အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

အခန်း ၁၁၁ - အစေခံ စွမ်းရည်စစ်ဆေးပွဲ

အပတ်စဉ် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အစေခံ စွမ်းရည်စစ်ဆေးပွဲသည် ရွက်မွှာနှစ်ဖက် တောင်ထွတ်ဂိုဏ်း၏ အစဉ်အလာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အပြင်စည်းဂိုဏ်းမှ သူတို့၏ အမြောက်စာ အစေခံများကို စောင့်ကြည့်ရန်၊ အသုံးဝင်မှု အဆင့်သတ်မှတ်ရန်နှင့် ရံဖန်ရံခါ လုံးဝ အသုံးမကျသောသူ မဟုတ်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် အချိန်အခါ ဖြစ်၏။

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဤပွဲက မြေကြီးထဲတွင် လူးလှိမ့်ပြီး ကလေးကလား ရိုက်ပုတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ မတူတော့ပေ။

ယနေ့တွင်... ဟန်ယု ရောက်ရှိလာသည်။

စွမ်းအားမြှင့် လောင်စာဆီကို သောက်သုံးပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ယုက အစေခံ တိုက်ခိုက်ရေး ကွင်းပြင်ထဲသို့ လမ်းလျှောက် ဝင်ရောက်လာ၏။

သူ၏ ဝတ်ရုံများက ပုံမှန်ထက် ပိုသန့်ရှင်းနေပြီး မျက်လုံးများက စူးရှနေကာ ခါးက မတ်နေသည်။ ဆေးလုံးဒဏ်ကြောင့် ခွေခွေလေး လဲလျောင်းပြီး အော်ဟစ်နေချိန်ကထက်စာလျှင် ပိုမတ်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

ဂိုဏ်းသားများနှင့် အစေခံများ ပါဝင်သော လူအုပ်ငယ် တစ်ခုက စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် အရိုက်ခံရသည်ကို မြင်ချင်ကြသူများ ဖြစ်၏။

ဟန်ယုကိုတော့ "အနက်ရောင် ပါရမီရှင် ဂိုဏ်းသားရဲ့ ပေါင်ကြားကို ထိုးပြီး တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ သွားတွေ ကျွတ်ထွက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ကောင်" ဟု လူသိများကြသည်။

ဟန်ယု၏ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က မဆိုးလှသော်လည်း ပထမဆုံး ရိုက်ချက်မှာပင် သူ လဲကျသွားပြီး ငိုယိုလိမ့်မည်ဟု အားလုံးက မျှော်လင့်နေကြ၏။

"သူက ခြေအိတ်ခိုးလို့ အတွင်းစည်း ဂိုဏ်းသူ တစ်ယောက်နဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်..." တစ်စုံတစ်ယောက်က တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"မီးဖိုချောင်က စွပ်ပြုတ်ထဲ အဆိပ်ခတ် ခံရတာတောင် မသေဘူးတဲ့..."

"အဲဒီ အဂ္ဂိရတ် အရူးမလေးနဲ့ အတူ လုပ်နေတာလို့ ကြားတယ်..."

ဟန်ယုက လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးထိုးချက် အနည်းငယ်ဖြင့် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ် ဘေးနားရှိ အစေခံ အချို့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။

"ဟန်ယု..." ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ရှိသည့် ဘဝင်မြင့်နေသော အစေခံ ကန်းပိုင် က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "မင်းအစာအိမ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပြီးကတည်းက အနားယူလိုက်ပြီ ထင်နေတာ..."

"ဪ... ဟေး..." ဟန်ယုက တောက်ပစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်ဘက် ခြေထောက်က လေးကန်နေတုန်းပဲလား..."

ကန်းပိုင်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခါသွား၏။

မောင်းသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တာဝန်ကျ ကြီးကြပ်သူ ဖြစ်သည့် ပျင်းရိ ငြီးငွေ့နေပုံရသော အကြီးတန်း အပြင်စည်းဂိုဏ်းသား လင်းကျယ် က မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟန်ယု နဲ့ ကန်းပိုင်...

အရင်ဆုံး အရှုံးပေးတဲ့သူ၊ လဲကျသွားတဲ့သူ၊ ဒါမှမဟုတ် အမေကို တမ်းတပြီး ငိုတဲ့သူ ရှုံးမယ်..."

