အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)
Vol. 14 Ch. 139-140
အခန်း (၁၃၉) - ထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ်ရာ
ခုနကတင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့ တို့လိုက်ရုံနဲ့ လေးလံမာကျောတဲ့ စစ်သည်ရုပ်တုက ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့် သတိမထားလို့ မရပေ
လီယန်ချူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရဲရင့်တဲ့ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်၊ ရှန်ဆန်းဆရာတော်ဟာ ဒီစစ်သည်ရုပ်တုထဲမှာ ပိတ်မိနေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အဆောင်စက လေမတိုက်ဘဲ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားလာပြီး ခဏချင်းမှာတင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားတော့တယ်။
စစ်သည်ရုပ်တုရဲ့ ရှေ့ တစ်ပေအကွာကိုတောင် အနားမကပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ဒီအဆောင်က သာမန် မိစ္ဆာနှင်ထုတ်အဆောင် သာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အားနည်းပေမဲ့ ယင်အရှိန်အဝါနဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေကို သိရှိဖို့အတွက်တော့ အတော်လေး အစွမ်းထက်ပါတယ်။
အခုတော့ ရုပ်တုနားမရောက်ခင်မှာတင် စစ်သည်ရုပ်တုရှေ့က ယင်အရှိန်အဝါကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တာပါ။
လီယန်ချူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။
ယွမ်ရိတာအိုဆရာက ဓားပျံကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တာမဟုတ်ဘဲ နက်နဲတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် ဒီလို သိမ်မွေ့တဲ့ အဆောင်အတတ်ပညာတွေမှာတော့ သိပ်ပြီး မကျွမ်းကျင်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူဟာ ကျောင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဖြစ်တာကြောင့် သူရဲ့ အမြင်နဲ့ ဗဟုသုတကတော့ သာမန်ထက် ထူးကဲလှပါတယ်။
"တကယ်လို့ ရှန်ဆန်းဆရာတော်က အထဲမှာ ရှိနေပြီး ငါတို့ကြောင့် ဒီရုပ်တုက ပြာဖြစ်သွားရင် ဆရာတော်ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ် "
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အပြစ်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် "
သူက ရှေးဟောင်းခန့်ညားတဲ့ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ဓားနဲ့လှီးလိုက်ရာ သွေးတွေ ချက်ချင်းထွက်လာပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ လီယန်ချူဟာ ဒီဂူခန်းထဲမှာ အားကောင်းတဲ့ သက်ရှိတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာတာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
ယွမ်ရိတာအိုဆရာက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲက သွေးတွေကို ဓားသွားပေါ်မှာ သုတ်လိမ်းလိုက်တယ်။
ဓားသွားက အလွန်ထက်မြက်ပြီး နဂိုကတည်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတဲ့ လက်နက်ဖြစ်ရာ ယွမ်ရိတာအိုဆရာရဲ့ သွေးနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ...
ချက်ချင်းပဲ စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတော့တယ်။
ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ်
ဓားသုံးချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သန့်စင်တဲ့ ဓားအရှိန်အဝါတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မြေဝါရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်ဟာ လီယန်ချူ ညွှန်ပြထားတဲ့ စစ်သည်ရုပ်တုကို ဝန်းရံလိုက်ပါတယ်။
တစ်ဖက်က ရှန်ဆန်းဆရာတော်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ပိတ်လှောင်ထားပါစေ၊ ယွမ်ရိတာအိုဆရာကတော့ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်ပါတယ်။
