အခန်း (၈၂-၈၄)

အခန်း (၈၂) - သတ္တုတူးဖော်ရေး ရူးသွပ်မှု (အပိုင်း ၂) .. ရန်သူ့ခေါင်းဆောင် ဘော့စ် လား... အဲ့ဒါ ငါတို့ မိုင်းတူးဖို့အတွက် အတားအဆီးကြီးလေဟာ

~ချန်ဝူတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ။ အမည်မသိ တောင်ကြား မိုင်းတွင်း အဝင်ဝ၌ ဖြစ်သည်။

ဤ အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လှသော 'လူသားများနှင့် လေဝံပုလွေများ၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံ မိုင်းတူးဖော်ရေး စစ်ဆင်ရေးကြီး' မှာ... နာရီဝက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီ။

ကျဉ်းမြောင်းလှသော မိုင်းတွင်း အဝင်ဝ၏ အပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ... 'ကစားသမားများ၏ အမွေအနှစ်များ' (ကျိုးပဲ့နေသော ပေါက်ချွန်းများ၊ ပဲ့ရွဲ့နေသော ဂေါ်ပြားများ၊ စုတ်ပြတ်နေသော ကြွက်သားရေ သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော အောက်ခြေအဆင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ) က အထပ်လိုက် နေရာယူထားကြလေသည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုပမာ စုပုံနေသော ဤပစ္စည်းများက... ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကြီးကို သက်သေပြနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဂူအတွင်း၌မူ... ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသော ဒုန်းဒုန်းဒိုင်းဒိုင်း သတ္တုတူးသံကြီးများက မနားတမ်း ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ မမောနိုင်မပန်းနိုင်သော မိုင်းတူးစက်ရုပ် တစ်အုပ် ရှိနေသည့်အလားပင်။

သို့သော်ငြား... အမှန်တကယ်တွင်မူ ဂူတွင်းရှိ လေထုကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာခဲ့လေပြီ။

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါ ထပ်သေပြန်ပြီဗျာ။ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ သောက်ရမ်း ကျသွားပြီဟေ့..." ယခုလေးတင်မှ ပြန်လည် ရှင်သန်လာပြီး အပြေးရောက်လာသော ကစားသမား တစ်ဦးမှာ... သူ အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေထားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များ လျော့ကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နှလုံးကွဲမတတ် ဖြစ်နေရရှာ၏။

"ငါ့ရဲ့ သံမဏိ ပေါက်ချွန်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီဗျို့။ တစ်ယောက်ယောက်များ တွေ့လိုက်သေးလားဟင်။ အဲ့ဒါ ဂုဏ်ပြုမှတ် ငါးရာတောင် ပေးဝယ်ထားရတာနော်..." အခြား ကစားသမား တစ်ဦးကလည်း ဂူပေါက်ဝရှိ အမှိုက်ပုံကြီးထဲတွင် အသည်းအသန် လိုက်လံ ရှာဖွေနေလေသည်။

သေဆုံးမှု အရေအတွက် များပြားလာသည်နှင့်အမျှ... ချမ်းသာချင်ဇောဖြင့် ရူးသွပ်နေခဲ့ကြသော ကစားသမားများ၏ အပူရှိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် အေးစက်လာခဲ့လေပြီ။ သူတို့ စတင် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ကြတော့၏။ ကြယ်တာရာ သဲမှုန် အနည်းငယ် တူးဖော်ရရှိလိုက်သော်လည်း... ဆုံးရှုံးသွားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များနှင့် ပျက်စီးသွားသော လက်နက်ကိရိယာများ၏ တန်ဖိုးကို ပြန်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပါက လုံးဝကို အရှုံးပေါ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင်... ဂူပေါက်ဝကို စောင့်ကြပ်နေသော လေဝံပုလွေ သုံးကောင်မှာလည်း ပိုမို ပါးနပ်လာကြလေပြီ။ သူတို့သည် အရင်လို ဂူထဲသို့ လေလှိုင်းဓားများ အကန်း သက်သက် ပစ်လွှတ်ပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးကြတော့ချေ။ ထိုအစား ဂူပေါက်ဝကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး... အပြင်ထွက်လာသူတိုင်းကို ရိုက်ချကာ၊ အထဲဝင်လာသူတိုင်းကို ကိုက်ဖြတ်လျက်၊ အလွန်တရာ တာဝန်ကျေပွန်လှသော ဂိတ်စောင့်ကြီးများပမာ ပြုမူနေကြတော့သည်။

"ဒီလို ဆက်လုပ်နေလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူးဗျာ..."

