အခန်း (၂၂၄)

အပိုင်း (၂၂၄)

ဤသည်မှာ လူသားဆန်မှုမရှိသော ဈေးနှုန်းဖြစ်သည်။

ထိုဈေးနှုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခန်းနံပါတ် ၁ မှ ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ မျက်နှာထားပင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီ အခန်းနံပါတ် ၇၀ က ဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ ဆိုတာ...ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

သူသည် ဝါရင့် မဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုတို့တွင် အမှောင်နတ်ဘုရားငယ်ကဲ့သို့သော လူငယ်များနှင့် လုံးဝကွာခြားလှသည်။

လေလံကွင်းအတွင်းရှိ ဈေးနှုန်းပြဘုတ်သည် ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည်။

"တင်း-၀၀၁ ၁၁၀၀၀..."

ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုစာတန်းသည် တစ်ခဏတာမျှသာ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

"တင်း-၀၇၀ ၁၂၀၀၀..."

ထိုအချိန်တွင် အခန်းနံပါတ် တင်း-၀၀၃ ၌ နဂါးခေါင်းလူကိုယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုဈေးနှုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဈေးခေါ်သည့် သစ်သားတံဆိပ်ပြားကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

"အရူးတွေ... အကုန်လုံးက အရူးတွေချည်းပဲ..."

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီဝမ်ဟွာမိစ္ဆာရွှံ့နွံကို မလိုချင်တော့ပါဘူးကွာ..."

ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် အရိပ်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဖန်ဆင်းခြင်းမိစ္ဆာဥဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော လေလံအိမ်ကြီးအတွင်း လှည့်လည်ပျံသန်းလိုက်ပြီးမှ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ရွှံ့နွံမိစ္ဆာအိုကြီးရေ... မင်းရဲ့ လေလံပွဲက တကယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတယ်ကွာ..."

"ငါတော့ မင်းနဲ့ ဆက်မကစားနိုင်တော့ဘူး... သွားပြီဟေ့..."

ထို့နောက် အရိပ်နဂါးကြီးသည် ရုပ်ခန္ဓာမရှိသကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းခြင်းမိစ္ဆာဥ၏ ခိုင်ခံ့သော အခွံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏ ညည်းညူသံများသည် လေလံအိမ်တစ်ခုလုံးနှင့် ဘုံကမ္ဘာအခန်းငယ်များဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးသည် ခေါင်းခါလိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟမ့်... ဒီအရိပ်နဂါးမိစ္ဆာအိုကြီးက တကယ်ကို ကပ်စေးနည်းတာပဲ... ကျောက်တုံး တစ်သောင်းကျော်လောက်နဲ့တင် လန့်ပြေးသွားပြီ..."

လေလံကွင်းအတွင်းရှိ အခြားမိစ္ဆာများသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်တုန်သွားကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုရဲခြင်း မရှိပေ။

အရိပ်နဂါးမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးသည် ကျဆုံးသွားသော စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အဆင့်၃ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အစစ်အမှန်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာသိုင်းကွက်များသာမက အလွန်အစွမ်းထက်သော နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ နည်းစနစ်များကိုပါ တတ်ကျွမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။

အရိပ်နဂါးကြီးသည် တိုက်ရည်ခိုက်ရည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သာမန်ငရဲဘုံ မဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးများပင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးတစ်ဦးသာ စနောက်ရဲခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားမိစ္ဆာငယ်လေးများက ဝင်ရောက်ပြောဆိုမိပါက ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

အရိပ်နဂါးကြီးက မိစ္ဆာငယ်အချို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင်လည်း ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးနှင့် ယမမင်းတို့က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။ အလကားသက်သက် အသေခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအစွမ်းထက်လှသော အရိပ်နဂါးမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးပင် လက်လျှော့ထွက်ခွာသွားရခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခန်းနံပါတ် ၇၀ ပိုင်ရှင်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ယခုဆိုလျှင် သူ့ကို မဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးများနှင့် စစ်မှန်သောမိစ္ဆာနတ်ဘုရား များစွာက မျက်စိကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ့တွင် အစွမ်းအစမရှိပါက ရွှံ့နွံမိစ္ဆာမြို့တော်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လေလံကွင်းအတွင်းရှိ ပရိတ်သတ်များသည် အတွေးများစွာဖြင့် ဗြောင်းဆန်နေသော်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ကျုံးရှန်အပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သူသည် ဝမ်ဟွာမိစ္ဆာရွှံ့နွံကို မရမနေ ယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ မဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်နေပါစေ ငွေဖြင့်ပေါက်ပြီး ငိုသွားအောင် လုပ်ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးထားသည်။

"တင်း-၀၇၀ ၁၅၀၀၀..."

"တင်း-၀၀၁ ၁၆၀၀၀..."

"တင်း-၀၇၀ ၂၀၀၀၀..."

"တင်း-၀၀၁ ၂၁၀၀၀..."

"တင်း-၀၇၀ ၂၇၀၀၀..."

လေလံဈေးနှုန်းပြဘုတ်ပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေကာ မိစ္ဆာအားလုံးသည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် ငရဲဘုံ လေလံပွဲသမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ကျန်ရစ်မည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"တင်း-၀၀၁ ၂၈၀၀၀..."

"တင်း-၀၇၀ ၃၀၀၀၀..."

"တင်း-၀၀၁ ၃၁၀၀၀..."

"တင်း-၀၇၀ ၃၅၀၀၀..."

"အခတင်း-၀၀၁ ၃၆၀၀၀..."

အခန်းနံပါတ် တင်း-၀၇၀ က မည်သည့်ဈေးနှုန်း ပေးပါစေ ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ၁၀၀၀ စီသာ တိုးပေးနေသည်။

သို့သော် ဤမျှလောက် ဈေးနှုန်းမြင့်တက်လာသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ဒေါသများ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

"တင်း-၀၇၀ ၄၀၀၀၀..."

ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်သည် မည်မျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သနည်း။

ချောက်နက်ငရဲဘုံသည် ငရဲကမ္ဘာအားလုံးတွင် အကြမ်းတမ်းဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်သကဲ့သို့ ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်သည်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော အစစ်အမှန်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများမှာ ရာချီနေပြီ ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် မဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးများကြားတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို နှစ်သက်သော မိစ္ဆာကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မခံချင်စိတ် တစ်ခုတည်းကြောင့် ဝမ်ဟွာမိစ္ဆာရွှံ့နွံ၏ ဈေးနှုန်းသည် မူလတန်ဖိုးထက် လေးဆခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့ လေသည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် ခံစားချက်များကို မလွန်ဆန်နိုင်သေးပေ။

"တော်ပြီ... ငါ လက်လျှော့လိုက်တော့မယ်..."

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ အသံသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"အခန်းနံပါတ် ၇၀ က ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲ ဆိုတာ ငါ တကယ်ကို သိချင်မိသွားပြီ... ခင်မင်ရင်းနှီးခွင့် ရမယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

သို့သော် အခန်းနံပါတ် တင်း-၀၇၀ အတွင်းရှိ ရှီမင်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ပြန်မလာခဲ့ပေ။

ထိုအချက်က ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ မျက်နှာကို ပိုမို အရုပ်ဆိုးသွားစေကာ သူသည် စကားထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် လေထဲသို့ တို့ထိလိုက်လျှင် အနက်ရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ခြောက်ဖက်ပါသော အာပန်ရာရှာဆာမိစ္ဆာ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် တစ်ချက်တုန်ခါသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခန်းနံပါတ် ၇၀ အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင် လက်လျှော့လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ကြေညာလိုက်သည်။

"၄၀၀၀၀ ပထမအကြိမ်..."

"၄၀၀၀၀ ဒုတိယအကြိမ်..."

"၄၀၀၀၀ တတိယအကြိမ်..."

"ရောင်းလိုက်ပါပြီ..."

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီး၏ ကိုယ်ပွားသည် ဝမ်ဟွာမိစ္ဆာရွှံ့နွံ အတုံးကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် စတုတ္ထအထပ်ရှိအခန်းနံပါတ် ၇၀ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် ရှီမင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယ၊ တွေးတောမှုနှင့် လောဘရိပ်များ ယှက်သန်းနေ၏။ သို့သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ မိစ္ဆာရွှံ့နွံကို ချပေးလိုက်သည်။

ရှီမင်သည်လည်း ကျုံးရှန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားသော သိုလှောင်အိတ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာကျောက်တုံး ၄၀၀၀၀ ပါဝင်သည်။

ပိုက်ဆံယူကာ ပစ္စည်းပေးပြီးနောက် ရွှံ့နွံမဟာမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လေလံကွင်းအတွင်းတွင်မူ နောက်ဆုံး ပိတ်ပွဲ ပစ္စည်းကို ပြသရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လေလံပွဲများတွင် နောက်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပစ္စည်းသည် တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ဖြစ်လေ့ရှိကာ ဝမ်ဟွာမိစ္ဆာရွှံ့နွံထက်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းနံပါတ် တင်း-၇၀ အတွင်း၌ အလွန်ဖျော့တော့သော အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်လျက် ရှိနေလျက် ဘုံကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ရှီမင်နှင့် လီလီဗီတို့သည် ထိုအရာကို လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။

ဤအရိပ်မည်းသည် ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ စိတ်အာရုံတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ပြီး သူလျှိုလုပ်ရန် လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြင်ပန်းတွင် လက်လျှော့လိုက်သကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ရှီမင်ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

အရိပ်မည်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ယန်ရှောင်မိုအသွင် ပြောင်းလဲထားသော ကျုံးရှန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ အရိပ်မည်းသည် အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး ဟာကွက်မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ကံဆိုးသည်မှာ ဘုံကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် ကျုံးရှန်၏ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအာရုံအောက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အရိပ်မည်း ဝင်ရောက်လာသည့် ခဏ၌ပင် ထိုနေရာ၌ ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း ကျုံးရှန် သိရှိလိုက်ကာ သူ၏ ဆယ်လံ အမြင့်ရှိသော ဆိတ်ချိုမိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုပုံမှန်မဟုတ်သည့် ဟာကွက်နေရာတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ မဟာအမှောင်ထု နတ်ဘုရားအကာအကွယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဘုံကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်ကာ ပြင်ပမှ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှ ရွှေရောင်နဂါးငယ် ၅ ကောင် ပျံထွက်လာပြီး အရပ် ၅ မျက်နှာသို့ ပျံသန်းသွားလျှင် ရွှေရောင်သံကြိုး ၅ ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ပုံမှန်မဟုတ်သောနေရာကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အရိပ်မည်း၏ ပုံဖျက်ထားမှုကို ဖော်ထုတ်လိုက်လျှင် လက်ခြောက်ဖက်ပါသော အာပန်ရာရှာဆာမိစ္ဆာ၏ ပုံရိပ်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျုံးရှန်သည် စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

'ချောက်နက်မိစ္ဆာအရှင်သခင်... မင်း ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိသားပဲ...'

ရွှေရောင်သံကြိုး ၅ ချောင်းသည် အရိပ်မည်းကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်လျှင်ကျုံးရှန်သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ဖမ်းချုပ်ထားသော ထိုအရိပ်မည်းကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်စက်ပြီး အသုံးချရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်ဖြစ်လေတော့သည်။