"ရှုပ်ထွေးမှုမှ ရိုးရှင်းမှုသို့ "
ယွမ်ရိတာအိုဆရာရဲ့ ဓားကွက်လှုပ်ရှားမှုနဲ့အတူ ဓားအရှိန်အဝါ နဂါးကြီးဟာ ထူးဆန်းတဲ့ ပတ်လမ်းအတိုင်း စစ်သည်ရုပ်တုရဲ့ ဘေးမှာ ဝဲပျံတိုက်ခိုက်ပါတော့တယ်။
ဂွမ်း
ဂွမ်း
စစ်သည်ရုပ်တုရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အစအနတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း ကွာကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကျတာနဲ့ ပြာဖြစ်သွားပါတယ်။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သင်္ကန်းဝတ်ထားတဲ့ အိုမင်းတဲ့ရဟန်းတစ်ပါးရဲ့ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာတယ်။
ယွမ်ရိတာအိုဆရာရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းသာရိပ်တွေ ပေါ်လာတယ်။
လက်ထဲက ဓားကို ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါ နဂါးကြီးဆီကနေ နဂါးဟိန်းသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ရုတ်တရက်။
ဂူခန်းထဲမှာ ယင်လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်လာပြီး ဂူရဲ့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ မည်းနက်တဲ့ မီးခိုးငွေ့တွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်က မီးအလင်းရောင်တွေဟာ ယိမ်းထိုးလာပြီး စစ်သည်ရုပ်တုတွေရဲ့ မျက်နှာတွေဟာ မှောင်လိုက်လင်းလိုက်နဲ့ မပြတ်သားတဲ့ ပုံရိပ်တွေ ဖြစ်လာပါတယ်။
လေဟာနယ်ထဲကနေ နာကြည်းမုန်းတီးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အားလုံး အံ့သြသွားတာကတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က စစ်သည်ရုပ်တုတွေဟာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းလှည့်လာပြီး လူကယ်နေတဲ့ ယွမ်ရိတာအိုဆရာကို စိုက်ကြည့်လာကြတာပါပဲ။
"သတ်စမ်း"
ထွားကျိုင်းတဲ့ စစ်သူကြီးပုံစံ စစ်သည်ရုပ်တုတစ်ခုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာပါတယ်။
သူ့လက်ထဲက ကြေးညိုလှံရှည်ပေါ်မှာ သွေးစွန်းနေတာက အလွန်မျက်စိနောက်စရာ ကောင်းလှတယ်။
ဒီသွေးက စစ်သည်ရုပ်တု လုပ်ကတည်းက လက်မှုပညာရှင်ရဲ့ သွေးစွန်းသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖော်ဆောင်ဖို့ တမင်လုပ်ထားတာလား...
ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လို့ သွေးစွန်းနေတာလား မသိရပါဘူး။
စစ်သူကြီးရုပ်တုက အိပ်ပျော်နေရာက နိုးထလာတာနဲ့အမျှ သူ့လက်ထဲက လှံပေါ်က သွေးတွေဟာ ပိုပြီး နီရဲတောက်ပလာပါတယ်။
မှောင်မည်းနေတဲ့ ဂူထဲမှာ အဲဒီအနီရောင်က သိသိသာသာကို ထင်ရှားနေတယ်။
ဒေါင်
လီယန်ချူက ဓားနဲ့ လှံသွားကို ခုခံလိုက်ရာ မီးပွားတွေ တဖြဖြ လွင့်စင်သွားတယ်
သူတို့နှစ်ယောက် နင်းထားတဲ့ ကြမ်းပြင်က အုတ်ချပ်တွေဟာ ကွဲအက်သွားပြီး ကျောက်ကျင်းထဲကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နစ်ဝင်သွားကြပါတယ်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်သွားတယ်၊ ဒီစစ်သူကြီးရုပ်တုရဲ့ တိုက်ကွက်က အရင်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ယန့်ချိရှောင်း ရဲ့ သရဲသတ်ဓားသိုင်းနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်နေပါတယ်။
ရွှပ်
ကြေးညိုလှံရှည်က လေထဲမှာ စက်ဝိုင်းဝက်ပုံစံ ဝေ့ယမ်းလာပြီး တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လာတယ်။
အားအလွန်ပါလှတယ်
ဘာအပို လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘူး
လီယန်ချူက ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိပ်တည့်တည့်ကနေ ပိုင်းချလိုက်တယ်။
လျိုယန်ဓားသိုင်း
ပူပြင်းထက်မြက်တဲ့ လျိုယန်အတွင်းအားတွေကို ဓား ထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ အလွန်ပင် အားမာန်ပါလှပါတယ်။
