အခန်း (၇၃၅-၇၃၆)
Vol. 74 Ch. 735-736
အခန်း ၇၃၅ - ဒါဟာ ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပဲ
"သူ... သူ သေသွားပြီလား"
ဝမ်ရိသည် ဝူချန်ကျိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျန်ရစ်သော ပုပ်ပွနေသည့် ဖုန်မှုန့်ပုံကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းနေမိသည်။
သူတင်မကဘဲ တင်းဟောက်နှင့် အခြားသူများလည်း ထပ်တူပင်။
အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများလည်း ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။
ဝူချန်ကျိုက်၏ စီနီယာနှစ်ဦးပင်လျှင် ဘာဖြစ်သွားမှန်း ချက်ချင်း သဘောမပေါက်လိုက်ကြချေ။
သဘောပေါက်ပါက သူတို့သည် ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။
အစမှအဆုံးထိ ဖန့်ချန် ဓားကပြသည်ကို သူတို့လည်း ကြည့်ခဲ့ကြသည်၊ တကယ့်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စက်မှ မပါခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် ဓားကပြပြီးသည်နှင့် ဝူချန်ကျိုက် အဘယ်ကြောင့် ချက်ချင်း အသက်ပျောက်သွားရသနည်း
၎င်းပြင် သေဆုံးပုံမှာလည်း အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။
အသက်အရွယ် အနှစ်သာရများမှာ တစ်ခဏအတွင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး လူငယ်ဘဝမှနေ၍ အိုမင်းရင့်ရော်ကာ သေဆုံးသွားသလိုပင်။
မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယန်ခုန်း ခေါ်ဆောင်လာသော ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး တကယ့်လက်သည်တရားခံကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ လက်များမှာလည်း ဓားရိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူချန်ကျိုက်သည် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ်ထဲတွင် နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဖြစ်သလို နောင်တစ်ချိန်တွင် ယန်ခုန်း၏ နေရာကို ဆက်ခံရန် လျာထားခြင်းခံရသော နတ်မျိုးစေ့ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယခုမူ ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်သည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်တင် အသက်ပျောက်သွားရသည်ကို သူတို့ မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း
"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
ကိုင်ဟုန်က ကိုင်ယွန်နောကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
သူမလည်း ဘာမှ နားမလည်နိုင်သဖြင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေရသည်။
"ဒါက..."
ကျီးလျန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ဇာတ်သိမ်းက ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဖန့်ချန်က သိက္ခာကျမသွားသည့်အပြင် သူ့ကို အရှက်ခွဲရန် ကြိုးစားသော ဝူချန်ကျိုက်သာ သေဆုံးသွားရသည်။
"ဟင်း..."
အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှင်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ယန်ခုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်
"ယန်ခုန်း မင်းရဲ့ ညီငယ်မှာ ရောဂါအဟောင်း တစ်ခုခု ရှိနေတာလား ဒီလို ထူးထူးဆန်းဆန်း သေဆုံးပုံမျိုးကို ငါတောင် နားမလည်နိုင်ဘူး သူ မကြာသေးခင်ကမှ နတ်ဘုရားအကြွင်းအကျန် နယ်မြေ တွေဆီ သွားခဲ့သေးလား"
ယန်ခုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးပင်
"အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ ပြောသွားတဲ့ စကားကို မကြားလိုက်ဘူးလား ဝူချန်ကျိုက် သေတာက သူနဲ့ မဆိုင်ဘဲ မနေပါဘူး မင်းတို့ ကျုံးကျိုးက ငါတို့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် ဖြေရှင်းချက် ပေးရလိမ့်မယ်"
လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန် ပြောသွားသော စကားကို သူတို့ ကြားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကြားရုံနှင့်တော့ ဘာမှ လုပ်၍မရပေ။
အကြောင်းမှာ အစမှအဆုံးထိ ဖန့်ချန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အရိပ်အယောင်ကိုပင် သူတို့ မမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဘိုးဘေး တစ်ပါးပါးက လျှို့ဝှက် လက်ပါလိုက်တာလား
ထိုအတွေး ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖျောက်လိုက်ကြသည်။
မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဂိုဏ်းချုပ်ဘိုးဘေး အဆင့်အတန်းရှိသူသည် သာမန်ဓားကျင့်ကြံသူလေး တစ်ဦးအတွက် လက်ပါမည် မဟုတ်ပေ။
၎င်းပြင် လက်ရှိတွင် ဧကရာဇ်စာရင်း ၏ နံပါတ်တစ် ဖြစ်သူ လီချန်စန်း သည် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ရာ၊ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းကိုလည်း ရန်စမည် မဟုတ်ပေ။
"ယန်ခုန်း အဲ့ဒါကတော့ ကျုံးကျိုးကို စွပ်စွဲရာ ကျလွန်းပြီ မင်းရဲ့ ညီငယ်က ဓားကွက်ကို ကြည့်ချင်တယ်ဆိုလို့ ငါတို့ ကျုံးကျိုးရဲ့ ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူက အဆင့်အတန်းကို ဘေးဖယ်ပြီး သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တာပဲလေ"
ရွှင်ယဲ့က အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်
"အခုကျမှ ဘာဖြေရှင်းချက် ပေးရမှာလဲ ဒါကတော့ မဟုတ်သေးဘူးနော်"
"ပိုင်ချင်းမင်... သူတို့ကတော့ မမြင်နိုင်ကြဘူး မင်းကတော့ မြင်ရမှာပေါ့"
ယန်ခုန်းက ပိုင်ချင်းမင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ချင်းမင်က မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်
"မြင်ရတာပေါ့. မင်းရဲ့ ညီငယ် ဝူချန်ကျိုက်က ညီလေးဖန့် ဓားဆန္ဒ ကြောင့် သေသွားတာပဲ သေတာလည်း ထိုက်တန်ပါတယ် သေသင့်တဲ့နေရာမှာ သေသွားတာပဲ"
ဓားဆန္ဒ
လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဓားကျင့်ကြံသူ၏ ဓားဆန္ဒသည် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သိကြသော်လည်း၊ ဓားဆန္ဒကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
ဓားကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးလျှင် ကိုးဦးမှာ ဓားဆန္ဒကို မသိရှိကြပေ။
ပိုင်ချင်းမင် ကဲ့သို့သော ဓားဆန္ဒ ပိုင်ဆိုင်သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ဓားဆန္ဒမှာ အခုနက ဖန့်ချန် ပြသသွားသလိုမျိုး နားလည်ရ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပေ။
"ဓားချင်း မယှဉ်ပြိုင်ဘဲ ငါတို့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းသားကို သတ်တယ်ဆိုတော့ မင်းတို့ ဓားဦးဆောင်သူရဲ့ အသက်ကို ဒီနေ့ ငါ ယူရလိမ့်မယ်"
ယန်ကုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်
"မင်း ဘယ်လို ထင်သလဲ"
"အော်... ဓားချင်း မယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဘူးလား"
ပိုင်ချင်းမင်က ခဏ ကြောင်သွားပြီးနောက်
"နေဦး ငါ ညီလေးဖန့်ကို မေးကြည့်ဦးမယ်"
ပြောပြီးနောက် သူက အောက်ဘက်ရှိ ဖန့်ချန်ကို အော်မေးလိုက်သည်
"ဖန့်ခိန် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ယန်ခုန်းက ပြောနေတယ် မင်းက ဓားချင်း မယှဉ်ပြိုင်ဘဲ ဝူချန်ကျိုက်ကို သတ်လိုက်တာက စည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူးတဲ့ ငါ မှတ်မိတာ မှားနေတာလား မင်း ဓားချင်း မယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဘူးလား"
လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာမှ စင်မြင့်ပေါ်တွင် အရေးပါသော လူများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မျက်နှာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက်
"စီနီယာ အခုနက ဝူချန်ကျိုက်က ကျွန်တော့်ကို လမ်းလယ်ခေါင်မှာ ဓားကခိုင်းတာဟာ ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင် လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား အခုတော့ သူ့အစွမ်းက ညံ့လွန်းလို့ ကျွန်တော့်ဓားကွက်ကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှက်လို့ သေသွားတာကို ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမှာလဲ"
သူက ဝမ်ရိဘက် လှည့်ကာ
"ဝမ်ရိ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို လမ်းလယ်ခေါင်မှာ ဓားကခိုင်းရင် အဲ့ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
ဝမ်ရိက မျက်နှာထား တည်တည်ဖြင့်
"ဒါဟာ ကျွန်တော့်ကို ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်တာပဲ သေချင်းရှင်ချင်း ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ"
"အားလုံးပဲ ခင်ဗျားတို့ကရော ဘယ်လိုထင်လဲ"
ဖန့်ချန်က တင်းဟောက်တို့ တစ်စုကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်
"အားလုံးက ဓားသမားတွေပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြစမ်းပါ"
တင်းဟောက်က အလေးအနက် စဉ်းစားကာ
"အဲ့ဒါကတော့ သေချာပေါက် ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်တာပဲပေါ့ ငါ့ကို လမ်းလယ်ခေါင်မှာ ဓားကခိုင်းတာဟာ ငါ့ရဲ့ မိဘနဲ့ ဂိုဏ်းကို စော်ကားတာနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ"
နောက်ထပ် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကလည်း
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ ဒါက ပြောနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဝူချန်ကျိုက်က တမင်တကာ ပြဿနာရှာပြီး ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်
"စီနီယာ ဟိုက ယန်ခုန်းကိုသာ ပြန်ပြောလိုက်ပါ ဒါဟာ ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပဲလို့ သူက ကလေးကစားနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား ကျွန်တော် ဓားတစ်ကွက် ကပြလို့ ဝူချန်ကျိုက် မသေရင် သူနိုင်တယ် အခု ဝူချန်ကျိုက် သေသွားပြီဆိုတော့ သူရှုံးတာပဲပေါ့ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ အမှန်တရားကို ခွန်လွန်ဓားဦးဆောင်သူက မသိဘူးလား"
ပိုင်ချင်းမင်က ရယ်မောလျက်
"ကောင်းပြီ... ယန်ခုန်း မင်းလည်း ကြားတယ်မလား ဒါဟာ ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပဲ အခု မင်းတို့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း ရှုံးသွားပြီ"
"ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုတော့ အံ့သြမိတယ် ငါတို့ ဂိုဏ်းက ဓားနတ်အိုကြီးက မင်းတို့ဘက်က လူတွေနဲ့ သဘောတူထားတာက ဖန့်ချန်ကို (၁၀) နှစ် အချိန်ပေးဖို့ မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး လက်ပါချင်နေရတာလဲ ဒါဟာ စည်းကမ်းဖောက်တာပဲ"
ယန်ခုန်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပိုင်ချင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အစွမ်းချင်း ယှဉ်လျှင် သူက ပိုင်ချင်းမင်ထက် သာသော်လည်း၊ ပိုင်ချင်းမင်၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အစအနမျှ မရှိသည့်အပြင် လှောင်ပြုံးများဖြင့်ပင် ပြည့်နှက်နေသည်။
အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွှင်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်
