အခန်း (၃၅၀)

ဟင်းလျာ အသင့်ဖြစ်သည်နှင့် လင်းရန်က လီမေ့အား ခေါ်ယူကာ ဟင်းပွဲများကို ပေးလိုက်လေသည်။

ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော် တစ်ပွဲ၊ ဝက်သားလွှာ ချဉ်စပ်ဟင်းရည် တစ်ပွဲနှင့် ထမင်းတို့ကို ပြတင်းပေါက်တွင် တင်ထားလိုက်၏။

လီမေ့၏ မျက်လုံးများမှာ လိမ္မော်ရောင်သန်းနေသော ဝက်သားလွှာ ချဉ်စပ်ဟင်းရည်ပန်းကန်လုံးဆီသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ဤဟင်းလျာ၏ အရောင်အသွေးမှာ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်နှင့်ပင် တူနေခဲ့သည်။ ကြည့်ရုံမျှဖြင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားရစေပြီး ချဉ်စပ်ရနံ့မှာလည်း မစားရသေးမီမှာပင် လီမေ့အား သွားရည်ယိုစေကာ အစာစားချင်စိတ်ကို အပြည့်အဝ နိုးကြားစေခဲ့ချေပြီ။

ဤဟင်းလျာမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှပေသည်။ သူမ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါချေ။

ဤသည်က လင်းရန်၏ ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်ပြုတ်နည်း ဖြစ်နိုင်သည်လား။

လီမေ့ စပ်စုလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မေးမြန်းနေရန် အချိန်မရှိသောကြောင့် ဧည့်သည်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ဟင်းလျာများကို အလျင်အမြန် သယ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

“ရဲဘော်ရှောင်ကျောက်... အေးအေးဆေးဆေး စားပါဦး”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက တစ်ဖက်တွင် ရပ်လျက် ရှောင်ကျောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ စပ်စုကြည့်နေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် တခြားဖောက်သည် မရှိသောကြောင့် ဤဟင်းလျာကို စားပြီးနောက် ရှောင်ကျောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူမ ကြည့်လိုခဲ့သည်။

လီမေ့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော ဤဟင်းလျာကို ရှောင်ကျောက်ကလည်း သေချာပေါက် မြင်ဖူးလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်လည်း လင်းရန်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကြောင့် သူက ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဤအံ့အားသင့်ဖွယ်ဟင်းလျာကို စတင်မြည်းစမ်းရန် သူ၏ တူကို မြှောက်လိုက်လေတော့သည်။

သူ တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အပေါ်ဆုံးမှ အသားတစ်ဖတ်ကို အရင်ဆုံး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက်တွင် ချဉ်ချဥ်စပ်စပ်အရသာနှင့်အတူ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းသည့် ဟင်းပွဲကြောင့် အလွန်ပင် အံ့သြသွားခဲ့ရလေသည်။

ထိုအသားတစ်ဖတ်ကို စားပြီးသည်နှင့် ဒုတိယတစ်ဖတ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထပ်မံယူလိုက်မိလေ၏။

အသားလွှာမှာ အလွန်ပါးလွှာအောင် လှီးဖြတ်ထားခြင်းကြောင့် ချဉ်စပ်ဟင်းရည်မှာလည်း အသား၏အတွင်းအပြင်အနှံ့ စိမ့်ဝင်နေခဲ့သည်။

ကိုက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် အသား၏ ရနံ့နှင့် ချဉ်စပ်ဟင်းရည်၏ အရသာတို့မှာ ရောယှက်သွားပြီး အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလေသည်။

ထို့အပြင် အောက်ခြေမှ မုန်ညင်းထုပ်လေးမှာလည်း ချိုမြိန်သော အရသာ ရှိနေခဲ့သည်။ အသားအနည်းငယ် စားပြီးသည့်အချိန်တွင် မုန်ညင်းထုပ် နှစ်ဖတ်ခန့်ကို စားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အလွန်ပင် လန်းဆန်းသွားစေပြန်၏။

အသားတစ်လုပ်၊ မုန်ညင်းတစ်လုပ်၊ ချဉ်စပ်အရသာနှင့်အတူ ထမင်းတစ်လုပ် စားလိုက်ရသည့် အရသာမှာ မည်သို့မျှ မတွန်းလှန်နိုင်စရာပင် ။

ရှောင်ကျောက်က မသိလိုက်ပါဘဲနှင့် ဝက်သားလွှာ ချဉ်စပ်ဟင်းရည် တစ်ပန်းကန်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ကုန်စင်အောင် စားသောက်လိုက်လေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော လီမေ့မှာ မျက်လုံးများပင် ပြူးသွားရကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤဟင်းလျာက အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှအထိ အရသာရှိနေသည်လား။ ရှောင်ကျောက်က ဤမျှအထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် စားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများကို ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်မှာတော့ တူနှင့်ပင် မတို့ရသေးပါချေ။

