အခန်း (၁၃၆-၁၃၈)
Vol. 10 Ch. 136-138
အခန်း-(၁၃၆)
မနက်ခင်းကနေ မွန်းတည့်အချိန်ထိ တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျိူးလီဇီဟာ သူမရဲ့နောက်ကျောနှင့်ဗိုက်ကတော့ ကပ်နေပြီဆိုသလိုမျိူး ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူမက မောပန်းနေတဲ့အပြင် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကိုလည်း တစ်ပြိုင်တည်းခံစားနေရတယ်။
ထို့ကြောင့် ကျင်းရွှီယန်းရဲ့မေးခွန်းကို ကြားတဲ့အခါမှာတော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အစ်ကိုယန်း ကျွန်မက ပင်ပန်းနေပြီ၊ လှုပ်တောင် မလှုပ်ချင်တော့ဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ပြုံးလို့ သူမဘက်ကိုလှည့်လာပြီး သူမအရှေ့မှာ ထိုင်ချလိုက်ကာ “ထပါ ၊ ကိုယ်ကမင်းကို ပြန်သယ်သွားပေးပါ့မယ်” လို့ပြောလာတယ်။
ကျိူးလီဇီမှာက သူမရဲ့မျက်နှာ သို့မဟုတ် နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။ မဆိုင်းမတွဘဲ သူ့ရဲ့နောက်ကျောပေါ်တက်ပြီး ခေါင်းကိုတော့ သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်တင်ထားလိုက်သည်။
သူမက မှောက်အိပ်လိုက်ပြီးနောက်မှာပဲ ကျင်းရွှီယန်းက သူမရဲ့ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ လျော့ပါးသွားစေရန်အတွက် သူရဲ့စွမ်းအင်ကို သူမထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တယ်။
နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားတွေကတော့ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းကပင် သူတို့ရဲ့ကပ္ပတိန်က သူ့ရဲ့ချစ်သူရည်းစားလေးနှင့် ချစ်ခင်ရင်းနှီးကာပူးကပ်နေတာကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီးဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ PDA ကို ထူးထူးခြားခြားမတုံ့ပြန်တော့ပါဘူး။
သူတို့ထဲမှ အချို့က အဖျားကြီးခြင်းကြောင့် မေ့လဲသွားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သယ်ဆောင်သွားကာ ကျန်သူများကတော့ လမ်းပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမြုတေများ ရှိမရှိကို စစ်ဆေးကြသည်။
စခန်းသို့ ပြန်သွားပြီးနောက်တော့ သူတို့က သန့်ရှင်းရေးစတင်ပြုလုပ်ကြသည်။
ရေချိုးပြီးတာနှင့် သန့်ရှင်းတဲ့အဝတ်အစားတွေ ပြောင်းဝတ်လိုက်ကြတယ်။ ချင်လူဇီ၊ ဖုန်းယွင်၊ လီစီခိုင်နှင့် ရှောင်ချီတို့က နေ့လယ်စာ ချက်ပြုတ်နေစဉ်တွင် ကျန်စစ်သားများကတော့ ညစ်ပတ်သောအဝတ်များကို လျှော်ဖွပ်ကြသည်။
ကျန်းယွမ် နှင့် ကျို့ဟွာကျဲတို့က ဖန်တီးထားသည့် အခန်းငယ်လေးကိုတော့ သူတို့ရဲ့ယာယီနေထိုင်ရာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
အခန်းအတွင်းတွင်တော့ ကုန်းပိုင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများရဲ့ အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်နေပါသည်။ သူတို့ကို အဖျားကျဆေးနှင့် ဂျယ်လီတချို့ တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီး တစိဆယ့်ငါးမိနစ်တိုင်းလည်း ရေပေးသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျိူးလီဇီကလည်း ရေချိုးရန် သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းလျှော်နေစဉ်တွင် သူမရဲ့ဆံပင်က အရင်ကထက် ပိုရှည်လာတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။
