← Chapters

ထျန်းစန်းတောအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြောင်းအလဲများ၊ လူသားများ ရောက်ရှိလာကြခြင်း

Vol. 8 Ch. 77

ထျန်းစန်းတောအုပ်ကြီးအတွင်းရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြောင်းအလဲများ၊ လူသားများ ရောက်ရှိလာကြခြင်း

Vol. 8 Ch. 77

ဆောင်းဦး၏ ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် အေးစက်လှသော လေပြင်းများသည် နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာကို ဝန်းရံထားသည့် ခြောက်သွေ့နေသော တောင်စောင်းများအပေါ်တွင် မျက်စိဖြင့်မမြင်ရသော ဓားသွားများကဲ့သို့ ၀န်းရံတိုက်ခတ်နေပြီး၊ ပြန့်ကျဲနေသော နှင်းပွင့်များကို လွင့်စင်သွားစေကာ စူးရှသော လေချွန်သံကဲ့သို့ အသံများကို ဖြစ်စေလေသည်။

ကျေးရွာအလယ်ရှိ တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်ကြီးသည် ၎င်း၏ ငွေရောင်အဆင်းရှိ သစ်ကိုင်းများကို ယိမ်းနွဲ့ကာ နူးညံ့သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ်ကို ခပ်ရေးရေး ဖယ်ရှားပေးကာ ဝံပုလွေအုပ်စုအတွက် ကြံ့ခိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း ရွာအဝင်၀ တံခါးအပြင်ဘက် ကွင်းပြင်ရှိလေထုမှာမူ ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုများ၊ ဆူပွက်နေသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်”

အရွယ်အစား ကွာခြားလွန်းလှသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ကွင်းပြင်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တိုးဝှေ့၊ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများ ထိမိရာမှ မီးပွင့်များ ကျိုးတိုးကျဲတဲ ထွက်ပေါ်လာကာ စူးရှသော သတ္တုသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

တိုက်ကွက်တစ်ခုပြီးတိုင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်ခွဲထွက်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်ဘက်နှင့် မနီးမဝေးတွင် အောက်သို့ ဝပ်ချလိုက်ကာ၊ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် စမ်းသပ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော တိုးညင်းသည့် ညည်းတွားသံများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ရေခဲပြာရောင်နှင့်ခရမ်းပြာရောင် သားရဲမျက်လုံးများမှာ အချင်းချင်း စူးစိုက်ကြည့်ကာ နောက်ထပ် အားနည်းချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြလေသည်။

ထျန်းပင်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ငွေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာ (အဖြူရောင် ငွေအဆင့်) သည် ကျိုးတိုးကျဲတဲ ကျဆင်းနေသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် အေးစက်ပြီး မာကျောသော အလင်းတန်းများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော လည်ဆံမွေးများမှာ ရေခဲစများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေရာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရလေသည်။

ထျန်းပင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး သူ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော အဖြူရောင် လေငွေ့များသည် အေးစက်သော လေပြင်းများကြောင့် ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားလေသည်။

အဆင့် ၁၉ ခြေလှမ်းဝက်ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားခါစဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သောရေခဲဝိညာဉ် (ခရမ်းရောင် ခြေလှမ်းဝက်ပါရမီရှင်) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်အနေဖြင့် လက်ရှိ အခြေအနေတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြင်၊ အာဏာကို စိန်ခေါ်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒေါသအနည်းငယ်နှင့် သိမ်မွေ့ပြီး အနည်းငယ်မသိသာသော ရင်ခုန်သံမြန်နေမှုတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး ခြေလေးဖက်နှင့် အမြီးအဖျားတွင်သာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် ယင်းဖုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်ဘုရင်၏ အလောင်းကို ဝါးမြိုပြီးနောက် အံဩဖွယ်ရာ နက်ရှိုင်းသောသွေးမျိုးဆက် ဗီဇပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အသစ်မွေးဖွားလာသည့် ယင်းဖုန်းသည် ယခုအခါ ခွန်အားပိုင်းတွင် လုံးဝသာလွန်နေသော ထျန်းပင်းကိုပင် အလွန်အမင်း အခက်တွေ့စေသည့် ထူးဆန်းသော အမြန်နှုန်းနှင့် ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းတို့ကို ပြသနေ၏။

အားကုန်ထုတ်၍ ထိုးလိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်တိုင်းက ထျန်းပင်းအားလေဟာနယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

ထိုစိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် ခံစားချက်က ထျန်းပင်းကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာစေခဲ့လေသည်။

“ဒီအမည်းတုံးလေးရဲ့ အရှိန်က အရမ်းမြန်လွန်းတယ်... ငါ လုံးဝဖမ်းလို့မရဘူး...” ထျန်းပင်းသည် စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဗီဇက ပြင်းထန်သောရေခဲဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး သူ့စွမ်းအားများအား အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ချင်သည့်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ထားရန် တွန်းအားပေးနေလေသည်။

၎င်းမှာ အလွယ်တကူ အသုံးမပြုသင့်သော၊ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲများတွင် အသုံးမပြုသင့်သော နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

“ဦးလေးထျန်းပင်းရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်၊ ငါ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လို့ မရဘူး... အမြန်နှုန်းကို အားကိုးပြီး လှည့်စားရင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရမယ်”

ယင်းဖုန်း၏ စိတ်သည် အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီး ခရမ်းပြာရောင် မျက်၀န်းများမှာ အကွာအဝေးနှင့် ထောင့်ချိုးများကို အဆက်မပြတ် တွက်ချက်နေခဲ့လေသည်။

အရိပ်ပြေးလွှားခြင်း (ခရမ်းရောင် ပါရမီရှင်အဆင့်)နှင့် လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်း (ခရမ်းရောင် ပါရမီရှင်အဆင့်) ပင်ကိုစွမ်းရည် နှစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် အလုပ်လုပ်နေပြီး၊ ခြေအောက်ရှိ အရိပ်များကို အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်စေကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းအတွက် အားကောင်းသော အလျင်နှင့် ခန့်မှန်းမရသော ခြေလှမ်းများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ထျန်းပင်းသည် ဆက်လက် ချုပ်တည်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ဦးစွာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နောက်ခြေထောက်များဖြင့် မြေပြင်ကို အပြင်းအထန် ဆောင့်ကန်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ထျန်းပင်းသည် ကြမ်းတမ်းစွာဝင်ဆောင့်ခြင်း (အဖြူရောင် ငွေအဆင့်) ၏ စွမ်းအားပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ကာ ငွေရောင်စစ်ရထားတစ်စီးအလား ယင်းဖုန်းဆီသို့ ပြေးထွက်လာလေတော့သည်။

နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏လက်သည်းများသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး ဧရာမကျောက်တုံးများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ကာ ယင်းဖုန်းအပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်အမင်းမြန်ဆန်ပြီး ဧရိယာကျယ်ဝန်းလွန်းသဖြင့် ယင်းဖုန်း၏ တိုက်ရိုက်ဆုတ်ခွာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများအားလုံး ပိတ်ဆို့လုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ကြည့်ရှုနေကြသော နှင်းဝံပုလွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထံမှ ချုပ်တည်းထားသော သက်ပြင်းချသံများနှင့် ဆူညံသံများကို ချက်ချင်း ထွက်လာကြပြီး၊ ငယ်ရွယ်သော နှင်းဝံပုလွေအချို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် အလိုအလျောက်ပင် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်မိသွားကြလေသည်။

သို့သော်လည်း နှင်းခဲလက်သည်းများ ကျရောက်လာတော့မည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင် ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူသည် နောက်သို့ သို့မဟုတ် ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

ထိုနေရာများသည် ထျန်းပင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ကျန်ရစ်သော ခွန်အားများ ရှိနေသေးသည့် နေရာများပင်။

ယင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပျော့ပြောင်းမှု၊ ဟန်ချက်ညီမှုတို့ဖြင့် အရိုးမရှိသည့်အလား ရုတ်တရက် အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားကာ ဘယ်ဘက်အောက်ခြေသို့ လျှောတိုက်သွားပြီး၊ ခြေလေးဖက်ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ အားစိုက်လိုက်ရာ၊ ထျန်းပင်း၏ ဧရာမလက်သည်းကြီးအောက်မှ ရေကူးနေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။ လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းမှ ယူဆောင်လာသော စွမ်းရည်၊ သွက်လက်ပေါ့ပါးမှုသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်သွားခဲ့လေပြီ။