လူအုပ်ကြားထဲတွင် အတင်းအကျပ် မိုင်းတူးနေရရှာသော ကျွမ်းကျင် ကစားသမား ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည်... ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူ၏ အဖော်များထံမှ စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲကို ထက်မြက်စွာ ရိပ်မိလိုက်လေသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ဖူးပြီး... သူဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝတ်ရုံ၏ ခံနိုင်ရည်မှာလည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ။

အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဆိုသည်ကို သူ သိလိုက်၏။

သူသည် လက်ထဲမှ ပေါက်ချွန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ မြည်အောင် စိုက်ချလိုက်ပြီးနောက်... ဂူတွင်းနှင့် ဂူပြင်ရှိ လူအားလုံး ကြားနိုင်ရန် အသံကုန် ဟစ်အော်လိုက်လေတော့သည်။

"မတူးကြနဲ့တော့... အားလုံးပဲ ရပ်လိုက်ကြစမ်း။"

"မင်းတို့ကောင်တွေ အရူးတွေလားဟ... တွက်ရေးချက်ရေးလေးတောင် မတတ်ကြဘူးလား။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး သေနေကြမယ် ဆိုရင်... ငါတို့ တူးရတဲ့ သတ္တုလေးတွေက ငါတို့ရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ ကိရိယာတွေ ပြင်ဖို့တောင် လောက်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ။"

ထိုအော်ဟစ်သံကြီးကြောင့် လူတော်တော်များများ လန့်နိုးသွားကြလေသည်။ အားလုံးက ကိုယ်လုပ်နေသည်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ရပ်တန့်လိုက်ရမည်ကို နှမြောနေကြသော်လည်း... ဆုံးရှုံးသွားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များနှင့် ကိရိယာများကို တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူပြောသည်မှာ ယုတ္တိရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က အခွင့်ကောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ ဂူပေါက်ဝတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စောင့်ကြပ်နေသော လေဝံပုလွေ သုံးကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် အလွန်တရာ သွေးဆူစေမည့် စကားများကို အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါတို့ ဒီကိုလာတာ ပိုက်ဆံလာရှာတာလေ... အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ လာဝေနေတာ မဟုတ်ဘူးဗျို့။"

"ဒီ ခွေးမသား သုံးကောင်က တံခါးကို ပိတ်ထားလို့... ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး တူးလို့ မရတာလေ။ သူတို့က ငါတို့ ချမ်းသာမယ့် လမ်းကြောင်းပေါ်က အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးကြီးတွေပဲဟေ့။"

"ငါ့စကားကို နားထောင်ကြ... တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့တွေ အပြင်ထွက်ခဲ့။ ဒီ ဂူပေါက်ဝ အနေအထားကို အသုံးချပြီး ငါတို့ ခံစစ်ကနေ ပြန်တိုက်မယ်။ ထောက်ပံ့ရေး အဖွဲ့တွေက အနောက်ကနေ လက်နက်တွေ ကမ်းပေး... ထုံးမှုန့်တွေ ပစ်ပေါက်ပြီး ကူညီကြစမ်း။"

"ဒီ အတားအဆီး သုံးခုကို အရင်ဆုံး ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်ရအောင်ဗျာ။ အဲ့ဒါဆိုရင် သတ္တုတွင်းကြီး တစ်ခုလုံး ငါတို့ဟာ ဖြစ်သွားပြီလေ။ ဘယ်သူမှလည်း လုမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး... ငါတို့ စိတ်ကြိုက် တူးလို့ ရသွားပြီပေါ့။"

ဤစကားများက လူတိုင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားစေတော့၏။ ဟုတ်ပါရဲ့... အစောင့်ခွေးကို မသတ်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရတနာတိုက်ထဲကို စိတ်ချလက်ချ ဝင်နိုင်ပါ့မလဲ။

"ချမယ်ဗျို့... ဆရာကြီး၊ ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။" ဝမ်သဲ့ဖာ က ပထမဆုံး ထောက်ခံလိုက်လေသည်။ သူသည် သူ၏ အလောင်းဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြေးခဲ့ရလွန်းသဖြင့် ခြေထောက်များပင် သေးသွယ်သွားသလို ခံစားနေရပြီး၊ ဒေါသတွေကလည်း အလိပ်လိုက် ထွက်နေပြီလေ။

"ငါလည်း ပါမယ်ဟေ့... ငါ့ရဲ့ ချမ်းသာမယ့် လမ်းကို လာပိတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်းတို့ အဆင့် (၂) ရန်သူ့ခေါင်းဆောင် ဆိုရင်တောင် အရေခွဲနွှာပစ်မယ်" ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း က ဆေးတံကို ခါးတွင် ထိုးထည့်လိုက်ပြီး၊ သူ မိုင်းတူးရာတွင် သုံးသော သံဂေါ်ပြားကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာပေးကို ဖမ်းလိုက်လေသည်။

ဧရာမ အကျိုးအမြတ်ကြီး၏ တွန်းအားပေးမှု အောက်တွင်... ခုနလေးတင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သော ဤ မိုင်းလုပ်သား တစ်အုပ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဟိန်းဟောက်နေသော စတုတ္ထကပ်ဘေး တပ်သားကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

မကြာမီမှာပင်... ဂူပေါက်ဝ၌ နည်းဗျူဟာ အသစ်တစ်ခု ပုံပေါ်လာတော့၏။

ခံစစ်နှင့် သွေးတန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော တင့်ခ် ကစားသမား နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်မှာ... လက်ချင်းချိတ်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူပေါက်ဝကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး လူသား ခံစစ်မျဉ်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြလေသည်။ သူတို့သည် ဧရာမ သံအိုးမည်းကြီးများ၊ သစ်သားပြား အထူကြီးများနှင့် ဒိုင်းကာအဖြစ် သုံးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး... အပြင်ဘက်မှ လေဝံပုလွေများ၏ ဝင်တိုက်မှုများကို အသေအလဲ တောင့်ခံနေကြတော့၏။

သူတို့၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ... မရေမတွက်နိုင်သော ချွန်ထက်သည့် သစ်သားလှံများနှင့် သံဂေါ်ပြားရိုးများက ဖြူကောင်ကြီး တစ်ကောင်ပမာ ဖြာထွက်နေပြီး၊ လေဝံပုလွေ သုံးကောင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးစိုက်နေကြလေသည်။

"အူး... ဝါး..."