သူမရဲ့ ပုခုံးအထက်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ဆံပင်တွေက အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ ခါးအထိကို ရောက်သွားတဲ့ပုံရသည်။ ရေချိုးရတာက အဆင်မပြေတာကို တွေးရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ထုတ်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ဆံပင်ကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အနံ့ဆိုးတွေကို ဆေးကြောဖို့ပါ နာရီဝက်လောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။ သူမ ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ နံရံကို မှီကာရပ်နေသော အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျိူးလီဇီ ထွက်လာတာကိုမြင်တော့ ထိုအမျိုးသမီးက လမ်းလျှောက်လာပြီး "ညီမလေး၊ အတွင်းခံဘောင်းဘီအပိုရှိလား"လို့ မေးလာတယ်။
ကျိူးလီဇီက ထိုမျိုးသမီးရဲ့ ညစ်ပတ်နေသောအဝတ်အစားများကို ကြည့်ပြီး "ဒီမှာ ခဏနေအုံး" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူမ ကားဆီသို့သွားကာ တီရှပ်တစ်ထည်၊ ဘောင်းဘီနှင့် အမျိုးသမီးအတွင်းခံတစ်ထည်ကို သူမရဲ့နေရာလွတ်မှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အိတ်မရှိလို့ အဆင်မပြေတာကို စဉ်းစားရင်း အထည်စက်ရုံက စုဆောင်းထားတဲ့ သေတ္တာတွေကို စစ်ဆေးကြည့်တော့ အထဲမှာရှိနေတဲ့ အိတ်တချို့ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမက ကြိုးလွယ်အိတ်ကိုထုတ်ကာ အဝတ်အစားများကို အိတ်အတွင်းသို့ထည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက်တော့ ခေါင်းလျှော်ရည်တစ်ပုလင်း၊ ဆပ်ပြာနှစ်တုံး၊ သန့်စင်ဆေးတစ်ပုလင်း၊ လစဉ်သုံး ပစ္စည်းနှစ်ထုပ်နှင့် ရာသီခံခွက်နှစ်ခွက်တို့ကို ထည့်ပေးခဲ့သည်။
တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုကို ကောင်းမွန်စွာမထိန်းသိမ်းရင် အချို့သောအချိန်များ၌ အမျိုးသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက အမျိုးသမီးများက ဖျားနာနိုင်ခြေ ပိုများကြောင်းကို သူမသိသည်။
အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးပါထည့်ပြီးနောက်မှ အိတ်ကို ဇစ်ပိတ်လို့ အများသူငှာ ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်စောင့်နေသော အမျိုးသမီးကို မြင်တော့ လျှောက်သွားပြီး အိတ်ကိုပေးလိုက်တယ်။
"ရေချိုးပြီးရင် မင်းရဲ့အ၀တ်တွေကို လျှော်လို့ရပြီ"လို့ သူမက အိတ်ကို ကမ်းပေးရင်းပြောလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက အိတ်ကိုလက်ခံပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမ"လို့ ပြန်ပြောသည်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမရဲ့ကားဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ရရှိထားသော အမြုတေများကို သူမရဲ့ အာကာသနေရာလွတ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းပြီးနောက်တော့ သူမက အရိပ်ရတဲ့နေရာတစ်ခုဆီ သွားလိုက်သည်။
သူမသည် ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့စိတ်စွမ်းအင်ကိုသုံးပြီး ရလာတဲ့မျိုးစေ့တွေကို စမ်းစိုက်ကြည့်နေသည်။
အနက်ရောင်မြေဆီလွှာ ၁၀၀ စတုရန်းမီတာကို အသုံးမပြုရသေးတဲ့အတွက် မျိုးပြောင်းးအသီးအနှံ အပင်တွေနှင့် မျိုးပြောင်းသစ်ပင်တွေအားလုံးကို စိုက်ပျိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
မျိုးပြောင်းသီးပင်ပေါင်း ၉၈ ပင်၊ မျိူးပြောင်းသွားသော စတော်ဘယ်ရီချုံ ၂၁ ပင်၊ အခွံမာပင် ၆ ပင်နှင့် မျိုးပြောင်းကော်ဖီပင် ၃ ပင်တို့ ပါဝင်သည်။
အခန်း-(၁၃၇)
အမျိုးသမီးရဲ့အသံကိုကြားတော့ ကုန်းပိုင်က ရေသန့်ဘူးကို ပေးလိုက်ပြီး "သူကို ဆယ့်ငါးမိနစ်တစ်ကြိမ် ရေတိုက်ပေးဖို့ သတိရပြီး နာရီဝက်တိုင်းလည်း အပူချိန်ကို စစ်ဆေးပါ။ အပူချိန်တက်လာရင်တော့ ချက်ချင်းလာအကြောင်းကြားပါ"လို့ သတိပေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟုပြောသည်။
အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက်တော့ ကုန်းပိုင်က ရေချိုးလိုက်ပြီး သူ့အဝတ်များကို လျှော်ဖွပ်သည်။ သူကိစ္စတွေပြီးတာနဲ့ နေ့လည်စာက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
လူတိုင်းက ပင်ပန်းနေတာကြောင့် ခေါက်ဆွဲခြောက်ကိုပဲ ချက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ အသီးအရွက်ခြောက်၊ ဖက်ထုပ်၊ ကြက်ဥ၊ ဝက်အူချောင်းတို့ကို ထည့်ထားသည်။ စားချင်စိတ်များလာကြသောကြောင့် လူတိုင်းအတွက် ခေါက်ဆွဲအိုးကြီးနှစ်လုံး ချက်ပြုတ်ရလေသည်။
နေ့လယ်စာက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို ကျင်းရွှီယန်းက မြင်တော့ ကျိူးလီဇီကို ခေါ်ဖို့သွားလိုက်သည်။ သူမကိုတွေ့တဲ့အခါမှာတော့ အိပ်နေပြီလို့ သူကထင်လိုက်သော်လည်း အနားကို လျှောက်သွားလိုက်မှပဲ သူမက ရယ်မောပြီး တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်တာကို ကြားလိုက်ရသည်။
သူက သူမအရှေ့မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး "အာ့ဇီ နိုးပြီလား"လို့ မေးလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့အသံကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက မျက်လုံးကိုဖွင့်လာပြီး "အစ်ကိုယန်း ကျွန်မတို့က ချမ်းသာပြီ" လို့ ဝမ်းသာအားရပြောလာသည်။
ကျင်းရွှီယန်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်တယ် "ကိုယ်တို့က ရတနာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလား"
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အစ်ကိုယန်း ကျွန်မအမြုတေတွေကို ရေထားတယ်။ ဖုတ်ကောင်အလုံးအရင်းကြောင့် ကျွန်မတို့မှာက အဆင့်တစ်အမြုတေ ၂၆,၀၀၀ ကျော်နှင့် အဆင့်နှစ်အမြုတေ ၄၃၄ခု ရှိတယ်"လို့ သူမကပျော်ရွှင်စွာဆက်ပြောသည်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ထိတ်လန့်သွားပြီး "ကိုယ်တို့မှာက အဲလောက်တောင် အများကြီးရှိတာလား" လို့ သူကမယုံကြည်နိုင်စွာမေးလိုက်သည်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "အဲဒီအထဲမှာ ကျွန်မတို့ အရင်ကရခဲ့တာတွေရောပါတယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
သူမက ဘယ်လောက်တောင် ပျော်နေလည်းဆိုတာကိုမြင်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမရဲ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး "မနက်ဖြန်ကြရင် နောက်ထပ် အများကြီးထပ်ယူကြမယ်" လို့ပြောလိုက်သည်။
မျိုးစေ့စက်ရုံရှိ ရိက္ခာများအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လင်းယုန်အဖွဲ့က ဦးဆုံးထွက်သွားလို့ သူတို့ရဲ့ဝေစု မရနိုင်တော့တာတော့ သနားစရာပဲ့" ဟု သူမက ပြောလ်ိုက်သည်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြုံးပြီးပြန်ပြောတယ် "မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့ ၊ ကိုယ်တို့က ဖုတ်ကောင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရင်ဆိုင်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာတောင် မသိသေးဘူးလေ။ အကောင်းဆုံးက သူတို့ကို အရင်ထွက်သွားခိုင်းဖို့ပဲ။ သူတို့ မထွက်သွားခင်ကလည်း ကိုယ်က ကျန်းယွမ်ကို သူတို့ဆီ ရိက္ခာကားလေးစီး ပေးခိုင်းခဲ့တယ်"
