အခန်း (၁၃၃-၁၃၄)
Vol. 14 Ch. 133-134
အခန်း (၁၃၃) - ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်
လေလှိုင်းများမှာ အလွှာလိုက် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
မာကျောသော မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ အဖွာခံလိုက်ရပြီး မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည် ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုဂူသင်္ချိုင်းအခန်းကြီး ပြိုကျတော့မည့်အလားပင်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ...
ဓားစွမ်းအား သည် ထိုလေးလံလှသော ရွှေရောင်တောင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ အေးစက်သော မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ ဓားစွမ်းအားသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ
ကွမ်းရှင်းရဟန်း ကိုယ်ပေါ်မှ ကြေးပြားတစ်ပြားမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်
သူသည် လီယန်ချူကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်၊ လူသားများကို ငုံ့ကြည့်နေသော စောစောက အမူအရာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
၎င်း၏ အစား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများသာ ဝင်ရောက်လာသည်။
သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အရှင်သူမြတ်တစ်ပါး၏ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးကို ပင့်ဖိတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှ ကောင်းကင်လဲလှယ်ခြင်းအနေအထားကို အသုံးချကာ မိမိ၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ မြှင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရှန်ဆန်းဆရာတော်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အထူးပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူကလည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပင့်ဖိတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထို့ပြင် ထိုစွမ်းအားမှာ သူ၏ စွမ်းအားထက် ပို၍ စစ်မှန်ပြီး ကြီးမြတ်လှသည်၊ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ လူသားတို့ စိုက်မကြည့်ဝံ့စရာပင်။
ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် သူ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ တန်ခိုးပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံသာမက နတ်နဂါးရှစ်ပါး ၏ အသက်ကယ်ကြေးပြားကိုပါ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမာနကြီးလှသော ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်သည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်ပင် စိတ်ကြီးဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိုလောက၏ ထိပ်တန်းသို့ ရောက်ရှိမည့်သူဟု သူ ယူဆထားသည်။
ထို့ကြောင့် အမြင်မှာ အလွန်မြင့်မားသလို စိတ်ဓာတ်မှာလည်း မောက်မာလှသည်။
ထိုဂူသင်္ချိုင်းခရီးစဉ်မှာ အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း ထိုထဲမှ နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ ယခုအချိန်မှာ အဆုံးသတ်ရမည့် အချိန်ပင်။
အောင်မြင်ခါနီးအချိန်မှာပင်...
နာမည်မရှိသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ဓားတစ်ချက်အောက်တွင် မိမိ၏ တန်ခိုးနှင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားရသည်တကား
ကွမ်းရှင်းရဟန်း ကြောက်လန့်သွားပြီ။
သူ ထွက်ပြေးချင်နေပြီ
သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရမည့်သူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် အသေမခံနိုင်ပေ။
"ထွက်ပြေးချင်တာလား "
"ငါပြောပြီးပြီ၊ ဒီနေ့ မင်းတို့လို အညစ်အကြေးတွေကို အကုန်သတ်မယ်လို့ "
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်လှသည်။
အသံထဲတွင်လည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသည်။
စကားအဆုံးမှာပင် သူသည် ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ချလွန်း
အမည်းရောင် ဓားအလင်းတစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်တောက်ဝင်ရောက်လာသည်၊ ၎င်းနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော နာကျည်းမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ ပါဝင်နေသည်။
၎င်းမှာ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သော ဝူရှင်းရဟန်းပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ကွမ်းရှင်းရဟန်းနှင့် မတူပေ၊ ကွမ်းရှင်းရဟန်းမှာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်သော်လည်း စစ်မှန်သော ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်စဉ်များကို သုံးသဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါသည်။
သို့သော် ဝူရှင်းရဟန်းမှာမူ အလွန်ထူးဆန်းပြီး သူ၏ အတတ်ပညာမှာ အောက်လမ်းနည်းလမ်းများထက်ပင် ပို၍ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ယခု သူ အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ ကျန်းကန်းဂိုဏ်း၏ အသူရာဓား ပင် ဖြစ်သည်။
"ဖယ်စမ်း...ခွေးသား"
လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အသံမှာ နားစည်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်
ပူပြင်းလှသော သွေးချီစွမ်းအားများ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားသည်။
မီးလျှံကြီးများ ဝန်းရံနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ဝူရှင်းရဟန်းမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည် လက်ထဲမှ ဓား မှာလည်း အစအနများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။
ကွမ်းရှင်းရဟန်းသည် နောက်ကျောဘက်မှ လေစီးကြောင်းကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းလှည့်ကာ လက်ဝါးတော်တံဆိပ် ကို အသုံးပြုလိုက်သည် ယခုအချိန်တွင် သူသည် သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ အစွမ်းကုန်ပင်။