ရှေ့ဆုံးမှ လေဝံပုလွေမှာ ဂူပေါက်ဝရှိ လူသားတံတိုင်းကြီးကို ဒေါသတကြီး ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ရှေ့တန်းမှ ကစားသမားများ၏ သွေးများ အန်ထွက်လာပြီး သွေးတန်းများမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးကျသွားတော့၏။ သို့သော် တစ်ယောက် လဲကျသွားတိုင်း၊ နောက်တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဝင်ရောက် အစားထိုးကာ အသေအလဲ တောင့်ခံထားကြသည် မဟုတ်ပါလော။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... လူသားတံတိုင်းကြီး၏ ကွက်လပ်များ ကြားမှနေ၍ အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော တိုက်ခိုက်မှုများက လေဝံပုလွေများဆီသို့ ကျရောက်လာတော့၏။

ထုံးမှုန့်အိတ်များကို ဝံပုလွေများ၏ မျက်လုံးများဆီသို့ အလကားရသည့်အလား ပစ်ပေါက်နေကြသည်။ (ကျောက်ကပ်ကြော် ကဲ့သို့သော ကစားသမားများ) အထူး ဖော်စပ်ထားသည့် အလွန် ပူပြင်းလှသော အဆိပ်ငွေ့ဗုံးများက ဝံပုလွေများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး... သူတို့၏ အမွှေးများပင် မီးခိုးထွက်လာသည်အထိ လောင်ကျွမ်းသွားစေ၏။ အချို့ဆိုလျှင် မြေပြင်ပေါ်၌ မှောက်လျက်သား နေကာ... ချိတ်ကောက်များဖြင့် ဝံပုလွေများ၏ ခြေဖဝါးများကို ဆွဲချိတ်ရန်ပင် ကြိုးစားနေကြသေးသည်။

ထောင်ချောက်ထဲ ကျမိပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်သော လေဝံပုလွေမှာမူ အားလုံး၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတော့၏။ ၎င်းမှာ မူလကတည်းက လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲနေခဲ့ရာ... ယခုအခါ ဂူပေါက်ဝတွင် ညပ်နေပြီး အရှေ့တိုးမရ၊ အနောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေလေပြီ။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သစ်သားလှံများနှင့် ဂေါ်ပြားများ စိုက်ဝင်လာပြီး... ဧရာမ အပ်ချည်ဘူးကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့... လူတစ်ရာကျော်၏ အဆက်မပြတ် 'ခြေသည်းညှပ်ပေးခြင်း' နှင့် 'သွေးစုပ်ထုတ်ခြင်း' တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ရန်သူကြီးမှာ အရှုံးပေးလိုက်ရလေပြီ။

အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော လေဝံပုလွေကြီးမှာ... မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် နာကျင်စွာ အူဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ကြိမ်ခန့် တွန့်လိမ်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေပြီ။

(ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အသိပေးချက်။ ဂုဏ်ယူပါသည်။ ကစားသမား အဖွဲ့သည် အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲ 'သွေးဆာ လေဝံပုလွေ (လက်ရွေးစင်)' ကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ များပြားလှသော အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ချီးမြှင့်လိုက်ပါသည်။ ကျရောက်လာသော ပစ္စည်းများ - လေဝံပုလွေ သားရေ x၁၊ အဆင့် ၂ လေစွမ်းအင်သုံး မိစ္ဆာအမြုတေ (အပိုင်းအစ) x၁၊ ထက်မြက်သော ဝံပုလွေ အစွယ် x၁၀...)

ဤ စနစ်၏ အသိပေးသံကြီးမှာ ကျန်ရစ်နေသော လေဝံပုလွေ နှစ်ကောင်အတွက်တော့ သေမင်းတမန် ခေါင်းလောင်းသံကြီး ဖြစ်သော်လည်း... ကစားသမားများ အတွက်ကတော့ သောက်ရမ်း အစွမ်းထက်လှသည့် အားဆေးကြီး တစ်ခွက် ဖြစ်သွားစေတော့၏။

"သောက်ကျိုးနည်း... မိစ္ဆာအမြုတေတောင် ကျတယ်ဟေ့။ အပိုင်းအစလေး ဆိုပေမယ့် ဒါဟာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကုန်ကြမ်းကြီးနော်..."