" ပိုင်ရီကျီးတို့အဖွဲ့နှင့် ကိုယ့်တို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တချို့လည်း ပါတာကြောင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေလည်း ပိုရှာနိုင်ပြီး ရေမလုံလောက်တာမျိူးလည်းဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ စက်ရုံတွေမှာရှိနေသေးတဲ့ ရိက္ခာပစ္စည်းတွေကိုလည်း ပိတ်မိနေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆီကို ကိုယ်တို့က မျှပေးသွားအုံးမှာပါ"
သူ့စကားကိုကြားပြီးနောက်တော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်"လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
"နေ့လည်စာက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အရင်သွားစားရအောင်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမလက်ကိုဆွဲပြီး ပြောလိုက်သည်။
အားလုံးစားနေတုန်းမှာပဲ ရှောင်ချီက ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အခန်းထဲကို လျှောက်မသွားခင် ရေတစ်ပုလင်းကို အရင်ယူလိုက်တယ်။ ခေါက်ဆွဲနှင့်ရေကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး "အစ်မ မင်းကအရင်စားလိုက်အုံး ကျွန်တော်သူ့ကိုဂရုစိုက်လိုက်မယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"လို့ ပြန်ပြောသည်။
ရှောင်ချီက သတိလစ်နေသောလူဘေးတွင်ထိုင်ကာ "အစ်မ ကျွန်တော်က ရှောင်ချီပါ။ မင်းရဲ့နာမည်ကရော ဘယ်လိုခေါ်လဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
ရေသောက်ပြီးနောက်မှ အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး "ကျွန်မနာမည်က ကျင်ဟွမ်းဟွမ်း ပါ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမက မောင်ဖြစ်သူကို လက်ညွှန်းထိုးပြကာ "ဒါကတော့ ကျွန်မမောင် ကျင်ဇီချင် ပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
မောင်နှမတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ ရှောင်ချီက "အစ်မ ကျင် မင်းရဲ့မောင်က အရမ်းငယ်သေးတယ်။ နှစ်ယောက်စလုံးက စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်နေတာလား"လို့ မေးလိုက်တယ်။
ကျင်ဟွမ်းက ခေါင်းခါပြီးပြန်ဖြေတယ် "ကျွန်မမောင်က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေ။ ဖုတ်ကောင်တွေ ပေါ်လာတဲ့အချိန်တုန်းက သူက ငါ့ဆီလာလည်တာ"
"ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံးက အထိတ်တလန့်ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ကျွန်မရဲ့အဆောင်ခန်းထဲမှာပဲ ပုန်းနေကြရတယ်။ ကံကောင်းလို့ပဲ ကျွန်မမောင်က စားစရာတွေ ယူလာပေးတယ်လေ။ ရေတွေကိုလည်း စုဆောင်းထားခဲ့တော့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တယ်"
"စက်ရုံကထွက်လာရင် တခြားသူတွေလည်း ထွက်လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ မအော်ဖို့ ပြောပေမယ့် ဘယ်သူကမှ နားမထောင်ဘူးလေ။ ခဏကြာတော့ ဖုတ်ကောင်တွေ ထပ်စုလာတယ် ကျန်တာတွေကတော့ မင်းသိပါတယ်"
ရှောင်ချီက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများရဲ့နောက်သို့ လိုက်လာတဲ့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ဖုတ်ကောင်အရေအတွက်ကို တွေးနေမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူရဲ့စွမ်းရည်ကို မနိုးထနိုင်မီတွင် သူမတို့ရဲ့အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့ပါက၊ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသည့် စစ်သားတစ်ဦးအဖြစ်နှင့်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျင်ဟွမ်း နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို ကြည်ညိုလေးစားမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်နေစဉ်တွင် ဤအတွေးကြီးက သူ့စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားလာသည်။ ဘေးဆိုးကြီးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့က သူတို့အတွက် အဲလောက်မလွယ်ဘူး။