ဒေါင်
လက်နက်ချင်း ထိတွေ့မိတဲ့ အသံကြီးက လူတွေရဲ့ နားထဲမှာ မိုးကြိုးပစ်သလို ပဲ့တင်ထပ်သွားပါတယ်။
"ယွမ်ရိတာအိုဆရာ၊ လူကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကယ်ပါ၊ ဒီရုပ်တုတွေကို ကျုပ်ကို ထားခဲ့လိုက် "
လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေဟာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာပါတယ်။
သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်တည့်တည့်ကနေ ပိုင်းချလိုက်ပြန်တယ်။
စစ်သူကြီးရုပ်တုက ကြေးညိုလှံကို အောက်ကနေ အပေါ်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်ရာ လျင်မြန်ပြီး အားပါလှပါတယ်။
ဒါက လှံထိုးတဲ့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘဲ ဓားသိုင်းနည်းလမ်းနဲ့ ပိုတူနေပါတယ်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်၊ သူ့လက်မောင်းတွေတောင် အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားပါတယ်။
သူက ဒီစစ်သူကြီးရုပ်တုကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ
တစ်ဖက်လူရဲ့ အားက အရမ်းပြင်းထန်ရုံတင်မကဘဲ လှံတိုက်ကွက်ကလည်း အလွန်လျင်မြန်ပါတယ်။
လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှာ သံသယဖြစ်လာတယ်။
တစ်ဖက်လူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရလို့ပါ။
ဘေးနားက စစ်သည်ရုပ်တုတချို့ကတော့ ချန်အဘွားအိုနဲ့ ပိုင်ဟုန်းထူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေကြပါပြီ။
ချန်အဘွားအိုကတော့ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ အစွမ်းကို ပြသနေတယ်၊ သူ့လက်ထဲက အပ်ချည်မျှင်လေးတွေက အလွန်ထက်မြက်ပြီး စစ်သည်ရုပ်တုတစ်ခုကို ခဏချင်းမှာတင် ရစ်ပတ်လိုက်ပါတယ်။
သူက အားနဲ့ ဆွဲလိုက်တဲ့အခါ စစ်သည်ရုပ်တုက အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားတော့တယ်။
ခဏချင်းမှာပဲ မြေသားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အတွင်းပိုင်းကို မြင်လိုက်ရတယ်၊ ဒါဟာ သွေးသားရှိတဲ့ လူသားမဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။
အဲဒီနောက် မြေပြင်ပေါ်ကျပြီး ပြာဖြစ်သွားပြန်ပါတယ်။
လီယန်ချူရဲ့ အကြည့်က တည်ငြိမ်သွားတယ်။
"ဒီစစ်သူကြီးရုပ်တုရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက ဘာလို့ ယန့်ချိရှောင်းနဲ့ တူနေရတာလဲ "
ယန့်ချိရှောင်းဟာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဖြစ်ပြီး အရိုးအဆစ်တွေ သန်မာကာ အားအလွန်ကြီးမားသူပါ၊ သူ့ရဲ့ သရဲခေါင်းဓားကလည်း မြန်ပြီး ရက်စက်ပါတယ်။
တကယ်လို့ ဒီစစ်သူကြီးရုပ်တုရဲ့ လက်ထဲက ကြေးညိုလှံကို ဝိညာဥ်သတ်ဓားနဲ့ လဲလိုက်မယ်ဆိုရင်...
ယန့်ချိရှောင်းနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ
ချန်အဘွားအိုက လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်
"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ဒီစစ်သည်ရုပ်တုက ငါ့အနားကို ကပ်ပြီး လက်သည်းတွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်နေတာ၊ ဒါက ဝူသရဲအိုကြီး ရဲ့ တိုက်ကွက် မဟုတ်လား "
သူ့ရှေ့က စစ်သည်ရုပ်တုဟာ လှုပ်ရှားမှု အလွန်သွက်လက်ပြီး ချန်အဘွားအိုရဲ့ အပ်ချည်မျှင်တွေကြားထဲမှာတောင် လွတ်အောင် ရှောင်နိုင်နေပါတယ်။
တိုက်ခိုက်တဲ့အခါတိုင်း လက်ချောင်းငါးချောင်းက သံချိတ်တွေလိုပဲ၊ ချန်အဘွားအိုရဲ့ နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်တော့မယ့်အတိုင်းပါပဲ။
ပိုင်ဟုန်းထူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်တယ်
"ဒါဆို ငါ့ရှေ့က စစ်သည်ရုပ်တု နှစ်ခုကကော ဘယ်သူ့တိုက်ကွက်တွေလဲ "
သူက ဓားပျံ ကို ထိန်းချုပ်ပြီး စစ်သည်ရုပ်တုတစ်ခုရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ပေမဲ့...