"ဟုတ်တယ် ဒါဟာ တကယ့်ကို ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပဲ ကျုံးကျိုးရဲ့ ဥပဒေအရလည်း ဓားကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဒါကို ခွင့်ပြုထားပြီးသားပဲ မဟုတ်ရင် ယုံအန်းအစောင့်တပ်က ကြာလှပြီ ဝင်တားမှာပေါ့ လမ်းပေါ်မှာ ဒီလို ရန်ဖြစ်ခွင့်မှ မရှိတာ"
သူက ဟုန်ရှန့်ကို လှည့်ကြည့်ကာ
"ဗိုလ်ချုပ် ဟုန်ရှန့်... ဟုတ်တယ်မလား"
ဟုန်ရှန့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တုန်တက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်
"မှန်ပါတယ် အိမ်ရှေ့မင်းသား ကျွန်တော်မျိုးက သူတို့နှစ်ဦး ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်နေတာကို မြင်လို့ မတားခဲ့တာပါ မဟုတ်ရင် ကျုံးကျိုးရဲ့ စည်းကမ်းအရ လမ်းပေါ်မှာ ဒီလို တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိပါဘူးဘုရား"
"ယန်ခုန်း ကြည့်စမ်း ငါကိုယ်တိုင်တောင် မင်းတို့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးထားတာပဲလေ ဒါကို သိပ်ပြီး စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့တော့ ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်တယ်ဆိုကတည်းက သေခြင်းရှင်ခြင်း ရှိမှာပဲ"
"တကယ်လို့ ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူသာ သေသွားရင် ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် မင်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားနိုင်အောင် ငါကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ပေးမှာပါ အခုကတော့ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတာပေါ့"
"ငါ့ရဲ့ သဘောထားကတော့ မျှတပါတယ် ခွန်လွန်နဲ့ ကျုံးကျိုးကြားက ချစ်ကြည်ရေး မပျက်စေချင်ဘူးအခုမှ အသစ်တွေ့ထားတဲ့ နတ်ဘုရားအကြွင်းအကျန် နယ်မြေကိုလည်း ငါတို့ နှစ်ဖက်စလုံး အတူတူ ရှာဖွေရဦးမှာလေ"
ရွှင်ယဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအကြွင်းအကျန် နယ်မြေ အသစ်လား
လူအတော်များများ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
နှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာအောင် အသစ် မပေါ်လာတော့သနည်း
ယန်ခုန်းသည် ရွှင်ယဲ့ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်
"မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဝူချန်ကျိုက်က ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ရာမှာ ရှုံးလို့ သေတာဟာ သူ့ကံကြမ္မာပဲ အိမ်ရှေ့မင်းသား ငါတို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကိုပဲ ဆက်ပြောကြရအောင်"
"ဖိတ်ပါတယ်"
နှစ်ဦးသား စကားပြောရင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ယန်ခုန်း ခေါ်လာသော ဓားကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ကြရသည်။
တစ်ဦးက အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး ဝူချန်ကျိုက်၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် အခြားသော ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။
ဖုန်းယာ တို့လို လူများမှာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ယခင်ကထက် ပို၍ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
"ဓားတစ်ချက် နှစ်တစ်သောင်း..."
တင်းဟောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်
"ဝူချန်ကျိုက် အဲ့ဒီဓားကွက်ကို ကြည့်နေရချိန်မှာ ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ"
"မင်း သိချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး မင်းသာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း မရှင်နိုင်ဘူးဆိုရင်ပေါ့"