"ညီအစ်ကိုတို့... အားကုန်ထုတ်ကြစမ်း။ တစ်ကောင် သေသွားပြီပဲ... ကျန်တဲ့ နှစ်ကောင်က ဘယ်လောက်တောင် ခံနိုင်ဦးမှာလဲ။"

"ချကြဗျို့... အကုန်လုံးကို ဗုံးကြဲလိုက်။ ပြီးရင် ငါတို့တွေ ဒီနေရာ တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိုင်းတူးကြမယ်ဟေ့。"

ကစားသမားများ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် မိုးထိအောင် မြင့်တက်သွားခဲ့လေပြီ။ ပြန်လည် ရှင်သန်လာပြီး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသော ကစားသမားများမှာ... အသက်တောင် ဝဝ မရှူနိုင်သေးဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှ လက်နက်များကို ကောက်ကိုင်ကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာကြတော့၏。

တစ်ချိန်က ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပါသည် ဆိုသော အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲကြီးများမှာ... စတုတ္ထကပ်ဘေး ၏ အဆုံးအစမဲ့ လူအင်အားနှင့် ယုတ်မာလှသော နည်းလမ်းများရှေ့တွင် နောက်ဆုံး၌ အရေးနိမ့်လာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခဲ့လေပြီ။ သူတို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလှသော အမြန်နှုန်းမှာလည်း ကျဉ်းမြောင်းလှသော နေရာလေးတွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ... အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ငြိမ်ခံနေကြရရှာတော့သည်။

အောင်ပွဲ၏ ချိန်ခွင်လျှာမှာ... လောဘကြီးလှသော ဤ မိုင်းလုပ်သားများဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ယိမ်းယိုင်လာနေတော့သည် တကား။

အခန်း (၈၃) - သတ္တုတူး ရူးသွပ်သူများ ဇာတ်သိမ်း..ကြယ်တာရာများနှင့် ပင်လယ် (ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ်) အတွက် တိုက်ပွဲ

~ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာ... အမည်မသိ ချိုင့်ဝှမ်း သတ္တုတွင်းဝ။

ပထမဆုံးသော အဆင့် (၂) အီလိုက်တ် ဝံပုလွေကြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်... ဖြစ်နိုင်ဖွယ် မရှိဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ဤတိုက်ပွဲကြီးသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ကြေညာလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သွား၏။

ကျန်ရှိနေသော ဝံပုလွေ (၂) ကောင်သည် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူပေါက်ဝ အနေအထားက သူတို့ ဂုဏ်ယူခဲ့သော အမြန်နှုန်း အားသာချက်ကို အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ မမောနိုင်မပန်းနိုင်၊ ပြန်လည်သက်သာလာတတ်သော "ခြေနှစ်ချောင်း သားရဲများ" ၏ မနားမနေ နှောင့်ယှက် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုသည် အချိန်မရွေး ဖြစ်လာနိုင်သည့် ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

“ဆက်တိုက်ထားဟေ့... ဟိုအကောင်ကြီး သေခါနီးပြီ... သူ နှေးသွားပြီကွ...”

“ထုံးမှုန့် ဘယ်ရောက်သွားလဲ... မျက်စိကန်းဆေး မြန်မြန် ပစ်ထည့်စမ်း... သူ့ကို ပြန်သက်သာခွင့် မပေးနဲ့...”

ကစားသမားများသည် တိုက်ပွဲဝင်လေ ပိုမို သန်မာလာလေ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်မှုသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အချိတ်အဆက် မိလာလေသည် (နည်းလမ်းများကတော့ ညစ်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်)။ ရှေ့တန်းမှ တင့်ကား ကစားသမားများသည် ဂူပေါက်ဝကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများဖြင့် ခံစစ်စည်းကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။ နောက်တန်းမှ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် သစ်သားလှံများနှင့် ကျောက်ဂေါ်ပြားများကို ဆန်းပြားသော ထောင့်များမှနေ၍ ထိုးသွင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိန်းချုပ်မှု တာဝန်ယူထားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကစားသမားများသည် [ထုံးမှုန့်] နှင့် အဆိပ်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင်... နောက်ထပ် (၁၅) မိနစ်ခန့် ကြံ့ကြံ့ခံပြီးနောက်...

အုပ်စုကို ဦးဆောင်နေသော အကြီးဆုံး အဆင့် (၂) ထိပ်သီး ဝံပုလွေကြီးသည် နာကြည်းချက်နှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း ၏ ဂေါ်ပြားချက်သည် သူ၏ နဖူးတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွား၏။ သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သွေးအိုင်ထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ပစ်လဲကျသွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော ဝံပုလွေသည်လည်း ကြာကြာ မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ မကြာမီမှာပင် ကြီးမားလှသော လူအုပ်လှိုင်းလုံး စစ်ပွဲကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

[ကမ္ဘာ့ ကြေညာချက် - ကစားသမား အဖွဲ့သည် အဆင့် (၂) ထိပ်သီး မိစ္ဆာသားရဲ "သွေးဆာ လေမုန်တိုင်း ဝံပုလွေဘုရင် (အတု)" ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အတွေ့အကြုံ အမှတ် အမြောက်အမြား ရရှိသည်။ ကျဆင်းသော ပစ္စည်းများ - ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် (၂) လေဓာတ် မိစ္ဆာအမြုတေ x1၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝံပုလွေ သားရေ x1၊ ဝံပုလွေ လက်သည်း x20...]