တောက်ပလှသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးမှာ လူတစ်ရပ်မက မြင့်မားလှသည် လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ကျန်ကျောင်းဓားတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး အလွန်ထူထဲသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်လင်ကွမ်း သည် တာအိုကျောင်းဆောင်များစွာတွင် ကျောင်းတံခါးစောင့်အဖြစ် တည်ရှိနေသော စောင့်ရှောက်ရေး နတ်စစ်သူကြီး ဖြစ်သည် သူသည် အလွန်ရဲရင့်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူ ပင့်ဖိတ်ထားသည်မှာ ထို အုပ်ချုပ်သာအရှင် ဝမ်လင်ကွမ်း ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြစ်သဖြင့် တားဆီး၍ မရနိုင်သည်မှာ သဘာဝပင်။
ချလွန်း
ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးမှာ တိုက်ရိုက် ခွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ကြောင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားတော့သည်။
ကျန်ကျောင်းဓားပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ကွမ်းရှင်းရဟန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက သူ၏ ဝိညာဉ် ကိုပါ တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားကို စိုက်မကြည့်ဝံ့ကြပေ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစအနများအဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြီး အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် စိုက်မကြည့်ဝံ့စရာ ဖြစ်လာသည်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နာမည်ကျော် မျိုးဆက်သစ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး...
တောက်ပလှသော အနာဂတ် ရှိနေပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် တာ့ရှန်းကော်ကျောင်းတိုက် ၏ အမွေကို ဆက်ခံခွင့် ရနိုင်ခြေရှိသူသည်..
ချန်နိုင်ငံ ပေဖုန်းခရိုင် အတွင်း၌ ဝေမြို့ မှ နာမည်မရှိသော တာအိုကျောင်းငယ်လေး၏ တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
အင်အားချင်း မယှဉ်နိုင်သော ဖိအားဖြင့် အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အရှင်သူမြတ်၏ တန်ခိုးကို ပင့်ဖိတ်ထားပြီး ဂူသင်္ချိုင်း၏ အထူးဖုန်းရွှေအနေအထားကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်လဲလှယ်ခြင်း ပြုလုပ်ထားချိန်မှာပင် ဤသို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုပညာရှိအဘိုးအို (ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အကယ်၍ ထိုအဘိုးအိုသည် လုံမန်ကျေးရွာတွင် မိစ္ဆာဖုန်းရွှေအနေအထားကို ပြင်ဆင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါက၊ သူတို့၏ နောက်ဆုံးစီမံချက်များမှာလည်း ဤအဘိုးအိုနှင့် ပတ်သက်နေပေလိမည်။
ထိုဖုန်းရွှေဆရာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။
သူ့တွင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည် သူ့ထက် အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ပြင်ဆင်ချိန် လုံလောက်စွာ ရပါက သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းမှာလည်း သူသည် ဖုန်းရွှေအနေအထားကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများကို သွေးဖြင့် ပူဇော် ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လဲလှယ်ခြင်း။
စောစောက ယင်ယန်ဆရာမှာ ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း၊ သရဲခေါ်ခြင်းများတွင် ပိုတော်သော်လည်း ယင်အိမ်၊ ယန်အိမ်နှင့် ဖုန်းရွှေအနေအထားများတွင်မူ ထိုဖုန်းရွှေဆရာမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှေ့မှ လူငယ်တာအိုဆရာမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည် ရဲရင့်ပြတ်သားလှသည် လူကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။
သူသည် ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင် ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် အိမ်မြှောင်ကို လှည့်လိုက်သည်။
ထိုဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်မှာ သူ၏ ဆရာထံမှ အမွေဆက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစဉ်က သူ၏ ဆရာသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အတတ်ပညာ ပြိုင်ဆိုင်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်သဖြင့် မျက်စိနှစ်ကွင်း ကွယ်ခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် တောင်ရှာခြင်း၊ အပ်စိုက်ခြင်း နှင့် ဆန်းကြယ်လှသော ဖုန်းရွှေအတတ်ပညာများကို သူ့အား အကုန်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
သူသည်လည်း ဆရာ၏ သင်ကြားမှုကို အလဟဿ မဖြစ်စေခဲ့ဘဲ ထိုဖုန်းရွှေဆရာ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ကာ မျိုးပြုတ်စေခဲ့သည် သူ၏ ဆရာမှာ ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အားရပါးရ ရယ်မောခဲ့ပြီး သွေးမျက်ရည်များပင် ကျခဲ့သည်။
ထို့နောက် အမွေဆက်ခံသော ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်ကို သူ့အားပေးကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ ဆရာသည် အစပိုင်းတွင် မိမိ၏ စိတ်နေစိတ်ထား မကောင်းသဖြင့် ဖုန်းရွှေပညာကို အလွန်အကျွံ သင်ကြားပါက သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ကြောင်း သူ သိသည်။
ယင်အိမ်ဖြစ်စေ၊ ယန်အိမ်ဖြစ်စေ ဖုန်းရွှေနည်းလမ်းဖြင့် လူကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သလို မျိုးရိုးတစ်ခုလုံးကိုပင် ပြတ်တောက်သွားစေနိုင်သည်။
ထိုအချက်ကို သူ အမြဲတမ်း နာကျည်းနေခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဆရာ၏ ကျန်ရှိသော မိသားစုဝင်များကိုမူ ဘာမျှမလုပ်ဘဲ လောကထဲသို့ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဖုန်းရွှေဆရာသည် ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်ကို လှည့်လိုက်သောအခါ...
လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်မှ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ လီယန်ချူသည် ပြာမှုန်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
နားထဲတွင်လည်း လူသံများ၊ ရန်ဖြစ်သံများ၊ ရယ်မောသံများ ဆူညံစွာ ကြားနေရသည်။
၎င်းတို့မှာ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နေကြသည်။
"ရွှေကျာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လောကကို ရှာဖွေ၏ ရွှေချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ နတ်ဘုရားတန်ခိုး ပြသ၏၊ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလော့ "
"ပျက်စီးစမ်း "
လီယန်ချူ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ...
ရှေ့မှ ထင်ယောင်ထင်မှားများ မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နားထဲတွင် ထက်မြက်သော လေတိုးသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဝူရှင်းရဟန်းသည် နောက်ကျောဘက်မှ တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်က ထွက်လာသည် မသိသော ထက်မြက်လှသော ဓား တစ်လက် ရှိနေသည်။
သူသည် လီယန်ချူ၏ အောက်ပိုင်း ကို ယုတ်မာရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဖုန်းရွှေဆရာမှာမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လီယန်ချူသည် လှည့်ကာ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည် သူသည် အသာအယာ ရှောင်လိုက်ပုံရသော်လည်း ဝူရှင်းရဟန်း၏ ယုတ်မာလှသော ဓားချက်ကို အချိန်ကိုက် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် တာအိုအတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သလို ထိုလောက၏ ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။
"မင်း သေချင်နေတာပဲ "
လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ကြောင့် ဝူရှင်းရဟန်းမှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။
သူ၏ ခါးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။
အခန်း (၁၃၄) - နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ခြင်း
ဝုန်းးး
လီယန်ချူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်နှင့် လေထုပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စအစအနများ လွင့်စင်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူသည် ဝူရှင်းရဟန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ပူပြင်းလှသော မီးလျှံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူရှင်းရဟန်း၏ အဝတ်အစားနှင့် မျက်ခုံးမွှေးများကို ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။
ဝူရှင်းရဟန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်လှသော အသူရာ သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်သည်။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် အသူရာမှာ ထိတွေ့လိုက်ရုံနှင့်ပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဘုန်း
ဝူရှင်းရဟန်း၏ အနောက်ဘက်ဒေသ ကျန်းကန်းဂိုဏ်း တန်ခိုးပညာရပ်မှာ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ ဓားသွားကိုမူ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဝူရှင်းရဟန်းသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်၊ လက်ဆစ်များမှာ ကြီးမားပြီး အရေပြားမှာ ကြမ်းတမ်းကာ ရွှေရောင်အလင်းများ မှိန်ပျပျ ထွက်ပေါ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ရုံဖြင့် ဝူရှင်းရဟန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် တောင်ဝှေးဖြင့် အားပြုတိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ဝူရှင်းရဟန်း၏ ရင်ဘတ်ကို အားပြင်းစွာ တိုက်လိုက်သည်။
ဘုန်း
ဝူရှင်းရဟန်းသည် ကြမ်းတမ်းပြတ်သားလှသော အင်အားတစ်ခု၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ကလောက်
သူ၏ ရင်ဘတ်မှ နံရိုးပေါင်းများစွာ ချက်ချင်း ကျိုးသွားသည်၊ ရွှေရောင်အကာကွယ် ဗုဒ္ဓစွမ်းအားကလည်း ထိုတိုက်ကွက်ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
လီယန်ချူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝူရှင်းရဟန်း၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး အားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဝုန်းးး
ဝူရှင်းရဟန်းသည် စောစောက တံတောင်ဆစ်ချက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် လွင့်မထွက်သွားမီမှာပင် လီယန်ချူ၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ နံရံအတွင်းသို့ ရိုက်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အာရုံများ ဝေဝါးကုန်တော့သည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။
ကလောက်
လီယန်ချူသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ရာ ဝူရှင်းရဟန်း၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက် နင်းချိုးပစ်လိုက်သည်။
အားးး
ဝူရှင်းရဟန်းသည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ အသံမှာ အလွန်တရာ စူးရှလှသည်။