ဖန့်ချန်က တင်းဟောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ ဝမ်ရိထံသို့ ဓားကို ပြန်ပေးကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
ရှကျီကလည်း ရုန့်ချိုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်ချန်၏ နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
ဝမ်ရိမှာ လက်ထဲက ဓားကို ကိုင်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲပင်။
ထိုဓားသည် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းသားတစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သလား၊ မသတ်ခဲ့ဘူးလား သူကိုယ်တိုင်ပင် မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။
"ဝမ်ရိညီလေး ငါသာ သိရင် အခုနက ငါ့ရဲ့ နတ်ဓားကို ငှားပေးလိုက်မှာ မင်းရဲ့ ဒီဓားကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ တကယ့်ကို နာမည်ကြီးလာတော့မှာပဲ"
တင်းဟောက်က ဝမ်ရိ၏ ဓားကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်
"ဝမ်ရိညီလေး ငါတို့ အချင်းချင်း လဲကြမလား"
ဝမ်ရိက ချက်ချင်းပင် သတိထားလိုက်သည်
"စီနီယာက ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျွန်တော့်မှာ ကိစ္စရှိသေးလို့ သွားဦးမယ်"
သူသည် ဓားကို လုယူခံရမည်စိုးသဖြင့် အမြန်ပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
တင်းဟောက်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ဘေးက လူတွေကို ပြောလိုက်သည်
"သုံးရက်... သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ကျုံးကျိုးတစ်ခုလုံး သိသွားလိမ့်မယ် ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူက ဓားတစ်ချက်တောင် မထုတ်ဘဲ ဓားဆန္ဒ တစ်ခုတည်းနဲ့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်ဆိုတာကိုပေါ့"
"ဓားဆန္ဒလား စီနီယာက အဲ့ဒါ ဓားဆန္ဒမှန်း ဘယ်လိုသိလဲ"
"ခန့်မှန်းတာပေါ့ ဓားဆန္ဒ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုနည်းလမ်းက ဒီလောက်အထိ ထူးဆန်းနိုင်မှာလဲ"
တင်းဟောက်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်
"ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဒီဓားဦးဆောင်သူကတော့ မခေဘူးပဲ နောက်လာမယ့် နှစ်ပေါင်း ရာချီမှာတော့ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေ ဖြစ်လာတော့မယ် ငါတို့လည်း ပါဝင်ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"
လူတိုင်း တွေးတောရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့သည်။
အခန်း ၇၃၆ - နားမခံသာသော မိစ္ဆာအသံ
ရှကျီ၏ စံအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ နားထဲ၌ မိစ္ဆာအသံများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရပြီဖြစ်သည်။
ထိုအသံများက ဤသို့ ပြောဆိုနေကြသည်
"ဘာလို့ ကျင့်ကြံနေတာလဲ နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ဘေးဒုက္ခ သုံးပါးနဲ့ ကပ်ဘေး ကိုးပါးကို ကျော်ဖြတ်ရတယ် နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီးရင်လည်း ဒုက္ခတွေ များလှတာ မိစ္ဆာပဲ ဖြစ်လိုက်ပါ မိစ္ဆာပဲ ဖြစ်လိုက်စမ်းပါ"
"မိစ္ဆာဆိုတာ အသွင်အပြင် မရှိဘူး စိတ်အလိုကျ နေလို့ရတယ် ဘာမှ ပူစရာ မလိုဘူး ဘာမှ နှောင့်ယှက်တာ မရှိဘူး ထာဝရ မသေမျိုးပဲ မိစ္ဆာဖြစ်လိုက် မိစ္ဆာဖြစ်လိုက် မိစ္ဆာဖြစ်လိုက်စမ်း"
"ငါတို့ မိစ္ဆာတွေက ကရုဏာကြီးမားတယ် လောကရဲ့ ဒုက္ခခပ်သိမ်းကို ကယ်တင်တယ် လူ့လောက ဒုက္ခပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဟိုဘက်ကမ်းကို တက်လှမ်းစေတယ် ကြည့်စမ်း နတ်ဘုရားတွေ သွေးမျက်ရည် ကျနေချိန်မှာ မိစ္ဆာတွေကပဲ ရယ်မောနေတာ... မိစ္ဆာသာ ဖြစ်လိုက်စမ်းပါ..."