ကလေး လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားသာ ရှိပြီး စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ပြီးပြည့်စုံသည့် မိစ္ဆာအမြုတေသည် ဝံပုလွေဘုရင်၏ အလောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်၌... ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

“မိစ္ဆာအမြုတေဟေ့... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့် (၂) မိစ္ဆာအမြုတေကွ... မစ်ရှင် ပစ္စည်း ကျလာပြီ...”

“ဘုရားရေ... အဲ့ဒီ အရောင်လက်နေတာကို ကြည့်စမ်း... တန်ဖိုး ဖြတ်မရဘူးဟ...”

စစ်ဆင်ရေးကို တာဝန်ယူ ကွပ်ကဲနေသော ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် အရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး မည်သူမျှ မဦးခင် အဖိုးတန် မိစ္ဆာအမြုတေကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် လက်များပင် တုန်ယင်နေ၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ မစ်ရှင် ပစ္စည်း ရပြီဟေ့...အောင်မြင်ပြီ...”

သူသည် မိစ္ဆာအမြုတေကို လက်ထဲတွင် မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆုဖလား တစ်ခုကို ပြသနေသည့်အလား ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသော ပိုမို ကျယ်လောင်သည့် အားပေးသံကြီးသည် ကြာရှည် မခံလိုက်ချေ။ လူတိုင်းသည် မိစ္ဆာအမြုတေကို ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ အကြည့်များသည် သူ့ကို ကျော်လွန်ကာ အနောက်ဘက်ရှိ မည်းနက်နေသော ဂူပေါက်ဝဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

တစ်ခုတည်းသာ ပါဝင်ပြီး ပြန်အပ်ရမည့် မစ်ရှင် ပစ္စည်းနှင့် ယှဉ်လျှင်... အဆုံးမရှိသော သတ္တုတွင်းကြီးသည်သာ သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် "ရတနာသိုက်" အစစ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ပေတည်း။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မည်သူမှန်း မသိရသော ကစားသမား တစ်ယောက်က ပထမဆုံး အော်ဟစ်လိုက်၏။

“အတားအဆီး ရှင်းသွားပြီဟေ့... ညီအစ်ကိုတို့... သတ္တုတူးမယ့် နေရာ သွားဦးကြစို့...”

“ဝုန်း...”

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး အချိတ်အဆက် မိခဲ့သော "နဂါးသတ် စစ်သည်တော်" များသည် ချက်ချင်း မျက်နှာပြောင်းသွားကြပြီး ရက်စက် လောဘကြီးသော သတ္တုတူးသမားများ အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ကူးပြောင်းသွားကြ၏။

“ငါ့ကို မတွန်းနဲ့ကွ... ငါ..ဘော့စ် ကို အများဆုံး တိုက်ခဲ့တာ... ငါ အရင် ဝင်ရမှာ...”

“ချီးပဲ... ငါက (၂) ခါ သေခဲ့တာကွ... ငါ အရင် ဝင်ပြီး သွေးပြန်ဖြည့်ရမှာ...”

“ဖယ်ကြစမ်း... ငါက အင်ဂျင်နီယာ အဖွဲ့က ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သတ္တုတူးသမားကွ... ဒီအလုပ်ကို ငါပဲ လုပ်တတ်တာ...”

လူ (၁၀၀) ကျော်သည် လက်နက်များကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ပေါက်ချွန်းနှင့် ဂေါ်ပြားများကို ပြန်ကောက်ကာ သိပ်မကျယ်လှသော ဂူပေါက်ဝထဲသို့ အလုအယက် တိုးဝှေ့ ဝင်ရောက်ကြတော့သည်။ တချို့က တွန်းတိုက်မှုကြောင့် ဖိနပ်ကျွတ်ကျန်ခဲ့သလို၊ တချို့က အနင်းခံရသဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း... တစ်ယောက်မှ တစ်လက်မမျှ နောက်ဆုတ်ပေးခြင်း မရှိချေ။

မကြာမီတွင် ဂူနက်ကြီး အတွင်းမှ ပြင်းထန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသော သတ္တုတူးသံများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ မရှိတော့ဘဲ၊ ကစားသမားများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ မမောနိုင်မပန်းနိုင် လည်ပတ်နေသော စက်ယန္တရားများသဖွယ် သူတို့သည် ပေါက်ချွန်းများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာ သဲမှုန် တစ်ပွင့်ချင်းစီကို ရက်ရက်စက်စက် တူးဖော်နေကြတော့၏။

ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံနေပြီး ချွေးများက မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျနေ၏။

“ဟားဟားဟား... ငါ အတုံးကြီး တစ်တုံး တူးမိပြီဟေ့... ဒီအရည်အသွေးက အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်အဆင့်ပဲကွ...”

“ဒါ သတ္တုကြောကောင်းကြီးဟေ့... ငါ ပေါက်ချွန်း တစ်ချက်တည်းနဲ့ (၃) တုံး ထွက်လာတယ်...”

“မြန်မြန် လုပ်... မြန်မြန် လုပ်... ငါ့အိတ် ရှင်းပေးကြပါဦး... ပြည့်နေပြီ.. ငှားစရာ သိုလှောင်အိတ် အပို ရှိတဲ့လူ ပါလား...”