ကြေးပြားရှစ်ပြားကို တစ်စုံတစ်ဦးက ထူးခြားသော နည်းစနစ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အာရုံလွှဲပြောင်းခြင်း အနေအထားအတိုင်း စီတန်းသွားကြသည်။
လီယန်ချူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်အနေအထားကြီး ရှိနေသည်။
အရပ်မျက်နှာ တိုင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခုစီ ရပ်နေသည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်များပင် ဖြစ်နေကြသည်။
ကလောက်
အောက်ခြေရှိ ကြီးမားသော အစီရင် အနေအထားကစတင်လည်ပတ်လာပြီး၊ လီယန်ချူပုံရိပ်များထဲမှ တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို မိမိ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
သွေးနှစ်တန်းမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာသည်၊ သွေးများမှာ ရဲရဲတောက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုလီယန်ချူပုံရိပ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အေးဆေး တည်ငြိမ်နေခြင်းပင်။
ပုံရိပ်ယောင် အနေအထားအတွင်းရှိ လီယန်ချူသည် မျက်လုံးနှစ်လုံးတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ပူပြင်းလှသော မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
၎င်းမှာ ပို၍ပို၍ ပူပြင်းနာကျင်လာသည်။
ပုံရိပ်ယောင်များ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ လီယန်ချူပုံရိပ် အမြောက်အမြားမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် လာကြသည်။
လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ချိုးပစ်ခြင်း၊ လည်ပင်းကို ညှစ်ခြင်း၊ လက်ဝါးကို နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်း စသည်ဖြင့် အလွန်ရက်စက်လှသည်။
လီယန်ချူကိုယ်တိုင်လည်း မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကြီးမားလှသော မကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု မိမိကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ အလွန်နာကျည်းနေသော အကြည့်တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထိုသို့သော တုံ့ပြန်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ လက်မောင်း၊ လည်ပင်းနှင့် နှလုံးသားနေရာများတွင် အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်လာတော့သည်။
ရှင်းလင်းလှသည်မှာ ဤသည်မှာ အလွန်ယုတ်ညံ့လှသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ထိုကဲ့သို့သော အတတ်ပညာနှင့် ရုတ်တရက် ကြုံတွေ့ရလျှင် ထောင်ချောက်အတွင်း ကျရောက်ပြီး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ နတ်ဘုရားဘုံမှ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ဝမ်လင်ကွမ်း ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပင့်ဖိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မိုးကြိုးများကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး အလွန်ရဲရင့်ပြတ်သားလှသည်
"ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဆရာကြီး လုပ်နေတာလား ခွေးမသား "
"မိစ္ဆာအောက်လမ်းတွေ... သေစမ်း "
လီယန်ချူသည် ထိုပုံရိပ်ယောင်သတ်ကွင်း အတွင်းရှိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် ပေငါးဆယ် ခန့် မြင့်မားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရွှေကျာပွတ် ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးများ ဝန်းရံနေသည်။
လက်ထဲမှ ရွှေကျာပွတ်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို ဖုန်းရွှေသတ်ကွင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကလောက်
သူ ရောက်ရှိနေသော ထိုအလွန်ကြီးမားလှသော ဖုန်းရွှေအနေအထားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ အစအနများအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ဘာမျှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာလည်း ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားသည်။
စောစောက မြင်ကွင်းမှာ အချိန်အတန်ကြာ သွားပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ သူ ဝူရှင်းရဟန်း၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို နင်းချိုးလိုက်ပြီးစပင် ရှိသေးသည်။
၎င်းမှာ ဝိညာဉ် အဆင့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားသည်နှင့် ပြန်လမ်းမရှိသော ငရဲသို့ ကျရောက်သွားပေလိမည်။
ဝူရှင်းရဟန်းသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းလိုက်ပြီး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားသည်။
ဝုန်းးး
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ သူ၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ခြေဖြင့် နင်းချလိုက်သည်၊ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြတ်သားလှသည်။
ကလောက်
ဝူရှင်းရဟန်း၏ ကျောရိုးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဘာဝမကျစွာ ကွေးညွှတ်သွားတော့သည်။
နှစ်ပိုင်းနီးပါး ပြတ်သွားတော့သည်။
ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။