"ဖန့်ကြီး... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"
ရှကျီ၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားပြီး၊ ရုန့်ချိုကလည်း ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရပ်နေသည့်နေရာ၌ပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းထဲတွင် မိစ္ဆာမြူခိုးမည်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာသည်။
ထိုမြူခိုးမည်းများမှာ ပို၍ ထူထပ်လာပြီး မျက်လုံးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မျက်လုံးထောင့်များမှတစ်ဆင့် မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းတို့ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
အနီးကပ် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုမြူခိုးမည်းများမှာ အရေပြားအောက်ရှိ ပိုးကောင်လေးများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး အသက်ရှိသယောင်ပင်။
"ဒါ... ဒါက မိစ္ဆာဘေး လား ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူက မိစ္ဆာဘေးနဲ့ ကြုံနေရတာလား ရှကျီသခင်လေး မြန်မြန် သတင်းပို့ပြီး ဒီလူကို မြို့ထဲကနေ မောင်းထုတ်လိုက်ပါတော့"
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းသည် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ဖြင့် မျက်နှာကို ကာကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်း တစ်ဆယ်ကျော် ဆုတ်ခွာသွားရင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"
ရှကျီက ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ပြန်ကြည့်သည်
"ဖန့်ကြီး မင်း အခု သတိရှိသေးရဲ့လား"
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မဖြေပေ။
ရှကျီ၏ အမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်သွားပြီး ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်
"မြန်မြန်သွားပြီး ပိုင်ချင်းမင်ကို သွားခေါ်စမ်း"
"ရှသခင်လေး ကျုံးကျိုးမှာ စည်းကမ်း ရှိပြီးသားပါ ဘေးဒုက္ခ ရင်ဆိုင်နေရသူတွေဟာ လူစည်ကားတဲ့ နေရာမှာ မနေရဘူး မဟုတ်ရင် ဘေးဒုက္ခက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"
"အခုက စည်းကမ်း တင်းကျပ်တဲ့ မြို့တော်ဖြစ်နေတာ မင်း ဒီလူကို မြို့ပြင်ကို အခုချက်ချင်း မမောင်းထုတ်ရင် မင်းပါ ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်"
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းက အမြန် ပြောလိုက်သည်။
"သူပြောတာ မှန်တယ်"
ချန်မန်သည် ဖုန်းယာတို့နှင့်အတူ ခြံဝင်းထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ဝင်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ အခြေအနေကို လေးနက်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။
"မိစ္ဆာဘေးက မိုးကြိုးဘေးထက်တောင် ပိုပြင်းထန်တယ်... ကြားဖူးတာတော့ မိစ္ဆာဘေးနဲ့ ကြုံရတဲ့သူဟာ သန်းပေါင်းများစွာမှာ တစ်ယောက်တောင် မရှိဘူးတဲ့"
ချန်မန်က အေးစက်စွာ ပြောသည်
"တကယ်လို့ သူသာ မိစ္ဆာဘေးကို မခံနိုင်ဘဲ မိစ္ဆာဝင်သွားခဲ့ရင် စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲပြီး လူမဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ လုပ်မိလိမ့်မယ်"
"ဒီလူက ဟင်လင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ ဖြစ်နေတော့ သူ့ရဲ့ ဓားပညာကို ထားလိုက်ဦး သူ့မှာရှိတဲ့ နတ်ပညာတွေကတင် လူသတ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ သူ တကယ့်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် မဖြစ်ခင် သူ့ကို မြို့ပြင်ကို အမြန် ခေါ်ထုတ်သွားလိုက်"
"အစ်ကိုကြီး... ဖန့်ကြီးရဲ့ အခုအခြေအနေနဲ့ မြို့ပြင်ကို မောင်းထုတ်တာဟာ သူ့ကို သေခိုင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် ဟင်လင်ပြင်ဓားဂိုဏ်းက ပိုင်ချင်းမင် ရောက်လာပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရမယ်"
ရှကျီက အသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပိုင်ချင်းမင်က အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့နဲ့အတူ မြို့ပြင်ကို ထွက်သွားပြီ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ယန်ခုန်းလည်း ပါသွားတယ် သူ့ကို လာခိုင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"
ရွှီချင်းဆုန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ဖန့်ချန်၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
"ပိုင်ချင်းမင် မြို့ထဲမှာ မရှိတော့ဘူးလား"