သတ္တုတွင်းကြီး တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လောဘတို့ ပြည့်နှက်နေသော အသံဗလံများဖြင့် ဆူညံနေတော့သည်။

---

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း...

ကျန်းချန်သည် ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ မြင်ရသော စနစ်၏ မျက်နှာပြင် တစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်နေ၏။

ယခုအချိန်၌ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တာဝန် ပြီးမြောက်မှု အတုံးသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသည်။

[ပင်မ မစ်ရှင် - ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း]

[ပြီးမြောက်မှု အခြေအနေ -]

[ကြယ်တာရာ သဲမှုန် စုဆောင်းခြင်း - (၆၈)/(၁၀၀) ကျင်း (ဆက်တိုက် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားနေသည်...)]

[အဆင့် (၂) မိစ္ဆာအမြုတေ စုဆောင်းခြင်း - (၁)/(၁) (ပြီးစီး... ပေးပို့ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်)]

ကိန်းဂဏန်းများ ရူးသွပ်စွာ ခုန်တက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး... ကစားသမားများ ပစ္စည်းရရှိကြောင်း စနစ်၏ အသိပေးသံများကို နားထောင်ရင်း... ကျန်းချန်၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ စစ်မှန်သော၊ တောက်ပသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အသီးအနှံများ ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ဓနရှင် သူဌေးကြီး တစ်ဦး ပြုံးလေ့ရှိသော အပြုံးမျိုး ဖြစ်၏။

သူသည် ဘေးနားရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင် အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ခံစားလိုက်ရ၏။

“တကယ်ပါပဲ... ဒီလောကမှာ ငွေရှာဖို့ ရူးသွပ်နေတဲ့ [စတုတ္ထကပ်ဘေး] အုပ်စုလောက် ထိရောက်မှု ရှိတာ ဘာမှ မရှိပါလား...”

သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်ကြီး၏ နောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းနက်ကြီးဆီသို့ လှမ်းမျှော် ကြည့်လိုက်သည်။ အတားအဆီးများစွာကို ဖောက်ထွင်းပြီး စည်ကားနေသော သတ္တုတွင်းကြီးကို လှမ်းမြင်နေရသည့်အလား။

'တူးကြစမ်း... မင်းတို့ ကြိုက်သလောက် တူးကြ...'

'မင်းတို့ သတ္တုရိုင်းတွေ၊ မိစ္ဆာအမြုတေတွေနဲ့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်ကျရင်... မင်းတို့က ငါ့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်...'

[တောင်ကာကွယ်ရေး မဟာအခင်းအကျင်းကြီး] တကယ်တမ်း ပြန်လည် အသက်ဝင်လာမည့် နေ့ရက်ကို သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။

'အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်... အပြင်မှာ ခုန်ပေါက်နေတဲ့ လူရွှင်တော်တွေအတွက် ငါ လက်ဆောင်ကြီးကြီး တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပေးရမယ်…’

အခန်း (၈၄) - အောင်ပွဲခံ ပြန်လာခြင်း .. ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ တောင်ကြီးတစ်လုံး သယ်လာခဲ့တယ်

~နေဝင်ရီတရော အချိန်ကာလ။ ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီး၏ အစွန်အဖျားရှိ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်နေသော တောင်ပေါ်လမ်းမကြီးထက်ဝယ်...

မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ထူးဆန်းသည့် လူတန်းရှည်ကြီး တစ်ခုသည် နေဝင်ချိန်၏ ပုစွန်ဆီရောင် အလင်းတန်းများအောက်တွင် ဂိုဏ်းတော်ဆီသို့ ဦးတည် ချီတက်လာနေကြ၏။ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်သည် မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ထိုလူအုပ်ကြီးသည် သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် ဆိုးဆိုးရွားရွား တစ်ခုမှ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာသော ဒုက္ခသည် အုပ်စုကြီးနှင့် အလားသဏ္ဍာန် တူညီနေချေ၏။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော လူ (၁၀၀) ခန့်သည် ခေါင်းမှ ခြေအဆုံး ဖုန်မှုန့်များ၊ အညစ်အကြေးများဖြင့် လူးလိမ့်နေကြသည်။ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံများ (အများစုမှာ ဟွမ်မိသားစုထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော တစ်ပတ်ရစ် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်) သည် မူလအရောင်ကိုပင် ခွဲခြား၍ မရတော့ဘဲ ရွှံ့မဲများ၊ ကျောက်မှုန့်များ၊ အမည်မသိ သစ်ပင်စေးများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ သွေးကွက်များဖြင့် ပေကျံနေ၏။ အများစု၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်ရှိ အဝတ်စများသည် စုတ်ပြတ်နေပြီး လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတောင်းစားဂိုဏ်း ဝင်လာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရ၏။