ဟန်ယုက လက်ဆစ်များကို ချိုးလိုက်၏။

ကန်းပိုင်က မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး ကြွက်သားများကို ညှစ်ကာ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။

ဟန်ယုက မိုးရေထဲ ရောက်သွားသော စက္ကူအဆောင်ကဲ့သို့ ခွေခေါက် လဲကျသွားမည်ဟု ယုံကြည်ချက်ဖြင့် သူက လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး တိုက်ကွက်များကို မိုးရွာသလို စိပ်ကပ်စွာ ထုတ်သုံးလိုက်၏။

သို့သော် ဟန်ယု လဲမကျသွားပေ။

သူ ကိုယ်ကို ရှောင်လိုက်သည်။

သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ဘေးတိုက် ရှောင်တိမ်းမှု တစ်ခု၊ လျင်မြန်စွာ ငုံ့ရှောင်မှု တစ်ခု၊ ပြီးနောက် ခြေထောက်ဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်မှု တစ်ခု... ကန်းပိုင်မှာ ကျောဖြင့် မြေကြီးပေါ် ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး ချောင်းဆိုးနေရ၏။

"ဘာ... ဘာကြီးလဲ..." သူ အသက်ရှူ မဝ ဖြစ်နေသည်။

"မင့်ခြေကွက်တွေက အမှိုက်လိုပဲ..." ဟန်ယုက ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ခြေလှမ်းတိုင်းက မင့်အမေဆီ ပေးစာ ရေးနေသလိုမျိုး အသိသာကြီး ဖြစ်နေတယ်..."

ကန်းပိုင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသော လက်ဝါးရိုက်ချက် ပါဝင်၏။

ဟန်ယုက မျက်တောင်ပင် မခတ်ပေ။

သူ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်လာသော လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲကာ ဂျွမ်းပြန် ပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း...။

ကန်းပိုင် မြေကြီးနှင့် ရိုက်မိသွားသော အရှိန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အနီးနားရှိ အစေခံ အချို့ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

လူအုပ်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"...ဟန်ယုက အခုပဲ... ဂျူဒိုကွက်နဲ့ ပြန်လှဲချလိုက်တာလား..."

"အထူး သိုင်းကွက် မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူ ပါရမီစစ်ဆေးတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ အဲဒီ စွမ်းအားကြီးတဲ့ သိုင်းကွက်ကိုတောင် မသုံးလိုက်ဘူးနော်..."

ကန်းပိုင်က နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများ စီးကျလျက် ယိုင်နဲ့နဲ့ ထရပ်လိုက်၏။

"ငါ မပြီးသေး..."

ဟန်ယုက လေညင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့တိုးလာပြီး လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းဖြင့် သူ့ရင်ညွန့်ကို ခပ်ဖွဖွ ထိလိုက်သည်။

ဘုတ်...။

ကန်းပိုင်သည် ဝိညာဉ်အာလူးအိတ် တစ်လုံးကဲ့သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားလေသည်။

"အခုတော့ မင်း ပြီးသွားပြီ..." ဟန်ယုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

လင်းကျယ် ပင်လျှင် မျက်လုံး ပြူးသွားသည်။

"အမ်... အနိုင်ရသူ... ဟန်ယု..."

လူအုပ်ထဲတွင် တီးတိုး ပြောသံများ လှုပ်ခတ်သွား၏။

"သူက... တကယ်ကြီး တော်နေတာလား..."

"သူ အမြဲတမ်း အဲဒီလို လှုပ်ရှားနိုင်တာလား..."

"ဂိုဏ်းသား စစ်ဆေးပွဲတုန်းက မှားနေတာလား..."

အစေခံ မိန်းကလေး အချို့က တီးတိုး ပြောဆို ရယ်မောနေကြပြီး အခြား အစေခံ ကောင်လေးများကမူ ဟန်ယုကို ခေါင်းတစ်လုံး ပိုထွက်လာသည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသော ခေါင်းတစ်လုံး ပေါ့။

ဟန်ယုက သူ့လက်မောင်းများကို ပုတ်ခါရင်း ခုံတန်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်လာစဉ် သူ့ကို အမြဲ နှိပ်စက်လေ့ရှိသော သူဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ရွှီဝေ ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်။

ရွှီဝေ ဆိုသည်မှာ မူရုံရှဲ့၊ သို့မဟုတ် အခြား ဂိုဏ်းသား တစ်ဦးဦး၏ အလိုကျ ဟန်ယုကို ဝိုင်းဝန်း အနိုင်ကျင့်ခဲ့သော လူကောင်ကြီးမားသည့် အစေခံ ဖြစ်သည်။

"ပုံစံ... မိုက်တယ်..." ရွှီဝေ က မျက်လုံးချင်း မဆုံအောင် ရှောင်ရင်း တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

"ဪ... မပူပါနဲ့..." ဟန်ယုက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ မင်းကို ကူပြီး လေ့ကျင့်ပေးမှာပါ..."