ထိုအနောက်ဘက်ဒေသ ကျန်းကန်းဂိုဏ်းမှ သူလျှို၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး ဂူသင်္ချိုင်းအခန်းအတွင်းသို့ အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
အုပ်ချုပ်သူအရှင် ဝမ်လင်ကွမ်း က လောကကို လှည့်လည်စစ်ဆေးကာ မိစ္ဆာအပေါင်းကို နှိမ်နင်းနေသကဲ့သို့ပင်။
မျက်လုံးနှစ်လုံးမှ မီးလျှံအလင်းများက ကမ္ဘာမြေကို ထွန်းလင်းနေသည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ ဂူသင်္ချိုင်းအခန်းအတွင်းရှိ နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုနေရာရှိ နံရံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ထူးမခြားနားလှပေ။
သို့သော် လီယန်ချူသည် ထိုထဲတွင် ပါရှိသော ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ အလွန်အားနည်းလှသည်၊ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်ထားသော လင်ကွမ်းပင့်ဖိတ်ခြင်းအဆောင် ကို အသုံးမပြုထားပါက သူလည်း သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ထွက်လာစမ်း "
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ စူးရှလှပြီး ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ထိုနံရံနှင့် ပေတစ်ရာ ခန့် ကွာဝေးသော်လည်း သူ၏ ဓားစွမ်းအားသည် လေထုကို ခဏအတွင်း ဖြတ်တောက်ကာ ထိုနံရံရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဂူသင်္ချိုင်းအခန်း၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ လင်းထိန်သွားတော့သည်။
နံရံမှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု အနည်းငယ် ပျာယာခတ်စွာ ထွက်ပြေးလာသည်။
၎င်းမှာ စောစောက ပညာရှိဖုန်းရွှေဆရာပင် ဖြစ်သည်။
ဝုန်းးး
ဓားစွမ်းအားသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နံရံကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ဖုန်းရွှေဆရာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်မှာ ရက်စက်လာတော့သည်။
ဤဂူသင်္ချိုင်းအခန်းအတွင်း၌ ယင်အငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် မြင့်တက်နေသဖြင့် သူ၏ နည်းလမ်းများကို အသုံးချကာ လူကို မသိမသာ သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
မူလက ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သွေးဖြင့် ပူဇော်ရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက ထိုအလုပ်မှာ အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲပေလိမည်။
"မင်းလို မျိုးဆက်သစ်က အတတ်ပညာ အနည်းငယ် တတ်တာနဲ့ လူကို အထင်မကြီးချင်ဘူးလား၊ ဒီနေ့ အဘိုးကြီးက မင်းကို သိအောင်လုပ်ပေးမယ်၊ ဘာကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် လို့ ခေါ်လဲဆိုတာ "
ဖုန်းရွှေဆရာသည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခြေလှမ်း ကို နင်းလိုက်ပြီး ဖုန်းရွှေအိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ဟိန်းးး
ဂူသင်္ချိုင်းအခန်းအတွင်း၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်ဆိုးများ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ယင်အငွေ့အသက်များက ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် ပြင်းထန်လာသည်။
တားမြစ်မြေ ငရဲပြည်ကဲ့သို့ပင်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အလွန်ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စတင်လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ပင်။
ကလောက်
ကလောက်
ကလောက်
နားကွဲမတတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲမည့် ထူးခြားသော အင်အားတစ်ခု လီယန်ချူကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ရေတွက်၍မရသော နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်ဆိုးများမှာ လီယန်ချူဆီသို့ အစွမ်းကုန် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကြားတွင် အလွန်ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသည်။
ဤသည်မှာ ဖုန်းရွှေဆရာသည် ထိုလောက၏ အရှိန်အဝါ ကို အသုံးချကာ လီယန်ချူကို နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အစအနမျှ မရှိပေ။
တစ်ခုမှာ သူ၏ မူလစိတ်ဓာတ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး အရိုးထဲအထိ ခိုင်မာပြတ်သားမှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၏ စစ်မှန်သော ယန်စွမ်းအား မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းက လူကို ပို၍ ရဲရင့်ပြတ်သားစေသည်
"ရယ်စရာပဲ "
"မင်းလိုကောင်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောဖို့ တန်လို့လား "
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စစ်မှန်သော ယန်စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
နတ်ဘုရားဘုံမှ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများအတွက်မူ ၎င်းတို့သည်သာ မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဝမ်လင်ကွမ်းသည် နတ်ဘုရားဘုံ၏ လင်ကွမ်းအပါးငါးရာ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွင် မိစ္ဆာအပေါင်းကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။
တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