သို့သော် ထိုသူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကျောပေါ်တွင်မူ... လူတစ်ရပ်စာနီးပါး ရှိသော ဧရာမ အထုပ်ကြီးများကိုယ်စီ သယ်ဆောင်ထားကြ၏။ တချို့က စုတ်ပြတ်နေသော အိပ်ရာခင်းများကို အသုံးပြုပြီး အထုပ်လုပ်ထားကြသလို၊ တချို့က သစ်နွယ်ကြိုးများကို ရက်လုပ်ကာ ခြင်းတောင်းများ ပြုလုပ်ထားကြသည်။ အထုပ်များမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး လေးလံလွန်းသဖြင့် သူတို့၏ ခါးများပင် ကုန်းနေကြရှာသည်။

ပုံမှန်အချိန်၌ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်ကို အထူး ဂရုစိုက်လေ့ရှိသော ပရိုကစားသမား ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ပင်လျှင် ယခုအချိန်၌ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်များ ပျောက်ဆုံးနေချေပြီ။ သူသည် ကျောပေါ်တွင် သူ့အရပ်တစ်ဝက်ခန့် ရှိသော အိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းထားပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်တွင် သွားများ တုံးနေပြီဖြစ်သော ပေါက်ချွန်း နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ လမ်းလျှောက်နေပုံမှာ ညီညာခြင်း မရှိဘဲ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေပြီး၊ မကြာခဏ ရပ်တန့်ကာ အသက်ကို ဝဝရှိုက်ရင်း မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးနှင့် အညစ်အကြေးများကို သုတ်နေရသည်။

သို့သော်... အပြင်ပန်းအားဖြင့် သနားစရာ ကောင်းနေသော ဤအဖွဲ့ကြီးသည် ယခုအချိန်၌ မည်သည့် စစ်တပ်ကမျှ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်သော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... အားတင်းထားကြဟေ့... အိမ်ရောက်တော့မယ်...”

ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) သည် ဝဖြိုးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒီတစ်ခေါက်တွင် ပစ္စည်းအများဆုံး သယ်ဆောင်လာသူ ဖြစ်၏။ သူသည် လူအုပ်အလယ်တွင် ရွေ့လျားနေသော အသားတောင်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းနေရင်း လူတိုင်းကို အားပေးနေသည်။

“ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ် (၁၀၀၀၀) ကို တွေးကြည့်ကြစမ်း... ကျင့်စဉ်စာအုပ် အသစ်တွေကို မြင်ယောင်ကြည့်ကြစမ်း... ဒီလောက် ပင်ပန်းရတာ တန်ပါတယ်ကွ...”

“ဟုတ်တယ်... ဒီတခါ ငါတို့ တော်တော် အလုပ်ဖြစ်တယ်...”

ဘေးနားရှိ ကစားသမား တစ်ယောက်က ကျောပေါ်မှ လေးလံသော သတ္တုရိုင်းအိတ်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်လိုက်၏။

“ဒီ [ကြယ်တာရာ သဲမှုန်] အိတ်ကြီးသာ ဈေးကွက်ထဲ ရောင်းလိုက်ရင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး ရလောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ သွားအပ်တာက ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်ပါတယ်လေ...”

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပျော်ရွှင်သော ရယ်သံများ လွှမ်းခြုံထားသည်။ လူတိုင်းသည် သတ္တုတွင်းထဲမှ သူတို့၏ သူရဲကောင်း ဆန်ခဲ့ပုံများကို အပြန်အလှန် ကြွားဝါနေကြပြီး၊ ဘယ်သူက အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံး သတ္တုတူးနိုင်ခဲ့လဲ ဆိုသည်ကို ပြိုင်ဆိုင်နေကြသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို လုံးဝ မေ့လျော့နေကြ၏။

တောင်တန်းနက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဤစူးစမ်းရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်သည် အခက်အခဲများ၊ အသေအပျောက်များ (အလောင်းကောက်ရန် ပြန်ပြေးရသည့် အကြိမ်အရေအတွက်) များပြားခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကမူ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှ၏။ စွန့်ပစ်သတ္တုတွင်းဟောင်းကြီး တစ်ခုလုံးသည် ကျိုင်းကောင်အုပ် ဖြတ်သန်းသွားသည့်နှယ် ပြောင်သလင်းခါသွားပြီး၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အစအနများပင် မကျန်တော့သည်အထိ "သန့်ရှင်းရေး" လုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင်... နေမင်းကြီး၏ နောက်ဆုံး လက်ကျန်ရောင်ခြည်များ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်သို့ မဝင်ရောက်မီ၌ပင်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အိုဟောင်းဆွေးမြေ့နေသော ကျောက်တိုင်ကြီး နှစ်တိုင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရတော့သည်။

“အိမ်ပြန်ရောက်ပြီဟေ့... ပြေးကြစို့ ညီအစ်ကိုတို့...”

တစ်ယောက်သောသူက အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကစားသမားများသည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်။ လေးလံသော သတ္တုရိုင်းအိတ်များကို ပိုက်လျက် နောက်ဆုံး အားကုန်ထုတ်ကာ ဂိုဏ်းတော် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြ၏။

ထိုအချိန်၌ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ရှေ့ရှိ စင်မြှင့်ထက်တွင်... ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချန်သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

သူသည် ရွှံ့နွံကန်ထဲမှ တွားသွား ထွက်လာသူများနှင့် တူနေသော တပည့်ကျော်များနှင့်... သူတို့ ကျောပေါ်မှ ဧရာမ အထုပ်ကြီးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ စနစ်၏ နောက်ကွယ်မှ ကိန်းဂဏန်းများကို သူ ကြိုတင် သိရှိပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ခွံများ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားရ၏။

'ဒီကောင်တွေက တကယ်ကို တောင်တစ်လုံးလုံး သယ်ပြီး ပြန်လာကြတာပါလား...'