ရှကျီ၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ရွှီချင်းဆုန်း... မင်းတို့ တာအိုဂိုဏ်းတွေက ဘေးဒုက္ခ သုံးပါး၊ ကပ်ဘေး ကိုးပါးအကြောင်းကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိကြတာပဲ မင်းရဲ့ အမြင်အရ အခု ဘာလုပ်သင့်သလဲ"
ချန်မန်က မေးလိုက်သည်။
"ယုံအန်းအစောင့်တပ်ကို အကြောင်းကြားပြီး မြို့ပြင်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ထုတ်သွားသင့်တယ်"
ရွှီချင်းဆုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြောသည်
"ကိုင်ဝူနဲ့ ရွှီဖုန်းတို့တောင် မြို့ပြင်မှာ ဘေးဒုက္ခ သွားရင်ဆိုင်နေကြတာပဲ သူတို့တောင် စည်းကမ်းကို လိုက်နာရင် ဖန့်ချန်လည်း လိုက်နာရမယ်"
"ဒီနေ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် ဘယ်သူမှ ထိခွင့်မရှိစေရဘူး"
ရှကျီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အားလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်
"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ထိရင်တော့ ငါနဲ့ အသေအလဲ ဖြစ်ရလိမ့်မယ် ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အခုအချိန်မှာ နိမ့်ကျနေပေမဲ့ နောင်နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ တစ်ထောင်မှာ ငါ မင်းတို့ကို အမြဲ လိုက်နှောင့်ယှက်နေမှာ"
"ငါ့မှာ ဖခမည်းတော် ရှိနေသရွေ့တော့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အကြာမှာ ငါက နတ်ဘုရား ဖြစ်မလာဘူး၊ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မလဲ"
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။
ချန်မန် တစ်ဦးတည်းသာ တည်ငြိမ်နေပြီး
"ရှကျီ... ခမည်းတော်က မင်းကို သားအဖြစ် လက်ခံထားပေမဲ့ မင်းကို ဒီလောက်အထိ ဆိုးခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဒီကိစ္စကို ငါ ခမည်းတော်ဆီ အကြောင်းကြားလိုက်ရင် ခမည်းတော်က ငါ့ရဲ့ စေတနာကို နားလည်မှာပါ"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ရှကျီသခင်လေး မင်းသားကြီးကတောင် အဲ့လိုပြောနေပြီပဲ မင်း ဘာကို စောင့်နေသေးတာလဲ"
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။
"ခွေးကျွန် မင်းက ချန်မန်ရဲ့ အမေဘက်က အမျိုးဆိုရုံနဲ့ သခင်တွေရဲ့ ခေါင်းပေါ် တက်နင်းလို့ရမယ် ထင်နေတာလား မင်း မှတ်ထားစမ်း ဖန့်ကြီးသာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် မင်း ပထမဆုံး သေရမယ် အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ချန်မန်တောင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှကျီက ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းကို ကြည့်ကာ မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှကျီသည် အမြဲတမ်း လူတိုင်းအပေါ် သဘောကောင်းတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ဤသို့သော အေးစက်သည့် ပုံစံကို မြင်လျှင် အစောင့်တပ်များပင် လန့်သွားကြသည်။
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းမှာလည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။
သာမန်ကျင့်ကြံသူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ မကြောက်သော်လည်း ရှကျီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုတော့ သူ ကြောက်လှသည်။
ထိုအချိန်မှာပင်... သမ်းဝေလိုက်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်း အံ့သြတကြီးဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲမှ မြူခိုးမည်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းမှ အမည်းစက်များလည်း ပျောက်သွားကာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"နည်းနည်း ပင်ပန်းသွားလို့ ငါ အခန်းထဲသွားပြီး ခဏ နားလိုက်ဦးမယ်"
ဖန့်ချန်က ရှကျီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် အိမ်ထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် လျှောက်ဝင်သွားတော့သည်။
အားလုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ချန်မန်ကို ကြည့်ကာ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဟု မေးသည့် အကြည့်များ ပေးလိုက်ကြသည်။
"ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်သွားတာလား"
ချန်မန်က သံသယဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သဖြင့် ရွှီချင်းဆုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ရွှီချင်းဆုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အားလုံးပဲ သူက မိစ္ဆာဘေးကို ခေတ္တ ဖိနှိပ်ထားတာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ် တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားရင် သူ့ကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်က ဒီလို မဟုတ်ရဘူး"