သီသီလေး လွဲသွားခြင်းက အရာအားလုံးကို ကွာခြားသွားစေခဲ့သည်။

ထျန်းပင်း၏ တိကျသေသပ်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် ထပ်မံ၍ လွဲချော်သွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမလက်သည်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချမိသွားရာ၊ ချက်ချင်းပင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အေးခဲနေသော မြေကြီးများနှင့် ကျိုးကြေနေသော ရေခဲစများ လွင့်စင်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက် လျှောတိုက်လာသော အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ယင်းဖုန်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထျန်းပင်း၏ အနောက်ဘက် မြင်ကွင်းကွယ်နေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ မည်းနက်နေသော လက်သည်းများ တိတ်တဆိတ် ဆန့်ထွက်လာပြီး အေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေလေသည်။

လေဓားလက်သည်း (အဖြူရောင် ငွေအဆင့်) စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ထက်ရှသော လေစီးကြောင်းများသည် လက်သည်းအစွန်းများကို ရစ်ပတ်သွားကာ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ထျန်းပင်း၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သော ရေခဲအကြေးခွံနှင့် ပခုံးရိုး ဆက်သွယ်ရာနေရာဆီသို့ တိကျရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

“ချွမ်”

စူးရှပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော ပွတ်တိုက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနက်ရောင် လက်သည်းများနှင့် ငွေရောင် ရေခဲကြေးခွံများ ပြင်းထန်စွာ ပွတ်တိုက်မိသွားပြီး တောက်ပသော မီးပွင့်များ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရေခဲကြေးခွံများသည် ထင်ထားသည်ထက် မာကျောနေပြီး လုံးဝစုတ်ပြဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ရေခဲကြေးခွံပေါ်တွင် ရှင်းလင်းပြီးနက်ရှိုင်းသော အဖြူရောင် ခြစ်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ရေခဲကြေးခွံတစ်ခုနှစ်ခုတွင်ပင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက် လွဲချော်ပါက မိုင်တစ်ထောင်အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရမည်။

ယင်းဖုန်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ လမ်းစဉ်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်ထားပြီး သူ၏ အားသာချက်ကို ဆက်လက်အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

လက်သည်းတိုက်ကွက် အောင်မြင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တိုက်ကွက်မှ တန်ပြန်အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ခြေလေးဖက်လုံး ထပ်မံအားပြုလိုက်ရာ၊ အရိပ်ပြေးလွှားခြင်း ပင်ကိုစွမ်းရည်ကြောင့် ၎င်းသည် အရိပ်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား အနောက်သို့ လွင့်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ထျန်းပင်းနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားထားလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ခံစစ်အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလုံးသည် ချောမွေ့ပြီး အဆီးအတားမရှိဘဲ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာဖြစ်သော တည်ငြိမ်မှု၊ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ထိရောက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ခုန... ပိုပြီးအားနည်းတဲ့ လည်ပင်း ဒါမှမဟုတ် အဆစ်တွေကို တိုက်ခိုက်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့...” ယင်းဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဦးလေးထျန်းပင်းလေ၊ ကိုယ့်အပေါင်းအဖော်ပဲ... လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲဆိုတာ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရမယ့်ဟာမှ မဟုတ်တာ...”

“အာဝူး... (အဲဒီအချီကို အတည်မယူဘူး... နောက်တစ်ခါ ပြန်ချမယ်... အမည်းတုံးလေး၊ မင်းလုပ်တတ်တာက ရှောင်နေဖို့ပဲလား...)” ထျန်းပင်းသည် လက်သည်းကုတ်ချက်ကြောင့် အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသော ပခုံးကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကြေးခွံများထံမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းဝံပုလွေဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်သည်လည်း ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး ပြင်းထန်သော ရေခဲဝိညာဉ် စွမ်းအားများ စတင်ဆူပွက်လာကာ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာလေတော့သည်။

၎င်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် ရန်စခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတိုတောင်းသော အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုတွင် လက်တွေ့ တိုက်ပွဲအရဆိုလျှင် သူ မည်သည့်အားသာချက်မျှ မရရှိခဲ့ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိထားလေသည်။

“ဦးလေး သဘောပါပဲ...” ယင်းဖုန်းသည် ကနဦး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် တည်ငြိမ်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မည်းနက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အောက်သို့ ဝပ်ချလိုက်ကာ ကြွက်သားများ တင်းကြပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ထျန်းပင်းကဲ့သို့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ လောင်ကျွမ်းနေကာ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့လေသည်။

All Chapters