ရွှီဝေက ဘဝပြောင်းတော့မည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကွင်းဘေးတွင် ရှိသော လင်းကျယ် က ဟန်ယုကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူက ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့် မှာ ရှိနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟန်ယု တိုက်ခိုက်ပုံနှင့်သူ့ဆီမှ ခံစားရသော ဖျော့တော့သည့် အရှိန်အဝါအရ ဟန်ယုသည် ထိုအဆင့်ထက် သာလွန်နေကြောင်း လင်းကျယ် ပြောနိုင်၏။ သံသယ ဝင်လာသဖြင့် လင်းကျယ်က သူ့ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုပြီး ဟန်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဝူး... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..." ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ ဟန်ယု မသိစိတ်ဖြင့် တုန်ခါသွား၏။

သို့သော် ဟန်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သော လင်းကျယ် မှာမူ ကြက်သေသေသွားသည်။

'ဘာကြီးလဲ... သူက ဘယ်လိုလုပ် ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့် ကို ရောက်နေတာလဲ...' လင်းကျယ် မယုံနိုင်သဖြင့် ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဟန်ယု နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တုန်သွားပြန်၏။

"ငါ ဘာလို့ တုန်နေတာလဲ... အေးတောင် မအေးဘဲနဲ့..." ဟန်ယု တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် နောက်ကွယ်မှ လူမှာမူ ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။

"သူ တကယ်ပဲ နဝမအဆင့် ရောက်နေတာပဲ... သူက ပါရမီအဆင့် အနီရောင် ပဲ ရှိရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..." လင်းကျယ် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "နှစ်လ အတွင်း အဆင့်နှစ်ဆင့် တက်သွားတယ် ဆိုတာ... အစိမ်းရောင် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အတွက်တောင် အရမ်း မြန်လွန်းနေတယ်..." လင်းကျယ် တွေးလိုက်မိ၏။

တကယ်တမ်းတွင် သားရဲအသား ပိုစားပြီး ကြိုးစား လေ့ကျင့်လျှင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သာမန် အစေခံ တစ်ယောက်၏ လစာဖြင့် ဟန်ယု ထိုသို့ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း လင်းကျယ် သေချာနေသည်။

အခြားသူများ မသိသော တစ်စုံတစ်ခုကို ဟန်ယု လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

'ဟွန်း... ဒါ စောင့်ကြည့်ရကျိုး နပ်မယ့် ကိစ္စပဲ...' လင်းကျယ် တွေးလိုက်လေသည်။

ဟန်ယုမှာမူ ရိုးရှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရေဗူးငယ်ကို ထုတ်ကာ ကောင်းကင်မှ တိမ်များကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

"စွမ်းအင် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများလာတယ်..." သူ တစ်ယောက်တည်း ပြောလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး..."

သူ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်သီး ကို သုံးစရာပင် မလိုလိုက်ပေ။ ထိုအချက်က ကြောက်စရာ ကောင်းသော အပိုင်း ဖြစ်သည်။

'စာလိပ်နဲ့ ကြွက်မင်ရည် ကနေ ရလိုက်တဲ့ ခြေသိုင်းနဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက တော်တော် အသုံးဝင်တာပဲ... ငါ အရင်ကထက် ပိုကောင်းကောင်း ရွေ့လျားနိုင်ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ပြီ...' ဟန်ယု တွေးလိုက်မိ၏။

'လီမေက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုအသုံးဝင်တယ်...' ထိုကောင်မလေးတွင် နောက်ထပ် ဘယ်လို အံ့သြစရာတွေ ဝှက်ထားဦးမလဲ ဆိုသည်ကို သူ မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'ငါ သူနဲ့ ပိုရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင့်တယ်... ဆုံးရှုံးတာထက် ပိုအကျိုးရှိနိုင်တယ်...' ဟန်ယု တွက်ချက်လိုက်လေသည်။

အခန်း ၁၁၂ - ဂိုဏ်းအတွင်း ပထမဆုံး လိမ်လည်မှု

ကန်းပိုင် ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အောင်ပွဲခံနေသည့် ဟန်ယုသည် ကွင်းဘေးတွင် ထိုင်ကာ တည်ငြိမ်သော သိုင်းဘုန်းကြီး တစ်ပါးကဲ့သို့ ရေကို စိမ်ပြေနပြေ သောက်နေ၏။ သို့သော် ထိုဘုန်းကြီးက သစ်သီးတိုက်ထဲ ရောက်နေသော ရှဉ့်တစ်ကောင်ထက် ပို၍ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များနေသည် ဆိုလျှင်ပေါ့။

ထိုအချိန်တွင် သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"...ဟန်ယု နိုင်ရင် ၁၅ ဆ လျော်မယ် ဟုတ်လား..."