ခေါက်ဆွဲနှင့်ရေကို ကျင်ဟွမ်းက စားသောက်ပြီးသောအခါတွင် ရှောင်ချီက ပန်းကန်အလွတ်ကို ယူသွားသော်လည်း ပုလင်းခွံကိုတော့ ချန်ထားခဲ့သည်။ "အစ်မကျင် ပုလင်းကသိမ်းထားလိုက်နော် မင်းအတွက် နောက်မှ ရေထပ်ဖြည့်ပေးမယ်" လို့ မထွက်သွားခင်မှာ ပြောခဲ့သည်။
ကျင်ဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"လို့ ပြောသည်။
ရှောင်ချီ ပြန်ရောက်လာသောအခါတွင်တော့ ခေါက်ဆွဲအများစုက စားပြီးပြီဖြစ်သည်။ အိုးအလွတ်နီးပါးဖြစ်နေတာကိုမြင်တော့ သူ့ပန်းကန်ကို အမြန်ဆွဲယူပြီး စားလိုက်သည်။
သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ ချင်လူဇီက "မင်း ဘာအချက်အလက်တွေရခဲ့လဲ" လို့ မေးလာတယ်။
ရှောင်ချီက သူ့ပါးစပ်ထဲကအစားစာတွေကို မျိုချလိုက်ပြီး "အစ်ကိုလူဇီ၊ သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေနှင့် အလုပ်အကိုင်တွေပဲ သိခဲ့တယ်။ အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ နာမည်က ကျင်ဟွမ်းဟွမ်း ၊ သူ့မောင်က ကျင်ဇီချင် ပါ။ သူမမောင်က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား၊ သူမက စက်ရုံအလုပ်သမတစ်ယောက်တဲ့"
"ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်တဲ့အချိန်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်က အိပ်ဆောင်ထဲမှာ ပုန်းနေကြတာ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့လည်း အနောက်ကလိုက်လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ အော်သံကြောင့် ဖုတ်ကောင်တွေကို စွဲဆောင်မိသွားတာ"
သူ့စကားကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက အခန်းရှိရာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သောဇာတ်လမ်းများက ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်များသာဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအများစုကလည်း အလားတူအတွေ့အကြုံများရှိသည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်လွန်းတယ်။ နောက်ပြီး သူမရဲ့နာမည်ကလည်း ရင်းနှီးနေသည်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူမရဲ့အကြည့်တွေကို သတိထားမိလိုက်တော့ "သူတို့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီအမျိုးသမီးနှင့် သူ့ မောင်ကို ယုံကြည်လို့ရတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတာနှင့် ကျိူးလီဇီက သူ့ကိုကြည့်သည်။ သူ့အပြုံးကိုမြင်တော့ သူမက ထိုအမျိုးသမီးရဲ့အမည်ကို ကြားခဲ့ရသည့်နေရာကို သတိရလိုက်သည်။ ကျင်ဟွမ်းက နတ်ဆိုးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် အရင်ဘဝတုန်းကတော့ သူမမှာ မောင်တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
သူတို့ရဲ့ အခုအခြေအနေကို တွေးကြည့်တော့ သူ့မောင်က အရင်ဘဝက ဆုံးသွားပုံရတယ်။ ကျင်ဇီချင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သူမ မမှတ်မိတာက အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။
ဗိုက်ပြည့်နေတာကြောင့် အခုချိန်မှာ သူမရဲ့စိတ်က ပိုတက်ကြွလာသည်။ အနားယူရင်းနေရင်းနှင့် သူမရဲ့အရင်ဘဝက အမှတ်တရတွေ ပေါ်လာတယ်။
သူမရဲ့ယခင်ဘဝတွင် ကျင်ဟွမ်းက ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ရင်းနှီးသော တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ လူအများကတော့ သူမကို သူ့(ကျင်းရွှီယန်း)ရဲ့ရည်းစားအဖြစ် ယုံကြည်ကြသည်။
