အခန်း (၁၄၂-၁၄၄)
Vol. 10 Ch. 142-144
အခန်း-(၁၄၂)
ထိပ်ဆုံးကားပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ချင်လူဇီက "ကပ္ပတိန် ၊ ဒီဧရိယာမှာ ဖုတ်ကောင်တွေမရှိဘူး" လို့ပြောလာတယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ဂိုဒေါင်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။
ချင်လူဇီက သူ့ရဲ့စိတ်မြေပုံကို စစ်ကြည့်လိုက်ပြီး "မီတာ ၁၀၀ အကွာမှာ ဧရာမအဆောက်အဦးကြီးတစ်ခု ရှိတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ရှန်းကျင်းဇီက ချင်လူဇီ ညွှန်ပြသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ကားကို မောင်းလာတော့ ကော်ဖီဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အဆောက်အဦးအနီးသို့ရောက်သောအခါတွင်တော့
ချင်လူဇီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ကပ္ပတိန် ၊ အထဲမှာက လူ ၃၀ ကနေ ၄၀ လောက်ရှိတယ်" ဟုပြောသည်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "သူတို့ကို သွားကြည့်ရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သံချပ်ကာကားများပေါ်မှ သူတို့ ဆင်းလာစဉ်မှာပဲ အတွင်းမှလူများကလည်း ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက သတင်းပို့ရန် ဒုတိယထပ်သို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
"အစ်ကိုရှဲ့၊ လူတစ်စုရောက်လာတယ်"
ဒုတိယထပ်တွင် လူအများအပြားက ဆွေးနွေးနေပြီး အလယ်ဗဟိုတွင်တော့ စားပွဲကြီးတစ်ခု ချထားသည်။ ထိုသတင်းကိုကြားသောအခါတွင်တော့ အံ့သြတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကြတယ်။
ဖုတ်ကောင်တွေပေါ်လာပြီး တစ်ပတ်ကျော်အကြာမှာတော့ အစာတွေ ကုန်သွားပါပြီ။ ယခုအချိန်တွင်တော့ စက်ရုံမှထွက်ခွာရန်နှင့် ရိက္ခာရှာဖွေရန်အတွက် သူတို့ရဲ့အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေပါသည်။
"လူဘယ်နှစ်ယောက်လဲ" လို့ ရှဲ့ချောင်ကျဲ က မေးလိုက်တယ်။
"လူ ၁၁ ယောက် ၊ ဒါပေမယ့် သူတို့က စစ်ကားတွေကို မောင်းနေကြတာ။ အစ်ကိုရှဲ့၊ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်ဆယ်ဖို့ အစိုးရက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ စစ်သားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု သတင်းပို့တဲ့သူက ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။
အဲဒီလူနှင့်မတူဘဲ ရှဲ့ချောင်ကျဲကတော့ ဒါကိုကြားတာနဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။ သူက စားပွဲဝိုင်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ လူတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ” လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အစ်ကိုရှဲ့ သူတို့က တခြားရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာထင်တယ်" ဟု လူငယ်တစ်ဦးက ပြောသည်။
“အစ်ကို ၊ နောက်ထပ်ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ကိစ္စကိုမဆုံးဖြတ်ခင် ကျွန်မတို့က သူတို့ကို အရင်တွေ့သင့်တယ်” ဟု အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ပြောလာသည်။
ရှဲ့ချောင်ကျဲက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ "သူတို့က ဘယ်သူတွေနှင့် ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို သွားကြည့်ရအောင်"
ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် လှေကားမှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အဆောက်အဦးထဲက ထွက်လာသောအခါတွင်တော့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဘဲခြေထောက်စားနေပြီး အမျိုးသားတစ်စုကတော့ စကားစမြည်ပြောနေတာကိုတွေ့၍ အတွေးပျက်သွားသည်။