"၁၂ ဆ ထားလိုက်ကွာ... သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး..."

"မဟုတ်ဘူး... ငါ ပြောမယ်... သူ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေတယ်... ကန်းပိုင် ကို ဖက်ထုပ်တစ်လုံးလို လှန်ပစ်လိုက်တာကွ..."

ဟန်ယု၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွား၏။ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အာရုံခံစားမှုများ မြင့်တက်လာသဖြင့် အဝေးမှ တီးတိုး ပြောသံများကို အလွယ်တကူ ကြားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကံတရား ပြောင်းလဲတော့မည်ကို မသိကြရှာသော အခြားသူများကမူ ဤအချက်ကို သတိမထားမိကြပေ။

'သူတို့... ငါ့အပေါ် လောင်းကြေးထပ်နေကြတာလား...'

သေချာပေါက် သူတို့ လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုနှင့် ဆင်းရဲသော အစေခံများ ရှိသည့် နေရာတိုင်းတွင် လောင်းကစားဝိုင်းများ အမြဲ ရှိစမြဲပင်။

သူ ခေါင်းဆောင်လုပ်နေသူကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်၏။ အစေခံတန်းလျား မြေအောက်လောက၏ အဓိက ဇာတ်ကောင် ဖြစ်သော ဝတုတ် ၂ မှလွဲ၍ အခြားသူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝတုတ်က ပြောင်လျက်နေသော ကျောက်သင်ပုန်း တစ်ချပ်ကို ကိုင်လျက် ဝိညာဉ်ဇီးသီးခြောက် အိတ်ထဲသို့ နှိုက်စားနေသည်။

'သူ ဘယ်တုန်းကတည်းက လောင်းကစား ဒိုင်ကိုင်နေတာလဲ... အဲဒါကြောင့် သူ့မုန့်ဖိုးတွေ မပြတ်တာ ဖြစ်မယ်... ငါ့ကို ဘာလို့ အရင် မပြောတာလဲ...' ဟန်ယု တွေးလိုက်မိ၏။

သို့သော် သေချာသော အချက်တစ်ချက်မှာ ဝတုတ် နံပါတ် ၂ သည် ဝတုတ် နံပါတ် ၁ ထက် ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းလေသည်။

ဟန်ယုက စီးပွားရေး အဆိုပြုချက် တစ်ခုဖြင့် လာသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

သူက ချောမွေ့စွာ ခေါ်လိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ လုံးဝန်းတဲ့ သူငယ်ချင်းကြီး..."

"အမ်..." ဝတုတ်က ပါးစပ်ထဲတွင် ဇီးသီးများ ပြည့်နေလျက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အမျှင်ဓာတ် နည်းသော မုန့်များ အလွန်အကျွံ စားသဖြင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် ဝမ်းချုပ်မှုကို ကာကွယ်ရန် ဤဇီးသီးများ လိုအပ်နေပုံ ရ၏။

"ငါ့အတွက် လောင်းကြေး တစ်ခု ထပ်ပေး..."

ဝတုတ်၏ မျက်လုံးများက သံသယနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

"ဒါက တရားဝင်လား..."

"မဝင်ဘူး..."

"ပြည့်စုံတယ်... ငါ သဘောကျသွားပြီ..."

ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောင်းကြေးထပ်ခြင်းကို ခွင့်ပြုထားသည်။

သို့သော် မိမိဘက်၌ အသာစီးရနေချိန်တွင် ထိုသို့ မကြာခဏ လုပ်လွန်းလျှင် ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်သည်။ အခြား 'ဖောက်သည်' များက ပွဲကို ကြိုးကိုင်သည်ဟု စွပ်စွဲနိုင်သဖြင့် တိတ်တိတ်နေခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ဟန်ယုက လီမေ ပေးထားသော သူ့တွင် ကျန်ရှိသည့် နောက်ဆုံး ရွှေပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။

"နောက်ပွဲအတွက် ဒါအကုန်လုံး ငါ့ဘက်က ထပ်လိုက်..."