မသိလိုက်စွာဖြင့် ချဉ်စပ်ဟင်းရည်နှင့် အသားလွှာတို့ကို စားသောက်ပြီးနောက် ဗိုက်ပြည့်သွားသော ရှောင်ကျောက်တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ အခြေအနေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

သူ ဟင်းနှင့်အတူ ထမင်းအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် စားမိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။ အဓိကအချက်မှာ သူ အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သော ဘေးရှိ ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မစားရသေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်မှာ ကြည့်ရသည်ကပင် အလွန်ပင် အရသာရှိပုံရပါသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဗိုက်အလွန်ပြည့်နေသော ရှောင်ကျောက်အတွက်တော့ ဆက်လက်စားသုံးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။

သို့သော် သူ၏ ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ကို ပြန်ပွတ်ကြည့်ရင်း ရှောင်ကျောက်က အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိပေသည်။

ထို့အပြင် မတိုင်မီက ချဉ်စပ်ဟင်းရည်များကို အမြောက်အမြား သောက်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားပြီး မည်မျှအထိ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်ကိုတော့ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပါချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤအံ့အားသင့်ဖွယ်ဟင်းလျာက အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ပေးရသော ဈေးနှုန်းနှင့် ထိုက်တန်လေ၏။

ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ကို ကုန်အောင် မစားနိုင်တော့သဖြင့် ရှောင်ကျောက်က လီမေ့အား ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ကို ခေတ္တမျှ သိမ်းဆည်းပေးထားရန်နှင့် သူ၏ ရုံးခန်းသို့သွားကာ ထမင်းချိုင့် သွားယူဦးမည့်အကြောင်းကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ဆိုသည်မှာ ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မကုန်ပါက အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပါချေ။ အိမ်သို့ ယူသွားကာ စားရပေမည်။

လီမေ့လည်း ထိုစကားကို ကြားလျှင် သဘောတူလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရှောင်ကျောက်အား ထိုအံ့အားသင့်ဖွယ်ဟင်းလျာ၏ အရသာကို စပ်စုမေးမြန်းမိလေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ကျောက်က အပြုံးနှင့်သာ ပြန်လည်ဖြေလိုက်၏။

“အစ်မက စားဖိုမှူးရှောင်လင်းရဲ့ လက်ရာကို အခုထိ မယုံသေးတာလား”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ရုံးခန်းသို့ အမြန်လှည့်ပြန်ကာ ထမင်းချိုင့် သွားယူလေတော့သည်။

ရှောင်ကျောက် ပြောသွားသည်ကို ကြားရသည့်အချိန်တွင် လီမေ့လည်း တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

စားဖိုမှူးရှောင်လင်းသည်က အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။ ရဲဘော်ရှောင်ကျောက်ကိုပင် ဤမျှအထိ မြင့်မားသော မှတ်ချက်ပေးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် စားဖိုမှူးရှောင်လင်းသာ ဆိုင်ကို တာဝန်ယူမည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ပြဿနာများ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

လင်းရန် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ရှောင်ကျောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ မတိုင်မီက အခြေအနေကို လီမေ့ထံတွင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

သူမက သူမ၏ လက်ရာအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း၊ စားသောက်သူများ၏ ခံစားချက်ကို စုံစမ်းမေးမြန်းရန် လိုအပ်ဆဲပင်။

သို့မှသာ အချိန်မရွေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လီမေ့က ရှောင်ကျောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ပြောပြသည့်အချိန်တွင် ထိုသည်က အကောင်းမြင်သော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်နေသည့်အတွက် လင်းရန်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားရလေတော့သည်။

