမဆို လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
ချင်းမုဘိုးဘေးကြီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သူ၏ ဆရာက အိုယန်ရွှမ်ကျိကို အမွေပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သူ မထင်ထားခဲ့သလို၊ လမ်းခုလတ်တွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဝင်နှောင့်ယှက်မည်ကိုလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များစွာအတွင်း မသေမျိုးဧကရာဇ်များသည် ထိုထူးဆန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးအပေါ် စိတ်မဝင်စားဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် ထိုကောလာဟလမှာ မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
လူတိုင်းက ကျောက်စိမ်းလုံးမှာ ဧရာမလက်ကြီး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားတော့မည်ဟု ထင်နေကြစဉ်မှာပင် ယွမ်ဟယ် (တိမ်တိုက်နဂါးဧကရာဇ်) ၏ အသံက ရုတ်တရက် ဟည်းထွက်လာသည်
"ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ငါ့ပစ္စည်းကို လုယူရဲတာလား မင်းကိုယ်မင်း ဧကရာဇ်အဆင့်မို့လို့ မသေနိုင်ဘူး ထင်နေတာလား"
ခဏချင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲပွင့်များမှာ ဧရာမလက်ကြီးအပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
ကျောက်စိမ်းလုံးကို ဆုပ်ကိုင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လက်မောင်းတစ်ခုလုံးမှာ အေးခဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ရေခဲပွင့်များသည် သက်ရှိကဲ့သို့ပင် အထက်သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားရာ လူတိုင်းမမြင်ရသော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ပါ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။
ထိုနေရာမှာ ဤလက်ကြီး၏ ပိုင်ရှင် ရှိနေသော နေရာပင်။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."
ကျန်တျန်းဝမ် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
လုံကျွင်း၊ ကျောက်ဆရာမ၊ အိုယန်ရွှမ်ကျိ၊ ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင်နှင့် အခြားသော မသေမျိုးဘုရင်အားလုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြသည်။
ဤလက်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။
သို့သော်... ထိုကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်အစအနလေးက ထိုဧကရာဇ်ကို အသာလေး ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား
"ဒါ ဘာနည်းလမ်းလဲ..."
ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင်က လေးနက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကျောက်ဆရာမ မင်းရဲ့ အသိပညာက ကြွယ်ဝပါတယ် ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးနိုင်မလား"
လုံကျွင်းက ကျောက်ဆရာမကို လှည့်မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဆရာမက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်များ ရှိနေသည်
"ကျွန်မ လည်း မသိဘူး ဒီလိုမျိုး နည်းလမ်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"
"ပင်လယ်နက်ကို ဖြတ်ကူးခြင်း၊ ထာဝရမှန်ကန်ခြင်း..."
ကျန်တျန်းဝမ်က အေးခဲနေသော လက်မောင်းကို ကြည့်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်နေမိသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယွမ်ဟယ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ယွမ်ဟယ်သည် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယွမ်ဟယ်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်
"မိုက်မဲတဲ့ကောင် ငါ မင်းတို့ကို ငါးစာချထားတာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီနေပြီ အခုမှပဲ မင်းက ငါးစာကို လာဟပ်တော့တယ်"
"ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ဧကရာဇ် မင်း ကောင်းကောင်းမသေရပါဘူး"
လူသားလောကမှ မဟုတ်သော အသံကြီးတစ်သံ ဟည်းထွက်လာသည်။
ထို့နောက် လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်မှာ ထိုဧရာမလက်ကြီးသည် ပခုံးရင်းမှ ပြတ်တောက်ကာ အောက်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းလာခြင်းပင်။
ထိုလက်မောင်းကြီးသည် ပေပေါင်းရာချီ ရှည်လျားလှရာ ဧရာမဘီလူးကြီးများပင်လျှင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် သေးငယ်သွားတော့သည်။
လက်မောင်းပြတ်ကျသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြဆဲပင်။
ထိုမသေမျိုးဧကရာဇ်သည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်... လက်မောင်းကို ဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရသည်တဲ့လား
"ပြေးတာတော့ တော်တော်မြန်သားပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလက်မောင်းတစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်ဖို့ဆိုရင် မင်း သေချာ စဉ်းစားရတော့မယ်"