ရှဲ့ချောင်ကျဲက သံချပ်ကာကားများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဖွဲ့ကိုပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ မော်တော်ကားများက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းများဖြစ်သော်ငြားလည်း ဤအဖွဲ့က မည်သည့်စစ်ကိရိယာကိုမှ မ၀တ်ဆင်ထားပေ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် နေထိုင်ပုံကို ကြည့်ရတာတော့ သူတို့က တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတဲ့ သူတွေဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။
စူးစမ်းနေတဲ့ သူ့ရဲ့စူးရှတဲ့အကြည့်တွေကို ပျော့ပျောင်းလိုက်ပြီး "မင်္ဂလာပါ ရဲဘော်။ ဒီကိုလာရတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိချင်ပါတယ်"လို့ နှုတ်ဆက်ကာ မေးလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့စကားကိုကြားတော့ ကျန်းယွမ်က ပြုံးပြီးပြန်ဖြေတယ် "ရဲဘော်၊ ကျွန်တေည်တို့က ရိက္ခာတွေရှာနေတာပါ ၊ မင်းတို့အုပ်စုက ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီဆိုတာကို မသိလိုက်ဘူး"
သူ့စကားတွေကိုကြားတော့ လူတိုင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လာကြတယ်။
"ရဲဘော် ၊ ဒီစက်ရုံက နေ့စဥ်သုံးပစ္စည်းထုတ်တဲ့ စက်ရုံပါ။ အစားအသောက်နှင့် ရေကလွဲလို့ ဒီမှာ ဘာမဆို ရှာလို့ရတယ်" ဟု ရှဲ့ချောင်ကျဲ ကပြောပြလာသည်။
နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများရှိကြောင်းကို ကြားသောအခါ ကျိူးလီဇီက ကျင်းရွှီယန်းရဲ့ အင်္ကျီလက်ကိုဆွဲလိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း ခေါင်းလျှော်ရည်နှင့် ဆပ်ပြာနည်းနည်းယူကြရအောင်။ အိမ်သာသုံးစက္ကူ၊ တဲနှင့် ပစ္စည်းတချို့လည်းလိုတယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူမက စိတ်ဝင်စားတာကိုမြင်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ အာ့ဇီက ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်နေတာကြောင့် သူက ရအောင်ယူပေးမယ်။ သူက ရှဲ့ချောင်ကျဲ ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူနှင့် ငါးမီတာအကွာတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ချင်လူဇီက ဤအဖွဲ့တွင် စွမ်းရည်အသုံးပြုသူ စုစုပေါင်း ခုနစ်ဦးရှိကြောင်း သူ့ကို ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။ အရေအတွက်က မများပေမယ့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့အစောပိုင်းကာလတွေမှာ သူတို့အနေနဲ့ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်။
အခန်း-(၁၄၃)
မြေပုံကိုရတော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူ့အဖွဲ့ဘက်ကိုလှည့်ပြီး "သွားရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူတို့ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ
ရှဲ့ချောင်ကျဲက " ဝမ်ယဲ့ ၊ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းထား" လို့ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကို"
ရှဲ့ဝမ်ယဲ့က သေတ္တာတွေကို ထိလိုက်ပြီး သူမရဲ့နေရာလွတ်၌ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမရဲ့နေရာလွတ်က ၃၀ စတုရန်းမီတာသာရှိသော်လည်း တစ်လစာရိက္ခာကို သိုလှောင်ရန်အတွက်ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဒီရိက္ခာပစ္စည်းများက သူမ၏ နေရာလွတ်ရဲ့ အနည်းငယ်မျှကိုသာ နေရာယူခဲ့သည်။