'အခုဆို ဒီဘဝမှာရော ပြန်ဆုံတွေ့ကြပြီမို့ အတူတူ ကုန်ဆုံးသွားကြအုံးမှာလား' လို့ သူမတွေးနေမိတယ်။
အခန်း-(၁၃၈)
ကျင်းရွှီယန်းမှာ သူ့အတိတ်ဘဝက အမှတ်ရစရာတွေရှိမှန်းသိလို့ ကျိူးလီဇီက ကျင်ဟွမ်းအကြောင်း မေးချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန်အကြာကြီး တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်မှ သူမက မမေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမရဲ့အကြည့်တွေကို သတိထားမိတော့
ကျင်းရွှီယန်းက "အာ့ဇီ မင်းသိချင်တာတစ်ခုရှိရင် မေးကြည့်ပေါ့"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာခံစားရသဖြင့် ကျိူးလီဇီက သူမ ပင်ပန်းနေပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး “အစ်ကိုယန်း ကျွန်မအနားယူတော့မယ်”
ထိုစကားများကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ကားဆီသို့ လျှောက်သွားလို့ အနောက်ထိုင်ခုံပေါ်သို့ တက်လိုက်တယ်။ သူမက တံခါးကို မပိတ်တော့ဘဲ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်လိုက်သည်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူမ ထွက်သွားတာကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပြုမိခဲ့တယ်။ဒါဆို ဘာလို့ သူမက ဘာမှ မပြောတာလဲ။
သူမကိုမေးရန်အတွက် စိတ်မသက်မသာဖြင့် ကားဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူမကိုမြင်တော့ သူ့ နှိုးလို့မရဘူး။ ထို့ကြောင့် ကားပေါ်သို့တက်ကာ သူ့ရဲ့ပေါင်ကိုပဲ ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုစေလိုက်သည်။ သူမရဲ့ခေါင်းကို သူ့ပေါင်ပေါ်တင်ပေးပြီး သူမရဲ့ပါးပြင်လေးကို နမ်းလိုက်သည်။
သူမအိပ်နေတာကိုကြည့်ရင်း သူမရဲ့ဆံပင်နှင့် ကစားနေတယ်။ သူမရဲ့ဆံပင်တွေကို သဘောကျတယ်။ နူးညံ့ပြီး အနံ့လဲကောင်းတယ်။ ဆံပင်တွေကပိုရှည်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူ့လက်ချောင်းကြားက ခံစားချက်ကလည်း ပိုလို့တောင်ကောင်းလာသည်။
ကျိူးလီဇီက နောက်တစ်နေ့နံနက်အထိကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သောအခါ သူမရဲ့နှာခေါင်းက ကြမ်းတမ်းသော်လည်း နွေးထွေးသည့်အရာတစ်ခုဖြစ် ဆောင့်မိသွားတယ်။
ခဏလောက်ကြာတော့ သူမက ပျော့ပျောင်းတဲ့ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်နေတယ်ထင်ပြီး နံရံကိုထိဖို့ လက်ကိုဆန့်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့ လက်ဖဝါးက ပူနွေးသောနံရံကို ထိလိုက်သောအခါတွင် အဲဒါက ကြီးထွားလာပုံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်တော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ညှစ်လိုက်သည်။
"ဟစ်"
စူးစူးဝါးဝါးအော်သံကို သူမကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူမရဲ့မျက်လုံးများမှိတ်နေရာကနေ ပြူးကျယ်လို့သွားသည်။ သူမရဲ့လက်က ညှစ်ထားတဲ့နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့စိတ်တွေက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ကိုမလွှတ်မီတွင် အရင်ဆုံး ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သူမက ထထိုင်လိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ထိုင်ခုံပေါ်တွင်မှီလျက်ထိုင်နေပြီး သူမကို တစ်ဝက်မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများဖြင့်ရွှင်မြူးစွာ ကြည့်ကာနေသည်။ သူက ပျင်းရိစွာ ပြုံးပြီး "အာ့ဇီ မင်း ကျေနပ်ရဲ့လား" လို့ ခပ်တိုးတိုး မေးလာတယ်။