အဲဒီစစ်သည်ရုပ်တုက ကြေးညိုလှံနဲ့ ပြန်ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လာရာ အဟုန်က အလွန်ကြီးမားပါတယ်။
လေးလံတဲ့ လက်နက်ကြီးတစ်ခုကို သုံးနေသလိုပါပဲ။
အကယ်လို့ ပိုင်ဟုန်းထူက ရွှေရောင်ကာကွယ်မှုစွမ်းအားကို မသုံးထားရင် ခုနက စစ်သည်ရုပ်တုရဲ့ ရိုက်ချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်ပါတယ်။
လီယန်ချူက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်၊ သူကတော့ အော်သာအော်နေတာ ကိုယ်ဟန်ပြောင်းလဲမှုတွေက အလွန်မြန်ပြီး ရှောင်တိမ်းနေတာကြောင့် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။
အဲဒီစစ်သည်ရုပ်တုရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်က ပလ္လင်တောင်ဝှေးနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတဲ့ ပုံစံအတိုင်းပါပဲ။
လေးလံတဲ့ ပလ္လင်တောင်ဝှေးနဲ့မှ ဒီလို အဟုန်မျိုး ထွက်ပေါ်နိုင်တာပါ။
"ဒါက တကယ်ကို ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ "
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။
ဒီဂူထဲက စစ်သည်ရုပ်တုတွေက တချို့က တို့လိုက်ရုံနဲ့ ပြာဖြစ်သွားပြီး၊ တချို့ကတော့ သေဆုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံတွေကို တတ်မြောက်နေကြတယ်။
ပြီးတော့ ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်ရဲ့ တောင်ဝှေးသိုင်းကိုတောင် သုံးနေကြသေးတယ်။
ဒါဆို ဒီဂူသင်္ချိုင်းကြီးတစ်ခုလုံးက အသက်ဝင်နေပြီးတော့ ဝင်လာတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ကူးယူပြီး ဒီစစ်သည်ရုပ်တုတွေပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာလား
ဒါမှမဟုတ် ကွယ်ရာကနေ ဒါတွေအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ လက်မည်းကြီးတစ်ခု ရှိနေတာလား
လီယန်ချူရဲ့ အကြည့်ဟာ ဂူအခန်းရဲ့ အပေါ်ယံမှာရှိတဲ့ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။
အဲဒီထဲမှာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတွေ ကိန်းအောင်းနေပါတယ်။
အခန်း (၁၄၀) - ပြာအဖြစ် ကြွေလွင့်ပျက်စီးခြင်း
ယွမ်ရိတာအိုဆရာသည် သူ၏ဓားကျဉ်းကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါ အလွှာလိုက်က ထိုစစ်သည်ရုပ်တုပေါ်ရှိ ချိပ်ပိတ်မှုကို တဖြည်းဖြည်း ချိုးဖျက်လိုက်သည်။
ထိုအခါ ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ ပုံရိပ်မှာ သိသိသာသာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရှန်ဆန်းဆရာတော်သည် မျက်လုံးများကို တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံထားရသည်၊ သို့သော် သူတစ်ကိုယ်လုံးမှာ သတိလစ်မေ့မြောနေပုံ ရသည်။
ထိုရွှေရောင်အလင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဗုဒ္ဓစွမ်းအားများက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယွမ်ရိတာအိုဆရာသည် ဤဂူအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအတတ်ပညာများကို တာအိုဓားကျဉ်းဖြင့် တိုက်ရိုက် အင်အားသုံး၍ ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်းပင်။
ရှန်ဆန်းဆရာတော်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စစ်သည်ရုပ်တု အပိုင်းအစများ အားလုံး ကွာကျသွားသည့် အချိန်မှာပင်...
ဂူအတွင်းရှိ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း စစ်ဗုံတီးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။
ရှေးဟောင်း စစ်တလင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။
ယွမ်ရိတာအိုဆရာသည် ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရကာ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိကျသွားပြီး မည်သည့်အသံမျှ မထွက်နိုင်ဘဲ လဲကျသွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားသည်။
သူသည် လက်ဖဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှသော လက်ဖဝါးစွမ်းအားများမှာ စစ်သူကြီးပုံစံ စစ်သည်ရုပ်တု၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါများ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြီး သွေးချီများမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှပ်စစ်နဂါးများနှင့် မီးတောက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုးများ လွှမ်းမိုးသွားသည်။
လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး နဂါးဖြတ်ဓား ပေါ်တွင် ရွှေရောင်နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ဝန်းရံလျက် တစ်ချက်တည်းနှင့် ဝှေ့ယမ်းပိုင်းချလိုက်သည်။
ရွှပ်
စစ်သူကြီးရုပ်တု၏ ကိုယ်ထည်မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီးနောက် နဂါးဖြတ်ဓားပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