ထုပ်ပိုးပြီးတာနဲ့ ရိက္ခာပစ္စည်းများနှင့်အတူ ရှဲ့ချောင်ကျဲ တို့အဖွဲ့ဟာ စက်ရုံမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့မှာ တိကျတဲ့ ဦးတည်ရာမရှိတာကြောင့် အနီးနားက ယန်ရှန်းမြို့ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးအဖွဲ့ကတော့ ဂိုဒေါင်ဧရိယာသို့သွားခဲ့တယ်။ ခရိုင်အတွင်းရှိ စက်ရုံများရဲ့အကြောင်းကို မြေပုံမှတစ်ဆင့်အကြမ်းဖျင်း အချက်အလက်များ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤနေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းစက်ရုံအပြင် ဆိုလာပြားစက်ရုံ၊ ဆေးဝါးစက်ရုံနှင့် တပ်မတော်စားနပ်ရိက္ခာစက်ရုံတို့လည်း ရှိသေးသည်။
စက်ရုံရဲ့စာရင်းကို တွေ့လိုက်တော့ ကျိူးလီဇီ နှင့် ကျင်းရွှီယန်းတို့ရဲ့ မျက်လုံးများဟာ ပျော်ရွင်မှုတွေကြောင့် တောက်ပသွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ယခင်ဘဝတွင် ၊ အစိုးရအခြေစိုက်စခန်းမှ လင်အန်းမြို့ကိုရှင်းလင်းရန် အဖွဲ့များစွာစေလွှတ်ရသည့်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ အဆိုပါစက်ရုံများကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကာလနောက်ပိုင်းတွင် အခြေစိုက်စခန်းများ လည်ပတ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော လျှပ်စစ်ဓာတ်အားမှာ ကန့်သတ်ထားသဖြင့် စခန်းအများစုက ဆိုလာပြားများကို ဈေးမြင့်ပေး၍ ဝယ်ယူလေ့ရှိကြသည်။
ဟိုတယ်များ သို့မဟုတ် ကုမ္ပဏီကြီးများထံမှ ဆိုလာပြားများ ရရှိနိုင်သော်လည်း ရရှိတဲ့ ဆိုလာအရေအတွက်က စခန်းတစ်ခုလုံး သုံးစွဲနိုင်သည်အထိ လုံလောက်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဆိုလာပြားစက်ရုံသည် သူတို့ရဲ့ အဓိကပစ်မှတ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဆေးဝါးနှင့် တပ်မတော် စားနပ်ရိက္ခာစက်ရုံများကတော့ အစားအသောက်နှင့် ဆေးဝါးပြတ်တောက်မှုကြောင့်မှလွဲ၍ အခြားအကြောင်းအရင်း မရှိပါ။ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်များက မြင့်မားသော်လည်း စက်ရုံခရိုင်ရှိ အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်များကြောင့် အဖွဲ့အများစုမှာ ဖျက်စီးသွားခဲ့သည်။
အခုဆို သူတို့ဟာ ဖုတ်ကောင်များကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီးဖြစ်သလို ရိက္ခာများကိုလည်း ယူဆောင်သွားနိုင်သည်။ ဒီနည်းလမ်းနည်းနှင့်ဆို အစိုးရက ထောက်ပံ့ရေးနှင့်ရိက္ခာပစ္စည်းများရရှိရန်အတွက် လူများစွာ သေဆုံးသွားသည်အထိ စေလွှတ်ရန် မလိုအပ်တော့သလို သူတို့ကလည်းငွေရှာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
နောက်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက "ဒီစက်ရုံကို ရှင်းပြီးရင် ဒီစက်ရုံသုံးရုံကို အရင်သွားမယ်"
မြေပုံပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသော အနီရောင် စက်ဝိုင်းများကို ကြည့်ကာ လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ "နားလည်ပါပြီ"
ဂိုဒေါင်ဧရိယာကို ရောက်သောအခါမှာတော့ အားလုံးက ကားထဲမှ ထွက်လာကြတယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ရှောင်ချီ နှင့် ဖုန်းယွင် ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဖိုင်တွဲတစ်ခုပေးကာပြောလိုက်တာ် "ရှောင်ချီ ၊ ဖုန်းယွင် မင်းတို့နှစ်ယောက်က စာရင်းထဲမှာ ပါတာတွေကိုသွားယူလိုက်။ မင်းတို့မှာ မေးစရာတွေရှိရင် ကျန်းယွမ်ကို မေးလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ ကပ္ပတိန်"
ထို့နောက် အနားယူနေတဲ့ စစ်သားများကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တယ် " အနားယူပြီးရင် အဘိုးကြချင်ရဲ့နောက်က လိုက်ပြီး ပတ်၀န်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ ကပ္ပတိန်"