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ် ခင်ဗျာ...”

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် စင်မြှင့်ထက်သို့ အားယူ တက်ရောက်သွားသည်။ သူသည် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်စများဖြင့် အထပ်ထပ် ပတ်ထားသည့် သေတ္တာတစ်လုံးကို လေးစားစွာ ဆက်သလိုက်၏။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မောပန်းမှုတို့ကြောင့် သူ၏ အသံများမှာ အက်ကွဲနေရှာသည်။

“တပည့်တို့ မျှော်လင့်ချက်ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့ပါပြီ... အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲ [လေမုန်တိုင်း ဝံပုလွေ] ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ... ဒါက သူ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မိစ္ဆာအမြုတေပါ...”

ကျန်းချန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး သေတ္တာကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ညင်သာစွာ သယ်ဆောင်လာသည်။ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ... စိမ်းပြာရောင် လေဓာတ် စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝစွာ ဖြာထွက်နေပြီး လုံးဝန်းချောမွေ့သော မိစ္ဆာအမြုတေ တစ်လုံး ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အရည်အသွေးမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှ၏။

“ကောင်းတယ်... လုပ်တာ ကောင်းတယ်...”

ကျန်းချန်၏ အသံတွင် စစ်မှန်သော ချီးကျူးမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေ၏။

“ပြီးတော့ ဒါတွေလည်း ပါသေးတယ်...”

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ကစားသမားများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... ပစ္စည်းတွေ ချလိုက်ကြဟေ့... ဂိုဏ်းချုပ် မြင်အောင် ပြလိုက်စမ်းပါ...”

“အေးဟေ့...”

ကစားသမား (၁၀၀) ကျော်က ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး၊ ညီညာသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကျောပေါ်မှ အိတ်ကြီးများကို ဖြည်ချကာ ကွင်းပြင်အလယ်သို့ "ဝုန်း" ခနဲ သွန်ချလိုက်ကြတော့သည်။

“ ဖျော ..”

နားကွဲမတတ် ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရွယ်အစား မျိုးစုံရှိပြီး ငွေရောင် တောက်ပနေသော သတ္တုရိုင်း တုံးပေါင်းများစွာသည် ရေတံခွန် စီးကျသည့်နှယ် ပြိုကျလာပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကွင်းပြင်အလယ်၌ တောက်ပသော ငွေရောင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုတောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ညနေဆည်းဆာ အချိန်တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ်ပင် ဖြစ်နေ၏။

အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် ဤနေရာ၌ [ကြယ်တာရာ သဲမှုန်] သတ္တုရိုင်း အနည်းဆုံး (၃၀၀) ကျင်းခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ မစ်ရှင်အတွက် လိုအပ်သော (၁၀၀) ကျင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေချေပြီ။

လက်တွေ့ဆန်သော ဤ "ရွှေတောင်ကြီး" ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းချန်ပင်လျှင် လေတစ်ချက်ကို အဝ ရှိုက်လိုက်မိသည်။ သူ၏ [စတုတ္ထကပ်ဘေး] သတ္တုတူးသမားများသည် ကြောက်စရာ ကောင်းကြောင်း သိထားသော်လည်း၊ ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။ ဒါက သတ္တုတူးတာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဒါက လုံးဝ "ဓားပြတိုက်တာ" ပဲ ဖြစ်နေပြီ။

“ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်... အကောင်းဆုံးပဲ...”

ကျန်းချန်သည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ညစ်ပတ်နေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကြေညာလိုက်၏။

“ဒီတစ်ခေါက် တောင်တန်းနက် ခရီးစဉ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်ဘူး... မင်းတို့က ဂိုဏ်းက ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရုံတင် မကဘူး... သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပစ်မှတ်ထက်ကို ကျော်လွန် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်...”

“ပါဝင်သူ အားလုံး... မစ်ရှင် ဆုလာဘ်ကို နှစ်ဆ ရစေရမယ်... ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ်တွေကို နှစ်ဆ တိုးပေးမယ်...”

“ငါ အခု ကြေညာတယ်... [တောင်ကာကွယ်ရေး မဟာအခင်းအကျင်းကြီး] ကို ပြန်လည် ပြုပြင်မွမ်းမံတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခုချက်ချင်း စတင်မယ်...”

“ဒီည... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ရယူကြမယ်...”

ကျန်းချန် စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကွင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် နားကွဲမတတ် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ကစားသမား အားလုံး အပျော်လွန်ပြီး ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်ကုန်ကြ၏။ သူတို့သည် သမိုင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ကြပြီး၊ သမိုင်းမှတ်တိုင် စိုက်ထူခြင်းကို မျက်မြင် တွေ့ကြုံရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေကြသောကြောင့် ပေတည်း။