သူသည် ကျန်ရှိသော စစ်သည်ရုပ်တုများကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မနေတော့ပေ။
သူသည် ဂူအတွင်းရှိ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပိုင်းချလိုက်သည်။
တောက်ပလှသော ရွှေရောင်ဓားအရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဟုန်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။
ထိုအနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ရှေးဟောင်း ကြေးညိုစစ်ရထားတစ်စီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြေးညိုစစ်ရထားပေါ်မှ ကောင်းကင်သို့ တိုင်အောင် ထူထပ်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဓားအရှိန်အဝါနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါတို့ တိုက်မိကြရာ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြင်ပသို့ အလွှာလိုက် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
ဘေးနားရှိ စစ်သည်ရုပ်တုများနှင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုဒဏ်ကြောင့် လွင့်စင်သွားကြသည်။
ဝုန်း ဝုန်း
လီယန်ချူနှင့် ကြေးညိုစစ်ရထားတို့မှာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြသည်၊ စစ်ရထားပေါ်မှ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများသည် ထက်မြက်လှသော လက်နက်မျိုးစုံအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။
ဂူသင်္ချိုင်း တစ်ခန်းလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စစ်သည်ရုပ်တုများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။
"မိစ္ဆာအောက်လမ်းကောင် "
"ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး လှည့်စားဝံ့သေးတယ် "
ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်လာပြီး၊ ချေးငှားထားသော ဝမ်လင်ကွမ်း ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ပို၍ ပို၍ ထူထပ်လာသည်။
အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ကြေးညိုစစ်ရထားမှာ ခဏမျှ တန့်သွားသည်၊ ထိုခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဖြောင့်မတ်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပုံရသည်။
ထိုအနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးမှာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြန်လည် နိုးထလာချိန်မှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ တည့်တည့် ကျရောက်လာသည်။
ဒိုင်း
လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ကျန်ကျောင်းဓားသည် ကြေးညိုစစ်ရထားကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းခြေလိုက်သည်။
အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ခဏအတွင်း ထိုအနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးထဲသို့ စုစည်းသွားကြသည်၊ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။
ဂူအတွင်းရှိ ယင်အရှိန်အဝါနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက် အားလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
ထိုအနက်ရောင် မီးခိုးလုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော လူမျက်နှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုအေးစက်ပြီး နာကြည်းလှသော အရှိန်အဝါများကို ဖယ်ထုတ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံစံဖြစ်ကြောင်း ရေးရေးမျှ မြင်နိုင်သည်။
"ကျန့်နန်နယ်စား "
ပိုင်ဟုန်းထူမှာ အံ့သြသွားသည်။
ဤကြီးမားလှသော လူမျက်နှာကြီးမှာ ခုနကတင် ပင်မဂူခန်းထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။
ကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင်
ထိုကြီးမားလှသော လူမျက်နှာကြီးမှာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော လှံရှည်တစ်စင်းသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လှံရှည်ပေါ်တွင် အလွန်ယုတ်မာလှသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ ၎င်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားတော့သည်။
ဂူခန်းအတွင်းရှိ အုတ်နံရံများပေါ်တွင် ဆီးနှင်းများပင် ရေးရေးမျှ ပေါ်လာသည်အထိပင်။
ဒါဟာ ယင်အရှိန်အဝါတွေက ရုပ်လုံးပေါ်လာသည်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။
ရှူး
လှံရှည်သည် လေကို ထိုးခွဲ၍ လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ဓားရိုးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိပ်တည့်တည့်မှ ပိုင်းချလိုက်သည်။
ဓားသွားသည် ထိုယုတ်ညံ့လှသော လှံရှည်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုလှံရှည်ကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော်...
ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးမှ ထွေးထုတ်လိုက်သော ထိုလှံရှည်မှာ မြေပြင်သို့ မကျဘဲ ဓားရှည်နှစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆက်လက် တိုးဝင်လာသည်။
တိ တိ
လီယန်ချူ၏ ရှေ့တွင် လေအကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ သံမဏိနံရံကြီးတစ်ခုအလား မြင့်တက်လာပြီး ထိုထက်မြက်လှသော ဓားရှည်နှစ်စင်းကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်သည်။
မီးပွားများ တဖြဖြ လွင့်စင်သွားသည်။
ကြီးမားလှသော ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးသည် ပါးစပ်မှ စာလုံးကြီးတစ်လုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ လူတစ်ဝက်ခန့် မြင့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေကာ မှိန်ပျပျ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ပျံသန်းလာသည့် အရှိန်မှာ မမြန်လှပေ။
ခုနက လှံနှင့် ဓားပျံများလောက် အရှိန်မပါပေ။
သို့သော် လီယန်ချူမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မည်သို့မျှ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ပေ။
သူသည် မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဤစာလုံးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
အမိန့်တော်
လီယန်ချူသည် သူ၏ ခြေလက်များမှာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသည်၊ ၎င်းမှာ အလွန်မပြင်းထန်သော်လည်း အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသည်။
အကယ်၍ နတ်မျက်စိ ကို ကျင့်ကြံထားသူတစ်ဦးက ကြည့်မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ခြေလက်များမှာ အနက်ရောင် အပ်ချည်မျှင်လေးများဖြင့် အထပ်ထပ် အခါခါ ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည်ကို မြင်ရပေလိမည်။
ထူထပ်လှသော ထိုမျှင်များမှာ မြင်ရရုံနှင့်ပင် ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်ထဲမှ ဓားကို မြေပြင်သို့ အရှိန်ဖြင့် စိုက်ချလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အားကြောင့် ကွဲအက်သွားခြင်း မရှိပေ။
ဓားကို မြေပြင်တွင် ဒီအတိုင်း အသာလေး စိုက်ထားသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးမှာမူ အလွန်ပင် နာကျင်လှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အပ်ချည်မျှင်များ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး၊ ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးမှာလည်း ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသလို တစ်စိပ်တစ်ပိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ခုနကတောင် မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး၊ အခု ဒီလို သရဲတစ္ဆေပုံစံ ပြောင်းသွားရုံနဲ့ ပြန်ပြီး အနိုင်ယူချင်နေသေးတယ်ပေါ့ "
လီယန်ချူသည် ဓားကို မြေပြင်မှ ဆွဲနှုတ်လိုက်ရာ တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
မျက်လုံးများမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
နာကြည်းမှုနှင့် တွန့်လိမ်နေသော အရှိန်အဝါများမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဟု ထင်ရသော ထိုမျက်နှာကြီးသည် စူးရှလှသော အော်သံကြီးကို ထွက်ပေါ်စေသည်။
ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံရပြီးနောက် သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စုစည်းလာပြန်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံစားချက်များ ပေါ်လာပုံရသည်။
ထိုကြီးမားလှသော ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးမှာ ထိုကျန့်နန်နယ်စား လီရွှင် နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိနေပုံရသော်လည်း၊ ခုနက ဝတ်ကောင်းစားလှနှင့် လူငယ်တော့ မဟုတ်ပေ။
ဂူအတွင်းရှိ အုတ်နံရံ အက်ကြောင်းများကြားမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်၊ စူးရှလှသော သွေးများပင်။
ညှီစော်နံလှသော အနံ့ဆိုးများလည်း ပါလာသည်။
ရင်ထိတ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် ထိုသွေးရေများမှာ လူတိုင်း၏ ခြေကျင်းဝတ်အထိ မြင့်တက်လာသည်။
ဂူသင်္ချိုင်း တစ်ခန်းလုံး၏ မြေပြင်မှာ သွေးရေများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ဂူတစ်ခန်းလုံး ပြည့်သွားသည်အထိ ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
"မိစ္ဆာအောက်လမ်းကောင် သေစမ်း "
လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရွှေရောင် ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးတောက်များ ဝန်းရံလျက်...
မိုးကြိုးများ လွှမ်းမိုးနေသည်။
လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်တုတ် ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူ၏ လက်ထဲမှ ကျန်ကျောင်းဓားကို ပိုင်းချလိုက်သည်နှင့်...
ထိုရွှေရောင် နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည်လည်း လက်ထဲမှ ရွှေရောင်တုတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
ဝုန်း
ဂူအတွင်းရှိ ကျန့်နန်နယ်စား၏ မျက်နှာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။
ဂူအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ၊ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါနှင့် ယင်အရှိန်အဝါ အားလုံးမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြည့်လျှံနေသော သွေးရေများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
ထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော စစ်သည်ရုပ်တုများမှာလည်း နတ်ဘုရား၏ စစ်မှန်သော အရှိန်အဝါများအောက်တွင် အားလုံး ပျက်စီးသွားကြသည်။
ပြာအဖြစ် တစ်စပြု၍ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။
ဝမ်ယွင်ထင်နှင့် ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်တို့၏ ပုံရိပ်များမှာ စစ်သည်ရုပ်တုများကြားမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဟွေ့ကျိန်းဆရာတော်မှာ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလွှာများမှာလည်း အလွှာလိုက် ကွာကျနေသည်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း မရှိသော ဘုရားကျောင်းမှ ရုပ်တုကြီးတစ်ခုအလားပင်။