စီစဉ်စရာရှိတာတွေ စီစဉ်ပြီးတာနှင့် သူလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိူးလီဇီက ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေတယ်။ စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လျှောက်သွားကာ "အာ့ဇီ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
ချုံပုတ်တစ်ပုတ်ကို ညွှန်ပြရင်း ကျိူးလီဇီက "အစ်ကိုယန်း၊ အဲဒီချုံပုတ်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းသန့်ရှင်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"လို့ မေးလိုက်သည်။
သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမညွှန်ပြတဲ့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သွေးများ၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အသားပုပ်များဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အခြားနေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုချုံပင်ပတ်လည်ရှိနေရာဟာ အမှန်တကယ်ပင် သန့်ရှင်းလွန်းနေသည်။
"အာ့ဇီ ဒီမှာ ခဏနေခဲ့" လို့ ချုံပုတ်တွေဆီ လျှောက်မသွားခင် သူက ပြောခဲ့တယ်။
ချုံပုတ်နှင့်နီးကပ်လာတော့ သူ့ရဲ့အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တောင်းတင်းလာသည်။ နှစ်မီတာအကွာအဝေးဆီရောက်တော့ ကျိူးလီဇီက ရုတ်တရက်အော်လာတယ် "အစ်ကိုယန်း သတိထား"
"ဝှစ် အက်"
ချုံပုတ်ထဲကနေ ထူထဲတဲ့စပျစ်နွယ်ပင်ကြီးတစ်ပင်က ကျင်းရွှီယန်းရဲ့ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာတယ်။
ကျိူးလီဇီရဲ့ သတိပေးမှုကြောင့် ကျင်းရွှီယန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ စပျစ်နွယ်ပင်ဟာ သူ့လည်ချောင်းနှင့် တစ်လက်မလောက်ပဲ ဝေးတော့တယ်။ ရှောင်တိမ်းပြီးလို့ မြေပြင်ပေါ်ခြေချဖို့ လုပ်တဲ့အချိန်မှာ စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် ရိုက်မိသွားပြီး လျင်မြန်စွာ အနောက်သို့ဆုတ်လိုက်ရသည်။
ကျိူးလီဇီက ပြေးလာပြီးမေးတယ် "အစ်ကိုယန်း မင်း ဒဏ်ရာရသွားသေးလား"
ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းယမ်းပြီး "အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
သူ့ရဲ့လက်ဖဝါးကိုဖြန့်လိုက်တော့ အနက်ရောင်မီးတောက်တစ်ခုက လက်ဖဝါးထက်မှာလွင့်နေတယ်။ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အနက်ရောင်မီးတောက်ကို ချုံပုတ်ဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်တာနဲ့ ထိတွေ့မှုစစချင်း မီးကတောက်လောင်လာတယ်။
မီးလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ အပင်ရဲ့စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်တော့ တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ မီးကိုငြိမ်းသတ်လိုက်တယ်။
သူမတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့
ကျိူးလီဇီကတော့ အံ့သြမှုကြောင့် မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမတို့ရဲ့အရှေ့တွင် အပင်ငယ်တစ်ပင်ဟာ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေဆီလွှာနှင့် ပြာမှုန်ဖြူများအလယ်တွင် ရပ်နေပြီး လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေတယ်။
သူမက အပင်ကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ "အစ်ကိုယန်း ဒီအပင်က နေကြာပန်းနှင့်တူတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ကောလိပ်ပညာရေးစာအုပ်တွေဖတ်ပြီးတာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပေမယ့် ရိုးရိုးအပင်တွေကိုတော့ မှတ်မိနေဆဲပါ။ တက်ကြွပြီး တောက်ပသောအရောင်အသွေးကြောင့် ထိုနေကြာဟာ ဗီဇပြောင်းအပင်ဖြစ်သော်လည်း ဖုတ်ကောင်အပင် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
"ကပ္ပတိန်၊ ပတ်ဝန်းကျင်က ရှင်းပါတယ်"