ဝတုတ်က လေချွန်လိုက်သည်။

"အခုတော့ ငွေသုံး ကြမ်းနေပြီပေါ့..."

"နောက်ပွဲအတွက် ငါ စိတ်ခံစားမှု ကောင်းနေတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့..." ဟန်ယုက လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်၍ လည်ပင်းကို ချိုးရင်း ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ငါ ရှုံးရင်တော့ အကုန် ပြန်လျော်ပေးရမယ်နော်..."

"ပြန်အမ်းငွေ မရှိဘူး..." ဝတုတ်က တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း သူ့လောင်းကစား စားပွဲဆီသို့ ဖင်တကြွကြွဖြင့် ပြန်သွားလေသည်။

ဒုတိယပွဲ - ဟန်ယု နှင့် ကျောက်တုံး ဝူ

ကျောက်တုံး ဝူ ဆိုသော အမည်မှာ သူ့ဦးနှောက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့နည်းဗျူဟာမှာ ရိုးရှင်း၏။ ပြေး၊ တိုက်၊ နိုင်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ဟန်ယုက မီးခဲပေါ် ရောက်နေသော ရှဉ့်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး တိကျသော တိုက်ကွက်များဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဝူ ပြေးဝင်လာစဉ်မှာပင် ဖရဲသီး ကွဲသည့် အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာစေသော ဝမ်းဗိုက်သို့ ရိုက်ချက် တစ်ချက်ကြောင့် ဝူ လဲကျသွားလေသည်။

ဝုန်း...။

"အနိုင်ရသူ... ဟန်ယု..." လင်းကျယ်က မျက်ခုံးများ လှုပ်ခါလျက် ကြေညာလိုက်ပြန်သည်။

'အင်း... ဒီကိစ္စမှာ သေချာပေါက် မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေပြီ...' လင်းကျယ် တွေးလိုက်မိ၏။

ဝတုတ်က ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီး ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်နေသည်။ "မင့် ရွှေပြားတစ်ပြားက ၃ ပြား ဖြစ်သွားပြီ... ထပ်ပြီး ကံစမ်းဦးမလား..."

ဟန်ယုက ငတ်မွတ်နေသော လူတစ်ယောက် ဘဲကင်ရလိုက်သကဲ့သို့ ရွှေပြားများကို လေးစားစွာ လက်ခံလိုက်၏။

တတိယပွဲ - ဟန်ယု နှင့် "လခြမ်းကန်ချက်”ရှင်း

ဒီပွဲက ပိုပြီး ကြည့်ကောင်းသော်လည်း မီးပန်း ဖောက်သကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရ မရှိပေ။ ဟန်ယု ချွေးပင် မထွက်လိုက်ရ။ သူ ရှောင်တိမ်း၍ ပြုံးလိုက်သည်၊ ထိုလူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်သွားပြီး ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။ သနားစရာ ကောင်းသော ထိုလူမှာ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားသဖြင့် သတိလစ်သွားလေ၏။

ဒီပွဲအတွက် လေးလျော်တစ် ဖြစ်သဖြင့် ဟန်ယုသည် စုစုပေါင်း ရွှေပြားတစ်ပြား အပိုနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က အပျော်သဘော ထည့်လိုက်သော မြေပဲလှော် တစ်အိတ်ကို ရလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံအများကြီး ရဖို့က... ဒရာမာ ခင်းမှ ရမည်။

ဟန်ယုက ဝတုတ်အနားသို့ တိုးသွားလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... အခု တကယ့် ပွဲစပြီ..."

အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသဖြင့် ပုံမှန် နည်းလမ်းများက အလုပ်ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ သူ့မူလ ဇာတိရုပ်သို့ ပြန်သွားရတော့မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့လိမ်လည်မှု စွမ်းရည်များကို ထုတ်သုံးရမည့် အချိန်ပင်။

ဝတုတ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ "အိုဟို... မင်းက ထိပ်တန်း အစေခံနဲ့ တိုက်တော့မှာလား..."

"မဟုတ်ဘူး..." ဟန်ယု တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

"ငါ ရှုံးပေး တော့မယ်..."