သူ့ရဲ့စကားကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြူးကျယ်သွားပြီး "အစ်ကိုယန်း မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ ၊ ဒါက မတော်တဆဖြစ်တာ"လို့ သူမကအလန့်တကြားအော်လိုက်သည်။
ကျင်းရွှီယန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ "အာ့ဇီက အဲဒါကိုထိတာက ကြာနေပေမယ့် မတော်တဆလို့ ခေါ်တုန်းပဲ။ သေသေချာချာ စစ်ဆေးဖို့အတွက် အချိန်ကြာကြာ မထိချင်ဘူးလား ၊ ဟမ်းး"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
နီမြန်းနေသော သူမရဲ့ ပါးပြင်၊ လည်ပင်းနှင့် နားရွက်များကို ကြည့်ရင်း သူက အနားကို တိုးကပ်လို့သွားသည်။ သူက အရှေ့ကို တိုးလာတော့ ကျိူးလီဇီက နောက်ပြန်ဆုတ်သွားတယ်။ ဆုတ်ရင်းနှင့် သူမက သတိမထားမိလိုက်ဘဲ တံခါးနှင့် နောက်ကျောက တိုက်မိသွားသည်။
သူမက တုန်ယင်သွားပြီး "အစ်ကို-အစ်ကိုယန်း ကျွန်မ မင်းကို စော်ကားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်နေမှန်းတောင် မသိဘူး"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ ငြင်းတာကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို ငုံ့ကြည့်ပြီး "အာ့ဇီ ကိုယ် မင်းကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့တာလား"လို့ မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး" လို့ ကျိူးလီဇီ ခေါင်းခါကာ ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ ကိုယ့်နှင့် အကွာဝေးထားနေတာလဲ ၊ ကိုယ်တို့ကနမ်းခဲ့ပြီးပြီ ဖုတ်ကောင်တွေကိုလည်း အတူတူ သတ်ခဲ့တာ ကိုယ်တို့က ဆက်ဆံရေးတစ်ခုရှိနေပြီလို့ ကိုယ်တွေးထားတာ။ အဲဒါက ကိုယ့်ရဲ့ဆန္ဒအတိုင်းပဲလို့ ထင်နေတာ" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ဝမ်းနည်းစွာပြောသည်။
သူက ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းနေလဲဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျိူးလီဇီဟာ သူမက အမိုက်မဲဆုံး မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး သူကိုလည်း ယုံကြည်မှုအားလုံးပေးကာ မမှီခိုသင့်မှန်း သူမသိသည်။ ဒါပေမယ့်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမက နှလုံးသားကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထားကာ သူ့ကို ငြင်းပယ်ဖို့ရန်အတွက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး။
နောက်ဆုံးတော့ အချိန်အတော်ကြာ ချီတုံချတုံဖြစ်သွားပြီးနောက်မှ သူမက မျက်လုံးများကို အုပ်ထားတဲ့ ဆံပင်များကို သပ်လိုက်ပြီး “အစ်ကိုယန်း မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့ခံစားချက်တွေကို ကျွန်မသေချာမသိဘူး၊ ကျွန်မတို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေဆိုပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမှ ပြန်ဆုံကြတာ” လို့ပြောလိုက်တယ်။
"အခုလက်ရှိ ကျွန်မက အရင်က ကျွန်မနှင့် မတူတော့ဘူး။ မင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင်မှာ အဲဒါကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်တစ်ခုလောက် လိုလိမ့်မယ်"
" မင်းရဲ့ ရည်းစားနှင့်ရော နောက်ထပ်ပြန်မဆုံချင်တော့ဘူးလား" လို့ သူမက အကြည့်တွေကိုလျှော့ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလာသည် "အာ့ဇီ ကိုယ့်ရဲ့ရည်းစားနှင့်ပြန်ဆုံတယ်ဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"
ကျိူးလီဇီက သူမရဲ့ လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားပြီး အားတင်းကာ ပြန်မေးလိုက်တယ် "မင်းနှင့် ကျင်ဟွမ်းက အရင်တုန်းက စုံတွဲတွေမဟုတ်ဘူးလား"