ကျို့ဟွာကျဲ့ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်တော့ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေတဲ့ အပင်ငယ်လေးက ပင်အပ်နှင့်တူသော စပျစ်နွယ်ပင်လေးကို သူ့ဆီသို့ ရုတ်တရက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ စပျစ်နွယ်ပင်က
ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကိုထိုးလိုက်တယ်။
"အားး" စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျို့ဟွာကျဲက ဟစ်အော်လိုက်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင်တော့ အပင်ငယ်လေးက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူ့ရဲ့လက်ကောက်ဝတ်တွင် လာကပ်နေသည်။ ထူးဆန်းတဲ့အပင်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ သူ့နှလုံးခုန်သံခဏရပ်တန့်သွားပြီး ဖယ်ထုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီက ဓားမြှောင်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ပြီး အပင်ကို ဖြတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်ကာ ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သလိုပဲ အပင်ငယ်လေးက သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့်ကျုံ့ဝင်သွားတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းက သေးငယ်သောအစက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျို့ဟွာကျဲ့ရဲ့ သွေးကြောထဲသို့ ထိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အပင်က သူ့သွေးကြောထဲကို ဝင်လိုက်တော့ ပူလောင်တဲ့ဝေဒနာတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှာ ပျံ့နှံ့သွားသလို
ကျို့ဟွာကျဲ ခံစားလိုက်ရသည်။
"အားးးးး"
သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျှက်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတယ်။ စပျစ်နွယ်ပင်ကြောင့်ရတဲ့ ဒဏ်ရာက ပိတ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူရဲ့သွေးကြောတစ်လျှောက်တွင် လှုပ်ရှားနေသောခပ်စူစူအဖုလေးမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမှ ထူးထူးခြားခြား မမြင်နိုင်ပေ။
ကျင်းရွှီယန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက တစ်ချက်တောက်ပသွားပြီး သူ့ရဲဘော်ရဲ့လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူ့(ကျို့ဟွားကျဲ)ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအင်များ ပေးပို့လိုက်ပြီး အပင်ကို ထုတ်ပစ်ရန် ကျင်းရွှီယန်းက ကြိုးစားလိုက်တယ်။
ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားတဲ့ သူ့စွမ်းအင်တွေကို အဖုလုံးလေးက စုပ်ယူသွားသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအဖုလေးက ပိုကြီးလာမည့်အစား မမြင်နိုင်တော့တဲ့အထိ သေးငယ်သွားသည်။
"အစ်ကိုယန်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ" လို့ ကျိူးလီဇီက အထိတ်တလန့်ဖြင့် မေးလာတယ်။
အခန်း-(၁၄၄)
ကျင်းရွှီယန်းက သူ့စိတ်ကို အာရုံစိုက်ပြီး အပင်ကိုရှာဖွေရန် သူရဲ့စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အစိမ်းရင့်ရောင် စွမ်းအင်နှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် အနက်ရောင် စွမ်းအင်မှလွဲ၍
ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အခြားဘာမျှ မရှိပေ။
ထိုအစား သူ့(ကျို့ဟွာကျဲ)အား အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျင်းရွှီယန်းက သူရဲ့စွမ်းအင်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းပြရုံသာ ရှိတော့သည်။ "ကိုယ်မသိဘူး"
သူတို့နှစ်ယောက် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်နေချိန်တွင် ကျို့ဟွာကျဲက သတိလစ်သွားတယ်။