ဝတုတ် ဇီးသီး သီးသွားသည်။

"ဘာ... ဘာလို့လဲ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု လူတိုင်းက ငါ့ဘက်က လောင်းနေကြပြီလေ... ငါ နိုင်ရင် ရမယ့် အလျော်အစားက မကောင်းတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ရှုံးရင်ကော... ငါးဆ လျော်ကြေး ရမယ်... ရွှေပြား ၄ ပြားစလုံး ငါ ရှုံးမယ့်ဘက်က ပုံအောလိုက်..."

"မင်း ရူးနေပြီ..."

"ငါ အမြတ်ထွက်မှာ...”

ပဉ္စမပွဲ - ဟန်ယု နှင့် အရေးမပါ လူသာမန် အမှတ် ၃

ဟန်ယုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရသော သနားစရာ ကောင်လေးမှာ သိသိသာသာ ကြောက်လန့်နေ၏။ ပြီးခဲ့သည့် သုံးပွဲလုံးကို သူ မြင်ခဲ့ရသဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

ဟန်ယုက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "သတိထား... ငါ ဘယ်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှုံးပြမလဲ ဆိုရင် လူတွေ ငါ့နာမည်နဲ့ ဟာသပြဇာတ် ကပြရလောက်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားစေရမယ်..."

"ဘာ..."

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ကိုသာ ရိုက်လိုက်..."

ပွဲစတင်လေသည်။

ဟန်ယုက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ပရိသတ်ကို မျက်လုံးချင်း ဆုံအောင် ကြည့်လိုက်သည်...

...ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ လေထဲတွင် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး "အား... ငါ့ရဲ့ ဘယ်ဘက် ကျိန်စာသင့် ဒူးခေါင်း..." ဟု အော်ဟစ်ကာ အနီးဆုံး ချုံပုတ်ထဲသို့ ဒရာမာဆန်ဆန် ပစ်ဝင်လိုက်လေ၏။

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ကြီးကြပ်သူက ချုံပုတ်ထဲသို့ သတိထားပြီး ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ဟန်ယုမှာ မှောက်လျက်သား ညည်းတွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်းကျယ် ကြက်သေသေသွားပြီး ရလဒ် ကြေညာရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

"အမ်... အနိုင်ရသူ... အရေးမပါ လူသာမန် အမှတ် ၃..."

လူအုပ်ကြီး ပွက်လောရိုက်သွား၏။

"သူ ရှုံးသွားတယ်..."

"အဲဒါ ဘာအကွက်ကြီးလဲ... ကနေတာလား..."

"သူ... သူ လေထဲမှာတင် လဲကျသွားတာနော်..."

ဝတုတ်က ဒေါသထွက်နေသော ရှုံးနိမ့်သူများထံမှ ငွေပြားနှင့် ရွှေပြား အပုံလိုက်ကို သိမ်းဆည်းရင်း ကွင်းဘေးမှနေ၍ အူတက်အောင် အော်ဟစ် ရယ်မောနေလေသည်။

ဟန်ယုက ခြေထောက်ကို ထော့နဲ့နဲ့ လုပ်ရင်း ဝတုတ်ထံ လျှောက်လာရာ ဝတုတ်က ကတ္တီပါ အိတ်တစ်လုံး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရော့... ရွှေပြား ၂၀ နဲ့ အဆင့်မြင့် ကြွက်သား သက်သာဆေး တစ်ပုလင်း... ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက်..."

ဤနည်းဖြင့် ဟန်ယုသည် သူ့မူရင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို အဆ ၂၀ တိုးပွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လွယ်ကူလွန်းသဖြင့် လီမေနှင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းထက် ဤနည်းလမ်းက ပိုကောင်းမလားဟု ဟန်ယု စဉ်းစားလိုက်မိ၏။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ဒါက ရေတို အမြတ်သာ ဖြစ်ပြီး လီမေနှင့် အလုပ်လုပ်လျှင် ပို၍ အကျိုးရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ဟန်ယုက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်၏။ "ဂုဏ်သိက္ခာကို စတေးပြီး ရတဲ့ ပိုက်ဆံကလည်း ပိုက်ဆံပဲလေ..."

"မင်းက တရားဝင် ငါတွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးဆန်းဆုံး အစေခံပဲ..." ဝတုတ် ပြောလိုက်သည်။ "လက်မောင်းမှာ ကြက်တစ်ကောင် ချည်ပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့ကောင်ကို ထည့်တွက်ရင်တောင် မင်းက ပိုဆန်းနေတုန်းပဲ..."

ဟန်ယုက လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ကျေးဇူးပါပဲ..."