ဤဟင်းလျာကို မချက်ပြုတ်မီတွင် လင်းရန် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အသစ်အဆန်း စမ်းသပ်မှုများမှာ မသေချာမှုများနှင့် အမြဲတစေ ဒွန်တွဲနေလေ့ရှိပြီး၊ အောင်မြင်မှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ထက်ဝက်စီ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ပထမဆုံး ဖောက်သည်၏ တုံ့ပြန်မှုသာ မကောင်းခဲ့ပါက လင်းရန်အနေဖြင့် တခြားဟင်းလျာများကို စဉ်းစားရတော့မည်ပင်။ ထို့အတူ စမ်းသပ်ဖွင့်လှစ်သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း တခြားသူများ၏ အကြိုက်တွေ့ခြင်းကို မခံရပါက စားဖိုမှူးရှုန်း၏ မျက်နှာကိုလည်း ပျက်စေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံးမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ အကြံအစည်မှာ နေ့တိုင်း အံ့အားသင့်ဖွယ်ဟင်းလျာ ဆယ်ပွဲခန့်သာ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ “အကန့်အသတ်ရှိ” နှင့် “အံ့အားသင့်ဖွယ်” ဟူသော စကားလုံးများနှင့် ထိုက်တန်စေရန်အတွက် အလွန်အမင်း အတွေ့ရများသော ဟင်းပွဲများ မဖြစ်သင့်ပါချေ။

သို့သော် လင်းရန် မထင်မှတ်ထားသည့် အချက်မှာ သူမ၏ ထိုဆန္ဒက စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်ကျောက်က သူ၏ရုံးခန်းသို့ ထမင်းချိုင့် သွားယူသည့်အချိန်တွင်၊ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ယနေ့ အသစ်ဖွင့်သော စားသောက်ဆိုင်၏ အရသာနဲ့ ကောင်းကောင်း စားခဲ့နိုင်သည်လားဟု မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။

မြို့တော်အစိုးရထဲရှိ လူအများအပြားက လင်းရန်ကို သိကြသော်လည်း သူမ၏ ဟင်းလက်ရာကို ကိုယ်တိုင် မြည်းစမ်းဖူးသူကတော့ နည်းပါးလွန်းသေးပေသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ဒဏ္ဍာရီလာ စားဖိုမှူးရှုန်း၏ တပည့်အပေါ်တွင် စပ်စုလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလျှင် ရှောင်ကျောက်က လင်းရန်အား တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

သူမ ချက်ပြုတ်သော အစားအသောက်များမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိကြောင်း ပြောဆိုခဲ့တော့၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဘေးမှ လူတစ်ဦးက သူ ထမင်းချိုင့် ယူလာကြောင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး မကုန်သေးသော အစားအသောက်များကို ထည့်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပါချေ။

“သူ ချက်တာ ဒီလောက်တောင် အရသာရှိတယ်ဆိုမှတော့ မင်းက ဘာလို့ အကုန်မစားခဲ့တာလဲ”

အကယ်၍ လင်းရန်၏ ဟင်းလျာမှာ ဤမျှအထိ အရသာရှိနေပါက ပန်းကန်ကို လျှာဖြင့် လျက်ပစ်ရမည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း မကုန်ဘဲ ကျန်ရစ်နေသည်ာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ကျောက်က ထိုစကားကို ကြားရသည့်အချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်မဆိုးပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ စရိုက်ကို သူ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသူ မနှစ်မြို့ဖွယ် စကားများကို ပြောဆိုတတ်ပါသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စိတ်ထဲ၌ မည်သည့်အာဃာတမျှ ရှိသူမဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ပြောပြသကဲ့သို့သာ ပြောဆိုနိုင်တော့သည်။

“ဘယ်သူက မကုန်ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ၊ ငါ ဟင်းတစ်ပွဲလုံးကို ဟင်းရည်ကအစ အကုန်သောက်ခဲ့တာ၊ အခု ထမင်းချိုင့်ယူတယ်ဆိုတာက ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်အတွက်ပဲ၊ အဲဒီ ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ကို ငါ မကုန်ခဲ့လို့”

ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်လိုမျိုး အကောင်းစားဟင်းမျိုးကိုတောင် သူ မကုန်ခဲ့ဘူး ဟုတ်လား!

တစ်နည်းအားဖြင့် စားဖိုမှူးရှောင်လင်းသည်က ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်ထက် ပို၍အရသာရှိသော အရာတစ်ခုကို ချက်ပြုတ်နိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သာမန်လူများ၏ အမြင်တွင် ဝက်သားနှစ်ပြန်ကြော်သည်က အလွန်ကောင်းမွန်သော ဟင်းလျာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမှားအယွင်းရှိရန် ခဲယဉ်းကာ မည်သို့ချက်သည်ဖြစ်စေ အရသာရှိသော ဟင်းမျိုးသာဖြစ်ပေသည်။

ဝက်သားနှစ်ထပ်ကြော်ထက် ပို၍အရသာရှိပြီး ရှောင်ကျောက်ကို ဟင်းရည်ပါ အကုန်သောက်စေခဲ့သော ထိုဟင်းလျာမှာ မည်သို့သော ဟင်းလျာမျိုးဖြစ်နေမည်နည်း။

လူတိုင်းက အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ကြသည်။