ထိုအချိန်တွင် အစိမ်းနုရောင် စွမ်းအင်အစက်လေးတစ်စက်က သူ့သွေးကြောတွေထဲမှ ဖြတ်သန်းလာကာ သူ့ရဲ့ဦးနှောက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဦးနှောက်အတွင်း ဝင်ရောက်သွားနိုင်လျိန်မှာတော့ စွမ်းအင်များ ပျော်ကျသွားပြီး အတွင်းဘက်မှာ လှည့်လည်သွားလည်နေတဲ့ နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ပေါင်းစည်းသွားတယ်။
ပေါင်းစည်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်က ငါးမိနစ်အောက်သာ ကြာပါတယ်။ စွမ်းအင်တွေ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့ ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ ခေါင်းကနေ နေကြာပန်းလေးတစ်ပွင့်ထွက်လာသည်။
ဒါကို သတိထားမိလိုက်တဲ့ ကျိူးလီဇီ နှင့် နတ်ဆိုးအဖွဲ့တို့က ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ အခြေအနေကြောင့် သူတို့ရဲ့ အချိန်ဇယားကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို ဦးစွာ စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
သူ့ကို ကားပေါ်တင်ပြီး နိုးလာတာကိုသာ စောင့်ဖို့ တွေးထားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ သူ့ကို ကားပေါ် မရွှေ့တင်ခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာ ပေါက်လာတဲ့ နေကြာပန်းလေးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"ဒါက... အစ်ကိုဟွာကျဲက အပင်ဖြစ်လာမှာလား" လို့ ရှောင်ချီ က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
နေကြာပန်းလေးကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ ကျိူးလီဇီက တွေးကြည့်လိုက်တယ်။ သူမ မှတ်မိတာသာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒီနေကြာပန်းက သူမရဲ့အရင်ဘဝတုန်းက စစ်သားအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ မျိုးပြောင်းအပင်ဖြစ်နိုင်ပြီး လင်အန်းဖုတ်ကောင်မြို့ရဲ့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးဖြစ်မည်။
မြင့်မားသော မျိုးပွားနိုင်စွမ်းနှင့် အားကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများရှိပြီး ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးကတော့ အခြားသူတွေရဲ့ စွမ်းအင်ကိုစုပ်ယူနိုင်ပြီး သူရဲ့ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိတာကြောင့်ပဲ သူက အုပ်စိုးသူဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ စတုတ္ထနှစ်တွင် အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ ခေါင်းပေါ်တွင် အခုလို ချစ်စဖွယ် ယိမ်းနွဲ့နေသော အုပ်စိုးရှင်ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမစိတ်တွေ တစ်မျိူးဖြစ်သွားတယ်။ သူမရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းက အရာအားလုံးကို အများပြောင်းလဲသွားစေတယ်။ သူမ ကိုယ်တိုင် တက်ကြွစွာ ပြောင်းလဲခဲ့တာမျိူး ရှိသလို သူမရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် သွယ်ဝိုက်သော သက်ရောက်မှုဖြင့် ပြောင်းလဲသွားတာမျိူးလဲ ရှိတယ်။
နေကြာပန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတော့ သူမရဲ့ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ရေဘောလုံးကို ဖန်တီးလ်ိုက်တယ်။
ရေကို သတိပြုမိတာနှင့် နေကြာပန်းကအရွက်များ ဖြန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့ အရွက်ငယ်များကို အသုံးပြု၍ ရေဘောလုံးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ပန်းပွင့်ခေါင်းကို ရေထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။