သူမရဲ့စကားကိုကြားသောအခါမှ ကျင်းရွှီယန်းက သူမဟာ သူတို့ရဲ့ယခင်ဘဝအကြောင်းကိုပြောနေမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ သူမမျက်နှာလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးတွေထဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမရဲ့အကြည့်တွေထဲက ခံစားချက်အပြောင်းအလဲများကို သူမြင်လိုက်ရတော့ သူရဲ့ စိုးရိမ်သောကရောက်နေတဲ့နှလုံးသားလေးက နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ အာ့ဇီက သူ့ကို သဘောကျနေတာကြောင့် မနာလိုဖြစ်နေတာ သေချာတယ်။
ဒေါသ သို့မဟုတ် မတရားခံရသလို ခံစားရမည့်အစား ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောခြင်းကို မတားဆီးနိုင်လောက်အောင်ကို သူ ပျော်ရွှင်နေပါသည်။
ခဏကြာတော့ သူက တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး "မိုက်မဲတဲ့ ကောင်မလေး အဲဒါကို ဘယ်သူက ပြောလိုက်တာလဲ ၊ သူက ကိုယ့်အဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ပါပဲ။ မင်းကမကြိုက်ရင်တော့ သူ့မောင် နိုးလာတာနှင့် ကိုယ်သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်မယ်"
"အာ့ဇီ ကိုယ်က ရည်းစားမထားဖူးဘူး။ မင်းကပဲ ကိုယ့်ရဲ့ ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းအပြင် တခြားဘယ်သူကိုမှ မလိုချင်ပါဘူးကွာ။ မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ခံစားချက်တွေကို ကိုယ်က သေချာသိတယ်။ ဒါဆို အာ့ဇီ ကျေးဇူးပြုလို့ ကိုယ့်ကိုယုံပြီး ကိုယ့်ကို အခွင့်အရေးပေးလို့ရမလား" လို့ သူကမေးလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့စကားတွေကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီရဲ့ နှလုံးခုန်သံက မြန်သွားတယ်။ ခဏအကြာပြီး နောက်တွက်မှ သူမက "အစ်ကိုယန်း မင်းနှင့်ကျင်ဟွမ်း က တကယ်ကိုဆက်ဆံရေးမရှိတာလား"လို့ ထပ်မေးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို စကားလုံးတွေနှင့် မရှင်းပြခဲ့ပါဘူး။ သူက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ နှုတ်ခမ်းချင်းဆုံလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ခံစားချက်များကို သက်သေပြရန်အတွက် သူရဲ့ အပြုအမူများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့အနမ်းက နူးညံ့သော်လည်း လွှမ်းမိုးလို့ထားသည်။ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ နမ်းလိုက်ပြီး ကျိူးလီဇီ အသက်ရှုရန် နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သောအခါတွင်တော့ သူက ထပ်မံနယ်ချဲ့လာ၏။
သူမရဲ့ ပျော့ပျောင်းသောခန္ဓာကိုယ်က သူ့ရဲ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ပို၍ပင် ပျော့ပျောင်းလာတာကို ခံစားလိုက်ရတော့ ကျင်းရွှီယန်းရဲ့အကြည့်များ နက်မှောင်သွားကာ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း တောင့်တင်းလာသည်။
ကျိူးလီဇီက ပြင်းထန်လှသောအနမ်းများကြောင့် အသက်ရှုဖို့ရန် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အနွေးဓာတ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာထက်မှာလဲ အပူတွေတိုးတက်နေတယ်။
သူမက ဆုတ်ခွာသွားတာကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျင်းရွှီယန်းက သူ့ရဲ့လက်ဖဝါးကို သူမရဲ့လည်ပင်းပေါ်တင်ပြီး သူမကိုအနားသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့အလေးချိန်နှင့် သူမကို ဖိမိသွားမှာစိုးလို့ ဘယ်ဘက်လက်ကို ပြတင်းပေါက်မှာ တင်ထားလိုက်တယ်။