ယွမ်ဟယ်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ ရယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုပေရာချီရှည်သော လက်မောင်းကြီးမှာ သေးငယ်သွားပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
"အင်း... ခုနက ငါ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
ယွမ်ဟယ်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မသေမျိုးဘုရင်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စကားပင် မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။
ငါးစာချတာလား ဆိုလိုတာက... ထိုကောင်းကင်တိမ်တိုက်ဧကရာဇ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အရူးဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်များကို ငါးစာချ ဖမ်းဆီးရန်အတွက်တဲ့လား
ကောလာဟလတွေက လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။
ဧကရာဇ်တွေက သူတို့ကို စိတ်မဝင်စားတာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ချဉ်းကပ်ဖို့ မရဲကြတာ ဖြစ်ရမယ် ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် မသေမျိုးဘုရင်အားလုံး ကျောချမ်းသွားကြတော့သည်။
"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ထင်သလဲ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ ကြွင်းကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုလား"
ကျန်တျန်းဝမ်က ခဏအကြာမှ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ယွမ်ဟယ် ထွက်သွားခါနီးတွင် ပြန်ဖြစ်သွားသော ဝေဝါးဟန်မှာ တမင် ဟန်ဆောင်နေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် တကယ့် ဝိညာဉ်အစအနမို့လော ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မဝေခွဲနိုင်ကြပေ။
ဒါမှမဟုတ်... သူက နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ငါးစာဟပ်လာအောင် ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေခြင်းလား
မသေမျိုးဧကရာဇ် လက်မောင်း ပြတ်သွားခြင်း ဤသတင်းသည် တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပေလိမ့်မည်။
"အားလုံးပဲ ဒီနေ့ ကိစ္စတွေက ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လားဟော ဟိုကျောက်စိမ်းလုံးက ကျန်နေသေးတာပဲ ကြည့်ရတာ စီနီယာယွမ်ဟယ်က ခင်ဗျားကို တကယ်ပဲ မျက်နှာသာပေးတာပဲ"
ဝမ်ကျိလုံက အိုယန်ရွှမ်ကျိကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
အိုယန်ရွှမ်ကျိသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းလုံးကို ကြည့်နေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ကောက်မယူရဲပေ။
အားလုံး လိုချင်နေကြသော အမွေအနှစ်မှာ ယခုအခါ ပူလောင်သော မီးခဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
၎င်းသည် တကယ့် အမွေလား၊ သို့မဟုတ် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုလားဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။
"အိုယန်မိတ်ဆွေ ဒါက စီနီယာယွမ်ဟယ် ပေးလိုက်တာဆိုတော့ ကျုပ်တို့လည်း မလုတော့ပါဘူး"
ကျန်တျန်းဝမ်က သက်ပြင်းချကာ
"ဒါကို ယူပြီး ပြန်လိုက်ပါတော့"
"ကျုပ်... ကျုပ် ခဏ နားချင်သေးတယ်၊ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
အိုယန်ရွှမ်ကျိက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းလုံးကိုတော့ ထိပင် မထိဝံ့ခဲ့ပေ။
"အားလုံးပဲ ကိစ္စတွေလည်း ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း သွားပြီ"
ဝမ်ကျိလုံက ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ဆီသို့ ပျံသွားတော့သည်။
"ကျန်ဝမ် ဒီပစ္စည်းကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ"
လုံကျွင်းက မေးလိုက်သည်
"ကျောက်ဆရာမပဲ ယူသွားလိုက်ပါ၊ ဒါကို ကျောင်းတော် ကို ပေးပြီး သေချာ စစ်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့"
ကျန်တျန်းဝမ်က အကြံပြုသည်။ ကျောက်ဆရာမကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ကျောက်လုံးကို သိမ်းလိုက်သည်။
မသေမျိုးဘုရင်များ၏ သင်္ဘောများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ချင်းမုဘိုးဘေးကြီးတို့ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
စောစောက စီနီယာယွမ်ဟယ်၏ နည်းလမ်းက သူတို့ကို တကယ်ပဲ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ခြောက်လှန့်သွားခဲ့ခြင်းပင်။
အထူးသဖြင့် စောစောက စော်ကားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများမှာ ဖန့်ချန်၏ အရိုက်ခံခဲ့ရသည်ကိုပင် ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူနေကြတော့သည်။
မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ထိုဧရာမလက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်လားဆိုသည်ကို မတွေးရဲကြပေ။