နေကြာပန်းက ရေသောက်လို့ပြီးတာနှင့် ကျို့ဟွာကျဲက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ရန်အတွက် နေကြာပန်းက ရိုးတံကို ကွေးထားသည်။ သူနိုးလာတာကိုမြင်တော့ ခေါင်းထက်က ပျောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်မှာပြန်ပေါ်လာတယ်။
ကျို့ဟွာကျဲ သတိပြန်ရလာသောအခါတွင် သူ့အဖွဲ့က ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာများဖြင့် သူ့ကိုကြည့်နေတာကို သတိပြုမိသည်။ သူ့က အားတင်းကာ "ကျွန်တော် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်။
ရှောင်ချီက သူ့ပခုံးကို ညွှန်ပြပြီး "အစ်ကို
ဟွာကျဲ၊ အစ်ကိုတော့ ပန်းအိုး ဖြစ်သွားပုံရတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျို့ဟွာကျဲက မျက်မှောင်ကြီးကြုတ်ပြီးမေးလိုက်တယ် "မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ"
"ကျွန်တော် မဟုတ်တာမပြောဘူး မင်းပခုံးပေါ်မှာ နေကြာပန်းတစ်ပွင့်ရှိတယ်" လို့ ရှောင်ချီက ပြန်ဖြေသည်။
သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တော့ ကျို့ဟွာကျဲရဲ့ အကြည့်က သူ့ပခုံးပေါ်က နေကြာပန်းသေးသေးလေးပေါ် ရောက်သွားတယ်။ မျက်လုံးကို နိမ့်ကာကြည့်ရင်း နေကြာပန်းတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြီးထွားလာတာကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ သဘောပေါက်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ အအေးဓာတ်က သူ့ကျောရိုး တစ်လျှောက်ကို ပြေးဆင်းသွားတယ်။ သူလက်ကိုမကာ သူ့ပခုံးပေါ်မှနေကြာပန်းကိုဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။
"ခဏနေဦး"
ကျိူးလီဇီရဲ့ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ကျို့ဟွာကျဲက နေကြာပန်းရဲ့ခေါင်းက ဆုပ်ကိုင်ပြီး ချက်ချင်းပဲ ဆွဲနှုတ်လိုက်ပါတယ်။
သူဆွဲနှုတ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်ပဲ ဦးနှောက်ကကွဲထွက်သွား တော့မလိုမျိုး သူ့ခေါင်းက နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နေကြာပန်းကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်မှ နာကျင်မှုက တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာပြီး သက်ပြင်းကို ချလိုက်သည်။
ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ နေကြာပန်းကို မတွေ့ရတော့ဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှမတွေ့ ပေ။ ထိုအပင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားလိုရ်နိုင်ပြီဟု ထင်ကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
နေကြာပန်းက အစိမ်းရောင်အစက်လေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝှက် နေတာပြိတော့ သူ့မသိလိုက်ပေ။ သူရဲ့သခင်က သူကို မုန်းတီးနေပုံပေါက်သောကြောင့် မလိုအပ်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြသ တော့မည်မဟုတ်ပေ။
တခြားသူတွေ စိတ်သက်သာရာရနေချိန်မှာ
ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ကျိူးလီဇီ ကသာ ဒီကိစ္စက သိပ်မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ သိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေမရှိတာကြောင့် အခြေအနေကိုပဲ အရင်လေ့လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
"ကပ္ပတိန် ၊ ကျွန်တော်နေကောင်းပါတယ်" ဟု ကျို့ဟွာကျဲ က ပြောသည်။
ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ပစ္စည်းတွေ သွားယူရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူ့စကားကြားတော့ အားလုံးက ရှောင်ချီ နှင့် ဖုန်းယွင် တို့ကို ကူညီဖို့ ဂိုဒေါင်ကို သွားခဲ့ကြသည်။