ရွှီချင်းဆုန်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
လူတိုင်း တွေးတောမိကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။
ဘေးဒုက္ခ အောင်မြင်သွားသော ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။ ကျီးလျန် ကဲ့သို့ပင်။
"တစ်ယောက်ယောက် သွားစမ်း ယုံအန်းအစောင့်တပ်ကို သတင်းပို့လိုက် ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပြီး သူတို့ကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်"
ချန်မန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် သွားလိုက်မယ်"
ဖုန်းယာက လက်အုပ်ချီကာ ထွက်သွားသည်။
မကြာမီမှာပင် ဖုန်းယာ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။
"ယုံအန်းအစောင့်တပ်က ပြောတာကတော့... မဝင်ပါဘူး တဲ့"
မဝင်ပါဘူး
လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်က ဟင်လင်ပြင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ ဖြစ်နေလို့ တကယ်ပဲ မဝင်ပါတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား
"အားလုံး ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ ယုံအန်းအစောင့်တပ်ကတောင် မဝင်ပါဘူးလို့ ပြောထားမှတော့ ခင်ဗျားတို့လည်း သူများကိစ္စ ဝင်မပါကြနဲ့တော့ ဒါက ငါ့ရဲ့ စံအိမ်တော်ပဲ၊ မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ အကုန် ပြန်ကြပါတော့"
ရှကျီက အေးဆေးစွာ နှင်လိုက်သည်။
"ယုံအန်းအစောင့်တပ်က မိစ္ဆာဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက မြို့တော်ကို ဘာမှ ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်ဘူးလို့ ယူဆပုံရတယ်"
ချန်မန်က ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်
"ယုံအန်းအစောင့်တပ်က မဝင်ရင် ငါလည်း ဝင်မပါတော့ပါဘူး ငါ လာတာကလည်း ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းက မင်းဘေးမှာ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်နေတယ် ကြားလို့ ဒီနေ့ သူ့ကို ငါ့ဘေးမှာပဲ ပြန်ခေါ်ထားပြီး မင်းအတွက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အသစ်တစ်ယောက် လဲပေးဖို့ပါ"
"အဲ့ဒါတော့ မရဘူး အစ်ကိုကြီး... ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းက ကျွန်တော်မျိုးကို စော်ကားခဲ့တာမို့ စည်းကမ်းအရ သူ့ကို ကွပ်မျက်ရမယ်အစ်ကိုကြီး သူ့ကို ခေါ်သွားချင်ရင် သူ့ရဲ့ အလောင်းကိုပဲ ယူသွားပါတော့"
ရှကျီက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်ရင်း ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းဆီ လျှောက်သွားသည်။
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်း ကြောင်သွားရသည်။
ချန်မန်၏ ရှေ့မှောက်မှာတင် ရှကျီက သူ့ကို သတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု အိမ်မက်တောင် မမက်ဖူးပေ။
သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး၍ ခုခံရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ရှကျီ၏ အသံ ထပ်ထွက်လာသည်
"ဒါနဲ့... မင်းသာ ပြန်ခုခံရင် မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးကိုးဆက်လုံးကို သတ်မယ် အဲ့ဒီ ကိုးဆက်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ချန်မန် ပါသလား မပါသလားတော့ မသိဘူးနော်"
ကျန်းအိမ်တော်ထိန်းသည် ခုခံရဲသော သတ္တိများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချန်မန်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်
"သခင်ကြီး... ကယ်ပါဦး ရှသခင်လေး ရူးနေပါပြီ"
"ရှကျီ... မင်း တကယ်ပဲ ဒီလို လုပ်မှာလား"
ချန်မန်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားသည်။
ရှကျီက လှည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်
"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်လည်း မတတ်သာလို့ပါ"
ဓားရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ကျန်းအိမ်တော်ထိန်း ၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားတော့သည်။
"ကဲ... အစ်ကိုကြီး၊ သူ့ကို ခေါ်သွားလို့ ရပါပြီ"
ရှကျီက ဓားကို သိမ်းကာ ရုန့်ချိုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ချန်မန်နှင့် ဖုန်းယာတို့မှာတော့ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ မှင်တက်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့သည်။