အဆိုပါဒေသတွင် စုစုပေါင်း ဂိုဒေါင်ခြောက်လုံးရှိသည်။ တစ်ခုမှ ရိက္ခာများ စုဆောင်းပြီးနောက်တော့ နောက်တစ်ခုဆီ ဆက်သွားကြတယ်။ အဖွဲ့က လိုအပ်သည်များကို ယူပြီးတာနှင့် ကျိူးလီဇီက တစ်ယောက်တည်း ဝင်လာပြီး ကျန်တာ တွေကို အကုန်သိမ်းယူလိုက်တယ်။
ဤစက်ရုံတွင် ပိုးသတ်ဆေး မိုက်ခရိုဖိုက်ဘာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ၊ ဘက်စုံသုံး သန့်စင်ဆေးများ၊ ဖုန်စုပ်စက်များ၊ ပုံးများ၊ အမှိုက်ပုံးများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းရေးပစ္စည်းများကို သူမတွေ့ရှိခဲ့သည်။
မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ—အိုးများ၊ ဒယ်အိုးများ၊ ဓားများ၊ ဖြတ်ညှပ်ဘုတ်များ၊ မီးဖိုချောင်သုံးကတ်ကြေးများ၊ ပန်းကန်များ၊ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ၊ ကော်ဖီဖျော်စက်များ၊ လေအေးပေးစက်များ၊ ရေခဲသေတ္တာများနှင့် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်များကိုပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူတို့မှာက ဆိုလာပြားတွေရှိတာကြောင့် အားလုံးကိုယူသွားခဲ့တယ်။ ကျင်းရွှီယန်းက အခြေစိုက်စခန်းကို တည်ဆောက်သောအခါကြရင်တော့ ဤပစ္စည်းများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် သုံးနိုင်ပြီး ဆိုလာပြားကလည်း အလုံအလောက်ရှိတာကြောင့် ဓာတ်အားပြတ်တောက်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါ။
ထိုပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပြီးနောက်တော့ အခြားဂိုဒေါင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ရှာဖွေကြည့်တာ အဝတ်လျှော်ရန် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆပ်ပြာများ၊ အစွန်းအထင်းများကို ဖယ်ရှားပေးသည့် ပစ္စည်းများ၊ အခင်းများ၊ အခြောက်ခံ ခုံများ၊ သံပြားများ၊ ၎င်းတို့နှင့်အတူ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများဖြစ်သည့် စင်နှင့် သိုလှောင်သေတ္တာများလည်း ပါဝင်သည်။
သူမရဲ့နေရာလွတ်ရှိ မြက်ခင်းပြင်တွင် စုပုံနေသော ရိက္ခာများအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ကျိူးလီဇီက အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူမက ပစ္စည်းများကို အစုံသိုလှောင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားတောကြာင့် ဤပစ္စည်းများက အသုံးဝင်လာပါလိမ့်မည်။
ဂိုဒေါင်ရဲ့ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်မှာ ရေချိုးခန်းနှင့် အဝတ်ဗီရိုပစ္စည်းတွေ ပါရှိတယ်။ သူမရဲ့ နေရာလွတ်မှာ နေရာအလုံအလောက်ရှိနေသေးတဲ့အတွက် ဂိုဒေါင်ထဲကပစ္စည်းတွေကို အကုန်သိမ်းပြီး ကျင်းရွှီယန်းနှင့်အတူ နောက်ဂိုဒေါင်ကို ဆက်သွားလိုက်တယ်။
ဒီဂိုဒေါင်ထဲမှာတော့ ဆိုင်ကယ်ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို သိုလှောင်ထားသည်။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ခေတ်တွင် အသုံးနည်းသော်လည်း ကပ်ဘေးကာလတွင်တော့ ဒီပစ္စည်းများက တန်ဖိုးကြီးလက်နက်များဖြစ်လာနိုင်သည်။ သံချောင်းတွေနှင့်တင် ဖုတ်ကောင်တွေကို သတ်နိုင်တယ်။
သူတို့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် ဒီပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချဖို့ မလွယ်ကူခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပစ္စည်းတွေက ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမက နတ်ဆိုးအဖွဲ့ထံသို့ သံချောင်းများကို ဖြန့်ဝေပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် ရှောင်ချီ နှင့် ဖုန်းယွင် တို့က
ဖုတ်ကောင်များကိုသတ်ရန်အတွက် သံချောင်းများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။